Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
athātō grahaṇīdōṣacikitsitaṁ vyākhyāsyāmaḥ||1||
iti ha smāha bhagavānātrēyaḥ||2||
View original
अथातो ग्रहणीदोषचिकित्सितं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
arśaḥkāryatvādgrahaṇīdōṣasya arśaścikitsitamanu grahaṇīcikitsitaṁ brūtē| grahaṇīmāśritō'gnidōṣō grahaṇīdōṣaḥ, ēvaṁ cāśrayāśrayiṇōrabhēdōpacārād grahaṇīdōṣaśabdēna grahaṇyāśritō'gnidōṣō'pi gr̥hyatē||1-2||
Adhikarana 2 (3-4) · Śloka 4
āyurvarṇō balaṁ svāsthyamutsāhōpacayau prabhā|
ōjastējō'gnayaḥ prāṇāścōktā dēhāgnihētukāḥ||3||
śāntē'gnau mriyatē, yuktē ciraṁ jīvatyanāmayaḥ|
rōgī syādvikr̥tē, mūlamagnistasmānnirucyatē||4||
View original
आयुर्वर्णो बलं स्वास्थ्यमुत्साहोपचयौ प्रभा|
ओजस्तेजोऽग्नयः प्राणाश्चोक्ता देहाग्निहेतुकाः||३||
शान्तेऽग्नौ म्रियते, युक्ते चिरं जीवत्यनामयः|
रोगी स्याद्विकृते, मूलमग्निस्तस्मान्निरुच्यते||४||
tatra grahaṇīdōṣanirdiṣṭāgnidōṣē vaktavyē prakr̥tijñānānantaratvādvikr̥tijñānasya prathamaṁ tāvadavikr̥tasyāgnē rūpamāha- āyurityādi| āyuḥ cētanānuvr̥ttiḥ| varṇaḥ gaurādiḥ| balaṁ śaktiḥ vyāyāmādyanumēyā| svāsthyaśabdēnaiva varṇādigrahaṇaṁ yadyapi labhyatē, tathā'pi “svasthasyaujaskaraṁ yattu tadvr̥ṣyaṁ tadrasāyanam” (ci.a.1,pā.1) iti ; tēna varṇādīnāmavikāratvaṁ nāvaśyaṁ svasthē bhavatīti varṇādīnāṁ pr̥thagupādānaṁ kr̥tam| utsāhaḥ duṣkarēṣvapi kāryēṣvadhyavasāyaḥ, upacayaḥ dēhapuṣṭiḥ| ōjaḥ hr̥dayasthaṁ sarvadhātusārarūpam| tējaḥ dēhōṣmā śukraṁ vā; yaduktaṁ śālākyē- “dr̥ṣṭistējōmayī prōktā śukraṁ tējaśca kēvalam| tasmāddr̥ṣṭibalāpēkṣī tējōvr̥ddhiṁ samācarēt” iti| agnaya iti bhūtāgnayaḥ pañca, dhātvagnayaḥ sapta, iti dvādaśāgnayaḥ| prāṇā iti prāṇāpānōpalakṣitāḥ pañcāpi vāyavaḥ; kiṁvā prāṇavāyurēva ‘prāṇāḥ’ iti śabdēna nityaṁ bahuvacanāntēnōcyatē; yathā- apsarasśabdēna ēkā'pi vidyādharī kīrtyatē| dēhāgnihētukā iti dēhapōṣakapradhānajāṭharāgnikāraṇakāḥ| śāntē ityutsannē| yuktē iti samē| vikr̥tē iti mandē viṣamē tīkṣṇē vā| mūlamagnistasmāditi tasmāt prāśastyādanvayavyatirēkavidhānādāyurvarṇādīnāmagnirmūlaṁ pradhānaṁ kāraṇamityarthaḥ| nirucyatē iti niścayēnōcyatē||3-4||
Adhikarana 3 (5) · Śloka 5
yadannaṁ dēhadhātvōjōbalavarṇādipōṣakam|
tatrāgnirhēturāhārānna hyapakvādrasādayaḥ||5||
View original
यदन्नं देहधात्वोजोबलवर्णादिपोषकम्|
तत्राग्निर्हेतुराहारान्न ह्यपक्वाद्रसादयः||५||
sāmānyakāraṇamuktvā, agnēḥ sākṣātkāraṇatvaṁ vyutpādayannāha- yadannamityādi| bāhyā api gairikādayō dhātuśabdēnōcyantē iti tadvyavacchēdārthaṁ dhātōrdēhaviśēṣaṇam| athāhōrātrajanyēṣu dēhadhātvādiṣu kathamagnēḥ kāraṇatvamityāha- āhārāditi- ētēnāhāramapyapēkṣyaiva rasādīñjanayati| ādigrahaṇēna raktādīni saṅgr̥hyantē||5||
Adhikarana 4 (6-8) · Śloka 8
annamādānakarmā tu prāṇaḥ kōṣṭhaṁ prakarṣati|
taddravairbhinnasaṅghātaṁ snēhēna mr̥dutāṁ gatam||6||
samānēnāvadhūtō'gnirudaryaḥ pavanōdvahaḥ|
kālē bhuktaṁ samaṁ samyak pacatyāyurvivr̥ddhayē||7||
ēvaṁ rasamalāyānnamāśayasthamadhaḥ sthitaḥ|
pacatyagniryathā sthālyāmōdanāyāmbutaṇḍulam||8||
View original
अन्नमादानकर्मा तु प्राणः कोष्ठं प्रकर्षति|
तद्द्रवैर्भिन्नसङ्घातं स्नेहेन मृदुतां गतम्||६||
समानेनावधूतोऽग्निरुदर्यः पवनोद्वहः|
काले भुक्तं समं सम्यक् पचत्यायुर्विवृद्धये||७||
एवं रसमलायान्नमाशयस्थमधः स्थितः|
पचत्यग्निर्यथा स्थाल्यामोदनायाम्बुतण्डुलम्||८||
samprati samprāptasyānnasyāgninā yathā pākō bhavati, yathā ca pacyamānamannaṁ dēhadhātvādirūpatāmāpadyatē, tadāha- annamityādi| mukhapravēśādārabhyānnasya vyāpāra ihōcyatē| ādānamāhārapraṇayanaṁ karma yasya sa tathā, prakarṣatīti nayati| dravairiti pānīyādibhiḥ | bhinnasaṅghātamiti avayavaśaithilyamāpannam| kālē iti bubhukṣākālē| bhuktaṁ samamiti mātrāprakr̥tyādisamam| samānēnāvadhūta iti agnipārśvasthitēna samānēna sandhukṣitaḥ, ayaṁ ca samānaḥ prākr̥tatvād bāhyō vāyuriva agnēḥ sandhukṣaṇō bhavati na vaiṣamyakaraḥ, vikr̥tastu vaiṣamyaṁ karōti; tēna vātēna viṣamō'gnirbhavatīti cōpapannaṁ bhavati| ētē ca dravādayaḥ pācakasyāgnēḥ sahāyā bhavantītyanēna granthēnōcyatē; “āhārapariṇāmakarāstvimē bhāvā bhavanti; tadyathā- ūṣmā, vāyuḥ, klēdaḥ, snēhaḥ, kālaḥ, samayōgaśca” (śā.a.6) iti| udaryaḥ pācaka ityarthaḥ| ‘pavanōdvaha’ ityagniviśēṣaṇaṁ kēcit paṭhanti| samyagiti bhuktaviśēṣaṇaṁ kēcit paṭhanti; tadā samyagityanēna mātrāsāmyamucyatē| samyaggrahaṇēna tu prakr̥tyādisampaducyatē| āyurvivr̥ddhayē iti śarīrēndriyasattvātmasaṁyōgānuvartanāya tadvivr̥ddhayē ca| rasamalāyēti tādarthyē caturthī| āśayasthamiti āmāśayastham| adhaḥsthita ityanēna agnērūrdhvajvalanasvabhāvatayā ūrdhvasthānnapākē sāmarthyaṁ sūcayati| atrārthē yathētyādinā dr̥ṣṭāntamāha||6-8||
Adhikarana 5 (9-11) · Śloka 11
annasya bhuktamātrasya ṣaḍrasasya prapākataḥ|
madhurādyāt kaphō bhāvāt phēnabhūta udīryatē||9||
paraṁ tu pacyamānasya vidagdhasyāmlabhāvataḥ|
āśayāccyavamānasya pittamacchamudīryatē||10||
pakvāśayaṁ tu prāptasya śōṣyamāṇasya vahninā|
paripiṇḍitapakvasya vāyuḥ syāt kaṭubhāvataḥ||11||
View original
अन्नस्य भुक्तमात्रस्य षड्रसस्य प्रपाकतः|
मधुराद्यात् कफो भावात् फेनभूत उदीर्यते||९||
परं तु पच्यमानस्य विदग्धस्याम्लभावतः|
आशयाच्च्यवमानस्य पित्तमच्छमुदीर्यते||१०||
पक्वाशयं तु प्राप्तस्य शोष्यमाणस्य वह्निना|
परिपिण्डितपक्वस्य वायुः स्यात् कटुभावतः||११||
ēvaṁ sthūlapākakramamabhidhāya, avāntaramaṇupākakramamāha- annasyētyādi| bhuktamātrasyēti bhuktānantaramēva| ṣaḍrasasyēti prāśastyēnābhidhānaṁ, kiṁvā ṣaḍrasasyāpi prathamaṁ madhuratā niruktā bhavatīti darśayati| prapākata iti prathamapākataḥ; praśabda ādikarmaṇi| madhuraścāsau ādyaścēti madhurādyaḥ; kiṁvā ‘madhurāt prāk kaphō bhāvāt’ iti pāṭhaḥ| phēnabhūta iti phēnasadr̥śō'ghana ityarthaḥ| paramiti ādyamadhurapākānantaram| vidagdhasyēti pakvāpakvasya| amlabhāvā iti jātāmlasvarūpataḥ| āśayāt āmāśayāt| cyavamānasya adhōbhāgaṁ vāyunā nīyamānasya, anēna ca pittasthānasambandhaṁ vidagdhāhārasya darśayati| acchamiti aghanam| udīryatē iti pittamutpadyatē; amlaṁ ca pittamamlabhāvādāhārasya utpadyata iti yuktamēva| pakvāśayaṁ tu prāptasyēti malarūpatayā pakvāśayaṁ gatasya| śōṣyamāṇasya vahninēti yadyapyūrdhvadāhakṣamō vahniḥ, tathā'pyasyādhōgatasya vahninā śōṣyamāṇatvaṁ pakvāśayagatasyāpyupapannam| yataścādhōgamanē samyagvahnivyāpārō nāsti, ataḥ ‘pacyamānasya’ iti padaṁ parityajya ‘śōṣyamāṇasya’ iti kr̥tam| paripiṇḍitapakvasyēti paripiṇḍitarūpatayā malarūpatayā pakvasya| vāyuḥ syāt kaṭubhāvata iti paripiṇḍitāvasthōdbhūtakaṭutā vāyōrutpadyatē| ēvamīdr̥śaḥ ṣaḍrasāhārasyāvasthāpākō bhavati| nanu yadyatrāvasthāpākavaśāt ṣaṇṇāmēva rasānāṁ kaphādikartr̥tvamucyatē, tadā “kaṭutiktakaṣāyāṇāṁ vipākaḥ prāyaśaḥ kaṭuḥ” (sū.a.26) ityādinā yō vipāka ucyatē sa virudhyatē, avasthāpākēnaiva bādhitatvāt; maivaṁ, nahyavasthāpākō'yaṁ rasasvabhāvaṁ niṣṭhāpākaṁ bādhatē, kintvavasthāyāṁ svakāryaṁ karōti; tēna rasādayō'pi svakāryaṁ kurvanti, avasthāpākō'pi svakīyaṁ kāryaṁ karōti; yathā- madhuratiktādiṣaḍrasē'nnē upayuktē madhurō'pi svakāryaṁ karōti, tiktādayaśca svakāryaṁ kurvanti; ayaṁ tu viśēṣaḥ- yanmadhurākhyasyāvasthāpākasya madhurādayaḥ ślēṣmajanakā rasā anuguṇā bhavanti tadā sa bahuślēṣmāṇaṁ janayati, yadā tvavasthāpākō viparītakaṭukādiparigr̥hītō bhavati tadā stōkamātraṁ kaphaṁ janayati; ēvaṁ pittajanakē'vasthāpākē'pi vācyam| “kaṭutiktakaṣāyāṇāṁ” (sū.a.26) ityādinōktastridhā vipākastu rasamalavivēkasamakālō bhinnakāla ēvāvasthāpākaiḥ samamiti na virōdhaḥ| sa ca bhinnakālō'pyavasthāpākakāryadōṣānuguṇatayā'nanuguṇatayā vā avasthāpākāhitadōṣāṇāṁ vardhanaṁ kṣapaṇaṁ vā karōtīti tasyābhidhānaṁ śāstrē prayōjanavadēva| yadyapi sarvamannamavasthāyāṁ vidahyatē, tathā'pi yē'tyarthaṁ vidāhinasta ēva ‘vidāhinaḥ’ ityucyantē, viśēṣavidāhakartr̥tvāt| anyē tvāhuḥ- na ṣaḍrasādapyannāt sāmānyēnāvasthāpākē kaphādyutpattiḥ, kintu ṣaḍrasādapyannāt prathamē pākē madhurō'yamudbhūtō rasaḥ sa kaphaṁ janayati, tathā pittaṁ vidāhāvasthāyāmudbhūtādamlarasādutpadyatē, ēvaṁ vāyurapi āhārakaṭutāvasthāyāṁ bhavatīti| anyē tvāhuḥ- yat- nānnasyāgnisaṁyōgānmadhurādyāvasthikaṁ bhavati, kintu kaphādisthānēṣu manuṣyāṇāṁ svabhāvādēva madhurādayō rasāstiṣṭhanti, tē cānnaṁ svasvabhāvaṁ nītvā kaphādīñjanayanti| uktaṁ hi tantrāntarē- “madhurō hr̥dayādūrdhvaṁ rasaḥ kōṣṭhē vyavasthitaḥ| tataḥ saṁvardhatē ślēṣmā śarīrabalavardhanaḥ|| nābhīhr̥dayamadhyē ca rasastvamlō vyavasthitaḥ| svabhāvēna manuṣyāṇāṁ tataḥ pittaṁ vivardhatē|| adhō nābhyāstu khalvēkaḥ kaṭukō'vasthitō rasaḥ| prāyaḥ śrēṣṭhatamastatra prāṇināṁ vardhatē'nilaḥ|| tasmādvipākastrividhō rasānāṁ nātra saṁśayaḥ” iti| iha tu tatrētyādigranthārthālōcanayā yathōkta ēva granthārthō nyāyyaḥ| tantrāntarē tu ślēṣmapittagatamadhurāmlarasau varṇayanti, tē kaphādyadhigatā rasā asmākamapi pākasahakāritayā anumatā ēva| yattu ślēṣmajanakāṁśasyaivāvasthāpākē ślēṣmakartr̥tvamityuktaṁ, tadanumatamēva; ēvaṁ yaḥ ślēṣmajanakōṁ'śa āhāragataḥ sa sthānamahimnā tadāhārasya madhuratāmāpādya ślēṣmāṇaṁ viśēṣēṇa janayatīti brūmaḥ| yattu, anēnāvasthāpākēna kaphapittayōrīraṇamātraṁ kriyatē natu vr̥ddhiḥ, vr̥ddhiḥ niṣṭhāpākē ēva bhavatīti vadanti, tadupapattiśūnyaṁ bhāti; kiñca, avasthāpākāt kaphapittayōrvr̥ddhiḥ, tathā niṣṭhāpākācca malarūpatayā utpāda iti yuktaṁ paśyāmaḥ||9-11||
Adhikarana 6 (12) · Śloka 12
annamiṣṭaṁ hyupahitamiṣṭairgandhādibhiḥ pr̥thak|
dēhē prīṇāti gandhādīn ghrāṇādīnīndriyāṇi ca||12||
View original
अन्नमिष्टं ह्युपहितमिष्टैर्गन्धादिभिः पृथक्|
देहे प्रीणाति गन्धादीन् घ्राणादीनीन्द्रियाणि च||१२||
karmāntarēṇāpyannasya pākaḥ sampadyatē, tamāha- annamityādi| annamiṣṭaṁ hyupahitamiti hiśabdō'vadhāraṇē; iṣṭaśabdēnēha priyaṁ hitaṁ cōcyatē na priyamātram, ahitasya priyamātrasya na dēhavyavasthitiḥ gandhāditarpakatvaṁ ca bhavati; upahitamiti upayuktam| iṣṭairiti priyahitaiḥ gandharasarūpasparśaśabdaiḥ| atra yadyapi hitatvamēva gandhādīnāmāhāragatānāṁ dēhagatagandhādipōṣaṇē pradhānaṁ, tathā'pi priyatvamapyāhāragatagandhādīnāṁ tadātvōpakārakatayā grahītuṁ priyatvahitatvayōrdvayōrapyupādānaṁ kr̥tam| dēhē prīṇāti gandhādīniti dēhaśritān gandhādīn pōṣayati| tathā ghrāṇādīni ca ghrāṇadarśanarasanasparśanaśrōtrāṇi iṣṭairgandhādibhiḥ prīṇāti tarpayati, pōṣayatīti yāvat| indriyāṇyapi hi pāñcabhautikānyasmaddarśanē; tāni ca pratikṣaṇaṁ kṣīyamāṇāni||12||
Adhikarana 7 (13) · Śloka 13
bhaumāpyāgnēyavāyavyāḥ pañcōṣmāṇaḥ sanābhasāḥ|
pañcāhāraguṇānsvānsvānpārthivādīnpacanti hi||13||
View original
भौमाप्याग्नेयवायव्याः पञ्चोष्माणः सनाभसाः|
पञ्चाहारगुणान्स्वान्स्वान्पार्थिवादीन्पचन्ति हि||१३||
bhautikavahnivyāpāramāha- bhaumētyādi| bhaumādayaḥ pañcōṣmāṇaḥ pārthivādidravyavyavasthitā jāṭharāgnisandhukṣitabalā antarīyaṁ dravyaṁ pacantaḥ svān svān pārthivādīn pūrvapārthivagandhatvādyavilakṣaṇān guṇān nirvartayanti| ētadēva “vividhamaśitapītalīḍhakhāditaṁ jantōrhitamantaragnisandhukṣitabalēna yathāsvēnōṣmaṇā samyagvipacyamānaṁ” (sū.a.28) ityādinā sūtrāsthānē'pyuktam| yadyapi bhūtāgninā pārthivādidravyaṁ pacyatē, tathā'pi pārthivādidravyāṇāṁ pākēnaitadēva jananaṁ yadviśiṣṭaguṇayuktatvaṁ, tēna pākēna janyamānē'pi dravyē guṇā ēva janyanta ityabhiprāyēṇa pārthivādīnāhāraguṇāñjanayantītyucyatē| anēna guṇajananamēvāgninōcyatē; na dravyajananam| kiṁvā āhārāśca guṇāścēti vigrahādāhāraśabdēna āhārādhikaraṇarūpaṁ dravyamapi gr̥hyatē| pārthivādīniti pārthivāpyataijasavāyavīyanābhasān| tatra jāṭharāgniḥ sarvānēvāhārarasamalavipākān pacati, bhautikāstvagnayaḥ svān svān guṇāñjanayanti| uktaṁ ca- “jāṭharēṇāgninā pūrvaṁ kr̥tē saṅghātabhēdē paścādbhūtāgnayaḥ pañca svaṁ svaṁ dravyaṁ pacanti” iti| ayaṁ ca bhūtāgnivyāpārō dhātuṣvapyasti, yatō dhātuṣvapi pañcabhūtāni santi, tatrāpi dhātvagnivyāpārō bhūtāgnivyāpāraśca jāṭharāgnikramēṇaivōktō jñēyaḥ||13||
