Adhikarana athAtaH BeShajAvacAraNIyo nAma trayoviMsho~adhyAyaH pratij~jA (1) · Śloka 1
അഥാതഃ ഭേഷജാവചാരണീയമധ്യായം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ|
ഇതി ഹ സ്മാഹുരാത്രേയാദയോ മഹര്ഷയഃ||൧||
View original
अथातः भेषजावचारणीयमध्यायं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||
അനന്തരോക്തേന പ്രകാരേണാധിഗതേ രോഗേ തദുപക്രമാര്ഥം ഭേഷജാവചരണ പരിജ്ഞാനാര്ഥമധ്യായാരമ്ഭഃ-അഥാത ഇത്യാദി|| ൧||
Adhikarana AturaparIkShAprakAraH (2) · Śloka 2
ഭേഷജമവചാരയന് പ്രാഗേവ താവേദമാതുരം പരീക്ഷേത|
കസ്മി- ന്നയം ദേശേ ജാതഃ സംവൃദ്ധോ വ്യാധിതോ വാ|
കസ്മിംശ്ച ദേശേ മനുഷ്യാണാമിദമാഹാരജാതമിദം വിഹാരജാതമേതാവദ്ബലമേ- വംവിധം സത്ത്വമേവംവിധം സാത്മ്യമിയം ഭക്തിരിമേ വ്യാധയോ ഹിതമിദമഹിതമിദമിതി|
പ്രാഗ്ഗ്രഹേണേന കേന വാ നിദാന- വിശേഷേണാऽസ്യ കുപിതോ ദോഷഃ|
ദോഷസ്യ ഹ്യേകസ്യാऽപി ബഹവഃ പ്രകോപേ ഹേതവഃ|
തസ്മാദ്യഥാ സ്വലക്ഷണൈഃ കര്മ- ഭിശ്ച ബുദ്ധ്വാ ഭിഷക് ദോഷമേവമവഗമയേത്|
തദ്യഥാ- കിമാഹാരേണ കുപിതോ വായുഃ കിം വിഹാരേണ തഥാ രൂക്ഷേണ ലഘുനാ ശിശിരേണ വാ സാഹസേന വേഗരോധേന വാ ഭയേന ശോകേന വേതി|
തതശ്ച തത്പ്രതിപക്ഷമൌഷധം പ്രയുജ്യമാനമാശു സിദ്ധയേ സമ്പദ്യതേ|
തത്ര മധുരാമ്ലലവണാ രസാഃ കടുതിക്ത- കഷായാശ്ചേതരേതപ്രതിപക്ഷാഃ|
തദനന്തരഞ്ചോപലഭേത|
മൃദു- മധ്യാതിമാത്രവികല്പനയാ കഥം നിദാനമാസേവിതമ്|
ഏക- രൂപസ്യാപി ഹേ ഹേതോഃ മൃദ്വാദിവിഭാഗേന പൃഥക്സമവേതാനാഞ്ച ദോഷാണാമംശാംശബലവികല്പവിശേഷാദ് വ്യര്ധേര്ബലാബല- വിശേഷഃ|
തത്രാനേകദോഷാത്മകേശു വ്യാധിഷ്വനേകരസേഷു ച ഭേഷജേശു രസദോഷപ്രഭാവമേകൈകശോऽഭിസമീക്ഷ്യ വ്യാധിഭേഷ- ജപ്രഭവതത്ത്വം വ്യവസ്യേത|
ന ത്വേവം സര്വത്ര|
ന ഹി വിഷ- മവികൃതിസമവേതാനാം നാനാത്മകാനാം പരസ്പരേണോപഗൃഹീ- താനാമുപഹതാനാഞ്ചാന്യൈശ്ച വികല്പനൈര്വികല്പിതാനാമവയവ- പ്രഭാവാനുമാനേന സമുദായപ്രഭാവതത്വമധ്യവസിതും ശക്യമ്|
തഥാവിധേ ഹി സമുദായേ സമുദായപ്രഭാവമേവോപലഭ്യ വ്യാ- ധ്യൌഷധപ്രഭാവതത്ത്വമവഗച്ഛേത്||൨||
View original
भेषजमवचारयन् प्रागेव तावेदमातुरं परीक्षेत|
कस्मि- न्नयं देशे जातः संवृद्धो व्याधितो वा|
कस्मिंश्च देशे मनुष्याणामिदमाहारजातमिदं विहारजातमेतावद्बलमे- वंविधं सत्त्वमेवंविधं सात्म्यमियं भक्तिरिमे व्याधयो हितमिदमहितमिदमिति|
प्राग्ग्रहेणेन केन वा निदान- विशेषेणाऽस्य कुपितो दोषः|
दोषस्य ह्येकस्याऽपि बहवः प्रकोपे हेतवः|
तस्माद्यथा स्वलक्षणैः कर्म- भिश्च बुद्ध्वा भिषक् दोषमेवमवगमयेत्|
