Adhikarana adhyAyopakramaH · Śloka
ശ്രീഗണേശായ നമഃ| ശ്രീസരസ്വത്യൈ നമഃ| ശ്രീഗുരുഭ്യോ നമഃ| അഥേദാനീം ചികിത്സിതസ്ഥാനസ്യാരമ്ഭഃ| തസ്യ ചായം സമ്ബന്ധഃ| രോഗപരീക്ഷാ നിദാനസ്ഥാനേ ഗദിതാ| സാമ്പ്രതം ചികിത്സാ വക്തും യുക്താ| തഥാ ച മുനിഃ (ച. സൂ. അ.൨൦/൨൦)- "രോഗമാദൌ പരീക്ഷേത തതോऽനന്തരമോഷധമ്|" ഇതി| തസ്മാച്ചികിത്സിതസ്ഥാനാരമ്ഭോ ന്യായ്യഃ| തത്ര യഥോദ്ദേശോ വ്യാധീനാം നിദാനസ്ഥാനേ, തേനൈവ ക്രമേണാസ്യ സ്ഥാനസ്യ വിരചനാ യുക്തേതി ജ്വരചികിത്സിതമേവ വിവക്ഷുരാഹ-
Adhikarana jvaracikitsitAdhyAyaH (2) · Śloka 2
അഥാതോ ജ്വരചികിത്സിതം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ|
ഇതി ഹ സ്മാഹുരാത്രേയാദയോ മഹര്ഷയഃ|
(ഗദ്യസൂത്രേ)|൨|
View original
अथातो ज्वरचिकित्सितं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः|
(गद्यसूत्रे)|२|
സ൦-ഇതി ഹ സ്മാഹുരാത്രേയാദയോ മഹര്ഷയ ഇത്യനേനാഗമശരണത്വമാത്മനഃ പ്രതിപാദയതി|
Adhikarana jvarasaMprAptiHla~gghanakAraNam la~gghanAvasthA (1-2) · Śloka 2
ആമാശയസ്ഥോ ഹത്വാऽഗ്നിം സാമോ മാര്ഗാന് പിധായ യത്|
വിദധാതി ജ്വരം ദോഷസ്തസ്മാത്കുര്വീത ലങ്ഘനമ്||൧||
പ്രാഗൂപേഷു ജ്വരാദൌ വാ, ബലം യത്നേന പാലയന്|
ബലാധിഷ്ഠാനമാരോഗ്യമാരോഗ്യാര്ഥഃ ക്രിയാക്രമഃ||൨||
View original
आमाशयस्थो हत्वाऽग्निं सामो मार्गान् पिधाय यत्|
विदधाति ज्वरं दोषस्तस्मात्कुर्वीत लङ्घनम्||१||
प्रागूपेषु ज्वरादौ वा, बलं यत्नेन पालयन्|
बलाधिष्ठानमारोग्यमारोग्यार्थः क्रियाक्रमः||२||
സ൦-ആമാശയസ്ഥോ ദോഷോ വഹ്നിം ഹത്വാ| സഹാമേന വര്തത ഇതി സാമഃ| തഥ, മാര്ഗാന് പിധായ-സ്ത്രോതാംസി സ്ഥഗയിത്വാ, യത്യസ്മാദ്ധേതോഃ, ജ്വരം വിദധാതി, തസ്മാത്കാരണാല്ലങനം കുര്വീത| ലങ്ഘനമത്രോപവാസഃ| തഥാ ചോക്തമ്| "ലങ്ഘനസ്യാവിശേഷോക്താവുപവാസം പ്രകല്പയേത്|" ഇതി| അത ഏവായമപി വക്ഷ്യതി (ശ്ലോ. ൧൦)- "തസ്മാദാദോഷപചനാജ്ജ്വരിതാനുപവാസയേത്|" ഇതി| കദാ ലങ്ഘനം കുര്വീത ? ഇത്യാഹ-പ്രാഗൂപേഷു-പൂര്വലക്ഷണേഷൂത്പന്നമാത്രേഷ്വേവ, ജ്വരാദൌ വാ-ഉത്പന്നമാത്രേ ജ്വരേ സതി| കിം കുര്വന് ലങ്ഘനം കുര്വീത ? ഇത്യാഹ-ബലം യത്നേന പാലയന്,- പ്രാണാംസ്താത്പര്യേണ രക്ഷന്, തദവിരോധേനേത്യര്ഥഃ| നനു, കുത ഏവം വിധീയതേ ? ഇത്യാഹ-ബലാധിഷ്ഠാനമിത്യാദി| യസ്മാദാരോഗ്യം-സ്വാസ്ഥ്യം, ബലാധിഷ്ഠാനമ്| ബലമധിഷ്ഠാനം-ആശ്രയോ, യസ്യ തദേവമ്| തഥാ, ക്രിയാക്രമ ആരോഗ്യാര്ഥഃ-സ്വാസ്ഥ്യപ്രയോജനഃ|ഘ്
Adhikarana la~gghanaPalam (3) · Śloka 3
ലങ്ഘനൈഃ ക്ഷപിതേ ദോഷേ ദീപ്തേऽഗ്നൌ ലാഘവേ സതി|
സ്വാസ്ഥ്യം ക്ഷുത്തൃഡ് രുചിഃ പക്തിര്ബലമോജശ്ച ജായതേ||൩||
View original
लङ्घनैः क्षपिते दोषे दीप्तेऽग्नौ लाघवे सति|
स्वास्थ्यं क्षुत्तृड् रुचिः पक्तिर्बलमोजश्च जायते||३||
സ൦-ലങ്ഘനൈഃ-ഉപവാസൈഃ, ദോഷേ-പൂര്വോക്തേ, ക്ഷപിതേ-ക്ഷയം നീതേ, തഥാऽഗ്നൌ ദീപ്തേ-സമിദ്ധേ സതി, തഥാ ലാഘവേऽങ്ഗാനാം സതി, സ്വാസ്ഥ്യാദി ജായതേ| സ്വാസ്ഥ്യം-യഥാപ്രകൃതിത്വമ്| രുചിഃ-അന്നാഭിലാഷഃ| പക്തിഃ-പാക ആമസ്യ| ബലം-ഉത്സാഹഃ| ഓജഃ-പരം ധാതുതേജഃ| ക്ഷപിധാതുരനുക്തോ~പി ധാതുഗണേ ശിഷ്ടപ്രയോഗതവശാദങ്ഗീകൃതഃ| ലങ്ഘനൈരിതി ജാതൌ ബഹുവചനമ്(?)| തേന കദാചിദേകേനൈവ ലങ്ഘനേന കദാചിദനേകൈര്ദോഷക്ഷയോ ജായത ഇതി ജ്ഞേയമ്|
Adhikarana jvaravisheShe vamanam (4-5) · Śloka 5
തത്രോത്കൃഷ്ടേ സമുത്ക്ലിഷ്ടേ കഫപ്രായേ ചലേ മലേ|
സഹൃല്ലാസപ്രസേകാന്നദ്വേഷകാസവിഷൂചികേ||൪||
സദ്യോഭുക്തസ്യ സഞ്ജാതേ ജ്വരേ സാമേ വിശേഷതഃ|
വമനം വമനാര്ഹസ്യ ശസ്തം|൫|
View original
तत्रोत्कृष्टे समुत्क्लिष्टे कफप्राये चले मले|
सहृल्लासप्रसेकान्नद्वेषकासविषूचिके||४||
सद्योभुक्तस्य सञ्जाते ज्वरे सामे विशेषतः|
वमनं वमनार्हस्य शस्तं|५|
സ൦-തത്ര-തസ്മിന്മലേ, ഉത്കൃഷ്ടേ-സ്വജന്മഗുണകര്മലക്ഷണതോऽധികേ| തഥാ, കഫപ്രായേ-കഫബഹുലേ വാതാഖ്യേ പിത്താഖ്യേ വേതി സാമര്ഥ്യാദ്ഗമ്യതേ| സമുത്ക്ലിഷ്ടേ-സ്വസ്ഥാനാച്ചലിതേ ബഹിരേനിര്യാതേ| തഥാ, ചലേ-ശിഥിലേ, ഉത്ക്ലിഷ്ടേऽപി ഹി കദാചിത് സ്ഥാനാവഷ്ടമ്ഭാദചലഃ സ്യാത്| ഏതദേവ കഫോത്ക്ലിഷ്ടാദികം ദര്ശയതി-സഹൃല്ലാസേസ്യാദി| ഹൃല്ലാസാദീനാം ദ്വന്ദ്വഃ| സഹ തൈര്വര്തതേ യസ്തസ്മിന്| ഹൃല്ലാസഃ-ഉദ്വമനമിവാനുഭവഃ| ഉദ്വമനം-ഹൃദയസ്യ| പ്രസേകഃ-പാനീയസ്യേവ നിഷ്ഠീവനമ്| സദ്യോഭുക്തസ്യേത്യാദി| ഈദൃശോ മലേ സതി സദ്യഃ കൃതാഹാരസ്യ ജ്വരേ സഞ്ജാതേ വിശേഷേണ സാമേ ജ്വരേ വമനാര്ഹസ്യ വമനം ശസ്തമ്| വമനാര്ഹാഃ-വമനവിരേചനവിധൌ പ്രോക്താഃ|
Adhikarana anyathAvamane doShaH (5-6) · Śloka 6
|
കുര്യാത്തദന്യഥാ||൫||
ശ്വാസാതീസാരസമ്മോഹഹൃദ്ഗോഗവിഷമജ്വരാന്|
|൬|
View original
|
कुर्यात्तदन्यथा||५||
श्वासातीसारसम्मोहहृद्गोगविषमज्वरान्|
|६|
സ൦-അന്യഥാ-ഉക്തവിധിവിപര്യയേണ, തത്-വമനം കൃതം, ശ്വാസാദീന് കുര്യാത്| തഥാ,-അനുത്ക്ലിഷ്ടഃ കഫപ്രധാനഃ സ്ഥിരോ ഹൃല്ലാസാദിരഹിതോ-വിപരീതഃ|
Adhikarana vamanayogAH (6-8) · Śloka 8
|
പിപ്പ്പലീഭിര്യുതാന് ഗാലാന് കലിങ്ഗൈര്മധുകേന വാ||൬||
ഉഷ്ണാമ്ഭസാ സമധുനാ പിബേത്സലവണേന വാ|
പടോലനിമ്ബകര്കോടവേത്രപത്രോദകേന വാ||൭||
തര്പണേന രസേനേക്ഷോര്മദ്യൈഃ കല്പോദിതാനി വ|
വമനാനി പ്രയുഞ്ജീത ബലകാലവിഭാഗവിത്||൮||
View original
|
पिप्प्पलीभिर्युतान् गालान् कलिङ्गैर्मधुकेन वा||६||
उष्णाम्भसा समधुना पिबेत्सलवणेन वा|
पटोलनिम्बकर्कोटवेत्रपत्रोदकेन वा||७||
तर्पणेन रसेनेक्षोर्मद्यैः कल्पोदितानि व|
वमनानि प्रयुञ्जीत बलकालविभागवित्||८||
സ൦-ഗാലോ-മദനഫലമ്, അസ്യ നിരപായത്വാച്ഛ്രേഷ്ഠത്വാച്ചപിപ്പ്പല്യാദിദ്രവ്യേഭ്യോऽനേന സഹോപയോഗിഭ്യോ ബഹൂപയോഗിതയാ പ്രധാവവിഭക്ത്യാ പ്രാഗുപന്യാസഃ| അന്യഥാ "കല്പയേത്സദൃശാന് ഭാഗാന് പ്രമാണം യത്ര നോദിതമ്|" (ഹൃ. ക. അ. ൬/൨൪) ഇതി മദനഫലേന പിപ്പല്യാദീനാം ച തുല്യം പ്രമാണം പ്രാപ്നുയാത്| പിപ്പലീഭിര്യുതാന് ഗാലാനഥവാ ശക്രയവൈര്യുതാനഥവാ മധുയഷ്ടികയാ വാ യുതാനഥവോഷ്ണാമ്ബുനാ മാക്ഷികയുതേന വാ സഹ പിബേത്| അഥവാ പടോലാദീനാം പത്രോദകേന വാ സഹ പിബേത്| അഥവാ തര്പണാദിഭിഃ പിബേത്| അഥവാ കല്പോദിതാനി-വമനകല്പോക്താനി വമനാനിയോഗ്യാനി പ്രയുഞ്ജീത| ബലകാലവിഭാഗവിദിതി അസ്യാം ദേഹബലാവസ്ഥായാം തഥാ വ്യാധിബലാവസ്ഥായാം ചേദം വമനം ദാതും യോഗ്യമിതി യോ വിഭാഗം വേത്തി സ ബലകാലവിഭാഗവിത്|
Adhikarana annavarjanam (9) · Śloka 9
കൃതേऽകൃതേ വാ വമനേ ജ്വരീ കുര്യാദ്വിശോഷണമ്|
ദോഷാണാം സമുദീര്ണാനാം പാചനായ ശമായ ച||൯||
View original
कृतेऽकृते वा वमने ज्वरी कुर्याद्विशोषणम्|
दोषाणां समुदीर्णानां पाचनाय शमाय च||९||
സ൦-വമനേ യോഗ്യോ യോ ജ്വരീ സ കൃതേ വമനേ, അപരസ്തു വമനേऽയോഗ്യഃ സോऽകൃതേ വമനേ, വിശോഷണം-ഉപവാസലക്ഷണം, കുര്യാത്| ഏവം കൃതവമനോऽകൃതവമനോ വാ ജ്വരീ സര്വഥാ ലങ്ഘനം കുര്യാത്| കിമര്ഥമ് ? ഇത്യാഹ-ദോഷാണാം-വാതാദീനാം, സമുദീര്ണാനാം-സമന്താത്സമുത്ഥാനാം, പാചനായ-പക്ത്യര്ഥം, ശമായ-ശാന്ത്യര്ഥം ച| നിരമാണാം പുനഃ സമുദീര്ണാനം ശാന്ത്യര്ഥമേവ|
Adhikarana annavarjane yuktiH (10) · Śloka 10
ദോഷേണ ഭസ്മനേവാഗ്നൌ ഛന്നേऽന്നം ന വിപച്യതേ|
തസ്മാദാദോഷപചനാജ്ജ്വരിതാനുപവാസയേത്||൧൦||
View original
दोषेण भस्मनेवाग्नौ छन्नेऽन्नं न विपच्यते|
तस्मादादोषपचनाज्ज्वरितानुपवासयेत्||१०||
സ൦-ദോഷേണ-ആമാഖ്യേന വാതാദിനാ വാ സഹൈകലോലീഭൂതേന, അഗ്നൌ ഛന്നേ-ച്ഛാദിതേ, അന്നമാമാശയസ്ഥം ന വിപച്യതേ ഭസ്മനേവ| യഥാ ബാഹ്യോऽഗ്നൌ സ്ഥഗിതേ തോയതണ്ഡുലാദികം സ്ഥാലീസ്ഥം ന വിപച്യതേ, തഥൈവാമാശയസ്ഥമന്നമാമേന ഛന്നേऽഗൌ ന വിപച്യതേ| യതശ്ചൈവം തസ്മാദ്ധേതോരാമദോഷസ്യ-പൂര്വോക്തസ്യ, പചനം-പാകമവധിം കൃത്വാ, ജ്വരിതാന്നരാനുപവാസയേത്|
Adhikarana udakavarjanam uShNAmbudoShAH shItAmbudoShAH (11-13) · Śloka 13
തൃഷ്ണഗല്പാല്പമുഷ്ണമ്ബു പിബേദ്വാതകഫജ്വരേ|
തത്കഫം വിലയം നീത്വാ തൃഷ്ണാമാശു നിവര്തയേത്||൧൧||
ഉദീര്യ ചാഗ്നിം സ്ത്രോതാംസി മൃദൂകൃത്യ വിശോധയേത്|
ലീനപിത്താനിലസ്വേദശകൃന്മൂത്രാനുലോമനമ്||൧൨||
നിദ്രാജാഡ്യാരുചിഹരം പ്രാണാനാമവലമ്ബനമ്|
വിപരീതമതഃ ശീതം ദോഷസങ്ഘാതവര്ദ്ധനമ്||൧൩||
View original
तृष्णगल्पाल्पमुष्णम्बु पिबेद्वातकफज्वरे|
तत्कफं विलयं नीत्वा तृष्णामाशु निवर्तयेत्||११||
उदीर्य चाग्निं स्त्रोतांसि मृदूकृत्य विशोधयेत्|
लीनपित्तानिलस्वेदशकृन्मूत्रानुलोमनम्||१२||
निद्राजाड्यारुचिहरं प्राणानामवलम्बनम्|
विपरीतमतः शीतं दोषसङ्ग़ातवर्द्धनम्||१३||
സ൦-[ തൃഷ്ണക്- ] തൃഷ്ണാവാന്നരഃ, അല്പാല്പം-സ്തോകം സ്തോകം, വാതകഫജ്വരേ ഉഷ്ണാമ്ബു പിബേത്| തൃഷ്ണഗിതി " സ്വപിതൃഷോര്നജിങ്" ഇതി നജിങ്| അല്പാല്പമിതി "പ്രകാരേ ഗുണവചനസ്യ" ഇതി ദ്വിത്വമ്| തത്-ഉഷ്ണാമ്ബു പീതം, കഫം-വാതസ്ത്യാനം, വിലയം നീത്വാ-വിലീനവിഗ്രഹതാമാപാദ്യ, തൃഷ്ണാമാശു നിവര്തയേത്, തര്പണ സ്വഭാവത്വാത്| തഥാ, അഗ്നിമുദീര്യ-സമിദ്ധം കൃത്വാ, സ്രോതാംസി വിശോധയേത്| കിം കൃത്വാ ? മൃദൂകൃത്യ,-തേഷാം സ്രോതസാം മാര്ദവമുത്പാദ്യ| തഥാ, ലീനാനി-അപ്രവൃത്തസ്വരൂപാണി ഛ, താനി പിത്താനിലസ്വേദശകൃന്മൂത്രാണി ച, തേഷാമനുലോമനം-പ്രവര്തനമ്| തഥാ, പ്രാണാനാം-ജീവിതാഖ്യാനാം, അവലമ്ബനമ്| തദുഷ്ണം ജലമാശ്രിത്യ തഥാ പ്രാണാഃ പ്രവര്തന്ത ഇത്യര്ഥഃ| അനേന ചോഷ്ണാമ്ബുകര്മകഥനവ്യാജേന വാതകഫജ്വരസ്വരൂപമപി കിഞ്ചിത് പ്രകാശയതി| യഥാ,-വാതശോഷിതേന കഫേന സ്ത്യാനീഭൂതേനാത്ര തൃഷ്ണാ ജായതേ, തഥാऽധികമഗ്നിമാന്ദ്യമ്, സ്രോതസാമശുദ്ധത്വമ്, തഥാ ലീനാനി പിത്താദീന്യത്ര സ്യുഃ, ഇതി|
Adhikarana javaravisheShe uShNAmbuniShedhaH (14-15) · Śloka 15
ഉഷ്ണമേവംഗുണത്വേऽപി യുഞ്ജ്യാന്നൈകാന്തപിത്തലേ|
ഉദ്രിക്തപിത്തേ ദവഥുദാഹമോഹാതിസാരിണി||൧൪||
വിഷമദ്യോത്ഥിതേ ഗ്രീഷ്മേ ക്ഷതക്ഷീണേऽസ്രപിത്തിനി|
|൧൫|
View original
उष्णमेवंगुणत्वेऽपि युञ्ज्यान्नैकान्तपित्तले|
उद्रिक्तपित्ते दवथुदाहमोहातिसारिणि||१४||
विषमद्योत्थिते ग्रीष्मे क्षतक्षीणेऽस्रपित्तिनि|
|१५|
സ൦-ഏവംഗുണമപ്യുഷ്ണാമ്ബു ഏകാന്തപിത്തലേ-കേവലപിത്തലേ ജ്വരിണി, വാ, ന യുഞ്ജ്യാദിതി| തഥാ, ഉദ്രിക്തം-അധികം, പിത്തം യസ്മിംസ്തസ്മിംശ്ച ന യുഞ്ജ്യാത്| തഥ, തദുഷ്ണാമ്ബു ദവഥ്വാദിമതി നരേ ന യുഞ്ജ്യാത്| ചക്ഷുരാദിഭ്യോ യസ്തീവ്ര ഊഷ്മാ പ്രവര്തതേ സ ദവഥുഃ| സര്വാങ്ഗീണസ്തീവ്ര ഊഷ്മാ-ദാഹഃ| മോഹോ-ഭ്രമഃ| തഥാ, വിഷമദ്യാഭ്യാമുത്ഥിതേ-ജാതേ ജ്വരേ| തഥാ, ഗ്രീഷ്മകാലേ| തഥാ, ക്ഷതശ്ച ക്ഷീണശ്ച ക്ഷതക്ഷീണഃ, ക്ഷതഃ-ഉരഃക്ഷതഃ, ക്ഷീണോ-ധാത്വപചയവാന്, തസ്മിംസ്തഥാഭൂതേ നരേ ന യുഞ്ജ്യാത്| തഥാ,അസ്രപിത്തനി-രക്തപിത്തവതി [ നരേ, ന യുഞ്ജയാത് ]|
Adhikarana niShiddhoShNodakAnAM ShaDa~ggAdishrutaM shItodakam (15-16) · Śloka 16
|
ഘനചന്ദനശുണ്ഠ്യമ്ബുപര്പടോശീരസാധിതമ്||൧൫||
ശീതം തേഭ്യോ ഹിതം തോയം പാചനം തൃഡ്ജ്വരാപഹമ്|
|൧൬|
View original
|
घनचन्दनशुण्ठ्यम्बुपर्पटोशीरसाधितम्||१५||
शीतं तेभ्यो हितं तोयं पाचनं तृड्ज्वरापहम्|
|१६|
സ൦-തേഭ്യഃ-ഉദ്രിക്തപിത്താദിഭ്യഃ പിപാസിതേഭ്യോ,ഘനാദിസാധിതം ശീതം തോയം ഹിതമ്| പാനീയസാധനേ ച തന്ത്രാന്തരേ വിധിരുക്തോ യഥാ-"കര്ഷം ഗൃഹീത്വാ ദ്രവ്യസ്യ തോയസ്യ പ്രസ്ഥമാവപേത്| അര്ധാവശേഷം തദ്ഭാഹ്യം തോയപാനേ ത്വയം വിധിഃ||" ഇതി|
Adhikarana jvare pittavirUddhaniShedhaH (16-17) · Śloka 17
|
ഊഷ്മാ പിത്താദൃതേ നാസ്തി ജ്വരോ നാസ്ത്യൂഷ്മണാ വിനാ||൧൬||
തസ്മാത്പിത്തവിരുദ്ധാനി ത്യജേത് പിത്താധികേऽധികമ്|
|൧൭|
View original
|
ऊष्मा पित्तादृते नास्ति ज्वरो नास्त्यूष्मणा विना||१६||
तस्मात्पित्तविरुद्धानि त्यजेत् पित्ताधिकेऽधिकम्|
|१७|
സ൦-പിത്തം വിനാ ഊഷ്മാ ന വിദ്യതേ, ജ്വരശ്ചോഷ്മണാ വിനാ നാസ്തി, സന്താപലക്ഷണത്വാത് ജ്വരസ്യ| യതശ്ചൈവം തസ്മാദ്യാനി പിത്തസ്യ വിരുദ്ധാന്യാഹാരവിഹാരാദീനി താനി സര്വസ്മിന് ജ്വരേ ത്യജേത്| പിത്താധികേ പുനരധികം കൃത്വാ-അതിശയേന, ത്യജേത്| പിത്താധിക ഇത്യത്രാധികഗ്രഹണേനേദം പ്രതിപാദയതി,-സര്വോ ജ്വരസ്ത്രിദോഷജോ ഭൂയസാ തു വ്യപദേശ ഇതി|
Adhikarana jvare snAnAdiniShedhaH (17) · Śloka 17
|
സ്നാനാഭ്യങ്ഗപ്രദേഹാംശ്ച പരിശേഷം ച ലങ്ഘനമ്||൧൭||
View original
|
स्नानाभ्यङ्गप्रदेहांश्च परिशेषं च लङ्घनम्||१७||
സ൦-ന കേവലം ജ്വരേ പിത്തവിരുദ്ധാനി ത്യജേത്| യാവത് സ്നാനാദീംശ്ച ത്യജേത്| സ്നാനാദീനാം പിത്തഹരത്വാശങ്കയാ സേവ്യത്വേ പ്രാപ്തേऽചിന്ത്യപ്രഭാവത്വാത് ജ്വരേ വിരുദ്ധാനീതി തത്സേവനം നിഷേധതി| പ്രദേഹഃ ചന്ദനാദ്യനുലേപഃ| പരിശേഷം ച ലങ്ഘനം ത്യജേത്, യല്ലങ്ഘനമുപയുക്തമുപവാസലക്ഷണം തതോ യദന്യത്തത് പരിശേഷമ്,-ശുധ്ദ്യാദ്യേകാദശപ്രകാരം ച, തത്ത്യജേത്| ഉപവാസലക്ഷണം തു ലങ്ഘനം നവജ്വരേ കര്തവ്യമേവ|
Adhikarana niShedhe yuktiH (18-19) · Śloka 19
അജീര്ണ ഇവ ശൂലഘ്നം സാമേ തീവ്രരുജി ജ്വരേ|
ന പിബേദൌഷധം തദ്ധി ഭൂയ ഏവാമമാവഹേത്||൧൮||
ആമാഭിഭൂതകോഷ്ഠസ്യ ക്ഷീരം വിഷമഹേരിവ|
|൧൯|
View original
अजीर्ण इव शूलघ्नं सामे तीव्ररुजि ज्वरे|
न पिबेदौषधं तद्धि भूय एवाममावहेत्||१८||
आमाभिभूतकोष्ठस्य क्षीरं विषमहेरिव|
|१९|
സ൦-യഥാऽജീര്ണേ സാമേ തീവ്രരുജ്യപി ശൂലഘ്നമൌഷധം ന പിബേത്, പ്രത്യവായഭയാത്| തഥൈവ സാമേ ജ്വരേ ദാരുണപീഡാവതി തദാനീമാമപക്ത്യര്ഥ മുസ്താപര്പടകാദ്യൌഷധം ക്വാഥാദികല്പനാകല്പിതം ന പിബേത്| ഹി-യസ്മാത്, തത്-ഔഷധം പീതം, അസ്യാമവസ്ഥായാമാമാഭിഭൂത കോഷ്ഠസ്യ പ്രയുക്തം ഭൂയ ഏവാമമാവഹേത്| അത്ര ച സാമ ഇത്യുക്തേ ബഹ്വാമ ഇതി ഗമ്യതേ| അല്പേ ഹ്യജീര്ണേ ഭേഷജമനുജ്ഞാതമേവ| തഥാ ചോവാച തന്ത്രകാരഃ (ഹൃ.സൂ.അ.൮/൧൯)-"ജീര്ണാശനേ തു ഭൈഷജ്യം യുഞ്ജ്യാത്സ്തബ്ധഗുരുദരേ| ദോഷശേഷസ്യ പാകാര്ഥമഗ്നേഃ സന്ധുക്ഷണായ ച||" ഇതി| തസ്മാത്സാമോ ബഹ്വാമ ഇതി ബോധ്യമ്| അഥാത്ര ദൃഷ്ടാന്തമാഹക്ഷീരം വിഷമഹേരിവ| യഥാ ക്ഷീരം വിഷഘ്നമപ്യഭിഹിതമഹീനാം തദേവ വിഷം കുര്യാത്|
Adhikarana jvaravisheShe svedaH svedaguNAH (19-20) · Śloka 20
|
സോദര്ദപീനസശ്വാസേ ജങ്ഘാപര്വാസ്ഥിശൂലിനി||൧൯||
വാതശ്ലേഷ്മാത്മകേ സ്വേദഃ പ്രശസ്തഃ, സ പ്രവര്തയേത്|
സ്വേദമൂത്രശകൃദ്വാതാന് കുര്യാദഗ്നേശ്ച പാടവമ്||൨൦||
View original
|
सोदर्दपीनसश्वासे जङ्घापर्वास्थिशूलिनि||१९||
वातश्लेष्मात्मके स्वेदः प्रशस्तः, स प्रवर्तयेत्|
स्वेदमूत्रशकृद्वातान् कुर्यादग्नेश्च पाटवम्||२०||
സ൦-ഉദര്ദാദയഃ പ്രാഗുക്താഃ| ഉദര്ദശ്ച പീനസശ്ച ശ്വാസശ്ച തൈഃ സഹ വര്തതേ യോ ജ്വരസ്തസ്മിന്| തഥാ, ജങ്ഘേ, ച പര്വാണി ചാസ്ഥീനി ഛ, തത്ര ശൂലം, തദ്വിദ്യതേ യസ്യ തസ്മിംശ്ച| തഥാ, വാതശ്ലേഷ്മാത്മകേ വാതകഫോദ്ഭവേ സ്വേദഃ പ്രശസ്തോ-ഹിതഃ| സ ആചരിതഃ സ്വേദാദീന് പ്രവര്തയേത്| അഗ്നേശ്ച പാടവം-ദീപ്തതരത്വം, വിദധ്യാത്|
Adhikarana snehoktAcAravidhipAlanam (21) · Śloka 21
സ്നേഹോക്തമാചാരവിധിം സര്വശശ്ചാനുപലയേത്|
|൨൧|
View original
स्नेहोक्तमाचारविधिं सर्वशश्चानुपलयेत्|
|२१|
സ൦-തഥാ, സ്നേഹോക്തം-സ്നേഹവിധ്യധ്യായേ കഥിതം,ചാചാരവിധിം ച സര്വശോऽനുപാലയേത്, കുര്യാദിത്യര്ഥഃ|
Adhikarana la~gghanAdInAM prayogakAlaH (21-22) · Śloka 22
|
ലങ്ഘനം സ്വേദനം കാലോ യവാഗ്വസ്തിക്തകോ രസഃ||൨൧||
മലാനാം പാചനാനി സ്യുര്യഥാവസ്ഥം ക്രമേണ വാ|
|൨൨|
View original
|
लङ्घनं स्वेदनं कालो यवाग्वस्तिक्तको रसः||२१||
मलानां पाचनानि स्युर्यथावस्थं क्रमेण वा|
|२२|