Adhikarana 8 (14) · Śloka 14
yathāsvaṁ svaṁ ca puṣṇanti dēhē dravyaguṇāḥ pr̥thak|
pārthivāḥ pārthivānēva śēṣāḥ śēṣāṁśca kr̥tsnaśaḥ||14||
View original
यथास्वं स्वं च पुष्णन्ति देहे द्रव्यगुणाः पृथक्|
पार्थिवाः पार्थिवानेव शेषाः शेषांश्च कृत्स्नशः||१४||
agnipakvānāhāraguṇānāha- yathāsvamityādi| yathāsvamiti yadyasyātmīyaṁ; sajātīyā dravyaguṇā sajātīyān dravyaguṇān puṣṇanti| tēna dravyāṇi pārthivādidravyarūpāṇi dēhadhātudōṣamalākhyāni puṣṇanti, guṇāstu pākasthitagandhasnēhauṣṇyagauravādayaḥ dēhagandhasnēhauṣṇyagauravādīn puṣṇanti| yathāsvamityādiśabdārthaṁ sphōrayati- pārthivā ityādi| pārthivā āhāradravyaguṇā dēhagatān pārthivānēva dravyaguṇān puṣṇanti| āhāradravyaguṇā ityatra dravyagataguṇā ēva ucyantē| dravyapōṣaṇaṁ tu guṇapōṣaṇēna labhyatē, guṇapōṣaṇaṁ dravyapōṣaṇamantarā kartumaśakyatvāt||14||
Adhikarana 9 (15) · Śloka 15
saptabhirdēhadhātārō dhātavō dvividhaṁ punaḥ|
yathāsvamagnibhiḥ pākaṁ yānti kiṭṭaprasādavat ||15||
View original
सप्तभिर्देहधातारो धातवो द्विविधं पुनः|
यथास्वमग्निभिः पाकं यान्ति किट्टप्रसादवत् ||१५||
bhūtāgnivyāpāraṁ darśayitvā dhātvagnivyāpāraṁ darśayannāha- saptabhirityādi| dēhadhātāra iti viśēṣēṇa dēhadhārakāḥ| dvividhamiti dviprakāraṁ pākam| tadēva prakāradvayamāha- kiṭṭaprasādavaditi; kiṭṭaprasādarūpamityarthaḥ| śukrasya yadyapi kiṭṭavān pākō na bhavati, tathā'pi bahūnāṁ kiṭṭavattvād dvividhamiti nirdēśaśchatriṇō gacchantīti nyāyājjñēyaḥ| punariti jāṭharāgnipākānantaram||15||
Adhikarana 10 (16) · Śloka 16
rasādraktaṁ tatō māṁsaṁ māṁsānmēdastatō'sthi ca|
asthnō majjā tataḥ śukraṁ śukrādgarbhaḥ prasādajaḥ||16||
View original
रसाद्रक्तं ततो मांसं मांसान्मेदस्ततोऽस्थि च|
अस्थ्नो मज्जा ततः शुक्रं शुक्राद्गर्भः प्रसादजः||१६||
pākajanyānāṁ rasādīnāmutpādaṁ kramēṇāha- rasādityādi| rasādraktaṁ prasādajaṁ, tatō raktānmāṁsaṁ prasādajaṁ, māṁsānmēdaḥ prasādajamityādi yāvacchukrādgarbhaḥ prasādaja iti| prasādajaśabdēna rasādibhyaḥ prasādāṁśajanyā raktādayaḥ, kiṭṭāṁśajanyāstu vakṣyamāṇāḥ kaphādaya iti| śukrāttu nirmalatayā prasādaja ēva garbhō bhavati, natu malajanyaṁ kiñcit| kēcittu śukramalatayā śmaśrūṇi vadanti; tanna, tantrē'nabhidhānāt| tathā śukramalaṁ yadi śmaśrūṇi syustadā strīṇāmapi saśukratayā śmaśrūṇi bhavēyuḥ; striyaśca saśukrā ēva, paraṁ tāsāṁ śukraṁ garbhārambhakaṁ na bhavatītyādi pratipāditaṁ prāk| anyē tu garbhaprasādajaśabdēna napuṁsakēna ōjō'bhidadhati| prasādaja ityatra jātaśabdaḥ pōṣaṇa ēva vartatē, nāpūrvōtpādē; raktādayō hi garbhātprabhr̥tyēvōtpannā rasādibhiḥ pōṣyantē; raktādayō hi garbhaprabhr̥tyēva pōṣyantē| tatra ca tridhātūtpādē vyākhyātārō varṇayanti- tatra rasaḥ svāgnipacyamānō raktatāṁ yāti, raktaṁ māṁsatāmityādi pūrvapūrvadhātupariṇāmāduttarōttaradhātūtpādaḥ; yathā kṣīrāddadhi bhavati, dadhnō navanītaṁ, navanītādghr̥taṁ, ghr̥tād ghr̥tamaṇḍaḥ, ityēkaḥ pakṣaḥ| kiṁvā rasa ēva raktaṁ prathamaṁ plāvayati, tatra ca raktasthānasambandhādraktasādr̥śyamanubhavati, raktaṁ ca raktasamānēnāṁśēna pōṣayati; tatō raktamāplāvya māṁsamāplāvayati, tatrāpi māṁsapōṣaṇaṁ karōti, māṁsasādr̥śyatāmanubhavati; ēvaṁ uttarōttaradhātūn rasa ēvāplāvayati vardhayati ca; yathā kēdāraniṣiktaṁ kulyājalaṁ pratyāsannāṁ kēdārīṁ tarpayitvā kramēṇa kēdārikāntarāṇi āplāvayati| kiṁvā āhārarasasya utpannō bhinnairēva mārgai rasarudhirādīni samānēnāṁśēna tarpayati, tatra ca yaḥ pratyāsannō dhātustatpōṣakō dhātubhāgastaṁ śīghraṁ puṣṇāti, yastu vidūrō dhātustasya vidūramārgatayā cirēṇa pōṣaṇaṁ bhavati, ēvaṁ bhinnairēva mārgairdhātūnāṁ pōṣaṇaṁ bhavati; yathā khalē utpatitānāṁ kapōtānāṁ bhinnadiggāmināṁ svīyasvīyamārgēṇaiva gacchatāṁ gamyadēśasya pratyāsannaviprakr̥ṣṭatvādibhēdēna śīghraṁ cirēṇa ca gamanaṁ bhavati, tadvat| iti kṣīradadhinyāya-kēdārīkulyānyāya-khalēkapōtanyāyāttrēdhā dhātupōṣaṇakramaḥ| tatrēha śabdārthaparyālōcanayā kēdārīkulyānyāyaḥ kṣīradadhinyāyō vā saṅgata ēvaḥ, khalēkapōtanyāyastu manāgdurghaṭaḥ| tasmin hi pakṣē rasādraktaṁ prasādajamityarthavyutpādanaṁ duḥśakaṁ, prapañcitaṁ caitadvividhāśitapītīyē, tatraivānusaraṇīyaḥ prapañcaḥ| nanu, vividhāśitapītīyē āhārarasādrasādipuṣṭiruktā “puṣyanti tvāhārarasādrasarudhira” (sū.a.28) ityādinā; tatra rasadvayaṁ svīkr̥tam, iha tvēka ēva raktapōṣakō rasa iti kathaṁ na virōdhaḥ? maivaṁ, tatrāpi āhārarasaśabdēna āhārajaḥ prasādō'bhidhīyatē, sa ca rasagrahaṇagr̥hīta ēva| yatō dvividhō rasaḥ- sthāyī, pōṣakaścēti; tēna tatra dhātupōṣakapōṣyarasāṁśayōrbhēdavivakṣayā bhēda uktaḥ; iha sthāyīpōṣakarasāṁśāvapyēkatayā nirdiṣṭau, sthāyirasapōṣakarasabhāgayōḥ sthānabhēdādyabhāvādēkatvam; ēvaṁ kr̥tvā saptadhātukaṁ śarīramucyatē| ētadapi vividhāśitapītīyē ēva prapañcitam||16||
Adhikarana 11 (17) · Śloka 17
rasāt stanyaṁ tatō raktamasr̥jaḥ kaṇḍarāḥ sirāḥ|
māṁsādvasā tvacaḥ ṣaṭ ca mēdasaḥ snāyusambhavaḥ ||17||
View original
रसात् स्तन्यं ततो रक्तमसृजः कण्डराः सिराः|
मांसाद्वसा त्वचः षट् च मेदसः स्नायुसम्भवः ||१७||
dhātūnāṁ pōṣaṇamabhidhāyōpadhātupōṣaṇamāha- rasāt stanyamityādi| rasāt stanyaṁ prasādajaṁ, tathā raktamapi rajaḥsañjñaṁ rasādēva prasādabhāgajanyam; uktaṁ ca suśrutē- “rasādēva striyā raktaṁ rajaḥsañjñaṁ pravartatē” (su.sū.a.14) iti| ētacca rajō rasajanyamapi sūkṣmatayā cirēṇaiva jāyatē; yaduktaṁ suśrutē- “ēvaṁ māsēna rasaḥ śukrabhavati, strīṇāṁ cārtavam” (su.sū.a.14) iti| asrajaḥ kaṇḍarāḥ sthūla snāyavaḥ, mēdasastu sūkṣmasnāyupōṣaṇaṁ ‘mēdasaḥ snāyusambhavaḥ’ ityanēna vaktavyam| iha hi kaṇḍarāśabdēna sthūlasnāyurucyatē, suśrutē tu sthūlasirā| tē ca stanyādayō dhātvantarāpōṣaṇāccharīrapōṣakā apyupadhātuśabdēnōcyantē, rasādayastu śarīradhārakatayā dhātvantarapōṣakatayā ca dhātuśabdēnōcyantē; uktaṁ ca bhōjē- “sirāsnāyurajaḥstanyatvacō gativivarjitāḥ| dhātubhyaścōpajāyantē tasmātta upadhātavaḥ” iti| atrāpi hi ‘dhātubhyaścōpajāyantē’ ityanēna jāyanta ēva, paraṁ na janayantītyuktam| śukraṁ tu ōjōjanakatvād dhātvantargatamēva| ōjastu iha na dhātuṣu nāpyupadhātuṣu paṭhitaṁ, tasya saptadhātusārarūpatayā saptadhātvantaragatatvādēva, ata ēva tasyāgnirapi pr̥thaṅnōktaḥ||17||
Adhikarana 12 (18-19) · Śloka 20
kiṭṭamannasya viṇmūtraṁ, rasasya tu kaphō'sr̥jaḥ|
pittaṁ, māṁsasya khamalā, malaḥ svēdastu mēdasaḥ||18||
syātkiṭṭaṁ kēśalōmāsthnō, majjñaḥ snēhō'kṣiviṭtvacām|
prasādakiṭṭē dhātūnāṁ pākādēvaṁvidharcchataḥ ||19||
parasparōpasaṁstabdhā dhātusnēhaparamparā |20|
View original
किट्टमन्नस्य विण्मूत्रं, रसस्य तु कफोऽसृजः|
पित्तं, मांसस्य खमला, मलः स्वेदस्तु मेदसः||१८||
स्यात्किट्टं केशलोमास्थ्नो, मज्ज्ञः स्नेहोऽक्षिविट्त्वचाम्|
प्रसादकिट्टे धातूनां पाकादेवंविधर्च्छतः ||१९||
परस्परोपसंस्तब्धा धातुस्नेहपरम्परा |२०|
prasādabhāgōtpādamabhidhāya malabhāgōtpādamāha- kiṭṭamityādi| rasasya kapha iti rasē pacyamānē kiṭṭaṁ kaphō bhavati, prasādaśca raktaṁ; ēvaṁ raktādimalē'pi jñēyam| māṁsasya khamalā iti karṇākṣināsāsyaprajananamalāḥ| malaḥ svēdastu mēdasa iti svēdō yadyapi udakaviśēṣa ēva uktastathā'pi tasya mēdōmalatvēnaivōtpatiḥ; kiṁvā, udakādapi svēdō bhavati mēdōmalatayā ca bhavati, yathā- kaphō'vasthāpākād rasamalatayā ca bhavati| asthimalaṁ nakhō'pi suśrutaprāmāṇyādunnēyaḥ| tatra hi “nakhalōma ca” (su.sū.a.46) ityanēnāsthimalatvaṁ nakhasyōktam| uktaṁ ca vividhāśitapītīyē- “kiṭṭāt kēśanakhādayaḥ puṣyanti” (sū.a.28) iti; kintu śārīrē'sthigaṇanāyāṁ “viṁśatirnakhā” (śā.a.7) ityanēnāsthitvēna prōktāḥ| ēvamuktēna kramēṇa prasādakiṭṭē dvidhā r̥cchatō bhavata ityarthaḥ| samprati pōṣyēṇāpi raktēna rasasyāpyāyanaṁ kriyatē, tathā māṁsēnāpi raktasyētyādi parasparaṁ dhātūnāmutpādakatvamāha- parasparētyādi| dhātusnēhaparamparā parasparōpasaṁstabdhēti anyōnyamupasnēhēna saṁstabdhatvāt santarpitēti yāvat||18-19||-
Adhikarana 13 (20-35) · Śloka 35
vr̥ṣyādīnāṁ prabhāvastu puṣṇāti balamāśu hi||20||
ṣaḍbhiḥ kēcidahōrātrairicchanti parivartanam|
santatyā bhōjyadhātūnāṁ parivr̥ttistu cakravat||21||
(ityuktavantamācāryaṁ śiṣyastvidamacōdayat|
rasādraktaṁ visadr̥śāt kathaṁ dēhē'bhijāyatē||22||
rasasya ca na rāgō'sti sa kathaṁ yāti raktatām|
dravādraktātsthiraṁ māṁsaṁ kathaṁ tajjāyatē nr̥ṇām||23||
dravadhātōḥ sthirānmāṁsānmēdasaḥ sambhavaḥ katham|
ślakṣṇābhyāṁ māṁsamēdōbhyāṁ kharatvaṁ kathamasthiṣu||24||
kharēṣvasthiṣu majjā ca kēna snigdhō mr̥dustathā|
majjñaśca pariṇāmēna yadi śukraṁ pravartatē||25||
sarvadēhagataṁ śukraṁ pravadanti manīṣiṇaḥ|
tathā'sthimadhyamajjñaśca śukraṁ bhavati dēhinām||26||
chidraṁ na dr̥śyatē'sthnāṁ ca tanniḥsarati vā katham|
ēvamuktastu śiṣyēṇa guruḥ prāhēdamuttaram||27||
tējō rasānāṁ sarvēṣāṁ manujānāṁ yaducyatē|
pittōṣmaṇaḥ sa rāgēṇa rasō raktatvamr̥cchati||28||
vāyvambutējasā raktamūṣmaṇā cābhisaṁyutam|
sthiratāṁ prāpya māṁsaṁ syāt svōṣmaṇā pakvamēva tat ||29||
svatējō'mbuguṇasnigdhōdriktaṁ mēdō'bhijāyatē|
pr̥thivyagnyanilādīnāṁ saṅghātaḥ svōṣmaṇā kr̥taḥ||30||
kharatvaṁ prakarōtyasya jāyatē'sthi tatō nr̥ṇām|
karōti tatra sauṣiryamasthnāṁ madhyē samīraṇaḥ||31||
mēdasastāni pūryantē snēhō majjā tataḥ smr̥taḥ|
tasmānmajjñastu yaḥ snēhaḥ śukraṁ sañjāyatē tataḥ||32||
vāyvākāśādibhirbhāvaiḥ sauṣiryaṁ jāyatē'sthiṣu|
tēna sravati tacchukraṁ navāt kumbhādivōdakam||33||
srōtōbhiḥ syandatē dēhāt samantācchukravāhibhiḥ |
harṣēṇōdīritaṁ vēgāt saṅkalpācca manōbhavāt||34||
vilīnaṁ ghr̥tavadvyāyāmōṣmaṇā sthānavicyutam|
bastau sambhr̥tya niryāti sthalānnimnādivōdakam)||35||
View original
वृष्यादीनां प्रभावस्तु पुष्णाति बलमाशु हि||२०||
षड्भिः केचिदहोरात्रैरिच्छन्ति परिवर्तनम्|
सन्तत्या भोज्यधातूनां परिवृत्तिस्तु चक्रवत्||२१||
(इत्युक्तवन्तमाचार्यं शिष्यस्त्विदमचोदयत्|
रसाद्रक्तं विसदृशात् कथं देहेऽभिजायते||२२||
रसस्य च न रागोऽस्ति स कथं याति रक्तताम्|
द्रवाद्रक्तात्स्थिरं मांसं कथं तज्जायते नृणाम्||२३||
द्रवधातोः स्थिरान्मांसान्मेदसः सम्भवः कथम्|
श्लक्ष्णाभ्यां मांसमेदोभ्यां खरत्वं कथमस्थिषु||२४||
खरेष्वस्थिषु मज्जा च केन स्निग्धो मृदुस्तथा|
मज्ज्ञश्च परिणामेन यदि शुक्रं प्रवर्तते||२५||
सर्वदेहगतं शुक्रं प्रवदन्ति मनीषिणः|
तथाऽस्थिमध्यमज्ज्ञश्च शुक्रं भवति देहिनाम्||२६||
छिद्रं न दृश्यतेऽस्थ्नां च तन्निःसरति वा कथम्|
एवमुक्तस्तु शिष्येण गुरुः प्राहेदमुत्तरम्||२७||
तेजो रसानां सर्वेषां मनुजानां यदुच्यते|
पित्तोष्मणः स रागेण रसो रक्तत्वमृच्छति||२८||
वाय्वम्बुतेजसा रक्तमूष्मणा चाभिसंयुतम्|
स्थिरतां प्राप्य मांसं स्यात् स्वोष्मणा पक्वमेव तत् ||२९||
स्वतेजोऽम्बुगुणस्निग्धोद्रिक्तं मेदोऽभिजायते|
पृथिव्यग्न्यनिलादीनां सङ्घातः स्वोष्मणा कृतः||३०||
खरत्वं प्रकरोत्यस्य जायतेऽस्थि ततो नृणाम्|
करोति तत्र सौषिर्यमस्थ्नां मध्ये समीरणः||३१||
मेदसस्तानि पूर्यन्ते स्नेहो मज्जा ततः स्मृतः|
तस्मान्मज्ज्ञस्तु यः स्नेहः शुक्रं सञ्जायते ततः||३२||
वाय्वाकाशादिभिर्भावैः सौषिर्यं जायतेऽस्थिषु|
तेन स्रवति तच्छुक्रं नवात् कुम्भादिवोदकम्||३३||
स्रोतोभिः स्यन्दते देहात् समन्ताच्छुक्रवाहिभिः |
हर्षेणोदीरितं वेगात् सङ्कल्पाच्च मनोभवात्||३४||
विलीनं घृतवद्व्यायामोष्मणा स्थानविच्युतम्|
बस्तौ सम्भृत्य निर्याति स्थलान्निम्नादिवोदकम्)||३५||
