Adhikarana athAshcyotanA~jjanavidhirnAma dvAtriMsho~adhyAyaH pratij~jA (1) · Śloka 1
അഥാത ആശ്ച്യോതനാഞ്ജനവിധിമധ്യായം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ|
ഇതി ഹ സ്മാഹുരാത്രേയാദയോ മഹര്ഷയഃ||൧||
View original
अथात आश्च्योतनाञ्जनविधिमध्यायं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||
ഊര്ധ്വാങ്ഗസ്യ പ്രകൃത്വാത്തത്ര ച നേത്രയോഃ പ്രാധാന്യാച്ഛാലാക്യസ്യ ചാഷ്ടാങ്ഗാനുപ്രവേശാത് സൂത്രസ്ഥാനേ നേത്രോപചാരായാധ്യായ ആരഭ്യതേ-അഥാ ഇത്യാദി || ൧ ||
Adhikarana AshcyotanAdhikAraH tadguNAshca (2) · Śloka 2
ആശ്ച്യോതനം സര്വാക്ഷിരോഗേഷ്വാദ്യ ഉപക്രമഃ|
നാനാദ്രവ്യകല്പനയാ ച രാഗാശ്രുഘര്ഷരുഗ്ദാഹതോദഭേദപാകശോഫകണ്ഡൂഘ്നമ്||൨||
View original
आश्च्योतनं सर्वाक्षिरोगेष्वाद्य उपक्रमः|
नानाद्रव्यकल्पनया च रागाश्रुग़र्षरुग्दाहतोदभेदपाकशोफकण्डूघ्नम्||२||
ആശ്ച്യോതനം നയനസേകഃ | തച്ചാക്ഷിരോഗേഷു പ്രധാന ഉപക്രമഃ |യഥാസ്വം ച ദ്രവ്യൈഃ പ്രകല്പിതം നേത്രരോഗാദിഘ്നമ് || ൨ ||
Adhikarana biDAlakalakShaNam (3) · Śloka 3
അവ്യോക്തേഷ്വേവങ്ഗുണമേവ പക്ഷ്മപരിഹാരേണാക്ഷികോശാലേപനമ്|
തച്ച പുനര്ബിഡാലകസംജ്ഞമ്||൩||
View original
अव्योक्तेष्वेवङ्गुणमेव पक्ष्मपरिहारेणाक्षिकोशालेपनम्|
तच्च पुनर्बिडालकसंज्ञम्||३||
അവ്യോക്തേഷ്വസ്ഫുടേഷു രാഗാദിഷു തൈരേവ ദ്രവ്യൈര്ഗഹിരാലേപനമ് | തദ്ബിഡാലകസംജ്ഞമ് || ൩ ||
Adhikarana AshcyotanabiDAlakayoH kAlAkAlanirdeshaH (4) · Śloka 4
തയോരകാലോ രാത്രിഃ|
കാലസ്തു സര്വമഹര്വേദനോത്പത്തിര്വാ||൪||
View original
तयोरकालो रात्रिः|
कालस्तु सर्वमहर्वेदनोत्पत्तिर्वा||४||
തയോരിത്യാദി | തയോരിത്യാശ്ച്യോതനബിഡാലകയോഃ | സുബോധമ് |
Adhikarana AcyotanavidhiH tadviGAte doShAH (5) · Śloka 5
നിവാതശരണശയനസ്ഥസ്യ വിശോധ്യ നേത്രമപാങ്ഗേ ഭാജനം കൃത്വാ വാമഹസ്തേനോന്മീല്യ ദക്ഷിണഹസ്തേന ശുക്താവസക്തയാ പിചുവര്ത്യാ ദശദ്വാദശാഷ്ടൌ വാ ബിന്ദൂന് കനീനകദേശേ ദ്വ്യങ്ഗുലാദവസേചയേത്|
ഏവമസ്യ ന ബിന്ദുപാതേനാക്ഷിതാഡനാദ്രാഗാദയോ ജായന്തേ|
ആശ്ച്യോതിതം ച മൃദുനാ ചൈലേന ശോധയേത്|
അന്യേന ചോഷ്ണാമ്ബുപ്ലുതേന വാതകഫയോഃ സ്വേദയേത്|
