Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
ಅಥಾತಃ ಕಿಯನ್ತಃಶಿರಸೀಯಮಧ್ಯಾಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಃ||೧||
ಇತಿ ಹ ಸ್ಮಾಹ ಭಗವಾನಾತ್ರೇಯಃ||೨||
View original
अथातः कियन्तःशिरसीयमध्यायं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
ಪೂರ್ವಚತುಷ್ಕಚತುಷ್ಟಯೇನ ಭೇಷಜಮಭಿಹಿತಂ, ಸಮ್ಪ್ರತಿ ತದ್ವಿಷಯರೋಗಾಭಿಧಾನಾರ್ಥಂ ರೋಗಚತುಷ್ಕೋಽಭಿಧಾತವ್ಯಃ, ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಚ ವಿಧೇಯತ್ವೇನೈವ ಪ್ರಧಾನಮತಃ ಪ್ರಥಮಮುಕ್ತಾ, ಕಿಞ್ಚ ದರ್ಶಿತಶ್ಚಾಯಂ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯ ಏವ ಸಮ್ಬನ್ಧಃ, ಏವಂ ಚಾಙ್ಗೇಷು ಮರ್ಮಸು ಚ ಪ್ರಧಾನಭೂತಶಿರೋಹೃದಯರೋಗಾಭಿಧಾಯಕತ್ವೇನ ಕಿಯನ್ತಃ ಶಿರಸೀಯೋಽಭಿಧೀಯತೇ||೧-೨||
Adhikarana 2 (3-7) · Śloka 7
ಕಿಯನ್ತಃ ಶಿರಸಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ರೋಗಾ ಹೃದಿ ಚ ದೇಹಿನಾಮ್|
ಕತಿ ಚಾಪ್ಯನಿಲಾದೀನಾಂ ರೋಗಾ ಮಾನವಿಕಲ್ಪಜಾಃ||೩||
ಕ್ಷಯಾಃ ಕತಿ ಸಮಾಖ್ಯಾತಾಃ ಪಿಡಕಾಃ ಕತಿ ಚಾನಘ!|
ಗತಿಃ ಕತಿವಿಧಾ ಚೋಕ್ತಾ ದೋಷಾಣಾಂ ದೋಷಸೂದನ!||೪||
ಹುತಾಶವೇಶಸ್ಯ ವಚಸ್ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಗುರುರಬ್ರವೀತ್|
ಪೃಷ್ಟವಾನಸಿ ಯತ್ ಸೌಮ್ಯ! ತನ್ಮೇ ಶೃಣು ಸವಿಸ್ತರಮ್||೫||
ದೃಷ್ಟಾಃ ಪಞ್ಚ ಶಿರೋರೋಗಾಃ ಪಞ್ಚೈವ ಹೃದಯಾಮಯಾಃ|
ವ್ಯಾಧೀನಾಂ ಹ್ಯಧಿಕಾ ಷಷ್ಟಿರ್ದೋಷಮಾನವಿಕಲ್ಪಜಾ||೬||
ದಶಾಷ್ಟೌ ಚ ಕ್ಷಯಾಃ ಸಪ್ತ ಪಿಡಕಾ ಮಾಧುಮೇಹಿಕಾಃ|
ದೋಷಾಣಾಂ ತ್ರಿವಿಧಾ ಚೋಕ್ತಾ ಗತಿರ್ವಿಸ್ತರತಃ ಶೃಣು||೭||
View original
कियन्तः शिरसि प्रोक्ता रोगा हृदि च देहिनाम्|
कति चाप्यनिलादीनां रोगा मानविकल्पजाः||३||
क्षयाः कति समाख्याताः पिडकाः कति चानघ!|
गतिः कतिविधा चोक्ता दोषाणां दोषसूदन!||४||
हुताशवेशस्य वचस्तच्छ्रुत्वा गुरुरब्रवीत्|
पृष्टवानसि यत् सौम्य! तन्मे शृणु सविस्तरम्||५||
दृष्टाः पञ्च शिरोरोगाः पञ्चैव हृदयामयाः|
व्याधीनां ह्यधिका षष्टिर्दोषमानविकल्पजा||६||
दशाष्टौ च क्षयाः सप्त पिडका माधुमेहिकाः|
दोषाणां त्रिविधा चोक्ता गतिर्विस्तरतः शृणु||७||
ಕ್ಷಯಸ್ಥಾನವೃದ್ಧಯೋ ದೋಷಮಾನಂ, ತಸ್ಯ ವಿಕಲ್ಪೋ ದೋಷಾನ್ತರಸಮ್ಬನ್ಧಾಸಮ್ಬನ್ಧಕೃತೋ ಭೇದಃ| ಮಾಧುಮೇಹಿಕಾ ಇತ್ಯತ್ರ ಮಧುಮೇಹಶಬ್ದಃ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಪ್ರಮೇಹವಚನಃ| ಯತೋಽತ್ರೈವ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಬ್ರೂತೇ- “ವಿನಾ ಪ್ರಮೇಹಮಪ್ಯೇತಾ ಜಾಯನ್ತೇ ದುಷ್ಟಮೇದಸಃ” ಇತಿ; ಅನ್ಯಥಾ ಹಿ ‘ವಿನಾ ಮಧುಮೇಹಂ’ ಇತಿ ಕೃತಂ ಸ್ಯಾತ್; ತಥಾ ಚಿಕಿತ್ಸಿತೇ ವಕ್ಷ್ಯತಿ ಸಾಮಾನ್ಯೇನೈವ ಯತ್- “ಪ್ರಮೇಹಿಣಾಂ ಯಾಃ ಪಿಡಕಾ ಮಯೋಕ್ತಾ ರೋಗಾಧಿಕಾರೇ ಪೃಥಗೇವ ಸಪ್ತ” (ಚಿ. ೬) ಇತ್ಯಾದಿ| ತಥಾ ಮಧುಮೇಹಪಿಡಕಾನಾಂ ಚಿಕಿತ್ಸಿತೋಪದೇಶಾಚ್ಚ ಸರ್ವಮೇಹಭವತ್ವಂ ಪಿಡಕಾನಾಂ, ಮಧುಮೇಹಭವತ್ವೇ ಹಿ ಮಧುಮೇಹಸ್ಯೈವಾಸಾಧ್ಯತ್ವಾನ್ನ ತದ್ಭವಪಿಡಕಾನಾಮುಪಕ್ರಮಣೀಯತ್ವಮಸ್ತಿ; ಕಿಞ್ಚ ಪ್ರದೇಶಾನ್ತರೇಽಪಿ ಮಧುಮೇಹಶಬ್ದೇನಾಯಂ ಸರ್ವಪ್ರಮೇಹಾನುಕ್ತವಾನ್, ಯಥಾ- “ಗುಲ್ಮೀ ಚ ಮಧುಮೇಹೀ ಚ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮೀ ಚ ಯೋ ನರಃ| ಅಚಿಕಿತ್ಸ್ಯಾ ಭವನ್ತ್ಯೇತೇ ಬಲಮಾಂಸಪರಿಕ್ಷಯೇ” (ಇಂ. ೯) ಇತಿ| ಅತ್ರ ಹಿ ಯದಿ ವಾತಿಕೋ ಮಧುಮೇಹೋಽಭಿಪ್ರೇತಃ ಸ್ಯಾತ್ತದಾ ತಸ್ಯ ಸ್ವರೂಪತ ಏವಾಸಾಧ್ಯತ್ವೇನ ‘ಬಲಮಾಂಸಪರಿಕ್ಷಯೇ ಸತಿ’ ಇತಿ ವಿಶೇಷಣಮನರ್ಥಕಂ ಸ್ಯಾತ್| ಸುಶ್ರುತೇನಾಪಿ ಚ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಪ್ರಮೇಹೇ ಏವೈತಾಃ ಪಿಡಕಾ ದರ್ಶಿತಾಃ, ಯದುಕ್ತಂ- “ತತ್ರ ವಸಾಮೇದೋಭ್ಯಾಮಭಿಪನ್ನಶರೀರಸ್ಯ ತ್ರಿಭಿರ್ದೋಷೈಶ್ಚಾನುಗತಧಾತೋಃ ಪ್ರಮೇಹಿಣೋ ದಶ ಪಿಡಕಾ ಜಾಯನ್ತೇ” (ಸು. ನಿ. ೬) ಇತ್ಯಾದಿ| ಸರ್ವ ಏವ ಪ್ರಮೇಹಾ ಯಸ್ಮಾದ್ದೇಹಂ ಮಧುರೀಕೃತ್ಯ ಜಾಯನ್ತೇ ತಸ್ಮಾನ್ಮಧುಮೇಹಾ ಇತ್ಯುಚ್ಯನ್ತೇ, ವಚನಂ ಹಿ- “ಷಟ್ಪದಪಿಪ್ಪೀಲಿಕಾಭಿಶ್ಚ ಶರೀರಮೂತ್ರಾಭಿಸರಣಮ್” (ನಿ. ೪) ಇತಿ, ತಥಾ ಚ ವಾಗ್ಭಟಃ- “ಮಧುರಂ ಯಚ್ಚ ಸರ್ವೇಷು ಪ್ರಾಯೋ ಮಧ್ವಿವ ಮೇಹತಿ| ಸರ್ವೇ ಹಿ ಮಧುಮೇಹಾಖ್ಯಾ ಮಾಧುರ್ಯಾಚ್ಚ ತನೋರತಃ” (ವಾ. ನಿ. ೧೦) ಇತಿ| ವಿಸ್ತರತ ಇತಿ ಶೃಣ್ವಿತ್ಯನೇನ ಸಮ್ಬಧ್ಯತೇ||೩-೭||
Adhikarana 3 (8-11) · Śloka 11
ಸನ್ಧಾರಣಾದ್ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಾದ್ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಾನ್ಮದಾತ್|
ಉಚ್ಚೈರ್ಭಾಷ್ಯಾದವಶ್ಯಾಯಾತ್ ಪ್ರಾಗ್ವಾತಾದತಿಮೈಥುನಾತ್||೮||
ಗನ್ಧಾದಸಾತ್ಮ್ಯಾದಾಘ್ರಾತಾದ್ರಜೋಧೂಮಹಿಮಾತಪಾತ್|
ಗುರ್ವಮ್ಲಹರಿತಾದಾನಾದತಿ ಶೀತಾಮ್ಬುಸೇವನಾತ್||೯||
ಶಿರೋಽಭಿಘಾತಾದ್ದುಷ್ಟಾಮಾದ್ರೋದನಾದ್ಬಾಷ್ಪನಿಗ್ರಹಾತ್ |
ಮೇಘಾಗಮಾನ್ಮನಸ್ತಾಪಾದ್ದೇಶಕಾಲವಿಪರ್ಯಯಾತ್||೧೦||
ವಾತಾದಯಃ ಪ್ರಕುಪ್ಯನ್ತಿ ಶಿರಸ್ಯಸ್ರಂ ಚ ದುಷ್ಯತಿ|
ತತಃ ಶಿರಸಿ ಜಾಯನ್ತೇ ರೋಗಾ ವಿವಿಧಲಕ್ಷಣಾಃ||೧೧||
View original
सन्धारणाद्दिवास्वप्नाद्रात्रौ जागरणान्मदात्|
उच्चैर्भाष्यादवश्यायात् प्राग्वातादतिमैथुनात्||८||
गन्धादसात्म्यादाघ्राताद्रजोधूमहिमातपात्|
गुर्वम्लहरितादानादति शीताम्बुसेवनात्||९||
शिरोऽभिघाताद्दुष्टामाद्रोदनाद्बाष्पनिग्रहात् |
मेघागमान्मनस्तापाद्देशकालविपर्ययात्||१०||
वातादयः प्रकुप्यन्ति शिरस्यस्रं च दुष्यति|
ततः शिरसि जायन्ते रोगा विविधलक्षणाः||११||
ಸನ್ಧಾರಣಾದಿತಿ ವೇಗಸನ್ಧಾರಣಾತ್| ಹರಿತಮ್ ಆರ್ದ್ರಕಾದಿ| ಅತೀತಿ ಪೂರ್ವೇಣ ಪರೇಣ ಚ ಶೀತಾಮ್ಬುಸೇವನಾದಿತ್ಯನೇನ ಸಮ್ಬಧ್ಯತೇ| ದುಷ್ಟಾದಾಮಾತ್ ದುಷ್ಟಾಮಾತ್; ಕಿಂವಾ ‘ಉಷ್ಣಾಮಾತ್’ ಇತಿ ಪಾಠಃ, ತತ್ರೋಷ್ಣಾಚ್ಚಾಮಾಚ್ಚೇತ್ಯರ್ಥಃ| ದೇಶಕಾಲವಿಪರ್ಯಯಾದಿತ್ಯತ್ರ ದೇಶವಿಪರ್ಯಯ ಉಪಸರ್ಗಗೃಹೀತತ್ವಂ ದೇಶಸ್ಯ| ಅಸ್ರಂ ಚ ಪ್ರದುಷ್ಯತೀತ್ಯಭಿದಧಾನಃ ಸರ್ವಶಿರೋರೋಗೇಷು ರಕ್ತದುಷ್ಟಿಂ ದರ್ಶಯತಿ||೮-೧೧||
Adhikarana 4 (12) · Śloka 12
ಪ್ರಾಣಾಃ ಪ್ರಾಣಭೃತಾಂ ಯತ್ರ ಶ್ರಿತಾಃ ಸರ್ವೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚ|
ಯದುತ್ತಮಾಙ್ಗಮಾಙ್ಗಾನಾಂ ಶಿರಸ್ತದಭಿಧೀಯತೇ||೧೨||
View original
प्राणाः प्राणभृतां यत्र श्रिताः सर्वेन्द्रियाणि च|
यदुत्तमाङ्गमाङ्गानां शिरस्तदभिधीयते||१२||
ಪ್ರಾಣಾ ಇತ್ಯಾದಿನಾಽಙ್ಗೇಷು ಶಿರಃಪ್ರಾಧಾನ್ಯಂ ದರ್ಶಯನ್ ಪ್ರಕೃತಶಿರೋರೋಗಾಣಾಮೇವಾತ್ಯಹಿತತ್ವಂ ದರ್ಶಯತಿ; ತೇನ ನೋತ್ಸೂತ್ರಂ ಶಿರಃಪ್ರಾಧಾನ್ಯಾಭಿಧಾನಮ್| ಶ್ರಿತಾ ಇವ ಶ್ರಿತಾಃ, ಶಿರ-ಉಪಘಾತೇ ಉಪಘಾತಾತ್| ಉಪರಿಷ್ಟಾದಙ್ಗಮುತ್ತಮಾಙ್ಗಮ್||೧೨||
Adhikarana 5 (13-14) · Śloka 14
ಅರ್ಧಾವಭೇದಕೋ ವಾ ಸ್ಯಾತ್ ಸರ್ವಂ ವಾ ರುಜ್ಯತೇ ಶಿರಃ|
ಪ್ರತಿಶ್ಯಾಮುಖನಾಸಾಕ್ಷಿಕರ್ಣರೋಗಶಿರೋಭ್ರಮಾಃ||೧೩||
ಅರ್ದಿತಂ ಶಿರಸಃ ಕಮ್ಪೋ ಗಲಮನ್ಯಾಹನುಗ್ರಹಃ|
ವಿವಿಧಾಶ್ಚಾಪರೇ ರೋಗಾ ವಾತಾದಿಕ್ರಿಮಿಸಮ್ಭವಾಃ||೧೪||
View original
अर्धावभेदको वा स्यात् सर्वं वा रुज्यते शिरः|
प्रतिश्यामुखनासाक्षिकर्णरोगशिरोभ्रमाः||१३||
अर्दितं शिरसः कम्पो गलमन्याहनुग्रहः|
विविधाश्चापरे रोगा वातादिक्रिमिसम्भवाः||१४||
ಪ್ರಕೃತಾಞ್ಛಿರೋರೋಗಾನಾಹ- ಅರ್ಧೇತ್ಯಾದಿನಾ ಕ್ರಿಮಿಸಮ್ಭವಾ ಇತ್ಯನ್ತೇನ| ಏತಚ್ಚ ‘ಜಾಯನ್ತೇ ರೋಗಾ ವಿವಿಧಲಕ್ಷಣಾಃ’ ಇತ್ಯಸ್ಯ ವಿವರಣಮ್||೧೩-೧೪||
Adhikarana 6 (15-21) · Śloka 21
ಪೃಥಗ್ದಿಷ್ಟಾಸ್ತು ಯೇ ಪಞ್ಚ ಸಙ್ಗ್ರಹೇ ಪರಮರ್ಷಿಭಿಃ|
