Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
അഥാതഃ സ്നേഹവ്യാപത്സിദ്ധിം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ||൧||
ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨||
View original
अथातः स्नेहव्यापत्सिद्धिं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
പൂര്വസിദ്ധൌ ബില്വതൈലാദീന്യഭ്യങ്ഗസേവാനുവാസനാര്ഥം നിര്ദിഷ്ടാനി, തദഭിധായികാ ചേയം സിദ്ധിരിത്യനന്തരം സ്നേഹവ്യാപത്സിദ്ധിരുച്യതേ; സ്നേഹാനാമാനുവാസനികാനാം തദ്വ്യാപദാം ച ഭേഷജാനാമഭിധായികാ സിദ്ധിഃ||൧-൨||
Adhikarana 2 (3) · Śloka 3
സ്നേഹബസ്തീന്നിബോധേമാന് വാതപിത്തകഫാപഹാന്|
മിഥ്യാപ്രണിഹിതാനാം ച വ്യാപദഃ സചികിത്സിതാഃ||൩||
View original
स्नेहबस्तीन्निबोधेमान् वातपित्तकफापहान्|
मिथ्याप्रणिहितानां च व्यापदः सचिकित्सिताः||३||
അധ്യായവക്തവ്യമാഹ- സ്നേഹബസ്തീനിത്യാദി| ബസ്തിപ്രയോജ്യാഃ സ്നേഹാ ഏതച്ഛ്ലോകാഭിഹിതാ ഇത്യര്ഥഃ; പ്രപഞ്ചാനഭിധേയാ യേ ത്വപരേऽത്രാര്ഥാഃ “സ്നേഹബസ്തിം നിരൂഹം ച” ഇത്യാദിനാ വക്തവ്യാഃ, തേ ന പ്രപഞ്ചവാച്യാ ഇതി തേ ന പ്രതിജ്ഞാതാഃ||൩||
Adhikarana 3 (4-7) · Śloka 7
ദശമൂലം ബലാം രാസ്നാമശ്വഗന്ധാം പുനര്നവാമ്|
ഗുഡൂച്യേരണ്ഡഭൂതീകഭാര്ഗീവൃഷകരോഹിഷമ്||൪||
ശതാവരീം സഹചരം കാകനാസാം പലാംശികമ് |
യവമാഷാതസീകോലകുലത്ഥാന് പ്രസൃതോന്മിതാന്||൫||
ചതുര്ദ്രോണേऽമ്ഭസഃ പക്ത്വാ ദ്രോണശേഷേണ തേന ച|
തൈലാഢകം സമക്ഷീരം ജീവനീയൈഃ പലോന്മിതൈഃ||൬||
അനുവാസനമേതദ്ധി സര്വവാതവികാരനുത്|
ആനൂപാനാം വസാ തദ്വജ്ജീവനീയോപസാധിതാ||൭||
View original
दशमूलं बलां रास्नामश्वगन्धां पुनर्नवाम्|
गुडूच्येरण्डभूतीकभार्गीवृषकरोहिषम्||४||
शतावरीं सहचरं काकनासां पलांशिकम् |
यवमाषातसीकोलकुलत्थान् प्रसृतोन्मितान्||५||
चतुर्द्रोणेऽम्भसः पक्त्वा द्रोणशेषेण तेन च|
तैलाढकं समक्षीरं जीवनीयैः पलोन्मितैः||६||
अनुवासनमेतद्धि सर्ववातविकारनुत्|
आनूपानां वसा तद्वज्जीवनीयोपसाधिता||७||
ദശമൂലമിത്യാദൌ ഭൂതീകം കത്തൃണം യവാനികാ വാ; കാകനാസാ വായസീഫലമ്, അന്യേ തു വാസാഫലം ‘കായുയാടുടീ’ ഇതി ഖ്യാതം ദ്രവ്യാന്തരമേവാഹുഃ| ഏതദ് ദശമൂലസ്ഥിതബില്വേന ബില്വതൈലമിതി വദന്തി||൪-൭||
Adhikarana 4 (8) · Śloka 8
ശതാഹ്വായവബില്വാമ്ലൈഃ സിദ്ധം തൈലം സമീരണേ|
സൈന്ധവേനാഗ്നിതപ്തേന തപ്തം ചാനിലനുദ്ധൃതമ്||൮||
View original
शताह्वायवबिल्वाम्लैः सिद्धं तैलं समीरणे|
सैन्धवेनाग्नितप्तेन तप्तं चानिलनुद्धृतम्||८||
ആനൂപാനാമിത്യാദൌ തദ്വദിതി പൂര്വക്വാഥേന സാധിതാ| ശതാഹ്വേത്യാദി യോഗാന്തരമ്| സൈന്ധവേനേത്യപി യോഗാന്തരമ്||൮||
Adhikarana 5 (9-12) · Śloka 12
ജീവന്തീം മദനം മേദാം ശ്രാവണീം മധുകം ബലാമ്|
ശതാഹ്വര്ഷഭകൌ കൃഷ്ണാം കാകനാസാം ശതാവരീമ്||൯||
സ്വഗുപ്താം ക്ഷീരകാകോലീം കര്കടാഖ്യാം ശടീം വചാമ്|