സ-മലാനാം-സാമാനാം വാതാദീനാം പൃഥക്സ്ഥിതാനാം സംസര്ഗസ്ഥിതാനാം സന്നിപാതസ്ഥിതാനാം ച, സമര്ഥ്യാല്ലങ്ഘനാദയസ്തിക്തരസാവസാനാഃ പാചനാനി സ്യുഃ| യഥാവസ്ഥം-അവസ്ഥാനതിക്രമേണ| കസ്യാഞ്ചിജ്ജ്വരാവസ്ഥായാം ലങ്ഘനം-ഉപവാസലക്ഷണം, മലാനാം പാചനം സ്യാത്| കസ്യാഞ്ചിത് സ്വേദനം സ്യാത്| [കസ്യാഞ്ചിത് ] കാലഃ ഷഡഹാഖ്യഃ| കസ്യാഞ്ചിദ്യവാഗ്വഃ-പേയാഃ| കസ്യാഞ്ചിത്തിക്തകോ രസഃ-തിക്തരസാഗ്ജ്രാതദ്രവ്യോപയോഗഃ| ഏവമവസ്ഥാവശാത് ലങ്ഘനാദയസ്തിക്തരസാന്താ മലാനാമേകൈകശഃ പാചനാനി സ്യുഃ| അഥവാ ക്രമേണൈവ പാചനാനി സ്യുഃ, യഥാ-ലങ്ഘനം സ്വേദനം ച കൃത്വാ ഷഡഹാദൂര്ധ്വം യവാഗ്വസ്തിക്തകോ രസഃ പാചനാന്യവിപക്വാനാം മലാനാം തരുണേ ജ്വരേ സ്യുഃ| തത്ര "ആമാശയസ്ഥഃ" (ശ്ലോ.൧) ഇത്യാദിനാ ഗ്രന്ഥേന നിര്ദിഷ്ടാ ലങ്ഘനയോഗ്യാവസ്ഥാ, "സോദര്ദപീനസ" (ശ്ലോ. ൧൯) ഇത്യാദിനാ ച സ്വേദനയോഗ്യാവസ്ഥാ, "ഇത്യയം ഷഡഹോ നേയഃ" (ശ്ലോ. ൩൮) ഇത്യാദിനാ ച നിര്ദിഷ്ടാ കാലയോഗ്യാവസ്ഥാ, "യുക്തം ലങ്ഘിതലിങ്ഗൈസ്തുതം" (ശ്ലോ. ൨൪) ഇത്യാദിനാ പേയായോഗ്യാവസ്ഥാ, "ഉദ്രിക്തപിത്തേ" (ശ്ലോ. ൧൪) ഇത്യാദിനാ ച തിക്തരസോപയോഗയോഗ്യാവസ്ഥാ, ഇതി യഥാവസ്ഥം ദ്രഷ്ടവ്യമ്| ക്രമസ്തു യഥാ,-വാതശ്ലേഷ്മകേ സാമേ ജ്വരേ പ്രഥമം ലങ്ഘനം കുര്വന്നേവ സ്വേദനം ദ്വിത്രാദിദിനലക്ഷണം ച കാലം ലങ്ഘിതലക്ഷണയുക്തസ്യ യവാഗ്വാദിപേയാദ്യന്നഭുക്തസ്യാനന്തരം മുസ്താപര്പടകാദിതിക്തരസോപയോഗഃ, ഇതി ക്രമാര്ഥഃ| അസ്യവിശിഷ്ടവിഷയേऽപവാദമാഹ-
Adhikarana jvaraviSheSe la~gghananiShedhaH (22-23) · Śloka 23
|
ശുദ്ധവാതക്ഷയാഗന്തുജീര്ണജ്വരിഷു ലങ്ഘനമ്||൨൨||
നേഷ്യതേ|
|൨൩|
View original
|
शुद्धवातक्षयागन्तुजीर्णज्वरिषु लङ्ग़नम्||२२||
नेष्यते|
|२३|
സ൦-ശുദ്ധേന വാതേന-ആമദോഷാദ്യദുഷ്ടേന, യോ ജ്വരഃ സ ശുദ്ധവാതജ്വരഃ| ക്ഷയേണ-ധാത്വപചയാദിലക്ഷണേന, യോ ജ്വരഃ സ ക്ഷയജ്വരഃ| യശ്ച ഭൂതവിഷവായ്വഗ്നിസമ്പ്രഹാരാദിസമുദ്ഭവഃ സ ആഗന്തുജ്വരഃ| തഥാ, അതരുണോ ജ്വരഃ സ ജീര്ണജ്വരഃ| തേ വിദ്യന്തേ യേഷാം ത ഏവംഭൂതാഃ| തേഷു ലങ്ഘനം നേഷ്യതേ| തേഷു തര്ഹി കിം കാര്യമ് ? ഇത്യാഹ-
Adhikarana tatra bRuMhaNarUpaM shamanam (23) · Śloka 23
തേഷു ഹി ഹിതം ശമനം യന്ന കര്ശനമ്|
|൨൩|
View original
तेषु हि हितं शमनं यन्न कर्शनम्|
|२३|
സ൦-ഹി-യസ്മാത്, തേഷു-ശുദ്ധവാതാദിജ്വരേഷു, ശമനം ഹിതമ്| ശമനസ്യ സന്തര്പണാപതര്പണരൂപേണ ദ്വൈവിധ്യാത് കിം തച്ഛമനം തേഭ്യോ ഹിതമ് ? ഇത്യാഹ-യന്ന കര്ശനമ്, ബൃംഹണമിത്യര്ഥഃ| യദ്യേവം തത്സ്പഷ്ടമേവ ബൃംഹണമിത്യേതദേവ കസ്മാന്ന കൃതമ് ? കിം ശമനം യന്ന കര്ശനമിതി പദദ്വയോപാദാനേന ? ബ്രൂമഃ| അര്ഥാന്തരദ്യോതനാര്ഥമേതദുക്തമ്| തഥാ ചായമര്ഥോ വിശിഷ്ട ഉഭയയോരുപാദാനേന പ്രകാശ്യതേ| യഥാ-ന സര്വസര്വികയാ യദ്ബൃംഹണം ശമനം തത്തേഭ്യോ ഹിതമ്| കിന്തര്ഹി ? കിഞ്ചിദ്ബൃഹണം ശമനം തത്തേഭ്യോ ഹിതമിതി|
Adhikarana ala~gghitalakShaNam (23-24) · Śloka 24
|
തത്ര സാമജ്വരാകൃത്യാ ജാനീയാദവിശോഷിതമ്||൨൩||
ദ്വിവിധോപക്രമജ്ഞാനമവേക്ഷേത ച ലങ്ഘനേ|
|൨൪|
View original
|
तत्र सामज्वराकृत्या जानीयादविशोषितम्||२३||
द्विविधोपक्रमज्ञानमवेक्षेत च लङ्घने|
|२४|
സ൦-[ തത്ര- ] തേഷു ജ്വരേഷു, മധ്യേ, സാമജ്വരസ്യാകൃത്യാ ലക്ഷണേന "ജ്വരോപദ്രവതീക്ഷ്ണത്വം" (ഹൃ. നി. അ. ൨/൫൪) ഇത്യാദിനാ, അവിശോഷിതം-അലങ്ഘിതം, വിദ്യാത്| ലങ്ഘനേ-ലങ്ഘനലക്ഷണാപേക്ഷയാ, ദ്വിവിധോപക്രമജ്ഞാനം-ദ്വിവിധോപക്രമണീയാധ്യായോക്തലക്ഷണം, ചവേക്ഷേത| തല്ലക്ഷണം-ച-"വിമലന്ദ്രിയതാ സര്ഗോ മലാനാം" (ഹൃ.സൂ.അ.൧൪/൧൭) ഇത്യാദി| "അതികാര്ശ്യ" (ഹൃ,സൂ.അ. ൧൪/൨൯) ഇത്യാദിഭിരതി ലങ്ഘിതം ച|
Adhikarana peyopacAraH peyopacAraPalam (24-26) · Śloka 26
|
യുക്തം ലങ്ഘിതലിങ്ഗൈസ്തു തം പേയാഭിരുപാചരേത്||൨൪||
യഥാസ്വൌഷധസിദ്ധാഭിര്മണ്ഡപൂര്വാഭിരാദിതഃ|
ഷഡഹം വാ മൃദുത്വം വാ ജ്വരോ യാവദവാപ്നുയാത്||൨൫||
തസ്യാഗ്നിര്ദീപ്യതേ താഭിഃ സമിദ്ഭിരിവ പാവകഃ|
|൨൬|
View original
|
युक्तं लङ्घितलिङ्गैस्तु तं पेयाभिरुपाचरेत्||२४||
यथास्वौषधसिद्धाभिर्मण्डपूर्वाभिरादितः|
षडहं वा मृदुत्वं वा ज्वरो यावदवाप्नुयात्||२५||
तस्याग्निर्दीप्यते ताभिः समिद्भिरिव पावकः|
|२६|
സ൦-ലങ്ഘിതലിങ്ഗൈഃ-വിശോഷിതലക്ഷണൈഃ, യുക്തം ജ്വരിതം നരം ജ്ഞാത്വാ തം പേയാഭിരുപാചരേത്| കിമ്ഭൂതാഭിഃ ? യഥാസ്വൌഷധസിദ്ധാഭിഃ| യദ്യത്സ്വം യഥാസ്വമിതി വീപ്സായാമവ്യയീഭാവഃ| യഥാസ്വം ച തദൌഷധം ച യഥാസ്വൌഷധമ്| വാതാദേഃ പൃഥഗ്രൂപസ്യ സംസൃഷ്ടസ്യ സന്നിപതിതസ്യ യദ്യസ്യ യോഗ്യമൌഷധം തേന സിദ്ധാഭിഃ-വക്ഷ്യമാണൈഃ പേയാദിദ്രവ്യൈര്യഥായഥം യോഗ്യൈഃ കൃതാഭിരിത്യര്ഥഃ| കിമ്ഭൂതാഭിഃ ? മണ്ഡഃ പൂര്വഃ-പ്രധാനഃ, അച്ഛതയാ യാഭ്യസ്താഭിരിതി സമാസഃ| ഏവം മണ്ഡാത് കിഞ്ചിദ്ധനാഃ പേയാഃ കാര്യാ ഇത്യര്ഥോऽവതിഷ്ഠതേ| ന തു മണ്ഡഃ പൂര്വഃ-പ്രഥമോऽഭ്യവഹാരോ, യാസാം താ മണ്ഡപൂര്വാ ഇതി വ്യാഖ്യേയമ്| ഏവം ഹി വ്യാഖ്യായമാനേ സര്വാസാം പേയാനാം മണ്ഡപൂര്വാണാം ജ്വരേऽഭ്യവഹാരഃ പ്രാപ്നോതി| തതശ്ച (ശ്ലോ.൨൭)-"സൃഷ്ടവിഡ്ബഹുപിത്തോ വാ സശുണ്ഠീമാക്ഷികാം ഹിമാം പേയാം പിബേത്|" താമപി മണ്ഡപൂര്വാ പിബേത്, ന കേവലാമിതി| ഏതശ്ച ക്രിയമാണം വിരുദ്ധം സ്യാത്| തഥാ ക്വഥിതാമലകേऽത്യര്ഥം പിത്തശമനേ ക്വ മണ്ഡഃ ? തഥാ ക്വ ബഹുപിത്തോ ജ്വരീ വാ മണ്ഡഃ "ശൃതഃ പിപ്പലീശുണ്ഠീഭ്യാം യുക്തോ ലാജാമ്ബുദാഡിമൈഃ|" (ച.സൂ.അ. ൨൭/൨൫൬) ഇത്യേവംസ്വരൂപഃ ? പേയായാശ്ച ജ്വരഘ്നത്വമുക്തമ്| തഥാ ക്ഷുധിതേ സമ്യഗ്ലങ്ഘിതം ജ്ഞാത്വാ മണ്ഡാത് കിഞ്ചിദ്ധനാഭിഃ പേയാഭിരസാവുപാചരണീയഃ| തസ്യ-ജ്വരിണഃ, താഭിഃ-പേയാഭിഃ, അഗ്നിര്ദീപ്യതേ-സമിധ്യതേ, സമിദ്ഭിഃ-"ഏധൈഃ, യഥാ ബാഹ്യഃ പാവകഃ| മുനിനാ ചോക്തമ് (ച.ചി.അ.൩/൧൪൯)-"താശ്ച ഭേഷജസംയോഗാല്ലഘുത്വാച്ചാഗ്നിദീപനാഃ| ചോക്തമ് (ച.ചി.അ.൩/൧൪൯)-"താശ്ച ഭേഷജസംയോഗാല്ലഘുത്വാച്ചാഗ്നിദീപനാഃ| വാതമൂത്രപുരീഷാണാം ദോഷാണാം ചാനുലോമനാഃ| സ്വേദനായ ദ്രവോഷ്ണത്വാദ്ദ്രവത്വാത്തൃട്പ്രശാന്തയേ| ആഹാരഭാവാത് പ്രാണായ സരത്വാല്ലാഘവായ ച|| ജ്വരധ്യോ ജ്വരസാത്മ്യത്വാത്തസ്മാത്പേയാഭിരാദിതഃ| ജ്വരാനുപാചരേദ്ധീമാന്" ഇതി| ഖരനാദേനാപ്യുക്തമ്-"പിബേദ്ച്ചാം സസിക്ഥാം വാ സ്വാം സ്വാം പേയാ നവജ്വരേ|" ഇതി| കിയന്തം കാലം ജ്വരിണം പേയാഭിരുപരേത് ? ഇത്യാഹ-ഷഡഹമിത്യാദി| പേയാഭിര്ജ്വരിണം ഷഡഹം യാവദുപാചരേത്| ഷണ്ണാമഹ്നാം സമാഹാരഃ, "തദ്ധിതാര്ഥോത്തരപദ" ഇത്യാദിനാ സമാസഃ, "രാജാഹഃസഖിഭ്യഷ്ടച്" ഇതി ടച്, ന സങ്ഖ്യാദേഃ സമാഹാരേ" ഇത്യഹ്നാദേശോ യദി ശാന്തോ ജ്വരസ്തദാ ദോഷദൂഷ്യാദ്യപേക്ഷയാ ഭക്തയൂഷാദിഭിരുപാചരേദിതി വാശാബ്ദേന ഗമയതി| മൃദുത്വം വേതി| അഥവാ ഷഡഹേऽതീ തേऽപി യാവജ്ജ്വരോ മാര്ദവം ഗച്ഛതി താവത്പേയാഭിരുപാചരേത്| നനു, തര്ഹി കിം ഷഡഹം വേത്യനേന ? അത്ര കേചിദേവമാഹുഃ| ഷഡഹാദര്വാക്പ്രായേണ മൃദുതായാമപി ജാതായാം ഷഡഹം യാവത് ജ്വരിണം പേയാഭിരുപാചരേദിതി ദ്യോതനാര്ഥം ഷഡഹം വേതി കൃതമ്| അപരേ തു കാല ഏവ ബാഹുല്യേന ജ്വരമാര്ദവസ്യേതി ജ്ഞാപനാര്ഥമിദം കൃതമിതി മന്യന്തേ| ജ്വരമാര്ദവേ തു ജാതേ പാചനാദിയോഗഃ കാര്യഃ| തഥാ ച വക്ഷ്യതി (ശ്ലോ.൩൯)- "തതഃ പക്വേഷു ദോഷേഷു ലങ്ഘനാദ്യൈഃ പ്രശസ്യതേ| കഷായഃ" ഇതി| അഥ താ ഏവ പേയാ വക്തുമുപക്രമതേ
Adhikarana lAjapeyA prathamaM yojyA amlArthinaH peyA (26-27) · Śloka 27
|
പ്രാഗ്ലാജപേയാം സുജരാം സശുണ്ഠീധാന്യപിപ്പലീമ്||൨൬||
സസൈന്ധവാം, തഥാऽമ്ലാര്ഥീ താം പിബേത്സഹദാഡിമാമ്|
|൨൭|
View original
|
प्राग्लाजपेयां सुजरां सशुण्ठीधान्यपिप्पलीम्||२६||
ससैन्धवां, तथाऽम्लार्थी तां पिबेत्सहदाडिमाम्|
|२७|
സ൦-പ്രാക്-പൂര്വം സര്വാഭ്യഃ പേയാഭ്യോ, ലാജപേയാം പിബേത്, ന തു യവാദിപ്രകൃതിജാം പേയാമ്| കീദൃശീമ് ? സുജരാമ്, അല്പജത്വാദ്യാച്ഛീഘ്രം ജരാം യാതി താമ്| തഥാ, സശുണ്ഠീധാന്യപിപ്പലീംശുണ്ഠ്യാദിഭിഃ ശൃതാമിതി ബോധ്യമ്| അത ഏവ സസൈന്ധവാമിതി പൃഥഗ് നിര്ദിഷ്ടമ്| അന്യഥാ സശുണ്ഠീധാന്യപിപ്പലീസൈന്ധവാമിതി നിര്ദേശം കുര്യാത്| മുനിരപ്യാഹ (ച. ചി. അ. ൩/൧൭൭)- "ലാജപേയാം ച സുജരാം പിപ്പലീനാഗരൈഃ ശൃതാമ്" ഇത്യാദി| സസൈന്ധവാമിത്യത്ര സശബ്ദസ്യേഷത്പര്യായത്വാത് അല്പസൈന്ധവാമിതിബോധ്യമ്| തഥാ, അമ്ലാര്ഥീ-യോ ജ്വര്യമ്ല പ്രാര്ഥയതേ സഃ, താം-പൂര്വോക്താം പേയാം, സഹദാഡിമാം പിബേത്| പൂര്വസ്യാഃ പേയായാഃ സദാഡിമത്വമേവാസ്യാ വിശേഷഃ| "വോപസര്ജനസ്യ" ഇതി സഹശബ്ദസ്യ സഭാവഃ|
Adhikarana shithilamalapittottarayo peyA (27) · Śloka 27
|
സൃഷ്ടവിഡ് ബഹുപിത്തോ വാ സശുണ്ഠീമാക്ഷികാം ഹിമാമ്||൨൭||
View original
|
सृष्टविड् बहुपित्तो वा सशुण्ठीमाक्षिकां हिमाम्||२७||
സ൦-പിബേദിത്യനുവര്തതേ| സൃഷ്ടവിട്-ഭിന്നവര്ചാ ജ്വരീ, ബഹുപിത്തോ വാ സശുണ്ഠീമാക്ഷികാം ഹിമാം പേയാം പിബേത്, നോഷ്ണാം നാന്യഥാ യോ ജ്വരീ| ധാന്യപിപ്പല്യാവത്രാപാസ്യേ, ശുണ്ഠീഗ്രഹണാത്| അത്ര ച ശുണ്ഠ്യാ ദ്രവ്യേഭ്യോऽസംയോഗാന്മധുരപാകത്വാദഗ്നിമാന്ദ്യോത്സാരണോപക്ഷീണശക്തിത്വാദ് യുക്തഃ പിത്തേ പ്രയോഗഃ| ഏവമന്യത്രാപി ശുണ്ഠ്യാഃ പ്രയോഗേ ചിന്ത്യമ്| സൈന്ധവം തു താവന്മാത്രം സര്വത്രാവിരുദ്ധമേവ|
Adhikarana bastyAdishUlinaH (28) · Śloka 28
ബസ്തിപാര്ശ്വശിരഃശൂലീ വ്യാഘ്രീഗോക്ഷുരസാധിതാമ്|
|൨൮|
View original
बस्तिपार्श्वशिरःशूली व्याघ्रीगोक्षुरसाधिताम्|
|२८|
സ൦-ബസ്ത്യാദിശൂലീ വ്യാഘ്രീഗോക്ഷുരസാധിതാം പേയാം പിബേത്|
Adhikarana jvarAtisAriNaH peyA (28-29) · Śloka 29
|
പൃശ്നിപര്ണീബലാബില്വനാഗരോത്പലധാന്യകൈഃ||൨൮||
സിദ്ധാം ജ്വരാതിസാര്യമ്ലാം പേയാം ദീപനപാചനീമ്|
|൨൯|
View original
|
पृश्निपर्णीबलाबिल्वनागरोत्पलधान्यकैः||२८||
सिद्धां ज्वरातिसार्यम्लां पेयां दीपनपाचनीम्|
|२९|
സം-പൃശ്നിപര്ണ്യാദിസാധിതാം പേയാം ദീപനപാചനീം ജ്വരാതി സാരവാന് അമ്ലാം പിബേത്| ദീപനീ ചാസൌ പാചനീ ചേതി പുംവത്കര്മധാരയേതി പുംവദ്ഭാവഃ| അത്രാമ്ലഗ്രഹണം ന കര്തവ്യമ്| യതഃ സര്വത്രപേയാപ്രസങ്ഗേऽമ്ലാര്ഥീ യോ ജ്വരീ സ സദാഡിമാം പേയാം പിബേദിത്യുക്തമ്| തസ്മാത്കിമനേന ? ബ്രൂമഃ| അമ്ലാഭിലാഷീ ഭവതു വാ മാ ഭവതു| തഥാऽപ്യമ്ലാമേവ ജ്വരാതിസാരീ പിബേദിത്യസ്യാര്ഥസ്യ ദ്യോതനാര്ഥമമ്ലാമിത്യുക്തമ്|
Adhikarana hidhmAdiyuktasya peyA (29) · Śloka 29
|
ഹ്രസ്വേന പഞ്ചമൂലേന ഹിക്കാരുക്ശ്വാസകാസവാന്||൨൯||
View original
|
ह्रस्वेन पञ्चमूलेन हिक्कारुक्श्वासकासवान्||२९||
സ൦-പിബേത്സിദ്ധാമിത്യത്രാനുവര്തതേ| ഹ്രസ്വേന-ബൃഹത്യാദിനാ, പഞ്ചമൂലേന സിദ്ധാം പേയാം ഹിധ്മാദിവാന് പിബേത്|
Adhikarana kaPArtasya peyA (30-31) · Śloka 31
പഞ്ചമൂലേന മഹതാ കഫാര്തോ യവസാധിതമ്|
വിബദ്ധവര്ഛാഃ സയവാം പിപ്പല്യാമലകൈഃ കൃതാമ്||൩൦||
യവാഗൂം സര്പിഷാ ഭൃഷ്ടാം മലദോഷാനുലോമനീമ്|
|൩൧|
View original
पञ्चमूलेन महता कफार्तो यवसाधितम्|
विबद्धवर्छाः सयवां पिप्पल्यामलकैः कृताम्||३०||
यवागूं सर्पिषा भृष्टां मलदोषानुलोमनीम्|
|३१|
സ-കഫാര്തോ നരോ ബില്വാദിനാ-മഹതാ, പഞ്ചമൂലേന സഹ യവസാധിതാം പിബേത്| തണ്ഡുലാ ഏവാത്ര പ്രകൃതിത്വേന യോജ്യാഃ| യവാസ്തുക്വാഥ ഏവ| വിബദ്ധം-വിഷ്ടബ്ധം, വര്ചഃ-പുരീഷം, യസ്യ-നരസ്യ, സ നരഃ സയവാം-യവപ്രധാനാം പിബേത്| കിമ്ഭൂതാമ് ? പിപ്പല്യാമലകൈഃ കൃതാമ്| തഥാ, സര്പിഷാ ഭൃഷ്ടാം-സമ്യഗാജ്യേന സംസ്കൃതാമ്| തഥാ, മലഃ-പുരീഷാദിഃ, ദോഷോ-വാതാദിഃ, തേഷാമനുലോമനീം-സ്വമാര്ഗപ്രവര്തിനീമ്|
Adhikarana vibaddhashUlayuktasya peyA (31-32) · Śloka 32
|
ചവികാപിപ്പലീമൂലദ്രാക്ഷാമലകനാഗരൈഃ||൩൧||
കോഷ്ഠേ വിബദ്ധേ സരുജി|
|൩൨|
View original
|
चविकापिप्पलीमूलद्राक्षामलकनागरैः||३१||
कोष्ठे विबद्धे सरुजि|
|३२|
സ൦-കോഷ്ഠേ വിബദ്ധേ-വിബദ്ധദോഷാധിഷ്ഠാനേ, തഥാ സരുജി ചവികാദിഭിഃ സാധിതാം പേയാം പിബേത്|
Adhikarana parikartinaH peyA (32) · Śloka 32
പിബേത്തു പരികര്തിനി|
കോലവൃക്ഷാമ്ലകലശീധാവനീശ്രീഫലൈഃ കൃതാമ്||൩൨||
View original
पिबेत्तु परिकर्तिनि|
कोलवृक्षाम्लकलशीधावनीश्रीफलैः कृताम्||३२||
സ൦-തുഃ പുനരര്ഥേ| പരികര്തനം-പരികര്തികാ ഛേദനമിവാനുഭവഃ, സ യസ്യാസ്തി സ പരികര്തീ കോഷ്ഠഃ, തസ്മിന്പരികര്തിനി തു കോഷ്ഠേ, കോലാദിഭിഃ സാധിതാം പേയാം പിബേത്| ശ്രീഫലം-ബില്വഫലമ്|
Adhikarana asvedanidrAtRuShNArtasya peyA (33-34) · Śloka 34
അസ്വേദനിദ്രസ്തൃഷ്ണാര്തഃ സിതാമലകനാഗരൈഃ|
സിതാബദരമൃദ്വീകാസാരിവാമുസ്തചന്ദനൈഃ||൩൩||
തൃഷ്ണാഛ്ഛര്ദിപരീദാഹജ്വരഘ്നീം ക്ഷൌദ്രസംയുതാമ്|
|൩൪|
View original
अस्वेदनिद्रस्तृष्णार्तः सितामलकनागरैः|
सिताबदरमृद्वीकासारिवामुस्तचन्दनैः||३३||
तृष्णाछ्छर्दिपरीदाहज्वरघ्नीं क्षौद्रसंयुताम्|
|३४|
സ൦-അസ്വേദനിദ്രോ നരസ്തൃഷ്ണാര്തശ്ച സിതാദിഭിഃ സാധിതാം പേയാം പിബേത്|
Adhikarana peyauShadhairevarasayUShAdikAnapi kuryAt (34) · Śloka 34
|
കുര്യാത്പേയൌഷധൈരേവ രസയൂഷാദികാനപി||൩൪||
View original
|
कुर्यात्पेयौषधैरेव रसयूषादिकानपि||३४||
സം-പേയോദ്ദിഷ്ടൈരേവൌഷധൈര്മാംസരസാദയോऽപി യഥോപയോഗം കര്തവ്യാഃ| [ തഥാ ച സങ്ഗ്രഹേऽധ്യഗീഷ്ട-(ചി. അ. ൧)-"കുര്യാത് പേയൌഷധരേവ രസയൂഷാദികാനപി|" ] രസോऽത്ര മാംസരസഃ| യൂഷാഃ-മുദ്ഗാദിസമ്ബന്ധിനഃ ക്വാഥാഃ| ആദിഗ്രഹണാത് പാനിയമസ്തുതക്രവ്യഞ്ജനാദയോ ഗൃഹ്യന്തേ| പേയാദിഷു ച ദ്രവ്യപരിമാണാദികം പൂര്വോക്തം സൂപശാസ്ത്രാദിഭ്യോ വാऽവഗന്തവ്യമ്| തഥാ ച തന്ത്രാന്തരേ-"പേയായൂഷരസാദ്യേഷു രസാലാപാനകാദിഷു| ദ്രവ്യമാത്രാം പ്രയുഞ്ജീത ലോകസിദ്ധാം യഥാര്ഹതഃ||" ഇതി|| യസ്യ പുംസോ യത്പരിമാണൈര്ദ്രവ്യൈര്മാത്രാ യോഗ്യാ തസ്യ തത്പരിമാണൈര്ദ്രവ്യൈരേവ പേയാദയഃ കാര്യാ ഇത്യര്ഥഃ| അന്യേ ത്വേവം മന്യന്തേ,-പേയായൂഷരസാദ്യേഷു ദ്രവ്യപരിമാണമല്പമേവ കല്പയിതവ്യമ്| പാനാര്ഥേ ച യദ്ദ്രവ്യൈഃ സധിതം തോയമുക്തം തദല്പപരിമാണദ്രവ്യൈരേവ സധനീയമ്| അല്പപരിമാണേനൈവ ദ്രവ്യേണ തത്തോയം സമ്യക് പാച്യതേ| തഥാ ച ഖാരണാദിരപാഠീത്-"ബഹുദ്രവ്യോ ഘനഃ ക്വാഥഃ സ്വച്ഛമല്പൌഷധം ജലമ്|" ഇതി| ശ്രപണക്രിയാസാമാന്യേऽപ്യസ്യോഭയസ്യ പൃഥക്സംജ്ഞാവിനിര്ദേശോ ദ്രവ്യപരിമാണഭേദാദയം ക്വാഥ ഇദം ജലമിതി| ജ്വരിണാം ച പ്രഥമം യഥാऽച പേയാ ദേയാസ്തഥാ യൂഷരസാ അപ്യച്ഛാ ഏവ ദേയാഃ, അഗ്നിമാന്ദ്യഭയാത്| ക്വാഥോऽപ്യത ഏവ ബഹുപരിമാണദ്രവ്യസാധ്യത്വാദ്ധനതയാ തിക്തരസദ്രവ്യകൃതോऽപി പ്രഥമം ജ്വരേ നിഷിദ്ധഃ| കിം സര്വത്ര ജ്വരേ സര്വാഃ സര്വദാ സര്വസ്മിന്ദേശേ പേയാ ദേയാ ന ? ഇത്യാശങ്ക്യാഹ-
Adhikarana jvaravisheShe peyAniShedhaH (35-36) · Śloka 36
മദ്യോദ്ഭവേ മദ്യനിത്യേ പിത്തസ്ഥാനഗതേ കഫേ|
ഗ്രീഷ്മേ തയോര്വാऽധികയോസ്തൃട്ഛര്ദിര്ദാഹപീഡിതേ||൩൫||
ഊര്ധ്വം പ്രവൃത്തേ രക്തേ ച പേയാം നേച്ഛന്തി|
|൩൬|
View original
मद्योद्भवे मद्यनित्ये पित्तस्थानगते कफे|
ग्रीष्मे तयोर्वाऽधिकयोस्तृट्छर्दिर्दाहपीडिते||३५||
ऊर्ध्वं प्रवृत्ते रक्ते च पेयां नेच्छन्ति|
|३६|
സ൦-മദ്യോദ്ഭവ ഇത്യാദിഷ്വര്ഥേഷു പേയാം നേച്ഛന്തി, മുനയ ഇതി ശേഷഃ| മദ്യേനോദ്ഭവോ യസ്യ തസ്മിന് മദ്യോദ്ഭവേ ജ്വരേ, തഥാ മദ്യനിത്യേ പുരുഷേ, തഥാ കഫേ പിത്തസ്ഥാനഗതേ സതി, തഥാ ഗ്രീഷ്മകാലേ, തഥാ തയോര്വാऽധികയോഃ, തയോരിതി പിത്തകഫൌ പരാമൃശ്യേതേ, പിത്തകഫയോശ്ചാധികയോഃ, പിത്തസ്ഥാനഗതേ കഫ ഇത്യസ്തയോരേവ പ്രകൃതത്വാത്, തഥാ തൃട്ഛര്ദിര്ദാഹൈഃ സമുദിതൈഃ പീഡിതേ പുരുഷേ യോ ജ്വരസ്തസ്മിംശ്ച, പ്രത്യേകം തു തൃഡാര്തേऽനുജ്ഞാതൈവ, ആസ്വേദനിദ്രസ്തൃഷ്ണാത്ര്ത ഇത്യുക്തേഃ, ദാഹാര്തേऽപി സൃഷ്ടവിഡ്ബഹുപിത്തോ വേത്യാഹ, തഥാ യസ്യോര്ധ്വം പ്രവൃത്തേ രക്തേ ജ്വരസ്തസ്മിംശ്ച പേയാം നേച്ഛന്തി| തേഷു തര്ഹി കിം കാര്യമ് ? ഇത്യാഹ-
Adhikarana niShiddhapeyasya tarpaNam (36-37) · Śloka 37
തേഷു തു|
ജ്വരാപഹൈഃ ഫലരസൈരദ്ഭിര്വാ ലാജതര്പണാന്||൩൬||
പിബേത്സശര്കരാക്ഷൌദ്രാന്|
|൩൭|
View original
तेषु तु|
ज्वरापहैः फलरसैरद्भिर्वा लाजतर्पणान्||३६||
पिबेत्सशर्कराक्षौद्रान्|
|३७|
സ൦-തേഷു പുനര്വിഷയഭൂതേഷു ലാജതര്പണാന്-ലാജസക്തൂന്, പിബേത്,-പേയാവസരേ ന തു യവസക്തൂന് പിബേത്| ജ്വരാപഹൈഃ ഫലരസൈഃദ്രാക്ഷാദീനാം ജ്വരഘ്നാനാം ഫലാനാം രസൈഃ-സ്വരസൈഃ, അഥവാ തദ്രസൈഃക്വാഥൈഃ| അഥവാ, അദ്ഭിഃ-ജലൈഃ, ക്വഥിതശീതലൈരിത്യര്ഥാദ്ഗമ്യതേ| കിമ്ഭൂതാന് ലാജതര്പണാന് ? സശര്കരാക്ഷൌദ്രാന്|
Adhikarana tato yUShaudananarasaudanau (37-38) · Śloka 38
തതോ ജീര്ണേ തു തര്പണേ|
യവാഗ്വാം വൌദനം ക്ഷുദ്വാനശ്നീയാദ്ഭൃഷ്ടതണ്ഡുലമ്||൩൭||
ദകലാവണികൈര്യൂഷൈ രസൈര്വാ മുദ്ഗലാവജൈഃ|
|൩൮|
View original
ततो जीर्णे तु तर्पणे|
यवाग्वां वौदनं क्षुद्वानश्नीयाद्भृष्टतण्डुलम्||३७||
दकलावणिकैर्यूषै रसैर्वा मुद्गलावजैः|
|३८|