ಶಿರೋಗದಾಂಸ್ತಾಞ್ಛೃಣು ಮೇ ಯಥಾಸ್ವೈರ್ಹೇತುಲಕ್ಷಣೈಃ||೧೫||
ಉಚ್ಚೈರ್ಭಾಷ್ಯಾತಿಭಾಷ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಪಾನಾತ್ ಪ್ರಜಾಗರಾತ್|
ಶೀತಮಾರುತಸಂಸ್ಪರ್ಶಾದ್ವ್ಯವಾಯಾದ್ವೇಗನಿಗ್ರಹಾತ್||೧೬||
ಉಪವಾಸಾದಭೀಘಾತಾದ್ವಿರೇಕಾದ್ವಮನಾದತಿ|
ಬಾಷ್ಪಶೋಕಭಯತ್ರಾಸಾದ್ಭಾರಮಾರ್ಗಾತಿಕರ್ಶನಾತ್||೧೭||
ಶಿರೋಗತಾಃ ಸಿರಾ ವೃದ್ಧೋ ವಾಯುರಾವಿಶ್ಯ ಕುಪ್ಯತಿ|
ತತಃ ಶೂಲಂ ಮಹತ್ತಸ್ಯ ವಾತಾತ್ ಸಮುಪಜಾಯತೇ||೧೮||
ನಿಸ್ತುದ್ಯೇತೇ ಭೃಶಂ ಶಙ್ಕೌ ಘಾಟಾ ಸಮ್ಭಿದ್ಯತೇ ತಥಾ|
ಸಭ್ರೂಮಧ್ಯಂ ಲಲಾಟಂ ಚ ತಪತೀವಾತಿವೇದನಮ್||೧೯||
ವಧ್ಯೇತೇ ಸ್ವನತಃ ಶ್ರೋತ್ರೇ ನಿಷ್ಕೃಷ್ಯೇತೇ ಇವಾಕ್ಷಿಣೀ|
ಘೂರ್ಣತೀವ ಶಿರಃ ಸರ್ವಂ ಸನ್ಧಿಭ್ಯ ಇವ ಮುಚ್ಯತೇ||೨೦||
ಸ್ಫುರತ್ಯತಿ ಸಿರಾಜಾಲಂ ಸ್ತಭ್ಯತೇ ಚ ಶಿರೋಧರಾ|
ಸ್ನಿಗ್ಧೋಷ್ಣಮುಪಶೇತೇ ಚ ಶಿರೋರೋಗೇಽನಿಲಾತ್ಮಕೇ||೨೧||
View original
पृथग्दिष्टास्तु ये पञ्च सङ्ग्रहे परमर्षिभिः|
शिरोगदांस्ताञ्छृणु मे यथास्वैर्हेतुलक्षणैः||१५||
उच्चैर्भाष्यातिभाष्याभ्यां तीक्ष्णपानात् प्रजागरात्|
शीतमारुतसंस्पर्शाद्व्यवायाद्वेगनिग्रहात्||१६||
उपवासादभीघाताद्विरेकाद्वमनादति|
बाष्पशोकभयत्रासाद्भारमार्गातिकर्शनात्||१७||
शिरोगताः सिरा वृद्धो वायुराविश्य कुप्यति|
ततः शूलं महत्तस्य वातात् समुपजायते||१८||
निस्तुद्येते भृशं शङ्कौ घाटा सम्भिद्यते तथा|
सभ्रूमध्यं ललाटं च तपतीवातिवेदनम्||१९||
वध्येते स्वनतः श्रोत्रे निष्कृष्येते इवाक्षिणी|
घूर्णतीव शिरः सर्वं सन्धिभ्य इव मुच्यते||२०||
स्फुरत्यति सिराजालं स्तभ्यते च शिरोधरा|
स्निग्धोष्णमुपशेते च शिरोरोगेऽनिलात्मके||२१||
ಶಿರೋಗತತ್ವೇನ ನಾಸಾದಿರೋಗೇಷ್ವಪಿ ಪ್ರಾಪ್ತೇಷು ತಾನ್ ವಿಹಾಯೈವಾಷ್ಟೋದರೀಯೇ ಪ್ರೋಕ್ತಾಂಸ್ತಾನೇವ ಶಿರಃಶೂಲಲಕ್ಷಣಾನ್ ರೋಗಾನ್ ಪ್ರಪಞ್ಚೇನ ವಕ್ತುಮಾಹ- ಪೃಥಗಿತ್ಯಾದಿ| ಸಙ್ಗ್ರಹೇ ಅಷ್ಟೋದರೀಯೇ; ತೇನ ನಾರೂಂಷಿಕಾದಯೋಽತ್ರಪ್ರಕರಣೇ ಶಿರೋರೋಗಶಬ್ದೇನೋಚ್ಯನ್ತೇ; ಶಿರೋರೋಗಶಬ್ದಸ್ಯ ಶೂಲ ಏವ ರುಜಾಕರೇ ವೃತ್ತತ್ವಾತ್ | ತೀಕ್ಷ್ಣಪಾನಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಮದ್ಯಪಾನಂ; ಕಿಂವಾ, ತೀಕ್ಷ್ಣಂ ಮರಿಚಾದಿ| ವಧ್ಯೇತೇ ಇವ ವಧ್ಯೇತೇ, ಅತ್ಯರ್ಥಪೀಡಾಯುಕ್ತತ್ವೇನ||೧೫-೨೧||
Adhikarana 7 (22-23) · Śloka 23
ಕಟ್ವಮ್ಲಲವಣಕ್ಷಾರಮದ್ಯಕ್ರೋಧಾತಪಾನಲೈಃ|
ಪಿತ್ತಂ ಶಿರಸಿ ಸನ್ದುಷ್ಟಂ ಶಿರೋರೋಗಾಯ ಕಲ್ಪತೇ||೨೨||
ದಹ್ಯತೇ ರುಜ್ಯತೇ ತೇನ ಶಿರಃ ಶೀತಂ ಸುಷೂಯತೇ |
ದಹ್ಯೇತೇ ಚಕ್ಷುಷೀ ತೃಷ್ಣಾ ಭ್ರಮಃ ಸ್ವೇದಶ್ಚ ಜಾಯತೇ||೨೩||
View original
कट्वम्ललवणक्षारमद्यक्रोधातपानलैः|
पित्तं शिरसि सन्दुष्टं शिरोरोगाय कल्पते||२२||
दह्यते रुज्यते तेन शिरः शीतं सुषूयते |
दह्येते चक्षुषी तृष्णा भ्रमः स्वेदश्च जायते||२३||
ಶೀತಂ ಸುಷೂಯತೇ ಶೀತಮಿಚ್ಛತಿ||೨೨-೨೩||
Adhikarana 8 (24-26) · Śloka 26
ಆಸ್ಯಾಸುಖೈಃ ಸ್ವಪ್ನಸುಖೈರ್ಗುರುಸ್ನಿಗ್ಧಾತಿಭೋಜನೈಃ|
ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಶಿರಸಿ ಸನ್ದುಷ್ಟಃ ಶಿರೋರೋಗಾಯ ಕಲ್ಪತೇ||೨೪||
ಶಿರೋ ಮನ್ದರುಜಂ ತೇನ ಸುಪ್ತಂ ಸ್ತಿಮಿತಭಾರಿಕಮ್|
ಭವತ್ಯುತ್ಪದ್ಯತೇ ತನ್ದ್ರಾ ತಥಾಽಽಲಸ್ಯಮರೋಚಕಃ||೨೫||
ವಾತಾಚ್ಛೂಲಂ ಭ್ರಮಃ ಕಮ್ಪಃ ಪಿತಾದ್ದಾಹೋ ಮದಸ್ತೃಷಾ|
ಕಫಾದ್ಗುರುತ್ವಂ ತನ್ದ್ರಾ ಚ ಶಿರೋರೋಗೇ ತ್ರಿದೋಷಜೇ||೨೬||
View original
आस्यासुखैः स्वप्नसुखैर्गुरुस्निग्धातिभोजनैः|
श्लेष्मा शिरसि सन्दुष्टः शिरोरोगाय कल्पते||२४||
शिरो मन्दरुजं तेन सुप्तं स्तिमितभारिकम्|
भवत्युत्पद्यते तन्द्रा तथाऽऽलस्यमरोचकः||२५||
वाताच्छूलं भ्रमः कम्पः पिताद्दाहो मदस्तृषा|
कफाद्गुरुत्वं तन्द्रा च शिरोरोगे त्रिदोषजे||२६||
ಸ್ವಪ್ನಸುಖಮನುಚಿತದಿವಾಸ್ವಪ್ನೇನ ಜ್ಞೇಯಮ್| ಸುಪ್ತಮಿವ ಸುಪ್ತಂ, ಪ್ರಬೋಧರಹಿತತ್ವೇನ| ಭಾರಾಕ್ರಾನ್ತಮಿವ ಭಾರಿಕಮ್||೨೪-೨೬||
Adhikarana 9 (27-29) · Śloka 29
ತಿಲಕ್ಷೀರಗುಡಾಜೀರ್ಣಪೂತಿಸಙ್ಕೀರ್ಣಭೋಜನಾತ್|
ಕ್ಲೇದೋಽಸೃಕ್ಕಫಮಾಂಸಾನಾಂ ದೋಷಲಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ||೨೭||
ತತಃ ಶಿರಸಿ ಸಙ್ಕ್ಲೇದಾತ್ ಕ್ರಿಮಯಃ ಪಾಪಕರ್ಮಣಃ|
ಜನಯನ್ತಿ ಶಿರೋರೋಗಂ ಜಾತಾ ಬೀಭತ್ಸಲಕ್ಷಣಮ್||೨೮||
ವ್ಯಧಚ್ಛೇದರುಜಾಕಣ್ಡೂಶೋಫದೌರ್ಗತ್ಯದುಃಖಿತಮ್ |
ಕ್ರಿಮಿರೋಗಾತುರಂ ವಿದ್ಯಾತ್ ಕ್ರಿಮೀಣಾಂ ದರ್ಶನೇನ ಚ||೨೯||
View original
तिलक्षीरगुडाजीर्णपूतिसङ्कीर्णभोजनात्|
क्लेदोऽसृक्कफमांसानां दोषलस्योपजायते||२७||
ततः शिरसि सङ्क्लेदात् क्रिमयः पापकर्मणः|
जनयन्ति शिरोरोगं जाता बीभत्सलक्षणम्||२८||
व्यधच्छेदरुजाकण्डूशोफदौर्गत्यदुःखितम् |
क्रिमिरोगातुरं विद्यात् क्रिमीणां दर्शनेन च||२९||
ಸಙ್ಕೀರ್ಣಭೋಜನಂ ವಿರುದ್ಧಾಹರಃ| ದೋಷಲಸ್ಯ ಬಹುದೋಷಸ್ಯ| ಪಾಪಕರ್ಮಣ ಇತ್ಯನೇನಾಧರ್ಮವತ ಏವಾಯಮತಿದುಃಖಕ್ರಿಮಿರೋಗೋ ಭವತೀತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಬೀಭತ್ಸಲಕ್ಷಣಮಿತಿ ಘ್ರಾಣಾದಿಭ್ಯಃ ಪೂಯಾದಿಪ್ರವೃತ್ತೇಃ||೨೭-೨೯||
Adhikarana 10 (30-40) · Śloka 40
ಶೋಕೋಪವಾಸವ್ಯಾಯಾಮರೂಕ್ಷಶುಷ್ಕಾಲ್ಪಭೋಜನೈಃ |
ವಾಯುರಾವಿಶ್ಯ ಹೃದಯಂ ಜನಯತ್ಯುತ್ತಮಾಂ ರುಜಮ್||೩೦||
ವೇಪಥುರ್ವೇಷ್ಟನಂ ಸ್ತಮ್ಭಃ ಪ್ರಮೋಹಃ ಶೂನ್ಯತಾ ದರಃ |
ಹೃದಿ ವಾತಾತುರೇ ರೂಪಂ ಜೀರ್ಣೇ ಚಾತ್ಯರ್ಥವೇದನಾ||೩೧||
ಉಷ್ಣಾಮ್ಲಲವಣಕ್ಷಾರಕಟುಕಾಜೀರ್ಣಭೋಜನೈಃ|
ಮದ್ಯಕ್ರೋಧಾತಪೈಶ್ಚಾಶು ಹೃದಿ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪ್ಯತಿ||೩೨||
ಹೃದ್ದಾಹಸ್ತಿಕ್ತತಾ ವಕ್ರೇ ತಿಕ್ತಾಮ್ಲೋದ್ಗಿರಣಂ ಕ್ಲಮಃ|
ತೃಷ್ಣಾ ಮೂರ್ಚ್ಛಾ ಭ್ರಮಃ ಸ್ವೇದಃ ಪಿತ್ತಹೃದ್ರೋಗಲಕ್ಷಣಮ್||೩೩||
ಅತ್ಯಾದಾನಂ ಗುರುಸ್ನಿಗ್ಧಮಚಿನ್ತನಮಚೇಷ್ಟನಮ್|
ನಿದ್ರಾಸುಖಂ ಚಾಭ್ಯಧಿಕಂ ಕಫಹೃದ್ರೋಗಕಾರಣಮ್||೩೪||
ಹೃದಯಂ ಕಫಹೃದ್ರೋಗೇ ಸುಪ್ತಂ ಸ್ತಿಮಿತಭಾರಿಕಮ್|
ತನ್ದ್ರಾರುಚಿಪರೀತಸ್ಯ ಭವತ್ಯಶ್ಮಾವೃತಂ ಯಥಾ||೩೫||
ಹೇತುಲಕ್ಷಣಸಂಸರ್ಗಾದುಚ್ಯತೇ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕಃ|
(ಹೃದ್ರೋಗಃ ಕಷ್ಟದಃ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ ಉಕ್ತೋ ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ) ತ್ರಿದೋಷಜೇ ತು ಹೃದ್ರೋಗೇ ಯೋ ದುರಾತ್ಮಾ ನಿಷೇವತೇ||೩೬||
ತಿಲಕ್ಷೀರಗುಡಾದೀನಿ ಗ್ರನ್ಥಿಸ್ತಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ|
ಮರ್ಮೈಕದೇಶೇ ಸಙ್ಕ್ಲೇದಂ ರಸಶ್ಚಾಸ್ಯೋಪಗಚ್ಛತಿ||೩೭||
ಸಙ್ಕ್ಲೇದಾತ್ ಕ್ರಿಮಯಶ್ಚಾಸ್ಯ ಭವನ್ತ್ಯುಪಹತಾತ್ಮನಃ|
ಮರ್ಮೈಕದೇಶೇ ತೇ ಜಾತಾಃ ಸರ್ಪನ್ತೋ ಭಕ್ಷಯನ್ತಿ ಚ||೩೮||
ತುದ್ಯಮಾನಂ ಸ ಹೃದಯಂ ಸೂಚೀಭಿರಿವ ಮನ್ಯತೇ|
ಛಿದ್ಯಮಾನಂ ಯಥಾ ಶಸ್ತ್ರೈರ್ಜಾತಕಣ್ಡೂಂ ಮಹಾರುಜಮ್||೩೯||
ಹೃದ್ರೋಗಂ ಕ್ರಿಮಿಜಂ ತ್ವೇತೈರ್ಲಿಙ್ಗೈರ್ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸುದಾರುಣಮ್|
ತ್ವರೇತ ಜೇತುಂ ತಂ ವಿದ್ವಾನ್ ವಿಕಾರಂ ಶೀಘ್ರಕಾರಿಣಮ್||೪೦||
View original
शोकोपवासव्यायामरूक्षशुष्काल्पभोजनैः |
वायुराविश्य हृदयं जनयत्युत्तमां रुजम्||३०||
वेपथुर्वेष्टनं स्तम्भः प्रमोहः शून्यता दरः |
हृदि वातातुरे रूपं जीर्णे चात्यर्थवेदना||३१||
उष्णाम्ललवणक्षारकटुकाजीर्णभोजनैः|
मद्यक्रोधातपैश्चाशु हृदि पित्तं प्रकुप्यति||३२||
हृद्दाहस्तिक्तता वक्रे तिक्ताम्लोद्गिरणं क्लमः|