പിഷ്ട്വാ തൈലം ഘൃതം ക്ഷീരേ സാധയേത്തച്ചതുര്ഗുണേ||൧൦||
ബൃംഹണം വാതപിത്തഘ്നം ബലശുക്രാഗ്നിവര്ധനമ്|
മൂത്രരേതോരജോദോഷാന് ഹരേത്തദനുവാസനമ്||൧൧||
ലാഭതശ്ചന്ദനാദ്യൈശ്ച പിഷ്ടൈഃ ക്ഷീരചതുര്ഗുണമ്|
തൈലപാദം ഘൃതം സിദ്ധം പിത്തഘ്നമനുവാസനമ്||൧൨||
View original
जीवन्तीं मदनं मेदां श्रावणीं मधुकं बलाम्|
शताह्वर्षभकौ कृष्णां काकनासां शतावरीम्||९||
स्वगुप्तां क्षीरकाकोलीं कर्कटाख्यां शटीं वचाम्|
पिष्ट्वा तैलं घृतं क्षीरे साधयेत्तच्चतुर्गुणे||१०||
बृंहणं वातपित्तघ्नं बलशुक्राग्निवर्धनम्|
मूत्ररेतोरजोदोषान् हरेत्तदनुवासनम्||११||
लाभतश्चन्दनाद्यैश्च पिष्टैः क्षीरचतुर्गुणम्|
तैलपादं घृतं सिद्धं पित्तघ्नमनुवासनम्||१२||
ജീവന്തീമിത്യാദിനാ യമകമനുവാസനമ്| ഏതദ്യമകം പൂര്വാധ്യായേ ജീവനീയസഞ്ജ്ഞയാ വ്യാപദിഷ്ടമ്| ലാഭത ഇതി യഥാലാഭമ്| ചന്ദനാദ്യം ജ്വരചികിത്സിതോക്തമ്| തൈലം പാദം യസ്മിന് തത് തൈലപാദമ്||൯-൧൨||
Adhikarana 6 (13-17) · Śloka 17
സൈന്ധവം മദനം കുഷ്ഠം ശതാഹ്വാം നിചുലം വചാമ് |
ഹ്രീവേരം മധുകം ഭാര്ഗീം ദേവദാരു സകട്ഫലമ്||൧൩||
നാഗരം പുഷ്കരം മേദാം ചവികാം ചിത്രകം ശടീമ്|
വിഡങ്ഗാതിവിഷേ ശ്യാമാം ഹരേണും നീലിനീം സ്ഥിരാമ്||൧൪||
ബില്വാജമോദേ കൃഷ്ണാം ച ദന്തീം രാസ്നാം ച പേഷയേത്|
സാധ്യമേരണ്ഡജം തൈലം തൈലം വാ കഫരോഗനുത്||൧൫||
വ്രധ്നോദാവര്തഗുല്മാര്ശഃപ്ലീഹമേഹാഢ്യമാരുതാന്|
ആനാഹമശ്മരീം ചൈവ ഹന്യാത്തദനുവാസനാത്||൧൬||
മദനൈര്വാऽമ്ലസംയുക്തൈര്ബില്വാദ്യേന ഗണേന വാ|
തൈലം കഫഹരൈര്വാऽപി കഫഘ്നം കല്പയേദ്ഭിഷക്||൧൭||
View original
सैन्धवं मदनं कुष्ठं शताह्वां निचुलं वचाम् |
ह्रीवेरं मधुकं भार्गीं देवदारु सकट्फलम्||१३||
नागरं पुष्करं मेदां चविकां चित्रकं शटीम्|
विडङ्गातिविषे श्यामां हरेणुं नीलिनीं स्थिराम्||१४||
बिल्वाजमोदे कृष्णां च दन्तीं रास्नां च पेषयेत्|
साध्यमेरण्डजं तैलं तैलं वा कफरोगनुत्||१५||
व्रध्नोदावर्तगुल्मार्शःप्लीहमेहाढ्यमारुतान्|
आनाहमश्मरीं चैव हन्यात्तदनुवासनात्||१६||
मदनैर्वाऽम्लसंयुक्तैर्बिल्वाद्येन गणेन वा|
तैलं कफहरैर्वाऽपि कफघ्नं कल्पयेद्भिषक्||१७||
മദനൈര്വാऽമ്ലസംയുക്തൈരിത്യത്ര മദനസ്യ കല്കത്വമ്, കാഞ്ജികാദീനാമമ്ലാനാം ദ്രവത്വമ്| ഏതച്ച മദനതൈലമിതി ഖ്യാതമ്| ബില്വാദ്യോ ഗണഃ ദശമൂലം; ദശമൂലം ചാത്ര ക്വാഥകല്കാഭ്യാമപി ദേയമ്| ഉക്തം ഹി- “ക്വാഥകല്കാവനിര്ദേശേ ഗണാത്തസ്മാത് സമാവപേത്” ഇതി| കഫഹരൈരിതി പൂര്വോധ്യായോക്തകഫഹരഭേഷജൈഃ, കിംവാ ത്രികടുകപഞ്ചകോലാദിഭിഃ||൧൩-൧൭||
Adhikarana 7 (18-24) · Śloka 24
വിഡങ്ഗൈരണ്ഡരജനീപടോലത്രിഫലാമൃതാഃ|
ജാതീപ്രവാലനിര്ഗുണ്ഡീദശമൂലാഖുപര്ണികാഃ||൧൮||
നിമ്ബപാഠാസഹചരശമ്പാകകരവീരകാഃ|
ഏഷാം ക്വാഥേന വിപചേത്തൈലമേഭിശ്ച കല്കിതൈഃ||൧൯||
ഫലബില്വത്രിവൃത്കൃഷ്ണാരാസ്നാഭൂനിമ്ബദാരുഭിഃ|
സപ്തപര്ണവചോശീരദാര്വീകുഷ്ഠകലിങ്ഗകൈഃ||൨൦||