സ൦-തതഃ-തര്പണപാനാദനന്തരം, ജീര്ണേ തര്പണേ, യവാഗ്വാം വേതി യവാഗൂപാനാര്ഹേ നരേ യവാഗ്വാം ജീര്ണായാം, ക്ഷുദ്വാന് പുരുഷോ-ജാതബുഭുക്ഷഃ സന്, ദ്വിതീയേऽന്നകാല ഓദനമശ്നീയാത്-ഭുഞ്ജീത| കിമ്ഭൂതമ് ? ഭൃഷ്ടാസ്തണ്ഡുലാ യസ്മിന്| കിം കേവലമോദനം ഭുഞ്ജീത ? നേത്യാഹ-ദകേത്യാദി| ദകലാവണികൈഃ-കുലത്ഥാദീനാം സമ്ബന്ധിഭിര്യൂഷഃ-ക്വാഥൈഃ, ഓദനമദ്യാത്| അഥവാ, അവസ്ഥാവശാത് മുദ്ഗലാവജൈരോദനമദ്യാത്| മുദ്ഗലാവജരസൈരിതി വക്തവ്യേ രസൈരിതി പൃഥങ്നിര്ദേശോ ലാവജരസാനാം പ്രാധാന്യജ്ഞാപനാര്ഥമ്| തഥാ ലാവജരസാഃ സംസ്കാര്യാഃ സംസ്കാരകാശ്ച മുദ്ഗാഃ, അത ഏവ ബഹുമാത്രാണാം ലാവാനാമല്പാനാം ച മുദ്ഗാനാമത്രോപയോഗഃ കാര്യ ഇത്യവതിഷ്ഠതേ| "നാതിമാം സാസ്തനുരസാ ദകലാവണികാഃ സ്മൃതാഃ|" ഇതി കേചിദാഹുഃ| അന്യേത്വാചക്ഷതേ,-"അല്പമാംസപടുസ്നേഹാ ദകലാവണികാഃ സ്മൃതാഃ|" ഇതി|
Adhikarana maNDAdyupacArasyopasaMhAraH (38) · Śloka 38
|
ഇത്യയം ഷഡഹോ നേയോ ബലം ദോഷം ച രക്ഷതാ||൩൮||
View original
|
इत्ययं षडहो नेयो बलं दोषं च रक्षता||३८||
സ൦-ഇതി-പൂര്വോക്തേന പ്രകാരേണ, പ്രഥമോ ജ്വരസ്യ ഷഡഹോ നേയഃ അതിവാഹ്യഃ, നാന്യോ ജ്വരസ്യ സമ്ബന്ധീ, ഇത്യയമിതി നിര്ദേശാല്ലഭ്യതേ- കിം കുര്വതാ ഭിഷജാ ഷഡഹോ നേയഃ ? ബലം രക്ഷതാ, തഥാ ദോഷം തത്കാലേ സാമം വാതാദ്യന്യതമം പൃഥക് സംസൃഷ്ടം സന്നിപതിതം വാ തജ്ജ്വരകാരണം രക്ഷതാ,-തത്ര തദ്രക്ഷാം കുര്വതാ, യഥാऽസൌ ദോഷഃ കൃച്ഛ്രസാധ്യതാമസാധ്യതാം വാ ന യാതി| അത്ര ച യദി കില ബലരക്ഷാര്ഥം സന്തര്പണം ക്രിയതേ തദാ സന്തര്പണസ്യാമവൃദ്ധിഹേതുത്വാത് സാമോ ദോഷോ വര്ധേത, അഥാമദോഷക്ഷപണാര്ഥമപതര്പണം കുര്വീത തദാ ബലഹാനിഃ സ്യാത്, തസ്മാന്മധ്യമയാ വൃത്ത്യാऽവഹിതേന വൈദ്യേനോഭയം രക്ഷതോപക്രമഃ കാര്യഃ, നാത്രാവഹേലാ കാര്യേത്യര്ഥഃ|
Adhikarana tataH kaShAyaH (39) · Śloka 39
തതഃ പക്വേഷു ദോഷേഷു ലങ്ഘനാദ്യൈഃ പ്രശസ്യതേ|
കഷായോ ദോഷശേഷസ്യ പാചനഃ ശമനോऽഥവാ||൩൯||
View original
ततः पक्वेषु दोषेषु लङ्घनाद्यैः प्रशस्यते|
कषायो दोषशेषस्य पाचनः शमनोऽथवा||३९||
സ൦-ലങ്ഘനാദ്യൈഃ-തിക്തസാവസാനൈസ്തത്കാലോചിതൈര്ജ്വരകാരിസാമമലപക്തൃൗഹേതുഭിഃ, പക്വേഷു ദോഷേഷു തതഃ-ഷഡഹാദൂര്ധ്വം, കഷായഃ പ്രശസ്യതേ| മുസ്താപര്പടകാദിഃ പാചനഃ, പ്രാധാന്യേന പാചനസംജ്ഞയാ വിഹിതത്വാത്| തഥാ വക്ഷ്യമാണഃ കലിങ്ഗകാദിരര്ഘശ്ലോകസമാപനഃ (ശ്ലോ. ൪൮) പഞ്ചപ്രകാരഃ ശമനഃ പ്രശസ്യതേ, പ്രാധാന്യേന ശമനസംജ്ഞയാ വിഹിതത്വാത്| തഥാ ഛാധ്യേഷ്യതേ തന്ത്രകൃത് (ശ്ലോ. ൫൧) "പഞ്ചൈതേ സന്തതാദീനാം പഞ്ചാനാം ശമനാ മതാഃ|" ഇതി| തദേതദുഭയം-പാചനശബ്ദശ്രുത്യാക്ഷിപ്തോ മുസ്താപപര്ടകാദിഃ ശമനശ്രുത്യാക്ഷിപ്തഃ കലിങ്ഗകാദിഃ, കഷായഃ-ക്വാഥഃ, പ്രശസ്യതേ| കസ്യ പാചനഃ ? ഇത്യാഹ-ദോഷശേഷസ്യ| അത ഏവ പക്വേഷു ദോഷേഷു ലങ്ഘനാദ്യൈരിത്യല്പപക്വേഷു പക്വപ്രായേഷ്വീഷദാമേഷു ദോഷേഷ്വിതി ബോധ്യമ്| അന്യഥാ പക്വസ്യ പാചനമയുക്തമിവ സ്യാത്, പിഷ്ടപേഷണന്യായേനാനര്ഥകത്വാത്| തഥാ ചാപക്വം യദ്വസ്തുജാതം തദഗ്നിഃ പഛതി, പഹന്തമഗ്നിഃ പാചനഃ പാചയാത| ഏവം ച പാക്യാഭാവാത് കിമഗ്നിഃ പചതു ? കിം വാ കഷായഃ പാചയതു ? ഇത്യനുപപന്നമിവൈതത്സ്യാത്| യദാ പുനര്മുസ്താപര്പടകാദിഃ കലിങ്ഗാദിരന്യോ വാ കശ്ചിത് കഷായസ്തിക്താദ്യന്യതമോ വാതാദിദോഷജ്വരശാന്ത്യര്ഥം പ്രയുജ്യതേ തദാ പാചനോ ഭവന്നപി ശമനസംജ്ഞഃ, ന പാചനസംജ്ഞഃ| നനു, പ്രഥമ ഏവ ദിനേ തിക്തരസകഷായമനുജജ്ഞേ തന്ത്രകൃത്| തഥാ ചോവാഛ (ശ്ലോ. ൧൫)- "ഘനചന്ദനശുണ്ഠ്യമ്ബുപര്പടോശീരസാധിതമ്| ശീതം തേഭ്യോ ഹിതം തോയം പാചനം തൃഡ്ജ്വരാപഹമ്||" ഇതി| തത്കഥമേതത് ? അത്രോച്യതേ| ജ്വരിണഃ പ്രസക്തതൃഷോऽവശ്യം പാനം കിഞ്ചിദ്വിതരണീയമ്| ന ച (പാനേ) മദ്യേക്ഷുരസദധിമസ്ത്വാരനാലക്ഷീരാദീനാമത്ര യോഗ്യത്വേऽപി ജ്വരസ്യൈവം വിധാനി നിഷദ്ധാനി തന്ത്രകൃദ്ഭിഃ, ശിശിരജലമപ്യാമദോഷസ്രോതഃസംരോധാഗ്നിസാദാദീനാവഹേത് ജ്വരം ഗാഢതരം കുര്യാത്| തസ്മാത് പാനാര്ഥേ തിക്തസാധിതമുക്തമമ്ബ്വനുമേനേ| ദ്രവ്യാണി ചാത്ര സ്വല്പമാത്രയൈവ യോജ്യാ നീത്യനന്തരമേവ പ്രത്യപാദി| കിഞ്ച ജ്വരിതസ്തൃഷതോ ജലം ബഹൌഷധം പാതുമപി ന ക്ഷമേത| കിഞ്ച കതിപയാന്യേവ ഘനാദീനി ജലസംസ്കാരേണ പാതുമനുമതാനി, ന സകലാന്യപി തിക്താന്യനുമതാനി| കിംതര്ഹി ? വിശിഷ്ടപ്രഭാവം ദര്ശയന്തി ഘനാദീന്യേവ| വിശിഷ്ടപ്രഭാവത്വം ചാന്യത്രാപി ദ്രവ്യാണാം ദൃഷ്ടമ്| യഥാ-ശമീഫലം മധുരമപി കേശഘ്നമ്, തഥാऽമ്ലമപ്യാമലകം പിത്തകഫഘ്നമ്, സൈന്ധവം ലവണമപി ചക്ഷുഷ്യമ്, ഇത്യാദ്യന്യദപ്യൂഹ്യമ്| തസ്മാത് ഘനാദീനാം പാനീയസംസ്കാരോപയോഗോ നവജ്വരേऽപി ഹിതഃ|
Adhikarana doShavisheShe kaShAyavisheShaH (40) · Śloka 40
തിക്തഃ പിത്തേ വിശേഷേണ പ്രയോജ്യഃ, കടുകഃ കഫേ|
|൪൦|
View original
तिक्तः पित्ते विशेषेण प्रयोज्यः, कटुकः कफे|
|४०|
സ൦-കഷായ ഇതി വര്തതേ| ജ്വരസ്യ പ്രകൃതത്വാത് പിത്തേ-പിത്തജ്വരേ, തിക്തകഷായകല്പനാപ്രകാരഃ പ്രയോജ്യഃ| തിക്തഃ പിത്തേ വിശേഷേണേത്യതോ വിശേഷനിര്ദേശാദന്യദോഷോത്ഥേऽപി ജ്വരേ തിക്തരസാധിഷ്ഠിതോ ദ്രവ്യകഷായോ യഥാവസ്ഥം പ്രയോജ്യഃ, ന കേവലം പിത്തജ്വരാഖ്യേ, വ്യാധിദോഷഘ്നത്വാത്| തഥാ തിക്തോ രസോ നിസര്ഗത ഏവ ജ്വരഘ്നഃ ശാസ്ത്രേऽസ്മിന്പഠിതഃ| യഥാ (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൦/൧൪)- "തിക്തഃ സ്വയമരോചിഷ്ണുരരുചിം കൃമിതൃഡ്വിഷമ്| കൂഷ്ഠമൂര്ച്ഛാജ്വരോത്ക്ലേദദാഹപിത്തകഫാന് ജയേത്||" ഇതി| മുനിരപ്യവോചത് (ഛ. സൂ. അ. ൨൬൪൩)- "തിക്തോ രസഃ സ്വയമരോഛിഷ്ണുരരോഛകഘ്നോ വിഷഘ്നഃ ക്രിമിഘ്നോ മൂര്ച്ഛാദാഹപ്രശമനസ്തൃഷ്ണാപ്രശമനസ്ത്വങ്മാംസയോഃ സ്ഥിരീകരണോ ജ്വരഘ്നഃ" ഇത്യാദി| തസ്മാദ്രസേഷു യഥാ തിക്തരസസ്യ ജ്വരഘ്നത്വം തഥാ നാന്യേഷാം രസാനാമിത്യവേഹി| ഗുഡൂഛ്യാദേശ്ച ദ്രവ്യസ്യ തിക്തരസത്വാദേവ ജ്വരഘ്നത്വസ്യ പ്രതിപാദിതത്വാത് പുനര്യജ്ജ്വരഘ്നത്വമുക്തം തഛ്ഛക്ത്യുത്കര്ഷായേതി ബോധ്യമ്| ഗുഡൂഛ്യാശ്ച മുനി(?)ഗുണാനാഹ| യഥാ (സങ്ഗ്രഹേ അ. ൧൨)- "തിക്താऽമൃതാ ത്രിദോഷഘ്നീ ഗ്രാഹിണ്യുഷ്ണാ രസായനീ| ദീപനീ ജ്വര തൃഡ്ദാഹകാമലാവാതരഗ്ക്തനുത്||" ഇതി| ഏവമന്യേഷാമപി ദ്രവ്യാണാമാധേയസാമര്ഥ്യാദ്യുത്കര്ഷസിദ്ധമപി യത് പുനരുഛ്യതേ, തത്തേഷാം തസ്യ കര്മണഃ ശക്ത്യുത്കര്ഷാര്ഥം ബോധ്യമ്| കടുക ഇത്യാദി| കടുകരസാധിഷ്ഠിതോ ജ്വരഘ്നദ്രവ്യവിശേഷജഃ ക്വാഥഃ കഫേ-കഫജ്വരേ പ്രയോജ്യഃ, ന തു യഃ കശ്ഛിത്കടുകദ്രവ്യകഷായഃ, സര്വസ്യ ജ്വരഘ്നത്വാനുപപത്തേഃ| യസ്മാദ്ദ്രവ്യപ്രഭാവാദ്വിശിഷ്ടമേവ കടുരസാധിഷ്ഠിതം കിമപി യദ് ദ്രവ്യം തജ്ജവരഘ്നമിതി മന്തവ്യമ്| ഏതദേവ തസ്മാഛ്ഛായം ഗ്രന്ഥകൃത് "കഫേ കടുകോ യോജ്യഃ" ഇതി ജഗാദ|
Adhikarana kaShAyakaShAyasya niShedhaH niShedhAtikrame doShaH (40-41) · Śloka 41
|
പിത്തശ്ലേഷ്മഹരത്വേऽപി കഷായഃ സ ന ശസ്യതേ||൪൦||
നവജ്വരേ, മലസ്തമ്ഭാത്കഷായോ വിഷമജ്വരമ്|
കുരുതേऽരുചിഹൃല്ലാസഹിധ്മാധ്മാനാദികാനപി||൪൧||
View original
|
पित्तश्लेष्महरत्वेऽपि कषायः स न शस्यते||४०||
नवज्वरे, मलस्तम्भात्कषायो विषमज्वरम्|
कुरुतेऽरुचिहृल्लासहिध्माध्मानादिकानपि||४१||
സ൦-കഷായഃ-കഷായരസാധിഷ്ഠിതദ്രവ്യജഃ കഷായഃ, സ പിത്തശ്ലേഷ്മഹരത്വേऽപി നവജ്വരേ,-തരുണജ്വരേ, ന ശസ്യതേ| കുതഃ ? ഇത്യാഹ-മലേത്യാദി| കഷായോ ഹ്യത്ര യോജിതോ മലസ്തമ്ഭാത്കാരണാത് വിഷമജ്വരം-സതതാദികം, കുരുതേ| കഷായസ്തമ്ഭിതാ ഹി മലാഃ കോഷ്ഠമപ്രതിപന്നത്വാത് സമ്യക്പാകമയാന്തഃ സന്ധിസ്തോതോലീനാഃ കഷായപാനവിഹിതവേഗാ അശക്തത്വാദ്വിഷമമേവ ജ്വരം കുര്വന്തി| യദി ഹി തേഷാം കഷായദാനേന ശക്തിഹാനിര്ന കൃതാ സ്യാത് തദാ സന്തതമേവ ജ്വരം കുര്യുഃ| തസ്മാത് സ്വല്പത്വാത് സതതാദികം വിഷമജ്വരം കര്തുമേഷാം യുക്തമ്| നനു, പിത്തശ്ലേഷ്മഹരത്വേപീത്യനര്ഥമ്| യതഃ "കഷായഃ പിത്തകഫഹാ" (ഹൃ.സൂ.അ.൧൦൧൨൦) ഇതി പൂര്വമുക്തമ്| അസ്ത്യേവൈതത്| അര്ഥവിശേഷജ്ഞാപനാര്ഥം തു പുനരുക്തമ്| നവജ്വരേ-ഏകദോഷജേ സന്നിപാതജേ വാതകഫജേ വാതപിത്തജേ, കേവലം കഷായോ ന ശസ്തോऽപി തു പിത്തശ്ലേഷ്മജ്വരേऽപി ന ശസ്തഃ, തസ്മാത് പിത്തകഫജേऽപി ജ്വരേ നായം യോജ്യ ഇത്യര്ഥഃ| തഥാ, കഷായോऽയം യോജിതോ ന കേവലം വിഷമജ്വരം കരോതി, യാവദരുച്യാദീശ്ച കരോതി| അത്രാപി മലസ്തമ്ഭാദിതി സമ്ബധ്യതേ| തേന യദ്യപ്യാദിശബ്ദേനാനിയതരുപാണാമനേകാനാവ്യാധീനാം ഗ്രഹണം പ്രാപ്തമ്, തഥാऽപി മലസ്തമ്ഭാദ്യേ വ്യാധയ ഉത്പദ്യന്തേऽരുച്യാദിരൂപാസ്തേഷാമേവേഹ ഗ്രഹണാര്ഥമേവം സമ്ബന്ധഃ കൃതഃ| തഥാ, വിഷമജ്വരാരുചിഹൃല്ലാസഹിധ്മാധ്മാനാദികാനപീത്യേകവിഭക്ത്യൈവ നിര്ദേശഃ കര്തും വ്യവച്ഛദ്യ പൃഥങ്ക്നിര്ദേശോ യഃ കൃതസ്തേനേദം ദ്യോത്യതേ,-കഷായഃ പ്രയോജിതോऽവശ്യമേവ വിഷമജ്വരം കുരുതേ, അരുച്യാദീന് പുനര്നാവശ്യം കുരുതേ, ഇതി| തദേവം കഷായോ രസവിശേഷോ മലസ്തമ്ഭാദേവ നവജ്വരേ നിഷിധ്യതേ, ന തു കല്പനാവശാത്| തഥാ ച മുനിഃ (ച. ചി. അ. ൩൧൧൬൦)- "യഃ കഷായഃ കഷായസ്തു സ വര്ജ്യസ്തരുണേ ജ്വരേ| ന തു കല്പനമുദ്ദിശ്യ കഷായഃ പ്രതിഷിധ്യതേ||" ഇതി|
Adhikarana uktauShadhakAlasya matAntareNa nirAkaraNam (42) · Śloka 42
സപ്താഹാദൌഷധം കേചിദാഹുരന്യേ ദശാഹതഃ|
കേചില്ലഘ്വന്നഭുക്തസ്യ യോജ്യമാമോല്ബണേ ന തു||൪൨||
View original
सप्ताहादौषधं केचिदाहुरन्ये दशाहतः|
केचिल्लघ्वन्नभुक्तस्य योज्यमामोल्बणे न तु||४२||
സ൦-സപ്താഹാദനന്തരമഷ്ടമേऽഹ്നയൌഷധം-ജ്വരഘ്നം യഥായോഗ്യം ശൃതാദികല്പനയാ കല്പിതം, യോജ്യമിതി കിചിദേവാചാര്യാ ആഹുഃ| അന്യേ തു ദശാഹാദൂര്ധ്വമൌഷധം-മുസ്താപര്പടകാദികം, യോജ്യമാഹുഃ| കേചിദാചാര്യാ ലഘ്വന്നഭുക്തസ്യ നരസ്യൌഷധം യോജ്യമിത്യാഹുഃ| ലഘ്വന്നശബ്ദേന പേയാദികം ഭണ്യതേ, ഓദനതസ്തസ്യ ലഘുത്വോക്തേഃ| ലഘ്വന്നം ഭുക്തം യേനാസൌ ലഘ്വന്നഭുക്തഃ| ആഹിതാഗ്ന്യാദിത്വാന്നിഷ്ഠാന്തസ്യ പരനിപാതഃ| "പരമതമപ്രതിഷിദ്ധമനുമതമേവ" ഇതി സര്വമേതത് പ്രമാണമ്, അവസ്ഥാവശേന പ്രയോഗാര്ഹത്വാത്| ആമോല്ബണേ തു ന-ആമാധികജ്വരിണി പുരുഷേ പുനരൌഷധം ജ്വരഘ്നം മുസ്താപര്പടകാദികം ഷഡഹാദൂര്ധ്വം സപ്താഹാത് ദശാഹാദ്വാ ന യോജ്യമ്| കിമിതി ചേത് ? ആഹ-
Adhikarana svasiddhAnte yuktiH (43-44) · Śloka 44
തീവ്രജ്വരപരീതസ്യ ദോഷവേഗോദയേ യതഃ|
ദോഷേऽഥവാऽതിനിചിതേ തന്ദ്രാസ്തൈമിത്യകാരിണി||൪൩||
അപച്യമാനം ഭൈഷജ്യം ഭൂയോ ജ്വലയതി ജ്വരമ്|
|൪൪|
View original
तीव्रज्वरपरीतस्य दोषवेगोदये यतः|
दोषेऽथवाऽतिनिचिते तन्द्रास्तैमित्यकारिणि||४३||
अपच्यमानं भैषज्यं भूयो ज्वलयति ज्वरम्|
|४४|
സ൦-തീവ്രജ്വരേണ പരീതസ്യ ജ്വരിണഃ പുംസോ ദോഷവേഗോദയേ ദോഷസ്യ-ആമാദ്യാഖ്യസ്യോല്ബണസ്യ, വേഗോ-മുസ്താപര്പടകാദിനോത്ക്ലേശാത്, ദോഷവേഗഃ, തസ്യോദയഃ-പ്രാദുര്ഭാവോ, ദോഷവേഗോദയഃ| അഥവാ, ഉല്ബണാമസ്യ വാതാദേര്ദോഷസ്യ വേഗോദയഃ, തസ്മിന് ദോഷവേഗോദയേ സതി| അഥവാ തഥൈവ ദോഷേ-ആമാഖ്യേ, അതിനിചിതേ-അതിശയേന സഞ്ചയം പ്രാപ്തേ, വാതാദൌ വ ദോഷ ഉല്ബണേ| അത ഏവ തന്ദ്രാസ്തൈമിത്യേऽവശ്യം കരോതി തസ്മിന് തന്ദ്രാസ്തൈമിത്യകാരിണി| യതോ-യസ്മാത്, തദാനീമാമച്ഛന്നപാവകേനാപഛ്യമാനം ഭൈഷജ്യം-ഔഷധം മുസ്താപര്പടകാദിശൃതാദികല്പനാകല്പിതം, തദൌഷധം പ്രയുക്തം ഭൂയഃ-പുനരപി, ജ്വരം ജ്വലയതി-ഉത്തേജയതി ന ശമയതി| തസ്മാദാമോല്ബണേ ജ്വരേ ന ഷഡഹാദൂര്ധ്വം നാപി സപ്താഹാന്ന ച ദശാഹാദൂര്ധ്വം ഭൈഷജ്യം യോജ്യമ്| കദാ തര്ഹി യോജ്യമ് ? ഇത്യാഹ-
Adhikarana auShadhayogyA jvarAvasthA (44-45) · Śloka 45
|
മൃദുര്ജ്വരോ ലഘുര്ദേഹശ്ചലിതാശ്ച മലാ യദാ||൪൪||
അചിരജ്വരിതസ്യാപി ഭേഷജം യോജയേത്തദാ|
|൪൫|
View original
|
मृदुर्ज्वरो लघुर्देहश्चलिताश्च मला यदा||४४||
अचिरज्वरितस्यापि भेषजं योजयेत्तदा|
|४५|
സ൦-മൃദുര്ജ്വരഃ-ഉപദ്രവമൃദുതയാ| ലഘുഃ-പടുഃ ദേഹഃ| ചലിതാ മലാഃ-മൂത്രപുരീഷാദയഃ| മൃദുര്ജ്വര ഇത്യാദിലക്ഷണാവസ്ഥാ യദാ ഭവതി തദാऽസ്യാമവസ്ഥായാമചിരജ്വരിതസ്യാപി-അനിതിക്രാന്തഷഡഹസ്യാപി, ഭൈഷജ്യം യോജ്യമ്| അപിശബ്ദാത് കിം പുനഃ ഷഡഹേऽപ്യതീതേ ജ്വരിതസ്യൈവംലക്ഷണായാമവസ്ഥായമുത്പന്നായാം തദൌഷധം ച ന യോജ്യമ് ? ഇത്യേവം വ്യാധ്യവസ്ഥാ കാലതോ ഗരീയസീത്യുക്തം ഭവതി| അഥ തദൌഷധമാഹ-ഘ്
Adhikarana auShadham (45-46) · Śloka 46
|
മുസ്തയാ പര്പടം യുക്തം ശുണ്ഠ്യാ ദുഃസ്പര്ശയാऽപി വാ||൪൫||
പാക്യം ശീതകഷായം വാ പാഠോശീരം സവാലകമ്|
പിബേത്തദ്വ്ച്ഛഭൂനിമ്ബഗുഡൂചീമുസ്തനാഗരമ്||൪൬||
View original
|
मुस्तया पर्पटं युक्तं शुण्ठ्या दुःस्पर्शयाऽपि वा||४५||
पाक्यं शीतकषायं वा पाठोशीरं सवालकम्|
पिबेत्तद्व्च्छभूनिम्बगुडूचीमुस्तनागरम्||४६||
സം-മുസ്തയാ സഹ പര്പടം യുക്തമഥവാ ശുണ്ഠ്യാ ധന്വയാസേന യുക്തം പാക്യം-ശൃതം, ശീതകഷായം-ശീതകല്പനാകല്പിതം, വാ കൃത്വാ പിബേദിതി വക്ഷ്യമാണേന സമ്ബന്ധഃ| പാഠാ ചോശീരം ച പാഠോശീരം വാലകേന സഹ ശൃതം ശീതം വാ പിബേത്| സ്വരസകല്കഫാണ്ടാഖ്യകല്പനാഭ്യഃ ശൃതശീതാഖ്യകല്പനാദ്വയകല്പിതസ്യാസ്യ തഥാ സാമര്ഥ്യസ്യ ദൃഷ്ടത്വാദേതത്കല്പനായുഗലമുപന്യസ്തവാന്| വാ സമുച്ഛയേ ഭിന്നക്രമേ| തദ്വദിത്യാദി| ന കേവലം മുസ്താപര്പടകം പിബേത്, തഥാ പാഠോശീരം സവാലകം പിബേത്, യാവദ്ഭൂനിമ്ബഗുഡൂചീമുസ്തനാഗരമപി പിബേദിതി|
Adhikarana uktauShadhAnAM viShayaM viBAgaM PalaM ca (47) · Śloka 47
യഥായോഗമിമേ യോജ്യാഃ കഷായാ ദോഷപാചനാഃ|
ജ്വരാരോചകതൃഷ്ണാസ്യവൈരസ്യാപക്തിനാശനാഃ||൪൭||
View original
यथायोगमिमे योज्याः कषाया दोषपाचनाः|
ज्वरारोचकतृष्णास्यवैरस्यापक्तिनाशनाः||४७||
സം-ഇമേ-പൂര്വോക്താ മുസ്താപര്പടകാദയഃ കഷായാഃ, യഥായോഗംയോഗാനതിക്രമേണ, യോ യഃ കഷായോ യസ്മിന് ജ്വരേ ദാതും യുക്തഃ സ തത്ര യോജ്യ ഇതി യഥായോഗം യോജ്യാഃ| കിംക്രിയാ ഏതേ സ്യുഃ ? ഇത്യാഹ-ദോഷപാചനാഃ, ദോഷസ്യ-ആമാഖ്യസ്യ പക്വപ്രായസ്യ, പാചനാഃ| തന്ത്രാന്തരേ ചോക്തമ്-"പ്രയുക്തം പാചയേദാമം യതത്പാചന മുച്യതേ| പിത്താദിജിന്നിരാമസ്യ യത്സ്യാത്തചമനം മതമ്||" ഇതി| അത്ര മുസ്താപര്പടസ്യ പൂര്വമുപന്യാസോ ജ്വരനാശനേഭ്യോऽന്യേഭ്യോऽസ്യ മുസ്താപര്പടസ്യ പ്രാധാന്യപ്രദര്ശനാര്ഥഃ| തഥാ ചാചാര്യോऽഗ്ന്യാണാം മധ്യേ "മുസ്താപര്പടക ജ്വരേ" (ഹൃ. ഉ. അ. ൪൦/൪൮) ഇതി നിര്ദേക്ഷ്യതേ| തസ്മാന്മുസ്താപര്പടസ്യൈവ ജ്വരനാശനേ ജ്യായസ്ത്വമിത്യവേഹി, വ്യാധിപ്രതിപക്ഷത്വാത്|
Adhikarana santatAdInAM viShamajvarAnAM shamanAH pa~jca kaShAyAH (48-51) · Śloka 51
|
കലിങ്ഗകാഃ പടോലസ്യ പത്രം കടുകരോഹിണീ||൪൮||
പടോലം സാരിവാ മുസ്താ പാഠാ കടുകരോഹിണീ|
പടോലനിമ്ബത്രിഫലാമൃദ്വീകാമുസ്തവത്സകാഃ||൪൯||
കിരാതതിക്തമമൃതാ ചന്ദനം വിശ്വഭേഷജമ്|
ധാത്രീമുസ്താമൃതാക്ഷൌദ്രമര്ധശ്ലോകസമാപനാണ്||൫൦||
പഞ്ചതേ സന്തതാദീനാം പഞ്ചാനാം ശമനാ മതാഃ|
|൫൧|
View original
|
कलिङ्गकाः पटोलस्य पत्रं कटुकरोहिणी||४८||
पटोलं सारिवा मुस्ता पाठा कटुकरोहिणी|
पटोलनिम्बत्रिफलामृद्वीकामुस्तवत्सकाः||४९||
किराततिक्तममृता चन्दनं विश्वभेषजम्|
धात्रीमुस्तामृताक्षौद्रमर्धश्लोकसमापनाण्||५०||
पञ्चते सन्ततादीनां पञ्चानां शमना मताः|
|५१|
സ൦-കലിങ്ഗകാദയോऽര്ധശോകൈഃ സമാപനം യേഷാം തേऽര്ധശ്ലോകസമാപനാഃ പഞ്ചൈതേ പഞ്ചാനാം സന്തതാദീനാം യഥാസങ്ഖ്യം ശമനാ മതാഃ മുനീനാമിതി ശേഷഃ|
Adhikarana vAtajvarasya auShadham (51-52) · Śloka 52
|
ദുരാലഭാമൃതാമുസ്താനാഗരം വാതജേ ജ്വരേ||൫൧||
അഥവാ പിപ്പലീമൂലഗുഡൂചീവിശ്വഭേഷജമ്|
കനീയഃ പഞ്ചമൂലം ച|൫൨|
View original
|
दुरालभामृतामुस्तानागरं वातजे ज्वरे||५१||
अथवा पिप्पलीमूलगुडूचीविश्वभेषजम्|
कनीयः पञ्चमूलं च|५२|
സ൦-ദുരാലഭാദി പാചനം വാതജേ ജ്വരേ, അഥവാ പിപ്പല്യാദികം വാതജേ ജ്വരേ, കനീയോ-ബൃഹത്യാദികം, പഞ്ചമൂലം ച വാതജേ ജ്വരേ, ഇതി യോജ്യമ്|
Adhikarana pittajvarasya auShadham (52-53) · Śloka 53
|
പിത്തേ ശക്രയവാഘനമ്||൫൨||
കടുകാ ചേതി സക്ഷൌദ്രം മുസ്താപര്പടകം തഥാ|
സധന്വയാസഭൂനിമ്ബം|൫൩|
View original
|
पित्ते शक्रयवाघनम्||५२||
कटुका चेति सक्षौद्रं मुस्तापर्पटकं तथा|
सधन्वयासभूनिम्बं|५३|
സ൦-പിത്തേ-പിത്തജേജ്വരേ, ശക്രയവാദയഃ സമാക്ഷികാ മതാഃ| പിത്തജേऽപി മുസ്താപര്പടകം ധന്വയാസകിരാതതിക്താഭ്യാം സഹിത ഹിതമ്|
Adhikarana kaPajvarasya auShadham (53-54) · Śloka 54
|
വത്സകാദ്യോ ഗണഃ കഫേ||൫൩||