तृष्णा मूर्च्छा भ्रमः स्वेदः पित्तहृद्रोगलक्षणम्||३३||
अत्यादानं गुरुस्निग्धमचिन्तनमचेष्टनम्|
निद्रासुखं चाभ्यधिकं कफहृद्रोगकारणम्||३४||
हृदयं कफहृद्रोगे सुप्तं स्तिमितभारिकम्|
तन्द्रारुचिपरीतस्य भवत्यश्मावृतं यथा||३५||
हेतुलक्षणसंसर्गादुच्यते सान्निपातिकः|
(हृद्रोगः कष्टदः कष्टसाध्य उक्तो महर्षिभिः) त्रिदोषजे तु हृद्रोगे यो दुरात्मा निषेवते||३६||
तिलक्षीरगुडादीनि ग्रन्थिस्तस्योपजायते|
मर्मैकदेशे सङ्क्लेदं रसश्चास्योपगच्छति||३७||
सङ्क्लेदात् क्रिमयश्चास्य भवन्त्युपहतात्मनः|
मर्मैकदेशे ते जाताः सर्पन्तो भक्षयन्ति च||३८||
तुद्यमानं स हृदयं सूचीभिरिव मन्यते|
छिद्यमानं यथा शस्त्रैर्जातकण्डूं महारुजम्||३९||
हृद्रोगं क्रिमिजं त्वेतैर्लिङ्गैर्बुद्ध्वा सुदारुणम्|
त्वरेत जेतुं तं विद्वान् विकारं शीघ्रकारिणम्||४०||
ಶೋಕೋಪವಾಸೇತ್ಯಾದಿ ಹೃದ್ರೋಗಲಕ್ಷಣಮ್| ವೇಷ್ಟನಮ್ ಉದ್ವೇಷ್ಟನಮಿವ| ದರಃ ದರದರಿಕಾ| ಅಚಿನ್ತನಮ್ ಅಲ್ಪಚಿನ್ತನಮ್| ಅಶ್ಮಾವೃತಮ್ ಅಶ್ಮಾಕ್ರಾನ್ತಮ್| ಗ್ರನ್ಥಿರಿವ ಗ್ರನ್ಥಿಃ, ಸ ಚ ರಸದೋಷಕೃತಃ| ಮರ್ಮೈಕದೇಶೇ ಹೃದಯೈಕದೇಶೇ| ದ್ವಿತೀಯಂ ಮರ್ಮೇತಿಪದಂ ಕರ್ಮತಾಪನ್ನಮ್||೩೦-೪೦||
Adhikarana 11 (41-44) · Śloka 44
ದ್ವ್ಯುಲ್ಬಣೈಕೋಲ್ಬಣೈಃ ಷಟ್ ಸ್ಯುರ್ಹೀನಮಧ್ಯಾಧಿಕೈಶ್ಚ ಷಟ್|
ಸಮೈಶ್ಚೈಕೋ ವಿಕಾರಾಸ್ತೇ ಸನ್ನಿಪಾತಾಸ್ತ್ರಯೋದಶ||೪೧||
ಸಂಸರ್ಗೇ ನವ ಷಟ್ ತೇಭ್ಯ ಏಕವೃದ್ಧ್ಯಾ ಸಮೈಸ್ತ್ರಯಃ|
ಪೃಥಕ್ ತ್ರಯಶ್ಚ ತೈರ್ವೃದ್ಧೈರ್ವ್ಯಾಧಯಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಃ||೪೨||
ಯಥಾ ವೃದ್ಧೈಸ್ತಥಾ ಕ್ಷೀಣೈರ್ದೋಷೇಃ ಸ್ಯುಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಃ|
ವೃದ್ಧಿಕ್ಷಯಕೃತಶ್ಚಾನ್ಯೋ ವಿಕಲ್ಪ ಉಪದೇಕ್ಷ್ಯತೇ||೪೩||
ವೃದ್ಧಿರೇಕಸ್ಯ ಸಮತಾ ಚೈಕಸ್ಯೈಕಸ್ಯ ಸಙ್ಕ್ಷಯಃ|
ದ್ವನ್ದ್ವವೃದ್ಧಿಃ ಕ್ಷಯಶ್ಚೈಕಸ್ಯೈಕವೃದ್ಧಿರ್ದ್ವಯೋಃ ಕ್ಷಯಃ ||೪೪||
View original
द्व्युल्बणैकोल्बणैः षट् स्युर्हीनमध्याधिकैश्च षट्|
समैश्चैको विकारास्ते सन्निपातास्त्रयोदश||४१||
संसर्गे नव षट् तेभ्य एकवृद्ध्या समैस्त्रयः|
पृथक् त्रयश्च तैर्वृद्धैर्व्याधयः पञ्चविंशतिः||४२||
यथा वृद्धैस्तथा क्षीणैर्दोषेः स्युः पञ्चविंशतिः|
वृद्धिक्षयकृतश्चान्यो विकल्प उपदेक्ष्यते||४३||
वृद्धिरेकस्य समता चैकस्यैकस्य सङ्क्षयः|
द्वन्द्ववृद्धिः क्षयश्चैकस्यैकवृद्धिर्द्वयोः क्षयः ||४४||
‘ಕತಿ ಚಾಪ್ಯನಿಲಾದೀನಾಮ್’ ಇತ್ಯಾದ್ಯುಕ್ತಸ್ಯೋತ್ತರಂ- ದ್ವ್ಯುಲ್ಬಣೈರಿತ್ಯಾದಿ| ಹೀನಮಧ್ಯಾಧಿಕೈರಿತಿ ವೃದ್ಧವೃದ್ಧತರವೃದ್ಧತಮೈಃ| ಸಂಸರ್ಗೇ ನವೇತಿ ಚ್ಛೇದಃ| ಅಸ್ಯೈವ ವಿವರಣಂ- ಷಟ್ ತೇಭ್ಯ ಇತ್ಯಾದಿ| ಸಮೈಸ್ರಯ ಇತಿ ವೃದ್ಧೈಃ ಸಮೈಃ| ವೃದ್ಧಿಕ್ಷಯಕೃತ ಇತ್ಯಸ್ಯ ವಿವರಣಂ- ವೃದ್ಧಿರೇಕಸ್ಯೇತ್ಯಾದಿ| ಅತ್ರ ಚ ಯದ್ಯಪಿ ಸಮತಾಽಪಿ ವೃದ್ಧಿಕ್ಷಯವಿಕಲ್ಪೇ ಪಠ್ಯತೇ, ತಥಾಽಪಿ ಸಮತಾಯಾಃ ಸ್ವಾತನ್ತ್ರ್ಯೇಣ ವಿಕಾರಾಕರ್ತೃತ್ವಾತ್ ‘ವೃದ್ಧಿಕ್ಷಯಕೃತ’ ಇತ್ಯುಕ್ತಮ್| ವೃದ್ಧಿರೇಕಸ್ಯ ಸಮತಾ ಚೈಕಸ್ಯೈಕಸ್ಯ ಸಙ್ಕ್ಷಯ ಇತ್ಯನೇನ ಷಡ್ವಿಕಾರಾಃ| ದ್ವನ್ದ್ವವೃದ್ಧಿಃ ಕ್ಷಯಶ್ಚೈಕಸ್ಯೇತ್ಯನೇನ ತ್ರಯಃ| ಏಕವೃದ್ಧಿರ್ದ್ವಯೋಃ ಕ್ಷಯಃ , ತೇನ ತ್ರಯಃ| ಏವಂ ದ್ವಿಷಷ್ಟಿಪ್ರಕಾರಾ ಭವನ್ತಿ||೪೧-೪೪||
Adhikarana 12 (45-61) · Śloka 61
ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಂ ಯದಾ ಪಿತ್ತಂ ಮಾರುತಃ ಶ್ಲೇಷ್ಮಣಃ ಕ್ಷಯೇ|
ಸ್ಥಾನಾದಾದಾಯ ಗಾತ್ರೇಷು ಯತ್ರ ಯತ್ರ ವಿಸರ್ಪತಿ||೪೫||
ತದಾ ಭೇದಶ್ಚ ದಾಹಶ್ಚ ತತ್ರ ತತ್ರಾನವಸ್ಥಿತಃ|
ಗಾತ್ರದೇಶೇ ಭವತ್ಯಸ್ಯ ಶ್ರಮೋ ದೌರ್ಬಲ್ಯಮೇವ ಚ||೪೬||
ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಂ ಕಫಂ ವಾಯುಃ ಕ್ಷೀಣೇ ಪಿತ್ತೇ ಯದಾ ಬಲೀ|
ಕರ್ಷೇತ್ ಕುರ್ಯಾತ್ತದಾ ಶೂಲಂ ಸಶೈತ್ಯಸ್ತಮ್ಭಗೌರವಮ್||೪೭||
ಯದಾಽನಿಲಂ ಪ್ರಕೃತಿಗಂ ಪಿತ್ತಂ ಕಫಪರಿಕ್ಷಯೇ|
ಸಂರುಣದ್ಧಿ ತದಾ ದಾಹಃ ಶೂಲಂ ಚಾಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ||೪೮||
ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಣಂ ಹಿ ಸಮಂ ಪಿತ್ತಂ ಯದಾ ವಾತಪರಿಕ್ಷಯೇ|
ಸನ್ನಿರುನ್ಧ್ಯಾತ್ತದಾ ಕುರ್ಯಾತ್ ಸತನ್ದ್ರಾಗೌರವಂ ಜ್ವರಮ್||೪೯||
ಪ್ರವೃದ್ಧೋ ಹಿ ಯದಾ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪಿತ್ತೇ ಕ್ಷೀಣೇ ಸಮೀರಣಮ್|
ರುನ್ಧ್ಯಾತ್ತದಾ ಪ್ರಕುರ್ವೀತ ಶೀತಕಂ ಗೌರವಂ ರುಜಮ್ ||೫೦||
ಸಮೀರಣೇ ಪರಿಕ್ಷೀಣೇ ಕಫಃ ಪಿತ್ತಂ ಸಮತ್ವಗಮ್|
ಕುರ್ವೀತ ಸನ್ನಿರುನ್ಧಾನೋ ಮೃದ್ವಗ್ನಿತ್ವಂ ಶಿರೋಗ್ರಹಮ್ ||೫೧||
ನಿದ್ರಾಂ ತನ್ದ್ರಾಂ ಪ್ರಲಾಪಂ ಚ ಹೃದ್ರೋಗಂ ಗಾತ್ರಗೌರವಮ್|
ನಖಾದೀನಾಂ ಚ ಪೀತತ್ವಂ ಷ್ಠೀವನಂ ಕಫಪಿತ್ತಯೋಃ||೫೨||
ಹೀನವಾತಸ್ಯ ತು ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪಿತ್ತೇನ ಸಹಿತಶ್ಚರನ್|
ಕರೋತ್ಯರೋಚಕಾಪಾಕೌ ಸದನಂ ಗೌರವಂ ತಥಾ||೫೩||
ಹೃಲ್ಲಾಸಮಾಸ್ಯಸ್ರವಣಂ ಪಾಣ್ಡುತಾಂ ದೂಯನಂ ಮದಮ್|
ವಿರೇಕಸ್ಯ ಚ ವೈಷಮ್ಯಂ ವೈಷಮ್ಯಮನಲಸ್ಯ ಚ||೫೪||
ಹೀನಪಿತ್ತಸ್ಯ ತು ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಮಾರುತೇನೋಪಸಂಹಿತಃ|
ಸ್ತಮ್ಭಂ ಶೈತ್ಯಂ ಚ ತೋದಂ ಚ ಜನಯತ್ಯನವಸ್ಥಿತಮ್||೫೫||
ಗೌರವಂ ಮೃದುತಾಮಗ್ನೇರ್ಭಕ್ತಾಶ್ರದ್ಧಾಂ ಪ್ರವೇಪನಮ್|
ನಖಾದೀನಾಂ ಚ ಶುಕ್ಲತ್ವಂ ಗಾತ್ರಪಾರುಷ್ಯಮೇವ ಚ||೫೬||
ಮಾರುತಸ್ತು ಕಫೇ ಹೀನೇ ಪಿತ್ತಂ ಚ ಕುಪಿತಂ ದ್ವಯಮ್|
ಕರೋತಿ ಯಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಶೃಣು ತಾನಿ ಸಮಾಸತಃ||೫೭||
ಭ್ರಮಮುದ್ವೇಷ್ಟನಂ ತೋದಂ ದಾಹಂ ಸ್ಫುಟನವೇಪನೇ|
ಅಙ್ಗಮರ್ದಂ ಪರೀಶೋಷಂ ದೂಯನಂ ಧೂಪನಂ ತಥಾ||೫೮||
ವಾತಪಿತ್ತಕ್ಷಯೇ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಸ್ರೋತಾಂಸ್ಯಪಿದಧದ್ಭೃಶಮ್|
ಚೇಷ್ಟಾಪ್ರಣಾಶಂ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಚ ವಾಕ್ಸಙ್ಗಂ ಚ ಕರೋತಿ ಹಿ||೫೯||
ವಾತಶ್ಲೇಷ್ಮಕ್ಷಯೇ ಪಿತ್ತಂ ದೇಹೌಜಃ ಸ್ರಂಸಯಚ್ಚರೇತ್|
ಗ್ಲಾನಿಮಿನ್ದ್ರಿಯದೌರ್ಬಲ್ಯಂ ತೃಷ್ಣಾಂ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಕ್ರಿಯಾಕ್ಷಯಮ್||೬೦||
ಪಿತ್ತಶ್ಲೇಷ್ಮಕ್ಷಯೇ ವಾಯುರ್ಮರ್ಮಾಣ್ಯತಿನಿಪೀಡಯನ್|
ಪ್ರಣಾಶಯತಿ ಸಞ್ಜ್ಞಾಂ ಚ ವೇಪಯತ್ಯಥವಾ ನರಮ್||೬೧||
View original
प्रकृतिस्थं यदा पित्तं मारुतः श्लेष्मणः क्षये|
स्थानादादाय गात्रेषु यत्र यत्र विसर्पति||४५||
तदा भेदश्च दाहश्च तत्र तत्रानवस्थितः|
गात्रदेशे भवत्यस्य श्रमो दौर्बल्यमेव च||४६||
प्रकृतिस्थं कफं वायुः क्षीणे पित्ते यदा बली|
कर्षेत् कुर्यात्तदा शूलं सशैत्यस्तम्भगौरवम्||४७||
यदाऽनिलं प्रकृतिगं पित्तं कफपरिक्षये|
संरुणद्धि तदा दाहः शूलं चास्योपजायते||४८||
श्लेष्माणं हि समं पित्तं यदा वातपरिक्षये|
सन्निरुन्ध्यात्तदा कुर्यात् सतन्द्रागौरवं ज्वरम्||४९||
प्रवृद्धो हि यदा श्लेष्मा पित्ते क्षीणे समीरणम्|
रुन्ध्यात्तदा प्रकुर्वीत शीतकं गौरवं रुजम् ||५०||
समीरणे परिक्षीणे कफः पित्तं समत्वगम्|
कुर्वीत सन्निरुन्धानो मृद्वग्नित्वं शिरोग्रहम् ||५१||
निद्रां तन्द्रां प्रलापं च हृद्रोगं गात्रगौरवम्|
नखादीनां च पीतत्वं ष्ठीवनं कफपित्तयोः||५२||
हीनवातस्य तु श्लेष्मा पित्तेन सहितश्चरन्|