ലതാഗൌരീശതാഹ്വാഗ്നിശടീചോരകപൌഷ്കരൈഃ |
തത് കുഷ്ഠാനി ക്രിമീന് മേഹാനര്ശാംസി ഗ്രഹണീഗദമ്||൨൧||
ക്ലീബതാം വിഷമാഗ്നിത്വം മലം ദോഷത്രയം തഥാ|
പ്രയുക്തം പ്രണുദത്യാശു പാനാഭ്യങ്ഗാനുവാസനൈഃ||൨൨||
വ്യാധിവ്യായാമകര്മാധ്വക്ഷീണാബലനിരോജസാമ്|
ക്ഷീണശുക്രസ്യ ചാതീവ സ്നേഹവസ്തിര്ബലപ്രദഃ||൨൩||
പാദജങ്ഘോരുപൃഷ്ഠാംസകടീനാം സ്ഥിരതാം പരാമ്|
ജനയേദപ്രജാനാം ച പ്രജാം സ്ത്രീണാം തഥാ നൃണാമ്||൨൪||
View original
विडङ्गैरण्डरजनीपटोलत्रिफलामृताः|
जातीप्रवालनिर्गुण्डीदशमूलाखुपर्णिकाः||१८||
निम्बपाठासहचरशम्पाककरवीरकाः|
एषां क्वाथेन विपचेत्तैलमेभिश्च कल्कितैः||१९||
फलबिल्वत्रिवृत्कृष्णारास्नाभूनिम्बदारुभिः|
सप्तपर्णवचोशीरदार्वीकुष्ठकलिङ्गकैः||२०||
लतागौरीशताह्वाग्निशटीचोरकपौष्करैः |
तत् कुष्ठानि क्रिमीन् मेहानर्शांसि ग्रहणीगदम्||२१||
क्लीबतां विषमाग्नित्वं मलं दोषत्रयं तथा|
प्रयुक्तं प्रणुदत्याशु पानाभ्यङ्गानुवासनैः||२२||
व्याधिव्यायामकर्माध्वक्षीणाबलनिरोजसाम्|
क्षीणशुक्रस्य चातीव स्नेहवस्तिर्बलप्रदः||२३||
पादजङ्घोरुपृष्ठांसकटीनां स्थिरतां पराम्|
जनयेदप्रजानां च प्रजां स्त्रीणां तथा नृणाम्||२४||
വിഡങ്ഗേത്യാദൌ ഏഭിശ്ച കല്കിതൈരിതി വക്ഷ്യമാണൈഃ| ലതാ മഞ്ജിഷ്ഠാ, ഗൌരീ ഹരിദ്രാ| സ്നേഹബസ്തിര്ബലപ്രദ ഇതി ഏതൈസ്തൈലൈഃ കൃതഃ സ്നേഹബസ്തിരിത്യര്ഥഃ||൧൮-൨൪||
Adhikarana 8 (25) · Śloka 25
വാതപിത്തകഫാത്യന്നപുരീഷൈരാവൃതസ്യ ച|
അഭുക്തേ ച പ്രണീതസ്യ സ്നേഹബസ്തേഃ ഷഡാപദഃ||൨൫||
View original
वातपित्तकफात्यन्नपुरीषैरावृतस्य च|
अभुक्ते च प्रणीतस्य स्नेहबस्तेः षडापदः||२५||
വാതപിത്തേത്യാദിനാ സ്നേഹബസ്തേര്വ്യാപദഃ പ്രാഹ| ഏതാശ്ച വ്യാപദോ മിഥ്യായോഗേന സ്നേഹസ്യ ക്രിയമാണാ ഉച്യന്തേ; പ്രതിജ്ഞാതം ഹി ‘മിഥ്യാപ്രണിഹിതാനാം ച വ്യാപദ’ ഇതി, തേന സ്നേഹായോഗാതിയോഗജന്യവ്യാപദാമിഹാനവസര ഏവ; അനുവാസനായോഗാതിയോഗജന്യാശ്ച വ്യാപദഃ കല്പനാസിദ്ധാവേവോക്താഃ; തദ്ഭേഷജം ചാതിസ്നേഹിതേ ശോധനബസ്തിഃ, അസ്നേഹിതേ പുനഃ സ്നേഹബസ്തിദാനമേവ ജ്ഞേയമ്| ഏതച്ച “തസ്മാന്നിരൂഢഃ സംസ്നേഹ്യോ നിരൂഹ്യശ്ചാനുവാസിതഃ” ഇത്യാദിനോക്തത്വാത് പ്രസങ്ഗേനേഹോക്തമ് ||൨൫||
Adhikarana 9 (26-28) · Śloka 28
ശീതോऽല്പോ വാऽധികേ വാതേ പിത്തേऽത്യുഷ്ണഃ കഫേ മൃദുഃ|
അതിഭുക്തേ ഗുരുര്വര്ചഃസഞ്ചയേऽല്പബലസ്തഥാ||൨൬||
ദത്തസ്തൈരാവൃതഃ സ്നേഹോ ന യാത്യഭിഭവാദപി |
അഭുക്തേऽനാവൃതത്വാച്ച യാത്യൂര്ധ്വം തസ്യ ലക്ഷണമ്||൨൭||
അങ്ഗമര്ദജ്വരാധ്മാനശീതസ്തമ്ഭോരുപീഡനൈഃ |
പാര്ശ്വരുഗ്വേഷ്ടനൈര്വിദ്യാത് സ്നേഹം വാതാവൃതം ഭിഷക്||൨൮||
View original
शीतोऽल्पो वाऽधिके वाते पित्तेऽत्युष्णः कफे मृदुः|
अतिभुक्ते गुरुर्वर्चःसञ्चयेऽल्पबलस्तथा||२६||
दत्तस्तैरावृतः स्नेहो न यात्यभिभवादपि |
अभुक्तेऽनावृतत्वाच्च यात्यूर्ध्वं तस्य लक्षणम्||२७||