ആശ്ച്യോതനം ച തയോഃ കോഷ്ണമ്|
സുശീതം പിത്തരക്തവിഷേഷു|
തത്തു നാത്യര്ഥം തീക്ഷ്ണമുഷ്ണം ശീതം പ്രഭൂതമൂനമപരിസ്രാവിതം വാ യോജയേത്|
അതിതീക്ഷ്ണമുഷ്ണം വാ ദാഹരാഗപാകദൃഷ്ടിദൌര്ബല്യാനി കരോതി|
അതിശീതം സ്തമ്ഭാശ്രുഘര്ഷനിസ്തോദാന്|
അതിമാത്രം കഷായവര്ത്മതാസങ്കോചസ്ഫുരണോന്മീലനപ്രവാതാസഹത്വഘര്ഷാന്|
ഊനപ്രമാണം ന രോഗശാന്തിമ്|
അപരിസ്രുതമശ്രുഘര്ഷവേദനാഃ||൫||
View original
निवातशरणशयनस्थस्य विशोध्य नेत्रमपाङ्गे भाजनं कृत्वा वामहस्तेनोन्मील्य दक्षिणहस्तेन शुक्तावसक्तया पिचुवर्त्या दशद्वादशाष्टौ वा बिन्दून् कनीनकदेशे द्व्यङ्गुलादवसेचयेत्|
एवमस्य न बिन्दुपातेनाक्षिताडनाद्रागादयो जायन्ते|
आश्च्योतितं च मृदुना चैलेन शोधयेत्|
अन्येन चोष्णाम्बुप्लुतेन वातकफयोः स्वेदयेत्|
आश्च्योतनं च तयोः कोष्णम्|
सुशीतं पित्तरक्तविषेषु|
तत्तु नात्यर्थं तीक्ष्णमुष्णं शीतं प्रभूतमूनमपरिस्रावितं वा योजयेत्|
अतितीक्ष्णमुष्णं वा दाहरागपाकदृष्टिदौर्बल्यानि करोति|
अतिशीतं स्तम्भाश्रुग़र्षनिस्तोदान्|
अतिमात्रं कषायवर्त्मतासङ्कोचस्फुरणोन्मीलनप्रवातासहत्वग़र्षान्|
ऊनप्रमाणं न रोगशान्तिम्|
अपरिस्रुतमश्रुग़र्षवेदनाः||५||
അപാങ്ഗഃ കര്ണതോ നേത്രാന്തമ് | കനീനികാ നാസാനികടേ | ശുക്തിമുഖേ പ്രലമ്ബമാനാ പിചുവര്തിഃ കാര്യാ | തയോരിതി വാതകഫയോഃ | അപരിസ്രാവിതമൌഷധം പടേനാഗലിതമ് | ഘര്ഷ ഇവ ഘര്ഷഃ | കഷായവര്ത്മതാ കടകടായനമ് | അപരിസ്രാവിതമശ്വാദികം കരോതി || ൫ ||
Adhikarana AshcyotanakArmukatA (6) · Śloka 6
നേത്രേ ച പ്രണിഹിതമൌഷധം കോശസന്ധിസിരാശൃങ്ഗാടകഘ്രാണാസ്യസ്രോതാംസി ഗത്വോര്ധ്വം പ്രവൃത്തമപവര്തയതി ദോഷമ്||൬||
View original
नेत्रे च प्रणिहितमौषधं कोशसन्धिसिराशृङ्गाटकघ्राणास्यस्रोतांसि गत्वोर्ध्वं प्रवृत्तमपवर्तयति दोषम्||६||
സര്വം ചൌഷധം നേത്രേ പ്രണിഹിതമക്ഷികോശാദികം ഘ്രാണാസ്യസ്രോതാംസി ച ഗത്വോര്ധ്വപ്രവൃതം ദോഷമപാവര്തയതീതി സമ്ബന്ധഃ || ൬ ||
Adhikarana pakvali~gge~a~jjanAKyo visheShopacAraH (7) · Śloka 7
യദാ ചാശ്ച്യോതനേന പിത്തശ്ലേഷ്മശോണിതോത്ഥേഷു നയനാമയേഷു സംശോധനൈര്വിശുദ്ധസ്യ ദൂഷികാഘനത്വപൈച്ഛില്യകണ്ഡൂദ്രേകശ്വയഥുമ്ലാനതാരാഗവിച്ഛേദൈഃ പക്വലിങ്ഗമുപലക്ഷിതം ഭവതി|