അഥവാ വൃഷഗാങ്ഗേയീശൃങ്ഗബേരദുരാലഭാഃ|
|൫൪|
View original
|
वत्सकाद्यो गणः कफे||५३||
अथवा वृषगाङ्गेयीशृङ्गबेरदुरालभाः|
|५४|
സ൦-"വത്സകമൂര്വീഭാര്ങ്ഗീ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൩൩) ഇത്യാദിഃ കഫേ മതഃ| അഥവാ വൃഷാദിഃ| ഗാങ്ഗേയീ-മുസ്താ|
Adhikarana sashUlavibindhasya kaPavAta jvarasya auShadham vAtapittajvarasya auShadham pittajvarasya auShadham kaPajvarasya auShadham sashUlavibandhasya kaPavAta jvarasya auShadham (54-55) · Śloka 55
|
രുഗ്വിബന്ധാനിലശ്ലേഷ്മയുക്തേ ദീപനപാചനമ്||൫൪||
അഭയാപിപ്പലീമൂലശമ്യാകകടുകാഘനമ്|
|൫൫|
View original
|
रुग्विबन्धानिलश्लेष्मयुक्ते दीपनपाचनम्||५४||
अभयापिप्पलीमूलशम्याककटुकाघनम्|
|५५|
സ൦-രുഗ്വിബന്ധാദിയുക്തേ ജ്വരേऽഭയാദിഘനാവസാനം ദീപനപാചനമ്|
Adhikarana vAtapittajvarasya auShadham (55-58) · Śloka 58
|
ദ്രാക്ഷാമധൂകമധുകതോധ്രാകാശ്മര്യസാരിവാഃ||൫൫||
മുസ്താമലകഹ്രീബേരപദ്മകേസരപദ്മകമ്|
മൃണാലചന്ദനോശീരനീലോത്പലപരൂഷകമ്||൫൬||
ഫാണ്ടോ ഹിമോ വാ ദ്രാക്ഷാദിര്ജാതീകുസുമവാസിതഃ|
യുക്തോ മധുസിതാലാജൈര്ജയത്യനിലപിത്തജമ്||൫൭||
ജ്വരം മദാത്യയം ഛര്ദിം മൂര്ച്ഛാം ദാഹം ശ്രമം ഭ്രമമ്|
ഊര്ധ്വഗം രക്തപിത്തം ച പിപാസാം കാമലാമപി||൫൮||
View original
|
द्राक्षामधूकमधुकतोध्राकाश्मर्यसारिवाः||५५||
मुस्तामलकह्रीबेरपद्मकेसरपद्मकम्|
मृणालचन्दनोशीरनीलोत्पलपरूषकम्||५६||
फाण्टो हिमो वा द्राक्षादिर्जातीकुसुमवासितः|
युक्तो मधुसितालाजैर्जयत्यनिलपित्तजम्||५७||
ज्वरं मदात्ययं छर्दिं मूर्च्छां दाहं श्रमं भ्रमम्|
ऊर्ध्वगं रक्तपित्तं च पिपासां कामलामपि||५८||
സ൦-ദ്രാക്ഷാദിരയം ഗണഃ ഫാണ്ടഃ-"സദ്യോऽഭിഷുതപൂതഃ" (ഹൃ. ക. അ. ൬/൧൧) ഇത്യേവംലക്ഷണഃ, തഥാ ഹിമഃ-ശീതോ വാ, "രാത്രിംദ്രവേ സ്ഥിതഃ" (ഹൃ. ക. അ. ൬/൧൦) ഇത്യേവംലക്ഷണഃ| തഥാ ജാതീകുസുമൈഃ സുഗന്ധീകൃതോ മധുസിതാലാജൈര്യുക്തോ വാതപിത്തജം ജ്വരം ജയതി, മദാത്യയാദിംശ്ച|
Adhikarana vAtapittajvarasya anyat auShadham (59) · Śloka 59
പാചയേത്കടുകാം പിഷ്ട്വാ കര്പരേऽഭിനവേ ശുചൌ|
നിഷ്പീഡിതോ ഘൃതയുതസ്തദ്ഗസോ ജ്വരദാഹജിത്||൫൯||
View original
पाचयेत्कटुकां पिष्ट्वा कर्परेऽभिनवे शुचौ|
निष्पीडितो ग़ृतयुतस्तद्गसो ज्वरदाहजित्||५९||
സ൦-കടുകാം പാനീയേന പിഷ്ട്വാ കര്പരേ-മൃദ്ഭൃഷ്ടഖണ്ഡേ, അഭിനവേ തഥാ ശുചൌ പാചയേത്| തസ്യാ രസോ നിഷ്പീഡിതഃ സര്പിര്യുക്തോ ജ്വരദാഹൌ ജയതി|
Adhikarana kaPavAtajvarasya auShadham (60) · Śloka 60
കഫവാതേ വചാതിക്താപാഠാരഗ്വധവത്സകാഃ|
പിപ്പലീചൂര്ണയുക്തോ വാ ക്വാഥശ്ച്ഛിന്നോദ്ഭവോദ്ഭവഃ||൬൦||
View original
कफवाते वचातिक्तापाठारग्वधवत्सकाः|
पिप्पलीचूर्णयुक्तो वा क्वाथश्च्छिन्नोद्भवोद्भवः||६०||
സം-വാതശ്ലേഷ്മണി കഷായകല്പനയാ കല്പിതാ വചാദയോ മതാഃ| അഥവാ, ഗുഡൂചീസമ്ഭവഃ ക്വാഥഃ പിപ്പലീചൂര്ണയുതോ മതഃ|
Adhikarana kaPavAta anyat auShadham (61-63) · Śloka 63
വ്യാഘ്രീശുണ്ഠ്യമൃതാക്വാഥഃ പിപ്പലീചൂര്ണസംയുതഃ|
വാതശ്ലേഷ്മജ്വരശ്വാസകാസപീനസശൂലജിത്||൬൧||
പഥ്യാകുസ്തുമ്ബരീമുസ്താശുണ്ഠീകട്തൃണപര്പടമ്|
സകട്ഫലവചാഭാര്ങ്ഗീദേവാഹ്വം മധുഹിങ്ഗുമത്||൬൨||
കഫവാതജ്വരഷ്ഠീവകുക്ഷിഹൃത്പാര്ശ്വവേദനാഃ|
കണ്ഠാമയാസ്യശ്വയഥുകാസശ്വാസാന്നിയച്ഛതി||൬൩||
View original
व्याघ्रीशुण्ठ्यमृताक्वाथः पिप्पलीचूर्णसंयुतः|
वातश्लेष्मज्वरश्वासकासपीनसशूलजित्||६१||
पथ्याकुस्तुम्बरीमुस्ताशुण्ठीकट्तृणपर्पटम्|
सकट्फलवचाभार्ङ्गीदेवाह्वं मधुहिङ्गुमत्||६२||
कफवातज्वरष्ठीवकुक्षिहृत्पार्श्ववेदनाः|
कण्ठामयास्यश्वयथुकासश्वासान्नियच्छति||६३||
സ൦-വ്യാഘ്ര്യാദിക്വാഥഃ കണാചൂര്ണസംയുക്തോ വാതശ്ലേഷ്മജ്വരാദിജിത്| സ൦-പഥ്യാദി പാചനം സിദ്ധചൂര്ണം മധുഹിങ്ഗുഭ്യാം സംയുതം കഫവാതജ്വരാദീന് പരാകരോതി|
Adhikarana pittakaPajvarasya auShadham pittakaPa anyat auShadham (64-65) · Śloka 65
ആരഗ്വധാദിഃ സക്ഷൌദ്ഗഃ കഫപിത്തജ്വരം ജയേത്|
തഥാ തിക്താവൃഷോശീരത്രായന്തീത്രിഫലാമൃതാഃ||൬൪||
പടോലാതിവിഷാനിമ്ബമൂര്വാധന്വയവാസകാഃ|
|൬൫|
View original
आरग्वधादिः सक्षौद्गः कफपित्तज्वरं जयेत्|
तथा तिक्तावृषोशीरत्रायन्तीत्रिफलामृताः||६४||
पटोलातिविषानिम्बमूर्वाधन्वयवासकाः|
|६५|
സ൦-"ആരഗ്വധേന്ദ്രയവാദിഭിഃ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൧൭) മാക്ഷികസഹിതഃ കഫപിത്തജ്വരം ജയതി| തഥാ തിക്താദയഃ കഫപിത്തജ്വരം ഘ്നന്തി|
Adhikarana sannipAtajvarasya auShadham (65-66) · Śloka 66
|
സന്നിപാതജ്വരേ വ്യാഘ്രീദേവദാരുനിശാഘനമ്||൬൫||
പടോലപത്രനിമ്ബത്വക്ത്രിഫലാകടുകായുതമ്|
|൬൬|
View original
|
सन्निपातज्वरे व्याघ्रीदेवदारुनिशाग़नम्||६५||
पटोलपत्रनिम्बत्वक्त्रिफलाकटुकायुतम्|
|६६|
സ൦-സന്നിപാതജ്വരേ വ്യാഘ്ര്യാദികടുകാന്തം പാചനമ്|
Adhikarana vAtashleShmottarasya auShadham (66-67) · Śloka 67
|
നാഗരം പൌഷ്കരം മൂലം ഗുഡൂചീ കണ്ടകാരികാ||൬൬||
സകാസശ്വാസപാര്ശ്വാര്തൌ വാതശ്ലേഷ്മോത്തരേ ജ്വരേ|
|൬൭|
View original
|
नागरं पौष्करं मूलं गुडूची कण्टकारिका||६६||
सकासश्वासपार्श्वार्तौ वातश्लेष्मोत्तरे ज्वरे|
|६७|
സ൦-നാഗരാദിപാചനം വാതശ്ലേഷ്മാധികേ ജ്വരേ കാസാദീന്നിഹന്തി|
Adhikarana sarvajvarasya auShadham (67-69) · Śloka 69
|
മധൂകപുഷ്പമൃദ്വീകാത്രായമാണാപരൂഷകമ്||൬൭||
സോശീരതിക്താത്രിഫലാകാശ്മര്യം കല്പയേദ്ധിമമ്|
കഷായം തം പിബന് കാലേ ജ്വരാന് സര്വാനപോഹതി||൬൮||
ജാത്യാമലകമുസ്താനി തദ്വദ്ധന്വയവാസകമ്|
|൬൯|
View original
|
मधूकपुष्पमृद्वीकात्रायमाणापरूषकम्||६७||
सोशीरतिक्तात्रिफलाकाश्मर्यं कल्पयेद्धिमम्|
कषायं तं पिबन् काले ज्वरान् सर्वानपोहति||६८||
जात्यामलकमुस्तानि तद्वद्धन्वयवासकम्|
|६९|
സ൦-മധൂകപുഷ്പാദികം കാലേ-ശാസ്ത്രോക്തേ, ശീതകഷായം പിബന് ജ്വരാന് സര്വാന്-ഏകദോഷദ്വിദോഷജാന്, അപോഹതി| "ഉപസര്ഗാദസ്യത്യൂഹ്യോര്വേതി വാച്യമ്" ഇതി പരസ്മൈപദമ്| ജാതിപല്ലവാ ആമലകാനി മുസ്തം ധന്വയാസകം തദ്വത്-പൂര്വവച്ഛിതകഷായം കല്പയിത്വാ പിബന് സര്വാന് ജ്വരാന് ഹന്തി| ധന്വയവാസകം ചേതി ചശബ്ദോऽത്ര ലുപ്തോ ദ്രഷ്ടവ്യഃ| തദേതൈശ്ചതുര്ഭിര്ദ്രവ്യൈരേതത് പാചനമ്| കേചിത്തു ധന്വയവാസകം പൃഥഗേവേച്ഛന്തി| തസ്മാദേതത്കൃതോऽപി കഷായഃ പൂര്വവദ്വോധ്യഃ|
Adhikarana baddhaviTkasya auShadham (69) · Śloka 69
|
ബദ്ധവിട് കടുകാദ്രാക്ഷാത്രായന്തീത്രിഫലാഗുഡമ്||൬൯||
View original
|
बद्धविट् कटुकाद्राक्षात्रायन्तीत्रिफलागुडम्||६९||
സ൦-തഥാ ച ബദ്ധവിട് പുരുഷഃ കടുകാദികം കഷായം പിബേദിതി വര്തതേ, ന തു ഹിമമിതി| ശീതസ്യ മലസ്തമ്ഭഹേതുത്വാദസ്യ ചൌഷധസ്യ ശോധനരൂപത്വാത്| ഗുഡാ-സുധാ, ഗുഡ ഇത്യന്യേ|
Adhikarana peyAdyamannam auShadham (70) · Śloka 70
ജീര്ണൌഷധോऽന്നം പേയാദ്യമാചരേത്|
|൭൦|
View original
जीर्णौषधोऽन्नं पेयाद्यमाचरेत्|
|७०|
സ൦-ജീര്ണം-പരിണതം, ഔഷധം യസ്യ സ ജീര്ണൌഷധഃ സന്, പേയാദ്യമേവ പൂര്വോക്തമന്നം ഭുഞ്ജീത| അദ്യത ഇത്യന്നമ്, ഇതി കൃത്വാ പേയാദേരപ്യന്നത്വമ്| ആദിശബ്ദേന യൂഷാദിപരിഗ്രഹഃ|
Adhikarana shleShmajvare peyAniShedhaHpeyAniShedhe yuktiH (70) · Śloka 70
ശ്ലേഷ്മവാന്ന തു|
പേയാ കഫം വര്ധയതി പങ്കം പാംസുഷു വൃഷ്ടിവത്||൭൦||
View original
श्लेष्मवान्न तु|
पेया कफं वर्धयति पङ्कं पांसुषु वृष्टिवत्||७०||
സ൦-ശ്ലേഷ്മവാന്ന തു-ജീര്ണൌഷധോऽപി ശ്ലേഷ്മവാന്നരഃ പേയാദികം നാ ശ്നീയാത്| കിമ് ? ഇത്യാഹ-പേയേത്യാദി| യതഃ പേയാ കഫം വര്ധയതി--വിലീനരുപസ്യ കഫസ്യ സ്ത്യാനഭാവതാമുത്പാദയന്തീ സംസ്ഥാനവിശേഷമുപര്യുപരിഭാവതയോപചയമുത്പാദയതി, ന തു സാ കഫം സാക്ഷാദ്വര്ധയതി, ഇതി വര്ധയതേരര്ഥഃ, അനേകാര്ഥത്വാദ്ധാതൂനാമിതി, ഏഷചാര്ഥോऽനുരൂപതന്ത്രകാരദൃഷ്ടാന്തദര്ശനാദവഗമ്യതേ| തഥാ ചാഹപങ്കം പാംസുഷു വൃഷ്ടിവദിതി| യഥാ,-പാംസുഷു വൃഷ്ടിഃ പതിതാ ന തു പങ്കം വര്ധയതി-ശിഥിലരൂപതാം പാംസൂനാമപാസ്യ നിബിഡരൂപതാമിവ തേഷാമുത്പാദയതി| ന പാംസൂന് വൃഷ്ടിര്വര്ധയതി-ആധിക്യം നയതി, ന വര്ധയതേऽത്രാ(ത്യേത്യ)ര്ഥഃ| തന്ത്രകാരസ്യാര്ഥ ഏവം വിവക്ഷിതോ ഭവിഷ്യത് തദാനീമത്രൈവം സ്പഷ്ടമേവ ദൃഷ്ടന്തമദര്ശയിഷ്യത്| യഥാ-"പേയാ കഫം വര്ധയതി യഥാ വൃഷ്ടിര്നദീജലമ്|" ഇതി| തച്ച തന്ത്രകാരോऽമുനൈവാനുസാരേണാഹ-
Adhikarana peyasthAne yUShaH (71-72) · Śloka 72
ശ്ലേഷ്മാഭിഷ്യണ്ണദേഹാനാമതഃ പ്രാഗപി യോജയേത്|
യൂഷാന് കുലത്ഥചണകകലായാദികൃതാന് ലഘൂന്||൭൧||
രൂക്ഷാംസ്തിക്തരസോപേതാന് ഹൃദ്യാന് രുചികരാന് പടൂന്|
|൭൨|
View original
श्लेष्माभिष्यण्णदेहानामतः प्रागपि योजयेत्|
यूषान् कुलत्थचणककलायादिकृतान् लघून्||७१||
रूक्षांस्तिक्तरसोपेतान् हृद्यान् रुचिकरान् पटून्|
|७२|
സ൦-ആഭിഷ്യണ്ണ ഇതി, അഭിപൂര്വാത്സ്യന്ദേഃ സ്രവണാര്ഥോ വ്യുത്പാദിതഃ| ശ്ലേഷ്മണാ-സ്രുതിരൂപേണൈവ, അഭിഷ്യണ്ണഃ-ക്ലിന്ന ഇവ, ദേഹോ യേഷാം തേ ശ്ലേഷ്മാഭിഷ്യണ്ണദേഹാഃ, തേഷാമ്, അതോ ജ്വരിണാം പ്രാഗപി പ്രഥമപഥ്യാവസരേऽപി, യൂഷാന് യോജയേത്| കിമുത ശ്ലേഷ്മവതഃ പുംസോ ജീര്ണൌഷധസ്യ യൂഷാന്ന യോജയേത് ? ഇത്യപിശബ്ദസ്യര്ഥഃ| കിമ്ഭൂതാന് ? കുലത്ഥാദികൃതാന്| തഥാ, ലഘൂന്| നനു, കുലത്ഥാദീനാം ലഘുത്വാത്തത്കൃതാ യൂഷാ ലഘവ ഏവ ഭവിഷ്യന്തി| തത്കിം ലഘൂനിത്യനേന ? അത്രോച്യതേ| ശമ്ബീധാന്യാനാം മധ്യേ ഗുരവോऽപി രാജമാഷമാഷാദയഃ സന്തി, തന്നിവൃത്ത്യര്ഥമേതത്| അപി ച, ലഘൂനിത്യനേന യൂഷപ്രകൃതിദ്രവ്യൈരല്പപരിമാണൈഃ കൃതാനിതി ദ്യോതയതി| യതോऽല്പപരിമാണൈഃ കുലത്ഥാദിഭിഃ കൃതാ ലഘുതരാഃ സ്യുഃ, തസ്മാല്ലഘൂനിതി യുക്തമ്| തഥാ, രൂക്ഷാന്-ഘൃതഭര്ജനകാദിരഹിതാന്| തഥാ, തിക്തരസയുക്താന്| തഥാ, ഹൃദ്യാന്-ഇഷ്ടരസഗന്ധവര്ണസ്പര്ശയുക്തത്വാച്ചേതസ ആഹ്ലാദകരാന്| തഥാ, രുചികരാന്-ജ്വരിണോऽന്യസ്യ വാ രോചിഷ്ണൂന്| തഥാ, പടൂന്-സലവണാന്|
Adhikarana pathyayogyaM dhAnyam (72-73) · Śloka 73
|
രക്താദ്യാഃ ശാലയോ ജീര്ണാഃ ഷഷ്ടികാശ്ച ജ്വരേ ഹിതാഃ||൭൨||
ശ്ലേഷ്മോത്തരേ വീതതുഷാസ്തഥാ വാടീകൃതാ യവാഃ|
|൭൩|
View original
|
रक्ताद्याः शालयो जीर्णाः षष्टिकाश्च ज्वरे हिताः||७२||
श्लेष्मोत्तरे वीततुषास्तथा वाटीकृता यवाः|
|७३|
സ൦-രക്താദ്യാഃ-"രക്തോ മഹാന് സകലമഃ" (ഹൃ.സൂ.അ.൬/൯) ഇത്യാദയഃ| തഥാ, ഷഷ്ടികാ വ്രീഹ്യാദയോऽപി, ജീര്ണാഃ-പുരാണാഃ, ഹിതാഃ-പഥ്യാഃ| ശ്ലേഷ്മോത്തരേ-പ്രഭൂതശ്ലേഷമണി ജ്വരേ, വീതതുഷാഃ-അപനീതത്വചോ, യവാശ്ച പഥ്യാഃ| കീദൃശാഃ ? വാടീകൃതാഃ-ഭൃഷ്ടവിദലീകൃതാ ഇത്യര്ഥഃ|
Adhikarana odanavidhiH (73-74) · Śloka 74
|
ഓദനസ്തൈഃ സ്രുതോ ദ്വിസ്ത്രിഃ പ്രയോക്തവ്യോ യഥായഥമ്||൭൩||
ദോഷദൂഷ്യാദിബലതോ ജ്വരഘ്നക്വാഥസാധിതഃ|
|൭൪|
View original
|
ओदनस्तैः स्रुतो द्विस्त्रिः प्रयोक्तव्यो यथायथम्||७३||
दोषदूष्यादिबलतो ज्वरघ्नक्वाथसाधितः|
|७४|
സ൦-ഓദനസ്തൈഃ-രക്താശാല്യാദിഭിഃ പൂര്വോക്തൈശ്ച, കൃതോ ജ്വരിണോ യഥായഥം യോ യസ്യ ദാനേ യോഗ്യഃ സ തസ്യ പ്രയോക്തവ്യഃ| കിമ്ഭൂതഃ ? ദ്വിസ്ത്രിഃ സ്രുതോ-ദ്വൌ വാരൌ ത്രീന് വാരാന് വാ ജലം ദത്ത്വാ ധാതഃ| കഥം പ്രയോജ്യഃ ? ദോഷദൂഷ്യാദിബലേന| ജ്വരഘ്നൈഃ-ജ്വരാപഹൈര്ദ്രവ്യൈഃ, ക്വാഥം കൃത്വാ, തേന ക്വാഥേന സാധിതഃ| ദോഷസ്യ-വാതാദേര്ബലം തഥാ ദൂഷ്യസ്യ രസാദേര്ബലമപേക്ഷ്യ, ആദിഗ്രഹണാദ്ദേശകാലവയഃ സത്ത്വസാത്മ്യശരീരാഹാരബലം ഗൃഹ്യതേ| ഏകാഹാദികാനാം ജ്വരിണാമകൃതപേയാനാമേവ കുലത്ഥമുദ്ഗചണകാദിയൂഷാ ഉക്താഃ| സമ്പ്രതി സാമാന്യേന ജ്വരിണാം കൃതപേയാനാം യൂഷാദീനാഹ-
Adhikarana yUShadravyANi (74) · Śloka 74
|
മുദ്ഗാദ്യൈര്ലഘുഭിര്യൂഷാഃ കുലത്ഥൈശ്ച ജ്വരാപഹാഃ||൭൪||
View original
|
मुद्गाद्यैर्लघुभिर्यूषाः कुलत्थैश्च ज्वरापहाः||७४||
സ൦-മുദ്ഗാദ്യൈഃ-ശിമ്ബീധാന്യൈഃ, ലഘുഭിഃ കൃതാ യൂഷാസ്തഥാ കുലത്ഥൈഃ കൃതാ യൂഷാ ജ്വരഘ്നാഃ| മുദ്ഗാദ്യൈരിത്യാദിഃ പ്രകാരേ| തേന സുജരാ മുദ്ഗചണകകുലത്ഥമകുഷ്ടമസൂരാദയോ ഗൃഹ്യന്തേ| മുദ്ഗശബ്ദസ്യാദൌ നിര്ദേശ ഇദം ബോധയതി,-യൂഷസാധ്യേ വ്യാധൌ ബാഹുല്യേന മുദ്ഗയൂഷഃ കാര്യഃ, മുദ്ഗാനാം പഥ്യതമത്വാത്| തഥാ ചോവാച മുനിഃ (ഛ.സൂ.അ.൨൫/൩൮)- "മുദ്ഗഃ ശിമ്ബീധാന്യാനാം പഥ്യത്വേ ശ്രേഷ്ഠതമഃ|" ഇതി| നനു, മുദ്ഗാദ്യൈരിത്യാദിശബ്ദേനൈവ കുലത്ഥാ ഗൃഹിതാ ഏവ, കിം പൃഥങ്നിര്ദേശേന ? ബ്രൂമഹേ| കുലത്ഥയൂഷസ്യ ജ്വരവിഷയേ വിരലഃ പ്രയോഗഃ കാര്യ ഇതി സൂഛയിതും പൃഥക്കൃതോ നിര്ദേശ ഇതി| തഥാ ഛ കുലത്ഥാ ഏവംഗുണാഃ (ഹൃ.സൂ.അ.൬/൧൯)- "ഉഷ്ണാഃ കുലത്ഥാഃ പാകേऽമ്ലാഃ ശുക്രാശ്മശ്വാസപീനസാന്| കാസാര്ശഃ കഫവാതാംശ്ച ഘ്നാന്തി പിത്താസ്രദാഃ പരമ്|| ഇതി| ഏവമുഷ്ണത്വാദമ്ലവിപാകിത്വാദതിപിത്താസ്രകാരിത്വാത് കുലത്ഥാനാം യൂഷോ ബഹുദ്രവ്യപരിമാണോ ബഹുമാത്രോപയുക്തോ ജ്വരസ്യ ന ശാന്തയേ സമ്പദ്യതേ, പ്രത്യുത വൃദ്ധയേ സ്യാദിതി സമ്ഭാവ്യതേ, പിത്തവിരുദ്ധത്വാത്| തസ്മാദല്പപരിമാണദ്രവ്യസാധിതോऽല്പമാത്രയാ കുലത്ഥയൂഷഃ ശ്ലേഷ്മാദ്യുപശമകൃദ്യാവന്മാത്രഃ സ്യാത്താവാനേവ പ്രയോജ്യത ഇതി സ്ഥിതമ്|
Adhikarana khaladravyANi rasadravyANi yUShAdInamupakaraNadravyANi (75-77) · Śloka 77
കാരവേല്ലകകര്കോടബാലമൂലകപര്പടൈഃ|
വാര്താകനിമ്ബകുസുമപടോലഫലപല്ലവൈഃ||൭൫||
അത്യന്തലഘുഭിര്മാംസൈര്ജാങ്ഗലൈശ്ച ഹിതാ രസാഃ|
വ്യാഘ്രീപരൂഷതര്കാരീദ്ഗാക്ഷാമലകദാഡിമൈഃ||൭൬||
സംസ്കൃതാഃ പിപ്പലീശുണ്ഠീധാന്യജീരകസൈന്ധവൈഃ|
സിതാമധുഭ്യാം പ്രായേണ സംയുതാ വാ കൃതാകൃതാഃ||൭൭||
View original
कारवेल्लककर्कोटबालमूलकपर्पटैः|
वार्ताकनिम्बकुसुमपटोलफलपल्लवैः||७५||
अत्यन्तलग़ुभिर्मांसैर्जाङ्गलैश्च हिता रसाः|
व्याघ्रीपरूषतर्कारीद्गाक्षामलकदाडिमैः||७६||
संस्कृताः पिप्पलीशुण्ठीधान्यजीरकसैन्धवैः|
सितामधुभ्यां प्रायेण संयुता वा कृताकृताः||७७||
സ൦-കാരവേല്ലകാദിഭീ രസാ ജ്വരേ ഹിതാഃ| മുനിസ്തു കാരവേല്ലകാദീനാം ശാകത്വമേവേച്ഛതി (ച.ചി.അ.൩൧൧൮൭)| ഖരണാദേऽപ്യുക്തമ്-"പടോലം സഫലം നിമ്ബം കര്കോടകകഠില്ലകമ്| ശാകം പര്പടകം ച സ്യാത്" ഇതി| തഥാ ജാങ്ഗലൈഃ-ജാങ്ഗലദേശപ്രാണിജൈസ്തദഭാവാത്തത്തുല്യൈരന്യദേശപ്രാണിജൈരപി, മംസൈര്ഹിതാ രസാ വ്യാഘ്ര്യാദിഭിഃ സംസ്കൃതാസ്തഥാ പിപ്പല്യാദിഭിഃ സംയുതാ ഇതി വക്ഷ്യമാണേന സമ്ബന്ധഃ| സംസ്കാരമാത്രയോഗഭാജഃ പിപ്പല്യാദയോऽത്ര യോജ്യ ഇത്യര്ഥഃ| പ്രായേണ കേചിദേവ സിതാമധുഭ്യാം യുക്താ അവസ്ഥാവശാത്, ന തു സര്വ ഏവ| കിമ്ഭൂതാ രസാ യൂഷാശ്ചൈവംവിധാഃ കാര്യാഃ ? കൃതാകൃതാഃ| പാനകദാഡിമാജാജീശുണ്ഠ്യാദ്യൈരപി സംസ്കൃതാ യൂഷാ രസാശ്ച-കൃതാഃ| വിപരീതാസ്ത്വതഃ-അകൃതാഃ|
Adhikarana vya~jjanavidhiH (78) · Śloka 78
അനമ്ലതക്രസിദ്ധാനി രുച്യാനി വ്യഞ്ജനാനി ച|
അച്ഛാന്യനലസമ്പന്നാനി|൭൮|
View original
अनम्लतक्रसिद्धानि रुच्यानि व्यञ्जनानि च|
अच्छान्यनलसम्पन्नानि|७८|
സ൦-അനമ്ലേന തക്രേണ സിദ്ധാനി| തഥാ, രുച്യാനി-അഭ്യവഹര്തുമഭിലഷിതാനി| തഥാ, അച്ഛാനി-തനൂനി ന ഘനാനി| തഥാ, അനലസമ്പന്നാനി-വഹ്നിപക്വാനി| കേചിദ്ധി തക്രമപക്വമേവാച്ഛീകൃത്യ സംസ്കൃത്യ ച ശുണ്ഠീജീരകാദിനാऽഭ്യവഹരന്തി തന്നിഷേധായൈതദുക്തമ്| ഏവംവിധാനി വ്യഞ്ജനാനി-തേമനാനി രസകഷായാണീ, ഓദനേന സഹാഭ്യവഹര്തവ്യാനി|
Adhikarana anupAnAni (78-79) · Śloka 79
|
അനുപാനേऽപി യോജയേത്||൭൮||
താനി ക്വഥിതശീതം ച വാതി മദ്യം ച സാത്മ്യതഃ|
|൭൯|
View original
|
अनुपानेऽपि योजयेत्||७८||
तानि क्वथितशीतं च वाति मद्यं च सात्म्यतः|
|७९|
സ൦-അനുപാനേऽപി-ആതുരസ്യ പശ്ചാത്പാനേऽപി, താനി യോജയേത്| തഥാ ക്വഥിതശീതം ച വാരി മദ്യം ച, സാത്മ്യതഃ-സാത്മ്യവശാത്, അനുപാനേऽപി യോജയേത്|
Adhikarana annagrahaNakAlaH (79-80) · Śloka 80
|
സജ്വരം ജ്വരമുക്തം വാ ദിനാന്തേ ഭോജയേല്ലഘു||൭൯||
ശ്ലേഷ്മക്ഷയവിവൃദ്ധോഷ്മാ ബലവാനനലസ്തദാ|
|൮൦|
View original
|
सज्वरं ज्वरमुक्तं वा दिनान्ते भोजयेल्लघु||७९||
श्लेष्मक्षयविवृद्धोष्मा बलवाननलस्तदा|
|८०|