अङ्गमर्दज्वराध्मानशीतस्तम्भोरुपीडनैः |
पार्श्वरुग्वेष्टनैर्विद्यात् स्नेहं वातावृतं भिषक्||२८||
യഥാക്രമം ഷഡ്വ്യാപദാം ഹേതുമാഹ- ശീത ഇത്യാദി| ഗുരുരിതി ഗുരുത്വയുക്തഃ | വര്ചഃസഞ്ചയേऽല്പബല ഇതി സഞ്ചിതേ മലേ സതി അല്പബലോ വര്ചഃസഞ്ചയപ്രവര്തനാക്ഷമ ഇത്യര്ഥഃ| തൈരാവൃത ഇതി പദം പ്രത്യേകം വാതാദിഷു പഞ്ചസു യോജനീയമ്| അഭിഭവാദപീതി വാതാദിനാऽऽവൃതമാര്ഗത്വാന്ന യാതി; തഥാ തേന വാതാദിനോല്ബണേനാഭിഭൂതഗുണത്വാച്ച ന ആയാതി| അനാവൃതത്വാദിതി അന്നേനോര്ധ്വമാര്ഗസ്യാപിഹിതത്വാത്| തസ്യ ലക്ഷണമിതി യഥാക്രമം വാതാദ്യാവൃതസ്യ ലക്ഷണം വക്ഷ്യമാണമങ്ഗമര്ദാദി| വേഷ്ടനൈരിതി പാര്ശ്വവേഷ്ടനൈരേവ| ഏതേ ച സ്തമ്ഭാദയോ വാതാവൃതസ്നേഹമഹിമ്നൈവ ജായന്തേ, തേന സ്നേഹപ്രയോഗാത് പൂര്വം ന ഭവന്ത്യേവ||൨൬-൨൮||
Adhikarana 10 (29-31) · Śloka 31
സ്നിഗ്ധാമ്ലലവണോഷ്ണൈസ്തം രാസ്നാപീതദ്രുതൈലികൈഃ |
സൌവീരകസുരാകോലകുലത്ഥയവസാധിതൈഃ||൨൯||
നിരൂഹൈര്നിര്ഹരേത് സമ്യക് സമൂത്രൈഃ പാഞ്ചമൂലികൈഃ|
താഭ്യാമേവ ച തൈലാഭ്യാം സായം ഭുക്തേऽനുവാസയേത്||൩൦||
ദാഹരാഗതൃഷാമോഹതമകജ്വരദൂഷണൈഃ|
വിദ്യാത് പിത്താവൃതം സ്വാദുതിക്തൈസ്തം ബസ്തിഭിര്ഹരേത്||൩൧||
View original
स्निग्धाम्ललवणोष्णैस्तं रास्नापीतद्रुतैलिकैः |
सौवीरकसुराकोलकुलत्थयवसाधितैः||२९||
निरूहैर्निर्हरेत् सम्यक् समूत्रैः पाञ्चमूलिकैः|
ताभ्यामेव च तैलाभ्यां सायं भुक्तेऽनुवासयेत्||३०||
दाहरागतृषामोहतमकज्वरदूषणैः|
विद्यात् पित्तावृतं स्वादुतिक्तैस्तं बस्तिभिर्हरेत्||३१||
രാസ്നാതൈലം “രാസ്നാസഹസ്രനിര്യൂഹേ” (ചി.അ.൨൮) ഇത്യാദിനാ വിഹിതം വാതവ്യാധാവുക്തമ്| പീതദ്രുതൈലം ച പീതദ്രു-സൌവീരകാദിദ്രവേണ സാധ്യമിതി ബ്രുവതേ| താഭ്യാമിതി രാസ്നാപീതദ്രുതൈലാഭ്യാമ്||൨൯-൩൧||
Adhikarana 11 (32-33) · Śloka 33
തന്ദ്രാശീതജ്വരാലസ്യപ്രസേകാരുചിഗൌരവൈഃ|
സമ്മൂര്ച്ഛാഗ്ലാനിഭിര്വിദ്യാച്ഛ്ലേഷ്മണാ സ്നേഹമാവൃതമ്||൩൨||
കഷായകടുതീക്ഷ്ണോഷ്ണൈഃ സുരാമൂത്രോപസാധിതൈഃ|
ഫലതൈലയുതൈഃ സാമ്ലൈര്ബസ്തിഭിസ്തം വിനിര്ഹരേത്||൩൩||
View original
तन्द्राशीतज्वरालस्यप्रसेकारुचिगौरवैः|
सम्मूर्च्छाग्लानिभिर्विद्याच्छ्लेष्मणा स्नेहमावृतम्||३२||
कषायकटुतीक्ष्णोष्णैः सुरामूत्रोपसाधितैः|
फलतैलयुतैः साम्लैर्बस्तिभिस्तं विनिर्हरेत्||३३||
ഫലതൈലം പൂര്വവ്യാഹൃതമേവ ജ്ഞേയമ്||൩൨-൩൩||
Adhikarana 12 (34-35) · Śloka 35
ഛര്ദിമൂര്ച്ഛാരുചിഗ്ലാനിശൂലനിദ്രാങ്ഗമര്ദനൈഃ |
ആമലിങ്ഗൈഃ സദാഹൈസ്തം വിദ്യാദത്യശനാവൃതമ്||൩൪||
കടൂനാം ലവണാനാം ച ക്വാഥൈശ്ചൂര്ണൈശ്ച പാചനമ്|
വിരേകോ മൃദുരത്രാമവിഹിതാ ച ക്രിയാ ഹിതാ||൩൫||
View original
छर्दिमूर्च्छारुचिग्लानिशूलनिद्राङ्गमर्दनैः |
आमलिङ्गैः सदाहैस्तं विद्यादत्यशनावृतम्||३४||
कटूनां लवणानां च क्वाथैश्चूर्णैश्च पाचनम्|
विरेको मृदुरत्रामविहिता च क्रिया हिता||३५||