vr̥ṣyādidravyāṇāṁ dhātuparamparākramēṇa śukrajananādikāryaṁ niṣēdhayannāha- vr̥ṣyādīnāmityādi| ādiśabdēna balyabhēdanādīni grāhayati| vr̥ṣyādīnāṁ kṣīrādidravyāṇāṁ prabhāvō balaṁ śīghraṁ puṣṇāti, tatastē kṣīrādayaḥ prabhāvavardhitabalāḥ śīghramēvānnakāryaṁ śukrajananādi kurvanti, na yathōktadhātukramēṇētyarthaḥ| kiṁvā vr̥ṣyādīnāṁ kṣīrādidravyāṇāṁ yaḥ prabhāvaḥ sa āśu balaṁ puṣṇāti svajanyānāṁ śukrādīnāmityarthaḥ; hiśabdō'vadhāraṇē; ēvaṁ vr̥ṣyādīnāṁ prabhāvācchukrādyutpattiḥ śīghraṁ bhavati| athōtsargataḥ kiyatā kālēna dhātuparivr̥ttirbhavatītyāha- ṣaḍbhirityādi| ṣaḍbhirahōrātrai rasasya śukrarūpatayā parivartanaṁ bhavatīti kēcidicchanti| tatrōtpannō rasō raktamēkēnāhōrātrēṇa yāti, ēvaṁ rasōtpattidinaṁ parityajya ṣaḍahēna śukratā bhavati; yadā tu rasōtpattidinamapi prakṣipyatē tadā ṣaḍbhirdinairatikrāntaiḥ saptamē śukrabhāvatayā parivartanaṁ bhavatīti jñēyam| uktaṁ hi parāśarē- “āhārō'dyatanaḥ śvō hi rasatvaṁ gacchati nr̥ṇām| śōṇitatvaṁ tr̥tīyē'hni, caturthē māṁsatāmapi|| mēdastvaṁ pañcamē, ṣaṣṭhē tvasthitvaṁ, saptamē tviyāt| majjatāṁ, śukratāṁ yāti niyamādaṣṭamē nr̥ṇām” iti| ēvadapyupayōgadinaṁ sampūrṇaṁ parityajyaiva vyākhyātavyamityāhuḥ| kiñca rasadhātōḥ raktadhāturūpatayā ca pariṇamanaṁ yattadapi ṣaṣṭhadinanirvartyamēvēti| yaduktaṁ suśrutē- “sa khalvāpyō rasa ēkaikasmin dhātau trīṇi trīṇi kalāsaha srāṇyavatiṣṭhati daśa ca kalāḥ, ēvaṁ māsēna rasaḥ śukrībhavati” (su.sū.a.14) iti| tēnaitatpakṣadvayamapi kēcidityādinā darśayati| svamatamāha- santatyētyādi| bhōjyē upayuktē sati dhātūnāṁ rasādīnāṁ cakravat parivr̥ttirbhavati aviśrāntā samutpattirdhātūnāṁ bhavati| cakradr̥ṣṭāntēna tu parivr̥ttikālāniyamaṁ darśayati; yathā cakraṁ pānīyōddhāraṇārthaṁ niyuktaṁ bāhyamānaṁ bāhubalaprakarṣāt kadācidāśvēva parivartatē, kadācid bāhubalamāndyāccirēṇa; ēvaṁ dhātavō'pi agnyādisauṣṭhavācchīghramēva parivartantē, agnyādivaiguṇyē cirēṇa parivartantē iti; ēvaṁ suśrutēnāpi “śabdārcirjalasantānavadaṇunā viśēṣēṇānudhāvatyēva śarīraṁ kēvalam” (su.sū.a.14) ityatra dr̥ṣṭāntatrayēṇa rasapariṇāmō'pi agnyādibhēdēna prakr̥ṣṭāprakr̥ṣṭakālaja ukta ēva| tatra hi jalasantānadr̥ṣṭāntēna cirēṇa māsaparyantēna śukratāpattī rasasyōktā, śabdasantānadr̥ṣṭāntēna tu nātiśīghraṁ nāticirācca śukrōtpattiruktā, arciḥsantānadr̥ṣṭāntēna tvatiśīghraṁ śukrōtpattiruktā| tathā'nyatrāpyuktaṁ- “kēcidāhurahōrātrāt, ṣaḍrātrādaparē, parē| māsēna yāti śukratvamannaṁ pākakramāditi”| tadētat sakalaṁ cakradr̥ṣṭāntēna gr̥hītaṁ jñēyam||20-35||
Adhikarana 14 (36-37) · Śloka 38
vyānēna rasadhāturhi vikṣēpōcitakarmaṇā|
yugapat sarvatō'jasraṁ dēhē vikṣipyatē sadā||36||
kṣipyamāṇaḥ khavaiguṇyādrasaḥ sajjati yatra saḥ|
karōti vikr̥tiṁ tatra khē varṣamiva tōyadaḥ||37||
dōṣāṇāmapi caivaṁ syādēkadēśaprakōpaṇam |38|
View original
व्यानेन रसधातुर्हि विक्षेपोचितकर्मणा|
युगपत् सर्वतोऽजस्रं देहे विक्षिप्यते सदा||३६||
क्षिप्यमाणः खवैगुण्याद्रसः सज्जति यत्र सः|
करोति विकृतिं तत्र खे वर्षमिव तोयदः||३७||
दोषाणामपि चैवं स्यादेकदेशप्रकोपणम् |३८|
atha kō'nnarasaṁ raktādidhātupōṣakaṁ prērayati; yēna tatra tatra rasaḥ sarpatītyāha- vyānēnētyādi| rasarūpō dhātuḥ, kiṁvā rasatīti rasō dravadhāturucyatē, tēna rudhirādīnāmapi dravāṇāṁ grahaṇaṁ bhavati; vikṣēpaḥ ucitaṁ prākr̥taṁ karma yasya sa vikṣēpōcitakarmā; tēna vyānēna, yugapaditi ēkakālaṁ, sarvata iti sarvasmin dēhē, vikṣipyatē iti nīyatē, ajasramiti aviśrāntaṁ vikṣipyatē, sadēti sarvakālam| nanvēvaṁ sarvatra rasavikṣēpē kathamēkadēśē rasādau vikārāśrayō dr̥śyata ityāha- kṣipyamāṇa ityādi| khavaiguṇyāditi srōtōvaiguṇyāt| sajjatīti tiṣṭhati| vikāraṁ kurutē iti rasāśrayivikāraṁ kurutē; rasō'pi hi vikārakaraṇē āśrayatayā vyāpriyatē, tēnēha tasya kartr̥tvaṁ yuktam| khē varṣamiva tōyada iti yathā caṇḍēna vāyunā nīyamānō mēghō yatra saktō bhavati tatraiva varṣaṁ karōti, tathā rasō'pītyarthaḥ| yathā rasa ēkadēśē vikāraṁ karōti, ēvaṁ dōṣā apyēkadēśavikāraṁ kurvantītyāha- dōṣāṇāmityādi| suśrutō'pyāha- “kupitānāṁ hi dōṣāṇāṁ śarīrē paridhāvatām| yatra saṅgaḥ khavaiguṇyādvyādhistatrōpajāyatē” (su.sū.a.24) iti||36-37||-
Adhikarana 15 (38-41) · Śloka 41
iti bhautikadhātvannapaktr̥̄ṇāṁ karma bhāṣitam||38||
annasya paktā sarvēṣāṁ paktr̥̄ṇāmadhipō mataḥ|
tanmūlāstē hi tadvr̥ddhikṣayavr̥ddhikṣayātmakāḥ||39||
tasmāttaṁ vidhivadyuktairannapānēndhanairhitaiḥ|
pālayēt prayatastasya sthitau hyayurbalasthitiḥ||40||
yō hi bhuṅktē vidhiṁ tyāktvā grahaṇīdōṣajān gadān|
sa laulyāllabhatē śīghraṁ, vakṣyantē'taḥ paraṁ tu tē||41||
View original
इति भौतिकधात्वन्नपक्तॄणां कर्म भाषितम्||३८||
अन्नस्य पक्ता सर्वेषां पक्तॄणामधिपो मतः|
तन्मूलास्ते हि तद्वृद्धिक्षयवृद्धिक्षयात्मकाः||३९||
तस्मात्तं विधिवद्युक्तैरन्नपानेन्धनैर्हितैः|
पालयेत् प्रयतस्तस्य स्थितौ ह्ययुर्बलस्थितिः||४०||
यो हि भुङ्क्ते विधिं त्याक्त्वा ग्रहणीदोषजान् गदान्|
स लौल्याल्लभते शीघ्रं, वक्ष्यन्तेऽतः परं तु ते||४१||
uktamagnīnāṁ karma upasaṁharati- iti bhautikētyādi| bhautikāḥ pañca, dhātvagnayaḥ sapta, annapaktaikaḥ| atra ca yānyagnyantarāṇi upadhātumalādigatāni tānyapyavaruddhāni bhūtāgniṣvēva; kiṁvā, aprādhānyādanyānyakiñcitkarāṇi nōktāni| sarvāgniṣu jāṭharāgnēḥ prādhānyamāha- annasyētyādi| prādhānyē hētumāha- tanmūlā ityādi| tanmūlatvē hētugarbhaviśēṣaṇamāha- tadvr̥ddhītyādi| tasya jāṭharāgnēḥ vr̥ddhyā vr̥ddhyātmakāḥ kṣayēṇa ca kṣayātmakā yasmādihāgnayastasmādanvayavyatirēkārthavidhāyitvāttanmūlā ityarthaḥ| yataścāyamantaragnirmūlaṁ sarvatra tasmāttaṁ pālayēditi yōjyam| vidhivadyuktairityatra āhāravidhiyōgādupayuktaiḥ| āyurbalasthitiriti annapācakāgnisthitau āyurbalasthityā anyē'pyatiprēyā varṇādayō lakṣaṇīyāḥ| viparyayē dōṣamāha- yō hītyādi| grahaṇīdōṣajāniti grahaṇyāśritadōṣajān| ētēna vakṣyamāṇalakṣaṇāścatvārō grahaṇīvikārā viśēṣēṇa grahaṇīdōṣaśabdavācyā gr̥hyantē, tathā'gnimāndyājīrṇādayaśca grahaṇyāśritā rōgā gr̥hyantē| agnimāndyājīrṇādayastu yadyapi grahaṇyāśritatvēna grahaṇīrōgā ēva, tathā'pīha grahaṇīrūpanāḍīvyāpāravaiparītyēna yē jāyantē ta ēva mukhyagrahaṇīśabdavācyāścatvārō rōgāḥ| yatō ‘adhastu pakvamāmaṁ vā’ ityādinā grahaṇīgadasāmānyalakṣaṇaviśiṣṭamēva grahaṇīgadaṁ grahaṇīprākr̥tavyāpārōpamardēna jāyamānaṁ vakṣyati| vakṣyati ca grahaṇyā duṣṭamaduṣṭaṁ ca rūpaṁ “apakvaṁ dhārayatyannaṁ pakvaṁ sr̥jati pārśvataḥ| sā duṣṭā bahuśō bhuktamāmamēva vimuñcati” iti| na cēyaṁ pakvānnavimōkṣalakṣaṇā duṣṭiragnidōṣē āmādyajīrṇē vā| anēna viśēṣābhidhēyagrahaṇīśabdatvaṁ grahaṇyāśritadōṣajanyagrahaṇīgadasyaivēhōcyatē; agnidōṣāṇāṁ na viśēṣādgrahaṇīgadatvam; atisārē yadyapi pakvānnamuñcanamasti, tathā'pi tasya bhinnasamprāptikatvāt tathā cikitsābhēdād grahaṇīdōṣādanyatvamuktam||38-41||
Adhikarana 16 (42-44) · Śloka 44
abhōjanādajīrṇātibhōjanādviṣamāśanāt|
asātmyaguruśītātirūkṣasanduṣṭabhōjanāt||42||
virēkavamanasnēhavibhramādvyādhikarṣaṇāt|
dēśakālartuvaiṣamyādvēgānāṁ ca vidhāraṇāt||43||
duṣyatyagniḥ, sa duṣṭō'nnaṁ na tat pacati laghvapi|
apacyamānaṁ śuktatvaṁ yātyannaṁ viṣarūpatām ||44||
View original
अभोजनादजीर्णातिभोजनाद्विषमाशनात्|
असात्म्यगुरुशीतातिरूक्षसन्दुष्टभोजनात्||४२||
विरेकवमनस्नेहविभ्रमाद्व्याधिकर्षणात्|
देशकालर्तुवैषम्याद्वेगानां च विधारणात्||४३||
दुष्यत्यग्निः, स दुष्टोऽन्नं न तत् पचति लघ्वपि|
अपच्यमानं शुक्तत्वं यात्यन्नं विषरूपताम् ||४४||
ēvaṁ vyavasthitē sāmānyēna grahaṇīdōṣavikāraṇāṁ hētvādīnyāha- abhōjanādityādi| kālaśabdēna ca saṁvatsarātmakaḥ kāla ucyatē| dēśavaiṣamyaṁ dēśavyāpat; sā ca janapadōddhvaṁsanīyē prōktā| r̥tuśabdēna tu śiśirādyr̥tuḥ| kālavaiṣamyēṇa sarvēṣāmr̥tūnāṁ vaiṣamyaṁ gr̥hyatē, r̥tuvaiṣamyēṇa dvyēkartuvaiṣamyamiti viśēṣaḥ| śuktatvamiti amlatām| viṣarūpatāmiti yathā viṣaṁ bahuvikārakāri bhavati tathā tadrūpatām, anēna sarva ēvājīrṇabhēdā avaruddhā jñēyāḥ, yē tantrāntarē “āmaṁ vidagdhaṁ viṣṭabdhaṁ kaphapittānilaiḥ kramāt| ajīrṇaṁ kēcidicchanti caturthaṁ rasaśēṣataḥ” (su.sū.a.46) ityanēnōktāḥ||42-44||
Adhikarana 17 (45-49) · Śloka 49
tasya liṅgamajīrṇasya viṣṭambhaḥ sadanaṁ tathā|
śirasō ruk ca mūrcchā ca bhramaḥ pr̥ṣṭhakaṭigrahaḥ||45||
jr̥mbhā'ṅgamardastr̥ṣṇā ca jvaraśchardiḥ pravāhaṇam|
arōcakō'vipākaśca, ghōramannaviṣaṁ ca tat||46||
saṁsr̥jyamānaṁ pittēna dāhaṁ tr̥ṣṇāṁ mukhāmayān|
janayatyamlapittaṁ ca pittajāṁścāparān gadān||47||
yakṣmapīnasamēhādīn kaphajān kaphasaṅgatam|
karōti vātasaṁsr̥ṣṭaṁ vātajāṁśca gadān bahūn||48||
mūtrarōgāṁśca mūtrasthaṁ kukṣirōgān śakr̥dgatam|
rasādibhiśca saṁsr̥ṣṭaṁ kuryādrōgān rasādijān||49||
View original
तस्य लिङ्गमजीर्णस्य विष्टम्भः सदनं तथा|
शिरसो रुक् च मूर्च्छा च भ्रमः पृष्ठकटिग्रहः||४५||
जृम्भाऽङ्गमर्दस्तृष्णा च ज्वरश्छर्दिः प्रवाहणम्|
अरोचकोऽविपाकश्च, घोरमन्नविषं च तत्||४६||
संसृज्यमानं पित्तेन दाहं तृष्णां मुखामयान्|
जनयत्यम्लपित्तं च पित्तजांश्चापरान् गदान्||४७||
यक्ष्मपीनसमेहादीन् कफजान् कफसङ्गतम्|
करोति वातसंसृष्टं वातजांश्च गदान् बहून्||४८||
मूत्ररोगांश्च मूत्रस्थं कुक्षिरोगान् शकृद्गतम्|
रसादिभिश्च संसृष्टं कुर्याद्रोगान् रसादिजान्||४९||
tasyēti sāmānyājīrṇasya lakṣaṇam| viṣṭambha iti viṣṭambhō'pracalanarūpatayā'vasthānam| ghōramannaviṣaṁ ca tat pittēna saṁsr̥jyamānamityādinā pittādiduṣṭasyājīrṇasya lakṣaṇamāha| ētacca pittādisaṁsargakr̥taṁ lakṣaṇam, ajīrṇasya kōṣṭhamātragatatvēna yakṣmādivikārakaraṇē'sāmarthyōpalabdhēḥ| amlapittaṁ cēti amlaguṇōdriktaṁ pittam| asya tantrāntarē lakṣaṇamuktaṁ- “avipākaklamōtklēdatiktāmlōdgāragauravaiḥ| hr̥tkaṇṭhadāhārucibhiścāmlapittaṁ vinirdiśēt” iti| yakṣmaṇastridōṣajatvē'pi srōtō'varōdhē kaphavyāpāraprādhānyādiha kaphajatvamuktam| kiṭṭadhātuyōgēna rasaśēṣānnasya gadānāha- mūtrarōgāṁścētyādi| rasādijānityatra yē rasādijā arucyādaya uktāstē bhavantīti jñēyam||45-49||
Adhikarana 18 (50) · Śloka 50
viṣamō dhātuvaiṣamyaṁ karōti viṣamaṁ pacan|
tīkṣṇō mandēndhanō dhātūn viśōṣayati pāvakaḥ||50||
View original
विषमो धातुवैषम्यं करोति विषमं पचन्|
तीक्ष्णो मन्देन्धनो धातून् विशोषयति पावकः||५०||
ajīrṇalakṣaṇamabhidhāya agnidōṣalakṣaṇamāha- viṣama ityādi| tīkṣṇāgnikāryamāha- tīkṣṇamityādi| atra mandēndhana ityanēna tīkṣṇō'pi yadi śucīndhanō bhavati tadā dhātupōṣaṇaṁ bhavatīti darśayati||50||
Adhikarana 19 (51) · Śloka 51
yuktaṁ bhuktavatō yuktō dhātusāmyaṁ samaṁ pacan|51|
View original
युक्तं भुक्तवतो युक्तो धातुसाम्यं समं पचन्|५१|
agniprasaṅgāt samāgnēḥ kāryamāha- yuktamityādi| yukta iti samaḥ| yuktamannaṁ pacan dhātusāmyaṁ karōtītyarthaḥ| samaśabdēna samānō vāyuragnisahāyō gr̥hyatē| kiṁvā yuktavāyutayā dhātusāmyaṁ karōti, yuktaśabdēna ca kaphapittasāmyamagnau gr̥hyatē| yataḥ “samaḥ samaiḥ” (vā.sū.a.1) iti vacanēna dōṣāṇāṁ samatvēnaiva samāgnitvamuktam|51|
Adhikarana 20 (51-54) · Śloka 54
durbalō vidahatyannaṁ tadyātyūrdhvamadhō'pi vā||51||
adhastu pakvamāmaṁ vā pravr̥ttaṁ grahaṇīgadaḥ|
ucyatē sarvamēvānnaṁ prāyō hyasya vidahyatē||52||
atisr̥ṣṭaṁ vibaddhaṁ vā dravaṁ tadupadiśyatē|
tr̥ṣṇārōcakavairasyaprasēkatamakānvitaḥ||53||
śūnapādakaraḥ sāsthiparvaruk chardanaṁ jvaraḥ|
lōhāmagandhistiktāmla udgāraścāsya jāyatē||54||
View original
दुर्बलो विदहत्यन्नं तद्यात्यूर्ध्वमधोऽपि वा||५१||
अधस्तु पक्वमामं वा प्रवृत्तं ग्रहणीगदः|
उच्यते सर्वमेवान्नं प्रायो ह्यस्य विदह्यते||५२||
अतिसृष्टं विबद्धं वा द्रवं तदुपदिश्यते|
तृष्णारोचकवैरस्यप्रसेकतमकान्वितः||५३||
शूनपादकरः सास्थिपर्वरुक् छर्दनं ज्वरः|
लोहामगन्धिस्तिक्ताम्ल उद्गारश्चास्य जायते||५४||
mandāgnivyāpāramāha- durbala ityādi| uktavikārēṣu pradhānatvēna adhyāyaprakr̥taṁ grahaṇīdōṣavikāraṁ nirdhārayannāha- adhastvityādi| pakvamāmaṁ vēti vāśabdaḥ samuccayē; tēna kiñcitpakvaṁ kiñcidapakvaṁ ca| kutaḥ pakvāpakvaṁ sr̥jatītyāha- sarvamēvānnaṁ prayō hyasya vidahyatē iti; pakvāpakvaṁ bhavati| atisr̥ṣṭamiti vimuktam| tama ēva tamakaḥ||51-54||
Adhikarana 21 (55) · Śloka 55