സ൦-സജ്വരം നരം ദിനാന്തേ ഭോജയേത്,-അഥവാ ജ്വരമുക്തം-അചിരകാലജ്വരത്യക്തമ്| കിമ്ഭുതം ഭോജനം ഭോജയേത് ? ലഘു,-മാത്രയാ സ്വഭാവാത് (ച) ഉഭയഥാ യല്ലഘു| കിമിത്യേതസ്മിന് കാലേ ലഘു ഭോജയേത് ? ഇത്യാഹ-ശ്ലേഷ്മേത്യാദി| തദാ-തസ്മിന്ദിനാന്താഖ്യേ കാലേ, ശ്ലേഷ്മക്ഷയോ യസ്തേന വിവൃദ്ധ ഊഷ്മാ-സ്വസ്വഭവോ, യസ്യാനലസ്യ ജാഠരാഗ്രേരസൌ ശ്ലേഷ്മക്ഷയവിവൃദ്ധോഷ്മാऽനലഃ| അത ഏവ ബലവാന് തദാ പക്തും ശക്തഃ|
Adhikarana dinAntarasyApavAdaH (80) · Śloka 80
|
യഥോചിതേऽഥവാ കാലേ ദേശസാത്മ്യാനുരോധതഃ||൮൦||
View original
|
यथोचितेऽथवा काले देशसात्म्यानुरोधतः||८०||
സ൦-അഥവാ യഥോചിതേ കാലേ സജ്വരം ജ്വരമുക്തം വാऽऽതുരം ഭോജയേത്| യസ്യ യസ്യ യ ഉചിതഃ-സാത്മ്യഃ, ആഹാരകാലസ്തസ്മിന് ഭോജയേത്| യഥോചിതേ ഹി കാലേ പ്രായഃ ക്ഷുദുപഗമോ ജായതേ| കഥം ഭോജയേത് ? ഇത്യാഹ-ദേശേത്യാദി| ദേശസാത്മ്യവശാത് തം ഭോജയേത്, നൈവമേവ| നനു, ഏവം യസ്യ പൂര്വാഹ്ണേ കാലേ ഭോജനമുചിതം തദാ തസ്യ ഭോജനേ ദീയമാനേ കോ ഗുണഃ സ്യാത് ? ഇത്യാഹ-
Adhikarana apavAdApavAdaH (81) · Śloka 81
പ്രാഗല്പവഹ്നിര്ഭുഞ്ജാനോ ന ഹ്യജീര്ണേന പീഡ്യതേ|
|൮൧|
View original
प्रागल्पवह्निर्भुञ्जानो न ह्यजीर्णेन पीड्यते|
|८१|
സ൦-യസ്മാദല്പവഹ്നിഃ-മന്ദാഗ്നിഃ, പൂര്വാഹ്ണേ ഭുഞ്ജാനോऽജീര്ണേന ന പിഡ്യതേ-ന ബാധ്യതേ| അധുനാ സര്പിഃപാനകാലം നിരൂപയതി-
Adhikarana ghRutadAnakAlaH akAle tat viShopamam (81-83) · Śloka 83
|
കഷായപാനപഥ്യാന്നൈര്ദശാഹ ഇതി ലങ്ഘിതേ||൮൧||
സര്പിര്ദദ്യാത്കഫേ മന്ദേ വാതപിത്തോത്തരേ ജ്വരേ|
പക്വേഷു ദോഷേഷ്വമൃതം തദ്വിഷോപമമന്യഥാ||൮൨||
ദശാഹേ സ്യാദതീതേऽപി ജ്വരോപദ്രവവൃദ്ധികൃത്|
ലങ്ഘനാദിക്രമം തത്ര കുര്യാദാകഫസങ്ക്ഷ്യാത്||൮൩||
View original
|
कषायपानपथ्यान्नैर्दशाह इति लङ्घिते||८१||
सर्पिर्दद्यात्कफे मन्दे वातपित्तोत्तरे ज्वरे|
पक्वेषु दोषेष्वमृतं तद्विषोपममन्यथा||८२||
दशाहे स्यादतीतेऽपि ज्वरोपद्रववृद्धिकृत्|
लङ्घनादिक्रमं तत्र कुर्यादाकफसङ्क्ष्यात्||८३||
സ൦-കഷായസ്യ-മുസ്താപര്പടകാദേഃ, പാനം കഷായപാനമ്, തേന| തഥാ, പഥ്യാന്നൈഃ-പേയായൂഷാദിഭിഃ, ദശാഹ ഇതി-അനേന പ്രകാരേണ, ലങ്ഘിതേ-അതിക്രാന്തേ| തഥേതി പ്രായേണ ക്ഷീണഃ കഫഃ സമ്ഭാവ്യതേऽതോ ദശാഹേ ലങ്ഘിത ഇത്യുക്തമ്| ആമജ്വരസംജ്ഞാനിവൃത്തിസ്തു ഷഡഹാദൂര്ധ്വം സപ്തമേऽഹ്ന്യഷ്ടമേ വാऽഹനി ജ്വരസ്യ ജായതേ| തഥാ ച മുനിഃ (ച. ചി. അ. ൩/൨൭൨)- "സപ്താഹേന ഹി പഛ്\യന്തേ സപ്തധാതുഗതാ മലാഃ| നിരാമശ്ചാപ്യതഃ പ്രോക്തോ ജ്വരഃ പ്രായോऽഷ്ടമേऽഹനി||" ഇതി| തസ്മാത് കഷായപാനപഥ്യാന്നൈരിത്യാദിതോ ദശാഹേ ലങ്ഘിതേ കഫേ മന്ദേ-ക്ഷീണപ്രായേ, സര്പിദദ്യാത്| കിമ്ഭൂതേ ജ്വരേ ? വാതപിത്തോത്തരേ,- വാതപിത്താധികേ| അസ്യാമവസ്ഥായാം പക്വേഷു-നിരാമേഷു വാതാദിദോഷേഷു, സര്പിര്ദദ്യാത്| പക്വേഷു സര്പിര്ദത്തമമൃതം-മഹാഗുണമിത്യര്ഥഃ| അന്യഥാ പുനഃ അപക്വേഷു ദോഷേഷു കഫോത്തരേ, തത്സര്പിര്ദത്തം വിഷോപമം-വിഷതുല്യം, ദശാഹേऽതിക്രാന്തേऽപി സ്യാത്| അതോऽസ്യാമവസ്ഥായാം സര്പിര്ദത്തം ജ്വരസ്യ തദുപദ്രവാണാം ച വൃദ്ധിം കരോതി, തസ്മാദസ്യാമവസ്ഥായാം സര്പിഃപാനമയുക്തമ്| തത്ര-കഫോത്തരേ ജ്വരേ സതി, ലങ്ഘനാദിക്രമം കുര്യാത്| കിയന്തം കാലമ് ? ആകഫസങ്ക്ഷ്യാത്,- യാവത്കഫസ്യ-ജ്വരകാരിണോऽധികസ്യ, സങ്ക്ഷ്യഃ-സമ്യക് ക്ഷയഃ, ന ധാതുക്ഷയോऽപി യാവത്| യതഃ കഫജ്വരേऽപി വിഡങ്ഗാദിസര്പിര്വക്ഷ്യതി (ശ്ലോ. ൯൩)| അഥ ജീര്ണജ്വരചികിത്സാമാഹ-
Adhikarana jIrNajvarAnuvRuttau hetuH (84) · Śloka 84
ദേഹധാത്വബലത്വാച്ച ജ്വരോ ജീര്ണോऽനുവര്തതേ|
|൮൪|
View original
देहधात्वबलत्वाच्च ज्वरो जीर्णोऽनुवर्तते|
|८४|
സ൦-ജീര്ണഃ-പുരാണോ ജ്വരഃ, അനുവര്തതേ-അനുബധ്നാതി| കുതഃ ? ദേഹധാത്വബലത്വാത്| ദേഹധാതവഃ-തദാരമ്ഭകാ രസരുധിരാദയഃ, ദേഹഗ്രഹണാദ്വാതപിത്തശ്ലേഷ്മാണോऽപി ധാരണാദ്ധാതവ ഉച്യന്തേ| ദേഹധാതൂനാമബലത്വം-സ്വല്പത്വമ്| തസ്മാച്ച ജീര്ണോ ജ്വരോऽനുബധ്നാതി, ന സ്വഭാവമാത്രാദേവ, ഇതി ചശബ്ദസ്യാര്ഥഃ| ജീര്ണജ്വരസ്യ ശാന്ത്യര്ഥം ദേഹബലാധാനാര്ഥം ച സര്പിഃപാനം ഹിതമിതി പ്രതിപാദയന്നാഹ-
Adhikarana sarpiH kvAthaiH prayoge yuktiH (84-86) · Śloka 86
|
രൂക്ഷം ഹി തേജോ ജ്വരകൃത്തേജസാ രൂക്ഷിതസ്യ ച||൮൪||
വമനസ്വേദകാലാമ്ബുകഷായലഘുഭോജനൈഃ|
യഃ സ്യാദതിബലോ ധാതുഃ സഹചാരീ സദാഗതിഃ||൮൫||
തസ്യ സംശമനം സര്പിര്ദീപ്തസ്യേവാമ്ബു വേശ്മനഃ|
|൮൬|
View original
|
रूक्षं हि तेजो ज्वरकृत्तेजसा रूक्षितस्य च||८४||
वमनस्वेदकालाम्बुकषायलग़ुभोजनैः|
यः स्यादतिबलो धातुः सहचारी सदागतिः||८५||
तस्य संशमनं सर्पिर्दीप्तस्येवाम्बु वेश्मनः|
|८६|
സ൦-രൂക്ഷം യത്തേജസ്തജ്ജ്വരകൃത്| രൂക്ഷമിതി വചനാദ്ദേഹോഷ്മാ ജാഠരോऽനലോ ഗൃഹ്യതേ, തസ്യൈവ ജ്വരകൃത്ത്വാത്| തഥോക്തമ് (ഹൃംഇ.അ.൨/൩)- "മലാസ്തത്ര സ്വൈഃസ്വൈര്ദുഷ്ടാഃ" ഇത്യാദി യാവത്| "ജ്വരം നിര്വര്തയന്തി തേ|" ഇത്യാദി ജാഠരാനലസ്യൈവ ജ്വരകൃതത്വമ്| തേന ജ്വരകൃതാ രൂക്ഷേണ തേജസാ രൂക്ഷിതസ്യ ച പുംസഃ സര്പിഃ സംശമനമ്| ചശബ്ദാച്ചാന്യസ്യാപി| അത ഏവാഹ-വമനേത്യാദി| വമനാദിഭീ രൌക്ഷ്യകൃദ്ഭിഃ കൃതൈസ്തദാനീം യഃ സ്യാത്-ഭവേത്, അതിബലഃ-പ്രവൃദ്ധത്വാദതിസമര്ഥോ ധാതുഃ| കോ ധാതുഃ ? സഹചാരീ,-യഃ സഹ ചരതി തച്ഛീലോ വാതാഖ്യോ ധാതുരഗ്നിനാ സഹ ചരതി| നനു, ഏവം പരസ്പരസഹചരഭാവത്വേऽഗ്നിരപി വായുനാ സഹ ചരതി, തതോऽഗ്നിസ്വഭാവത്വാത് പിത്താഖ്യോऽപി ധാതുരിഹ സഹചാരീ പ്രാപ്തഃ, തന്നിവൃത്ത്യര്ഥം സദാഗതിരിത്യാഹ| സദാഗതിത്വം വായോരേവാന്വര്ഥത്വേനോപപദ്യത ഇതി പിത്തസ്യാഗ്രഹണമ്| കിം കസ്യ യഥാ സംശമനമ് ? അമ്ബു വേശ്മനോ-ഗൃഹസ്യ, ദീപ്തസ്യ-ജ്വലിതസ്യ, ജലം യഥാ|
Adhikarana sarpirdAnam (86-87) · Śloka 87
|
വാതപിത്തജിതാംഗ്ര്യം സംസ്കാരം ചാനുരുധ്യതേ||൮൬||
സുതരാം തദ്ധ്യതോ ദദ്യാദ്യഥാസ്വൌഷധസാധിതമ്|
|൮൭|
View original
|
वातपित्तजितांग्र्यं संस्कारं चानुरुध्यते||८६||
सुतरां तद्ध्यतो दद्याद्यथास्वौषधसाधितम्|
|८७|
സ൦-യസ്മാദ്ധൃതം സര്വേഷാം വാതപിത്തജിതാമഗ്ര്യം യഥാ ന തഥാऽന്യാന്യൌഷധാനി വാതപിത്തജിന്തീതി| അത ഏവ പ്രാഗഭ്യധാത് (ശ്ലോ. ൮൨)- "സര്പിര്ദദ്യാത്കഫേ മന്ദേ വാതപിത്തോത്തരേ ജ്വരേ|" ഇത്യാദി| യസ്മാച്ഛ ഘൃതം സംസ്കാരമനുരുധ്യതേ-അനുവര്തതേ| ഗുണാന്തരാധാനം-സംസ്കാരഃ| തം ച യസ്മാദ്ധൃതം സുഷ്ട്വതിശയവൈലക്ഷണ്യാദനുരുധ്യതേ-ആത്മസാത്കരോതി| തൈലാദിരപി സ്നേഹഃ സംസ്കാരമനുവര്തതേ| ന തു യഥാ ഘൃതം സ്വശൈത്യമജഹദേവ സംസ്കാരമനുവര്തത ഇതി| ഏതച്ഛ സ്നേഹവിധൌ പ്രതിപാദിതമേവ| അമുമേവ ഛ ന്യായമങ്ഗീകൃത്യ മുനിരപ്യവോചത് (ചംഇ.അ.൧/൪൦)-"നാന്യഃ സ്നേഹസ്തഥാ കശ്ചിത് സംസ്കാരമനുവര്തതേ| യഥാ സര്പിരതഃ സര്പിഃ സര്വസ്നേഹോത്തമം മതമ്||" ഇതി| ഹി-യസ്മാത്, സുതരാം സംസ്കാരമനുരുധ്യതേ ഘൃതമ്, തസ്മാദ്ധൃതം ജീര്ണേ വാതപിത്തോത്തരേ നിര്വികല്പം ദദ്യാത്| കീദൃശമ് ? യഥാസ്വൌഷധസാധിതമ്,-യഥായഥം വ്യാധിപ്രതിപക്ഷൈരൌഷധൈഃ പക്വമ്|
Adhikarana sarpiSho hetuvyAdhiviparItatvam (87-88) · Śloka 88
|
വിപരീതം ജ്വരോഷ്മാണം ജയേത്പിത്തം ച ശൈത്യതഃ||൮൭||
സ്നേഹാദ്വാതം ഘൃതം തുല്യം യോഗസംസ്കാരതഃ കഫമ്|
|൮൮|
View original
|
विपरीतं ज्वरोष्माणं जयेत्पित्तं च शैत्यतः||८७||
स्नेहाद्वातं घृतं तुल्यं योगसंस्कारतः कफम्|
|८८|
സ൦-ഘൃതം വിപരീതം ജ്വരോഷ്മാണം ജയേത്| ജ്വരനിര്വര്തക ഊഷ്മാജാഠരോऽനലോ, രൂക്ഷതീക്ഷ്ണാദിഗുണഃ സ പക്തിസ്ഥാനാന്നിരസ്തോ ജ്വരനിര്വര്തകോ ഘൃതസ്യ സ്നിഗ്ധശീതത്വാദിഗുണയോഗാദ്വിപരീതഃ, ഏവം വിപരീതം ജ്വരോഷ്മാണം ഘൃതം ജയേത്| പിത്തം ച ശൈത്യതഃ-ശൈത്യാദ്ധൃതം ജയേത്, ന സ്നേഹാത്, "പിത്തം സസ്നേഹ" (ഹൃ.സൂ.അ.൧/൧൧) ഇതി വചനാത്| സ്നേഹാത്-സ്നിഗ്ധത്വാത്, ഋതം വാതം ജയേത് ന തു ശൈത്യാത്, "ശീതോऽനിലഃ" (ഹൃ.സൂ.അ.൧/൧൧) ഇതി വഛനാത്| കഫം സ്നിഗ്ധശീതത്വാദിനാ തുല്യം യോഗസംസ്കാരാഭ്യാം ജയേത്| യോഗോ-യുക്തിഃ കഫജ്വരഹരൈര്ദ്രവ്യൈഃ സഹ യോജനാ, സംസ്കാരോ-ഗുണാധാനമ്, യോഗശ്ച സംസ്കാരശ്ഛ യോഗസംസ്കാരൌ, താഭ്യാം ഘൃതം കഫം ജയേത്| നനു, വിപരീതം ജ്വരോഷ്മാണം ഘൃതം ജയേദിതി ന ഘടതേ, ഘൃതസ്യാഗ്നിവൃദ്ധിഹേതുത്വാത്| തഥാ ച വക്ഷ്യതി (ഹൃ.ഛി.അ.൧൦/൬൮)-"സ്നേഹമേവ പരം വിദ്യാദ്ദുര്ബലാനലദീപനമ്| നാലം സ്നേഹസമിദ്ധിസ്യ ശമായാന്നം സുഗുര്വപി||" ഇതി| അത്രാചക്ഷ്മഹേ| ഘൃതം സ്നേഹനത്വദീപനത്വാഭ്യാം വാതശമനം കുര്വഞ്ജ്വരോഷ്മാക്ഷേപത്വം വാതസ്യ വിനിര്വായ ജ്വരോഷ്മണോऽപി രൌക്ഷ്യതൈക്ഷ്ണ്യാദിയുതസ്യ ഘൃതം വിപരീതഗുണത്വാച്ഛമം കരോതി, ന വൃദ്ധിമ്| നനു, യഥാ സ്നേഹാദ്വാതം ശമയതി തഥാ തത ഏവ സ്നേഹാത്കിമിതി ഘൃതം സമാനഗുണത്വാത് പിത്തം ശമയതി ? ബൃൗമഃ| ജീര്ണജ്വരേ ലങ്ഘനാദിഭിരതിരൂക്ഷേണ ജ്വരോഷ്മണാ പിത്തം രൂക്ഷ്മേവ സമ്പന്നം സ്നേഹഭാഗപരിക്ഷയാന്ന സസ്നേഹമ്, അതഃ കഥം കൃത്വാ ജ്വരയതു ?| തച്ച ഘൃതം പിത്തമേവ ശമയതി, ന വാതം കോപയതി, ദ്രവ്യപ്രഭാവത്വാത്സസ്നേഹനത്വാച്ച|
Adhikarana uktiH kvAthaiH sarpiH pAnam (88) · Śloka 88
|
പൂര്വേ കഷായാഃ സഘൃതാഃ സര്വേ യോജ്യാ യഥാമലമ്||൮൮||
View original
|
पूर्वे कषायाः सघृताः सर्वे योज्या यथामलम्||८८||
സ൦-പൂര്വേ കഷായാഃ-പ്രാഗുക്താനി പാചനാനി, സഹ ഘൃതേന പ്രയുഞ്ജ്യാത്| കഥമ് ? യഥാമലം-ദോഷാനതിക്രമേണ|
Adhikarana kAsopadravake jvare sarpiH prayogaH (89) · Śloka 89
ത്രിഫലാപിചുമന്ദത്വങ്മാധുകം ബൃഹതീദ്വയമ്|
സമസൂരദലം ക്വാഥഃ സഘൃതോ ജ്വരകാസഹാ||൮൯||
View original
त्रिफलापिचुमन्दत्वङ्माधुकं बृहतीद्वयम्|
समसूरदलं क्वाथः सघृतो ज्वरकासहा||८९||
സ൦-ത്രിപലാദീനി മസൂരദലാനി ചൈഷ ക്വാഥോ ഘൃതേന സഹോപയോജിതോ ജ്വരകാസഹാ സ്യാത്|
Adhikarana pippalyAdisiddhaM ghRutam (90-91) · Śloka 91
പിപ്പലീന്ദ്രയവധാവനിതിക്താ- സാരിവാമലകതാമലകീഭിഃ|
ബില്വമുസ്തഹിമപാലനിസേവ്യൈ- ര്ദ്രാക്ഷയാऽതിവിഷയാ സ്ഥിരയാ ച||൯൦||
ഘൃതമാശു നിഹന്തി സാധിതം ജ്വരമഗ്നിം വിഷമം ഹലീമകമ്|
അരുചിം ഭൃശതാപമംസയോ- ര്വമഥും പാര്ശ്വശിരോരുജം ക്ഷയമ്||൯൧||
View original
पिप्पलीन्द्रयवधावनितिक्ता- सारिवामलकतामलकीभिः|
बिल्वमुस्तहिमपालनिसेव्यै- र्द्राक्षयाऽतिविषया स्थिरया च||९०||
घृतमाशु निहन्ति साधितं ज्वरमग्निं विषमं हलीमकम्|
अरुचिं भृशतापमंसयो- र्वमथुं पार्श्वशिरोरुजं क्षयम्||९१||
സ൦-പിപ്പലീത്യാദിഭിര്ദ്രവ്യൈഃ കല്കീകൃതൈര്ഘൃതചതുര്ഥാംശൈസ്തോയേന ചതുര്ഗുണേന ഘൃതാപേക്ഷയാ സാധിതം ഘൃതമാശു ജ്വരം ഹന്തി, വിഷമാ ഗ്ന്യാദീംശ്ച|
Adhikarana tailvakAdighRutAni (92) · Śloka 92
തൈല്വകം പവനജന്മനി ജ്വരേ യോജയേത്രിവൃതയാ വിയോജിതമ്|
തിക്തകം വൃഷഘൃതം ച പൈത്തികേ യച്ച പാലനികയാ ശൃതം ഹവിഃ||൯൨||
View original
तैल्वकं पवनजन्मनि ज्वरे योजयेत्रिवृतया वियोजितम्|
तिक्तकं वृषघृतं च पैत्तिके यच्च पालनिकया शृतं हविः||९२||
സ൦-തൈല്വകം ഘൃതം-വാതവ്യാധിചികിത്സിതോക്തം (അ.൨൧/൩൨), ത്രിവൃതയാ രഹിത [ വാതികേ ജ്വരേ ] പിബേത്| പൈത്തികേ ജ്വരേ തിക്തകം കുഷ്ഠചികിത്സിതോക്തം (അ.൧൯/൨), തഥാ വൃഷഘൃതം-രക്തപിത്തചികിത്സിതോക്തം (അ.൨/൪൦), അത്രൈവ വാ വക്ഷ്യമാണം (ശ്ലോ.൯൪), യോജയേത്| പാലനികയാ-ത്രായന്ത്യാ, യദ്ധൃതം പക്വം തച്ച പിത്തജ്വരേ യോജയേത്|
Adhikarana jIrNakaPajvaraghnaM ghRutam (93) · Śloka 93
വിഡങ്ഗസൌവര്ചലചവ്യപാഠാ- വ്യോഷാഗ്നിസിന്ധൂദ്ഭവയാവശൂകൈഃ|
പലാംശകൈഃ ക്ഷീരസമം ഘൃതസ്യ പ്രസ്ഥം പചേജ്ജീര്ണകഫജ്വരഘ്നമ്||൯൩||
View original
विडङ्गसौवर्चलचव्यपाठा- व्योषाग्निसिन्धूद्भवयावशूकैः|
पलांशकैः क्षीरसमं घृतस्य प्रस्थं पचेज्जीर्णकफज्वरघ्नम्||९३||
സ൦-വിഡങ്ഗാദിഭിഃ പലപ്രമാണൌര്ഘൃതപ്രസ്ഥം ക്ഷീരതുല്യം ചതുര്ഗുണജലം പചേത്| തച്ചോപയുക്തം ജീര്ണോ യഃ കഫജ്വരസ്തം ഹന്തി|
Adhikarana guDUcIghRutAdipa~jcakam (94) · Śloka 94
ഗുഡൂച്യാ രസകല്കാഭ്യാം ത്രിഫലായാ വൃഷസ്യ ച|
മൃദ്വീകായാ ബലായാശ്ച സ്നേഹാഃ സിദ്ധാ ജ്വരച്ഛിദഃ||൯൪||
View original
गुडूच्या रसकल्काभ्यां त्रिफलाया वृषस्य च|
मृद्वीकाया बलायाश्च स्नेहाः सिद्धा ज्वरच्छिदः||९४||
സ൦-ഗുഡൂച്യാദീനാം പഞ്ചാനാം പൃഥ്ക്പൃഥഗ്രസകല്കാഭ്യാം സിദ്ധാഃ പഞ്ച സ്നേഹാഃ ജ്വരച്ഛിദോ-ജീര്ണജ്വരഘ്നാഃ സ്യുരിത്യര്ഥഃ|
Adhikarana jIrNai ghRute mAMsarasAshanam (95) · Śloka 95
ജീര്ണേ ഘൃതേ ച ഭുഞ്ജീത മൃദുമാംസരസൌദനമ്|
ബലം ഹ്യലം ദോഷഹരം പരം തച്ച ബലപ്രദമ്||൯൫||
View original
जीर्णे घृते च भुञ्जीत मृदुमांसरसौदनम्|
बलं ह्यलं दोषहरं परं तच्च बलप्रदम्||९५||
സ൦-ഘൃതേ ച പരിണതേ സതി മൃദു-അതീക്ഷ്ണം മാംസരസാശനം ഭുഞ്ജീത| ഹി-യസ്മാത്, അലം ബലം ജാതം ദോഷഹരം ഭവതി| തച്ചരസാശനം അതിശയേന ബലകരം സ്യാത്|
Adhikarana vAtottare jIrNajvare yUShaKalayorniShedhaH (96-97) · Śloka 97
കഫപിത്തഹരാ മുദ്ഗകാരവേല്ലാദിജാ രസാഃ|
പ്രായേണ തസ്മാന്ന ഹിതാ ജീര്ണേ വാതോത്തരേ ജ്വരേ||൯൬||
ശൂലോദാവര്തവിഷ്ടമ്ഭജനനാ ജ്വരവര്ധനാഃ|
|൯൭|
View original
कफपित्तहरा मुद्गकारवेल्लादिजा रसाः|
प्रायेण तस्मान्न हिता जीर्णे वातोत्तरे ज्वरे||९६||
शूलोदावर्तविष्टम्भजनना ज्वरवर्धनाः|
|९७|
സ൦-അത ഏവ തസ്മാത്കാരണാത് മുദ്ഗകാരവേല്ലാദിജാ രസാഃ കഫപിത്തഹരാ ജീര്ണജ്വരേ വാതോത്തരേ പ്രായേണ ന ഹിതാഃ| തേ ഹ്യുപയുക്താഃ ശൂലാദികൃതോ ജ്വരവര്ധനാശ്ച സ്യുഃ|
Adhikarana jIrNajvare shodhanakAlaH (97-98) · Śloka 98
|
ന ശാമ്യത്യേവമപി ചേജ്ജ്വരഃ കുര്വീത ശോധനമ്||൯൭||
ശോധനാര്ഹസ്യ, വമനം പ്രാഗുക്തം തസ്യ യോജയേത്|
ആമാശയഗതേ ദോഷേ ബലിനഃ പാലയന്ബലമ്||൯൮||
View original
|
न शाम्यत्येवमपि चेज्ज्वरः कुर्वीत शोधनम्||९७||
शोधनार्हस्य, वमनं प्रागुक्तं तस्य योजयेत्|
आमाशयगते दोषे बलिनः पालयन्बलम्||९८||
സ൦-ഏവമപി കൃതേ സതി യദി ജ്വരോ ന ശാമ്യതി തദാ ശോധനാര്ഹസ്യ നരസ്യ പ്രാഗുക്തം-"പിപ്പലീഭിര്യുതാന് ഗാലാന്" (ശ്ലോ.൬) ഇത്യാദികം, വമനം യോജയേത്| കദാ ? ദോഷേ ആമാശയഗതേ സതി, ബലവതഃ പുംസോ വമനം യോജയേത്, ബലം പാലയന്-രക്ഷയന്|
Adhikarana virecanamauShadhAni (99-101) · Śloka 101
പക്വേ തു ശിഥിലേ ദോഷേ ജ്വരേ വാ വിഷമദ്യജേ|
മോദകം ത്രിഫലാശ്യാമാത്രിവൃത്പിപ്പലികേസരൈഃ||൯൯||
സസിതാമധുഭിര്ദദ്യാഹ്യോഷാദ്യം വാ വിരേചനമ്|
(ലിഹ്യാദ്വാ ത്രൈവൃതം സംയുക്തം മധുസര്പിഷാ|
) ദ്രാക്ഷാധാത്രീരസം തദ്വത്സദ്രാക്ഷാം വാ ഹരീതകീമ്||൧൦൦||
ആരഗ്വധം വാ പയസാ മൃദ്വീകാനാം രസേന വാ|
ത്രിഫലാം ത്രായമാണാം വാ പയസാ ജ്വരിതഃപിബേത്||൧൦൧||
View original
पक्वे तु शिथिले दोषे ज्वरे वा विषमद्यजे|
मोदकं त्रिफलाश्यामात्रिवृत्पिप्पलिकेसरैः||९९||
ससितामधुभिर्दद्याह्योषाद्यं वा विरेचनम्|
(लिह्याद्वा त्रैवृतं संयुक्तं मधुसर्पिषा|
) द्राक्षाधात्रीरसं तद्वत्सद्राक्षां वा हरीतकीम्||१००||
आरग्वधं वा पयसा मृद्वीकानां रसेन वा|
त्रिफलां त्रायमाणां वा पयसा ज्वरितःपिबेत्||१०१||
സ൦-പക്വേ പുനര്ദോഷേ തഥാ ശിഥിലേ-അവിഷ്ടബ്ധേ, അഥവാ വിഷജേമദ്യോത്ഥേ വാ ജ്വരേ, മോദകം ത്രിഫലാദിഭിര്വിരേചനം ദദ്യാത്| വ്യോഷാദ്യം വാ-"വ്യോഷത്രിജാതകാമ്ഭോദകൃമിഘ്നാമലകൈസ്ത്രിവൃത്| സര്വൈഃ സമാ സമസിതാ ക്ഷൌദ്രേണ ഗുടികാഃ കൃതാഃ||" (ഹൃ.ക.അ. ൨/൨൧) ഇതി വാ, ദദ്യാത്| അഥവാ പയസാ-ക്ഷീരേണ, മൃദ്വീകാനാം രസേന വാ, ആരഗ്വധം വിരേചനം ദദ്യാത്| ത്രിഫലാം ത്രായന്തീ വാ പയസാ ജ്വരീ പിബേത്|
Adhikarana virecAnAnantaraM saMsargIkramaH (102) · Śloka 102
വിരിക്താനാം ച സംസര്ഗീ മണ്ഡപൂര്വാ യഥാക്രമമ്|
|൧൦൨|
View original
विरिक्तानां च संसर्गी मण्डपूर्वा यथाक्रमम्|
|१०२|
സ൦-വിരിക്താനാം ജ്വരിണാം ചശബ്ദാദ്വമിതാനാം ച യഥാക്രമംക്രമാനതിക്രമേണ, സംസര്ഗീ കര്തവ്യേത്യധ്യാഹാര്യമ്| മണ്ഡഃ പൂര്വഃ-പ്രഥമോ, യസ്യാം സൈവമ്| മണ്ഡം പ്രഥമം ദത്ത്വാऽനന്തരം പേയാവിലേപ്യാദയോ യഥാക്രമം ദേയാഃ| കൃതവമനവിരേചനാനന്തരം യഃ പേയാദ്യവചാരണാക്രമഃ സ സംസര്ഗീത്യുച്യതേ|
Adhikarana svayaMpravRutteH stamBananiShedhaH (102-103) · Śloka 103
|
ച്യവമാനം ജ്വരോത്ക്ലിഷ്ടമുപേക്ഷേത മലം സദാ||൧൦൨||