തദാ നേത്രമാത്രാശ്രയേ വ്യാധാവഞ്ജനം പ്രയോജ്യമ്|
ന ദോഷവേഗോദയേ|
ന ചനിര്ഹൃതദോഷേ|
തത്ര ഹി ദോഷോത്ക്ലേശേന രാഗാദിവൃദ്ധിഃ അക്ഷിപാകതിമിരോത്പത്തിശ്ച||൭||
View original
यदा चाश्च्योतनेन पित्तश्लेष्मशोणितोत्थेषु नयनामयेषु संशोधनैर्विशुद्धस्य दूषिकाग़नत्वपैच्छिल्यकण्डूद्रेकश्वयथुम्लानतारागविच्छेदैः पक्वलिङ्गमुपलक्षितं भवति|
तदा नेत्रमात्राश्रये व्याधावञ्जनं प्रयोज्यम्|
न दोषवेगोदये|
न चनिर्हृतदोषे|
तत्र हि दोषोत्क्लेशेन रागादिवृद्धिः अक्षिपाकतिमिरोत्पत्तिश्च||७||
യദാ ചേത്യാദിനാഞ്ജനവിധിഃ | പിത്താദ്യുത്ഥേഷു നയനാമയേഷു ആശ്ച്യോതനേന സംശോധനൈശ്ച വിശുദ്ധസ്യ യദാ ദൂഷികാദിവിച്ഛേദൈഃ പക്വലിങ്ഗം ജ്ഞാതം ഭവതി | തദാ നേത്രമാത്രാശ്രയേ വ്യാധൌ ശുദ്ധശരീരസ്യാഞ്ജനം യോജ്യമിതി സമ്ബന്ധഃ | സുബോധമ് | അക്ഷിപാകോ രോഗവിശേഷഃ || ൭ ||
Adhikarana a~jjanaBedAH dravyANi ca (8) · Śloka 8
തത്തു ലേഖനം രോപണം സ്നേഹനം പ്രസാദനമിതി ചതുര്വിധം ഭവതി|
തത്രാമ്ലാദിഭീ രസൈഃ പഞ്ചഭിഃ ശുക്ലാര്മാദിഷു ലേഖനമ്|
തിക്തകഷായൈഃ സസ്നേഹൈരഭിഷ്യന്ദേഷു രോപണമ്|
സര്പാദിവസാദിഭിര്വാതതിമിരാദിഷു സ്നേഹനമ്|
സ്വാദുശീതൈഃ സസ്നേഹൈരഭിഷ്യന്ദാന്തേ സൂര്യോപരാഗാശനിവിദ്യുത്സമ്പാതഭൂതപിശാചാത്യദ്ഭുതദര്ശനാദ്യുപഹതായാം ദൃഷ്ടൌ സ്വസ്ഥവൃത്തേ ച പ്രസാദനമ്||൮||
View original
तत्तु लेख़नं रोपणं स्नेहनं प्रसादनमिति चतुर्विधं भवति|
तत्राम्लादिभी रसैः पञ्चभिः शुक्लार्मादिषु लेख़नम्|
तिक्तकषायैः सस्नेहैरभिष्यन्देषु रोपणम्|
सर्पादिवसादिभिर्वाततिमिरादिषु स्नेहनम्|
स्वादुशीतैः सस्नेहैरभिष्यन्दान्ते सूर्योपरागाशनिविद्युत्सम्पातभूतपिशाचात्यद्भुतदर्शनाद्युपहतायां दृष्टौ स्वस्थवृत्ते च प्रसादनम्||८||
തച്ചാഞ്ജനം ലേഖനാദിഭേദേന ചതുര്വിധമ് | തത്ര മധുരവര്ജ്യൈ രസൈര്ലേഖനം ഭവതി | തച്ച ശുക്ലാദിഷു | തച്ച ശുക്ലാദിഷു | തിക്തൈഃ കഷായൈശ്ച സ്നേഹമിശ്രൈഃ രോപണം ഭവതി | തച്ചാഭിഷ്യന്ദാദിഷു | സര്പാദിവസാദിഭിഃ സ്നേഹനം ഭവതി | തച്ച വാതതിമിരാദിഷു | സ്വാദുശീതൈഃ സ്നേഹമിശ്രൈഃ പ്രസാദനം നാമ ഭവതി | തദഭിഷ്യന്ദസ്യാന്തേ സൂര്യോപരാഗാവലോകനാദ്യുപഹതായാം ദൃഷ്ടൌ സ്വസ്ഥവൃത്തേ ച || ൮ ||
