Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
അഥാതോ മാഷപര്ണഭൃതീയം വാജീകരണപാദം വ്യഖ്യാസ്യാമഃ||൧||
ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨||
View original
अथातो माषपर्णभृतीयं वाजीकरणपादं व्यख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
മാഷര്ണഭൃതീയസമ്ബന്ധോऽപി പൂര്വവത്||൧-൨||
Adhikarana 2 (3-5) · Śloka 5
മാഷപര്ണഭൃതാം ധേനും ഗൃഷ്ടിം പുഷ്ടാം ചതുഃസ്തനീമ്|
സമാനവര്ണവത്സാം ച ജീവദ്വത്സാം ച ബുദ്ധിമാന്||൩||
രോഹിണീമഥവാ കൃഷ്ണാമൂര്ധ്വശൃങ്ഗീമദാരുണാമ്|
ഇക്ഷ്വാദാമര്ജുനാദാം വാ സാന്ദ്രക്ഷീരാം ച ധാരയേത്||൪||
കേവലം തു പയസ്തസ്യാഃ ശൃതം വാऽശൃതമേവ വാ|
ശര്കരാക്ഷൌദ്രസര്പിര്ഭിര്യുക്തം തദ്വൃഷ്യമുത്തമമ്||൫||
View original
माषपर्णभृतां धेनुं गृष्टिं पुष्टां चतुःस्तनीम्|
समानवर्णवत्सां च जीवद्वत्सां च बुद्धिमान्||३||
रोहिणीमथवा कृष्णामूर्ध्वशृङ्गीमदारुणाम्|
इक्ष्वादामर्जुनादां वा सान्द्रक्षीरां च धारयेत्||४||
केवलं तु पयस्तस्याः शृतं वाऽशृतमेव वा|
शर्कराक्षौद्रसर्पिर्भिर्युक्तं तद्वृष्यमुत्तमम्||५||
ഗൃഷ്ടിമ് ഏകവാരപ്രസൂതാമ്| ചതുഃസ്തനീമിത്യനേന സമ്പൂര്ണചതുഃസ്തനീം ദര്ശയതി| രോഹിണീമിതി ലോഹിതവര്ണാമ്| ഊര്ധ്വശൃങ്ഗത്വം വിശുദ്ധബഹുക്ഷീരായാ ഏവ ഭവതീതി വചനാജ്ജ്ഞേയമ്| ഇക്ഷ്വാദേതി ഇക്ഷുദണ്ഡഭക്ഷാ| അര്ജുനാദാ അര്ജുനവൃക്ഷപത്രഭക്ഷാ| ഇക്ഷ്വാദാ വാ, അര്ജുനാദാ വാ, മാഷപര്ണഭൃതാ വേതി വികല്പത്രയമ്| പയഃ ശൃതമശൃതം വേതി ദ്വൌ യോഗൌ| ശര്കരാക്ഷൌദ്രസര്പിര്ഭിര്യുക്തം തദിതി തൃതീയഃ| ഏതത്പ്രയോഗോऽപി ജതൂകര്ണേ- “തസ്യാഃ ക്ഷീരം ശര്കരാക്ഷൌദ്രയുക്തം വാ കേവലം ശൃതമശൃതം വാ” ഇതി||൩-൫||
Adhikarana 3 (6-7) · Śloka 7
ശുക്രലൈര്ജീവനീയൈശ്ച ബൃംഹണൈര്ബലവര്ധനൈഃ|
ക്ഷീരസഞ്ജനനൈശ്ചൈവ പയഃ സിദ്ധം പൃഥക് പൃഥക്||൬||
യുക്തം ഗോധൂമചൂര്ണേന സഘൃതക്ഷൌദ്രശര്കരമ്|