ആമലിങ്ഗൈരിതി ആമലക്ഷണൈരാലസ്യാദിഭിഃ| ആമവിഹിതാ ക്രിയേതി “ആമം പ്രദുഷ്ടമന്നാഭിഭൂതം പുനരുല്ലിഖേത്” (വി.അ.൨) ഇത്യാദിനാ വിഹിതാऽനുസര്തവ്യാ||൩൪-൩൫||
Adhikarana 13 (36-37) · Śloka 37
വിണ്മൂത്രാനിലസങ്ഗാര്തിഗുരുത്വാധ്മാനഹൃദ്ഗ്രഹൈഃ|
സ്നേഹം വിഡാവൃതം ജ്ഞാത്വാ സ്നേഹസ്വേദൈഃ സവര്തിഭിഃ||൩൬||
ശ്യാമാബില്വാദിസിദ്ധൈശ്ച നിരൂഹൈഃ സാനുവാസനൈഃ|
നിര്ഹരേദ്വിധിനാ സമ്യഗുദാവര്തഹരേണ ച||൩൭||
View original
विण्मूत्रानिलसङ्गार्तिगुरुत्वाध्मानहृद्ग्रहैः|
स्नेहं विडावृतं ज्ञात्वा स्नेहस्वेदैः सवर्तिभिः||३६||
श्यामाबिल्वादिसिद्धैश्च निरूहैः सानुवासनैः|
निर्हरेद्विधिना सम्यगुदावर्तहरेण च||३७||
സ്നേഹം വിഡാവൃതമിത്യാദൌ വര്തിഭിരിതി ഫലവര്തിഭിഃ, കേചിത്തു ‘ബസ്തിഭിഃ’ ഇതി പഠന്തി| ശ്യാമാബില്വാദീനി ച ശ്യാമാ ച ബില്വാദീനി ദശമൂലാനി ച ശ്യാമാബില്വാദീനി; കിംവാ, ശ്യാമാദീന്യപ്യത്ര കല്പോക്താനി നവ ഗൃഹ്യന്തേ; തൈര്നിരൂഹസ്യ തഥാऽനുവാസനസ്യ ച സാധനമിഹ ജ്ഞേയമ്| ഉദാവര്തഹരേണേതി ത്രിമര്മീയോക്തോദാവര്തചികിത്സിതേന||൩൬-൩൭||
Adhikarana 14 (38-40) · Śloka 40
അഭുക്തേ ശൂന്യപായൌ വാ വേഗാത് സ്നേഹോऽതിപീഡിതഃ|
ധാവത്യൂര്ധ്വം തതഃ കണ്ഠാദൂര്ധ്വേഭ്യഃ ഖേഭ്യ ഏത്യപി||൩൮||
മൂത്രശ്യാമാത്രിവൃത്സിദ്ധോ യവകോലകുലത്ഥവാന്|
തത്സിദ്ധതൈല ഇഷ്ടോऽത്ര നിരൂഹഃ സാനുവാസനഃ||൩൯||
കണ്ഠാദാഗച്ഛതഃ സ്തമ്ഭകണ്ഠഗ്രഹവിരേചനൈഃ|
ഛര്ദിഘ്നീഭിഃ ക്രിയാഭിശ്ച തസ്യ കാര്യം നിവര്തനമ്||൪൦||
View original
अभुक्ते शून्यपायौ वा वेगात् स्नेहोऽतिपीडितः|
धावत्यूर्ध्वं ततः कण्ठादूर्ध्वेभ्यः खेभ्य एत्यपि||३८||
मूत्रश्यामात्रिवृत्सिद्धो यवकोलकुलत्थवान्|
तत्सिद्धतैल इष्टोऽत्र निरूहः सानुवासनः||३९||
कण्ठादागच्छतः स्तम्भकण्ठग्रहविरेचनैः|
छर्दिघ्नीभिः क्रियाभिश्च तस्य कार्यं निवर्तनम्||४०||
അഭുക്തേ ഇത്യാദിഹേതുത്രയം സ്നേഹബസ്തേരൂര്ധ്വഗമനകാരണം ജ്ഞേയം; പൂര്വം ച യദ്യപ്യഭോജനദാനമേവ കാരണം പ്രതിശ്രുതം, തഥാऽപ്യേകകാര്യതയാ ചികിത്സിതസാമാന്യാച്ച ശൂന്യപായുത്വാതിപീഡനേ അപ്യത്ര ഹേതുത്വേനോക്തേ; ശൂന്യപായുത്വം ചാധോനിരോധാകര്തൃതയാ സ്നേഹമൂര്ധ്വം നയതി| ഊര്ധ്വേഭ്യഃ ഖേഭ്യ ഇതി മുഖനാസാദിഭ്യഃ| ഏതീതി നിര്ഗച്ഛതി| അപിശബ്ദാന്മുഖാദിനിര്ഗമനസ്യ കാദാചിത്കത്വം ദര്ശയതി| തത്സിദ്ധതൈല ഇതി മൂത്രശ്യാമാദിസാധിതതൈലേന യുക്തഃ| സാനുവാസന ഇതി തത്സിദ്ധതൈലേന ചാനുവാസനം ദേയമ്| ആഗച്ഛത ഇതി ആഗമനസമയ ഏവ സ്തമ്ഭാദി കര്തവ്യമ്| സ്തമ്ഭഃ വ്യജനശീതജലസേകാദിനാ; കണ്ഠഗ്രഹഃ ഊര്ധ്വഗമനപ്രതിഷേധാര്ഥം കണ്ഠപീഡനമ്| ഛര്ദിഘ്നീഃ ക്രിയാഃ ഛര്ദിശ്ചികിത്സിതേ “മനോऽഭിഘാതേ തു മനോऽനുകൂലാഃ” ഇത്യാദിനാ “സുഖ ഏവ ജേതുമ്” (ചി.അ.൨൦) ഇത്യന്തേനോക്താ ഇഹാഭിപ്രേതാ ജ്ഞേയാഃ||൩൮-൪൦||
Adhikarana 15 (41) · Śloka 41
യസ്യ നോപദ്രവം കുര്യാത് സ്നേഹബസ്തിരനിഃസൃതഃ|