करोत्यरोचकापाकौ सदनं गौरवं तथा||५३||
हृल्लासमास्यस्रवणं पाण्डुतां दूयनं मदम्|
विरेकस्य च वैषम्यं वैषम्यमनलस्य च||५४||
हीनपित्तस्य तु श्लेष्मा मारुतेनोपसंहितः|
स्तम्भं शैत्यं च तोदं च जनयत्यनवस्थितम्||५५||
गौरवं मृदुतामग्नेर्भक्ताश्रद्धां प्रवेपनम्|
नखादीनां च शुक्लत्वं गात्रपारुष्यमेव च||५६||
मारुतस्तु कफे हीने पित्तं च कुपितं द्वयम्|
करोति यानि लिङ्गानि शृणु तानि समासतः||५७||
भ्रममुद्वेष्टनं तोदं दाहं स्फुटनवेपने|
अङ्गमर्दं परीशोषं दूयनं धूपनं तथा||५८||
वातपित्तक्षये श्लेष्मा स्रोतांस्यपिदधद्भृशम्|
चेष्टाप्रणाशं मूर्च्छां च वाक्सङ्गं च करोति हि||५९||
वातश्लेष्मक्षये पित्तं देहौजः स्रंसयच्चरेत्|
ग्लानिमिन्द्रियदौर्बल्यं तृष्णां मूर्च्छां क्रियाक्षयम्||६०||
पित्तश्लेष्मक्षये वायुर्मर्माण्यतिनिपीडयन्|
प्रणाशयति सञ्ज्ञां च वेपयत्यथवा नरम्||६१||
ವೃದ್ಧಿರೇಕಸ್ಯೇತ್ಯಾದೇರುದಾಹರಣಮ್- ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಂ ಯದಾ ಪಿತ್ತಮಿತ್ಯಾದಿ| ಅತ್ರ ಕೇಚಿದೇತದೇವ ಪರಮುದಾಹರಣಂ ದೃಷ್ಟಾನ್ತಾರ್ಥಂ ಪಠನ್ತಿ, ಶೇಷೋದಾಹರಣಂ ತು ಕೃತ್ಸ್ನೇ ತನ್ತ್ರೇ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ; ಕೇಚಿತ್ತು ವೃದ್ಧಿಕ್ಷಯವಿಕಲ್ಪಸ್ಯ ದುರ್ಬೋಧತ್ವೇನ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ದ್ವಾದಶಾನಾಮಪಿ ವಿಕಲ್ಪಾನಾಮಾಚಾರ್ಯೇಣ ಲಕ್ಷಣಂ ಕೃತಮಿತಿ ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಮೇವ ಪಠನ್ತಿ| ನನು ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥೇ ಪಿತ್ತೇ ಕಥಂ ತದಾ ದಾಹಶ್ಚೇತಿ ಸಙ್ಗತಂ ಭವತಿ, ನ ಹಿ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥೋ ದೋಷೋ ವಿಕಾರಕಾರೀ, ನ ಚ ವಾಯೋರ್ದಾಹಃ ಸಮ್ಭವತಿ| ಉಚ್ಯತೇ- ಯತ್ರ ಯತ್ರೇತಿ ವಚನಾದ್ ಯತ್ರ ಕುಪಿತೇನ ವಾಯುನಾ ಪಿತ್ತಂ ನೀತಂ, ತತ್ರ ಶರೀರಾವಯವೇ ಪ್ರಕೃತಿಮಾನಸ್ಥಿತಮಪಿ ಪಿತ್ತಂ ವೃದ್ಧಮೇವ, ಯತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಪ್ರದೇಶೇ ತಾವಾನ್ ಪಿತ್ತಸಮ್ಬನ್ಧ ಉಚಿತೋ ನ ಭವತ್ಯೇವೇತ್ಯಧಿಕೇನ ತತ್ರ ಪಿತ್ತೇನ ದಾಹ ಉಪಪನ್ನ ಏವ, ಏವಮನ್ಯತ್ರಾಪಿ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಸ್ಯಾಪಿ ದೋಷಸ್ಯ ವಿಕಾರೇ ವ್ಯಾಖ್ಯೇಯಮ್| ಅನ್ಯೇ ತು ಬ್ರುವತೇ- ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾನಾಮಪಿ ದೋಷಾಣಾಂ ದುಷ್ಟದೋಷಸಮ್ಬನ್ಧಾದ್ವಿಕಾರಕಾರಿತ್ವಂ ಭವತಿ; ಯಥಾ- ರಕ್ತಾದೀನಾಮ್| ಹೀನವಾತಸ್ಯೇತ್ಯಾದಿ ‘ದ್ವನ್ದ್ವವೃದ್ಧಿಃ ಕ್ಷಯಶ್ಚೈಕಸ್ಯ’ ಇತ್ಯಸ್ಯೋದಾಹರಣಮ್| ದೇಹೌಜೋ ದೇಹಸಾರಃ; ಕಿಂವಾ ದೇಹಶ್ಚ ಓಜಶ್ಚ ದೇಹೌಜಃ||೪೫-೬೧||
Adhikarana 13 (62) · Śloka 62
ದೋಷಾಃ ಪ್ರವೃದ್ಧಾಃ ಸ್ವಂ ಲಿಙ್ಗಂ ದರ್ಶಯನ್ತಿ ಯಥಾಬಲಮ್|
ಕ್ಷೀಣಾ ಜಹತಿ ಲಿಙ್ಗಂ ಸ್ವಂ, ಸಮಾಃ ಸ್ವಂ ಕರ್ಮ ಕುವೇತೇ||೬೨||
View original
दोषाः प्रवृद्धाः स्वं लिङ्गं दर्शयन्ति यथाबलम्|
क्षीणा जहति लिङ्गं स्वं, समाः स्वं कर्म कुवेते||६२||
ದೋಷಾಣಾಂ ವೃದ್ಧಿಸಾಮ್ಯಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಾನಿ ಪೃಥಗಾಹ- ದೋಷಾ ಇತ್ಯಾದಿ| ಸ್ವಂ ಲಿಙ್ಗಮಿತಿ ವೈಕಾರಿಕಮ್| ಯಥಾಬಲಮಿತಿ ಅತಿವೃದ್ಧೈರತಿವೃದ್ಧಂ, ಮಧ್ಯವೃದ್ಧೈರ್ಮಧ್ಯವೃದ್ಧಮಿತ್ಯಾದಿ| ಲಿಙ್ಗಂ ಸ್ವಂ ಜಹತೀತ್ಯನೇನ ಕ್ಷೀಣಾನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಲಿಙ್ಗಕ್ಷಯವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ವಿಕಾರಕರ್ತೃತ್ವಂ ನಾಸ್ತೀತಿ ದರ್ಶಯತಿ; ಯತೋ ವೃದ್ಧಾ ಉನ್ಮಾರ್ಗಗಾಮಿನೋ ದೋಷಾ ದೂಷ್ಯಂ ದೂಷಯನ್ತೋ ಜ್ವರಾದೀನ್ ಕುರ್ವನ್ತಿ ನ ಕ್ಷೀಣಾಃ, ಸ್ವಯಮೇವ ದುಃಸ್ಥಿತತ್ವಾತ್| ಸ್ವಂ ಕರ್ಮೇತಿ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಕರ್ಮ| ಏತೇ ಚ ದ್ವಿಷಷ್ಟಿರ್ಭೇದಾ ಆವಿಷ್ಕೃತತಮತ್ವೇನೋಕ್ತಾಃ; ತೇನೈಕದೋಷಕ್ಷಯೇ ದ್ವಿದೋಷವೃದ್ಧೌ ಚ ವೃದ್ಧವೃದ್ಧತರಭೇದಾದಿಭ್ಯೋಽಧಿಕತ್ವಮುದ್ಭಾವನೀಯಮ್ | ನನು ಭವತ್ವೇವಂ ಸಙ್ಖ್ಯಾ ಯದಿ ಸನ್ನಿಪಾತೋ ದೋಷಾಣಾಂ ಸ್ಯಾತ್, ಸ ತು ನ ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ, ಯತೋ ವಾತಾದೀನಾಂ ಪರಸ್ಪರಂ ವಿರುದ್ಧಾಃ ಸನ್ತಿ ಗುಣಾಃ, ವಿರುದ್ಧಗುಣಾನಾಂ ತು ಪರಸ್ಪರೋಪಘಾತೋ ಭವತಿ, ಯಥಾ- ವಹ್ನಿತೋಯಯೋಃ| ನೈವಂ, ವಿರೋಧೋ ಹಿ ಭಾವಾನಾಂ ಕಾರ್ಯೋನ್ನೇಯಃ, ನಾನ್ಯತೋ ದೃಷ್ಟಮಾತ್ರೇಣ ಕಲ್ಪಯಿತುಂ ಪಾರ್ಯತೇ; ಯತೋಽನ್ಯತ್ರ ತೋಯದಹನಯೋರ್ಭೇದ ಉಪಲಬ್ಧಃ, ತತ್ ಕಿಂ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕದ್ರವ್ಯಾರಮ್ಭೇಽಪಿ ತಯೋರ್ವಿರೋಧಾತ್ ಪಾಞ್ಚಭೌತಿಕಂ ದ್ರವ್ಯಂ ನ ಸ್ಯಾತ್, ತೋಯಾಗ್ನಿಗುಣಾತಿರೇಕಾದ್ವಾಽಮ್ಲರಸೋ ನ ಸ್ಯಾತ್ , ತಸ್ಮಾದನುಪಲಬ್ಧತ್ವಾದ್ದೋಷಸಂಸರ್ಗೇ ವಿರೋಧಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವಪರ್ಯನುಯೋಗೋ ನ ಯುಜ್ಯತೇ| ಅಥ ಮನ್ಯಸೇ- ಏವಂ ವಿರುದ್ಧಗುಣಾನಾಮಪಿ ದೋಷಾಣಾಮವಿರೋಧೇ “ವಿರುದ್ಧಗುಣಸನ್ನಿಪಾತೇ ಭೂಯಸಾಽಲ್ಪಮವಜೀಯತೇ” (ವಿ. ೧) ಇತಿ, ತಥಾ “ಹ್ರಾಸಹೇತುರ್ವಿಶೇಷಸ್ತು” (ಸೂ. ೧) ಇತಿ ವಚನೇ ತರ್ಹಿ ನಿರರ್ಥಕೇ| ನ, ಅನಯೋಃ ಪ್ರಭಾವಾತ್ ಪ್ರತಿಪಾದಿತವಿಷಯವ್ಯತಿರೇಕೇ ಚರಿತಾರ್ಥತ್ವಾತ್| ಪ್ರಭಾವಸ್ತು ತಯೋರ್ವಿರೋಧಕೋ ಭವತ್ಯೇವ; ಯಥಾ- ತ್ರಿದೋಷಕರನಿಕುಚಗತಾ ಗುಣಾಃ ಸಮಾನ್ ದೋಷಾನ್ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಪರಂ, ನ ತು ವಿರುದ್ಧತ್ವೇನ ದೋಷಹರಣಂ ಕುರ್ವತೇ ತ್ರಿದೋಷಕರ್ತೃತ್ವಪ್ರಭಾವಾತ್; ತಥಾ ಆಮಲಕೇಽಮ್ಲತ್ವಂ ವಾತಂ ಹನ್ತಿ, ಮಾಧುರ್ಯಶೈತ್ಯೇ ತು ಪಿತ್ತಂ, ಶ್ಲೇಷ್ಮಾಣಂ ಚ ಕಟುತ್ವತಿಕ್ತತ್ವೇ; ನಿಕುಚೇ ತ್ವಮ್ಲತ್ವಂ ಕಷಾಯಶೈತ್ಯಾಭಿಭೂತಂ ವಾತಂ ನ ನಿಹನ್ತಿ, ಮಾಧುರ್ಯಶೈತ್ಯೇ ಚಾಮ್ಲತ್ವಾಭಿಭೂತೇ ಪಿತ್ತಂ ನ ಜಯತ ಏವಮಾದಿ| ತಸ್ಮಾದ್ದೋಷಾಣಾಂ ಪ್ರಭಾವೋಽಯಂ ದೃಷ್ಟತ್ವಾದವಧಾರ್ಯತೇ- ಯತ್- ನ ತೇ ಪರಸ್ಪರಮುಪಘ್ನನ್ತಿ| ಏವಮ್ಭೂತಪ್ರಭಾವತ್ವೇ ತು ತೇಷಾಮದೃಷ್ಟಮೇವ ಕಾರಣಂ, ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ದುಃಖಜನಕೇನ ಹ್ಯದೃಷ್ಟೇನ ತೇಽವಿರೋಧೇನ ನಿವೇಶ್ಯನ್ತೇ, ಅತ ಏವ ವಕ್ಷ್ಯತಿ- “ವಿರುದ್ಧೈರಪಿ ನ ತ್ವೇತೇ ಗುಣೈರ್ಘ್ನನ್ತಿ ಪರಸ್ಪರಮ್| ದೋಷಾಃ ಸಹಜಸಾತ್ಮ್ಯತ್ವಾದ್ಧೋರಂ ವಿಷಮಹೀನಿವ” (ಚಿ. ೨೬) ಇತಿ| ಸಹಜಂ ದೈವವಶಾತ್ ಸ್ವಾಭಾವಿಕಂ ಸಾತ್ಮ್ಯತ್ವಂ ಸಹಜಸಾತ್ಮ್ಯತ್ವಮ್| ಅನೇನ ಚ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನೇನ ‘ಯಥಾ ದೋಷಾ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ನೋಪಘ್ನನ್ತಿ, ತಥಾ ರಸರಕ್ತಾದೀನಪಿ ನೋಪಹನ್ಯುಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಯದುಚ್ಯತೇ ಕೈಶ್ಚಿತ್, ತತ್ ಸರ್ವಂ ನಿರಸ್ತಮ್| ನನು, “ಕಾಲದೂಷ್ಯಪ್ರಕೃತಿಭಿರ್ದೋಷಸ್ತುಲ್ಯೋ ಹಿ ಸನ್ತತಮ್| ನಿಷ್ಪ್ರತ್ಯನೀಕಃ ಕುರುತೇ” (ಚಿ. ೩) ಇತಿ ಚಿಕಿತ್ಸಿತೇ ವಕ್ಷ್ಯತಿ, ತೇನ ಪ್ರಕೃತಿರ್ದೋಷಸ್ಯ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷಾ ಭವತೀತ್ಯುಕ್ತಂ, ಪ್ರಕೃತಿಶ್ಚ ಜನ್ಮಪ್ರಭೃತಿವೃದ್ಧೋ ವಾತಾದಿರುಚ್ಯತೇ, “ದೋಷಾನುಶಯಿತಾ ಹ್ಯೇಷಾಂ ದೇಹಪ್ರಕೃತಿರುಚ್ಯತೇ” (ಸೂ. ೭) ಇತ್ಯಾದಿವಚನಾತ್; ತದಯಂ ಪ್ರಾಕೃತೇನ ದೋಷೇಣ ದೋಷಸ್ಯ ವಿರೋಧಃ ಕಥಂ ತರ್ಹ್ಯುಪಪನ್ನಃ? ಉಚ್ಯತೇ- ತತ್ರ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪ್ರತ್ಯನೀಕತಾ ಅನನುಗುಣತ್ವೇನ ಮನ್ತವ್ಯಾ, ಸಮಾನಾಂ ಹಿ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದೋಷಃ ಪ್ರವೃದ್ಧಬಲೋ ಭವತಿ, ಅಸಮಾನಾಂ ತು ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಥಾ ಬಲವಾನ್ನ ಭವತಿ, ನಾಸಮಾನಯಾ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಹನ್ಯತೇ; ಏವಮನ್ಯತ್ರಾಪ್ಯುನ್ನೇಯಮ್| ಅತಿವೃದ್ಧೇನ ವಾಯುನಾಶ್ಲೇಷ್ಮಣೋ ದುರ್ಬಲಸ್ಯ ದುಷ್ಟತ್ವಾದ್ವಿರೋಧೋ ಭವತ್ಯೇವ ಕ್ವಚಿತ್, ನೈತಾವತಾ ಸಂಸರ್ಗಸನ್ನಿಪಾತಾಸಮ್ಭವಃ||೬೨||