പര്യായേണ പ്രയോക്തവ്യമിച്ഛതാ ശുക്രമക്ഷയമ്||൭||
View original
शुक्रलैर्जीवनीयैश्च बृंहणैर्बलवर्धनैः|
क्षीरसञ्जननैश्चैव पयः सिद्धं पृथक् पृथक्||६||
युक्तं गोधूमचूर्णेन सघृतक्षौद्रशर्करम्|
पर्यायेण प्रयोक्तव्यमिच्छता शुक्रमक्षयम्||७||
പര്യായേണേതി പൃഥക് പൃഥക് പ്രയോക്തവ്യം; തേന പഞ്ചഭിര്ഗണൈഃ പഞ്ച യോഗാ ഭവന്തി||൬-൭||
Adhikarana 4 (8-10) · Śloka 10
മേദാം പയസ്യാം ജീവന്തീം വിദാരീം കണ്ടകാരികാമ്|
ശ്വദംഷ്ട്രാം ക്ഷീരികാം മാഷാന് ഗോധൂമാഞ്ഛാലിഷഷ്ടികാന്||൮||
പയസ്യര്ധോദകേ പക്ത്വാ കാര്ഷികാനാഢകോന്മിതേ|
വിവര്ജയേത് പയഃശേഷം തത് പൂതം ക്ഷൌദ്രസര്പിഷാ||൯||
യുക്തം സശര്കരം പീത്വാ വൃദ്ധഃ സപ്തതികോऽപി വാ|
വിപുലം ലഭതേऽപത്യം യുവേവ ച സ ഹൃഷ്യതി||൧൦||
View original
मेदां पयस्यां जीवन्तीं विदारीं कण्टकारिकाम्|
श्वदंष्ट्रां क्षीरिकां माषान् गोधूमाञ्छालिषष्टिकान्||८||
पयस्यर्धोदके पक्त्वा कार्षिकानाढकोन्मिते|
विवर्जयेत् पयःशेषं तत् पूतं क्षौद्रसर्पिषा||९||
युक्तं सशर्करं पीत्वा वृद्धः सप्ततिकोऽपि वा|
विपुलं लभतेऽपत्यं युवेव च स हृष्यति||१०||
വിവര്ജയേദിതി മേദാദികല്കം വര്ജയേത്| വൃദ്ധഃ സപ്തതേരര്വാഗിതി ജ്ഞേയമ്| സപ്തതികസ്യ തു യദ്യപി ശുക്രനിവൃത്തിരുക്താ, തഥാऽപി വൃഷ്യപ്രഭാവാദ്ഭവതീതി വിജ്ഞേയമ്||൮-൧൦||
Adhikarana 5 (11) · Śloka 11
മണ്ഡലൈര്ജാതരൂപസ്യ തസ്യാ ഏവ പയഃ ശൃതമ്|
അപത്യജനനം സിദ്ധം സഘൃതക്ഷൌദ്രശര്കരമ്||൧൧||
View original
मण्डलैर्जातरूपस्य तस्या एव पयः शृतम्|
अपत्यजननं सिद्धं सघृतक्षौद्रशर्करम्||११||
ജാതരൂപസ്യേതി സുവര്ണസ്യ; മണ്ഡലരൂപാऽऽകൃതിരിഹ സുവര്ണസ്യ പ്രഭാവാദ്വൃഷ്യപ്രയോഗോപകാരിണീ ഭവതീതി വചനാജ്ജ്ഞേയമ്| തസ്യാ ഏവേതി മാഷപര്ണഭൃതധേന്വാഃ||൧൧||
Adhikarana 6 (12-14) · Śloka 14
ത്രിംശത് സുപിഷ്ടാഃ പിപ്പല്യഃ പ്രകുഞ്ചേ തൈലസര്പിഷോഃ|
ഭൃഷ്ടാഃ സശര്കരാക്ഷൌദ്രാഃ ക്ഷീരധാരാവദോഹിതാഃ||൧൨||