സര്വേऽല്പോ വാऽऽവൃതോ രൌക്ഷ്യാദുപേക്ഷ്യഃ സ വിജാനതാ||൪൧||
View original
यस्य नोपद्रवं कुर्यात् स्नेहबस्तिरनिःसृतः|
सर्वेऽल्पो वाऽऽवृतो रौक्ष्यादुपेक्ष्यः स विजानता||४१||
വാതാദ്യാവൃതസ്നേഹപ്രവര്തനമഭിധായ അപ്രവര്തനീയസ്നേഹമാഹ- യസ്യ നോപദ്രവമിത്യാദി| നോപദ്രവം കുര്യാദിതി അനിഃസൃതോऽപി സ്തമ്ഭരുഗാദീനൂര്ധ്വോക്താന്ന കുര്യാത്| അല്പോ വാऽऽവൃത ഇതി സ്തോകനിഃസൃതഃ, സ്തോകശ്ച വൃതഃ| വൃതസ്യാപി സ്തമ്ഭാദ്യുപദ്രവാകരണേ ഹേതുമാഹ- രൌക്ഷ്യാദിതി| തദാऽത്യര്ഥരൂക്ഷതയാ ശരീരസ്യ തിഷ്ഠന്നപി സ്നേഹോ ന വ്യാപദമാവഹതീത്യര്ഥഃ; ഉപേക്ഷ്യ ഇതി ന തത്ര യഥോക്തവാതാവൃതസ്നേഹചികിത്സാ കര്തവ്യേത്യര്ഥഃ; അന്യത്രാപ്യുക്തമ്- “അഹോരാത്രാദപി സ്നേഹഃ പ്രത്യാഗച്ഛന്ന ദൂഷ്യതി| കുര്യാദ്ബസ്തിഗുണാംശ്ചാപി ജീര്ണസ്ത്വല്പഗുണോ ഭവേത്” (സു.ചി.അ.൩൭) ഇതി||൪൧||
Adhikarana 16 (42-45) · Śloka 45
യുക്തസ്നേഹം ദ്രവോഷ്ണം ച ലഘുപഥ്യോപസേവനമ്|
ഭുക്തവാന് മാത്രയാ ഭോജ്യമനുവാസ്യസ്ത്ര്യഹാത്ത്ര്യഹാത്||൪൨||
ധാന്യനാഗരസിദ്ധം ഹി തോയം ദദ്യാദ്വിചക്ഷണഃ|
വ്യുഷിതായ നിശാം കല്യമുഷ്ണം വാ കേവലം ജലമ്||൪൩||
സ്നേഹാജീര്ണം ജരയതി ശ്ലേഷ്മാണം തദ്ഭിനത്തി ച|
മാരുതസ്യാനുലോമ്യം ച കുര്യാദുഷ്ണോദകം നൃണാമ്||൪൪||
വമനേ ച വിരേകേ ച നിരൂഹേ സാനുവാസനേ|
തസ്മാദുഷ്ണോദകം ദേയം വാതശ്ലേഷ്മോപശാന്തയേ||൪൫||
View original
युक्तस्नेहं द्रवोष्णं च लघुपथ्योपसेवनम्|
भुक्तवान् मात्रया भोज्यमनुवास्यस्त्र्यहात्त्र्यहात्||४२||
धान्यनागरसिद्धं हि तोयं दद्याद्विचक्षणः|
व्युषिताय निशां कल्यमुष्णं वा केवलं जलम्||४३||
स्नेहाजीर्णं जरयति श्लेष्माणं तद्भिनत्ति च|
मारुतस्यानुलोम्यं च कुर्यादुष्णोदकं नृणाम्||४४||
वमने च विरेके च निरूहे सानुवासने|
तस्मादुष्णोदकं देयं वातश्लेष्मोपशान्तये||४५||
ഉത്പന്നവ്യാപത്പ്രതീകാരമഭിധായാവ്യാപന്നാനുവാസനാനുഗുണം ഭോജനമാഹ- യുക്തസ്നേഹമിത്യാദി| യുക്തസ്നേഹമിതി അവ്യാപന്നസ്നേഹമിതി ഭാവഃ| ഉപസേവനം ഭോജനമ്| ത്ര്യഹാദിതി വിധാനം പ്രായികമ്| ധാന്യേത്യാദൌ ഷഡങ്ഗവിധിനാ തോയം സാധനീയമ്| കല്യമിതി പ്രഭാതേ| സ്നേഹാജീര്ണമിതി സ്നേഹസ്യാജീര്ണം കോഷ്ഠോപലേപകമംശമ്||൪൨-൪൫||
Adhikarana 17 (46-47) · Śloka 47
രൂക്ഷനിത്യസ്തു ദീപ്താഗ്നിര്വ്യായാമീ മാരുതാമയീ|
വങ്ക്ഷണശ്രോണ്യുദാവൃത്തവാതാശ്ചാര്ഹാ ദിനേ ദിനേ||൪൬||
ഏഷാം ചാശു ജരാം സ്നേഹോ യാത്യമ്ബു സികതാസ്വിവ|
അതോऽന്യേഷാം ത്ര്യഹാത്പ്രായഃ സ്നേഹം പചതി പാവകഃ||൪൭||
View original
रूक्षनित्यस्तु दीप्ताग्निर्व्यायामी मारुतामयी|
वङ्क्षणश्रोण्युदावृत्तवाताश्चार्हा दिने दिने||४६||
एषां चाशु जरां स्नेहो यात्यम्बु सिकतास्विव|
अतोऽन्येषां त्र्यहात्प्रायः स्नेहं पचति पावकः||४७||