പക്വോऽപി ഹി വികുര്വീത ദോഷഃ കോഷ്ഠേ കൃതാസ്പദഃ|
|൧൦൩|
View original
|
च्यवमानं ज्वरोत्क्लिष्टमुपेक्षेत मलं सदा||१०२||
पक्वोऽपि हि विकुर्वीत दोषः कोष्ठे कृतास्पदः|
|१०३|
സ൦-ജ്വരേണോത്ക്ലിഷ്ടം-ഉത്ക്ലേശിതം ജ്വരോത്ക്ലിഷ്ടം, മലം-പുരീഷാഖ്യം, ച്യവമാനം-പതന്തം, സദാ ഉപേക്ഷേത-ന തദ്വിധാരണേ പ്രയത്നം കുര്യാത്| നനു, ഔഷധാനി (ധേന) കിമിത്യസൌ ന വിധ്നീയതേ ? ഇത്യാഹ-പക്വോऽപീത്യാദി| ദോഷഃ-പുരീഷാഖ്യോ, യതഃ പക്വഃ| അപിശബ്ദാത്കിമുതാപക്വഃ ? കോഷ്ഠേ-ആമപക്വാശയാശ്രയാഖ്യേ, കൃതം-ഗൃഹീതം, ആസ്പദം-അവസ്ഥിതിഃ, യേന സ ഏവംഭൂതോ വികുര്വീത-വികാരം കുര്യാത്|
Adhikarana atipravRuttau pAcanapUrvakaM stambhanaM kAryam (103-104) · Śloka 104
|
അതിപ്രവര്തമാനം വാ പാചയന് സങ്ഗ്രഹം നയേത്||൧൦൩||
ആമസങ്ഗ്രഹണേ ദോഷാ ദോഷോപക്രമ ഈരിതാഃ|
|൧൦൪|
View original
|
अतिप्रवर्तमानं वा पाचयन् सङ्ग्रहं नयेत्||१०३||
आमसङ्ग्रहणे दोषा दोषोपक्रम ईरिताः|
|१०४|
സ൦-അതിപ്രവര്തമാനം വാ തം മലം അപക്വം പാചയന് സങ്ഗ്രഹം നയേത്- ന ത്വാമ ഏവ സങ്ഗൃഹീതവ്യ ഇത്യാഹ-ആമസങ്ഗ്രഹണ ഇത്യാദി| ആമശബ്ദഃ പുരീഷാഖ്യസ്യ ദോഷസ്യ പച്യമാനാവസ്ഥോപലക്ഷണാര്ഥഃ| ആമസ്യ-അപക്വസ്യ ദോഷസ്യ, സങ്ഗ്രഹണമാമസങ്ഗ്രഹണം തസ്മിന്നാമ സങ്ഗ്രഹണേ യേ ദോഷാ ഭവന്തി തേ ദോഷോക്രമേ-ദോഷോപക്രമണീയേऽധ്യായേ, ഈരിതാഃ-ഉക്താഃ| തഥാ ച തത്രോക്തമ് (ഹൃ.സൂ.അ.൧൩/൩൧)- "ഉത്ക്ലിഷ്ടനധ ഊര്ധ്വം വാ ന ചാമാന് വഹതഃ സ്വയമ്| ധാരയേദൌഷധൈര്ദോഷാന് വിധൃതാസ്തേ ഹി രോഗദാഃ||" ഇതി| തസ്മാദാമസങ്ഗ്രഹണാര്ഥമൌഷധം ന ദേയമ്| തഥാ, ആമജ്വരേऽപ്യാമനിര്ഹരണാര്ഥമൌഷധം ന ദേയമ്, ഇതിപ്രതിപാദയന്നാഹ-
Adhikarana Amajvare shodhananiShedhaH (104-105) · Śloka 105
|
പായയേദ്ദോഷഹരണം മോഹാദാമജ്വരേ തു യഃ||൧൦൪||
പ്രസുപ്തം കൃഷ്ണസര്പം സ കരാഗ്രേണ പരാമൃശേത്|
|൧൦൫|
View original
|
पाययेद्दोषहरणं मोहादामज्वरे तु यः||१०४||
प्रसुप्तं कृष्णसर्पं स कराग्रेण परामृशेत्|
|१०५|
സ൦-തുര്വ്യതിരേകേ ഭിന്നക്രമഃ| യസ്തു മോഹാത്-അജ്ഞാനാത്, ഭിഷക്പാപോ ദോഷഹരണമാമജ്വരേ പായയേത് സ സ്വയമനര്ഥകാരീ സുപ്തം കൃഷ്ണസര്പം കരസ്യാഗ്രേണ പരാമൃശേത്-സ്പൃശേത്| അതിപ്രത്യവായം പശ്യതൈവമുക്തം തന്ത്രേകൃതാ| തത്ര ച വാക്യേ രൂപകാഖ്യോऽലങ്കാരഃ| തസ്യ ഹ്യേതല്ലക്ഷണമ്-"തദപരമൌപമ്യേ സതി യസ്മിന് സ്യാദ്വാക്യയോര്യോഗഃ|" അസ്യോദാഹരണമ്-"യഃ സേവതേ കുനൃപതിം കുരുതേ ബധിരസ്യ കര്ണജാപം സഃ ഇതി|
Adhikarana jvarakShINasya niShedhaH (105) · Śloka 105
|
ജ്വരക്ഷീണസ്യ ന ഹിതം വമനം ന വിരേചനമ്||൧൦൫||
View original
|
ज्वरक्षीणस्य न हितं वमनं न विरेचनम्||१०५||
സ൦-ജ്വരേണ ക്ഷീണസ്യ പുംസോ ന വമനം ഹിതം ന ച വിരേചനം ഹിതമ്| തര്ഹി കഥം ദോഷനിര്ഹരണം തസ്യ ? ഇത്യാഹ-
Adhikarana tasya payasA nirUhairvA shodhanam (2) · Śloka 2
കാമം തു പയസാ തസ്യ നിരുഹൈര്വാ ഹരേന്മലാന്|
||൨||
View original
कामं तु पयसा तस्य निरुहैर्वा हरेन्मलान्|
||२||
സ൦-തസ്യ കാമം-യഥേഷ്ടം കൃത്വാ, പയസാ നിരൂഹൈര്വാ മലാന് ഹരേത്|
Adhikarana payaH pAne adhikArI (106-107) · Śloka 107
|
ക്ഷീരോചിതസ്യ പ്രക്ഷീണശ്ലേഷ്മണോ ദാഹതൃങ്വതഃ||൧൦൬||
ക്ഷീരം പിത്താനിലാര്തസ്യ പഥ്യമപ്യതിസാരിണഃ|
|൧൦൭|
View original
|
क्षीरोचितस्य प्रक्षीणश्लेष्मणो दाहतृङ्वतः||१०६||
क्षीरं पित्तानिलार्तस्य पथ्यमप्यतिसारिणः|
|१०७|
സ൦-ക്ഷീരമുചിതം-സാത്മ്യം, യസ്യ തസ്യ ക്ഷീരോചിതസ്യ, തഥാ പ്രകര്ഷേണ ക്ഷീണഃ ശ്ലേഷ്മാ യസ്യ തസ്യ പ്രക്ഷീണശ്ലേഷ്മണഃ, തഥാ ദാഹശ്ച തൃട് ച തേ വിദ്യേതേ യസ്യ തസ്യ ദാഹത്റ്ഡ്വതഃ, അത ഏവ പിത്താനിലാഭ്യാമാര്തസ്യ-പീഡിതസ്യ, ക്ഷീരം പഥ്യമ്| അതിസാരിണോऽപിപഥ്യമ്, കിം പുനഃ പ്രക്ഷീണഃ ശ്ലേഷ്മാ യസ്യ തസ്യ ക്ഷീരോചിതസ്യ പൂര്വോക്തവിശേഷണവിശിഷ്ടസ്യ ക്ഷീരം ന പഥ്യമ് ? ഇത്യപി ശബ്ദാര്ഥഃ|
Adhikarana kShIraguNAH (107-108) · Śloka 108
|
തദ്വപുര്ലങ്ഘനോത്തപ്തം പ്ലുഷ്ടം വനമിവാഗ്നിനാ||൧൦൭||
ദിവ്യാമ്ബു ജീവയേത്തസ്യ ജ്വരം ചാശു നിയച്ഛതി|
|൧൦൮|
View original
|
तद्वपुर्लङ्घनोत्तप्तं प्लुष्टं वनमिवाग्निना||१०७||
दिव्याम्बु जीवयेत्तस्य ज्वरं चाशु नियच्छति|
|१०८|
സ൦-തച്ച-ക്ഷീരം, ലങ്ഘനോത്തപ്തം വപുര്ജീവയേത്-കായസ്യ സപ്രാണതാമുത്പാദയേത്| കിം കിമിവ ? അഗ്നിനാ-ദാവേന, പ്ലുഷ്ടം വനം യഥാ ദിവ്യാമ്ബു ജീവയേത്-പ്രതോഹയേത്, തഥാ വപുഃ ക്ഷീരമിതി| ലങ്ഘനശബ്ദേനാത്ര സാമാന്യം ലങ്ഘനവാച്യം വസ്തു ഭണ്യതേ| "ശരീരലാഘവകരം യദ്ദ്രവ്യം കര്മ വാ പുനഃ| തല്ലങ്ഘനമിതി ജ്ഞേയമ്" ഇത്യേവംലക്ഷണമ്, ന തു വിശിഷ്ടമുപവാസലക്ഷണമ്, യോഗ്യതാവശാത്| തസ്യജ്വരിണഃ പുംസഃ, തത്-ക്ഷീരം, ആശു ജ്വരം ച നിയച്ഛതി| ന കേവലം വപുര്ജീവയേദിതി ചാര്ഥഃ|
Adhikarana kShIravisheShe niyamaH (108-109) · Śloka 109
|
സംസ്കൃതം ശീതമുഷ്ണം വാ തസ്മാദ്ധാരോഷ്ണമേവ വാ||൧൦൮||
വിഭജ്യ കാലേ യുഞ്ജീത ജ്വരിണം ഹന്ത്യതോऽന്യഥാ|
|൧൦൯|
View original
|
संस्कृतं शीतमुष्णं वा तस्माद्धारोष्णमेव वा||१०८||
विभज्य काले युञ्जीत ज्वरिणं हन्त्यतोऽन्यथा|
|१०९|
സ൦-യത ഏവം മഹാഗുണം ക്ഷീരം തസ്മാദ്ധേതോഃ സംസ്കൃതം-ദ്രവ്യാന്തരേണ, തഥാ ശീതമുഷ്ണം വേതി കൃത്വാ, അഥവാ ധാരോഷ്ണമേവ കാലേ വിഭജ്യ, യുഞ്ജീത-യഥാവിഷയം കാലേ പ്രയോജയേത്| അതഃ-യഥാനിരൂപിതാത് ക്ഷീരോപയോഗവിഷയാത്, അന്യഥാ-അന്യേന പ്രകാരേണ, പ്രയുക്തം ക്ഷീരം ജ്വരിണം ഹന്തി|
Adhikarana tRuDAdinAshanaM kShIram (109-110) · Śloka 110
|
പയഃ സശുണ്ഠീഖര്ജൂരമൃദ്വീകാശര്കരാഘൃതമ്||൧൦൯||
ശൃതശീതം മധുയുതം തുഡ്ദാഹജ്വരനാശനമ്|
|൧൧൦|
View original
|
पयः सशुण्ठीखर्जूरमृद्वीकाशर्कराघृतम्||१०९||
शृतशीतं मधुयुतं तुड्दाहज्वरनाशनम्|
|११०|
സ൦-ക്ഷീരം ശുണ്ഠ്യാദിയുതം ശൃതമനന്തരം ശീതം മധുയുതം തൃഡ്ദാഹജിദിത്യര്ഥഃ|
Adhikarana tRuDAdinAshanaM anyatkShIratrayam (110-111) · Śloka 111
|
തദ്വദ് ദ്രാക്ഷാബലായഷ്ടീസാരിവാകണചന്ദനൈഃ||൧൧൦||
ചതുര്ഗുണേനാമ്ഭസാ വാ പിപ്പല്യാ വാ ശൃതം പിബേത്|
|൧൧൧|
View original
|
तद्वद् द्राक्षाबलायष्टीसारिवाकणचन्दनैः||११०||
चतुर्गुणेनाम्भसा वा पिप्पल्या वा शृतं पिबेत्|
|१११|
സ൦-തേനൈവ പൂര്വോക്തേന പയസാ തുല്യം-തദ്വത്| യഥാ പൂര്വോക്തം ശൃതശീതം തൃഡ്ദാഹജ്വരഹൃത് തഥാ ദ്രാക്ഷാദിഭിഃ ശൃതമനന്തരം ശീതം മധുയുതം തൃഡാദിജിദിത്യര്ഥഃ| അഥവാ ക്ഷീരം ചതുര്ഗുണേന ജലേന ശൃതം പിബേത്| അഥവാ പിപ്പല്യാ ശൃതം പിബേത്|
Adhikarana kAsAdijit kShIram (111-112) · Śloka 112
|
കാസാച്ഛ്വാസാച്ഛിരഃശൂലാത്പാര്ശ്വശൂലാച്ചിരജ്വരാത്|
മുച്യതേ ജ്വരിതഃ പീത്വാ||൧൧൧||
പഞ്ചമൂലീശൃതം പയഃ|
|൧൧൨|
View original
|
कासाच्छ्वासाच्छिरःशूलात्पार्श्वशूलाच्चिरज्वरात्|
मुच्यते ज्वरितः पीत्वा||१११||
पञ्चमूलीशृतं पयः|
|११२|
സ൦-പഞ്ചമൂലേന ശൃതം ക്ഷീരം പീത്വാ കാസാദിഭ്യോ മുച്യതേ| മുച്യത ഇതി കര്മകര്തരി തങ്| ചിരജ്വരോ-ദീര്ഘകാലാനുബന്ധീ ജ്വരഃ|
Adhikarana vibaddhavAtAdijit kShIram (112-113) · Śloka 113
|
ശൃതമേരണ്ഡമൂലേന ബാലബില്വേന വാ ജ്വരാത്||൧൧൨||
ധാരോഷ്ണം വാ പയഃ പീത്വാ വിബദ്ധാനിലവര്ചസഃ|
സരക്തപിച്ഛാതിസൃതേഃ സതൃട്ശൂലപ്രവാഹികാത്||൧൧൩||
View original
|
शृतमेरण्डमूलेन बालबिल्वेन वा ज्वरात्||११२||
धारोष्णं वा पयः पीत्वा विबद्धानिलवर्चसः|
सरक्तपिच्छातिसृतेः सतृट्शूलप्रवाहिकात्||११३||
സ൦-ഏരണ്ഡമൂലേനാഥവാ ബാലബില്വേന ശൃതമഥവാ ധാരോഷ്ണം ക്ഷീരം പീത്വാ പുരുഷോ ജ്വരാദ്വിമുച്യതേ| കിമ്ഭൂതാജ്ജ്വരാത് ? വിബദ്ധാ നിലവര്ചസഃ| വിബദ്ധേ-വിശേഷേണ ബദ്ധേ, അസമ്യക്പ്രവര്തനാദനിലവര്ചസീ യസ്മിന് ജ്വരേ സ വിബദ്ധാനിലവര്ചാഃ, തസ്മാജ്ജ്വരാദ്വിമുച്യതേ| തഥാ, രക്തം ച പിച്ഛാ ച രക്തപിച്ഛേ, താഭ്യാമുപലക്ഷിതാ അതി സൃതിഃ-അതീസാരഃ, സഹ തയാ വര്തതേ യോ ജ്വരഃ, തസ്മാത്തഥാവിധാജ്ജ്വരാത് തഥാ സഹ തൃഷാ സഹ ശൂലേന തഥാ പ്രവാഹികയാ-നിസ്ഛാരികാപരസംജ്ഞയാ, വര്തതേ യസ്തമാത് തഥാവിധാജ്ജവരാത് പ്രമുച്യതേ|
Adhikarana shoPAdijit kShIram (114) · Śloka 114
സിദ്ധം ശുണ്ഠീബലാവ്യാഘ്രീഗോകണ്ടകഗുഡൈഃ പയഃ|
ശോഫമൂത്രശകൃദ്വാതവിബന്ധജ്വരകാസജിത്||൧൧൪||
View original
सिद्धं शुण्ठीबलाव्याघ्रीगोकण्टकगुडैः पयः|
शोफमूत्रशकृद्वातविबन्धज्वरकासजित्||११४||
സ൦-ശുണ്ഠ്യാദിഭിഃ സാധിതം പയഃ ശോഫാദിജിത്|
Adhikarana jvarashoPanut kShIram (115) · Śloka 115
വൃശ്ചീവബില്വവര്ഷാഭൂസാധിതം ജ്വരശോഫനുത്|
|൧൧൫|
View original
वृश्चीवबिल्ववर्षाभूसाधितं ज्वरशोफनुत्|
|११५|
സ൦-വൃശ്ചീവാദിഭിഃ സാധിതം പയോ ജ്വരശോഫനുദിതി| വൃശ്ചീവഃ-സൂക്ഷ്മപുനര്നര്വഃ| സ്ഥൂലപുനര്നവസ്തു-വര്ഷാഭൂഃ| പുനര്നവദ്വയം ബില്വം ചാത്ര യോജ്യമ്|
Adhikarana ASujvarApaham kShIram (115) · Śloka 115
|
ശിംശിപാസാരസിദ്ധം ച ക്ഷീരമാശു ജ്വരാപഹമ്||൧൧൫||
View original
|
शिंशिपासारसिद्धं च क्षीरमाशु ज्वरापहम्||११५||
സ൦-ശിംശിപാസാരേണ സിദ്ധം-ശൃതം ക്ഷീരമുപയുക്തം, ആശു-ന തു ച, ജ്വരഹൃത്| ക്ഷീരസ്യ ശ്രവണേ വിധിരതീസാരചികിത്സിതോക്തഃ (ഹൃ. ഛി. അ. ൯/൩൯)-"പയസ്യുത്ക്വാഥ്യ മുസ്താനാം വിംശതി" ഇത്യനുസാരേണാനുകല്പ്യഃ| തന്ത്രാന്തരേ ത്വേവമുക്തമ്-"ദ്രവ്യാദഷ്ടഗുണം ക്ഷീരം ക്ഷീരാത്തോയം ചതുര്ഗുണമ്| ക്ഷീരാവശേഷഃ കര്തവ്യഃ ക്ഷീരക്വാഥേ ത്വയം വിധിഃ||" ഇതി| നനു, കിം വാതപിത്തോത്തരേ ജ്വരേ ജ്വരേ ഘൃതം പ്രധാനമാ ശ്രീയതാം പൂര്വവചനപ്രാമാണ്യാത് ? അഥവാ ക്ഷീരം പ്രധാനമേതദ്വചനപ്രാമാണ്യാത് ? ഇത്യത്ര സംശയഃ| അത്രോച്യതേ| ഉഭയമപീദം ഘൃതം ക്ഷ്രീരം ഛ വാതപിത്തോത്തരേ ജ്വരേ പ്രധാനമ്, അവസ്ഥാവശാത് സാത്മ്യവശാഛ്ഛ ക്വചിത്കിഞ്ചിദുപയുജ്യതേ|
Adhikarana nirUhaguNAH kShIram (116-117) · Śloka 117
നിരുഹസ്തു ബലം വഹ്നിം വിജ്വരത്വം മുദം രുചിമ്|
ദോഷേ യുക്തഃ കരോത്യാശു പക്വേ പക്വാശായം ഗതേ||൧൧൬||
പിത്തം വാ കഫപിത്തം വാ പക്വാശയഗതം ഹരേത്|
സ്രംസനം ത്രീനപി മലാന് ബസ്തിഃ പക്വാശയാശ്രയാന്||൧൧൭||
View original
निरुहस्तु बलं वह्निं विज्वरत्वं मुदं रुचिम्|
दोषे युक्तः करोत्याशु पक्वे पक्वाशायं गते||११६||
पित्तं वा कफपित्तं वा पक्वाशयगतं हरेत्|
स्रंसनं त्रीनपि मलान् बस्तिः पक्वाशयाश्रयान्||११७||
സ൦-നിരൂഹോ യുക്തോ ദോഷേ പക്വേ തഥാ പക്വാശയം ഗതേ സതി ബലാദീന് ദ്രാഗേവ കരോതി| പിത്തം കേവലം കഫപിത്തം വാ പക്വാശയാശ്രിതം സ്രംസനം-വിരേചനം, ഹരേത്| ബസ്തിഃ പ്രയോജിതസ്ത്രീനപി മലാന്വാതാദ്യാന് ഹരേത്| കീദൃശാന് ? പക്വാശയമാശ്രിതാന്|
Adhikarana anuvAsane adhikarI (118) · Śloka 118
പ്രക്ഷീണകഫപിത്തസ്യ ത്രികപൃഷ്ഠകടിഗ്രഹേ|
ദീപ്താഗ്നേര്ബദ്ധശകൃതഃ പ്രയുഞ്ജീതാനുവാസനമ്||൧൧൮||
View original
प्रक्षीणकफपित्तस्य त्रिकपृष्ठकटिग्रहे|
दीप्ताग्नेर्बद्धशकृतः प्रयुञ्जीतानुवासनम्||११८||
സ൦-പ്രക്ഷീണേ കഫപിത്തേ യസ്യ പുംസസ്തഥാ ദീപ്താഗ്നേര്ബദ്ധവര്ചസ്സ്ത്രിക്പൃഷ്ഠകടിഗ്രഹേ സത്യനുവാസനം പ്രയുഞ്ജീത|
Adhikarana jvaranAshako nirUhaH (119-121) · Śloka 121
പടോലനിമ്ബച്ഛദനകടുകാചതുരങ്ഗുലൈഃ|
സ്ഥിരാബലാഗോക്ഷുരകമദനോശീരവാലകൈഃ||൧൧൯||
പയസ്യര്ധോദകേ ക്വാഥം ക്ഷീരശേഷം വിമിശ്രിതമ്|
കല്കിതൈര്മുസ്തമദനകൃഷ്ണാമധുകവത്സകൈഃ||൧൨൦||
ബസ്തി മധുഘൃതാഭ്യാം ച പീഡ്യേജ്ജ്വരനാശനമ്|
||൧൨൧||
View original
पटोलनिम्बच्छदनकटुकाचतुरङ्गुलैः|
स्थिराबलागोक्षुरकमदनोशीरवालकैः||११९||
पयस्यर्धोदके क्वाथं क्षीरशेषं विमिश्रितम्|
कल्कितैर्मुस्तमदनकृष्णामधुकवत्सकैः||१२०||
बस्ति मधुघृताभ्यां च पीड्येज्ज्वरनाशनम्|
||१२१||
സ൦-പടോലാദിഭിഃ ക്വാഥം ക്ഷീരേऽര്ധോദകേ ക്ഷീരശേഷം തഥാമിശ്രിതം കല്കീകൃതൈര്ദ്രവ്യൈര്മുസ്താദിഭിര്മധുഘൃതാഭ്യാം ച യോജിതം ബസ്തിം ജ്വരനാശനം ദദ്യാത്|
Adhikarana jvaranAshako anyo nirUhaH (121-122) · Śloka 122
|
ചതസ്രഃ പര്ണിനീര്യഷ്ടീഫലോശീരനൃപദ്രുമാന്||൧൨൧||
ക്വാഥയേത്കല്കയേദ്യശ്ടീഷതാഹ്വാഫലിനീഫലമ്|
മുസ്തം ച ബസ്തിഃ സഗുഡക്ഷൌദ്രസര്പിര്ജ്വരാപഹഃ||൧൨൨||
View original
|
चतस्रः पर्णिनीर्यष्टीफलोशीरनृपद्रुमान्||१२१||
क्वाथयेत्कल्कयेद्यश्टीषताह्वाफलिनीफलम्|
मुस्तं च बस्तिः सगुडक्षौद्रसर्पिर्ज्वरापहः||१२२||
സ൦-മുദ്ഗപര്ണീ മാഷപര്ണീ ശാലിപര്ണീ പൃശ്ര്നിപര്ണീത്യാദി(ചേതി)-ചസ്രഃ പര്ണീനീഃ യഷ്ടീഫലാദീംശ്ച ക്വാഥയേത്| ഫലം-മദനഫലമ്| തഥാ, യഷ്ട്യാദീന് കല്കയേത്, ഇത്യേഷ സഗുഡാദിര്ബസ്തിര്ജ്വരഹൃത്|
Adhikarana jvaranAshakamanuvAsanam (123-124) · Śloka 124
ജീവന്തീം മദനം മേദാം പിപ്പ്പ്ലീം മധുകം വചാമ്|
ഋദ്ധിം രാസ്രാം ബലാം ബില്വം ശതപുഷ്പാം ശതാവരീമ്||൧൨൩||
പിഷ്ട്വാ ക്ഷീരം ജലം സര്പിസ്തൈലം ചൈകത്ര സാധിതമ്|
ജ്വരേऽനുവാസനം ദദ്യാദ്യഥാസ്നേഹം യഥാമലമ്||൧൨൪||
View original
जीवन्तीं मदनं मेदां पिप्प्प्लीं मधुकं वचाम्|
ऋद्धिं रास्रां बलां बिल्वं शतपुष्पां शतावरीम्||१२३||
पिष्ट्वा क्षीरं जलं सर्पिस्तैलं चैकत्र साधितम्|
ज्वरेऽनुवासनं दद्याद्यथास्नेहं यथामलम्||१२४||
സ൦-ജീവന്ത്യാദീനി ദ്രവ്യാണി സ്നേഹസ്യ ചതുര്ഭാഗമാത്രാണി ജലേന പിഷ്ട്വാ ക്ഷീരം സ്നേഹസമം തൈലാത്സര്പിഷശ്ച ചതുര്ഗുണം ജലം ച തൈലസര്പിര്ദ്രവ്യാച്ചതുര്ഗുണമിത്യേകത്ര സാധിതം പക്വമേതത് ജ്വരേऽനുവാസനം ദദ്യാത്| യഥാസ്നേഹം യഥാമലം-യോ യസ്മിന് ജ്വരേ ദോഷേ-വാതാദൌ, യഃ സ്നേഹോ യോഗ്യസ്തത്ര തം, ദദ്യാത്|
Adhikarana jvaranASakAanye bastayaH (125) · Śloka 125
യേ ച സിദ്ധിഷു വക്ഷ്യന്തേ ബസ്തയോ ജ്വരനാശനാഃ|
|൧൨൫|
View original
ये च सिद्धिषु वक्ष्यन्ते बस्तयो ज्वरनाशनाः|
|१२५|
സ൦-യേ ച ബസ്തയഃ സിദ്ധിഷു-ബസ്തികല്പാധ്യായേ, വക്ഷ്യന്തേ ജ്വരനാശനാസ്തേ ച, 'ദേയാഃ' ഇതി ശേഷഃ|
Adhikarana shiraH shUlAdiShu nasyam (125-126) · Śloka 126
|
ശിരോരുഗ്ഗൌരവശ്ലേഷ്മഹരമിന്ദ്രിയബോധനമ്||൧൨൫||
ജീര്ണജ്വരേ രുചികരം ദദ്യാന്നസ്യം വിരേചനമ്|
സ്നൈഹികം ശൂന്യശിരസോ ദാഹാര്തേ പിത്തനാശനമ്||൧൨൬||
View original
|
शिरोरुग्गौरवश्लेष्महरमिन्द्रियबोधनम्||१२५||
जीर्णज्वरे रुचिकरं दद्यान्नस्यं विरेचनम्|
स्नैहिकं शून्यशिरसो दाहार्ते पित्तनाशनम्||१२६||
സ൦-ജീര്ണജ്വരേ വിരേചനാഖ്യം നസ്യം ദദ്യാത്| കീദൃശം തന്നസ്യം സ്യാത് ? ശിരസോ രുജം ഗൌരവം ച ശ്ലേഷ്മാണം ച ഹരതി തച്ഛീലം തത്| തഥാ, ഇന്ദ്രിയാണാം-വക്ഷുരാദീനാം, ച ബോധനമ്| തഥാ, രുചികൃത്| ശൂന്യശിരസഃ പുംസഃ സ്നേഹികം-സ്നേഹേന മിശ്രം സ്നിഗ്ധം, നസ്യം ദദ്യാത്| ദാഹാര്തേ ശിരസി പിത്തഹരം നസ്യം ദദ്യാത്|
Adhikarana pratishyAyAdau dhUmAdayaH (127) · Śloka 127
ധൂമഗണ്ഡൂഷകവലാന് യഥാദോഷം ച കല്പയേത്|
പ്രതിശ്യായാസ്യവൈരസ്യശിരഃ കണ്ഠാമയാപഹാന്||൧൨൭||
View original
धूमगण्डूषकवलान् यथादोषं च कल्पयेत्|
प्रतिश्यायास्यवैरस्यशिरः कण्ठामयापहान्||१२७||
സ൦-ധൂമാദീംശ്ച യഥാദോഷം കല്പയേത്| കിമ്ഭൂതാന് ? പ്രതിശ്യായാദിഘ്നാന്|
Adhikarana arUcau kalkadvayam (128) · Śloka 128
അരുചൌ മാതുലുങ്ഗസ്യ കേസരം സാജ്യസൈന്ധവമ്|
ധാത്രീദ്രാക്ഷാസിതാനാം വാ കല്കമാസ്യേന ധാരയേത്||൧൨൮||
View original
अरुचौ मातुलुङ्गस्य केसरं साज्यसैन्धवम्|
धात्रीद्राक्षासितानां वा कल्कमास्येन धारयेत्||१२८||
സ൦-അരുചൌ സത്യാം ബീജപൂരകസ്യ കേസരം സഘൃതസൈന്ധവമാസ്യേന ധാരയേദിതി സമ്ബന്ധഃ| അഥവാ ധാത്ര്യാദീനാം കല്കം ധാരയേത്|
Adhikarana tvaggate jvare aBya~ggAdayaH (129-130) · Śloka 130
യഥോപശയസംസ്പര്ശാന് ശീതോഷ്ണദ്രവ്യകല്പിതാന്|
അഭ്യങ്ഗാലേപസേകാദീന് ജ്വരേ ജീര്ണേ ത്വഗാശ്രിതേ||൧൨൯||
കുര്യാദഞ്ജനധൂമാംശ്ച തഥൈവാഗന്തുജേऽപി താന്|
|൧൩൦|
View original
यथोपशयसंस्पर्शान् शीतोष्णद्रव्यकल्पितान्|
अभ्यङ्गालेपसेकादीन् ज्वरे जीर्णे त्वगाश्रिते||१२९||
कुर्यादञ्जनधूमांश्च तथैवागन्तुजेऽपि तान्|
|१३०|