പീത്വാ യഥാബലം ചോര്ധ്വം ഷഷ്ടികം ക്ഷീരസര്പിഷാ|
ഭുക്ത്വാ ന രാത്രിമസ്തബ്ധം ലിങ്ഗം പശ്യതി നാ ക്ഷരത്||൧൩||
(ഇതി വൃഷ്യഃ പിപ്പലീയോഗഃ)|
ശ്വദംഷ്ട്രായാ വിദാര്യാശ്ച രസേ ക്ഷീരചതുര്ഗുണേ|
ഘൃതാഢ്യഃ സാധിതോ വൃഷ്യോ മാഷഷഷ്ടികപായസഃ||൧൪||
(ഇതി വൃഷ്യപായസയോഗഃ)|
View original
त्रिंशत् सुपिष्टाः पिप्पल्यः प्रकुञ्चे तैलसर्पिषोः|
भृष्टाः सशर्कराक्षौद्राः क्षीरधारावदोहिताः||१२||
पीत्वा यथाबलं चोर्ध्वं षष्टिकं क्षीरसर्पिषा|
भुक्त्वा न रात्रिमस्तब्धं लिङ्गं पश्यति ना क्षरत्||१३||
(इति वृष्यः पिप्पलीयोगः)|
श्वदंष्ट्राया विदार्याश्च रसे क्षीरचतुर्गुणे|
घृताढ्यः साधितो वृष्यो माषषष्टिकपायसः||१४||
(इति वृष्यपायसयोगः)|
പ്രകുഞ്ചം പലമ്| ക്ഷീരധാരാവദോഹിതാ ഇതി പിപ്പലീകല്കാദുപരി ക്ഷീരധാരാവദോഹഃ കര്തവ്യഃ; ക്ഷീരം ച താവദ്ദോഹ്യം യാവതാ പാനയോഗ്യാഃ പിപ്പല്യോ ഭവന്തി||൧൨-൧൪||
Adhikarana 7 (15-17) · Śloka 17
ഫലാനാം ജീവനീയാനാം സ്നിഗ്ധാനാം രുചികാരിണാമ്|
കുഡവശ്ചൂര്ണിതാനാം സ്യാത് സ്വയങ്ഗുപ്താഫലസ്യ ച||൧൫||
കുഡവശ്ചൈവ മാഷാണാം ദ്വൌ ദ്വൌ ച തിലമുദ്ഗയോഃ|
ഗോധൂമശാലിചൂര്ണാനാം കുഡവഃ കുഡവോ ഭവേത്||൧൬||
സര്പിഷഃ കുഡവശ്ചൈകസ്തത് സര്വം ക്ഷീരമര്ദിതമ് |
പക്ത്വാ പൂപലികാഃ ഖാദേദ്ബഹ്വ്യഃ സ്യുര്യസ്യ യോഷിതഃ||൧൭||
(ഇതി വൃഷ്യപൂപലികാഃ)|
View original
फलानां जीवनीयानां स्निग्धानां रुचिकारिणाम्|
कुडवश्चूर्णितानां स्यात् स्वयङ्गुप्ताफलस्य च||१५||
कुडवश्चैव माषाणां द्वौ द्वौ च तिलमुद्गयोः|
गोधूमशालिचूर्णानां कुडवः कुडवो भवेत्||१६||
सर्पिषः कुडवश्चैकस्तत् सर्वं क्षीरमर्दितम् |
पक्त्वा पूपलिकाः खादेद्बह्व्यः स्युर्यस्य योषितः||१७||
(इति वृष्यपूपलिकाः)|