Adhikarana pratya~jjanam a~jjanasya ShaDvidhatvaM dvividhatvaM vA (9) · Śloka 9
പ്രസാദന ഏവ ച ചൂര്ണസ്തീക്ഷ്ണാഞ്ജനാഭിസന്തപ്തേ ചക്ഷുഷി പ്രയുജ്യമാനഃ പ്രത്യഞ്ജനസംജ്ഞാം ലഭതേ|
ഷഡ്വിധം വാ പ്രതിരസഭേദാദഞ്ജനമ്|
ദ്വിവിധമേവ വാ തീക്ഷ്ണം മൃദു ച||൯||
View original
प्रसादन एव च चूर्णस्तीक्ष्णाञ्जनाभिसन्तप्ते चक्षुषि प्रयुज्यमानः प्रत्यञ्जनसंज्ञां लभते|
षड्विधं वा प्रतिरसभेदादञ्जनम्|
द्विविधमेव वा तीक्ष्णं मृदु च||९||
യദാന്യേന തീക്ഷ്ണാഞ്ജനേന സന്തപ്തേ ചക്ഷുഷി പ്രസാദനമേവ ചൂര്ണം പ്രയുജ്യതേ തദാ തച്ചൂര്ണം പ്രത്യഞ്ജനസംജ്ഞാം പ്രാപ്നോതി | സുബോധമ് || ൯ ||
Adhikarana a~jjanakalpanABedAH mAtrA ca (10) · Śloka 10
കല്പനാ തു ത്രിവിധാ|
പിണ്ഡോ രസക്രിയാ ചൂര്ണശ്ച|
യഥാപൂര്വ തേ ബലിനസ്തസ്മാത് പ്രബലമധ്യാബലേഷ്വാമയേഷു ക്രമാത്താന് പ്രയോജയേത്|
തത്ര പിണ്ഡോ ഹരേണുമാത്രസ്തീക്ഷ്ണസ്യ|
രസക്രിയാ വിഡങ്ഗമാത്രാഃ|
തദ്ദ്വിഗുണാ മൃദോഃ|
ചൂര്ണോ ദ്വിശലാകഃ|
മൃദോസ്ത്രിശലാകഃ||൧൦||
View original
कल्पना तु त्रिविधा|
पिण्डो रसक्रिया चूर्णश्च|
यथापूर्व ते बलिनस्तस्मात् प्रबलमध्याबलेष्वामयेषु क्रमात्तान् प्रयोजयेत्|
तत्र पिण्डो हरेणुमात्रस्तीक्ष्णस्य|
रसक्रिया विडङ्गमात्राः|
तद्द्विगुणा मृदोः|
चूर्णो द्विशलाकः|
मृदोस्त्रिशलाकः||१०||
തസ്യ ചാഞ്ജനസ്യ കല്പനാ പിണ്ഡാദിഭേദേന ത്രിവിധാ | തത്ര പ്രബലേഷ്വാമയേഷു പിണ്ഡോ മധ്യേഷു രസക്രിയാ അബലേഷു തു ചൂര്ണഃ | തത്രേത്യാദി സുബോധമ് | ശലാകാമുഖദ്വയലഗ്നശ്ചൂര്ണോ മാത്രാ തീക്ഷ്ണസ്യേതി യഥാസങ്ഖ്യമ് || ൧൦ ||
Adhikarana a~jjanasthApanapAtraM gharShaNashilA ca (11) · Śloka 11
പാത്രേ തു കുര്യാത് സൌര്വര്ണേ മധുരമ്|
രാജതേऽമ്ലമ്|
മേഷശൃങ്ഗമയേ ലവണമ്|
കാംസ്യേ തിക്തമ്|
വൈഡൂര്യമയേऽശ്മമയേ വാ കടുകമ്|
താമ്രമയ ആയസേ വാ കഷായമ്|
നലപ്ലക്ഷപദ്മസ്ഫടികശങ്ഖാദ്യന്യതമേ ശീതമ്|
ഏവമവ്യാപന്നഗുണം ഭവതി|
വര്തിഘര്ഷണാര്ഥാ ച ശിലാതിശ്ലക്ഷ്ണാ നിമ്നമധ്യാനുദ്ഗാരിണീ പഞ്ചാങ്ഗുലായതാന്യങ്ഗുലവിസ്തീര്ണാ||൧൧||
View original
पात्रे तु कुर्यात् सौर्वर्णे मधुरम्|
राजतेऽम्लम्|
मेषशृङ्गमये लवणम्|