Adhikarana 14 (63-72) · Śloka 72
ವಾತಾದೀನಾಂ ರಸಾದೀನಾಂ ಮಲಾನಾಮೋಜಸಸ್ತಥಾ|
ಕ್ಷಯಾಸ್ತತ್ರಾನಿಲಾದೀನಾಮುಕ್ತಂ ಸಙ್ಕ್ಷೀಣಲಕ್ಷಣಮ್ ||೬೩||
ಘಟ್ಟತೇ ಸಹತೇ ಶಬ್ದಂ ನೋಚ್ಚೈರ್ದ್ರವತಿ ಶೂಲ್ಯತೇ|
ಹೃದಯಂ ತಾಮ್ಯತಿ ಸ್ವಲ್ಪಚೇಷ್ಟಸ್ಯಾಪಿ ರಸಕ್ಷಯೇ||೬೪||
ಪರುಷಾ ಸ್ಫುಟಿತಾ ಮ್ಲಾನಾ ತ್ವಗ್ರೂಕ್ಷಾ ರಕ್ತಸಙ್ಕ್ಷಯೇ|
ಮಾಂಸಕ್ಷಯೇ ವಿಶೇಷೇಣ ಸ್ಫಿಗ್ಗ್ರೀವೋದರಶುಷ್ಕತಾ||೬೫||
ಸನ್ಧೀನಾಂ ಸ್ಫುಟನಂ ಗ್ಲಾನಿರಕ್ಷ್ಣೋರಾಯಾಸ ಏವ ಚ|
ಲಕ್ಷಣಂ ಮೇದಸಿ ಕ್ಷೀಣೇ ತನುತ್ವಂ ಚೋದರಸ್ಯ ಚ||೬೬||
ಕೇಶಲೋಮನಖಶ್ಮಶ್ರುದ್ವಿಜಪ್ರಪತನಂ ಶ್ರಮಃ|
ಜ್ಞೇಯಮಸ್ಥಿಕ್ಷಯೇ ಲಿಙ್ಗಂ ಸನ್ಧಿಶೈಥಿಲ್ಯಮೇವ ಚ||೬೭||
ಶೀರ್ಯನ್ತ ಇವ ಚಾಸ್ಥೀನಿ ದುರ್ಬಲಾನಿ ಲಘೂನಿ ಚ|
ಪ್ರತತಂ ವಾತರೋಗೀಣಿ ಕ್ಷೀಣೇ ಮಜ್ಜನಿ ದೇಹಿನಾಮ್||೬೮||
ದೌರ್ಬಲ್ಯಂ ಮುಖಶೋಷಶ್ಚ ಪಾಣ್ಡುತ್ವಂ ಸದನಂ ಶ್ರಮಃ|
ಕ್ಲೈಬ್ಯಂ ಶುಕ್ರಾವಿಸರ್ಗಶ್ಚ ಕ್ಷೀಣಶುಕ್ರಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಮ್||೬೯||
ಕ್ಷೀಣೇ ಶಕೃತಿ ಚಾನ್ತ್ರಾಣಿ ಪೀಡಯನ್ನಿವ ಮಾರುತಃ|
ರೂಕ್ಷಸ್ಯೋನ್ನಮಯನ್ ಕುಕ್ಷಿಂ ತಿರ್ಯಗೂರ್ಧ್ವಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ||೭೦||
ಮೂತ್ರಕ್ಷಯೇ ಮೂತ್ರಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಮೂತ್ರವೈವರ್ಣ್ಯಮೇವ ಚ|
ಪಿಪಾಸಾ ಬಾಧತೇ ಚಾಸ್ಯ ಮುಖಂ ಚ ಪರಿಶುಷ್ಯತಿ||೭೧||
ಮಲಾಯನಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ಶೂನ್ಯಾನಿ ಚ ಲಘೂನಿ ಚ|
ವಿಶುಷ್ಕಾಣಿ ಚ ಲಕ್ಷ್ಯನ್ತೇ ಯಥಾಸ್ವಂ ಮಲಸಙ್ಕ್ಷಯೇ||೭೨||
View original
वातादीनां रसादीनां मलानामोजसस्तथा|
क्षयास्तत्रानिलादीनामुक्तं सङ्क्षीणलक्षणम् ||६३||
घट्टते सहते शब्दं नोच्चैर्द्रवति शूल्यते|
हृदयं ताम्यति स्वल्पचेष्टस्यापि रसक्षये||६४||
परुषा स्फुटिता म्लाना त्वग्रूक्षा रक्तसङ्क्षये|
मांसक्षये विशेषेण स्फिग्ग्रीवोदरशुष्कता||६५||
सन्धीनां स्फुटनं ग्लानिरक्ष्णोरायास एव च|
लक्षणं मेदसि क्षीणे तनुत्वं चोदरस्य च||६६||
केशलोमनखश्मश्रुद्विजप्रपतनं श्रमः|
ज्ञेयमस्थिक्षये लिङ्गं सन्धिशैथिल्यमेव च||६७||
शीर्यन्त इव चास्थीनि दुर्बलानि लघूनि च|
प्रततं वातरोगीणि क्षीणे मज्जनि देहिनाम्||६८||
दौर्बल्यं मुखशोषश्च पाण्डुत्वं सदनं श्रमः|
क्लैब्यं शुक्राविसर्गश्च क्षीणशुक्रस्य लक्षणम्||६९||
क्षीणे शकृति चान्त्राणि पीडयन्निव मारुतः|
रूक्षस्योन्नमयन् कुक्षिं तिर्यगूर्ध्वं च गच्छति||७०||
मूत्रक्षये मूत्रकृच्छ्रं मूत्रवैवर्ण्यमेव च|
पिपासा बाधते चास्य मुखं च परिशुष्यति||७१||
मलायनानि चान्यानि शून्यानि च लघूनि च|
विशुष्काणि च लक्ष्यन्ते यथास्वं मलसङ्क्षये||७२||
ಸಮ್ಪ್ರತ್ಯಷ್ಟಾದಶಕ್ಷಯಾನಾಹ- ವಾತಾದೀನಾಮಿತ್ಯಾದಿ| ಅತ್ರ ಮಲಾನಾಮಿತ್ಯನೇನ ಮೂತ್ರಪುರೀಷಯೋಃ ಪಞ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಮಲಾನಾಂ ಚ ಗ್ರಹಣಮ್| ವಿಶೇಷೇಣೇತಿವಚನಾದನ್ಯಗಾತ್ರಾಣಾಮಪಿ ಶುಷ್ಕತಾ ಲಭ್ಯತೇ| ಸನ್ಧೀನಾಮಿತ್ಯಾದಿ ಭೇದಃ- ಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಮ್, ಕೇಶೇತ್ಯಾದಿ ಅಸ್ಥಿಕ್ಷಯಸ್ಯ| ಬಾಧತೇ ಚಾಸ್ಯೇತಿ ಕರ್ಮಣಿ ಶೇಷಲಕ್ಷಣಾ ಷಷ್ಠೀ| ಮಲಾಯನಾನೀತ್ಯನೇನ ಪಞ್ಚೇನ್ದ್ರಿಯಾಧಿಷ್ಠಾನಾನಾಂ ಮುಖನಾಸಿಕಾಚಕ್ಷುಃಕರ್ಣಾನಾಂ ತ್ವಗಿನ್ದ್ರಿಯಾಧಿಷ್ಠಾನಭೂತಾನಾಂ ಚ ಲೋಮಕೂಪಪ್ರಜನನಾನಾಂ ಯಥಾಸ್ವಂ ಮಲಾಯನಾನಿ ಗೃಹ್ಯನ್ತೇ| ಯದುಕ್ತಂ ಜತೂಕರ್ಣೇ- “ದೋಷಾಣಾಂ ಧಾತೂನಾಮೋಜೋಮೂತ್ರಶಕೃದಿನ್ದ್ರಿಯಮಲಾನಾಮ್| ಅಷ್ಟಾದಶಕ್ಷಯಾಸ್ತೇ ಲಕ್ಷ್ಯಾಃ ಸ್ವಗುಣಕ್ರಿಯಾನಾಶಾತ್” ಇತಿ||೬೩-೭೨||
Adhikarana 15 (73-75) · Śloka 1
ಬಿಭೇತಿ ದುರ್ಬಲೋಽಭೀಕ್ಷ್ಣಂ ಧ್ಯಾಯತಿ ವ್ಯಥಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ|
ದುಶ್ಛಾಯೋ ದುರ್ಮನಾ ರೂಕ್ಷಃ ಕ್ಷಾಮಶ್ಚೈವೌಜಸಃ ಕ್ಷಯೇ||೭೩||
ಹೃದಿ ತಿಷ್ಠತಿ ಯಚ್ಛುದ್ಧಂ ರಕ್ತಮೀಷತ್ಸಪೀತಕಮ್|
ಓಜಃ ಶರೀರೇ ಸಙ್ಖ್ಯಾತಂ ತನ್ನಾಶಾನ್ನಾ ವಿನಶ್ಯತಿ||೭೪||
ಪ್ರಥಮಂ ಜಾಯತೇ ಹ್ಯೋಜಃ ಶರೀರೇಽಸ್ಮಿಞ್ಛರೀರಿಣಾಮ್|
ಸರ್ಪಿರ್ವರ್ಣಂ ಮಧುರಸಂ ಲಾಜಗನ್ಧಿ ಪ್ರಜಾಯತೇ||೭೫||
(ಭ್ರಮರೈಃ ಫಲಪುಷ್ಪೇಭ್ಯೋ ಯಥಾ ಸಮ್ಭ್ರಿಯತೇ ಮಧು|
ತದ್ವದೋಜಃ ಸ್ವಕರ್ಮಭ್ಯೋ ಗುಣೈಃ ಸಮ್ಭ್ರಿಯತೇ ನೃಣಾಮ್||೧||)|
View original
बिभेति दुर्बलोऽभीक्ष्णं ध्यायति व्यथितेन्द्रियः|
दुश्छायो दुर्मना रूक्षः क्षामश्चैवौजसः क्षये||७३||
हृदि तिष्ठति यच्छुद्धं रक्तमीषत्सपीतकम्|
ओजः शरीरे सङ्ख्यातं तन्नाशान्ना विनश्यति||७४||
प्रथमं जायते ह्योजः शरीरेऽस्मिञ्छरीरिणाम्|
सर्पिर्वर्णं मधुरसं लाजगन्धि प्रजायते||७५||
(भ्रमरैः फलपुष्पेभ्यो यथा सम्भ्रियते मधु|
तद्वदोजः स्वकर्मभ्यो गुणैः सम्भ्रियते नृणाम्||१||)|
ಓಜಃಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಮಾಹ- ಬಿಭೇತೀತ್ಯಾದಿ| ದುರ್ಮನಾ ಮನೋಬಲವಿಹೀನಃ| ಓಜಸೋ ದುರ್ಜ್ಞೇಯತ್ವೇನ ಲಕ್ಷಣಮಾಹ- ಹೃದೀತ್ಯಾದಿ| ಶುದ್ಧಮಿತಿ ಶುಕ್ಲಂ, ರಕ್ತಮೀಷದಿತಿ ಕಿಞ್ಚಿದ್ರಕ್ತಂ, ಸಪೀತಕಮಿತಿ ಈಷತ್ಪೀತಕಂ; ತೇನ ಶುಕ್ಲವರ್ಣಮೋಜಃ, ರಕ್ತಪೀತೌ ತು ವರ್ಣಾವತ್ರಾನುಗತೌ; ಕಿಂವಾ, ಈಷದಿತ್ಯಲ್ಪಪ್ರಮಾಣಂ, ತೇನಾಷ್ಟಬಿನ್ದುಕಮೋಜ ಇತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಯದುಕ್ತಂ ತನ್ತ್ರಾನ್ತರೇ- “ಪ್ರಾಣಾಶ್ರಯಸ್ಯೌಜಸೋಽಷ್ಟೌ ಬಿನ್ದವೋ ಹೃದಯಾಶ್ರಯಾಃ” ಇತಿ| ಏತಚ್ಚಾಷ್ಟಬಿನ್ದುಕಂ ಪರಮೋಜೋ ಜ್ಞೇಯಮ್, ಅರ್ಧಾಞ್ಜಲಿಪರಿಮಾಣಂ ತು ಯದೋಜಸ್ತದಪ್ರಧಾನಂ; ಯಚ್ಛಾರೀರೇ ವಕ್ಷ್ಯತಿ- “ತಾವಚ್ಚೈವ ಶ್ಲೈಷ್ಮಿಕಸ್ಯೌಜಸಃ ಪ್ರಮಾಣಮ್” (ಶಾ. ೭) ಇತ್ಯನೇನ; ತಸ್ಮಾದ್ದ್ವಿವಿಧಮಿಹೌಜಃ| ಅತ ಏವಾರ್ಥೇ ದಶಮಹಾಮೂಲೀಯೇ ವಕ್ಷ್ಯತಿ- “ತತ್ ಪರಸ್ಯೌಜಸಃ ಸ್ಥಾನಂ” (ಸೂ. ೩೦) ಇತಿ; ಪರಸ್ಯ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ಯಾಷ್ಟಬಿನ್ದುಕಸ್ಯೇತ್ಯರ್ಥಃ| ಇಹ ಚ ಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಮರ್ಧಾಞ್ಜಲಿಮಾನಸ್ಯೈವ ಜ್ಞೈಯಮ್, ಅಷ್ಟಬಿನ್ದುಕಸ್ಯ ತ್ವವಯವನಾಶೇಽಪಿ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವತೀತಿ ಹೃದೀತ್ಯಾದಿನಾ ಗ್ರನ್ಥೇನ ದರ್ಶಯತಿ| ಏತಚ್ಚೌಜಃ ಸರ್ವಧಾತುಸಮುದಾಯರೂಪಂ, ತೇನ ಸಪ್ತಧಾತುಷ್ವೇವಾವರುದ್ಧಮಿತಿ ನಾಷ್ಟಮಧಾತುತ್ವಾತಿಪ್ರಸಕ್ತಿಃ ; ಅತ ಏವ ಸುಶ್ರುತೇಽಪ್ಯುಕ್ತಂ- “ರಸಾದೀನಾಂ ಶುಕ್ರಾನ್ತಾನಾಂ ಧಾತೂನಾಂ ಯತ್ ಪರಂ ತೇಜಸ್ತತ್ ಖಲ್ವೋಜಃ” (ಸು. ಸೂ. ೧೫) ಇತಿ| ಅನ್ಯತ್ರಾಪ್ಯುಕ್ತಂ- “ಭ್ರಮರೈಃ ಫಲಪುಷ್ಪೇಭ್ಯೋ ಯಥಾ ಸಂಹ್ರಿಯತೇ ಮಧು| ತದ್ವದೋಜಃ ಶರೀರೇಭ್ಯೋ ಗುಣೈಃ ಸಂಹ್ರಿಯತೇ ನೃಣಾಮ್” ಇತಿ| ‘ಪ್ರಥಮಂ ಜಾಯತೇ’ ಇತ್ಯಾದಿಪಾಠಸ್ತು ನಾತಿಪ್ರಸಿದ್ಧಃ| ಏತೇ ಚಾಷ್ಟಾದಶ ಕ್ಷಯಾ ಆವಿಷ್ಕೃತತಮತ್ವೇನೋಕ್ತಾಃ; ತೇನ ಉದಕಕ್ಷಯಸ್ವರಕ್ಷಯಾದ್ಯನಭಿಧಾನಂ ನೋದ್ಭಾವನೀಯಮ್; ಉಕ್ತಂ ಹಿ- “ಸ್ವರಕ್ಷಯಮುರೋರೋಗಂ” ಇತಿ; ತಥೋದಕಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಂ ಯಥಾ- “ಜಿಹ್ವಾತಾಲ್ವೋಷ್ಠಕಣ್ಠಕ್ಲೋಮಸಂಶೋಷಂ ಪಿಪಾಸಾಂ ಚಾತಿವೃದ್ಧಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಉದಕವಹಾನ್ಯಸ್ಯ ಸ್ರೋತಾಂಸಿ ಪ್ರದುಷ್ಟಾನೀತಿ ಜಾನೀಯಾತ್” (ವಿ. ೫) ಇತಿ||೭೩-೭೫||