ഫലാനാമിത്യാദി| ഫലാനാമിതി ജീവനീയാനാമിത്യാദിഭിസ്ത്രിഭിഃ പ്രത്യേകമഭിസമ്ബധ്യതേ| ജീവനീയാനാമിതി ഷട്കകഷായവര്ഗോക്താനാം ജീവകര്ഷഭാദീനാം ദശാനാമ്| സ്നിഗ്ധാനാമിതി സ്നേഹോപഗാനാം മൃദ്വീകാദീനാം ദശാനാം സപ്തകകഷായവര്ഗോക്താനാമ്| തഥാ രുചികാരിണാമിതി ചതുഷ്കകഷായവര്ഗോക്താനാമാമ്രാദീനാം ഹൃദ്യാനാം ദശാനാമിതി| ഏഷാം ജീവനീയപ്രഭൃതീനാം ഫലാനാം ചൂര്ണിതാനാം മിലിത്വാ കുഡവോ ഗ്രാഹ്യഃ| അന്യദതിരോഹിതാര്ഥമ്| തഥാ ഹ്യയം പ്രയോഗോ ജതൂകര്ണേ ച പഠ്യതേ- “ദ്രാക്ഷാഖര്ജൂരമാഷാജഡാഗോധൂമശാലിഘൃതാനാം കുഡവഃ, തിലമുദ്ഗൌ ദ്വികൌഡവികൌ ചൂര്ണയിത്വാ” ഇത്യാദി||൧൫-൧൭||
Adhikarana 8 (18) · Śloka 18
ഘൃതം ശതാവരീഗര്ഭം ക്ഷീരേ ദശഗുണേ പചേത്|
ശര്കരാപിപ്പലീക്ഷൌദ്രയുക്തം തദ്വൃഷ്യമുത്തമമ്||൧൮||
(ഇതി വൃഷ്യം ശതാവരീഘൃതമ്)|
View original
घृतं शतावरीगर्भं क्षीरे दशगुणे पचेत्|
शर्करापिप्पलीक्षौद्रयुक्तं तद्वृष्यमुत्तमम्||१८||
(इति वृष्यं शतावरीघृतम्)|
ഘൃതം ശതാവരീത്യാദൌ ശര്കരാദീനാം പ്രക്ഷേപ്യാണാമന്യതോദൃഷ്ടന്യായാദ്ഘൃതാത് പാദികത്വം (ഘൃതസ്യ പ്രാസ്ഥികത്വമ് )||൧൮||
Adhikarana 9 (19) · Śloka 19
കര്ഷം മധുകചൂര്ണസ്യ ഘൃതക്ഷൌദ്രസമാംശികമ് |
പ്രയുങ്ക്തേ യഃ പയശ്ചാനു നിത്യവേഗഃ സ നാ ഭവേത്||൧൯||
(ഇതി വൃഷ്യമധുകയോഗഃ)|
View original
कर्षं मधुकचूर्णस्य घृतक्षौद्रसमांशिकम् |
प्रयुङ्क्ते यः पयश्चानु नित्यवेगः स ना भवेत्||१९||
(इति वृष्यमधुकयोगः)|
കര്ഷമിത്യാദികാന്താഃ പഞ്ചദശ പ്രയോഗാഃ||൧൯||
Adhikarana 10 (20-25) · Śloka 25
ഘൃതക്ഷീരാശനോ നിര്ഭീര്നിര്വ്യാധിര്നിത്യഗോ യുവാ|
സങ്കല്പപ്രവണോ നിത്യം നരഃ സ്ത്രീഷു വൃഷായതേ||൨൦||
കൃതൈകകൃത്യാഃ സിദ്ധാര്ഥാ യേ ചാന്യോऽന്യാനുവര്തിനഃ|
കലാസു കുശലാസ്തുല്യാഃ സത്ത്വേന വയസാ ച യേ||൨൧||
കുലമാഹാത്മ്യദാക്ഷിണ്യശീലശൌചസമന്വിതാഃ|
യേ കാമനിത്യാ യേ ഹൃഷ്ടാ യേ വിശോകാ ഗതവ്യഥാഃ||൨൨||
യേ തുല്യശീലാ യേ ഭക്താ യേ പ്രിയാ യേ പ്രിയംവദാഃ|
തൈര്നരഃ സഹ വിസ്രബ്ധഃ സുവയസ്യൈര്വൃഷായതേ||൨൩||
അഭ്യങ്ഗോത്സാദനസ്നാനഗന്ധമാല്യവിഭൂഷണൈഃ|
ഗൃഹശയ്യാസനസുഖൈര്വാസോഭിരഹതൈഃ പ്രിയൈഃ||൨൪||