പ്രത്യഹാനുവാസനീയാനാഹ- രൂക്ഷനിത്യസ്ത്വിത്യാദി| വങ്ക്ഷണശ്രോണിഗതശ്ച തഥോദാവൃത്തശ്ച വാതോ യേഷാം തേ വങ്ക്ഷണശ്രോണ്യുദാവൃത്തവാതാഃ| അര്ഹാ ഇതി അനുവാസനാര്ഹാഃ| ഉക്തം ചാന്യത്ര- “രൂക്ഷസ്യ ബഹുവാതസ്യ സ്നേഹബസ്തിം ദിനേ ദിനേ| ദദ്യാദ്വൈദ്യസ്തതോऽന്യേഷാമഗ്ന്യാബാധഭയാത്ത്ര്യഹാത്” (സു.ചി.അ.൩൭) ഇതി| പ്രത്യഹദാനത്ര്യഹദാനോപപത്തിമാഹ- ഏഷാമിത്യാദി| ത്ര്യഹാത് സ്നേഹം പചതീതി പക്വാശയോപലേപകം സ്നേഹം ബഹിര്നിഃസൃതേനോഷ്മണാ പചതി; യദ്യപ്യത്രാഗ്നിനോര്ധ്വസ്ഥിതേന താദൃശഃ സമ്ബന്ധഃ സ്നേഹസ്യ നാസ്തി, തഥാऽപി ജാഠരസ്യൈവ വിമിശ്രിതൈരവയവൈസ്തത്പാകോ വക്തവ്യഃ| പ്രായഃശബ്ദേന പഞ്ചാഹപാകമപി ദര്ശയതി, തേന പഞ്ചാഹദാനമപ്യനുവാസനേ മന്ദാഗ്നിം പ്രതി പ്രാഗുക്തം ജ്ഞേയമ്, ഉക്തം ഹി- “പരതസ്ത്ര്യഹേ വാ ദ്വ്യഹേऽനുവാസ്യോऽഹനി പഞ്ചമേ വാ” (സി.അ.൧൦) ഇതി||൪൬-൪൭||
Adhikarana 18 (48-49) · Śloka 49
ന ത്വാമം പ്രണയേത് സ്നേഹം സ ഹ്യഭിഷ്യന്ദയേദ്ഗുദമ്|
സാവശേഷം ച കുര്വീത വായുഃ ശേഷേ ഹി തിഷ്ഠതി||൪൮||
ന ചൈവ ഗുദകണ്ഠാഭ്യാം ദദ്യാത് സ്നേഹമനന്തരമ്|
ഉഭയസ്മാത് സമം ഗച്ഛന് വാതമഗ്നിം ച ദൂഷയേത്||൪൯||
View original
न त्वामं प्रणयेत् स्नेहं स ह्यभिष्यन्दयेद्गुदम्|
सावशेषं च कुर्वीत वायुः शेषे हि तिष्ठति||४८||
न चैव गुदकण्ठाभ्यां दद्यात् स्नेहमनन्तरम्|
उभयस्मात् समं गच्छन् वातमग्निं च दूषयेत्||४९||
ആമമിതി അപക്വമ്| പ്രണയേദിതി അനുവാസനം ദദ്യാത്| സാവശേഷം കുര്വീതേതി ന നിഃശേഷം ദദ്യാത്| ഗുദകണ്ഠാഭ്യാമിതി അനുവാസനപാനാഭ്യാമ്| അനന്തരമിതി ഏകകാലമ്| വാതമഗ്നിം ച ദൂഷയേദിതി അത്ര വാതദൂഷണമജീര്ണജനകതയാ വാതാവരണാച്ച ജ്ഞേയമ്||൪൮-൪൯||
Adhikarana 19 (50-51) · Śloka 51
സ്നേഹബസ്തിം നിരൂഹം വാ നൈകമേവാതിശീലയേത്|
ഉത്ക്ലേശാഗ്നിവധൌ സ്നേഹാന്നിരൂഹാത് പവനാദ്ഭയമ്||൫൦||
തസ്മാന്നിരൂഢഃ സംസ്നേഹ്യോ നിരൂഹ്യശ്ചാനുവാസിതഃ|
സ്നേഹശോധനയുക്ത്യൈവം ബസ്തികര്മ ത്രിദോഷനുത്||൫൧||
View original
स्नेहबस्तिं निरूहं वा नैकमेवातिशीलयेत्|
उत्क्लेशाग्निवधौ स्नेहान्निरूहात् पवनाद्भयम्||५०||
तस्मान्निरूढः संस्नेह्यो निरूह्यश्चानुवासितः|
स्नेहशोधनयुक्त्यैवं बस्तिकर्म त्रिदोषनुत्||५१||
നിരൂഹാനുവാസനയോഃ പരസ്പരാവ്യവധാനദാനേ ദോഷമാഹ- സ്നേഹവസ്തിം നിരൂഹം വേത്യാദി| ഏകമേവിതി പരസ്പരാനന്തരിതമ്| ഉത്ക്ലേശഃ കഫപിത്തോത്ക്ലേശഃ| നിരൂഹാത് പവനാദ്ഭയമിതി നിരന്തരനിരൂഹേണ ശരീരസ്യ ശോധനാതിയോഗാത് പവനാദ്ഭയം ഭവതി| നിരൂഢഃ സംസ്നേഹ്യ ഇതി നിരൂഹേണ സ്രോതഃസു ശോധിതേഷു കഫപിത്തജയേ കൃതേ സ്നേഹവസ്തിരഭ്യസ്യഃ; തഥാऽനുവാസിതശ്ച സമ്യഗനുവാസനേന ഹി സ്നിഗ്ധഃ സന്നിരൂഹ്യ ഏവ| ഏവം പ്രയുജ്യമാനസ്നേഹനിരൂഹയോസ്ത്രിദോഷഹന്തൃത്വം സ്നേഹേന വാതജയാന്നിരൂഹേണ കഫപിത്തജയാദ്ഭവതീത്യാഹ- സ്നേഹശോധനേത്യാദി| ശോധനമിഹ നിരൂഹോऽഭിപ്രേതഃ||൫൦-൫൧||
Adhikarana 20 (52-54) · Śloka 54
കര്മവ്യായാമഭാരാധ്വയാ(പാ)നസ്ത്രീകര്ഷിതേഷു ച|
ദുര്ബലേ വാതഭഗ്നേ ച മാത്രാബസ്തിഃ സദാ മതഃ||൫൨||