कांस्ये तिक्तम्|
वैडूर्यमयेऽश्ममये वा कटुकम्|
ताम्रमय आयसे वा कषायम्|
नलप्लक्षपद्मस्फटिकशङ्ख़ाद्यन्यतमे शीतम्|
एवमव्यापन्नगुणं भवति|
वर्तिग़र्षणार्था च शिलातिश्लक्ष्णा निम्नमध्यानुद्गारिणी पञ्चाङ्गुलायतान्यङ्गुलविस्तीर्णा||११||
പാത്ര ഇത്യാദി സുബോധമ് | അനുദ്ഗാരിണീ യാ ഘൃഷ്യമാണേ നോദ്ഗിരതി ||൧൧||
Adhikarana shalAkABedAH teShAmupayogasthalAni ca (12) · Śloka 12
ശലാകാഃ പഞ്ച കനകരജതതാമ്രമോഹോദ്ഭവാ അങ്ഗുലീ ച|
തത്രാദ്യേ പ്രസാദനേऽഞ്ജനേ സ്നേഹനേ ച|
മധ്യാ ലേഖനേ|
അന്ത്യേ രോപണേ|
മൃദുത്വാദങ്ഗുല്യത്ര പ്രധാനതമാ|
അതഃ സരുജേऽക്ഷ്ണി സൈവ പ്രയോജ്യാ|
ശേഷാ ദശാങ്ഗുലാ രാജമാഷസ്ഥൂലാഃ|
സുശ്ലക്ഷ്ണാസ്തനുമധ്യാ മുഖയോര്മുകുലാകാരാഃ കലായപരിമണ്ഡലാശ്ച||൧൨||
View original
शलाकाः पञ्च कनकरजतताम्रमोहोद्भवा अङ्गुली च|
तत्राद्ये प्रसादनेऽञ्जने स्नेहने च|
मध्या लेख़ने|
अन्त्ये रोपणे|
मृदुत्वादङ्गुल्यत्र प्रधानतमा|
अतः सरुजेऽक्ष्णि सैव प्रयोज्या|
शेषा दशाङ्गुला राजमाषस्थूलाः|
सुश्लक्ष्णास्तनुमध्या मुख़योर्मुकुलाकाराः कलायपरिमण्डलाश्च||१२||
ശലാകാ ഇത്യാദി സുബോധമ് | ആദ്യേ കനകരജതേ ദ്വേ ശലാകേ പ്രസാദനേऽഞ്ജനേ യോജ്യേ സ്നേഹനേ ച | മധ്യാ താമ്രമയീ | അന്ത്യേ ലോഹാങ്ഗുല്യൌ | കലായപരിമണ്ഡലാ മുകുലാകാരാ മുഖയോരതീക്ഷ്ണാഗ്രേത്യര്ഥഃ ||൧൨||
Adhikarana a~jjanakAlaH (13) · Śloka 13
അഥാഞ്ജനം നാതിശീതോഷ്ണാഭ്രവാതായാം വേലായാമുഭയകാലം ച യോജ്യമ്|
തഥാ സതതം നൈവ വാ||൧൩||
View original
अथाञ्जनं नातिशीतोष्णाभ्रवातायां वेलायामुभयकालं च योज्यम्|
तथा सततं नैव वा||१३||
അഥാഞ്ജനം നാതിശീതോഷ്ണാഭ്രവാതായാം സദോഭയകാലം ച യോജയേത് | നൈവ വാ കസ്യചിദഞ്ജനം യോജയേത് | ഏതാവതാ ഏതദുക്തം ഭവതി-ഉചിതാഞ്ജനായ സതതമഞ്ജനം ദേയമ് | അനുചിതാഞ്ജനായ നൈവ ദേയമിതി | തഥാ ച വൈദേഹ്യാം സംഹിതായം സ്കന്ദരക്ഷിതസംസ്കൃതായാം പഠ്യതേ | അനഞ്ജനേനാഭ്യുചിതാന്മനുഷ്യാന് പ്രബാധതേ ദത്തമിഹാഞ്ജനന്തത് | അഥാഞ്ജനേനാഭ്യുചിതാനനേകാനനഞ്ജനാദ്വ്യാധിരുപൈതി കൃച്ഛ്രഃ || തസ്മാദ്ധി നിത്യാഞ്ജനമേവ പഥ്യമനഞ്ജനഞ്ജാനുചിതസ്യ പഥ്യമ് | അനഞ്ജനാത്ത്വഞ്ജനമേവ ഭൂയസ്തസ്മാദ്ധി നിത്യാഞ്ജനമേവ കുര്യാത് | അനഞ്ജനോ യസ്തു പുനര്മനുഷ്യഃ കഥം സുഖീ സ്യാത്പുനരഞ്ജനേന || ഇതി || ഏതച്ച സ്വസ്ഥവൃത്ത ഏവോച്യതേ | ആതുരവൃത്തേ തു വ്യാധ്യുപശമാവധി ത്വഞ്ജനം സ്യാത് || ൧൩ ||