pūrvarūpaṁ tu tasyēdaṁ tr̥ṣṇā''lasyaṁ balakṣayaḥ|
vidāhō'nnasya pākaśca cirāt kāyasya gauravam||55||
View original
पूर्वरूपं तु तस्येदं तृष्णाऽऽलस्यं बलक्षयः|
विदाहोऽन्नस्य पाकश्च चिरात् कायस्य गौरवम्||५५||
pūrvarūpē vidāhō'nnasyēti viśiṣṭō dāhō vidāhaḥ||55||
Adhikarana 22 (56-57) · Śloka 57
agnyadhiṣṭhānamannasya grahaṇādgrahaṇī matā|
nābhēruparyahyagnibalēnōpaṣṭabdhōpabr̥ṁhitā ||56||
apakvaṁ dhāratyannaṁ pakvaṁ sr̥jati pārśvataḥ|
durbalāgnibalā duṣṭā tvāmamēva vimuñcati||57||
View original
अग्न्यधिष्ठानमन्नस्य ग्रहणाद्ग्रहणी मता|
नाभेरुपर्यह्यग्निबलेनोपष्टब्धोपबृंहिता ||५६||
अपक्वं धारत्यन्नं पक्वं सृजति पार्श्वतः|
दुर्बलाग्निबला दुष्टा त्वाममेव विमुञ्चति||५७||
samprati grahaṇīdōṣasya sukhapratipattyarthaṁ grahaṇyāḥ svarūpaṁ prākr̥taṁ karma cāha- agnyadhiṣṭhānamityādi| agnyadhiṣṭhānam agnērāśraya ityarthaḥ| grahaṇīsañjñānimittamāha- annasyētyādi| grahaṇāditi dhāraṇāt, nābhēruparyannasya dhāraṇādityarthaḥ| kiṁvā nābhērupari agnērūrdhvajvalanēna balēnōpastambhitā upabr̥ṁhitā ca sati apakvamannaṁ dhārayati, pakvaṁ ca pārśvataḥ sr̥jatīti vāmapārśvataḥ sr̥jati; yataḥ grahaṇīgudau vāmapārśvāśrayau, tēna vāmē pārśvē pakvaṁ sr̥jatīti yuktam| upastambhitā iti agninā pittavyāpārakaraṇēna anukūlitā, upabr̥ṁhitēti agninā br̥ṁhaṇavyāpārakaraṇēna saśaktīkr̥tā; kiṁvā upastambhatvēna upabr̥ṁhitā, atra pakṣē upastambhasādhāraṇyaṁ grahaṇyā āha| grahaṇyāḥ prākr̥taṁ karmābhidhāya vaikr̥taṁ karmāha- durbalētyādi| durbalāgniśca abalā cēti, kiṁvā durbalamagnibalaṁ yasyāḥ sā durbalāgnibalā| duṣṭā iti dōṣaduṣṭā| āmaṁ vimuñcatīti apakvamēvānnaṁ vimuñcati| pūrvarūpē pakvamāmaṁ vā vimuñcatītyanēna vidagdharūpamāmamēvōktam, iha tvāmaṁ niyamēna vimuñcatīti na virōdhaḥ||56-57||
Adhikarana 23 (58-72) · Śloka 72
vātāt pittāt kaphācca syāttadrōgastribhya ēva ca|
hētuṁ liṅgaṁ rūpabhēdāñ śr̥ṇu tasya pr̥thak pr̥thak||58||
kaṭutiktakaṣāyātirūkṣaśītalabhōjanaiḥ|
pramitānaśanātyadhvavēganigrahamaithunaiḥ||59||
karōti kupitō mandamagniṁ sañchādya mārutaḥ |
tasyānnaṁ pacyatē duḥkhaṁ śuktapākaṁ kharāṅgatā||60||
kaṇṭhāsyaśōṣaḥ kṣuttr̥ṣṇā timiraṁ karṇayōḥ svanaḥ|
pārśvōruvaṅkṣaṇagrīvārujō'bhīkṣṇaṁ visūcikā||61||
hr̥tpīḍā kārśyadaurbalyaṁ vairasyaṁ parikartikā|
gr̥ddhiḥ sarvarasānāṁ ca manasaḥ sadanaṁ tathā||62||
jīrṇē jīryati cādhmānaṁ bhuktē svāsthyamupaiti ca|
sa vātagulmahr̥drōgaplīhāśaṅkī ca mānavaḥ||63||
cirāduḥkhaṁ dravaṁ śuṣkaṁ tanvāmaṁ śabdaphēnavat|
punaḥ punaḥ sr̥jēdvarcaḥ kāsaśvāsārditō'nilāt||64||
kaṭvajīrṇavidāhyamlakṣārādyaiḥ pittamulbaṇam|
agnimāplāvayaddhanti jalaṁ taptamivānalam||65||
sō'jīrṇaṁ nīlapītābhaṁ pītābhaḥ sāryatē dravam|
pūtyamlōdgārahr̥tkaṇṭhadāhārucitr̥ḍarditaḥ||66||
gurvatisnigdhaśītādibhōjanādatibhōjanāt|
bhuktamātrasya ca svapnāddhantyagniṁ kupitaḥ kaphaḥ||67||
tasyānnaṁ pacyatē duḥkhaṁ hr̥llāsacchardyarōcakāḥ|
āsyōpadēhamādhuryakāsaṣṭhīvanapīnasāḥ||68||
hr̥dayaṁ manyatē styānamudaraṁ stimitaṁ guru|
duṣṭō madhura udgāraḥ sadanaṁ strīṣvaharṣaṇam||69||
bhinnāmaślēṣmasaṁsr̥ṣṭaguruvarcaḥpravartanam|
akr̥śasyāpi daurbalyamālasyaṁ ca kaphātmakē||70||
yaścāgniḥ pūrvamuddiṣṭō rōgānīkē caturvidhaḥ|
taṁ cāpi grahaṇīdōṣaṁ samavarjaṁ pracakṣmahē||71||
pr̥thagvātādinirdiṣṭahētuliṅgasamāgamē|
tridōṣaṁ nirdiśēttēṣāṁ bhēṣajaṁ śr̥ṇvataḥ param||72||
View original
वातात् पित्तात् कफाच्च स्यात्तद्रोगस्त्रिभ्य एव च|
हेतुं लिङ्गं रूपभेदाञ् शृणु तस्य पृथक् पृथक्||५८||
कटुतिक्तकषायातिरूक्षशीतलभोजनैः|
प्रमितानशनात्यध्ववेगनिग्रहमैथुनैः||५९||
करोति कुपितो मन्दमग्निं सञ्छाद्य मारुतः |
तस्यान्नं पच्यते दुःखं शुक्तपाकं खराङ्गता||६०||
कण्ठास्यशोषः क्षुत्तृष्णा तिमिरं कर्णयोः स्वनः|
पार्श्वोरुवङ्क्षणग्रीवारुजोऽभीक्ष्णं विसूचिका||६१||
हृत्पीडा कार्श्यदौर्बल्यं वैरस्यं परिकर्तिका|
गृद्धिः सर्वरसानां च मनसः सदनं तथा||६२||
जीर्णे जीर्यति चाध्मानं भुक्ते स्वास्थ्यमुपैति च|
स वातगुल्महृद्रोगप्लीहाशङ्की च मानवः||६३||
चिरादुःखं द्रवं शुष्कं तन्वामं शब्दफेनवत्|
पुनः पुनः सृजेद्वर्चः कासश्वासार्दितोऽनिलात्||६४||
कट्वजीर्णविदाह्यम्लक्षाराद्यैः पित्तमुल्बणम्|
अग्निमाप्लावयद्धन्ति जलं तप्तमिवानलम्||६५||
सोऽजीर्णं नीलपीताभं पीताभः सार्यते द्रवम्|
पूत्यम्लोद्गारहृत्कण्ठदाहारुचितृडर्दितः||६६||
गुर्वतिस्निग्धशीतादिभोजनादतिभोजनात्|
भुक्तमात्रस्य च स्वप्नाद्धन्त्यग्निं कुपितः कफः||६७||
तस्यान्नं पच्यते दुःखं हृल्लासच्छर्द्यरोचकाः|
आस्योपदेहमाधुर्यकासष्ठीवनपीनसाः||६८||
हृदयं मन्यते स्त्यानमुदरं स्तिमितं गुरु|
दुष्टो मधुर उद्गारः सदनं स्त्रीष्वहर्षणम्||६९||
भिन्नामश्लेष्मसंसृष्टगुरुवर्चःप्रवर्तनम्|
अकृशस्यापि दौर्बल्यमालस्यं च कफात्मके||७०||
यश्चाग्निः पूर्वमुद्दिष्टो रोगानीके चतुर्विधः|
तं चापि ग्रहणीदोषं समवर्जं प्रचक्ष्महे||७१||
पृथग्वातादिनिर्दिष्टहेतुलिङ्गसमागमे|
त्रिदोषं निर्दिशेत्तेषां भेषजं शृण्वतः परम्||७२||
vātapittakaphasannipātajān grahaṇībhēdān tēṣāṁ pr̥thagghētvādīṁścāha- vātādityādi| tribhya iti sannipātāt| rūpabhēdāniti grahaṇīdōṣaliṅgatvēna vakṣyamāṇān| śuktamivānnasya pākaḥ śuktapākaḥ| gr̥ddhiḥ sarvarasānāmiti saptamyarthē ṣaṣṭhī| jīrṇē jīryati ‘annē’ iti śēṣaḥ| gulmādiśaṅkitvaṁ gulmādisadr̥śapīḍāyuktatvēna bhavati| paittikagrahaṇyāṁ pittasyāgnisamānatayā vardhanamēva yuktamityāśaṅkya pittasya dravatvēnāgnihananaṁ kriyatē iti darśayannāha- āplāvayaddhantyanalamiti; āplāvanaṁ dravēṇārdrīkaraṇam| uṣṇasyāpi dravatayā agninirvāpaṇē dr̥ṣṭāntamāha- jalaṁ taptamityādi| daurbalyaṁ balahāniḥ| yaścāgnirityādiślōkaṁ kēcidvaiśēṣikagrahaṇīdōṣavyatiriktāgnidōṣatrayasya grahaṇīrōgāntarnivēśanamasaṅgatamiti kr̥tvā'nārṣaṁ vadanti, kintu taṁ cāpītipadēnā'gnimāndyādīnāṁ prākr̥tānāṁ sāmānyagrahaṇīdōṣābādhē sati na kiñcidvirōdhaṁ paśyāmaḥ; sāmānyagrahaṇīdōṣē'pi agnimāndyādaya uktā ēvēti darśitamēva| samavarjamiti samaprakr̥tipuruṣagatatvēnōktāgnivarjam||58-72||
Adhikarana 24 (73-81) · Śloka 81
grahaṇīmāśritaṁ dōṣaṁ vidagdhāhāramūrcchitam|
saviṣṭambhaprasēkārtividāhārucigauravaiḥ||73||
āmaliṅgānvitaṁ dr̥ṣṭvā sukhōṣṇēnāmbunōddharēt|
phalānāṁ vā kaṣāyēṇa pippalīsarṣapaistathā||74||
līnaṁ pakvāśayasthaṁ vā''pyāmaṁ srāvyaṁ sadīpanaiḥ|
śarīrānugatē sāmē rasē laṅghanapācanam||75||
viśuddhāmāśayāyāsmai pañcakōlādibhiḥ śr̥tam|
dadyāt pēyādi laghvannaṁ punaryōgāṁśca dīpanān||76||
jñātvā tu paripakvāmaṁ mārutagrahaṇīgadam|
dīpanīyayutaṁ sarpiḥ pāyayētālpaśō bhiṣak||77||
kiñcitsandhukṣitē tvagnau saktaviṇmūtramārutam|
dvyahaṁ tryahaṁ vā saṁsnēhya svinnābhyaktaṁ nirūhayēt||78||
tata ēraṇḍatailēna sarpiṣā tailvakēna vā|
sakṣārēṇānilē śāntē srastadōṣaṁ virēcayēt||79||
śuddhaṁ rūkṣāśayaṁ baddhavarcasaṁ cānuvāsayēt|
dīpanīyāmlavātaghnasiddhātailēna mātrayā||80||
nirūḍhaṁ ca viriktaṁ ca samyak caivānuvāsitam|
laghvannaṁ pratisambhuktaṁ sarpirabhyāsayēt punaḥ||81||
View original
ग्रहणीमाश्रितं दोषं विदग्धाहारमूर्च्छितम्|
सविष्टम्भप्रसेकार्तिविदाहारुचिगौरवैः||७३||
आमलिङ्गान्वितं दृष्ट्वा सुखोष्णेनाम्बुनोद्धरेत्|
फलानां वा कषायेण पिप्पलीसर्षपैस्तथा||७४||
लीनं पक्वाशयस्थं वाऽऽप्यामं स्राव्यं सदीपनैः|
शरीरानुगते सामे रसे लङ्घनपाचनम्||७५||
विशुद्धामाशयायास्मै पञ्चकोलादिभिः शृतम्|
दद्यात् पेयादि लघ्वन्नं पुनर्योगांश्च दीपनान्||७६||
ज्ञात्वा तु परिपक्वामं मारुतग्रहणीगदम्|
दीपनीययुतं सर्पिः पाययेताल्पशो भिषक्||७७||
किञ्चित्सन्धुक्षिते त्वग्नौ सक्तविण्मूत्रमारुतम्|
द्व्यहं त्र्यहं वा संस्नेह्य स्विन्नाभ्यक्तं निरूहयेत्||७८||
तत एरण्डतैलेन सर्पिषा तैल्वकेन वा|
सक्षारेणानिले शान्ते स्रस्तदोषं विरेचयेत्||७९||
शुद्धं रूक्षाशयं बद्धवर्चसं चानुवासयेत्|
दीपनीयाम्लवातघ्नसिद्धातैलेन मात्रया||८०||
निरूढं च विरिक्तं च सम्यक् चैवानुवासितम्|
लघ्वन्नं प्रतिसम्भुक्तं सर्पिरभ्यासयेत् पुनः||८१||
grahaṇīmāśritamityādau dōṣamiti sāmānyavacanādvātādīnāṁ trayāṇāmapi grahaṇam| āmasyāpakvasya liṅgairanvitamiti āmaliṅgānvitam| uddharēditi vamēt| phalānāmiti madanaphalānām| līnamiti anutkliṣṭam| pakvāśayasthamiti adhōgatatvēna pakvāśayasamīpagatam| srāvyamiti virēcanīyam| sadīpanairiti dīpanadravyasaṁyuktairvirēcanaprayōgaiḥ| śarīrānugatē iti śarīravyāpakē| sāmē rasē iti apakvē rasē; āmaścātrāpakvarasarūpa ēvēṣṭaḥ, āhārarasasya rasasambandhēna śarīravyāpakatayā durghaṭatvāt| laṅghanam anaśanaṁ, pācanaṁ yavāgvādi| viśuddhāmāśayē ityatra viśuddhirhi virēcanalaṅghanairyathāyōgyatayā jñēyā| dīpanīyayutamiti ṣaḍvirēcanaśatāśritīyōktadīpanīyagaṇasādhitam| svinnābhyaktamiti svinnaṁ cābhyaktaṁ cēti svinnābhyaktam| srastadōṣamiti nirūhēṇa srastadōṣam||73-81||
Adhikarana 25 (82-86) · Śloka 86
dvē pañcamūlē saralaṁ dēvadāru sanāgaram|
pippalīṁ pippalīmūlaṁ citrakaṁ hastipippalīm||82||
śaṇabījaṁ yavān kōlan kulatthān suṣavīṁ tathā |
pācayēdāranālēna dadhnā sauvīrakēṇa vā||83||
caturbhāgāvaśēṣēṇa pacēttēna ghr̥tāḍhakam|
svarjikāyāvaśūkākhyau kṣārau dattvā ca yuktitaḥ||84||
saindhavaudbhidasāmudrabiḍānāṁ rōmakasya ca|
sasauvarcalapākyānāṁ bhāgāndvipalikān pr̥thak||85||
vinīya cūrṇitān tasmāt pāyayēt prasr̥taṁ budhaḥ|
karōtyagniṁ balaṁ varṇaṁ vātaghnaṁ bhuktapācanam||86||
iti daśamūlādyaṁ ghr̥tam|
View original
द्वे पञ्चमूले सरलं देवदारु सनागरम्|
पिप्पलीं पिप्पलीमूलं चित्रकं हस्तिपिप्पलीम्||८२||
शणबीजं यवान् कोलन् कुलत्थान् सुषवीं तथा |
पाचयेदारनालेन दध्ना सौवीरकेण वा||८३||
चतुर्भागावशेषेण पचेत्तेन घृताढकम्|
स्वर्जिकायावशूकाख्यौ क्षारौ दत्त्वा च युक्तितः||८४||
सैन्धवौद्भिदसामुद्रबिडानां रोमकस्य च|
ससौवर्चलपाक्यानां भागान्द्विपलिकान् पृथक्||८५||
विनीय चूर्णितान् तस्मात् पाययेत् प्रसृतं बुधः|
करोत्यग्निं बलं वर्णं वातघ्नं भुक्तपाचनम्||८६||
इति दशमूलाद्यं घृतम्|
dvē pañcamūlē ityādau suṣavīsvarasō jalasthānīyaḥ, āranālādi kvāthyaṁ ca militvā drōṇaṁ mānaṁ grāhyam| kṣārau dattvā ca yuktita ityanēna kṣārayōralpamānatvamucyatē, kintu prakṣēpyānyatamalavaṇamānēna pr̥thak kṣārau dēyau; yuktita ityanēna tu yōgyē kālē kṣārayōgamāha, sa ca yōgyakālō'tra ghr̥tāvatāraṇakāla ēva| yadāha jatūkarṇaḥ- “daśamūlaṁ pañcakōlaṁ kulatthaṁ surabhiṁ yavam| dēvadāruṁ ca saralaṁ śaṇabījaṁ ca sādhayēt|| dadhnā sauvīrakēṇaiva tēna pakvē ghr̥tāḍhakē| dvau kṣārau saptalavaṇānyāvapēd dvipalāni tu” iti| audbhidam utkārikālavaṇam| rōmakaṁ rumāhr̥dbhavam| pākyaṁ pākajam||82-86||
Adhikarana 26 (87) · Śloka 87
tryūṣaṇatriphalākalkē bilvamātrē guḍāt palē|
sarpiṣō'ṣṭapalaṁ paktvā mātrāṁ mandānalaḥ pibēt||87||
iti tryūṣaṇādyaṁ ghr̥tam|
View original
त्र्यूषणत्रिफलाकल्के बिल्वमात्रे गुडात् पले|
सर्पिषोऽष्टपलं पक्त्वा मात्रां मन्दानलः पिबेत्||८७||
इति त्र्यूषणाद्यं घृतम्|
bilvamātrē iti palamānē kalkē, aṣṭapalamānamēvātra sarpiḥ paktavyaṁ maharṣivacanēna phaladāyitvāt||87||
Adhikarana 27 (88-93) · Śloka 93
pañcamūlābhayāvyōṣapippalīmūlasaindhavaiḥ|
rāsnākṣāradvayājājīviḍaṅgaśaṭibhirghr̥tam||88||
śuktēna mātuluṅgasya svarasēnārdrakasya ca|
śuṣkamūlakakōlāmbucukrikādāḍimasya ca||89||
takramastusurāmaṇḍasauvīrakatuṣōdakaiḥ|
kāñjikēna ca tat pakvamagnidīptikaraṁ param||90||
śūlagulmōdaraśvāsakāsānilakaphāpaham|
sabījapūrakarasaṁ siddhaṁ vā pāyayēdghr̥tam||91||
siddhamabhyañjanārthaṁ ca tailamētaiḥ prayōjayēt|
ētēṣāmauṣadhānāṁ vā pibēccūrṇaṁ sukhāmbunā||92||
vātē ślēṣmāvr̥tē sāmē kaphē vā vāyunōddhatē|
dadyāccūrṇaṁ pācanārthamagnisandīpanaṁ param||93||
iti pañcamūlādyaṁ ghr̥taṁ cūrṇaṁ ca|
View original
पञ्चमूलाभयाव्योषपिप्पलीमूलसैन्धवैः|
रास्नाक्षारद्वयाजाजीविडङ्गशटिभिर्घृतम्||८८||
शुक्तेन मातुलुङ्गस्य स्वरसेनार्द्रकस्य च|
शुष्कमूलककोलाम्बुचुक्रिकादाडिमस्य च||८९||
तक्रमस्तुसुरामण्डसौवीरकतुषोदकैः|
काञ्जिकेन च तत् पक्वमग्निदीप्तिकरं परम्||९०||
शूलगुल्मोदरश्वासकासानिलकफापहम्|
सबीजपूरकरसं सिद्धं वा पाययेद्घृतम्||९१||
सिद्धमभ्यञ्जनार्थं च तैलमेतैः प्रयोजयेत्|