സ൦-ത്വഗാശ്രിതേ ജീര്ണജ്വരേऽഭ്യങ്ഗാദീന് കുര്യാത്| യഥോപശയം-യഥാസുഖാവഹം, സംസ്പര്ശോ യേഷാം, താന്, തഥാ ശീതവീര്യൈരുഷ്ണ വീര്യൈശ്ച ദ്രവ്യൈഃ കല്പിതാന്-യോജിതാന്| തഥാ, അഞ്ജനംധൂമാംശ്ച കുര്യാത്| അഞ്ജനധൂമാനാഗന്തുജേऽപി ജ്വരേ തഥൈവ കുര്യാത്| സദ്യോഗത്വാദാഗന്തുജേऽപ്യേതേऽനിഷിദ്ധാ ഏവ| താനിതി പുനഃ കൃതമതിശയാര്ഥമ്| വിശേഷേണാഗന്തുജേऽപി ജ്വരേ-ഭൂതവിഷാദ്യുദ്ഭവേ, താന് കുര്യാദിത്യര്ഥഃ|
Adhikarana dAhe sahastradhautaghRutam (130) · Śloka 130
|
ദാഹേ സഹസ്രധൌതേന സര്പിഷാऽഭ്യങ്ഗമാചരേത്||൧൩൦||
View original
|
दाहे सहस्रधौतेन सर्पिषाऽभ्यङ्गमाचरेत्||१३०||
സം-ദാഹേ സതി സര്പിഷാ സഹസ്രധൌതേനാഭ്യങ്ഗമാചരേത്|
Adhikarana aBya~ggArthaM tailam (131-133) · Śloka 133
സൂത്രോക്തൈശ്ച ഗണൈസ്തൈസ്തൈര്മധുരാമ്ലകഷായകൈഃ|
ദൂര്വാദിഭിര്വാ പിത്തഘ്നൈഃ ശോധനാദിഗണോദിതൈഃ||൧൩൧||
ശീതവീര്യൈര്ഹിമസ്പര്ശൈഃ ക്വാഥകല്കീകൃതൈഃ പചേത്|
തൈലം സക്ഷീരമഭ്യങ്ഗാത്സദ്യോ ദാഹജ്വരാപഹമ്||൧൩൨||
ശിരോ ഗാത്രം ച തൈരേവ നാതിപിഷ്ടൈഃ പ്രലേപയേത്|
തത്ക്വാഥേന പരീഷേകമവഗാഹം ച യോജയേത്||൧൩൩||
തഥാऽऽരനാലസലിലക്ഷീരശുക്തഘൃതാദിഭിഃ|
||൧൩൩||
View original
सूत्रोक्तैश्च गणैस्तैस्तैर्मधुराम्लकषायकैः|
दूर्वादिभिर्वा पित्तघ्नैः शोधनादिगणोदितैः||१३१||
शीतवीर्यैर्हिमस्पर्शैः क्वाथकल्कीकृतैः पचेत्|
तैलं सक्षीरमभ्यङ्गात्सद्यो दाहज्वरापहम्||१३२||
शिरो गात्रं च तैरेव नातिपिष्टैः प्रलेपयेत्|
तत्क्वाथेन परीषेकमवगाहं च योजयेत्||१३३||
तथाऽऽरनालसलिलक्षीरशुक्तघृतादिभिः|
||१३३||
സ൦-സൂത്രോക്തൈഃ-സൂത്രസ്ഥാനോദിതൈഃ, മധുരാമ്ലകഷായകൈര്ഗണൈഃ| തത്ര മധുരോ ഗണോ-"ഘൃതഹേമ" (ഹൃ.സൂ.അ. ൧൦/൨൨) ഇത്യാദിഃ, അമ്ലോ ഗണോ-"ധാത്രീഫലാമ്ലീകാ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൦/൨൫) ഇത്യാദിഃ, കഷായോ ഗണഃ-"പഥ്യാऽക്ഷം" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൦/൩൧) ഇത്യാദിഃ, തത്ര ചൈതൈര്മധുരാമ്ലകഷായൈര്വര്ഗൈഃ| തത്ര ദൂര്വാദിദിഭിര്ഗണൈഃ- "ദൂര്വാऽനന്താ" (ഹൃ.സൂ.അ. ൧൫/൬) ഇതി നിര്ദിഷ്ട ഏകഃ, "ന്യഗ്രോധാദിഃ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൪൨) ദ്വിതീയഃ, തൃതീയസ്തു "പദ്മകപുണ്ഡ്രൌ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൧൨) ഇത്യാദിഃ, ചതുര്ഥഃ "സാരിവോശീര" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൧൧) ഇത്യാദിഃ, ഏതൈ പൂര്വോക്തൈര്ഗണൈഃ പിത്തഘ്നൈഃ ശോധനാദിഗണസങ്ഗ്രഹോക്തൈഃ ശീതവീര്യൈര്ഹിമസ്പര്ശൈര്ഭേഷജൈസ്തഥാ സ്പര്ശതോ വീര്യതശ്ച ശീതഗുണൈഃ, അക്വാഥാഃ ക്വാഥാഃ കൃതാഃ, അകല്കാഃ കല്കാഃ കൃതാഃ, തൈഃ ക്വാഥകല്കീകൃതൈരേതൈര്ഗണൈസ്തൈലം ക്ഷീരേണ സഹ പചേത്| തച്ച പക്വമഭ്യങ്ഗാത്-മ്രക്ഷണാത്, സദ്യോ-ന ചിരേണ കാലേന, ദാഹജ്വരം ജയേത്| ന കേവലമേതൈര്ഗണൈസ്തൈലം പചേദ്ദാഹജ്വരശാന്ത്യൈ, യാവത്തൈരേവ ശിരോ-മൂര്ധാനം, ഗാത്രം ച നാതിപിഷ്ടൈഃ-കിഞ്ചിത്പിഷ്ടൈഃ, പ്രലേപയേത്| സുപിഷ്ടൈര്ഹ്യൈതൈഃ പ്രത്യുത ദാഹ ഉത്പദ്യതേ| തഥാ ചോക്തമ് (സങ്ഗ്രഹേ സൂ. അ. ൭)- "ശ്ലക്ഷ്ണശുഷ്കഘനോ ലേപശ്ചന്ദനസ്യാപി ദാഹകൃത്| ത്വഗ്ഗതസ്യോഷ്മണോ രോധാച്ഛീകൃത്ത്വന്യഥാऽഗുരോഃ|| ഇതി| അനേനൈവാഭിപ്രായേണ ശീതജ്വരേ വക്ഷ്യതി (ശ്ലോ. ൧൪൧)- "തൈഃ സുപിഷ്ടൈശ്ച ലേപയേത്|" ഇതി| ഗാത്രഗ്രഹണേനൈവ ശിരോഗ്രഹണേ ലബ്ധേ പുനഃ ശിരോഗ്രഹണം വിശേഷാര്ഥമ്| വിശേഷേണ ശിരോ ലേപയേത്, തസ്യ വിശേഷേണ ജ്വരാശ്രയത്വാത്| തഥാ ചോക്തമ്-"വിമുക്തസ്യാപി ഹി ശിരോ ജ്വരോ യസ്യ ന മുഞ്ചതി| അവിമുക്തഃ സ വിജ്ഞേയാ ജ്വരഃ പുനരുപൈതി തമ്||" ഇതി| തസ്മാച്ഛിരസോ വിശേഷേണ ലേപനാര്ഥം പൃഥഗുപാദാനമ്| തേഷാം ഗണാനാം ക്വാഥസ്തത്ക്വാഥഃ, തേന പരിഷേകമവഗാഹം ച ക്വാഥപൂര്ണായാം ദ്രോണ്യാം യോജയേത്| തഥാ, ആരനാലാദിഭിഃ പരിഷേകാദി യോജയേത്|
Adhikarana dAhAdighnaM lepatrayam (134-135) · Śloka 135
|
കപിത്ഥമാതുലുങ്ഗാമ്ലവിദാരീരോധ്രദാഡിമൈഃ||൧൩൪||
ബദരീപല്ലവോത്ഥേന ഫേനേനാരിഷ്ടകസ്യ വാ|
ലിപ്തേऽങ്ഗേ ദാഹരുങ്മോഹാശ്രച്ഛര്ദിസ്തൃഷ്ണാ ച ശാമ്യതി||൧൩൫||
View original
|
कपित्थमातुलुङ्गाम्लविदारीरोध्रदाडिमैः||१३४||
बदरीपल्लवोत्थेन फेनेनारिष्टकस्य वा|
लिप्तेऽङ्गे दाहरुङ्मोहाश्रच्छर्दिस्तृष्णा च शाम्यति||१३५||
സ൦-കപിത്ഥാദിഭിര്ബദരീപല്ലവോദ്ഭവേന വാ ഫേനേന ലിപ്തേऽങ്ഗേ സതി ദാഹാദയഃ ശാമ്യന്തി|
Adhikarana pittaharaH kramaH (136) · Śloka 136
യോ വര്ണിതഃ പിത്തഹരോ ദോഷോപക്രമണേ ക്രമഃ|
തം ച ശീലയതഃ ശീഘ്രം സദാഹോ നശ്യതി ജ്വരഃ||൧൩൬||
View original
यो वर्णितः पित्तहरो दोषोपक्रमणे क्रमः|
तं च शीलयतः शीघ्रं सदाहो नश्यति ज्वरः||१३६||
സ൦-യശ്ച ദോഷോപക്രമണീയാധ്യായേ പിത്തഹരഃ ക്രമോ വര്ണിതഃ-ഉക്തഃ, തം ച-ക്രമം, ശീലയതഃ-അഭ്യസതഃ, ജ്വരോ ദാഹേന സഹ നശ്യതി|
Adhikarana shItajvare tailalepasvedAdInyauShadhAni (137-147) · Śloka 147
വീര്യോഷ്ണൈരുഷ്ണസംസ്പര്ശൈസ്തഗരാഗുരുകുങ്കുമൈഃ|
കുഷ്ഠസ്ഥൌണേയശൈലേയസരലാമരദാരുഭിഃ||൧൩൭||
നഖരാസ്നാപുരവചാചണ്ഡൈലാദ്വയചോരകൈഃ|
പൃഥ്വീകാശിഗ്രുസുരസാഹിംസ്രാധ്യാമകസര്ഷപൈഃ||൧൩൮||
ദശമൂലാമൃതൈരണ്ഡദ്വയപത്തൂരരോഹിഷൈഃ|
തമാലപത്രഭൂതീകശല്ലകീധാന്യദീപ്യകൈഃ||൧൩൯||
മിശിമാഷകുലത്ഥാഗ്നിപ്രകീര്യാനാകുലീദ്വയൈഃ|
അന്യൈശ്ച തദ്വിധൈര്ദ്രവ്യൈഃ ശീതേ തൈലം ജ്വരേ പചേത്||൧൪൦||
ക്വഥിതൈഃ കല്കിതൈര്യുക്തൈഃ സുരാസൌവീരകാദിഭിഃ|
തേനാഭ്യഞ്ജയാത്സുഖോഷ്ണേന, തൈഃ സുപിഷ്ടൈശ്ച ലേപയേത്||൧൪൧||
കവോഷ്ണൈസ്തൈഃ പരീഷേകമവഗാഹം ച കല്പയേത്|
കേവലൈരപി തദ്വച്ച സുക്തഗോമൂത്രമസ്തുഭിഃ||൧൪൨||
ആരഗ്വധാദിവര്ഗം ച പാനാഭ്യഞ്ജനലേപനേ|
ധൂപാനഗരുജാന് യാംശ്ച വക്ഷ്യന്തേ വിഷമജ്വരേ||൧൪൩||
അഗ്ന്യനഗ്നികൃതാന് സ്വേദാന് സ്വേദി ഭേഷജഭോജനമ്|
ഗര്ഭഭൂവേശ്മശയനം കുഥകമ്ബലരല്ലകാന്||൧൪൪||
നിര്ധൂമദീപ്തൈരങ്ഗാരൈര്ഹസന്തീശ്ച ഹസന്തികാഃ|
മദ്യം സത്ര്യൂഷണം തക്രം കുലത്ഥവ്രീഹികോദ്ഗവാന്||൧൪൫||
സംശീലയേദ്വേപഥുമാന് യച്ചാന്യദപി പിത്തലമ്|
ദയിതാഃ സ്തനശാലിന്യഃ പീനാ വിഭ്രമഭൂഷണാഃ||൧൪൬||
യൌവനാസവമത്താശ്ച തമാലിങ്ഗേയുരങ്ഗനാഃ|
വീതശീതം ച വിജ്ഞായ താസ്തതോऽപനയേത്പുനഃ||൧൪൭||
View original
वीर्योष्णैरुष्णसंस्पर्शैस्तगरागुरुकुङ्कुमैः|
कुष्ठस्थौणेयशैलेयसरलामरदारुभिः||१३७||
नख़रास्नापुरवचाचण्डैलाद्वयचोरकैः|
पृथ्वीकाशिग्रुसुरसाहिंस्राध्यामकसर्षपैः||१३८||
दशमूलामृतैरण्डद्वयपत्तूररोहिषैः|
तमालपत्रभूतीकशल्लकीधान्यदीप्यकैः||१३९||
मिशिमाषकुलत्थाग्निप्रकीर्यानाकुलीद्वयैः|
अन्यैश्च तद्विधैर्द्रव्यैः शीते तैलं ज्वरे पचेत्||१४०||
क्वथितैः कल्कितैर्युक्तैः सुरासौवीरकादिभिः|
तेनाभ्यञ्जयात्सुख़ोष्णेन, तैः सुपिष्टैश्च लेपयेत्||१४१||
कवोष्णैस्तैः परीषेकमवगाहं च कल्पयेत्|
केवलैरपि तद्वच्च सुक्तगोमूत्रमस्तुभिः||१४२||
आरग्वधादिवर्गं च पानाभ्यञ्जनलेपने|
धूपानगरुजान् यांश्च वक्ष्यन्ते विषमज्वरे||१४३||
अग्न्यनग्निकृतान् स्वेदान् स्वेदि भेषजभोजनम्|
गर्भभूवेश्मशयनं कुथकम्बलरल्लकान्||१४४||
निर्धूमदीप्तैरङ्गारैर्हसन्तीश्च हसन्तिकाः|
मद्यं सत्र्यूषणं तक्रं कुलत्थव्रीहिकोद्गवान्||१४५||
संशीलयेद्वेपथुमान् यच्चान्यदपि पित्तलम्|
दयिताः स्तनशालिन्यः पीना विभ्रमभूषणाः||१४६||
यौवनासवमत्ताश्च तमालिङ्गेयुरङ्गनाः|
वीतशीतं च विज्ञाय तास्ततोऽपनयेत्पुनः||१४७||
സ൦-വീര്യോഷ്ണൈരുഷ്ണസംസ്പര്ശൈഃ-ഉഭയഥാ വീര്യതഃ സ്പര്ശതശ്ചോഷ്ണൈസ്തഗരാദിഭിര്ദ്രവ്യൈഃ, [ അന്യൈശ്ച- ] അപരൈരപി, തദ്വിധൈഃ-ഉഷ്ണവീര്യൈഃ ഉഷ്ണസംസ്പര്ശൈശ്ച, ക്വാഥീകൃതൈഃ കല്കീകൃതൈശ്ച സുരാദിഭിഃ-അമ്ലപാകരസൈഃ, [ശീതേ-] ശീതജ്വരഏതദ്വിഷയേ, തൈലം പചേത്| തേന-തൈലേന, സുഖോഷ്ണേനാഭ്യഞ്ജയാത്-മ്രക്ഷയേത്| തൈശ്ച-പൂര്വോക്തൈര്ദ്രവ്യൈഃ, സുപിഷ്ടൈഃ-അതിശ്ലക്ഷ്ണൈഃ, ലേപയേത്| തൈശ്ച കിഞ്ചിദുഷ്ണൈഃ പരിഷേകമവഗാഹം ച കല്പയേത്-യോജയേത്| തദ്വച്ച-തഥൈവ, സുക്താദിഭിഃ കേവലൈശ്ച പരിഷേകാദികം കല്പയേത്| "ആരഗ്വധേന്ദ്ഗവ" (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൫/൧൭) ഇത്യാദി ച പാനാഭ്യഞ്ജനലേപനേ കല്പയേത്| അഗരുജാമ് ധൂപാന് കല്പയേത്| യാംശ്ച ധൂപാന് വിഷമജ്വരേ വക്ഷ്യന്തേ താംശ്ച കല്പയേത്| തഥാ സ്വേദാന് ശീലയേത്| കിമ്ഭൂതാന് ? അഗ്നികൃതാനനഗ്നികൃതാംശ്ചസ്വേദവിദ്ധ്യുക്താന് | തഥാ-സ്വേദയതി സാധു സ്വേദി യദ്ഭേഷജം ഭോജനം ച തച്ച സംശീലയേത്| തഥാ ഗര്ഭേ-ഗര്ഭഗൃഹാഭ്യന്തരേ, യദ്ഭൂവേശ്മ-ഭൂമിഗൃഹം, തത്ര ശയനം-ശയ്യാമ്, തഥാ കുഥാദീനാവരണവിശേഷാന്, തഥാ ഹസന്തികാഃ-വഹ്നിശകടികാഃ, ശീലയേത്| കിമ്ഭൂതാഃ ? നിര്ധൂമദീപ്തൈരങ്ഗാരൈര്ഹസന്തീരിവ| തഥാ, മദ്യാദീംശ്ച ശീലയേത്| വേപഥുമന്തമങ്ഗനാ ആലിങ്ഗയേയുര്ദയിതാദിഗുണയുക്തഃ| ഗതശീതം ച വിദിത്വാ തതസ്താഃ-യോഷാഃ, പുനരപനയേത്| ഏതച്ച ബ്രുവംസ്താഭിഃ സമ്ഭോഗാഭിലാഷം നിവാരയതി| അധുനാ സന്നിപാതചികിത്സിതം ബ്രൂതേ-
Adhikarana sannipAtacikitsAkramaH (148) · Śloka 148
വര്ധനേനൈകദോഷസ്യ ക്ഷപണേനോച്ഛ്രിതസ്യ വാ|
കഫസ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വാ തുല്യകക്ഷാഞ്ജയേന്മലാന്||൧൪൮||
View original
वर्धनेनैकदोषस्य क्षपणेनोच्छ्रितस्य वा|
कफस्थानानुपूर्व्या वा तुल्यकक्षाञ्जयेन्मलान्||१४८||
സ൦-ഹീനാധികഭാവത്വേന വിഷമദോഷജേ സന്നിപാതേ വര്ധനേനൈകദോഷസ്യാര്ഥാത് ക്ഷീണസ്യ ക്ഷീണയോര്വാ, ഉച്ഛ്രിതസ്യോച്ഛ്രിതയോര്വാ ക്ഷപണേന, ദേശകാലബലാന്മലാന് ജയേത്| കഥം വിഷമദോഷജേ സന്നിപാതേ വര്ധനേനൈകദോഷസ്യ സന്നിപാതജ്വരസ്യോപശാന്തി ? തസ്മാദ്വര്ധനമയുക്തമ്| അത്രാചക്ഷ്മഹേ| സന്നിപാതസ്ഥേന ക്ഷീണേന ദോഷേണ സതാऽക്ഷീണൌ ദോഷൌ ജ്വരകാരിണൌ| ന തൌ സുഖേന ജേതും ശക്യേതേ, വിഷമാശ്രയത്വാത്| ക്ഷീണസ്യ തു ദോഷസ്യ വര്ധനേന ദോഷസാമ്യമുത്പാദ്യൈകരൂപയാ ക്രിയയാ സന്നിപാതഃ സുഖേന ജേതും ശക്യതേ| തസ്മാദ്വര്ധനേനൈകദോഷസ്യേതി വക്തും യുക്തമ്| തഥാ ച,-വാതാഖ്യേ യതോ ദോഷേ ശീതലഘുരൂക്ഷാദിരുപൈര്ദ്രവ്യൈര്വൃദ്ധിര്ഭവതി| വര്ധമാനേന ച തത്രസ്ഥൌ പിത്തകഫാവപ്യേവം പ്രായേണ കിഞ്ചിത് ക്ഷയം യാതഃ, തത്ക്ഷ്യാച്ചാസൌ ജ്വരോऽപ്യ മൃദുതാം ഗതഃ സുഖേന ശക്യതേ ജേതും ഇതി| ഏവം ദോഷത്രയസ്യാപി ജ്വരകാരണേ തഥാ യുക്ത്യാ പ്രതീകാരഃ കൃതോ ഭവതി| ഏവമുച്ഛ്രിതസ്യാപി ക്ഷപണൈരേ(ണേനൈ)കരൂപയാ ക്രിയയാ സുഖേന സന്നിപാതോ ജീയതേ| തദേവം വ്ദ്യുല്ബണൈകോല്ബണൈര്ദോഷൈര്ജനിതേ സന്നിപാതേ ചികിത്സാക്രമ ഉക്തഃ| സമ്പ്രതി സമദോഷജേ സന്നിപാതേ ചികിത്സാക്രമം ദര്ശയിതുമാഹ-കഫേത്യാദി| സ്ഥിതിഃ-സ്ഥാനമ്, കഫശ്ച സ്ഥാനം ച കഫസ്ഥാനേ, തയോരാനുപൂര്വീ-ക്രമഃ, തയാ ച തുല്യകക്ഷാന്-സമാന് സന്നിപാതാന്, ജ്വരേ മലാന് ജയേത്| തത്ര കഫഃ പ്രാഗ്ജേതവ്യസ്തതഃ പിത്തം തതോ വായുരിതി കഫാനുപൂര്വീത്യുച്യതേ| ഉക്തം ച (സങ്ഗ്രഹേ സൂ.അ.൨൧)-"സ്ഥാനതഃ കേചിദിച്ഛന്തി പ്രാക് താവച്ഛ്ലേഷ്മണോ വധമ്| ശിരസ്യുരസി കണ്ഠേ ച പ്രലിപ്തേऽന്നരുചിഃ കുതഃ|| തദഭാവേ കഥം ഭോജ്യപാനദ്രവ്യാവചാരണമ്| അസത്യഭ്യവഹാരേ ച കുതോ ദോഷസ്യ നിഗ്രഹഃ|| തസ്മാദാദൌ കഫോ ധാത്യഃ കായദ്വാരാര്ഗലോ ഹി സഃ| മധ്യസ്ഥായി യതഃ പിത്തമാശുകാരി ച ചിന്ത്യതേ|| അതോ വാതസസ്വസ്യാസ്യ കുര്യാത്തദനു നിഗ്രഹമ്| അധഃസ്ഥായീ ച തദനു നിഗ്രാഹ്യഃ സ്യാത്സമീരണഃ||" ഇതി| സുശ്രുതസ്ത്വാഹ(?) (സങ്ഗ്രഹേ സൂ.അ. ൨൧)-"[സുശ്രുതശ്ച ന സര്വത്ര മതമേതദ്ബ്രവീതി തു|] ജയേജ്വരേऽതിസാരേ ച ക്രമാത്പിത്തകഫാനിലാന്|| പ്രായേണ താപാത്മതയാ ജ്വരേ തേജോ വിശിഷ്യതേ| വിശശ്ച സരതാ പിത്താത്തഥാ ച മൃദുകോഷ്ഠതാ|| തസ്യ ചാനുബലഃ ശ്ലേഷ്മാ ഗൌരവാപക്തിജാഡ്യകൃത്| വായുശ്ച വര്ധതേऽവശ്യം യസ്ത്വഹഃസു തയോഃ ക്ഷയേ|| ജ്വരാതിസാരയോസ്തസ്മാദേഷ ദോഷജയേ ക്രമഃ| കഫപിത്താനിലാനന്യേ ക്രമാദാഹുസ്തയോരപി|| യസ്മാദാമാശയോത്ക്ലേശാദ്ഭൂയിഷ്ഠം തത്സമുദ്ഭവഃ| ക്രമേണാദ്യേന തത്രാപി പ്രവൃദ്ധാന് സ്വാശയേ സ്ഥിതാന്| സ്വാശയേഷു പ്രദുഷ്ടാനാംസ്ഥിതൈവ ഹ്യാശുകാരിതാ| വിജ്ഞായ കര്മഭിഃ സ്വൈഃ സ്വേര്ദോഷോദ്രേകം യഥാമലമ്| ഭേഷജം യോജയേത്തത്തു സ്വീകുര്യാന്ന ക്രമം ഭിഷക്|" ഇതി| അന്യേ ത്വാഹുഃ (സം.സൂ.അ. ൨൧)-"ക്രമാന്മരുത്പിത്തകഫാഃ സര്വത്ര സദൃശേ ബലേ| വാതാദീനാം യഥാപൂര്വം യതഃ സ്വാഭാവികം ബലമ്|| ഊചേ പരാശരോऽപ്യര്ഥമമുമേവ പ്രമാണയന്| യഥോപന്യാസതഃ പ്രാപ്തമാദൌ ദോഷഭിഷഗ്ജിതമ്| നേത്റഭങ്ഗേന ദൃഷ്ടൌ ഹി സമം സൈന്യപരാജയഃ||" ഇതി| സ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വാ ദോഷാംസ്തുല്യകക്ഷാന് ജയേത്| സ്ഥാനം ച യദ്യപ്യവിശേഷേണൈവ സമ്ഭവതി തഥാऽപീഹ ജ്വരകാരിദോഷപ്രസ്താവാദാമാശയോ ഗൃഹ്യതേ| തേനാമാശയസ്ഥോ ദോഷഃ പ്രാഗ്ജേതവ്യസ്തതഃ പക്വാശയസ്ഥഃ, ഇതി സ്ഥാനാനുപൂര്വീ-സ്ഥാനമാഹാത്മ്യസ്യ ചികിത്സാക്രമഃ, കാര്യഃ| തഥാ ച പ്രാഗധ്യഗീഷ്ട (ഹൃ. സൂ. അ. ൧൭/൧൩)-"ആമാശയഗതേവായൌ കഫേ പക്വാശയാശ്രിതേ| രൂക്ഷപൂര്വം തഥാ സ്നേഹപൂര്വം സ്ഥാനാനുരോധതഃ||" ഇതി| തദേവം കഫസ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വാ തുല്യകക്ഷാന് മലാന് ജയേത്| അന്യേ ത്വേവം വ്യാഖ്യാനയന്തി,- കഫസ്യ സ്ഥാനംകഫസ്ഥാനമ്, കഫസ്ഥാനലക്ഷണാ ചാസാവാനുപൂര്വീ ച, തയാ കഫ സ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വാ തുല്യകക്ഷാന് മലാന് ജയേത്| യദ്യപി കഫസ്ഥാനാനി കണ്ഠാദീന്യപി തഥാऽപീഹ ജ്വരകാരിദോഷപ്രസ്താവാദാമാശയോഗൃഹ്യതേ| തഥാ ചോക്തമ് (ശ്ലോ.൧)-"ആമശയസ്ഥോ ഹത്വാऽഗ്നിം സോമോ മാര്ഗാന് പിധായ യത്| വിദധാതി ജ്വരം ദോഷസ്തസ്മാത്കുര്വീത ലങ്ഘനമ്||" ഇതി| തദേവം രൂക്ഷോഷ്ണപാചനാദിഃ ക്രമോऽത്ര കാര്യ ഇത്യവതിഷ്ഠതേ| നനു, കഫസ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വേത്യേതന്ന വാച്യമ്, യതസ്തുല്യകാലം ത്രിദോഷഹരൈര്ദ്രവ്യൈഃ സന്നിപാതസ്യ ക്രിയാ കാര്യാ| ദ്രവ്യാണി ദോഷഘ്നാനി| അത്രോച്യതേ| ജ്വരനാശനാനി ദ്രവ്യാണി ത്രിദോഷഘ്നാനി വിരലാനി| ഏകദോഷഘ്നാനി പുനര്ജ്വരഹന്തൃണി ത്രിദോഷഘ്നേഭ്യഃ സമര്ഥരാണി ബഹുതരാണീതി കഫസ്ഥാനാനുപൂര്വ്യാ വേത്യുക്തമ്| അപി ച ദോഷകാലാദിവശാച്ചികിത്സാപ്രകാരാന്തരോऽയമുപയുജ്യത ഇതി| സന്നിപാതചികിത്സാപ്രക്രമാദിദമപ്യാഹ-
Adhikarana sannipAtAtopadravakarNamUlam (149) · Śloka 149
സന്നിപാതജ്വരസ്യാന്തേ കര്ണമൂലേ സുദാരുണഃ|
ശോഫഃ സഞ്ജായതേ യേന കശ്ചിദേവ വിമുച്യതേ||൧൪൯||
View original
सन्निपातज्वरस्यान्ते कर्णमूले सुदारुणः|
शोफः सञ्जायते येन कश्चिदेव विमुच्यते||१४९||
സം-സന്നിപാതജ്വരസ്യാവസാനേ കര്ണമൂലപ്രദേശേ സുഷ്ഠ ദാരുണഃ ശോഫഃ സഞ്ജായതേ| യേന-ശോഫേനോത്പന്നേന, കശ്ചിദേവ വിമുച്യതേ| കശ്ചിദേവേത്യമേനാസ്യ രോഗസ്യ നാവശ്യമസാധ്യതേതി ബ്രൂതേ| അത ഏവ ചികിത്സാമത്രാഹ-
Adhikarana karNamUlacikitsA (150) · Śloka 150
രക്താവസേചനൈഃ ശീഘ്രം സര്പിഃപാനൈശ്ച തം ജയേത്|
പ്രദേഹൈഃ കഫപിത്തഘ്നൈര്നാവനൈഃ കവലഗ്രഹൈഃ||൧൫൦||
View original
रक्तावसेचनैः शीघ्रं सर्पिःपानैश्च तं जयेत्|
प्रदेहैः कफपित्तघ्नैर्नावनैः कवलग्रहैः||१५०||
സ൦-രക്താവസേചനാദിഭിഃ കവലഗ്രഹാന്തൈരാശു തം ജയേത്| പ്രദേഹഃ-പ്രലേപഃ|
Adhikarana shAkhAnusArI jvaraH asya cikitsA bAhushirAmokShaH (151) · Śloka 151
ശീതോഷ്ണസ്നിഗ്ധരൂക്ഷാദ്യൈര്ജ്വരോ യസ്യ ന ശാമ്യതി|
ശാഖാനുസാരീ തസ്യാശു മുഞ്ചേദ്വാഹ്വോഃ ക്രമാച്ഛിരാമ്||൧൫൧||
View original
शीतोष्णस्निग्धरूक्षाद्यैर्ज्वरो यस्य न शाम्यति|
शाख़ानुसारी तस्याशु मुञ्चेद्वाह्वोः क्रमाच्छिराम्||१५१||
സ൦-ആദിശബ്ദേന സ്തമ്ഭസ്വേദനാദയോ ഗൃഹ്യന്തേ| ശീതോഷ്ണാദിഭിരുപക്രമൈര്യഥായഥം പൃഥഗ്വാതപിത്തശ്ലേഷ്മസംസര്ഗസന്നിപാതജ്വരപ്രശമനൈഃ സമ്യക് പ്രയോജിതൈര്ജ്വരോ യസ്യ നരസ്യ ശമം ന ഗച്ഛതി, തസ്യ ശാഖാനുസാരിത്വാദ്ധേതോര്ബാഹ്വോഃ ക്രമാത്-ഏകൈകസ്മിന് ന യുഗപദ് ദ്വയോര്ഭുജയോഃ, ശിരാം മുഞ്ചേത്| ശാഖാശബ്ദേനാത്ര കേവലം രക്തം വിവക്ഷിതമ്, ന മാംസാദയഃ| അത ഏവ രക്തസ്യൈവ ചികിത്സാനുവാച മുഞ്ചേച്ഛിരാമിതി| മാംസജാനാം ഹി ശസ്ത്രക്ഷാരാഗ്നികര്മാദിചികിത്സാ| തസ്മാച്ഛാഖാശബ്ദേന രക്തസ്യൈവ ഗ്രഹണം യുക്തമ്|