Adhikarana saruje~akShiNa prathamama~jjanaM yojayet (14) · Śloka 14
സരുജേ ചാക്ഷ്ണി പ്രാക്പശ്ചാദിതരസ്മിന്|
അന്യഥാऽഞ്ജനോദ്വേഗസങ്കുചിതേऽന്തഃ സമ്യഗൌഷധം നാനുപ്രവിശേത്|
തത്രൈവമതിശീതാദിഷു ച യഥാസ്വം ദോഷോത്ക്ലേശാദ്വികാരപരിവൃദ്ധിഃ||൧൪||
View original
सरुजे चाक्ष्णि प्राक्पश्चादितरस्मिन्|
अन्यथाऽञ्जनोद्वेगसङ्कुचितेऽन्तः सम्यगौषधं नानुप्रविशेत्|
तत्रैवमतिशीतादिषु च यथास्वं दोषोत्क्लेशाद्विकारपरिवृद्धिः||१४||
യത്രൈകമക്ഷി സരുജം ദ്വിതീയം നീരുജം തത്ര സരുജോऽക്ഷ്ണി പ്രഥമം നീരുജേऽക്ഷ്ണി പശ്ചാദിത്യേവം യോജയേത് | അന്യഥാ പ്രാക് നീരുജേ ദീയമാനമുദ്വേഗേന സരുജസ്യാക്ഷ്ണഃ സങ്കോചനാദൌഷധം ന പ്രവിശതി | സുബോധമ് || ൧൪ ||
Adhikarana a~jjanAnArhAsteShAma~jjanAddoShAshca (15) · Śloka 15
ന ച യോജ്യം ക്രുദ്ധഭീതശങ്കിതശോകിതശ്രാന്താശിതമാത്രവിരിക്തധൂമമദ്യപീതദന്തനസ്യരാത്രിജാഗരിതവേഗിതരുദിതപിപാ- സിതജ്വരിതച്ഛര്ദിതാര്തതാന്തനേത്രാഭിഹതശിരോരുജാര്തശിരഃസ്നാതാനുദിതാദിത്യേഷു|
ഏഷ്വഞ്ജനാദൂഷ്മോര്ധ്വഗഃ സംരമ്ഭാശ്രുവേദനാവിലത്വോഷാരാഗദൂഷികാനിസ്തോദകൃച്ഛ്രോന്മീലനശ്വയഥുശുക്രതിമിരാദീന് ജനയേത്||൧൫||
View original
न च योज्यं क्रुद्धभीतशङ्कितशोकितश्रान्ताशितमात्रविरिक्तधूममद्यपीतदन्तनस्यरात्रिजागरितवेगितरुदितपिपा- सितज्वरितच्छर्दितार्ततान्तनेत्राभिहतशिरोरुजार्तशिरःस्नातानुदितादित्येषु|
एष्वञ्जनादूष्मोर्ध्वगः संरम्भाश्रुवेदनाविलत्वोषारागदूषिकानिस्तोदकृच्छ्रोन्मीलनश्वयथुशुक्रतिमिरादीन् जनयेत्||१५||
തച്ചാഞ്ജനം ക്രുദ്ധാദിഷു ന യോജ്യമ് | അശിതമാത്രേ ഭോജനാനന്തരമ് | ഏഷു ക്രുദ്ധാദിഷൂര്ധ്വശരീരസ്ഥ ഊഷ്മാ സംരമ്ഭാദീന് ജനയേത് || ൧൫ ||
Adhikarana a~jjanavidhiH (16) · Śloka 16
അഥ സമസുഖോപവിഷ്ടസ്യോപവിഷ്ടോ വാമാങ്ഗുഷ്ഠേന വര്ത്മോത്തരമുത്ക്ഷിപ്യ കൃഷ്ണഭാഗസ്യാധഃ കനീനകാദപാങ്ഗം യാവദഞ്ജനം നയേദനല്പമപ്രഭൂതമനതിതീക്ഷ്ണമനച്ഛമസാന്ദ്രമകര്കശമദ്രുതമവിലമ്ബിതമതിര്യഗ്ദൃഷ്ട്യകമ്പിതമഘട്ടിതമനാക്രാന്തഞ്ച|