വിഹങ്ഗാനാം രുതൈരിഷ്ടൈഃ സ്ത്രീണാം ചാഭരണസ്വനൈഃ|
സംവാഹനൈര്വരസ്ത്രീണാമിഷ്ടാനാം ച വൃഷായതേ||൨൫||
View original
घृतक्षीराशनो निर्भीर्निर्व्याधिर्नित्यगो युवा|
सङ्कल्पप्रवणो नित्यं नरः स्त्रीषु वृषायते||२०||
कृतैककृत्याः सिद्धार्था ये चान्योऽन्यानुवर्तिनः|
कलासु कुशलास्तुल्याः सत्त्वेन वयसा च ये||२१||
कुलमाहात्म्यदाक्षिण्यशीलशौचसमन्विताः|
ये कामनित्या ये हृष्टा ये विशोका गतव्यथाः||२२||
ये तुल्यशीला ये भक्ता ये प्रिया ये प्रियंवदाः|
तैर्नरः सह विस्रब्धः सुवयस्यैर्वृषायते||२३||
अभ्यङ्गोत्सादनस्नानगन्धमाल्यविभूषणैः|
गृहशय्यासनसुखैर्वासोभिरहतैः प्रियैः||२४||
विहङ्गानां रुतैरिष्टैः स्त्रीणां चाभरणस्वनैः|
संवाहनैर्वरस्त्रीणामिष्टानां च वृषायते||२५||
ഘൃതക്ഷീരാശന ഇത്യാദിനാ തു വൃഷ്യത്വാര്ഥിന ആഹാരാചാരാഭിധാനമ്| നിത്യമിത്യനേന വ്യവായനിത്യതയാ ശുക്രമാര്ഗാനവരോധേന വ്യവായശക്തിം ദര്ശയതി| കൃതമേകം കൃത്യം യൈസ്തേ തഥാ, ഏതച്ച അന്യോऽന്യാര്ഥരാഗകാരണമ്| സിദ്ധാര്ഥാ ഇതി സിദ്ധസാധ്യാഃ, അകൃതാര്ഥാ ഹി വ്യാകുലമനസോ ന കാമക്ഷമാഃ| വൃഷായത ഇതി ഉപചിതപ്രവൃത്ത്യുന്മുഖശുക്രോ ഭവതി||൨൦-൨൫||
Adhikarana 11 (26-28) · Śloka 28
മത്തദ്വിരേഫാചരിതാഃ സപദ്മാഃ സലിലാശയാഃ|
ജാത്യുത്പലസുഗന്ധീനി ശീതഗര്ഭഗൃഹണി ച||൨൬||
നദ്യഃ ഫേനോത്തരീയാശ്ച ഗിരയോ നീലസാനവഃ|
ഉന്നതിര്നീലമേഘാനാം, രമ്യചന്ദ്രോദയാ നിശാഃ||൨൭||
വായവഃ സുഖസംസ്പര്ശാഃ കുമുദാകരഗന്ധിനഃ|
രതിഭോഗക്ഷമാ രാത്ര്യഃ സങ്കോചാഗുരുവല്ലഭാഃ||൨൮||
View original
मत्तद्विरेफाचरिताः सपद्माः सलिलाशयाः|
जात्युत्पलसुगन्धीनि शीतगर्भगृहणि च||२६||
नद्यः फेनोत्तरीयाश्च गिरयो नीलसानवः|
उन्नतिर्नीलमेघानां, रम्यचन्द्रोदया निशाः||२७||
वायवः सुखसंस्पर्शाः कुमुदाकरगन्धिनः|
रतिभोगक्षमा रात्र्यः सङ्कोचागुरुवल्लभाः||२८||