Adhikarana 16 (76-77) · Śloka 77
ವ್ಯಾಯಾಮೋಽನಶನಂ ಚಿನ್ತಾ ರೂಕ್ಷಾಲ್ಪಪ್ರಮಿತಾಶನಮ್|
ವಾತಾತಪೌ ಭಯಂ ಶೋಕೋ ರೂಕ್ಷಪಾನಂ ಪ್ರಜಾಗರಃ||೭೬||
ಕಫಶೋಣಿತಶುಕ್ರಾಣಾಂ ಮಲಾನಾಂ ಚಾತಿವರ್ತನಮ್|
ಕಾಲೋ ಭೂತೋಪಘಾತಶ್ಚ ಜ್ಞಾತವ್ಯಾಃ ಕ್ಷಯಹೇತವಃ||೭೭||
View original
व्यायामोऽनशनं चिन्ता रूक्षाल्पप्रमिताशनम्|
वातातपौ भयं शोको रूक्षपानं प्रजागरः||७६||
कफशोणितशुक्राणां मलानां चातिवर्तनम्|
कालो भूतोपघातश्च ज्ञातव्याः क्षयहेतवः||७७||
ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಕ್ಷಯಾಣಾಂ ಹೇತುಮಾಹ- ವ್ಯಾಯಾಮ ಇತ್ಯಾದಿ| ಪ್ರಮಿತಾಶನಮ್ ಏಕರಸಾಭ್ಯಾಸಃ| ಅತಿವರ್ತನಮ್ ಅತಿಪ್ರವೃತ್ತಿಃ, ಬಹಿರ್ಗಮನಮಿತಿ ಯಾವತ್| ಕಾಲೋ ವಾರ್ಧಕ್ಯಮಾದಾನಂ ಚ| ಭೂತೋಪಘಾತಃ ಪಿಶಾಚಾದ್ಯುಪಘಾತಃ| ಅತ್ರ ವಾತಕ್ಷಯಹೇತುರ್ನೋಕ್ತೋ ವಿಲಕ್ಷಣತ್ವಾತ್, ಸ ಚಾಚಿನ್ತನದಿವಾಸ್ವಪನಾದಿರ್ಜ್ಞೇಯಃ; ಕಿಂವಾ, ಅನಶನಾತ್ ಕಿಟ್ಟಾಭಾವಃ, ತತಶ್ಚ ಕಿಟ್ಟರೂಪಸ್ಯ ವಾತಸ್ಯಾಪ್ಯನುತ್ಪಾದಾತ್ ಕ್ಷಯೋ ಜ್ಞೇಯಃ||೭೬-೭೭||
Adhikarana 17 (78-89) · Śloka 89
ಗುರುಸ್ನಿಗ್ಧಾಮ್ಲಲವಣಾನ್ಯತಿಮಾತ್ರಂ ಸಮಶ್ನತಾಮ್|
ನವಮನ್ನಂ ಚ ಪಾನಂ ಚ ನಿದ್ರಾಮಾಸ್ಯಾಸುಖಾನಿ ಚ||೭೮||
ತ್ಯಕ್ತವ್ಯಾಯಾಮಚಿನ್ತಾನಾಂ ಸಂಶೋಧನಮಕುರ್ವತಾಮ್|
ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪಿತ್ತಂ ಚ ಮೇದಶ್ಚ ಮಾಂಸಂ ಚಾತಿಪ್ರವರ್ಧತೇ||೭೯||
ತೈರಾವೃತಗತಿರ್ವಾಯುರೋಜ ಆದಾಯ ಗಚ್ಛತಿ|
ಯದಾ ಬಸ್ತಿಂ ತದಾ ಕೃಚ್ಛ್ರೋ ಮಧುಮೇಹಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ||೮೦||
ಸ ಮಾರುತಸ್ಯ ಪಿತ್ತಸ್ಯ ಕಫಸ್ಯ ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ|
ದರ್ಶಯತ್ಯಾಕೃತಿಂ ಗತ್ವಾ ಕ್ಷಯಮಾಪ್ಯಾಯತೇ ಪುನಃ||೮೧||
ಉಪೇಕ್ಷಯಾಽಸ್ಯ ಜಾಯನ್ತೇ ಪಿಡಕಾಃ ಸಪ್ತ ದಾರುಣಾಃ|
ಮಾಂಸಲೇಷ್ವವಕಾಶೇಷು ಮರ್ಮಸ್ವಪಿ ಚ ಸನ್ಧಿಷು||೮೨||
ಶರಾವಿಕಾ ಕಚ್ಛಪಿಕಾ ಜಾಲಿನೀ ಸರ್ಷಪೀ ತಥಾ|
ಅಲಜೀ ವಿನತಾಖ್ಯಾ ಚ ವಿದ್ರಧೀ ಚೇತಿ ಸಪ್ತಮೀ||೮೩||
ಅನ್ತೋನ್ನತಾ ಮಧ್ಯನಿಮ್ನಾ ಶ್ಯಾವಾ ಕ್ಲೇದರುಗನ್ವಿತಾ|
ಶರಾವಿಕಾ ಸ್ಯಾತ್ ಪಿಡಕಾ ಶರಾವಾಕೃತಿಸಂಸ್ಥಿತಾ||೮೪||
ಅವಗಾಢಾರ್ತಿನಿಸ್ತೋದಾ ಮಹಾವಾಸ್ತುಪರಿಗ್ರಹಾ|
ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಾ ಕಚ್ಛಪಪೃಷ್ಠಾಭಾ ಪಿಡಕಾ ಕಚ್ಛಪೀ ಮತಾ||೮೫||
ಸ್ತಬ್ಧಾ ಸಿರಾಜಾಲವತೀ ಸ್ನಿಗ್ಧಾಸ್ರಾವಾ ಮಹಾಶಯಾ|
ರುಜಾನಿಸ್ತೋದಬಹುಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಚ್ಛಿದ್ರಾ ಚ ಜಾಲಿನೀ||೮೬||
ಪಿಡಕಾ ನಾತಿಮಹತೀ ಕ್ಷಿಪ್ರಪಾಕಾ ಮಹಾರುಜಾ|
ಸರ್ಷಪೀ ಸರ್ಷಪಾಭಾಭಿಃ ಪಿಡಕಾಭಿಶ್ಚಿತಾ ಭವೇತ್||೮೭||
ದಹತಿ ತ್ವಚಮುತ್ಥಾನೇ ತೃಷ್ಣಾಮೋಹಜ್ವರಪ್ರದಾ|
ವಿಸರ್ಪತ್ಯನಿಶಂ ದುಃಖಾದ್ದಹತ್ಯಗ್ನಿರಿವಾಲಜೀ||೮೮||
ಅವಗಾಢರುಜಾಕ್ಲೇದಾ ಪೃಷ್ಠೇ ವಾಽಪ್ಯುದರೇಽಪಿ ವಾ|
ಮಹತೀ ವಿನತಾ ನೀಲಾ ಪಿಡಕಾ ವಿನತಾ ಮತಾ||೮೯||
View original
गुरुस्निग्धाम्ललवणान्यतिमात्रं समश्नताम्|
नवमन्नं च पानं च निद्रामास्यासुखानि च||७८||
त्यक्तव्यायामचिन्तानां संशोधनमकुर्वताम्|
श्लेष्मा पित्तं च मेदश्च मांसं चातिप्रवर्धते||७९||
तैरावृतगतिर्वायुरोज आदाय गच्छति|
यदा बस्तिं तदा कृच्छ्रो मधुमेहः प्रवर्तते||८०||
स मारुतस्य पित्तस्य कफस्य च मुहुर्मुहुः|
दर्शयत्याकृतिं गत्वा क्षयमाप्यायते पुनः||८१||
उपेक्षयाऽस्य जायन्ते पिडकाः सप्त दारुणाः|
मांसलेष्ववकाशेषु मर्मस्वपि च सन्धिषु||८२||
शराविका कच्छपिका जालिनी सर्षपी तथा|
अलजी विनताख्या च विद्रधी चेति सप्तमी||८३||
अन्तोन्नता मध्यनिम्ना श्यावा क्लेदरुगन्विता|
शराविका स्यात् पिडका शरावाकृतिसंस्थिता||८४||
अवगाढार्तिनिस्तोदा महावास्तुपरिग्रहा|
श्लक्ष्णा कच्छपपृष्ठाभा पिडका कच्छपी मता||८५||
स्तब्धा सिराजालवती स्निग्धास्रावा महाशया|
रुजानिस्तोदबहुला सूक्ष्मच्छिद्रा च जालिनी||८६||
पिडका नातिमहती क्षिप्रपाका महारुजा|
सर्षपी सर्षपाभाभिः पिडकाभिश्चिता भवेत्||८७||
दहति त्वचमुत्थाने तृष्णामोहज्वरप्रदा|
विसर्पत्यनिशं दुःखाद्दहत्यग्निरिवालजी||८८||
अवगाढरुजाक्लेदा पृष्ठे वाऽप्युदरेऽपि वा|
महती विनता नीला पिडका विनता मता||८९||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಸಪ್ತಪಿಡಕಾ ವಕ್ತವ್ಯಾಃ, ಅತಸ್ತಾಸಾಂ ಪ್ರಧಾನಹೇತುತ್ವೇನ ಪ್ರಮೇಹಾನೇವ ತಾವನ್ನಿದಾನಾದಿಕ್ರಮೇಣಾಹ- ಗುರ್ವಿತ್ಯಾದಿ| ನವಂ ಪಾನಮಿತಿ ನವಂ ಮದ್ಯಮ್| ನಿದ್ರಾಮಾಸ್ಯಾಸುಖಾನಿ ಚೇತ್ಯತ್ರಾನ್ತೇ ‘ಭಜತಾಂ’ ಇತಿ ಶೇಷಃ| ಓಜಃ ಪ್ರಸಾದೋ ಧಾತೂನಾಮಿತಿ ಯಾವತ್| ಕೃಚ್ಛ್ರ್ ಇತಿ ಕೃಚ್ಛ್ರಸಾಧ್ಯಃ| ಉಪೇಕ್ಷಯಾ ಅಚಿಕಿತ್ಸಯಾ| ಶರಾವಿಕಾದಿಸಞ್ಜ್ಞಾನ್ವಯೋ ವಿವರಣೇ ಸ್ಫುಟಃ| ಅಲಜೀಸಞ್ಜ್ಞಾ ರೂಢಾ| ಏತಾಶ್ಚ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಾದುಕ್ತಾಃ| ತೇನ ಸುಶ್ರುತೇಽಪಿ ಪಿಡಕಾಧಿಕ್ಯಮುಕ್ತಂ ಯತ್, ತನ್ನ ವಿರೋಧಿ| ಸಿರಾಜಾಲಂ ಸಿರಾಸಮೂಹಃ| ಚಿತಾ ಅಧಿಷ್ಠಿತಾ||೭೮-೮೯||
Adhikarana 18 (90-100) · Śloka 100
ವಿದ್ರಧಿಂ ದ್ವಿವಿಧಾಮಾಹುರ್ಬಾಹ್ಯಾಮಾಭ್ಯನ್ತರೀಂ ತಥಾ|
ಬಾಹ್ಯಾ ತ್ವಕ್ಸ್ನಾಯುಮಾಂಸೋತ್ಥಾ ಕಣ್ಡರಾಭಾ ಮಹಾರುಜಾ||೯೦||
ಶೀತಕಾನ್ನವಿದಾಹ್ಯುಷ್ಣರೂಕ್ಷಶುಷ್ಕಾತಿಭೋಜನಾತ್|
ವಿರುದ್ಧಾಜೀರ್ಣಸಙ್ಕ್ಲಿಷ್ಟವಿಷಮಾಸಾತ್ಮ್ಯಭೋಜನಾತ್||೯೧||
ವ್ಯಾಪನ್ನಬಹುಮದ್ಯತ್ವಾದ್ವೇಗಸನ್ಧಾರಣಾಚ್ಛ್ರಮಾತ್|
ಜಿಹ್ಮವ್ಯಾಯಾಮಶಯನಾದತಿಭಾರಾಧ್ವಮೈಥುನಾತ್||೯೨||
ಅನ್ತಃಶರೀರೇ ಮಾಂಸಾಸೃಗಾವಿಶನ್ತಿ ಯದಾ ಮಲಾಃ|
ತದಾ ಸಞ್ಜಾಯತೇ ಗ್ರನ್ಥಿರ್ಗಮ್ಭೀರಸ್ಥಃ ಸುದಾರುಣಃ||೯೩||
ಹೃದಯೇ ಕ್ಲೋಮ್ನಿ ಯಕೃತಿ ಪ್ಲೀಹ್ನಿ ಕುಕ್ಷೌ ಚ ವೃಕ್ಕಯೋಃ|
ನಾಭ್ಯಾಂ ವಙ್ಕ್ಷಣಯೋರ್ವಾಽಪಿ ಬಸ್ತೌ ವಾ ತೀವ್ರವೇದನಃ||೯೪||
ದುಷ್ಟರಕ್ತಾತಿಮಾತ್ರತ್ವಾತ್ ಸ ವೈ ಶೀಘ್ರಂ ವಿದಹ್ಯತೇ|
ತತಃ ಶೀಘ್ರವಿದಾಹಿತ್ವಾದ್ವಿದ್ರಧೀತ್ಯಭಿಧೀಯತೇ||೯೫||
ವ್ಯಧಚ್ಛೇದಭ್ರಮಾನಾಹಶಬ್ದಸ್ಫುರಣಸರ್ಪಣೈಃ|
ವಾತಿಕೀಂ, ಪೈತ್ತಿಕೀಂ ತೃಷ್ಣಾದಾಹಮೋಹಮದಜ್ವರೈಃ||೯೬||
ಜೃಮ್ಭೋತ್ಕ್ಲೇಶಾರುಚಿಸ್ತಮ್ಭಶೀತಕೈಃ ಶ್ಲೈಷ್ಮಿಕೀಂ ವಿದುಃ|
ಸರ್ವಾಸು ಚ ಮಹಚ್ಛೂಲಂ ವಿದ್ರಧೀಷೂಪಜಾಯತೇ||೯೭||
ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರೈರ್ಭಿದ್ಯತ ಇವ ಚೋಲ್ಮುಕೈರಿವ ದಹ್ಯತೇ|
ವಿದ್ರಧೀ ವ್ಯಮ್ಲತಾ ಯಾತಾ ವೃಶ್ಚಿಕೈರಿವ ದಶ್ಯತೇ||೯೮||
ತನು ರೂಕ್ಷಾರುಣಂ ಶ್ಯಾವಂ ಫೇನಿಲಂ ವಾತವಿದ್ರಧೀ|
ತಿಲಮಾಷಕುಲತ್ಥೋದಸನ್ನಿಭಂ ಪಿತ್ತವಿದ್ರಧೀ||೯೯||
ಶ್ಲೈಷ್ಮಿಕೀ ಸ್ರವತಿ ಶ್ವೇತಂ ಪಿಚ್ಛಿಲಂ ಬಹಲಂ ಬಹು|
ಲಕ್ಷಣಂ ಸರ್ವಮೇವೈತದ್ಭಜತೇ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕೀ||೧೦೦||
View original
विद्रधिं द्विविधामाहुर्बाह्यामाभ्यन्तरीं तथा|
बाह्या त्वक्स्नायुमांसोत्था कण्डराभा महारुजा||९०||
शीतकान्नविदाह्युष्णरूक्षशुष्कातिभोजनात्|
विरुद्धाजीर्णसङ्क्लिष्टविषमासात्म्यभोजनात्||९१||
व्यापन्नबहुमद्यत्वाद्वेगसन्धारणाच्छ्रमात्|
जिह्मव्यायामशयनादतिभाराध्वमैथुनात्||९२||
अन्तःशरीरे मांसासृगाविशन्ति यदा मलाः|