ചൂര്ണേ തു ഗതാഗതം കുര്യാത്|
അന്യഥാ ഹി രാഗാശ്രുശുക്രാദ്യുത്പത്തിഃ|
തതോऽഞ്ജനാനുഗമനായാനുന്മീലയന് ശനൈരന്തശ്ചക്ഷുഃ സഞ്ചാരയേത്|
ഏവമപ്യനുഗച്ഛതി|
വര്ത്മനീ കിഞ്ചിച്ചാലയേത്|
ന തു സഹസോന്മേഷണനിഷ്പീഡനപ്രക്ഷാലനാനി കുര്യാത്|
സ ബാഷ്പോത്ക്ലിഷ്ടദോഷസ്തമ്ഭഭയാത്||൧൬||
View original
अथ समसुख़ोपविष्टस्योपविष्टो वामाङ्गुष्ठेन वर्त्मोत्तरमुत्क्षिप्य कृष्णभागस्याधः कनीनकादपाङ्गं यावदञ्जनं नयेदनल्पमप्रभूतमनतितीक्ष्णमनच्छमसान्द्रमकर्कशमद्रुतमविलम्बितमतिर्यग्दृष्ट्यकम्पितमग़ट्टितमनाक्रान्तञ्च|
चूर्णे तु गतागतं कुर्यात्|
अन्यथा हि रागाश्रुशुक्राद्युत्पत्तिः|
ततोऽञ्जनानुगमनायानुन्मीलयन् शनैरन्तश्चक्षुः सञ्चारयेत्|
एवमप्यनुगच्छति|
वर्त्मनी किञ्चिच्चालयेत्|
न तु सहसोन्मेषणनिष्पीडनप्रक्षालनानि कुर्यात्|
स बाष्पोत्क्लिष्टदोषस्तम्भभयात्||१६||
അഥോപവിഷ്ടോ വൈദ്യ ഉപവിഷ്ടസ്യാതുരസ്യോര്ധ്വമക്ഷിപുടമുത്ക്ഷിപ്യ യഥോക്തവിധാനേനാഞ്ജയേത് | അഞ്ജനാനുഗമായേതി | തഥാഞ്ജനം സകലമക്ഷ്യനുഗച്ഛതി || ൧൬ ||
Adhikarana a~jjanottaraM netraprakShalanAdi (17) · Śloka 17
അപി ച- അപേതൌഷധസംരമ്ഭം നിര്വൃതം നയനം യദാ|
വ്യാധിദോഷര്തുയോഗ്യാഭിരദ്ഭിഃ പ്രക്ഷാലയേത്തദാ|
സചൈലേനാഥ നയനം സവ്യാങ്ഗുഷ്ഠേന ദക്ഷിണമ്|
ഊര്ധ്വവര്ത്മനി സംഗൃഹ്യ ശനൈഃ ശോധ്യം സമന്തതഃ|
ദക്ഷിണാങ്ഗുഷ്ഠകേനൈവം ശോധ്യം സവ്യഞ്ച ലോചനമ്|
വര്ത്മപ്രപ്താഞ്ജനാദ്ദോഷോ രോഗാന് കുര്യാദതോऽന്യഥാ||൧൭||
View original
अपि च- अपेतौषधसंरम्भं निर्वृतं नयनं यदा|
व्याधिदोषर्तुयोग्याभिरद्भिः प्रक्षालयेत्तदा|
सचैलेनाथ नयनं सव्याङ्गुष्ठेन दक्षिणम्|
ऊर्ध्ववर्त्मनि संगृह्य शनैः शोध्यं समन्ततः|
दक्षिणाङ्गुष्ठकेनैवं शोध्यं सव्यञ्च लोचनम्|
वर्त्मप्रप्ताञ्जनाद्दोषो रोगान् कुर्यादतोऽन्यथा||१७||
യദാ ചോപേതൌഷധസംരമ്ഭം ചക്ഷുര്ഭവതി തദാ വ്യാധ്യാദിയോഗ്യാഭിരദ്ഭിഃ പ്രക്ഷാലയേത് | തഥാ വൈദ്യോ വാമാങ്ഗുഷ്ഠേനാതുരസ്യ ദണിമക്ഷി ശോധയേത് | ദക്ഷിണേന ച വാമമ് | അതോऽന്യഥേതി സംശോധനേന വിനാഞ്ജനേന വര്ത്മപ്രാപ്തോ ദോഷോ വര്ത്മന്യേവ രോഗാന് കുര്യാത് || ൧൭ ||
Adhikarana tIkShNA~jjanAnte dhUmAdi (32) · Śloka 32