‘മത്തദ്വിരേഫാചരിതാഃ’ ഇത്യാദി ‘ഗൃഹണി ച’ ഇത്യന്തം യോഗ്യതയാ ഋതുവിഭാഗേനാനുക്തമപി ഗ്രീഷ്മ ഏവ ജ്ഞേയം, തഥാ ‘മേഘാനാം’ ഇത്യന്തം പ്രാവൃഷി, തഥാ ‘ഗന്ധിനഃ’ ഇത്യന്തം ശരദി, ‘വല്ലഭാഃ’ ഇത്യന്തം ച വിധാനം ഹേമന്തശിശിരയോര്ജ്ഞേയമ്| സങ്കോചം കുങ്കുമം, സങ്കോചാഗുരുണോഃ സമാലഭനാര്ഥം വല്ലഭാ യാസു നിശാസു താസ്തഥാ||൨൬-൨൮||
Adhikarana 12 (29-31) · Śloka 31
സുഖാഃ സഹായാഃ പരപുഷ്ടഘുഷ്ടാഃ ഫുല്ലാ വനാന്താ വിശദാന്നപാനാഃ|
ഗാന്ധര്വശബ്ദാശ്ച സുഗന്ധയോഗാഃ സത്ത്വം വിശാലം നിരുപദ്രവം ച||൨൯||
സിദ്ധാര്ഥതാ ചാഭിനവശ്ച കാമഃ സ്ത്രീ ചായുധം സര്വമിഹാത്മജസ്യ|
വയോ നവം ജാതമദശ്ച കാലോ ഹര്ഷസ്യ യോനിഃ പരമാ നരാണാമ്||൩൦||
തത്ര ശ്ലോകഃ- പ്രഹര്ഷയോനയോ യോഗാ വ്യാഖ്യാതാ ദശ പഞ്ച ച|
മാഷപര്ണഭൃതീയേऽസ്മിന് പാദേ ശുക്രബലപ്രദാഃ ||൩൧||
View original
सुखाः सहायाः परपुष्टघुष्टाः फुल्ला वनान्ता विशदान्नपानाः|
गान्धर्वशब्दाश्च सुगन्धयोगाः सत्त्वं विशालं निरुपद्रवं च||२९||
सिद्धार्थता चाभिनवश्च कामः स्त्री चायुधं सर्वमिहात्मजस्य|
वयो नवं जातमदश्च कालो हर्षस्य योनिः परमा नराणाम्||३०||
तत्र श्लोकः- प्रहर्षयोनयो योगा व्याख्याता दश पञ्च च|
माषपर्णभृतीयेऽस्मिन् पादे शुक्रबलप्रदाः ||३१||
സുഖാ ഇത്യാദിഗ്രന്ഥവിധാനം തു വസന്താഭിപ്രായവിഹിതമന്യത്രാപ്യവിരുദ്ധമ്| ആത്മജസ്യേതി മന്മഥസ്യ| ജാതമദഃ കാലോ വസന്താദിഃ||൨൯-൩൧||
Adhikarana puShpikA · Śloka 3
ഇത്യഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേ ചികിത്സാസ്ഥാനേ വാജീകരണാധ്യായേ മാഷപര്ണഭൃതീയോ നാമ വാജീകരണപാദസ്തൃതീയഃ||൩||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते चिकित्सास्थाने वाजीकरणाध्याये माषपर्णभृतीयो नाम वाजीकरणपादस्तृतीयः||३||
ഇതി ശ്രീചക്രപാണിദത്തവിരചിതായാം ചരകതാത്പര്യടീകായാമായുര്വേദദീപികായാം ചികിത്സാസ്ഥാനേ വാജീകരണാധ്യായേ മാഷപര്ണഭൃതീയോ നാമ തൃതീയഃ പാദഃ||൩||