Adhikarana viShamajvare~apyayameva vidhiH (152) · Śloka 152
അയമേവ വിധിഃ കാര്യോ വിഷമേऽപി യഥായഥമ്|
ജ്വരേ വിഭജ്യ വാതാദീന് യശ്ചാനന്തരമുച്യതേ||൧൫൨||
View original
अयमेव विधिः कार्यो विषमेऽपि यथायथम्|
ज्वरे विभज्य वातादीन् यश्चानन्तरमुच्यते||१५२||
സ൦-അയമേവ-പൂര്വോക്തോ, വിധിര്വിഷമേऽപി-വിഷമജ്വരേ സതതകാദൌ, യഥാസ്വം വാതാദീന് വിഭജ്യ കാര്യഃ| അനന്തരമധുനൈവ ച യോ വിധിരുച്യതേ പടോലകടുകാദിഭിഃ, സോऽപി വിഷമജ്വരേ കാര്യഃ|
Adhikarana viShamajvare kvAthAH (153) · Śloka 153
പടോലകടുകാമുസ്താപ്രാണദാമധുകൈഃ കൃതാഃ|
ത്രിചതുഃപഞ്ചശഃ ക്വാഥാ വിഷമജ്വരനാശനാഃ||൧൫൩||
View original
पटोलकटुकामुस्ताप्राणदामधुकैः कृताः|
त्रिचतुःपञ्चशः क्वाथा विषमज्वरनाशनाः||१५३||
സ൦-പടോലാദിഭിസ്ത്രിഭിശ്ചതുര്ഭിഃ പഞ്ചഭിര്വാ കൃതാഃ ക്വാഥാ വിഷമജ്വരഘ്നാഃ|
Adhikarana viShamajvare triPalAdirasAyanAni (154) · Śloka 154
യോജയേത്രിഫലാം പഥ്യാം ഗുഡൂചീം പിപ്പലീം പൃഥക്|
തൈസ്തൈര്വിധാനൈഃ സഗുഡം ഭല്ലാതകമഥാപി വാ||൧൫൪||
View original
योजयेत्रिफलां पथ्यां गुडूचीं पिप्पलीं पृथक्|
तैस्तैर्विधानैः सगुडं भल्लातकमथापि वा||१५४||
സം-ത്രിഫലാം വാ പഥ്യാം വാ ഗുഡൂചീം പിപ്പലീം വാ പൃഥക് പൃഥക് യോജയേത് സതതകാദികേ വിഷമജ്വരേ| അഥവാ തൈസ്തൈഃ-രസായനാദ്യുക്തൈര്വിധിഭിഃ, ഗുഡസഹിതം ഭല്ലാതകം വാ യോജയേത്|
Adhikarana jvrarotpattidine la~gghanaM bRuMhaNaM vA (155) · Śloka 155
ലങ്ഘനം ബൃംഹണം വാऽऽദൌ ജ്വരാഗമനവാസരേ|
|൧൫൫|
View original
लङ्घनं बृंहणं वाऽऽदौ ज्वरागमनवासरे|
|१५५|
സ൦-യദി വാ ജ്വരാഗമനദിവസേ ആദൌ-പ്രഥമം, ലങ്ഘനം ബൃംഹണം വാ യോജയേത്|
Adhikarana jvarotpattidine prAtaH kAle ojanAdoy vAlashuna purAnadhRutadadhikShIratakraNiShaTrapalAdIni ghRutAni ca (155-156) · Śloka 156
പ്രാതഃ സതൈലം ലശുനം പ്രാഗ്ഭക്രം വാ തഥാ ഘൃതമ്||൧൫൫||
ജീര്ണം തദ്വദ്ദധി പയസ്തക്രം സര്പിശ്ച ഷട്പലമ്|
കല്യാണകം പഞ്ചഗവ്യം തിക്താഖ്യം വൃഷസാധിതമ്||൧൫൬||
View original
प्रातः सतैलं लशुनं प्राग्भक्रं वा तथा ग़ृतम्||१५५||
जीर्णं तद्वद्दधि पयस्तक्रं सर्पिश्च षट्पलम्|
कल्याणकं पञ्चगव्यं तिक्ताख़्यं वृषसाधितम्||१५६||
സ൦-വിഷമജ്വരേ പ്രഗേ സഹതൈലേന ലശുനം യോജയേത്| പ്രാഗ്ഭക്തമിത്യാദി| ഭക്താത്പ്രഥമം പ്രാതര്വാഘൃതം ച ജീര്ണം-പുരാണം, യോജയേത്| തഥൈവ ദധി, തഥാ പയഃ, തഥാ തക്രം, ഷട്പലം ച സര്പിഃക്ഷയചികിത്സിതോക്തം (ഹൃ. ചി. അ. ൫/൨൮) , പ്രാതഃ പ്രാഗ്ഭക്തം വാ യോജയേദിത്യര്ഥഃ| കല്യാണകം-ഉന്മാദപ്രതിഷേധോക്തം (ഹൃ. ഉ. അ. ൬/൨൬) , പഞ്ചഗവ്യം-അപസ്മാരപ്രതിഷേധോക്തം (ഹൃ. ഉ. അ. ൭/൧൯), തിക്താഖ്യം-കുഷ്ടചികിത്സിതോക്തം (ഹൃ. ചി. അ. ൧൯/൨), തഥാ വൃഷസാധിതം-രക്തപിത്തചികിത്സിതോക്തം (ഹൃ. ചി. അ. ൨/൪൦), പ്രാതഃ പ്രാഗ്ഭക്തം വാ യോജയേത്| ഷട്പലാദീന്യതിദിശതി-സര്പിശ്ചേതി|
Adhikarana viShamajjarajit triPalAdi ghRutam (157) · Śloka 157
ത്രിഫലാകോലതര്കാരീക്വാഥേ ദധ്നാ ശൃതം ഘൃതമ്|
തില്വകത്വക്കൃതാവാപ വിഷമജ്വരജിത്പരമ്||൧൫൭||
View original
त्रिफलाकोलतर्कारीक्वाथे दध्ना शृतं घृतम्|
तिल्वकत्वक्कृतावाप विषमज्वरजित्परम्||१५७||
സ൦-ത്രിഫലാദിക്വാഥേ ചതുര്ഗുണേ സര്പിര്ദധിസമം ശാവരരോഘ്നത്വക്കൃതാവാപമതിശയേന വിഷമജ്വരജിത്|
Adhikarana viShamajvare prayogAntaram (158-159) · Śloka 159
സുരാം തീക്ഷ്ണം ച യന്മദ്യം ശിഖിതിത്തിരിദക്ഷജമ്|
മാംസം മേദ്യോഷ്ണവീര്യം ച സഹാന്നേന പ്രകാമതഃ||൧൫൮||
സേവിത്വാ തദഹഃ സ്വപ്യാദഥവാ പുനരുല്ലിഖേത്|
|൧൫൯|
View original
सुरां तीक्ष्णं च यन्मद्यं शिख़ितित्तिरिदक्षजम्|
मांसं मेद्योष्णवीर्यं च सहान्नेन प्रकामतः||१५८||
सेवित्वा तदहः स्वप्यादथवा पुनरुल्लिख़ेत्|
|१५९|
സം-സുരാം ച തീക്ഷ്ണം ച യന്മദ്യം ശിഖിതിരിദക്ഷജം ച മാംസം മേധ്യോ(ദ്യോ)ഷ്ണവീര്യമന്നേന സഹ ബഹു സേവിത്വാ തദഹഃ സ്വപ്യാത്| യസ്മിന് ദിനേ തദ്ഭുക്തം തം ദിവസം ശയീത| തദഹഃ സ്വപ്യാദിതി "കാലാധ്വനോരത്യന്തസംയോഗേ" ഇതി ദ്വിതീയാ| അഥവാ പൂര്വോക്തപീതഭുക്തഭക്തോ നരഃ പുനരുല്ലിഖേത്-ഉദ്വമേത്|
Adhikarana viShamajvare sarpirvamantaram (159) · Śloka 159
|
സര്പിഷോ മഹതീമ് മാത്രാം പീത്വാ വാ ഛ്ഹര്ദയേത്പുനഃ||൧൫൯||
View original
|
सर्पिषो महतीम् मात्रां पीत्वा वा छ्हर्दयेत्पुनः||१५९||
സം-സര്പിഷോ വാ മഹതീമ്-ഉത്തമാം, മാത്രാം പീത്വാ പുനശ്ഛ്ഹര്ദയേത് ഉദ്വമേത്|
Adhikarana viShamajvare virecanam (160) · Śloka 160
നീലിനീഭജഗന്ധാം ച ത്രിവൃതാം കടുരോഹിണീമ്|
പിബേജ്ജ്വരസ്യാഗമനേ സ്നേഹസ്വേദോപപാദിതഃ||൧൬൦||
View original
नीलिनीभजगन्धां च त्रिवृतां कटुरोहिणीम्|
पिबेज्ज्वरस्यागमने स्नेहस्वेदोपपादितः||१६०||
സം-നീലിന്യാദീന് പൃഥഗ്ജ്വരാഗമനവാസരേ കൃതസ്നേഹസ്വേദഃ പിബേത്|
Adhikarana viShamajvare a~jjanam (162) · Śloka 162
മനോഹ്വാ സൈന്ധവം കൃഷ്ണാ തൈലേന നയനാഞ്ജനമ്|
യോജ്യം|൧൬൨|
View original
मनोह्वा सैन्धवं कृष्णा तैलेन नयनाञ्जनम्|
योज्यं|१६२|
സം-മനോഹ്വാദികം തൈലേന നയനാഞ്ജനം യോജ്യമ്| അഞ്ജനശബ്ദോ മ്രക്ഷണേऽപി ദൃശ്യത ഇതിനയനശബ്ദേऽത്ര പ്രയുക്തഃ|
Adhikarana viShamajvare nasyatrayam (161-162) · Śloka 162
|
ഹിങ്ഗുസമാ വ്യാഘ്രീവസാ നസ്യം സസൈന്ധവമ്||൧൬൧||
പുരാണസര്പിഃ സിംഹസ്യ വസാ തദ്വത്സസൈന്ധവാ|
|൧൬൨|
View original
|
हिङ्गुसमा व्याघ्रीवसा नस्यं ससैन्धवम्||१६१||
पुराणसर्पिः सिंहस्य वसा तद्वत्ससैन्धवा|
|१६२|
സ൦-ഹിങ്ഗുതുല്യാ വ്യാഘ്രീവസാ നസ്യം സസൈന്ധവം യോജ്യമ്| വ്യാഘ്രീതി സ്ത്രീലിങ്ഗനിര്ദേശഃ സ്ത്രിയാ ഗ്രഹണാര്ഥോऽചിന്ത്യത്വാത്പ്രഭാവസ്യ, അന്യഥാ പുംലിങ്ഗേനൈവ നിര്ദേശം കുര്യാത്| യഥാ വക്തി-"പുരാണസര്പിഃ സിംഹസ്യ വസാ തദ്വത്സസൈന്ധവാ|" ഇതി|
Adhikarana viShamajvare dhUpadvayam (162-163) · Śloka 163
|
പലങ്കഷാ നിമ്ബപത്രം വചാ കുഷ്ഠം ഹരീതകീ||൧൬൨||
സര്ഷപാഃ സയവാഃ സര്പിര്ധൂപോ വിഡ്വാ ബിഡാലജാ|
|൧൬൩|
View original
|
पलङ्कषा निम्बपत्रं वचा कुष्ठं हरीतकी||१६२||
सर्षपाः सयवाः सर्पिर्धूपो विड्वा बिडालजा|
|१६३|
സം-പലങ്കഷാദിധൂമഃ സര്വേഷു ജ്വരേഷു കാര്യഃ| അഥവാ ബിഡാലാജ്ജാതാ വിഡാലജാ വിട്|
Adhikarana sarvajvare~aparAjito dhUpaH (163-164) · Śloka 164
|
പുരധ്യാമവചാസര്ജനിമ്ബാര്കാഗരുദാരുഭിഃ||൧൬൩||
ധൂപോ ജ്വരേഷു സര്വേഷു കാര്യോऽയമപരാജിതഃ|
|൧൬൪|
View original
|
पुरध्यामवचासर्जनिम्बार्कागरुदारुभिः||१६३||
धूपो ज्वरेषु सर्वेषु कार्योऽयमपराजितः|
|१६४|
സം-പുരാദിഭിഃ സഹാപരാജിതാഖ്യോऽയം ധൂപോ ജ്വരേഷു കാര്യഃ|
Adhikarana unmAdAdiShUkto dhUpAdiH (164) · Śloka 164
|
ധൂപനസ്യാഞ്ജനോസ്ത്രാസാ യേ ചോക്താശ്ചിത്തവൈകൃതേ||൧൬൪||
View original
|
धूपनस्याञ्जनोस्त्रासा ये चोक्ताश्चित्तवैकृते||१६४||
സം-യേ ച ചിത്തവൈകൃതേ-ഉന്മാദാപസ്മാരേ, ധൂമാദയ ഉക്താസ്തേ ച വിഷമജ്വരേ യോജ്യാഃ| വികൃതമേവ വൈകൃതമ്| പ്രജ്ഞാദിത്വാത്സ്വാര്ഥേऽണ്|
Adhikarana daivavyapAshryayamauShadham (165) · Śloka 165
ദൈവാശ്രയം ച ഭൈഷജ്യം ജ്വരാന് സര്വാന് വ്യപോഹതി|
വിഷേഷാദ്വിഷമാന് പ്രായസ്തേ ഹ്യാഗന്ത്വനുബന്ധജാഃ||൧൬൫||
View original
दैवाश्रयं च भैषज्यं ज्वरान् सर्वान् व्यपोहति|
विषेषाद्विषमान् प्रायस्ते ह्यागन्त्वनुबन्धजाः||१६५||
സം-ന കേവലം ധൂപാദയോ ജ്വരം നാശ്യന്തി| ദൈവാശ്രയം ചൌഷധം മണിമങ്ഗലബല്യുപഹാരപ്രായശ്ചിത്തജപദാനസ്വസ്ത്യയനഹോമാദികം സര്വാന് ജ്വരാന്-ആഗന്തൂന്നിജാംശ്ച, വ്യപോഹതി| "ഉപസര്ഗാദസ്യത്യൂഹ്യോര്വാ വചനമ് (ര്വേതി വാച്യമ്)" ഇതി തങഭാവഃ| വിശേഷേണ വിഷമാന് വ്യപോഹതി| യസ്മാത്തേ-വിഷമജ്വരാഃ, ആഗന്തുനാം-ഭൂതാദീനാം, അനുബന്ധജ്ജാതാഃ|
Adhikarana viShamajvare shirAvyadhaH (166) · Śloka 166
യഥാസ്വം ച സിരാം വിധ്യേദശാന്തൌ വിഷമജ്വരേ|
|൧൬൬|
View original
यथास्वं च सिरां विध्येदशान्तौ विषमज्वरे|
|१६६|
സ൦-വിഷമജ്വരാശാന്തൌ സത്യാം യഥാസ്വം-ദോഷാദ്യപേക്ഷയാ, സിരാം വിധ്യേത്| സങ്ഗ്രഹേ ച രസാദിധാതുസ്ഥേ ജ്വരേ ചികിത്സോക്താ| യഥാ (ചി.അ.൨)-"രസസംസ്ഥേ തു സര്വസ്മിന് കുര്യാദ്വമനലങ്ഘനേ| സേകസംശമനാലേപരക്തമോക്ഷമസൃകൂസ്ഥിതേ|| തീക്ഷ്ണം വിരേകം മാംസാസ്ഥേ, മേദോഘ്നം മേദസി സ്ഥിതേ| അസ്ഥിസ്ഥേ വാതശമനമഭ്യങ്ഗസ്വേദമര്ദനമ്|| ജ്വരേ വാതാര്തിശമനം വിശേഷാദ്ബൂസ്തികര്മ ച|" ഇതി| മജ്ജസ്ഥശുക്രസ്ഥയോര്ജ്വരയോരസാധ്യത്വാത്തത്ര ചികിത്സാ നോക്താ|
Adhikarana aBighAtaje Agantujvare auShadham (166-167) · Śloka 167
|
കേവലാനിലവീസര്പവിസ്ഫോടാഭിഹതജ്വരേ||൧൬൬||
സര്പിഃപാനഹിമാലേപസേകമാംസരസാശനമ്|
കുര്യാദ്യഥാസ്വമുക്തം ച രക്തമോക്ഷാദി സാധനമ്||൧൬൭||
View original
|
केवलानिलवीसर्पविस्फोटाभिहतज्वरे||१६६||
सर्पिःपानहिमालेपसेकमांसरसाशनम्|
कुर्याद्यथास्वमुक्तं च रक्तमोक्षादि साधनम्||१६७||
സം-കേവലാനിലാദിഭിര്ജ്വരേ സര്പിഃപാനാദികം കുര്യാത്| യച്ച രക്തമോക്ഷാദി സാധനം യഥാസ്വമുക്തം തച്ച കുര്യാത്|
Adhikarana grahAveshaje Agantujvare auShadham (168) · Śloka 168
ഗ്രഹോത്ഥേഭൂതവിദ്യോക്തം ബലിമന്ത്രാദി സാധനമ്|
|൧൬൮|
View original
ग्रहोत्थेभूतविद्योक्तं बलिमन्त्रादि साधनम्|
|१६८|
സം-ഗ്രഹോത്ഥേ ജ്വരേ ഭൂതവിദ്യോക്തം ബലിമന്ത്രാദി സാധനം ചികിത്സിതമ്|
Adhikarana auShadhigandhaje Agantujvare auShadham (168) · Śloka 168
|
ഓഷധീഗന്ധജേ പിത്തശമനം|൧൬൮|
View original
|
ओषधीगन्धजे पित्तशमनं|१६८|
സം-ഓഷധീഗന്ധജേ പിത്തശമനം ചികിത്സിതമ്|
Adhikarana viShaje Agantujvare auShadham (168) · Śloka 168
|
വിഷജിദ്വിഷേ||൧൬൮||
View original
|
विषजिद्विषे||१६८||
സം-വിഷേ-വിഷജേ ജ്വരേ, വിഷജിച്ചികിത്സിതമ്|
Adhikarana krodhAdije Agantujvare auShadham (169-170) · Śloka 170
ഇഷ്ടൈരര്ഥൈര്മനോജ്ഞൈശ്ച യഥാദോഷശമേന ച|
ഹിതാഹിതവിവേകൈശ്ച ജ്വരം ക്രോധാദിജം ജയേത്||൧൬൯||
ക്രോധജോ യാതി കാമേന ശാന്തിം ക്രോധേന കാമജഃ|
ഭയോശോകോദ്ഭവൌ താഭ്യാം ഭീശോകാഭ്യം തഥേതരൌ||൧൭൦||
View original
इष्टैरर्थैर्मनोज्ञैश्च यथादोषशमेन च|
हिताहितविवेकैश्च ज्वरं क्रोधादिजं जयेत्||१६९||
क्रोधजो याति कामेन शान्तिं क्रोधेन कामजः|
भयोशोकोद्भवौ ताभ्यां भीशोकाभ्यं तथेतरौ||१७०||
സം-ക്രോധാദിജം ജ്വരമിഷ്ടൈഃ-അഭിമതൈഃ, അര്ഥൈഃ-വിഷയൈഃ, തഥാ മനോജ്ഞൈഃ-രമ്യൈഃ, തഥാ യഥാദോഷം യഃ ശമഃ-ശമനം തേന, തഥാ ഹിതാഹിതവിവേകൈശ്ച ജയേത്| ആദിശബ്ദോऽത്ര ഭീശോകാദി പരിഗ്രഹാര്ഥഃ|
Adhikarana shApaje~aBicAraje ca Agantujvare auShadham (171-172) · Śloka 172
ശാപാഥര്വണമന്ത്രോത്ഥേ വിധിര്ദൈവവ്യപാശ്രയഃ|
തേ ജ്വരാഃ കേവലാഃ പൂര്വം വ്യാപ്യന്തേऽനന്തരം മലൈഃ||൧൭൧||
തസ്മാദ്ദോഷാനുസാരേണ തേഷ്വാഹാരാദി കല്പയേത്|
ന ഹി ജ്വരോऽനുബധ്നാതി മാരുതാദ്യൈര്വിനാ കൃതഃ||൧൭൨||
View original
शापाथर्वणमन्त्रोत्थे विधिर्दैवव्यपाश्रयः|
ते ज्वराः केवलाः पूर्वं व्याप्यन्तेऽनन्तरं मलैः||१७१||
तस्माद्दोषानुसारेण तेष्वाहारादि कल्पयेत्|
न हि ज्वरोऽनुबध्नाति मारुताद्यैर्विना कृतः||१७२||
സ൦-ശാപാദ്യുത്ഥേ ജ്വരേ ദൈവവ്യപാശ്രയോ വിധിഃ കാര്യഃ| ശാപോമുനിപിത്രാദിഭിഃ സക്രോര്ധൈര്ദത്തഃ| [തേ-] ഓഷധ്യാദ്യുത്ഥാ ജ്വരാഃ പൂര്വം കേവലാ ഭവന്തി| അനന്തരം മലൈഃ-വാതാദിഭിഃ, വ്യാപ്യന്തേ| തസ്മാദ്ധേതോസ്തേഷു-ജ്വരേഷു, ദോഷാനുസാരേണാഹാരാദി കല്പയേത്| നനു, ശാപാദ്യുത്ഥേഷു വാതാദികോപോ നാശങ്ക്യത ഏവ| തത്കിമിതി തേഷ്വാഹാരാദികം ദോഷാനുസാരേണ കല്പ്യതേ ? ഇത്യാഹ-ന ഹീത്യാദി| യസ്മാദ്വാതാദീനന്തരേണ വിനാ കൃതോ ജ്വരോ നാനുബധ്നാതി, തസ്മാദവശ്യം തേഷ്വപി വാതാദികോപഃ സമ്ഭാവ്യതേ| അത ഏവ ച തദനുസാരേണാഹാരദികല്പനമ്|
Adhikarana sarvajvare manoharaviShayasevanam (173) · Śloka 173
ജ്വരകാലസ്മൃതിം ചാസ്യ ഹാരിഭിര്വിഷയൈര്ഹരേത്|
|൧൭൩|
View original
ज्वरकालस्मृतिं चास्य हारिभिर्विषयैर्हरेत्|
|१७३|
സം-ജ്വരകാലം ച വേഗം ച യശ്ചിന്തയന് ജ്വര്യതേ, അസ്യ ചജ്വരിണോ, ജ്വരകാലസ്മരണം ഹാരിഭിഃ-മനോഹരൈഃ, വിഷയൈഃ-ശബ്ദാദിഭിഃ, ഹരേത്-വിസ്മാരയേത്|
Adhikarana sarvajvare manasaH shuddhatvaM karUNAdratvaM ca (173) · Śloka 173
|
കരുണാര്ദ്രം മനഃ ശുദ്ധം സര്വജ്വരവിനാശനമ്||൧൭൩||
View original
|
करुणार्द्रं मनः शुद्धं सर्वज्वरविनाशनम्||१७३||
സം-ശുദ്ധം-രാഗദ്വേഷാദ്യനുപഹതം, തഥാ കരുണയാऽऽദ്രം-കൃപാപരം, ചേതഃ സര്വജ്വരവിനാശനം സ്യാത്|
Adhikarana sarvajvare vyAyAmAdivarjanam (174) · Śloka 174
ത്യജേദാബലലാഭാച്ച വ്യായാമസ്നാനമൈഥുനമ്|
ഗുര്വസാത്മ്യവിദാഹ്യന്നം യച്ചാന്യജ്ജവരകാരണമ്||൧൭൪||
View original
त्यजेदाबललाभाच्च व्यायामस्नानमैथुनम्|
गुर्वसात्म्यविदाह्यन्नं यच्चान्यज्जवरकारणम्||१७४||
സം-ബലലാഭാദാ-ബലലാഭമവധീകൃത്യ, വ്യായാമാദി ത്യജേത്-നാചരേത്| സ്നാനം ച യദ്യപി ദീപനാദിഗുണയുക്തം പ്രാഗധീതം, തഥാऽപി പ്രഭാവജ്ജവരം കരോതീതി തദ്വര്ജനമ്| ഏവം വ്യായാമാദിഷ്വപിചിന്ത്യമ്| [അന്യത്]-അപരമനുക്തമപീഹ യജ്ജ്വരകാരണം, തദപി ത്യജേത്| ഖാരണാദേऽപ്യ്ക്തമ്-"പിഷ്ടാന്നം ഹരിതം ശാകം മാംസം ശുഷ്കം തിലാന് ദധി| ഗ്രാമ്യാനൂപൌദകാജാവിഗവ്യസൂകരഭാഹിഷമ്|| മാംസം ശുഷ്കാണി ശാകാനി സര്വമേവ ത്യജേജ്ജവരീ|" തഥോക്തമ്-"ജ്വരിതൈ സ്ഥിത്തിരിക്രൌഞ്ചശിഖിവര്തകകുക്കുടാഃ| ഗുരുഷ്ണത്വാദ്വിവര്ജ്യാഃ സ്യുരത്ര സോപദ്രവേ ജ്വരേ||" ഇതി|
Adhikarana sarvajvare sahasA~a~ahAravRuddiniShedhaHniShedhAtikrame doShaH (175) · Śloka 175
ന വിജ്വരോऽപി സഹസാ സര്വാന്നീനോ ഭവേത്തഥാ|
നിവൃത്തോऽപി ജ്വരഃ ശീഘ്രം വ്യാപാദയതി ദുര്ബലമ്||൧൭൫||
View original
न विज्वरोऽपि सहसा सर्वान्नीनो भवेत्तथा|
निवृत्तोऽपि ज्वरः शीग़्रं व्यापादयति दुर्बलम्||१७५||
സം-തഥാ വിജ്ജ്വരോऽപി-പൂര്വാനുഭൂതജ്വരഃ, സഹസാ-അക്രമേണൈവ, സര്വാന്നഭക്ഷോ ന സ്യാത്| സര്വാന്നീന ഇത്യുപപദസര്വാന്നേത്യാദിനാ ഖഃ| യതോ നിവൃത്തോऽപി-അപഗതോऽപി, ജ്വരഃ ശീഘ്രമേവ ദുര്ബലം വ്യാപാദയതി|
Adhikarana jvarAvasthAyAM sAvadhAnatA (176) · Śloka 176
സദ്യഃ പ്രാണഹരോ യസ്മാത്തസ്മാത്തസ്യ വിശേഷതഃ|
തസ്യാം തസ്യാമവസ്ഥായാം തത്തത്കുര്യാദ്ഭീഷഗ്ജിതമ്||൧൭൬||
View original
सद्यः प्राणहरो यस्मात्तस्मात्तस्य विशेषतः|
तस्यां तस्यामवस्थायां तत्तत्कुर्याद्भीषग्जितम्||१७६||
സം-യസ്മാച്ച ജ്വരഃ സദ്യ ഏവ പ്രാണഹൃദ്ഭവതി, തസ്മാത്കാരണാത്തസ്യ-ജ്വരിണോ, വിശേഷേണാന്യരോഗേഭ്യഃ സകാശാത്തസ്യാം തസ്യാംസാമപച്യമാനപക്വാജീര്ണവിഷമചിരനിവൃത്തജ്വരാദ്യവസ്ഥായാം ച, തത്തത്-ലങ്ഘനസ്വേദനയവാഗൂപാചനക്ഷീരസര്പിഃപാനാദികം, ഭിഷഗ്ജിതം-ഔഷധം, കുര്യാത്|
Adhikarana jvare siddhauShadhAdidhAraNam (1) · Śloka 2
ഔഷധയോ മണയശ്ച സുമന്ത്രാഃ സാധുഗുരുദ്വിജദൈവതപൂജാഃ|
പ്രീതികരാ മനസോ വിഷയാശ്ച ഘ്നന്ത്യപി വിഷ്ണുകൃതം ജ്വരമുഗ്രമ്||൧൭൭||
ഇതി ശ്രീവൈദ്യപതിസിംഹഗുപ്തസൂനുശ്രീമദ്വാഗ്ഭടവിരചിതാ യാമഷ്ടാങ്ഗഹൃദയസംഹിതായാം ചതുര്ഥേ ചിതിത്സിതസ്ഥാനേ ജ്വരചികിത്സിതം നാമ പ്രഥമോऽധ്യായഃ||൧||
ഗ്||൨||
View original
औषधयो मणयश्च सुमन्त्राः साधुगुरुद्विजदैवतपूजाः|
प्रीतिकरा मनसो विषयाश्च घ्नन्त्यपि विष्णुकृतं ज्वरमुग्रम्||१७७||
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तसूनुश्रीमद्वाग्भटविरचिता यामष्टाङ्गहृदयसंहितायां चतुर्थे चितित्सितस्थाने ज्वरचिकित्सितं नाम प्रथमोऽध्यायः||१||
ग्||२||
സം-ഓഷധ്യാദയോ വിഷ്ണുകൃതമപ്യുഗ്രം ജ്വരം ഘ്നാന്തി| കിം പുനരപചാരാദികൃതം ജ്വരം ന ഘ്നാന്തി ? ഇത്യപിശബ്ദാര്ഥഃ| ഭൌ തു ഭാഗാവിതി ദോധകമേതത്| ഇതി ശ്രീമൃഗാങ്കദത്തപുത്രശ്രീമദരുണദത്തവിരചിതായാമഷ്ടാങ്ഗഹൃദയടീ- കായാം സര്വാങ്ഗസുന്ദരാഖ്യായാം ചതുര്ഥേ ചികിത്സിതസ്ഥാനേ ജ്വരചികിത്സിതം നാമ പ്രഥമോऽധ്യായഃ സമാപ്തഃ|| ൧||