തീക്ഷ്ണാഞ്ജനാന്തേ ചൈനം ധൂമം പായയേത്|
യസ്യാഞ്ജിതേ കണ്ഡൂജാഡ്യോപദേഹാഃ സ്യുഃ|
തസ്യ തീക്ഷ്ണമഞ്ജനം ധൂമം വാ പുനരേവാവചാരയേത്|
ഏതദേവ ദ്രുവിരിക്താക്ഷിലക്ഷണം സാധനഞ്ച|
അതിവിരേകാത് അന്താപനിസ്തോദശൂലസ്തമ്ഭഘര്ഷാശ്രുദാരുണപ്രതിബോധകഷായവര്ത്മതാശിരോരുഗ്ദൃഷ്ടിദൌര്ബല്യാനി|
തത്ര ശീതമാശ്ച്യോതനം പ്രത്യഞ്ജനം വാ|
സമ്യഗ്വിരേകാദ്യഥാസ്വമാമയോപശമഃ|
സുഖോന്മീലനനിമീലനവാതാതപസഹത്വാനി ചേതി|
ഭവതി ചാത്ര - രോപണാദിഷ്വപി തഥാ യോഗാദീനനുചിന്തയേത്|
ദോഷോദയാനുസാരേണ പ്രതികുര്വീത തേഷു ച||൧൮||
ഇതി ശ്രീവൈദ്യപതിസിംഹഗുപ്തസ്യ സൂനോര്വാഗ്ഭടസ്യ കൃതൌ അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹസംഹിതായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ആശ്ച്യോതനഞ്ജനവിധിര്നാമ ദ്വാത്രിംശോऽധ്യായഃ||൩൨||
View original
तीक्ष्णाञ्जनान्ते चैनं धूमं पाययेत्|
यस्याञ्जिते कण्डूजाड्योपदेहाः स्युः|
तस्य तीक्ष्णमञ्जनं धूमं वा पुनरेवावचारयेत्|
एतदेव द्रुविरिक्ताक्षिलक्षणं साधनञ्च|
अतिविरेकात् अन्तापनिस्तोदशूलस्तम्भग़र्षाश्रुदारुणप्रतिबोधकषायवर्त्मताशिरोरुग्दृष्टिदौर्बल्यानि|
तत्र शीतमाश्च्योतनं प्रत्यञ्जनं वा|
सम्यग्विरेकाद्यथास्वमामयोपशमः|
सुख़ोन्मीलननिमीलनवातातपसहत्वानि चेति|
भवति चात्र - रोपणादिष्वपि तथा योगादीननुचिन्तयेत्|
दोषोदयानुसारेण प्रतिकुर्वीत तेषु च||१८||
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने आश्च्योतनञ्जनविधिर्नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः||३२||
തീക്ഷ്ണേത്യാദി സുബോധമ് | ഏതദേവേതി | കണ്ഡ്വാദികം ദുര്വിരിക്താക്ഷിലക്ഷണമ് | ഏഷൈവ തത്ര ചികിത്സാ യത്തിക്ഷ്ണമഞ്ജനം ധൂമോ വാ അക്ഷ്ണി തീക്ഷ്ണാഞ്ജനാതിയോഗാത് സന്താപാദ്യുദ്ഭവഃ | സമ്യഗ്വിരേകാദ്രോഗോപശമഃ സുഖോന്മീലനാദയശ്ച ജായന്തേ | രോപണാദിഷ്വപി യഥായോഗ്യം സമ്യഗ്യോഗാദീംസ്തച്ചികിത്സാം ചോഹയേത് || ൧൮ || ഇതി ശ്രീമന്മഹാമഹോപാധ്യായേന്ദുവിരചിതായാമ് അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹവ്യാഖ്യായാം ശശിലേഖായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ദ്വാത്രിംശോऽധ്യായഃ||൩൨||