एतेषामौषधानां वा पिबेच्चूर्णं सुखाम्बुना||९२||
वाते श्लेष्मावृते सामे कफे वा वायुनोद्धते|
दद्याच्चूर्णं पाचनार्थमग्निसन्दीपनं परम्||९३||
इति पञ्चमूलाद्यं घृतं चूर्णं च|
pañcamūlādyē śuktāditrayōdaśadravāṇāṁ pratyēkaṁ snēhasamatvam| sabījapūrakarasamityatrāpi pañcamūlyādīni kalkatvēnēcchanti; kiṁvā pūrvamēva ghr̥taṁ bījapurarasasaṁyuktaṁ pēyamityarthaḥ| tailamityādau ētaiḥ pañcamūlyādibhiḥ siddhaṁ tailamabhyaṅgārthaṁ yōjyaṁ, tathā ētēṣāmēva kalkōktānāṁ pañcamūlyādīnāṁ cūrṇaṁ sukhāmbunā pēyam| cūrṇaviṣayamāha- vātē ityādi| vātaślēṣmāvr̥tē grahaṇīgadē tathā sāmē grahaṇīgadē; kēcit “sāmē purīṣē” iti vadanti; āmaṁ cānēkavidhamāhuḥ, yaducyatē- “āmamannarasaṁ kēcit kēcittu malasañcayam| prathamāṁ dōṣaduṣṭiṁ ca kēcidāmaṁ pracakṣatē” iti| bhōjō'pyāha- “āmāśayasthaḥ kāyāgnērdaurbalyādavipācitaḥ| ādya āhāradhāturyaḥ sa āma iti sañjñitaḥ” iti| īśvarasēnō'pyāha- “ēvamāmāśayē'pyannaṁ bahu samyaṅna jīryati| cīyamānaṁ tadēvānnaṁ kālēnāmatvamāpnuyāt” ityādi| tadihāpi tadvacanaprāmāṇyādāmavyavasthā kartavyā||88-93||
Adhikarana 28 (94-95) · Śloka 95
majjatyāmā gurutvādviṭ pakvā tūtplavatē jalē|
vinā'tidravasaṅghātaśaityaślēṣmapradūṣaṇāt||94||
parīkṣyaivaṁ purā sāmaṁ nirāmaṁ cāmadōṣiṇam|
vidhinōpācarēt samyak pācanēnētarēṇa vā||95||
View original
मज्जत्यामा गुरुत्वाद्विट् पक्वा तूत्प्लवते जले|
विनाऽतिद्रवसङ्घातशैत्यश्लेष्मप्रदूषणात्||९४||
परीक्ष्यैवं पुरा सामं निरामं चामदोषिणम्|
विधिनोपाचरेत् सम्यक् पाचनेनेतरेण वा||९५||
sāmanirāmagrahaṇīgadajñānārthaṁ sāmanirāmaviḍlakṣaṇamāha- majjatītyādi| āmēti āmāśritā| gurutvāditi āmāhitagurutvāt| pakvēti nirāmā; upasaṁhariṣyatyāmapakvalakṣaṇāntē ‘parīkṣyaivaṁ purā sāmaṁ nirāmaṁ vā’ iti| dvayōrapi āmapakvalakṣaṇayōrapavādamāha- vinā'tidravētyādi| atidravatvādāmā'pi plavatē, atisaṁhatā tu pakvā'pi atisaṅghātādēva majjati, śaityaślēṣmapradūṣaṇācca kaphayōgāhitagauravā pakvā'pi majjati gurutvādēva na plavatē| nanu saviṣṭambhaprasēkārtītyādinaiva sāmasyōktatvāt kimanēna sāmatālakṣaṇēna punaruktēna? ucyatē- vātakaphādhikārāttaduktam, idaṁ tu viḍāmatājñānārthamuktamiti viśēṣaḥ| parīkṣyētyādau nirāmaṁ cāmadōṣiṇamiti kathaṁ, yāvatā na nirāmatāyāmāmadōṣatvamasti? na, āmadōṣaśabdēna grahaṇīdōṣiṇō'bhiprētatvāt| itarēṇēti grahaṇīdōṣaśamanēna||94-95||
Adhikarana 29 (96-97) · Śloka 97
citrakaṁ pippalīmūlaṁ dvau kṣārau lavaṇāni ca|
vyōṣaṁ hiṅgvajamōdāṁ ca cavyaṁ caikatra cūrṇayēt||96||
guṭikā mātuluṅgasya dāḍimasya rasēna vā|
kr̥tā vipācayatyāmaṁ dīpayatyāśu cālanam||97||
iti citrakādyā guṭikā|
View original
चित्रकं पिप्पलीमूलं द्वौ क्षारौ लवणानि च|
व्योषं हिङ्ग्वजमोदां च चव्यं चैकत्र चूर्णयेत्||९६||
गुटिका मातुलुङ्गस्य दाडिमस्य रसेन वा|
कृता विपाचयत्यामं दीपयत्याशु चालनम्||९७||
इति चित्रकाद्या गुटिका|
citrakētyādau lavaṇāni cētyatra kapiñjalādhikaraṇanyāyēna lavaṇatrayamicchanti; kintvaniyatē sa nyāyō bhavati, iha tu pañcalavaṇānāṁ prādhānyēna dīrghañjīvitīyē nirdiṣṭatvāt pañcalavaṇasya ca śakyōpādānatvāt pañcaiva lavaṇāni grāhyāṇi||96-97||
Adhikarana 30 (98-110) · Śloka 110
nāgarātiviṣāmustakvāthaḥ syādāmapācanaḥ|
mustāntakalkaḥ pathyā vā nāgaraṁ cōṣṇavāriṇā||98||
dēvadāruvacāmustanāgarātiviṣābhayāḥ|
vāruṇyāmāsutāstōyē kōṣṇē vā'lavaṇāḥ pibēt||99||
varcasyāmē saśūlē ca pibēdvā dāḍimāmbunā|
viḍēna lavaṇaṁ piṣṭaṁ bilvaṁ citrakanāgaram||100||
sāmē vā sakaphē vātē kōṣṭhaśūlakarē pibēt|
kaliṅgahiṅgvativiṣāvacāsauvarcalābhayāḥ||101||
chardyarśōgranthiśūlēṣu pibēduṣṇēna vāriṇā|
pathyāsauvarcalājājīcūrṇaṁ maricasaṁyutam||102||
abhayāṁ pippalīmūlaṁ vacāṁ kaṭukarōhiṇīm|
pāṭhāṁ vatsakabījāni citrakaṁ viśvabhēṣajam||103||
pibēnniṣkvāthya cūrṇaṁ vā kr̥tvā kōṣṇēna vāriṇā|
pittaślēṣmābhibhr̥tāyāṁ grahaṇyāṁ śūlanuddhitam||104||
sāmē sātiviṣaṁ vyōṣaṁ lavaṇakṣārahiṅgu ca|
niḥkvāthya pāyayēccūrṇaṁ kr̥tvā vā kōṣṇavāriṇā||105||
pippalīṁ nāgaraṁ pāṭhāṁ sārivāṁ br̥hatīdvayam|
citrakaṁ kauṭajaṁ bījaṁ lavaṇānyatha pañca ca||106||
taccūrṇaṁ sayavakṣāraṁ dadhyuṣṇāmbusurādibhiḥ|
pibēdagnivivr̥ddhyarthaṁ kōṣṭhavātaharaṁ naraḥ||107||
maricaṁ kuñcikāmbaṣṭhāvr̥kṣāmlāḥ kuḍavāḥ pr̥thak|
palāni daśa cāmlasya vētasasya palārdhikam||108||
sauvarcalaṁ biḍaṁ pākyaṁ yavakṣāraḥ sasaindhavaḥ|
śaṭīpuṣkaramūlāni hiṅgu hiṅguśivāṭikā||109||
tat sarvamēkataḥ sūkṣmaṁ cūrṇaṁ kr̥tvā prayōjayēt|
hitaṁ vātābhibhūtāyāṁ grahaṇyāmarucau tathā||110||
iti maricādyaṁ cūrṇam|
View original
नागरातिविषामुस्तक्वाथः स्यादामपाचनः|
मुस्तान्तकल्कः पथ्या वा नागरं चोष्णवारिणा||९८||
देवदारुवचामुस्तनागरातिविषाभयाः|
वारुण्यामासुतास्तोये कोष्णे वाऽलवणाः पिबेत्||९९||
वर्चस्यामे सशूले च पिबेद्वा दाडिमाम्बुना|
विडेन लवणं पिष्टं बिल्वं चित्रकनागरम्||१००||
सामे वा सकफे वाते कोष्ठशूलकरे पिबेत्|
कलिङ्गहिङ्ग्वतिविषावचासौवर्चलाभयाः||१०१||
छर्द्यर्शोग्रन्थिशूलेषु पिबेदुष्णेन वारिणा|
पथ्यासौवर्चलाजाजीचूर्णं मरिचसंयुतम्||१०२||
अभयां पिप्पलीमूलं वचां कटुकरोहिणीम्|
पाठां वत्सकबीजानि चित्रकं विश्वभेषजम्||१०३||
पिबेन्निष्क्वाथ्य चूर्णं वा कृत्वा कोष्णेन वारिणा|
पित्तश्लेष्माभिभृतायां ग्रहण्यां शूलनुद्धितम्||१०४||
सामे सातिविषं व्योषं लवणक्षारहिङ्गु च|
निःक्वाथ्य पाययेच्चूर्णं कृत्वा वा कोष्णवारिणा||१०५||
पिप्पलीं नागरं पाठां सारिवां बृहतीद्वयम्|
चित्रकं कौटजं बीजं लवणान्यथ पञ्च च||१०६||
तच्चूर्णं सयवक्षारं दध्युष्णाम्बुसुरादिभिः|
पिबेदग्निविवृद्ध्यर्थं कोष्ठवातहरं नरः||१०७||
मरिचं कुञ्चिकाम्बष्ठावृक्षाम्लाः कुडवाः पृथक्|
पलानि दश चाम्लस्य वेतसस्य पलार्धिकम्||१०८||
सौवर्चलं बिडं पाक्यं यवक्षारः ससैन्धवः|
शटीपुष्करमूलानि हिङ्गु हिङ्गुशिवाटिका||१०९||
तत् सर्वमेकतः सूक्ष्मं चूर्णं कृत्वा प्रयोजयेत्|
हितं वाताभिभूतायां ग्रहण्यामरुचौ तथा||११०||
इति मरिचाद्यं चूर्णम्|
mustāntakalka iti paścāduktanāgarādikalka ityarthaḥ| arśōgranthiḥ arśō'nugrathitavarcastvam| maricasaṁyutamiti paryantaṁ ‘cūrṇaṁ kr̥tvā pibēt’ ityanuvartatē| sāmē dōṣē sati pippalīmūlādiṣu ativiṣādi prakṣipya cūrṇaṁ kartavyamityarthaḥ| surādibhirityatrādiśabdēna kāñjikasauvīrādigrahaṇam||98-110||
Adhikarana 31 (111) · Śloka 112
caturṇāṁ prasthamamlānāṁ tryūṣaṇasya palatrayam|
lavaṇānāṁ ca catvāri śarkarāyāḥ palāṣṭakam|
sañcūrṇya śākasūpānnarāgādiṣvavacārayēt||111||
kāsājīrṇāruciśvāsāhr̥tpāṇḍvāmayaśūlanut|112|
View original
चतुर्णां प्रस्थमम्लानां त्र्यूषणस्य पलत्रयम्|
लवणानां च चत्वारि शर्करायाः पलाष्टकम्|
सञ्चूर्ण्य शाकसूपान्नरागादिष्ववचारयेत्||१११||
कासाजीर्णारुचिश्वासाहृत्पाण्ड्वामयशूलनुत्|११२|
caturṇāṁ prasthamamlānāmityatra caturamlaṁ hr̥dyavargē prathamōktaṁ vr̥kṣāmlāmlavētasadāḍimabadararūpamāhuḥ; anyē tu cavyatvagityādiprayōgavakṣyamāṇakapitthacukrikāvr̥kṣāmladāḍimānāṁ grahaṇamāhuḥ| tantrāntarē tu “vr̥kṣāmlamātuluṅgāmlabadarāmlāmlavētasaiḥ| caturamlamidaṁ prōktaṁ pañcāmlaṁ tu sadāḍimam” ityuktam| tryūṣaṇācca palatrayamiti militāt palatrayam| rāgaḥ kapitthādidravyakr̥tō vyañjanaviśēṣaḥ||111||-
Adhikarana 32 (112-116) · Śloka 117
cavyatvakpippalīmūladhātakīvyōṣacitrakān||112||
kapitthaṁ bilvamambaṣṭhāṁ śālmalaṁ hastipippalīm|
śilōdbhēdaṁ tathā'jājīṁ piṣṭvā badarasammitam||113||
paribharjya ghr̥tē dadhnā yavāgūṁ sādhayēdbhiṣak|
rasaiḥ kapitthacukrīkāvr̥kṣāmlairdāḍimasya ca||114||
sarvātisāragrahaṇīgulmārśaḥplīhanāśinī|
pañcakōlakayūṣaśca mūlakānāṁ ca sōṣaṇaḥ||115||
snigdhō dāḍimatakrāmlō jāṅgalaḥ saṁskr̥tō rasaḥ|
kravyādasvarasaḥ śastō bhōjanārthē sadīpanaḥ||116||
takrāranālamadyāni pānāyāriṣṭa ēva ca|117|
View original
चव्यत्वक्पिप्पलीमूलधातकीव्योषचित्रकान्||११२||
कपित्थं बिल्वमम्बष्ठां शाल्मलं हस्तिपिप्पलीम्|
शिलोद्भेदं तथाऽजाजीं पिष्ट्वा बदरसम्मितम्||११३||
परिभर्ज्य घृते दध्ना यवागूं साधयेद्भिषक्|
रसैः कपित्थचुक्रीकावृक्षाम्लैर्दाडिमस्य च||११४||
सर्वातिसारग्रहणीगुल्मार्शःप्लीहनाशिनी|
पञ्चकोलकयूषश्च मूलकानां च सोषणः||११५||
स्निग्धो दाडिमतक्राम्लो जाङ्गलः संस्कृतो रसः|
क्रव्यादस्वरसः शस्तो भोजनार्थे सदीपनः||११६||
तक्रारनालमद्यानि पानायारिष्ट एव च|११७|
cavyētyādau śālmalaṁ śālmalīvēṣṭakam| śilōdbhavaṁ śailajam| cukrikā cāṅgērī| sōṣaṇa iti samaricaḥ||112-116||-
Adhikarana 33 (118-121) · Śloka 121
takraṁ tu grahaṇīdōṣē dīpanagrāhilāghavāt||117||
śrēṣṭhaṁ madhurapākitvānna ca pittaṁ prakōpayēt|
kaṣāyōṣṇavikāśitvādraukṣyāccaiva kaphē hitam||118||
vātē svādvamlasāndratvāt sadyaskamavidāhi tat|
tasmāt takraprayōgā yē jaṭharāṇāṁ tathā'rśasām||119||
vihitā grahaṇīdōṣē sarvaśastān prayōjayēt|
yavānyāmalakē pathyā maricaṁ tripalaṁśikam||120||
lavaṇāni palāṁśāni pañca caikatra cūrṇayēt|
takrē tadāsutaṁ jātaṁ takrāriṣṭaṁ pibēnnaraḥ|
dīpanaṁ śōthagulmārśaḥkrimimēhōdarāpaham||121||
iti takrāriṣṭaḥ|
View original
तक्रं तु ग्रहणीदोषे दीपनग्राहिलाघवात्||११७||
श्रेष्ठं मधुरपाकित्वान्न च पित्तं प्रकोपयेत्|
कषायोष्णविकाशित्वाद्रौक्ष्याच्चैव कफे हितम्||११८||
वाते स्वाद्वम्लसान्द्रत्वात् सद्यस्कमविदाहि तत्|
तस्मात् तक्रप्रयोगा ये जठराणां तथाऽर्शसाम्||११९||
विहिता ग्रहणीदोषे सर्वशस्तान् प्रयोजयेत्|
यवान्यामलके पथ्या मरिचं त्रिपलंशिकम्||१२०||
लवणानि पलांशानि पञ्च चैकत्र चूर्णयेत्|
तक्रे तदासुतं जातं तक्रारिष्टं पिबेन्नरः|
दीपनं शोथगुल्मार्शःक्रिमिमेहोदरापहम्||१२१||
इति तक्रारिष्टः|
takramityādinā takraguṇābhidhānam| madhurapākitvānna ca pittaprakōpaṇam; amlatvāt pittaprakōpaṇē prāptē madhurapākitayā pittaṁ na prakōpayati, nāpi pittaṁ praśamayatītyāhuḥ| sadyaskamavidāhīti sadyō mathitamēva takraṁ pacyamānāvasthāyāṁ vidāhakr̥nna bhavati, kiñcitkālasthitaṁ tu vidāhī bhavatyēva| yavānītyādau takrē tadāsutamiti takrāḍhakē āsutam| jātamiti amlarasatayā jātam||118-121||
Adhikarana 34 (122-124) · Śloka 124
svasthānagatamutkliṣṭamagninirvāpakaṁ bhiṣak|
pittaṁ jñātvā virēkēṇa nirharēdvamanēna vā||122||
avidāhibhirannaiśca laghubhistiktasaṁyutaiḥ|
jāṅgalānāṁ rasairyūṣairmudgādīnāṁ khaḍairapi||123||
dāḍimāmlaiḥ sasarpiṣkairdīpanagrāhisaṁyutaiḥ|
tasyāgniṁ dīpayēccūrṇaiḥ sarpirbhiścāpi tiktakaiḥ||124||
View original
स्वस्थानगतमुत्क्लिष्टमग्निनिर्वापकं भिषक्|
पित्तं ज्ञात्वा विरेकेण निर्हरेद्वमनेन वा||१२२||
अविदाहिभिरन्नैश्च लघुभिस्तिक्तसंयुतैः|
जाङ्गलानां रसैर्यूषैर्मुद्गादीनां खडैरपि||१२३||
दाडिमाम्लैः ससर्पिष्कैर्दीपनग्राहिसंयुतैः|
तस्याग्निं दीपयेच्चूर्णैः सर्पिर्भिश्चापि तिक्तकैः||१२४||
vamanēna vētyūrdhvagapittāpēkṣayā jñēyam| sarpirbhiścāpi tiktakairityatra jātyākhyāyāṁ bahuvacanaṁ; kiṁvā kuṣṭhōktaṁ tiktaghr̥tadvayamanyacca tiktasādhitaṁ ghr̥tamiti bahuvacanaṁ sādhu||122-124||
Adhikarana 35 (125-128) · Śloka 128
candanaṁ padmakōśīraṁ pāṭhāṁ mūrvāṁ kuṭannaṭam|
ṣaḍgranthāsārivāsphōtāsaptaparṇāṭarūṣakān||125||
paṭōlōdumbarāśvatthavaṭaplakṣakapītanān|
kaṭukāṁ rōhiṇīṁ mustaṁ nimbaṁ ca dvipalāṁśikam||126||
drōṇē'pāṁ sādhayēt pādaśēṣē prasthaṁ ghr̥tāt pacēt|
kirātatiktēndrayavavīrāmāgadhikōtpalaiḥ||127||
kalkairakṣasamaiḥ pēyaṁ tat pittagrahaṇīgadē|
tiktakaṁ yadghr̥taṁ cōktaṁ kauṣṭhikē tacca dāpayēt||128||
iti candanādyaṁ ghr̥tam|
View original
चन्दनं पद्मकोशीरं पाठां मूर्वां कुटन्नटम्|
षड्ग्रन्थासारिवास्फोतासप्तपर्णाटरूषकान्||१२५||
पटोलोदुम्बराश्वत्थवटप्लक्षकपीतनान्|
कटुकां रोहिणीं मुस्तं निम्बं च द्विपलांशिकम्||१२६||
द्रोणेऽपां साधयेत् पादशेषे प्रस्थं घृतात् पचेत्|
किराततिक्तेन्द्रयववीरामागधिकोत्पलैः||१२७||
कल्कैरक्षसमैः पेयं तत् पित्तग्रहणीगदे|
तिक्तकं यद्घृतं चोक्तं कौष्ठिके तच्च दापयेत्||१२८||
इति चन्दनाद्यं घृतम्|
kuṭannaṭaṁ kaivartamustakam| ṣaḍgranthā vacā| āsphōtā ‘asphuramallikā’ iti lōkē khyātā| kapītanaḥ ‘gandhamuṇḍa’ iti khyātaḥ||125-128||
Adhikarana 36 (129-131) · Śloka 131
nāgarātiviṣē mustaṁ dhātakīṁ ca rasāñjanam|
vatsakatvakphalaṁ bilvaṁ pāṭhāṁ kaṭukarōhiṇīm||129||