तदा सञ्जायते ग्रन्थिर्गम्भीरस्थः सुदारुणः||९३||
हृदये क्लोम्नि यकृति प्लीह्नि कुक्षौ च वृक्कयोः|
नाभ्यां वङ्क्षणयोर्वाऽपि बस्तौ वा तीव्रवेदनः||९४||
दुष्टरक्तातिमात्रत्वात् स वै शीघ्रं विदह्यते|
ततः शीघ्रविदाहित्वाद्विद्रधीत्यभिधीयते||९५||
व्यधच्छेदभ्रमानाहशब्दस्फुरणसर्पणैः|
वातिकीं, पैत्तिकीं तृष्णादाहमोहमदज्वरैः||९६||
जृम्भोत्क्लेशारुचिस्तम्भशीतकैः श्लैष्मिकीं विदुः|
सर्वासु च महच्छूलं विद्रधीषूपजायते||९७||
शस्त्रास्त्रैर्भिद्यत इव चोल्मुकैरिव दह्यते|
विद्रधी व्यम्लता याता वृश्चिकैरिव दश्यते||९८||
तनु रूक्षारुणं श्यावं फेनिलं वातविद्रधी|
तिलमाषकुलत्थोदसन्निभं पित्तविद्रधी||९९||
श्लैष्मिकी स्रवति श्वेतं पिच्छिलं बहलं बहु|
लक्षणं सर्वमेवैतद्भजते सान्निपातिकी||१००||
ವಿದ್ರಧಿಂ ದ್ವಿವಿಧಾಮಿತ್ಯನೇನಾಭ್ಯನ್ತರವಿದ್ರಧೇರಪಿ ವಿದ್ರಧಿತ್ವೇನ ಪಿಡಕಾನಾಂ ಸಪ್ತತ್ವೇಽವಿರೋಧ ಇತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಕಣ್ಡರಾಭಾ ಸ್ಥೂಲಸ್ನಾಯ್ವಾಕಾರಾ| ಅನ್ತರ್ವಿದ್ರಧೇರ್ಗರೀಯಸ್ತ್ವೇನ ನಿದಾನಾನ್ಯಾಹ- ಶೀತಕೇತ್ಯಾದಿ| ಸಙ್ಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ದೋಷಲಮ್| ವ್ಯಾಪನ್ನಂ ಚ ಬಹು ಚ ಮದ್ಯಮುಪಯುಙ್ಕ್ತೇ ಯಃ ಸ ವ್ಯಾಪನ್ನಬಹುಮದ್ಯಃ| ಅನ್ತಃಶರೀರ ಇತಿ ಕೋಷ್ಠೇ| ಮಲಾ ದೋಷಾಃ| ಗ್ರನ್ಥಿರಿವ ಗ್ರನ್ಥಿಃ| ಸ ಇತಿ ಗ್ರನ್ಥಿಃ| ವ್ಯಧಾದಯೋ ವ್ಯಥಾಪ್ರಕಾರಾಃ | ಶೀತಮೇವ ಶೀತಕಮ್| ವ್ಯಮ್ಲತಾಂ ಯಾತಾ ವಿದಾಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ| ತಮಕಃ ಶ್ವಾಸಭೇದಃ||೯೦-೧೦೦||
Adhikarana 19 (101-103) · Śloka 103
ಅಥಾಸಾಂ ವಿದ್ರಧೀನಾಂ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತ್ವವಿಶೇಷಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ಸ್ಥಾನಕೃತಂ ಲಿಙ್ಗವಿಶೇಷಮುಪದೇಕ್ಷ್ಯಾಮಃ- ತತ್ರ ಪ್ರಧಾನಮರ್ಮಜಾಯಾಂ ವಿದ್ರಧ್ಯಾಂ ಹೃದ್ಧಟ್ಟನತಮಕಪ್ರಮೋಹಕಾಸಶ್ವಾಸಾಃ, ಕ್ಲೋಮಜಾಯಾಂ ಪಿಪಾಸಾಮುಖಶೋಷಗಲಗ್ರಹಾಃ, ಯಕೃಜ್ಜಾಯಾಂ ಶ್ವಾಸಃ, ಪ್ಲೀಹಜಾಯಾಮುಚ್ಛ್ವಾಸೋಪರೋಧಃ, ಕುಕ್ಷಿಜಾಯಾಂ ಕುಕ್ಷಿಪಾರ್ಶ್ವಾನ್ತರಾಂಸಶೂಲಂ, ವೃಕ್ಕಜಾಯಾಂ ಪೃಷ್ಠಕಟಿಗ್ರಹಃ, ನಾಭಿಜಾಯಾಂ ಹಿಕ್ಕಾ, ವಙ್ಕ್ಷಣಜಾಯಾಂ ಸಕ್ಥಿಸಾದಃ, ಬಸ್ತಿಜಾಯಾಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಪೂತಿಮೂತ್ರವರ್ಚಸತ್ವಂ ಚೇತಿ||೧೦೧||
ಪಕ್ವಪ್ರಭಿನ್ನಾಸೂರ್ಧ್ವಜಾಸು ಮುಖಾತ್ ಸ್ರಾವಃ ಸ್ರವತಿ, ಅಧೋಜಾಸು ಗುದಾತ್, ಉಭಯತಸ್ತು ನಾಭಿಜಾಸು||೧೦೨||
ಆಸಾಂ ಹೃನ್ನಾಭಿಬಸ್ತಿಜಾಃ ಪರಿಪಕ್ವಾಃ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕೀ ಚ ಮರಣಾಯ; ಶೇಷಾಃ ಪುನಃ ಕುಶಲಮಾಶುಪ್ರತಿಕಾರಿಣಂ ಚಿಕಿತ್ಸಕಮಾಸಾದ್ಯೋಪಶಾಮ್ಯನ್ತಿ|
ತಸ್ಮಾದಚಿರೋತ್ಥಿತಾಂ ವಿದ್ರಧೀಂ ಶಸ್ತ್ರಸರ್ಪವಿದ್ಯುದಗ್ನಿತುಲ್ಯಾಂ ಸ್ನೇಹವಿರೇಚನೈರಾಶ್ವೇವೋಪಕ್ರಮೇತ್ ಸರ್ವಶೋ ಗುಲ್ಮವಚ್ಚೇತಿ||೧೦೩||
View original
अथासां विद्रधीनां साध्यासाध्यत्वविशेषज्ञानार्थं स्थानकृतं लिङ्गविशेषमुपदेक्ष्यामः- तत्र प्रधानमर्मजायां विद्रध्यां हृद्धट्टनतमकप्रमोहकासश्वासाः, क्लोमजायां पिपासामुखशोषगलग्रहाः, यकृज्जायां श्वासः, प्लीहजायामुच्छ्वासोपरोधः, कुक्षिजायां कुक्षिपार्श्वान्तरांसशूलं, वृक्कजायां पृष्ठकटिग्रहः, नाभिजायां हिक्का, वङ्क्षणजायां सक्थिसादः, बस्तिजायां कृच्छ्रपूतिमूत्रवर्चसत्वं चेति||१०१||
पक्वप्रभिन्नासूर्ध्वजासु मुखात् स्रावः स्रवति, अधोजासु गुदात्, उभयतस्तु नाभिजासु||१०२||
आसां हृन्नाभिबस्तिजाः परिपक्वाः सान्निपातिकी च मरणाय; शेषाः पुनः कुशलमाशुप्रतिकारिणं चिकित्सकमासाद्योपशाम्यन्ति|
तस्मादचिरोत्थितां विद्रधीं शस्त्रसर्पविद्युदग्नितुल्यां स्नेहविरेचनैराश्वेवोपक्रमेत् सर्वशो गुल्मवच्चेति||१०३||
ಕುಕ್ಷಿಪಾರ್ಶ್ವಾನ್ತರಾಂಸಶೂಲಮಿತಿ ಕುಕ್ಷಿಪಾರ್ಶ್ವಾನ್ತರಾಂಸೇಷು ಶೂಲಮ್ | ಹೃನ್ನಾಭಿಬಸ್ತಿಜಾಸು ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕೀಂ ಪೃಥಕ್ ಪಠನ್ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕೀಂ ಪಕ್ವಾಮಪಕ್ವಾಂ ಚಾಸಾಧ್ಯಾಂ ದರ್ಶಯತಿ| ಶಸ್ತ್ರಾದಿದೃಷ್ಟಾನ್ತತ್ರಯಾಚ್ಛಸ್ತ್ರವನ್ಮರ್ಮಚ್ಛೇದಕತ್ವಂ, ಸರ್ಪವದಾಶುಸಞ್ಜ್ಞಾಹಾರಿತ್ವಂ, ವಿದ್ಯುದಗ್ನಿವದಾಶುಮಾರಕತ್ವಂ ಜ್ಞೇಯಮ್||೧೦೧-೧೦೩||
Adhikarana 20 (104-107) · Śloka 107
ಭವನ್ತಿ ಚಾತ್ರ- ವಿನಾ ಪ್ರಮೇಹಮಪ್ಯೇತಾ ಜಾಯನ್ತೇ ದುಷ್ಟಮೇದಸಃ|
ತಾವಚ್ಚೈತಾ ನ ಲಕ್ಷ್ಯನ್ತೇ ಯಾವದ್ವಾಸ್ತುಪರಿಗ್ರಹಃ||೧೦೪||
ಶರಾವಿಕಾ ಕಚ್ಛಪಿಕಾ ಜಾಲಿನೀ ಚೇತಿ ದುಃಸಹಾಃ|
ಜಾಯನ್ತೇ ತಾ ಹ್ಯತಿಬಲಾಃ ಪ್ರಭೂತಶ್ಲೇಷ್ಮಮೇದಸಃ||೧೦೫||
ಸರ್ಷಪೀ ಚಾಲಜೀ ಚೈವ ವಿನತಾ ವಿದ್ರಧೀ ಚ ಯಾಃ|
ಸಾಧ್ಯಃ ಪಿತ್ತೋಲ್ಬಣಾಸ್ತಾಸ್ತು ಸಮ್ಭವನ್ತ್ಯಲ್ಪಮೇದಸಃ||೧೦೬||
ಮರ್ಮಸ್ವಂಸೇ ಗುದೇ ಪಾಣ್ಯೋಃ ಸ್ತನೇ ಸನ್ಧಿಷು ಪಾದಯೋಃ|
ಜಾಯನ್ತೇ ಯಸ್ಯ ಪಿಡಿಕಾಃ ಸ ಪ್ರಮೇಹೀ ನ ಜೀವತಿ||೧೦೭||
View original
भवन्ति चात्र- विना प्रमेहमप्येता जायन्ते दुष्टमेदसः|
तावच्चैता न लक्ष्यन्ते यावद्वास्तुपरिग्रहः||१०४||
शराविका कच्छपिका जालिनी चेति दुःसहाः|
जायन्ते ता ह्यतिबलाः प्रभूतश्लेष्ममेदसः||१०५||
सर्षपी चालजी चैव विनता विद्रधी च याः|
साध्यः पित्तोल्बणास्तास्तु सम्भवन्त्यल्पमेदसः||१०६||
मर्मस्वंसे गुदे पाण्योः स्तने सन्धिषु पादयोः|
जायन्ते यस्य पिडिकाः स प्रमेही न जीवति||१०७||
ಪ್ರಮೇಹಂ ವಿನಾಽಪ್ಯುಕ್ತಪಿಡಕಾಸಮ್ಭವಂ ದರ್ಶಯತಿ- ವಿನೇತ್ಯಾದಿ| ಏತೇನ ಚ ಪಿಡಕಾನಾಂ ಮಾಧುಮೇಹಿಕತ್ವಂ ಯತ್ ಪೂರ್ವಮುಕ್ತಂ ತತ್ ಪ್ರಾಯಿಕತ್ವೇನ ಜ್ಞೇಯಮ್| ವಾಸ್ತು ಸ್ಥಾನಮ್| ವಿದ್ರಧೀ ಚೇತಿ ಬಾಹ್ಯವಿದ್ರಧೀ||೧೦೪-೧೦೭||
Adhikarana 21 (108-111) · Śloka 111
ತಥಾಽನ್ಯಾಃ ಪಿಡಕಾಃ ಸನ್ತಿ ರಕ್ತಪೀತಾಸಿತಾರುಣಾಃ|
ಪಾಣ್ಡುರಾಃ ಪಾಣ್ಡುವರ್ಣಾಶ್ಚ ಭಸ್ಮಾಭಾ ಮೇಚಕಪ್ರಭಾಃ||೧೦೮||
ಮೃದ್ವ್ಯಶ್ಚ ಕಠಿನಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಃ ಸ್ಥೂಲಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಸ್ತಥಾಽಪರಾಃ|
ಮನ್ದವೇಗಾ ಮಹಾವೇಗಾಃ ಸ್ವಲ್ಪಶೂಲಾ ಮಹಾರುಜಃ||೧೦೯||
ತಾ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಮಾರುತಾದೀನಾಂ ಯಥಾಸ್ವೈರ್ಹೇತುಲಕ್ಷಣೈಃ|
ಬ್ರೂಯಾದುಪಚರೇಚ್ಚಾಶು ಪ್ರಾಗುಪದ್ರವದರ್ಶನಾತ್||೧೧೦||
ತೃಟ್ಶ್ವಾಸಮಾಂಸಸಙ್ಕೋಥಮೋಹಹಿಕ್ಕಾಮದಜ್ವರಾಃ|
ವೀಸರ್ಪಮರ್ಮಸಂರೋಧಾಃ ಪಿಡಕಾನಾಮುಪದ್ರವಾಃ||೧೧೧||
View original
तथाऽन्याः पिडकाः सन्ति रक्तपीतासितारुणाः|
पाण्डुराः पाण्डुवर्णाश्च भस्माभा मेचकप्रभाः||१०८||
मृद्व्यश्च कठिनाश्चान्याः स्थूलाः सूक्ष्मास्तथाऽपराः|
मन्दवेगा महावेगाः स्वल्पशूला महारुजः||१०९||
ता बुद्ध्वा मारुतादीनां यथास्वैर्हेतुलक्षणैः|
ब्रूयादुपचरेच्चाशु प्रागुपद्रवदर्शनात्||११०||
तृट्श्वासमांससङ्कोथमोहहिक्कामदज्वराः|
वीसर्पमर्मसंरोधाः पिडकानामुपद्रवाः||१११||