യഥേഷ്ടാഹാരചേഷ്ടസ്യ സര്വകാലം നിരത്യയഃ|
ഹ്രസ്വായാഃ സ്നേഹമാത്രായാ മാത്രാബസ്തിഃ സമോ ഭവേത്||൫൩||
ബല്യം സുഖോപചര്യം ച സുഖം സൃഷ്ടപുരീഷകൃത്|
സ്നേഹമാത്രാവിധാനം ഹി ബൃംഹണം വാതരോഗനുത്||൫൪||
View original
कर्मव्यायामभाराध्वया(पा)नस्त्रीकर्षितेषु च|
दुर्बले वातभग्ने च मात्राबस्तिः सदा मतः||५२||
यथेष्टाहारचेष्टस्य सर्वकालं निरत्ययः|
ह्रस्वायाः स्नेहमात्राया मात्राबस्तिः समो भवेत्||५३||
बल्यं सुखोपचर्यं च सुखं सृष्टपुरीषकृत्|
स्नेहमात्राविधानं हि बृंहणं वातरोगनुत्||५४||
അനുവാസനവിശേഷസ്യ മാത്രാബസ്തേര്വിഷയം പ്രമാണം ഗുണാംശ്ച യഥാക്രമമാഹ- കര്മേത്യാദി| കര്മാത്ര കന്ദുകചാലനാദി , വ്യായാമഃ ധനുരാകര്ഷണാദിഃ| വാതഭഗ്നേ വാതേന പീഡിതേ| സദേതി പ്രത്യഹമ്| ഹ്രസ്വായാ ഇതി അര്ധാഹഃപരിണമനീയായാഃ; ഉക്തം ഹി- “അഹോരാത്രമഹഃ കൃത്സ്നം ദിനാര്ധം ച പ്രതീക്ഷതേ| ഉത്തമാ മധ്യമാ ഹ്രസ്വാ സ്നേഹമാത്രാ ജരാം പ്രതി” (സൂ.അ.൧൩) ഇതി| തന്ത്രാന്തരേ സ്നേഹമാത്രാത്രയം പ്രമാണൈരേവോക്തം; യഥാ- “ഷട്പലീ തു ഭവേജ്ജ്യേഷ്ഠാ, മധ്യമാ ത്രിപലീ ഭവേത്| കനീയസീ സാര്ധപലാ ത്രിധാ മാത്രാऽനുവാസനേ” ഇതി| സുശ്രുതേനാപി ബസ്തിപ്രമാണമുക്തം; യഥാ അനുവാസനേ- “തസ്യാപി വികല്പോऽര്ധാര്ധമാത്രാവകൃഷ്ടോऽപരിഹാര്യോ മാത്രാബസ്തിഃ” (സു.ചി.അ.൩൫) ഇതി| അനേന ച സാര്ധപലമാനോ മാത്രാബസ്തിരുക്തോ ഭവതി; തത്ര ഹി ഷട്പലഃ സ്നേഹബസ്തിരുക്തഃ, അനുവാസനം തു ത്രിപലമ്| സുഖോപചര്യമിതി ചേഷ്ടാഹാരനിയമാഭാവാദേവ||൫൨-൫൪||
Adhikarana 21 (55-56) · Śloka 56
തത്ര ശ്ലോകൌ- വാതാദീനാം ശമായോക്താഃ പ്രവരാഃ സ്നേഹബസ്തയഃ|
തേഷാം ചാജ്ഞപ്രയുക്താനാം വ്യാപദഃ സചികിത്സിതാഃ||൫൫||
പ്രാഗ്ഭോജ്യം സ്നേഹബസ്തേര്യദ് ധ്രുവം യേऽര്ഹാസ്ത്ര്യഹാച്ച യേ സ്നേഹബസ്തിവിധിശ്ചോക്തോ മാത്രാബസ്തിവിധിസ്തഥാ||൫൬||
View original
तत्र श्लोकौ- वातादीनां शमायोक्ताः प्रवराः स्नेहबस्तयः|
तेषां चाज्ञप्रयुक्तानां व्यापदः सचिकित्सिताः||५५||
प्राग्भोज्यं स्नेहबस्तेर्यद् ध्रुवं येऽर्हास्त्र्यहाच्च ये स्नेहबस्तिविधिश्चोक्तो मात्राबस्तिविधिस्तथा||५६||
സങ്ഗ്രഹേ ഭോജ്യഗ്രഹണേന ധാന്യനാഗരജലാദ്യപി സങ്ഗ്രാഹ്യമ്| ധ്രുവം യേऽര്ഹാ ഇതി പ്രത്യഹമനുവാസനീയാഃ| വിധിശ്ചോക്ത ഇതി ‘ന ത്വാമം പ്രണയേത്’ ഇത്യാദിഗ്രന്ഥോക്തോऽര്ഥഃ||൫൫-൫൬||
Adhikarana puShpikA · Śloka 4
ഇത്യഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേऽപ്രാപ്തേ ദൃഢബലസമ്പൂരിതേ സിദ്ധിസ്ഥാനേ സ്നേഹവ്യാപത്സിദ്ധിര്നാമ ചതുര്ഥോऽധ്യായഃ||൪||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृतेऽप्राप्ते दृढबलसम्पूरिते सिद्धिस्थाने स्नेहव्यापत्सिद्धिर्नाम चतुर्थोऽध्यायः||४||
ഇതി ശ്രീചക്രപാണിദത്തവിരചിതായാമായുര്വേദദീപികായാം ചരകതാത്പര്യടീകായാം സിദ്ധിസ്ഥാനേ സ്നേഹവ്യാപത്സിദ്ധിര്നാമ ചതുര്ഥോऽധ്യായഃ||൪||