pibēt samāṁśaṁ taccūrṇaṁ sakṣaudraṁ taṇḍulāmbunā|
paittikē grahaṇīdōṣē raktaṁ yaccōpavēśyatē||130||
arśāṁsi ca gudē śūlaṁ jayēccaiva pravāhikām|
nāgarādyamidaṁ cūrṇaṁ kr̥ṣṇātrēyēṇa pūjitam||131||
iti nāgarādyaṁ cūrṇam|
View original
नागरातिविषे मुस्तं धातकीं च रसाञ्जनम्|
वत्सकत्वक्फलं बिल्वं पाठां कटुकरोहिणीम्||१२९||
पिबेत् समांशं तच्चूर्णं सक्षौद्रं तण्डुलाम्बुना|
पैत्तिके ग्रहणीदोषे रक्तं यच्चोपवेश्यते||१३०||
अर्शांसि च गुदे शूलं जयेच्चैव प्रवाहिकाम्|
नागराद्यमिदं चूर्णं कृष्णात्रेयेण पूजितम्||१३१||
इति नागराद्यं चूर्णम्|
nāgarādyē sakṣaudramiti madhuprakṣēpayuktam| taṇḍulāmbunēti taṇḍuladhāvanāmbunā; anyē tu taṇḍulāddviguṇamamlaṁ taṇḍulēna samaṁ ciraṁ sthitaṁ tattaṇḍulāmbu vadanti| kr̥ṣṇātrēyēṇa pūjitatvōpadarśanādasya siddhayōgatvaṁ darśyatē; kr̥ṣṇātrēyaḥ punarvasōrabhinna ēvēti vr̥ddhāḥ||129-131||
Adhikarana 37 (132-133) · Śloka 133
bhūnimbakaṭukāvyōṣamustakēndrayavān samān|
dvau citrakādvatsakatvagbhāgān ṣōḍaśa cūrṇayēt||132||
guḍaśītāmbunā pītaṁ grahaṇīdōṣagulmanut|
kāmalājvarapāṇḍutvamēhārucyatisāranut||133||
iti bhūnimbādyaṁ cūrṇam|
View original
भूनिम्बकटुकाव्योषमुस्तकेन्द्रयवान् समान्|
द्वौ चित्रकाद्वत्सकत्वग्भागान् षोडश चूर्णयेत्||१३२||
गुडशीताम्बुना पीतं ग्रहणीदोषगुल्मनुत्|
कामलाज्वरपाण्डुत्वमेहारुच्यतिसारनुत्||१३३||
इति भूनिम्बाद्यं चूर्णम्|
bhūnimbādyē guḍayutaṁ śītāmbu guḍaśītāmbu; guḍaścātra guḍavarṇatāmādhuryāpattimātrō dēyaḥ||132-133||
Adhikarana 38 (134-140) · Śloka 140
vacāmativiṣāṁ pāṭhāṁ saptaparṇaṁ rasāñjanam|
syōnākōdīcyakaṭvaṅgavatsakatvagdurālabhāḥ||134||
dārvīṁ parpaṭakaṁ pāṭhāṁ yavānīṁ madhuśigrukam|
paṭōlapatraṁ siddhārthān yūthikāṁ jātipallavān||135||
jambvāmrabilvamadhyāni nimbaśākaphalāni ca|
tadrōgaśamamanvicchan bhūnimbādyēna yōjayēt||136||
kirātatiktaḥ ṣaḍgranthā trāyamāṇā kaṭutrikam|
candanaṁ padmakōśīraṁ dārvītvak kaṭurōhiṇī||137||
kuṭajatvakphalaṁ mustaṁ yavānī dēvadāru ca|
paṭōlanimbapatrailāsaurāṣṭrayativiṣātvacaḥ||138||
madhuśigrōśca bījāni mūrvā parpaṭakastathā|
taccūrṇaṁ madhunā lēhyaṁ pēyaṁ madyairjalēna vā||139||
hr̥tpāṇḍugrahaṇīrōgagulmaśūlārucijvarān|
kāmalāṁ sannipātaṁ ca mukharōgāṁśca nāśayēt||140||
iti kirātādyaṁ cūrṇam|
View original
वचामतिविषां पाठां सप्तपर्णं रसाञ्जनम्|
स्योनाकोदीच्यकट्वङ्गवत्सकत्वग्दुरालभाः||१३४||
दार्वीं पर्पटकं पाठां यवानीं मधुशिग्रुकम्|
पटोलपत्रं सिद्धार्थान् यूथिकां जातिपल्लवान्||१३५||
जम्ब्वाम्रबिल्वमध्यानि निम्बशाकफलानि च|
तद्रोगशममन्विच्छन् भूनिम्बाद्येन योजयेत्||१३६||
किराततिक्तः षड्ग्रन्था त्रायमाणा कटुत्रिकम्|
चन्दनं पद्मकोशीरं दार्वीत्वक् कटुरोहिणी||१३७||
कुटजत्वक्फलं मुस्तं यवानी देवदारु च|
पटोलनिम्बपत्रैलासौराष्ट्रयतिविषात्वचः||१३८||
मधुशिग्रोश्च बीजानि मूर्वा पर्पटकस्तथा|
तच्चूर्णं मधुना लेह्यं पेयं मद्यैर्जलेन वा||१३९||
हृत्पाण्डुग्रहणीरोगगुल्मशूलारुचिज्वरान्|
कामलां सन्निपातं च मुखरोगांश्च नाशयेत्||१४०||
इति किराताद्यं चूर्णम्|
vacāmityādau syōnākakaṭvaṅgaśabdābhyāṁ dvāvapi pr̥thuśimbālpaśimbau syōnākau gr̥hyētē| tadrōgaśamamanvicchanniti bhūnimbādyuktagrahaṇīdōṣādirōgaśāntiṁ kāṅkṣan| bhūnimbādyēnēti bhūnimbādyuktadravyagaṇēna yathōktamānēna yōjayad vacādīn; aparē tu bhūnimbādyēnēti vacanēnātra bhūnimbādyuktaguḍaśītāmbupēyatāmasyāpyatidiśatīti vadanti||134-140||
Adhikarana 39 (141-145) · Śloka 145
grahaṇyāṁ ślēṣmaduṣṭāyāṁ vamitasya yathāvidhi|
kaṭvamlalavaṇakṣāraistiktaiścāgniṁ vivardhayēt||141||
palāśaṁ citrakaṁ cavyaṁ mātuluṅgaṁ harītakīm|
pippalīṁ pippalīmūlaṁ pāṭhāṁ nāgaradhānyakam||142||
kārṣikāṇyudakaprasthē paktvā pādāvaśēṣitam|
pānīyārthaṁ prayuñjīta yavāgūṁ taiśca sādhayēt||143||
śuṣkamūlakayūṣēṇa kaulatthēnāthavā punaḥ|
kaṭvamlakṣārapaṭunā laghūnyannāni bhōjayēt||144||
amlaṁ cānu pibēttakraṁ takrāriṣṭamathāpi vā|
madirāṁ madhvariṣṭaṁ vā nigadaṁ sīdhumēva vā||145||
View original
ग्रहण्यां श्लेष्मदुष्टायां वमितस्य यथाविधि|
कट्वम्ललवणक्षारैस्तिक्तैश्चाग्निं विवर्धयेत्||१४१||
पलाशं चित्रकं चव्यं मातुलुङ्गं हरीतकीम्|
पिप्पलीं पिप्पलीमूलं पाठां नागरधान्यकम्||१४२||
कार्षिकाण्युदकप्रस्थे पक्त्वा पादावशेषितम्|
पानीयार्थं प्रयुञ्जीत यवागूं तैश्च साधयेत्||१४३||
शुष्कमूलकयूषेण कौलत्थेनाथवा पुनः|
कट्वम्लक्षारपटुना लघून्यन्नानि भोजयेत्||१४४||
अम्लं चानु पिबेत्तक्रं तक्रारिष्टमथापि वा|
मदिरां मध्वरिष्टं वा निगदं सीधुमेव वा||१४५||
pānīyārthaṁ pānāya| kaṭvamlakṣārapaṭunēti kaṭvādiyōgāt paṭunā indriyōttējakēnētyarthaḥ| kaphagrahaṇyāṁ sadyaskamēva yadyapi kaṣāyatvāttakramucitaṁ, tathā'pi agnidīpanatayā amlamēva takraṁ ‘amlaṁ cānupibēt’ ityanēnaivōktam| nigadaṁ sīdhumiti nirdōṣaṁ sīdhum||141-145||
Adhikarana 40 (146-151) · Śloka 151
drōṇaṁ madhūkapuṣpāṇāṁ viḍaṅgānāṁ tatō'rdhataḥ|
citrakasya tatō'rdhaṁ syāttathā bhallātakāḍhakam||146||
mañjiṣṭhāṣṭapalaṁ caiva tridrōṇē'pāṁ vipācayēt|
drōṇaśēṣaṁ tu tacchītaṁ madhvardhāḍhakasaṁyutam||147||
ēlāmr̥ṇālāgurubhiścandanēna ca rūṣitē|
kumbhē māsasthitaṁ jātamāsavaṁ taṁ prayōjayēt||148||
grahaṇīṁ dīpayatyēva br̥ṁhaṇaḥ kaphapittajit|
śōthaṁ kuṣṭhaṁ kilāsaṁ ca pramēhāṁśca praṇāśayēt||149||
iti madhūkāsavaḥ|
madhūkapuṣpasvarasaṁ śr̥tamardhakṣayīkr̥tam|
kṣaudrapādayutaṁ śītaṁ pūrvavat sannidhāpayēt||150||
taṁ piban grahaṇīdōṣāñjayēt sarvān hitāśanaḥ|
tadvaddrākṣēkṣukharjūrasvarasānāsutān pibēt||151||
View original
द्रोणं मधूकपुष्पाणां विडङ्गानां ततोऽर्धतः|
चित्रकस्य ततोऽर्धं स्यात्तथा भल्लातकाढकम्||१४६||
मञ्जिष्ठाष्टपलं चैव त्रिद्रोणेऽपां विपाचयेत्|
द्रोणशेषं तु तच्छीतं मध्वर्धाढकसंयुतम्||१४७||
एलामृणालागुरुभिश्चन्दनेन च रूषिते|
कुम्भे मासस्थितं जातमासवं तं प्रयोजयेत्||१४८||
ग्रहणीं दीपयत्येव बृंहणः कफपित्तजित्|
शोथं कुष्ठं किलासं च प्रमेहांश्च प्रणाशयेत्||१४९||
इति मधूकासवः|
मधूकपुष्पस्वरसं शृतमर्धक्षयीकृतम्|
क्षौद्रपादयुतं शीतं पूर्ववत् सन्निधापयेत्||१५०||
तं पिबन् ग्रहणीदोषाञ्जयेत् सर्वान् हिताशनः|
तद्वद्द्राक्षेक्षुखर्जूरस्वरसानासुतान् पिबेत्||१५१||
ardhakṣayīkr̥tamiti pākādardhāvaśiṣṭaṁ kr̥tam| pūrvavatsannidhāpayēditi ēlādiliptē kumbhē saṁsthāpayēt||146-151||
Adhikarana 41 (152-159) · Śloka 159
prasthau durālabhāyā dvau pasthamāmalakasya ca|
dantīcitrakamuṣṭī dvē pratyagraṁ cābhayāśatam||152||
caturdrōṇē'mbhasaḥ paktvā śītaṁ drōṇāvaśēṣitam|
saguḍadviśataṁ pūtaṁ madhunaḥ kuḍavāyutam||153||
tadvat priyaṅgōḥ pippalyā viḍaṅgānāṁ ca cūrṇitaiḥ|
kuḍavairghr̥takumbhasthaṁ pakṣājjātaṁ tataḥ pibēt||154||
grahaṇīpāṇḍurōgārśaḥkuṣṭhavīsarpamēhanut|
svaravarṇakaraścaiṣa raktapittakaphāpahaḥ||155||
iti durālabhāsavaḥ|
haridrā pañcamūlē dvē vīrarṣabhakajīvakam|
ēṣāṁ pañcapalān bhāgāṁścaturdrōṇē'mbhasaḥ pacēt||156||
drōṇaśēṣē rasē pūtē guḍasya dviśataṁ bhiṣak|
cūrṇitān kuḍavārdhāṁśān prakṣipēcca samākṣikān||157||
priyaṅgumustamañjiṣṭhāviḍaṅgamadhukaplavān|
lōdhraṁ śābarakaṁ caiva māsārdhasthaṁ pibēttu tam||158||
ēṣa mūlāsavaḥ siddhō dīpanō raktapittajit|
ānāhakaphahr̥drōgapāṇḍurōgāṅgasādanut||159||
iti mūlāsavaḥ|
View original
प्रस्थौ दुरालभाया द्वौ पस्थमामलकस्य च|
दन्तीचित्रकमुष्टी द्वे प्रत्यग्रं चाभयाशतम्||१५२||
चतुर्द्रोणेऽम्भसः पक्त्वा शीतं द्रोणावशेषितम्|
सगुडद्विशतं पूतं मधुनः कुडवायुतम्||१५३||
तद्वत् प्रियङ्गोः पिप्पल्या विडङ्गानां च चूर्णितैः|
कुडवैर्घृतकुम्भस्थं पक्षाज्जातं ततः पिबेत्||१५४||
ग्रहणीपाण्डुरोगार्शःकुष्ठवीसर्पमेहनुत्|
स्वरवर्णकरश्चैष रक्तपित्तकफापहः||१५५||
इति दुरालभासवः|
हरिद्रा पञ्चमूले द्वे वीरर्षभकजीवकम्|
एषां पञ्चपलान् भागांश्चतुर्द्रोणेऽम्भसः पचेत्||१५६||
द्रोणशेषे रसे पूते गुडस्य द्विशतं भिषक्|
चूर्णितान् कुडवार्धांशान् प्रक्षिपेच्च समाक्षिकान्||१५७||
प्रियङ्गुमुस्तमञ्जिष्ठाविडङ्गमधुकप्लवान्|
लोध्रं शाबरकं चैव मासार्धस्थं पिबेत्तु तम्||१५८||
एष मूलासवः सिद्धो दीपनो रक्तपित्तजित्|
आनाहकफहृद्रोगपाण्डुरोगाङ्गसादनुत्||१५९||
इति मूलासवः|
dantīcitrakamuṣṭī dvē iti citrakadantyōrmilitvā dvipalam| tadvaditi ēlādinā liptabr̥hatkumbhastham||152-159||
Adhikarana 42 (160-162) · Śloka 162
prāsthikaṁ pippalīṁ piṣṭvā guḍaṁ madhyaṁ bibhītakāt|
udakaprasthasaṁyuktaṁ yavapallē nidhāpayēt||160||
tasmāt palaṁ sujātāttu salilāñjalisaṁyutam|
pibētpiṇḍāsavō hyēṣa rōgānīkavināśanaḥ||161||
svasthō'pyēnaṁ pibēnmāsaṁ naraḥ snigdharasāśanaḥ |
icchaṁstēṣāmanutpattiṁ rōgāṇāṁ yē'tra kīrtitāḥ||162||
iti piṇḍāsavaḥ|
View original
प्रास्थिकं पिप्पलीं पिष्ट्वा गुडं मध्यं बिभीतकात्|
उदकप्रस्थसंयुक्तं यवपल्ले निधापयेत्||१६०||
तस्मात् पलं सुजातात्तु सलिलाञ्जलिसंयुतम्|
पिबेत्पिण्डासवो ह्येष रोगानीकविनाशनः||१६१||
स्वस्थोऽप्येनं पिबेन्मासं नरः स्निग्धरसाशनः |
इच्छंस्तेषामनुत्पत्तिं रोगाणां येऽत्र कीर्तिताः||१६२||
इति पिण्डासवः|
prāsthikamityādau pippalīguḍabibhītakamajjānaḥ pratyēkaṁ prasthamānāḥ| snigdharasāśana iti snēhavanmāṁsarasabhōjanaḥ||160-162||
Adhikarana 43 (163-167) · Śloka 167
navē pippalimadhvāktē kalasē'gurudhūpitē|
madhvāḍhakaṁ jalasamaṁ cūrṇānīmāni dāpayēt||163||
kuḍavārdhaṁ viḍaṅgānāṁ pippalyāḥ kuḍavaṁ tathā|
caturthikāṁśāṁ tvakkṣīrīṁ kēśaraṁ maricāni ca||164||
tvagēlāpatrakaśaṭīkramukātiviṣāghanān|
harēṇvēlvālutējōhvāpippalīmūlacitrakān||165||
kārṣikāṁstat sthitaṁ māsamata ūrdhvaṁ prayōjayēt|
mandaṁ sandapayatyagniṁ karōti viṣamaṁ samam||166||
hr̥tpāṇḍugrahaṇīrōgakuṣṭhārśaḥśvayathujvarān|
vātaślēṣmāmayāṁścānyānmadhvariṣṭō vyapōhati||167||
iti madhvariṣṭaḥ|
View original
नवे पिप्पलिमध्वाक्ते कलसेऽगुरुधूपिते|
मध्वाढकं जलसमं चूर्णानीमानि दापयेत्||१६३||
कुडवार्धं विडङ्गानां पिप्पल्याः कुडवं तथा|
चतुर्थिकांशां त्वक्क्षीरीं केशरं मरिचानि च||१६४||
त्वगेलापत्रकशटीक्रमुकातिविषाघनान्|
हरेण्वेल्वालुतेजोह्वापिप्पलीमूलचित्रकान्||१६५||
कार्षिकांस्तत् स्थितं मासमत ऊर्ध्वं प्रयोजयेत्|
मन्दं सन्दपयत्यग्निं करोति विषमं समम्||१६६||
हृत्पाण्डुग्रहणीरोगकुष्ठार्शःश्वयथुज्वरान्|
वातश्लेष्मामयांश्चान्यान्मध्वरिष्टो व्यपोहति||१६७||
इति मध्वरिष्टः|
navē ityādau tvagēlādīnāṁ kārṣikatvam||163-167||
Adhikarana 44 (168-170) · Śloka 170
samūlāṁ pippalīṁ kṣārau dvau pañca lavaṇāni ca|
mātuluṅgābhayārāsnāśaṭīmaricanāgaram||168||
kr̥tvā samāṁśaṁ taccūrṇaṁ pibēt prātaḥ sukhāmbunā|
ślēṣmikē grahaṇīdōṣē balavarṇāgnivardhanam||169||
ētairēvauṣadhaiḥ siddhaṁ sarpiḥ pēyaṁ samārutē|
gaulmikē ṣaṭpalaṁ prōktaṁ bhallātakaghr̥taṁ ca yat||170||
View original
समूलां पिप्पलीं क्षारौ द्वौ पञ्च लवणानि च|
मातुलुङ्गाभयारास्नाशटीमरिचनागरम्||१६८||
कृत्वा समांशं तच्चूर्णं पिबेत् प्रातः सुखाम्बुना|
श्लेष्मिके ग्रहणीदोषे बलवर्णाग्निवर्धनम्||१६९||
एतैरेवौषधैः सिद्धं सर्पिः पेयं समारुते|
गौल्मिके षट्पलं प्रोक्तं भल्लातकघृतं च यत्||१७०||
samūlāṁ pippalīmiti pippalīṁ pippalīmūlaṁ ca| bhallātakaghr̥taṁ ca gulmōktamiti jñēyam||168-170||
Adhikarana 45 (171-178) · Śloka 178
biḍaṁ kālōtthalavaṇaṁ sarjikāyavaśūkajam|
saptalāṁ kaṇṭakārīṁ ca citrakaṁ cēti dāhayēt||171||
saptakr̥tvaḥ srutasyāsya kṣārasya dvyāḍhakēna tu|
āḍhakaṁ sarpiṣaḥ paktvā pibēdagnivivardhanam||172||
iti kṣāraghr̥tam|
samūlāṁ pippalīṁ pāṭhāṁ cavyēndrayavanāgaram|
citrakātiviṣē hiṅgu śvadaṁṣṭrāṁ kaṭurōhiṇīm||173||
vacāṁ ca kārṣikaṁ pañcalavaṇānāṁ palāni ca|
dadhnaḥ prasthadvayē tailasarpiṣōḥ kuḍavadvayē||174||
khaṇḍīkr̥tāni niṣkvāthya śanairantargatē rasē|
antardhūmaṁ tatō dagdhavā cūrṇaṁ kr̥tvā ghr̥tāplutam||175||
pibēt pāṇitalaṁ tasmiñjīrṇē syānmadhurāśanaḥ|
vātaślēṣmāmayānsarvānhanyādviṣagarāṁśca saḥ||176||
bhallātakaṁ trikaṭukaṁ triphalāṁ lavaṇatrayam|
antardhūmaṁ dvipalikaṁ gōpurīṣāgninā dahēt||177||
sa kṣāraḥ sarpiṣā pītō bhōjyē vā'pyavacūrṇitaḥ|
hr̥tpāṇḍugrahaṇīdōṣagulmōdāvartaśūlanut||178||
View original
बिडं कालोत्थलवणं सर्जिकायवशूकजम्|
सप्तलां कण्टकारीं च चित्रकं चेति दाहयेत्||१७१||
सप्तकृत्वः स्रुतस्यास्य क्षारस्य द्व्याढकेन तु|