ಪ್ರಮೇಹಪಿಡಕಾಪ್ರಸಙ್ಗೇನಾನ್ಯಾಸಾಮಪಿ ಪಿಡಕಾನಾಮಾವಿಷ್ಕೃತಾನಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಬ್ರೂತೇ- ತಥಾಽನ್ಯಾ ಇತ್ಯಾದಿ| ಪಾಣ್ಡುರಾ ಧೂಸರಾಃ, ಪಾಣ್ಡುವರ್ಣಾಸ್ತು ರೂಕ್ಷಪಾಣ್ಡುವರ್ಣಾ ಜ್ಞೇಯಾಃ| ಮೇಚಕಪ್ರಭಾಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಕೃಷ್ಣವರ್ಣಾಃ| ಉಪಚರೇಚ್ಚೇತಿ ಮಾರುತಾದೀನಾಂ ಭೇಷಜೈರಿತ್ಯರ್ಥಾದ್ಭವತಿ| ಪ್ರಾಗುಪದ್ರವದರ್ಶನಾದಿತ್ಯನೇನ ಉಪದ್ರವಯುಕ್ತಾ ಪಿಡಕಾ ಅಸಾಧ್ಯೇತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಸಙ್ಕೋಥಃ ಪೂತಿಭಾವಃ||೧೦೮-೧೧೧||
Adhikarana 22 (112-113) · Śloka 113
ಕ್ಷಯಃ ಸ್ಥಾನಂ ಚ ವೃದ್ಧಿಶ್ಚ ದೋಷಾಣಾಂ ತ್ರಿವಿಧಾ ಗತಿಃ|
ಊರ್ಧ್ವಂ ಚಾಧಶ್ಚ ತಿರ್ಯಕ್ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ತ್ರಿವಿಧಾಽಪರಾ||೧೧೨||
ತ್ರಿವಿಧಾ ಚಾಪರಾ ಕೋಷ್ಠಶಾಖಾಮರ್ಮಾಸ್ಥಿಸನ್ಧಿಷು|
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ವಿಧಿಭೇದೇನ ದೋಷಾಣಾಂ ತ್ರಿವಿಧಾ ಗತಿಃ||೧೧೩||
View original
क्षयः स्थानं च वृद्धिश्च दोषाणां त्रिविधा गतिः|
ऊर्ध्वं चाधश्च तिर्यक्च विज्ञेया त्रिविधाऽपरा||११२||
त्रिविधा चापरा कोष्ठशाखामर्मास्थिसन्धिषु|
इत्युक्ता विधिभेदेन दोषाणां त्रिविधा गतिः||११३||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ದೋಷಾಣಾಂ ಗತಿಂ ವಿವೃಣೋತಿ- ಕ್ಷಯ ಇತ್ಯಾದಿ| ಸ್ಥಾನಂ ಸ್ವಮಾನವಸ್ಥಾನಮ್| ಗತಿಃ ಪ್ರಕಾರೋಽವಸ್ಥಾ ವಾ| ಚಯ ಇತ್ಯತ್ರ ಪ್ರಶಬ್ದೋ ಲುಪ್ತನಿರ್ದಿಷ್ಟಃ, ತೇನ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಚಯಃ; ಏವಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಃ ಕೋಪಃ ಪ್ರಕೋಪಃ; ಏವಂ ಪ್ರಶಮೋಽಪಿ| ಏತೇನ ವರ್ಷಾದಿಷು ಪಿತ್ತಾದೀನಾಂ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಶ್ಚಯೋ ಭವತೀತಿ ದರ್ಶ್ಯತೇ, ಇತರದೋಷಸ್ಯಾಪಿ ಚ ಸ್ತೋಕಮಾತ್ರೇಣ ಚಯೋ ಯಥಾಸಮ್ಭವಂ ಸೂಚ್ಯತೇ; ತೇನ ಶರದ್ಯನುಬಲತ್ವೇನ ಕಫಪ್ರಕೋಪೋ ಭವತೀತ್ಯಾದಿ ಗೃಹೀತಂ ಭವತಿ||೧೧೨-೧೧೩||
Adhikarana 23 (114) · Śloka 115
ಚಯಪ್ರಕೋಪಪ್ರಶಮಾಃ ಪಿತ್ತಾದೀನಾಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್|
ಭವನ್ತ್ಯೇಕೈಕಶಃ ಷಟ್ಸು ಕಾಲೇಷ್ವಭ್ರಾಗಮಾದಿಷು||೧೧೪||
ಗತಿಃ ಕಾಲಕೃತಾ ಚೈಷಾ ಚಯಾದ್ಯಾ ಪುನರುಚ್ಯತೇ|೧೧೫|
View original
चयप्रकोपप्रशमाः पित्तादीनां यथाक्रमम्|
भवन्त्येकैकशः षट्सु कालेष्वभ्रागमादिषु||११४||
गतिः कालकृता चैषा चयाद्या पुनरुच्यते|११५|
ಯಥಾಕ್ರಮಮಿತಿ ವರ್ಷಾಶರದ್ಧೇಮನ್ತವಸನ್ತಗ್ರೀಷ್ಮಪ್ರಾವೃಟ್ಕ್ರಮೇಣ; ಕಿಂವಾ ಯಥಾಕ್ರಮಮಿತಿ ಯಥಾಯೋಗ್ಯತಯಾ| ಪಿತ್ತಾದೀನಾಮಿತಿ ಪಿತ್ತಶ್ಲೇಷ್ಮವಾತಾನಾಮ್| ಏಕೈಕಶ ಇತಿ ಅಯೌಗಪದ್ಯೇನ| ಏತಚ್ಚ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯೇನೈವ ಜ್ಞೇಯಂ, ತೇನ ಪ್ರಾವೃಷಿ ಶ್ಲೇಷ್ಮಪಿತ್ತಕೋಪೇನಾಪ್ರಧಾನೇನ ನ ವ್ಯಭಿಚಾರಃ| ಯದುಕ್ತಂ- “ವರ್ಷಾಸ್ವಗ್ನಿಬಲೇ ಹೀನೇ ಕುಪ್ಯನ್ತಿ ಪವನಾದಯಃ” (ಸೂ.ಅ.೬) ಇತಿ| ಅತ್ರ ಹಿ ಪವನಾದಯ ಇತಿ ಪವನಪ್ರಧಾನಾಃ; ಏವಂ ವಸನ್ತೇ ವಾತಪಿತ್ತಪ್ರಕೋಪೇ ವ್ಯಾಖ್ಯೇಯಮ್| ಅತ್ರ ಚ ಷಟ್ಸು ಋತುಷು ಪಿತ್ತಶ್ಲೇಷ್ಮವಾತಾನಾಂ ಪ್ರಬಲಚಯಾದಯೋ ವಿಭಜ್ಯಮಾನತ್ವೇನ; ತೇನ ಪಿತ್ತಚಯಕಾಲೇ ವಾತಸ್ಯ ಕೋಪಃ, ಶರದಿ ಪಿತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಕೋಪಕಾಲೇ ವಾತಪ್ರಶಮಃ, ಹೇಮನ್ತೇ ಪಿತ್ತಪ್ರಶಮಃ ಕಫಸ್ಯ ಚಯಃ, ವಸನ್ತೇ ತು ಕಫಪ್ರಕೋಪ ಏವ ಪರಂ, ತಥಾ ಕಫಪ್ರಶಮಕೇ ಗ್ರೀಷ್ಮೇ ವಾತಚಯ ಇತಿ ಚ ಸ್ಯಾತ್| ವಾತಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪಿತ್ತಾದೀನಾಮಿತ್ಯಭಿಧಾನಾಂ ವಿಸರ್ಗಸ್ಯಾಭಿಪ್ರೇತತ್ವೇನಾಗ್ರೇ ವಕ್ತವ್ಯತ್ವಾತ್ ಕೃತಂ, ವಿಸರ್ಗೇ ಚ ಪಿತ್ತಚಯ ಏವ ಭವತೀತಿ ಕೃತ್ವಾ||೧೧೪||-
Adhikarana 24 (115-118) · Śloka 118
ಗತಿಶ್ಚ ದ್ವಿವಿಧಾ ದೃಷ್ಟಾ ಪ್ರಾಕೃತೀ ವೈಕೃತೀ ಚ ಯಾ||೧೧೫||
ಪಿತ್ತಾದೇವೋಷ್ಮಣಃ ಪಕ್ತಿರ್ನರಾಣಾಮುಪಜಾಯತೇ|
ತಚ್ಚ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ವಿಕಾರಾನ್ ಕುರುತೇ ಬಹೂನ್||೧೧೬||
ಪ್ರಾಕೃತಸ್ತು ಬಲಂ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ವಿಕೃತೋ ಮಲ ಉಚ್ಯತೇ|
ಸ ಚೈವೌಜಃ ಸ್ಮೃತಃ ಕಾಯೇ ಸ ಚ ಪಾಪ್ಮೋಪದಿಶ್ಯತೇ||೧೧೭||
ಸರ್ವಾ ಹಿ ಚೇಷ್ಟಾ ವಾತೇನ ಸ ಪ್ರಾಣಃ ಪ್ರಾಣೀನಾಂ ಸ್ಮೃತಃ|
ತೇನೈವ ರೋಗಾ ಜಾಯನ್ತೇ ತೇನ ಚೈವೋಪರುಧ್ಯತೇ||೧೧೮||
View original
गतिश्च द्विविधा दृष्टा प्राकृती वैकृती च या||११५||
पित्तादेवोष्मणः पक्तिर्नराणामुपजायते|
तच्च पित्तं प्रकुपितं विकारान् कुरुते बहून्||११६||
प्राकृतस्तु बलं श्लेष्मा विकृतो मल उच्यते|
स चैवौजः स्मृतः काये स च पाप्मोपदिश्यते||११७||
सर्वा हि चेष्टा वातेन स प्राणः प्राणीनां स्मृतः|
तेनैव रोगा जायन्ते तेन चैवोपरुध्यते||११८||
ಗತಿಭೇದಾನ್ತರಮಾಹ- ಗತಿಶ್ಚೇತ್ಯಾದಿ| ಅತ್ರ ಪಿತ್ತಮಾದೌ ಕೃತಂ ಶರೀರಸ್ಥಿತಿಹೇತ್ವಗ್ನಿಕರ್ತೃತ್ವೇನ| ಪಕ್ತಿಃ ಪಾಕಃ| ಬಲಮಿತಿ ಬಲಹೇತುತ್ವೇನ| ಮಲ ಇತಿ ಶರೀರಮಲಿನೀಕರಣಾತ್| ಓಜ ಇತಿ ಸಾರಭೂತಂ; ಯದಿ ವಾ ದ್ವಿತೀಯಶ್ಲೈಷ್ಮಿಕೌಜೋಹೇತುತ್ವೇನೌಜಃ| ವಕ್ಷ್ಯತಿ ಹಿ ಶಾರೀರೇ- “ತಾವಚ್ಚೈವ ಶ್ಲೈಷ್ಮಿಕಸ್ಯೌಜಸಶ್ಚ ಪ್ರಮಾಣಮ್” (ಶಾ.ಅ.೭) ಇತಿ| ದುಃಖಹೇತುತ್ವಾತ್ ಪಾಪ್ಮಾ| ಸರ್ವಾ ಹಿ ಚೇಷ್ಟಾ ಇತಿ ಅವಿಕೃತಗಮನಾದ್ಯಾಃ| ಉಪರುಧ್ಯತೇ ಮ್ರಿಯತೇ||೧೧೫-೧೧೮||
Adhikarana 25 (119) · Śloka 119
ನಿತ್ಯಂ ಸನ್ನಿಹಿತಾಮಿತ್ರಂ ಸಮೀಕ್ಷ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮವಾನ್|
ನಿತ್ಯಂ ಯುಕ್ತಃ ಪರಿಚರೇದಿಚ್ಛನ್ನಾಯುರನಿತ್ವರಮ್||೧೧೯||
View original
नित्यं सन्निहितामित्रं समीक्ष्यात्मानमात्मवान्|
नित्यं युक्तः परिचरेदिच्छन्नायुरनित्वरम्||११९||
ಆತ್ಮವಾನಿತಿ ಪ್ರಶಂಸಾಯಾಂ ಮತುಪ್ಪ್ರತ್ಯಯಃ| ಯುಕ್ತ ಇತ್ಯುದ್ಯುಕ್ತಃ| ಅನಿತ್ವರಮ್ ಅಗತ್ವರಮ್||೧೧೯||
Adhikarana 26 (120-121) · Śloka 121
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕೌ- ಶಿರೋರೋಗಾಃ ಸಹೃದ್ರೋಗಾ ರೋಗಾ ಮಾನವಿಕಲ್ಪಜಾಃ|
ಕ್ಷಯಾಃ ಸಪಿಡಕಾಶ್ಚೋಕ್ತಾ ದೋಷಾಣಾಂ ಗತಿರೇವ ಚ||೧೨೦||
ಕಿಯನ್ತಃಶಿರಸೀಯೇಽಸ್ಮಿನ್ನಧ್ಯಾಯೇ ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿನಾ|
ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ಭಿಷಜಾಂ ಚೈವ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಚ ಹಿತೈಷಿಣಾ||೧೨೧||
View original
तत्र श्लोकौ- शिरोरोगाः सहृद्रोगा रोगा मानविकल्पजाः|
क्षयाः सपिडकाश्चोक्ता दोषाणां गतिरेव च||१२०||
कियन्तःशिरसीयेऽस्मिन्नध्याये तत्त्वदर्शिना|
ज्ञानार्थं भिषजां चैव प्रजानां च हितैषिणा||१२१||
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕಾವಿತ್ಯಾದಿ||೧೨೦-೧೨೧||
Adhikarana puShpikA · Śloka 17
ಇತ್ಯಗ್ನಿವೇಶಕೃತೇ ತನ್ತ್ರೇ ಚರಕಪ್ರತಿಸಂಸ್ಕೃತೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನೇ ಕಿಯನ್ತಃಶಿರಸೀಯೋ ನಾಮ ಸಪ್ತದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೧೭||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते श्लोकस्थाने कियन्तःशिरसीयो नाम सप्तदशोऽध्यायः||१७||
ಇತಿ ಶ್ರೀಚಕ್ರಪಾಣಿದತ್ತವಿರಚಿತಾಯಾಂ ಚರಕತಾತ್ಪರ್ಯಟೀಕಾಯಾಮಾಯುರ್ವೇದದೀಪಿಕಾಯಾಂ ಸೂತ್ರಸ್ಥಾನೇ ರೋಗಚತುಷ್ಕೇ ಕಿಯನ್ತಃಶಿರಸೀಯೋ ನಾಮ ಸಪ್ತದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೧೭||