आढकं सर्पिषः पक्त्वा पिबेदग्निविवर्धनम्||१७२||
इति क्षारघृतम्|
समूलां पिप्पलीं पाठां चव्येन्द्रयवनागरम्|
चित्रकातिविषे हिङ्गु श्वदंष्ट्रां कटुरोहिणीम्||१७३||
वचां च कार्षिकं पञ्चलवणानां पलानि च|
दध्नः प्रस्थद्वये तैलसर्पिषोः कुडवद्वये||१७४||
खण्डीकृतानि निष्क्वाथ्य शनैरन्तर्गते रसे|
अन्तर्धूमं ततो दग्धवा चूर्णं कृत्वा घृताप्लुतम्||१७५||
पिबेत् पाणितलं तस्मिञ्जीर्णे स्यान्मधुराशनः|
वातश्लेष्मामयान्सर्वान्हन्याद्विषगरांश्च सः||१७६||
भल्लातकं त्रिकटुकं त्रिफलां लवणत्रयम्|
अन्तर्धूमं द्विपलिकं गोपुरीषाग्निना दहेत्||१७७||
स क्षारः सर्पिषा पीतो भोज्ये वाऽप्यवचूर्णितः|
हृत्पाण्डुग्रहणीदोषगुल्मोदावर्तशूलनुत्||१७८||
biḍaṁ kālōtthalavaṇamiti biḍaṁ biḍalavaṇaṁ, kālalavaṇaṁ tu sauvarcalalavaṇamityarthaḥ| khaṇḍīkr̥tānīti khaṇḍaṁ khaṇḍaṁ kr̥tāni| anugatē rasē iti nipītē dravē| pāṇitalamiti karṣaḥ| madhurāśanatvamiha kṣāraprayōgābhicchēdakatvahantr̥tayā yaugikatvājjñēyam||171-178||
Adhikarana 46 (179-180) · Śloka 180
durālabhāṁ karañjau dvau saptaparṇaṁ savatsakam|
ṣaḍgranthāṁ madanaṁ mūrvāṁ pāṭhāmāragvadhaṁ tathā||179||
gōmūtrēṇa samāṁśāni kr̥tvā cūrṇāni dāhayēt|
dagdhvā ca taṁ pibēt kṣāraṁ grahaṇībalavardhanam||180||
View original
दुरालभां करञ्जौ द्वौ सप्तपर्णं सवत्सकम्|
षड्ग्रन्थां मदनं मूर्वां पाठामारग्वधं तथा||१७९||
गोमूत्रेण समांशानि कृत्वा चूर्णानि दाहयेत्|
दग्ध्वा च तं पिबेत् क्षारं ग्रहणीबलवर्धनम्||१८०||
gōmūtrēṇa samāṁśānīti gōmūtrēṇa militaṁ cūrṇaṁ tulyam| asya ca pānaṁ pūrvakṣāravat sarpiṣā jñēyam||179-180||
Adhikarana 47 (181-182) · Śloka 182
bhūnimbaṁ rōhiṇīṁ tiktāṁ paṭōlaṁ nimbaparpaṭam|
dahēnmāhiṣamūtrēṇa kṣāra ēṣō'gnivardhanaḥ||181||
dvē haridrē vacā kuṣṭhaṁ citrakaḥ kaṭurōhiṇī|
mustaṁ ca bastamūtrēṇa dahēt kṣārō'gnivardhanaḥ||182||
View original
भूनिम्बं रोहिणीं तिक्तां पटोलं निम्बपर्पटम्|
दहेन्माहिषमूत्रेण क्षार एषोऽग्निवर्धनः||१८१||
द्वे हरिद्रे वचा कुष्ठं चित्रकः कटुरोहिणी|
मुस्तं च बस्तमूत्रेण दहेत् क्षारोऽग्निवर्धनः||१८२||
māhiṣamūtrēṇētyādau cūrṇasamatvaṁ māhiṣamūtrasya, pūrvaprayōgadr̥ṣṭatvāt||181-182||
Adhikarana 48 (183-187) · Śloka 187
catuṣpalaṁ sudhākāṇḍāttripalaṁ lavaṇatrayāt|
vārtākīkuḍavaṁ cārkādaṣṭau dvē citrakāt palē||183||
dagdhāni vārtākurasē guṭikā bhōjanōttarāḥ|
bhuktaṁ bhuktaṁ pacantyāśu kāsaśvāsārśasāṁ hitāḥ||184||
visūcikāpratiśyāyahr̥drōgaśamanāśca tāḥ|
ityēṣā kṣāraguṭikā kr̥ṣṇātrēyēṇa kīrtitā||185||
iti kṣāraguḍikā|
vatsakātiviṣē pāṭhāṁ duḥsparśāṁ hiṅgu citrakam|
cūrṇīkr̥tya palāśāgrakṣārē mūtrasrutē pacēt||186||
āyasē bhājanē sāndrāttasmāt kōlaṁ sukhāmbunā|
madyairvā grahaṇīdōṣaśōthārśaḥpāṇḍumān pibēt||187||
iti caturthakṣāraḥ|
View original
चतुष्पलं सुधाकाण्डात्त्रिपलं लवणत्रयात्|
वार्ताकीकुडवं चार्कादष्टौ द्वे चित्रकात् पले||१८३||
दग्धानि वार्ताकुरसे गुटिका भोजनोत्तराः|
भुक्तं भुक्तं पचन्त्याशु कासश्वासार्शसां हिताः||१८४||
विसूचिकाप्रतिश्यायहृद्रोगशमनाश्च ताः|
इत्येषा क्षारगुटिका कृष्णात्रेयेण कीर्तिता||१८५||
इति क्षारगुडिका|
वत्सकातिविषे पाठां दुःस्पर्शां हिङ्गु चित्रकम्|
चूर्णीकृत्य पलाशाग्रक्षारे मूत्रस्रुते पचेत्||१८६||
आयसे भाजने सान्द्रात्तस्मात् कोलं सुखाम्बुना|
मद्यैर्वा ग्रहणीदोषशोथार्शःपाण्डुमान् पिबेत्||१८७||
इति चतुर्थक्षारः|
catuṣpalamityādau, ‘catuṣpalaṁ sudhākāṇḍāttriphalālavaṇāni ca’ iti yē paṭhanti, tē triphalālavaṇairmilitvā catuṣpalaṁ vadanti| dagdhāni vārtākurasē iti kṣārībhūtāni punarvārtākurasē guṭikāḥ kartavyāḥ||183-187||
Adhikarana 49 (188-193) · Śloka 193
triphalāṁ kaṭabhīṁ cavyaṁ bilvamadhyamayōrajaḥ|
rōhiṇīṁ kaṭukāṁ mustaṁ kuṣṭhaṁ pāṭhāṁ ca hiṅgu ca||188||
madhukaṁ muṣkakayavakṣārau trikaṭukaṁ vacām|
viḍaṅgaṁ pippalīmūlaṁ svarjikāṁ nimbacitrakau||189||
mūrvājamōdēndrayavān guḍūcīṁ dēvadāru ca|
kārṣikaṁ lavaṇānāṁ ca pañcānāṁ palikānpr̥thak||190||
bhāgān dadhni trikuḍavē ghr̥tatailēna mūrcchitam|
antardhūmaṁ śanairdagdhvā tasmāt pāṇitalaṁ pibēt||191||
sarpiṣā kaphavātārśōgrahaṇīpāṇḍurōgavān|
plīhamūtragrahaśvāsahikkākāsakrimijvarān||192||
śōṣātisārau śvayathuṁ pramēhānāhahr̥dgrahān|
hanyāt sarvaviṣaṁ caiva kṣārō'gnijananō varaḥ||193||
jīrṇē rasairvā madhurairaśnīyāt payasā'pi vā|
iti pañcamakṣāraḥ|
View original
त्रिफलां कटभीं चव्यं बिल्वमध्यमयोरजः|
रोहिणीं कटुकां मुस्तं कुष्ठं पाठां च हिङ्गु च||१८८||
मधुकं मुष्ककयवक्षारौ त्रिकटुकं वचाम्|
विडङ्गं पिप्पलीमूलं स्वर्जिकां निम्बचित्रकौ||१८९||
मूर्वाजमोदेन्द्रयवान् गुडूचीं देवदारु च|
कार्षिकं लवणानां च पञ्चानां पलिकान्पृथक्||१९०||
भागान् दध्नि त्रिकुडवे घृततैलेन मूर्च्छितम्|
अन्तर्धूमं शनैर्दग्ध्वा तस्मात् पाणितलं पिबेत्||१९१||
सर्पिषा कफवातार्शोग्रहणीपाण्डुरोगवान्|
प्लीहमूत्रग्रहश्वासहिक्काकासक्रिमिज्वरान्||१९२||
शोषातिसारौ श्वयथुं प्रमेहानाहहृद्ग्रहान्|
हन्यात् सर्वविषं चैव क्षारोऽग्निजननो वरः||१९३||
जीर्णे रसैर्वा मधुरैरश्नीयात् पयसाऽपि वा|
इति पञ्चमक्षारः|
triphalāmityādau muṣkakaṁ ghaṇṭāpāṭalakam| ghr̥tatailēnētyatra dadhisāhacaryādghr̥tatailasyāpi militasya kuḍavatrayam||188-193||-
Adhikarana 50 (194-195) · Śloka 196
tridōṣē vidhividvaidyaḥ pañca karmāṇi kārayēt||194||
ghr̥takṣārāsavāriṣṭān dadyāccāgnivivardhanān|
kriyā yā cānilādīnāṁ nirdiṣṭā grahaṇīṁ prati||195||
vyatyāsāttāṁ samastāṁ vā kuryāddōṣaviśēṣavit|196|
View original
त्रिदोषे विधिविद्वैद्यः पञ्च कर्माणि कारयेत्||१९४||
घृतक्षारासवारिष्टान् दद्याच्चाग्निविवर्धनान्|
क्रिया या चानिलादीनां निर्दिष्टा ग्रहणीं प्रति||१९५||
व्यत्यासात्तां समस्तां वा कुर्याद्दोषविशेषवित्|१९६|
tridōṣē pañcakarmāṇītyatra śirōvirēcanasyāyaugikatvē'pyatra bhūyasāṁ karmaṇāṁ yaugikatvāt pañcakarmāṇīti kr̥taṁ, kiṁvā śirōrōgādisadbhāvē śirōvirēcanamapyatra dēyamēva| vyatyāsāttāṁ samastāṁ cēti uktavātādikriyāṁ vyatyāsādēkaikadōṣakriyāparivartanēna kuryāt, kiṁvā militairapi kriyā ēkakālaṁ kartavyā; kriyāmēlanaṁ ca vātādidravyamēlanādēva bhavati||194-195||-
Adhikarana 51 (196-197) · Śloka 198
snēhanaṁ svēdanaṁ śuddhirlaṅghanaṁ dīpanaṁ ca yat||196||
cūrṇāni lavaṇakṣāramadhvariṣṭasurāsavāḥ|
vividhāstakrayōgāśca dīpanānāṁ ca sarpiṣām||197||
grahaṇīrōgibhiḥ sēvyāḥ, ...|198|
View original
स्नेहनं स्वेदनं शुद्धिर्लङ्घनं दीपनं च यत्||१९६||
चूर्णानि लवणक्षारमध्वरिष्टसुरासवाः|
विविधास्तक्रयोगाश्च दीपनानां च सर्पिषाम्||१९७||
ग्रहणीरोगिभिः सेव्याः, ...|१९८|
snēhanamityādinā grahaṇīdōṣabhēṣajaṁ saṅkalayyāha||196-197||-
Adhikarana 52 (198-200) · Śloka 201
... kriyāṁ cāvasthikīṁ śr̥ṇu|
ṣṭhīvanaṁ ślaiṣmikē rūkṣaṁ dīpanaṁ tiktasaṁyutam||198||
sakr̥drūkṣaṁ sakr̥tsnigdhaṁ kr̥śē bahukaphē hitam|
parīkṣyāmaṁ śarīrasya dīpanaṁ snēhasaṁyutam||199||
dīpanaṁ bahupittasya tiktaṁ madhurasaṁyutam|
bahuvātasya tu snēhalavaṇāmlayutaṁ hitam||200||
sandhukṣati tathā vahnirēṣāṁ vidhivadindhanaiḥ|201|
View original
... क्रियां चावस्थिकीं शृणु|
ष्ठीवनं श्लैष्मिके रूक्षं दीपनं तिक्तसंयुतम्||१९८||
सकृद्रूक्षं सकृत्स्निग्धं कृशे बहुकफे हितम्|
परीक्ष्यामं शरीरस्य दीपनं स्नेहसंयुतम्||१९९||
दीपनं बहुपित्तस्य तिक्तं मधुरसंयुतम्|
बहुवातस्य तु स्नेहलवणाम्लयुतं हितम्||२००||
सन्धुक्षति तथा वह्निरेषां विधिवदिन्धनैः|२०१|
kriyāṁ cāvasthikīmiti grahaṇīdōṣa ēva avasthāviśēṣē kartavyāṁ kriyāṁ śr̥ṇu| sakr̥drūkṣaṁ sakr̥tsnigdhaṁ kr̥śa iti yadi rūkṣamēva kriyatē tadā kr̥śasya balahāniḥ syāt, atha snigdhamēva kriyatē tadā bahukaphē kaphavr̥ddhiḥ syāt, tēnōbhayāpēkṣayā antarā rūkṣamantarā ca snigdhaṁ kartavyamityarthaḥ| snēhalavaṇāmlayutamiti dīpanamityarthaḥ| sandhukṣati vidhivadindhanairiti yathāvidhānadīpita ityarthaḥ||198-200||-
Adhikarana 53 (201-205) · Śloka 205
snēhamēva paraṁ vidyāddurbalānaladīpanam||201||
nālaṁ snēhasamiddhasya śamāyānnaṁ sugurvapi|
mandāgniravipakvaṁ tu purīṣaṁ yō'tisāryatē||202||
dīpanīyauṣadhairyuktāṁ ghr̥tamātrāṁ pibēttu saḥ|
tayā samānaḥ pavanaḥ prasannō mārgamāsthitaḥ||203||
agnēḥ samīpacāritvādāśu prakurutē balam|
kāṭhinyādyaḥ purīṣaṁ tu kr̥cchrānmuñcati mānavaḥ||204||
saghr̥taṁ lavaṇairyuktaṁ narō'nnāvagrahaṁ pibēt|
raukṣyānmandē pibētsarpistailaṁ vā dīpanairyutam||205||
View original
स्नेहमेव परं विद्याद्दुर्बलानलदीपनम्||२०१||
नालं स्नेहसमिद्धस्य शमायान्नं सुगुर्वपि|
मन्दाग्निरविपक्वं तु पुरीषं योऽतिसार्यते||२०२||
दीपनीयौषधैर्युक्तां घृतमात्रां पिबेत्तु सः|
तया समानः पवनः प्रसन्नो मार्गमास्थितः||२०३||
अग्नेः समीपचारित्वादाशु प्रकुरुते बलम्|
काठिन्याद्यः पुरीषं तु कृच्छ्रान्मुञ्चति मानवः||२०४||
सघृतं लवणैर्युक्तं नरोऽन्नावग्रहं पिबेत्|
रौक्ष्यान्मन्दे पिबेत्सर्पिस्तैलं वा दीपनैर्युतम्||२०५||
uktānuktasnēhaphalamavadhārayannāha- snēhamēvētyādi| paramiti śrēṣṭham| snēhasya dīpanaśrēṣṭhatvē hētumāha- nālamityādinā| nālamiti na samartham| snēhasamiddhasyēti snēhadīptasya| snēhaśabdēnātra sāmānyavācinā sarpirēvōcyatē, sarpiṣa ēvātrādhikārāt| mandāgnirityādau avipakvamiti purīṣaviśēṣaṇaṁ; tēnāvipakvaśabdēnēha rasāmasya grahaṇaṁ na bhavati, rasāmē “jaṭharāmagarārditāḥ” (sū.a.13) ityatra snēhō niṣiddhaḥ, snēhāpakvapurīṣaṁ prati snēhaprayōgō viruddha ēva; kiñca dīpanīyauṣadhasaṁskārādapi snēhasya saṁskāraguṇāvighātādēva apakvapurīṣaṁ prati hitatvaṁ bhavati; snēhāṁśastu vātapraguṇatākaraṇatvēna sahāyatayā upādīyatē, ata ēvōktaṁ- tayā samāna ityādi| prasanna iti duṣṭivirahataḥ| mārgamāsthita iti svābhāvikamārgamāpannaḥ| samīpacāritvāditi prasannatvādiguṇayōgē sati agnipārśvasthitatvādbalamēva vahnēḥ karōti na vaiṣamyam, agnidīptikaratvasvabhāvādityarthaḥ| annāvagrahamiti annēnāvagrahō'syēti annāvagrahaḥ; annamadhyaprayuktamityarthaḥ||201-205||
Adhikarana 54 (206-210) · Śloka 211
atisnēhāttu mandē'gnau cūrṇāriṣṭāsavā hitāḥ|
bhinnē gudōpalēpāttu malē tailasurāsavāḥ||206||
udāvartāttu mandē'gnau nirūhāḥ snēhabastayaḥ|
dōṣavr̥ddhyā tu mandē'gnau śuddhō dōṣavidhiṁ carēt||207||
vyādhiyuktasya mandē tu sarpirēvāgnidīpanam|
upavāsācca mandē'gnau yavāgūbhiḥ pibēdghr̥tam||208||
annāvapīḍitaṁ balyaṁ dīpanaṁ br̥ṁhaṇaṁ ca tat|
dīrghakālaprasaṅgāttu kṣāmakṣīṇakr̥śānnarān||209||
prasahānāṁ rasaiḥ sāmlairbhōjayēt piśitāśinām|
laghu, tīkṣṇōṣṇaśōdhitvāddīpayantyāśu tē'nalam||210||
māṁsōpacitamāṁsatvāttathā''śutarabr̥ṁhaṇāḥ|211|
View original
अतिस्नेहात्तु मन्देऽग्नौ चूर्णारिष्टासवा हिताः|
भिन्ने गुदोपलेपात्तु मले तैलसुरासवाः||२०६||
उदावर्तात्तु मन्देऽग्नौ निरूहाः स्नेहबस्तयः|
दोषवृद्ध्या तु मन्देऽग्नौ शुद्धो दोषविधिं चरेत्||२०७||
व्याधियुक्तस्य मन्दे तु सर्पिरेवाग्निदीपनम्|
उपवासाच्च मन्देऽग्नौ यवागूभिः पिबेद्घृतम्||२०८||
अन्नावपीडितं बल्यं दीपनं बृंहणं च तत्|
दीर्घकालप्रसङ्गात्तु क्षामक्षीणकृशान्नरान्||२०९||
प्रसहानां रसैः साम्लैर्भोजयेत् पिशिताशिनाम्|
लघु, तीक्ष्णोष्णशोधित्वाद्दीपयन्त्याशु तेऽनलम्||२१०||
मांसोपचितमांसत्वात्तथाऽऽशुतरबृंहणाः|२११|
atisnēhānmandē'gnau sati cūrṇāriṣṭādīni yōjyāni| bhinnē iti viśiṣṭagudōpalēpādagnau mandē, tailasurāsavā dēyā iti vākyārthaḥ| dōṣavidhiṁ carēditi agnimāndyakārakadōṣauṣadhavidhiṁ kuryāt| annāvapīḍitaṁ yathā bhavati tathā yavāgūbhirghr̥taṁ pibēt; annāvapīḍitaṁ ca madhyabhōjanapītaṁ ghr̥taṁ bhavati| dīrghakālētyādau kṣāmō vyavasāyaśūnyaḥ , kṣīṇō durbalaḥ, kr̥śō hīnamāṁsaḥ| prasahānāṁ dvaividhyānmāṁsāśināmiti viśēṣaṇaṁ, tēna tr̥ṇādaprasahānāṁ gavādīnāṁ niṣēdhaḥ| nanu prasahāḥ “gurūṣṇasnigdhamadhurā” (sū.a.27) ityannapānē uktaṁ, iha tu laghutīkṣṇētyādinā kathaṁ lāghavamucyatē tēṣāṁ? maivaṁ, bhōjayēllaghviti yōjanāt; tēna prasahānāṁ madhyē yē laghavastēṣāṁ rasēnātra laghvannaṁ bhōjayēt| tīkṣṇētyādinā prasahaguṇābhidhānam| anyē tu prasahāntarāpēkṣayā yē prasahā laghavastēṣamiha laghuśabdēnōpādānam, tathā'nyē amlādiyōgāt saṁskārēṇēha lāghavaṁ sādhayanti; ētēna rājayakṣmacikitsitē'pi prasahaguṇāstīkṣṇōṣṇalaghutvādaya uktāstē nyāyyā ēva||206-210||-
Adhikarana 55 (211-216) · Śloka 217
nābhōjanēna kāyāgnirdīpyatē nātibhōjanāt||211||
yathā nirindhanō vahniralpō vā'tīndhanāvr̥taḥ|
snēhānnavidhibhiścitraiścūrṇāriṣṭasurāsavaiḥ ||212||
samyakprayuktairbhiṣajā balamagnēḥ pravardhatē|
yathā hi sāradārvagniḥ sthiraḥ santiṣṭhatē ciram||213||
snēhānnavidhibhistadvadantaragnirbhavēt sthiraḥ|
hitaṁ jīrṇē mitaṁ cāśnaṁściramārōgyamaśnutē||214||
avaiṣamyēṇa dhātūnāmagnivr̥ddhau yatēta nā|
samairdōṣaiḥ samō madhyē dēhasyōṣmā'gnisaṁsthitaḥ||215||
pacatyannaṁ tadārōgyapuṣṭyāyurbalavr̥ddhayē|
dōṣairmandō'tivr̥ddhō vā viṣamairjanayēdgadān||216||
vācyaṁ mandasya tatrōktamativr̥ddhasya vakṣyatē|217|
View original
नाभोजनेन कायाग्निर्दीप्यते नातिभोजनात्||२११||
यथा निरिन्धनो वह्निरल्पो वाऽतीन्धनावृतः|
स्नेहान्नविधिभिश्चित्रैश्चूर्णारिष्टसुरासवैः ||२१२||
सम्यक्प्रयुक्तैर्भिषजा बलमग्नेः प्रवर्धते|
यथा हि सारदार्वग्निः स्थिरः सन्तिष्ठते चिरम्||२१३||
स्नेहान्नविधिभिस्तद्वदन्तरग्निर्भवेत् स्थिरः|
हितं जीर्णे मितं चाश्नंश्चिरमारोग्यमश्नुते||२१४||
अवैषम्येण धातूनामग्निवृद्धौ यतेत ना|
समैर्दोषैः समो मध्ये देहस्योष्माऽग्निसंस्थितः||२१५||
पचत्यन्नं तदारोग्यपुष्ट्यायुर्बलवृद्धये|
दोषैर्मन्दोऽतिवृद्धो वा विषमैर्जनयेद्गदान्||२१६||
वाच्यं मन्दस्य तत्रोक्तमतिवृद्धस्य वक्ष्यते|२१७|
nābhōjanēnētyādinā abhōjanātibhōjananirāsaṁ kr̥tvā'nnasamyakprayōgasyāgnijanakatāmāha| abhōjanēnētyanēnābhōjanamalpabhōjanaṁ ca gr̥hyatē| alpō vā atīndhanāvr̥tō vā na dīpyatē iti yōjanā| sāradārvagniriti sāradārvāśrayō'gniḥ sāradārvagniḥ| snēhavadannaṁ snēhānnam| mitamiti mātrāvat, yadyapi ca hitamitāśinō'pi kālaviparyayādinā rōgā bhavantyēva, tathā'pi hitamitāśināṁ nāhārajarōgōtpattirbhavatīti darśayati| ciramārōgyamaśnutē iti āhārajarōgaṁ na prāpnōtīti bhāvaḥ| avaiṣamyēṇa dhātūnāmiti dhātusāmyēna kriyamāṇāyāmagnivr̥ddhau yatēta; ētēna dōṣavaiṣamyēṇa pittōdrēkarūpēṇa yā'gnivr̥ddhiratyagnirūpā, tāṁ niṣēdhayati| samairityādinā'gnibhēdān samāgniparipālanārthamāha| madhyē iti nātisamīpē| agnisañjñita iti bhāṣayā ūṣmārūpē jāṭharāgnau bāhyāgninā sāmyaṁ niṣēdhayati| dōṣairiti sāmānyōktē'pi yōgyatayā kaphapittavātairyathākramamēva mandatīkṣṇaviṣamatvāni jñēyāni| vācyamiti pratikriyārthaṁ vacanīyaṁ cikitsitamiti yāvat||211-216||-
Adhikarana 56 (217-234) · Śloka 235
narē kṣīṇakaphē pittaṁ kupitaṁ mārutānugam||217||
svōṣmaṇā pāvakasthānē balamagnēḥ prayacchati|
tadā labdhabalō dēhē virūkṣē sānilō'nalaḥ||218||
paribhūya pacatyannaṁ taikṣṇyādāśu muhurmuhuḥ|
paktvā'nnaṁ sa tatō dhātūñchōṇitādīn pacatyapi||219||
tatō daurbalyamātaṅkānmr̥tyuṁ cōpanayēnnaram|
bhuktē'nnē labhatē śāntiṁ jīrṇamātrē pratāmyati||220||
tr̥ṭśvāsadāhamūrcchādyā vyādhayō'tyagnisambhavāḥ|
tamatyagniṁ gurusnigdhaśītairmadhuravijjalaiḥ||221||
annapānairnayēcchāntiṁ dīptamagnimivāmbubhiḥ|
muhurmuhurajīrṇē'pi bhōjyānyasyōpahārayēt||222||
nirindhanō'ntaraṁ labdhvā yathainaṁ na vipādayēt|
pāyasaṁ kr̥śarāṁ snigdhaṁ paiṣṭikaṁ guḍavaikr̥tam||223||
adyāttathaudakānūpapiśitāni bhr̥tāni ca|
matsyānviśēṣataḥ ślakṣṇānsthiratōyacarāṁstathā||224||
āvikaṁ ca bhr̥taṁ māṁsamadyādatyagnināśanam |
yavāgūṁ samadhūcchiṣṭāṁ ghr̥taṁ vā kṣudhitaḥ pibēt||225||
gōdhūmacūrṇamanthaṁ vā vyadhayitvā sirāṁ pibēt|
payō vā śarkarāsarpirjīvanīyauṣadhaiḥ śr̥tam||226||
phalānāṁ tailayōnīnāmutkruñcāśca saśarkarāḥ|
mārdavaṁ janayantyagnēḥ snigdhā māṁsarasāstathā||227||
pibēcchītāmbunā sarpirmadhūcchiṣṭēna saṁyutam|
gōdhūmacūrṇaṁ payasā sasarpiṣkaṁ pibēnnaraḥ||228||
ānūparasasiddhān vā trīn snēhāṁstailavarjitān|
payasā sammitaṁ cāpi ghanaṁ trisnēhasaṁyutam||229||
nāristanyēna saṁyuktāṁ pibēdaudumbarīṁ tvacam|
tābhyāṁ vā pāyasaṁ siddhamadyādatyagniśāntayē||230||
śyāmātrivr̥dvipakvaṁ vā payō dadyādvirēcanam|
asakr̥t pittaśāntyarthaṁ pāyasapratibhōjanam||231||
prasamīkṣya bhiṣak prājñastasmai dadyādvidhānavit|
yatkiñcinmadhuraṁ mēdyaṁ ślēṣmalaṁ gurubhōjanam||232||
sarvaṁ tadatyagnihitaṁ bhuktvā prasvapanaṁ divā|
mēdyānyannāni yō'tyagnāvapratāntaḥ samaśnutē||233||
na tannimittaṁ vyasanaṁ labhatē puṣṭimēva ca|
kaphē vr̥ddhē jitē pittē mārutē cānalaḥ samaḥ||234||
samadhātōḥ pacatyannaṁ puṣṭyāyurbalavr̥ddhayē|235|
View original
नरे क्षीणकफे पित्तं कुपितं मारुतानुगम्||२१७||
स्वोष्मणा पावकस्थाने बलमग्नेः प्रयच्छति|
तदा लब्धबलो देहे विरूक्षे सानिलोऽनलः||२१८||
परिभूय पचत्यन्नं तैक्ष्ण्यादाशु मुहुर्मुहुः|
पक्त्वाऽन्नं स ततो धातूञ्छोणितादीन् पचत्यपि||२१९||
ततो दौर्बल्यमातङ्कान्मृत्युं चोपनयेन्नरम्|
भुक्तेऽन्ने लभते शान्तिं जीर्णमात्रे प्रताम्यति||२२०||
तृट्श्वासदाहमूर्च्छाद्या व्याधयोऽत्यग्निसम्भवाः|
तमत्यग्निं गुरुस्निग्धशीतैर्मधुरविज्जलैः||२२१||
अन्नपानैर्नयेच्छान्तिं दीप्तमग्निमिवाम्बुभिः|
मुहुर्मुहुरजीर्णेऽपि भोज्यान्यस्योपहारयेत्||२२२||
निरिन्धनोऽन्तरं लब्ध्वा यथैनं न विपादयेत्|
पायसं कृशरां स्निग्धं पैष्टिकं गुडवैकृतम्||२२३||
अद्यात्तथौदकानूपपिशितानि भृतानि च|
मत्स्यान्विशेषतः श्लक्ष्णान्स्थिरतोयचरांस्तथा||२२४||
आविकं च भृतं मांसमद्यादत्यग्निनाशनम् |
यवागूं समधूच्छिष्टां घृतं वा क्षुधितः पिबेत्||२२५||
गोधूमचूर्णमन्थं वा व्यधयित्वा सिरां पिबेत्|
पयो वा शर्करासर्पिर्जीवनीयौषधैः शृतम्||२२६||
फलानां तैलयोनीनामुत्क्रुञ्चाश्च सशर्कराः|
मार्दवं जनयन्त्यग्नेः स्निग्धा मांसरसास्तथा||२२७||
पिबेच्छीताम्बुना सर्पिर्मधूच्छिष्टेन संयुतम्|
गोधूमचूर्णं पयसा ससर्पिष्कं पिबेन्नरः||२२८||
आनूपरससिद्धान् वा त्रीन् स्नेहांस्तैलवर्जितान्|
पयसा सम्मितं चापि घनं त्रिस्नेहसंयुतम्||२२९||
नारिस्तन्येन संयुक्तां पिबेदौदुम्बरीं त्वचम्|
ताभ्यां वा पायसं सिद्धमद्यादत्यग्निशान्तये||२३०||
श्यामात्रिवृद्विपक्वं वा पयो दद्याद्विरेचनम्|
असकृत् पित्तशान्त्यर्थं पायसप्रतिभोजनम्||२३१||
प्रसमीक्ष्य भिषक् प्राज्ञस्तस्मै दद्याद्विधानवित्|
यत्किञ्चिन्मधुरं मेद्यं श्लेष्मलं गुरुभोजनम्||२३२||
सर्वं तदत्यग्निहितं भुक्त्वा प्रस्वपनं दिवा|
मेद्यान्यन्नानि योऽत्यग्नावप्रतान्तः समश्नुते||२३३||
न तन्निमित्तं व्यसनं लभते पुष्टिमेव च|
कफे वृद्धे जिते पित्ते मारुते चानलः समः||२३४||
समधातोः पचत्यन्नं पुष्ट्यायुर्बलवृद्धये|२३५|
pittaṁ pāvakasthānē kupitamiti sambandhaḥ| tacca pittaṁ mārutānugatatvādatyagnikaraṁ bhavati; ēvaṁ dharmabhēdādviruddhakāryakaraṁ jñēyam| pittōṣmarūpasyāpi ca bahnēḥ prādēśikapittōṣmaṇō hānijanakatvaṁ janyajanakayōrbhēdatvādupapannamēva jñēyam| sthiratōyacarānityanēna sthiratōyacāriṇāṁ niṣkriyatayā gauravātiśayaṁ darśayati| tilavātāmādīnāṁ dr̥ṣadi piṣṭānāmuṣṇōdakamr̥ditā piṇḍā utkruñcā ucyantē, ‘utkārikā’ ityanyē| ghanaṁ trisnēhasaṁyutamityatra ghanaśabdēna dadhyucyatē| pāyasēna pratibhōjanaṁ yasmin pittaharaṇē tat pāyasapratibhōjanam| mēdyamiti mēduraṁ mēdōjanakaṁ vā| apratānta iti abubhukṣitaḥ| vyasanaṁ maraṇamityarthaḥ | puṣṭimēva ca labhatē iti yōjyam||217-234||-
Adhikarana 57 (235-243) · Śloka 243
bhavanti cātra- pathyāpathyamihaikatra bhuktaṁ samaśanaṁ matam||235||
viṣamaṁ bahu vā'lpaṁ vā'pyaprāptātītakālayōḥ|
bhuktaṁ pūrvānnaśēṣē tu punaradhyaśanaṁ matam||236||
trīṇyapyētāni mr̥tyuṁ vā ghōrān vyādhīnsr̥janti vā|
prātarāśē tvajīrṇē'pi sāyamāśō na duṣyati||237||
divā prabudhyatē'rkēṇa hr̥dayaṁ puṇḍarīkavat|
tasminvibuddhē srōtāṁsi sphuṭatvaṁ yānti sarvaśaḥ||238||
vyāyāmācca vihārācca vikṣiptatvācca cētasaḥ|
na klēdamupagacchanti divā tēnāsya dhātavaḥ||239||
aklinnēṣvannamāsiktamanyattēṣu na duṣyati|
avidagdha iva kṣīrē kṣīramanyadvimiśritam||240||
naiva dūṣyati tēnaiva samaṁ sampadyatē yathā|
rātrau tu hr̥dayē mlānē saṁvr̥tēṣvayanēṣu ca|
yānti kōṣṭhē pariklēdaṁ saṁvr̥tē dēhadhātavaḥ||241||
klinnēṣvanyadapakvēṣu tēṣvāsiktaṁ praduṣyati|
vidagdhēṣu payaḥsvanyat payastaptamivārpitam||242||
naiśēṣvāhārajātēṣu nāvipakvēṣu buddhimān|
tasmādanyatsamaśnīyātpālayiṣyanbalāyuṣī||243||
View original
भवन्ति चात्र- पथ्यापथ्यमिहैकत्र भुक्तं समशनं मतम्||२३५||
विषमं बहु वाऽल्पं वाऽप्यप्राप्तातीतकालयोः|
भुक्तं पूर्वान्नशेषे तु पुनरध्यशनं मतम्||२३६||
त्रीण्यप्येतानि मृत्युं वा घोरान् व्याधीन्सृजन्ति वा|
प्रातराशे त्वजीर्णेऽपि सायमाशो न दुष्यति||२३७||
दिवा प्रबुध्यतेऽर्केण हृदयं पुण्डरीकवत्|
तस्मिन्विबुद्धे स्रोतांसि स्फुटत्वं यान्ति सर्वशः||२३८||
व्यायामाच्च विहाराच्च विक्षिप्तत्वाच्च चेतसः|
न क्लेदमुपगच्छन्ति दिवा तेनास्य धातवः||२३९||
अक्लिन्नेष्वन्नमासिक्तमन्यत्तेषु न दुष्यति|
अविदग्ध इव क्षीरे क्षीरमन्यद्विमिश्रितम्||२४०||
नैव दूष्यति तेनैव समं सम्पद्यते यथा|
रात्रौ तु हृदये म्लाने संवृतेष्वयनेषु च|
यान्ति कोष्ठे परिक्लेदं संवृते देहधातवः||२४१||
क्लिन्नेष्वन्यदपक्वेषु तेष्वासिक्तं प्रदुष्यति|
विदग्धेषु पयःस्वन्यत् पयस्तप्तमिवार्पितम्||२४२||
नैशेष्वाहारजातेषु नाविपक्वेषु बुद्धिमान्|
तस्मादन्यत्समश्नीयात्पालयिष्यन्बलायुषी||२४३||
samprati prāguktasamaśanādilakṣaṇamāha- pathyāpathyamityādi| pathyāpathyaṁ kiñcidēkatra militaṁ, yathā- raktaśālyannaṁ yavakānnaṁ ca militam| bahubhuktamalpabhuktaṁ vā tathā'prāptamatītakālaṁ ca bhuktaṁ viṣamamucyatē| pūrvānnētyādi divā bhuktasyōpari tadaharēva punarbhujyatē tadadhyaśanaṁ; tanniṣēdhayannāha- prātarāśē ityādi| aśanamāśō bhōjanamityarthaḥ| kasmānna dūṣyatītyāha- divētyādi| sphuṭatvamiti vivr̥tatvaṁ, vivr̥tatvācca srōtasāṁ srōtōbhirvahanēna rasō'vyāhatagatirbhavati, tataśca na klēdaṁ srōtāṁsi yānti; tathā vyāyāmādibhiśca śōṣyamāṇāni na klēdamupayānti srōtāṁsi| vyāyāmō gamanādiḥ, vihāraḥ aṅgakṣēpaṇādikā cēṣṭā| srōtō'klēdē kiṁ bhavatītyāha- aklinnēṣvityādi| āsiktamiti prakṣiptam| avidagdhē ityādinā'tra dr̥ṣṭāntamāha| mlānē iti saṅkucitē| apakvēṣviti anyēṣu| upasaṁharati- naiśēṣvityādinā| nānyat samaśnīyāditi yōjanā||235-243||
Adhikarana 58 (244-249) · Śloka 249
tatra ślōkāḥ- antaragniguṇā dēhaṁ yathā dhārayatē ca saḥ|
yathā'nnaṁ pacyatē yāṁśca yathā''hāraḥ karōtyapi||244||
yē'gnayō yāṁśca puṣyanti yāvantō yē pacanti yān|
rasādīnāṁ kramōtpattirmalānāṁ tēbhya ēva ca||245||
vr̥ṣyāṇāmāśukr̥ddhēturdhātukālōdbhavakramaḥ|
rōgaikadēśakr̥ddhēturantaragniryathā'dhikaḥ||246||
praduṣyati yathā duṣṭō yān rōgāñjanayatyapi|
grahaṇī yā yathā yacca grahaṇīdōṣalakṣaṇam||247||
pūrvarūpaṁ pr̥thak caiva vyañjanaṁ sacikitsitam|
caturvidhasya nirdiṣṭaṁ tathā cāvasthikī kriyā||248||
jāyatē ca yathā'tyagniryacca tasya cikitsitam|
uktavāniha tat sarvaṁ grahaṇīdōṣakē muniḥ||249||
View original
तत्र श्लोकाः- अन्तरग्निगुणा देहं यथा धारयते च सः|
यथाऽन्नं पच्यते यांश्च यथाऽऽहारः करोत्यपि||२४४||
येऽग्नयो यांश्च पुष्यन्ति यावन्तो ये पचन्ति यान्|
रसादीनां क्रमोत्पत्तिर्मलानां तेभ्य एव च||२४५||
वृष्याणामाशुकृद्धेतुर्धातुकालोद्भवक्रमः|
रोगैकदेशकृद्धेतुरन्तरग्निर्यथाऽधिकः||२४६||
प्रदुष्यति यथा दुष्टो यान् रोगाञ्जनयत्यपि|
ग्रहणी या यथा यच्च ग्रहणीदोषलक्षणम्||२४७||
पूर्वरूपं पृथक् चैव व्यञ्जनं सचिकित्सितम्|
चतुर्विधस्य निर्दिष्टं तथा चावस्थिकी क्रिया||२४८||
जायते च यथाऽत्यग्निर्यच्च तस्य चिकित्सितम्|
उक्तवानिह तत् सर्वं ग्रहणीदोषके मुनिः||२४९||
antaragnirityādinā adhyāyasaṅgrahaṁ brūtē| yē'gnaya iti ‘bhaumāpyāgnēya ...’ ityādinōktāḥ| yāṁścēti ‘pañcāhāraguṇān’ ityādyuktamarthaṁ saṅgr̥hṇāti| puṣyanti yāvanta iti ‘yathāsvaṁ svaṁ’ ityādyuktaṁ saṅgr̥hṇāti| yē pacanti yāniti ‘saptabhirdēhadhātāraḥ’ ityādyuktasaṅgrahaḥ| āśukāritvēna hētunā āśukr̥ddhētuḥ| śēṣaṁ vyaktam||244-249||
Adhikarana puShpikA · Śloka 15
ityagnivēśakr̥tē tantrē'prāptē dr̥ḍhabalasampūritē cikitsāsthānē grahaṇīcikitsitaṁ nāma pañcadaśō'dhyāyaḥ||15||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रेऽप्राप्ते दृढबलसम्पूरिते चिकित्सास्थाने ग्रहणीचिकित्सितं नाम पञ्चदशोऽध्यायः||१५||
iti śrīcakrapāṇidattaviracitāyāṁ carakatātparyaṭīkāyāmāyurvēdadīpakāyāṁ cikitsāsthānē grahaṇīcikitsitaṁ nāma pañcadaśō'dhyāyaḥ||15||