तद्यथा- किमाहारेण कुपितो वायुः किं विहारेण तथा रूक्षेण लग़ुना शिशिरेण वा साहसेन वेगरोधेन वा भयेन शोकेन वेति|
ततश्च तत्प्रतिपक्षमौषधं प्रयुज्यमानमाशु सिद्धये सम्पद्यते|
तत्र मधुराम्ललवणा रसाः कटुतिक्त- कषायाश्चेतरेतप्रतिपक्षाः|
तदनन्तरञ्चोपलभेत|
मृदु- मध्यातिमात्रविकल्पनया कथं निदानमासेवितम्|
एक- रूपस्यापि हे हेतोः मृद्वादिविभागेन पृथक्समवेतानाञ्च दोषाणामंशांशबलविकल्पविशेषाद् व्यर्धेर्बलाबल- विशेषः|
तत्रानेकदोषात्मकेशु व्याधिष्वनेकरसेषु च भेषजेशु रसदोषप्रभावमेकैकशोऽभिसमीक्ष्य व्याधिभेष- जप्रभवतत्त्वं व्यवस्येत|
न त्वेवं सर्वत्र|
न हि विष- मविकृतिसमवेतानां नानात्मकानां परस्परेणोपगृही- तानामुपहतानाञ्चान्यैश्च विकल्पनैर्विकल्पितानामवयव- प्रभावानुमानेन समुदायप्रभावतत्वमध्यवसितुं शक्यम्|
तथाविधे हि समुदाये समुदायप्रभावमेवोपलभ्य व्या- ध्यौषधप्रभावतत्त्वमवगच्छेत्||२||
തത്ര ഭേഷജാവചരണപ്രസങ്ഗേ കസ്മിന് ദേശേ ജാത ഇത്യാദിനാ പ്രഥമമാതുരം പരീക്ഷേത| ഏതച്ച പ്രായോഭവത്വേന പരീക്ഷേത| അന്യഥാ സര്വസ്യാപി ആഹാരാദേഃ സര്വത്ര സമ്ഭവാദനവസ്ഥാപ്രസങ്ഗഃ| ഭക്തിഃ സാതത്യാനുഷ്ഠാനമ്| സുബോധമ്| ഏവം ഹി ദോഷകാരണം ജ്ഞാത്വാ സ്വകാരണപ്രതിപക്ഷമൌഷധമുപയുജ്യമാനമാശു സിദ്ധയേ സമ്പദ്യതേ| തത്ര ലക്ഷണാനി യഥാ വാതസ്യ രൂക്ഷത്വാദീനി| കര്മ ശ്വാസോച്ഛ്വാസാദി| തത്ര മധുരാമ്ലലവണാഃ| കടുതിക്തകഷായാശ്ച യഥാസങ്ഖ്യേന പരസ്പരപ്രതിപക്ഷാഃ| അനന്തരോക്തേന പ്രകാരേണ പരീക്ഷിതേ പശ്ചാന്മൃദ്വാദിഭേദേന വ്യാധിമുപലഭേത| കഥമേകരൂപതയാ വ്യാധിഹേതോഃ കുത്ര കീദൃശേന മൃദ്വാദിനാ വിഭാഗേന നിദാനമാസേവിതമിതി| തത്ര മൃദുശക്തിനാ നിദാനേന മൃദുര്വ്യാധിര്ഭവതി| ഏവം മധ്യശക്തിനാ മധ്യഃ| അധികേനാऽധിക ഇതി| തഥാ ദോഷാണാം വാതാദീനാം പൃഥഗ്ഭൂതാനാം മിശ്രാണാം വാ നാനാവിധേനാംശാംശബലവിശേഷേണ വ്യാധീനാം ബലാബലവിശേഷഃ| യദി ദോഷാ ബലവത്വേന കല്പിതാഃ തതഃ തത്കാര്യമപി വ്യാധിര്ബലവാനിതി വിജ്ഞേയഃ| തഥാ തേഷ്വബലേഷു സ്വല്പബലഃ| തത്ര സര്വേ രോഗാഃ പൂര്വം ത്രിദോഷജാ ഉക്താഃ| തദുപക്രമണാനി ച ഭേഷജാനി സര്വരസാനി| തഥാവിധേഷ്വനേകദോഷാത്മകേശു വ്യാധിഷ്വനേകരസേഷു ച ഭേഷജേഷു പരസ്പരം രസദോഷാംശപ്രഭാവമഭിസമീക്ഷ്യ വ്യാധേരൌഷധസ്യ ച പ്രഭാവമധ്യവസ്യേത്| തേനൈതദുക്തം ഭവതി| വ്യാധേര്ദോഷബലം ഭേഷജസ്യ ച ദോഷോപശമനസമര്ഥമന്യതമരസാദിപ്രഭാവമഭിസമീക്ഷ്യ കേന രസാദ്യംശകേന കസ്മിന് ദോഷാംശേ അസ്മിന് വ്യാധാവിദം ഭേഷജമിതി കൃത്വാ വ്യാധേര്ഭേഷജസ്യ ച ഉപക്രമ്യോപക്രമാഖ്യം തത്വമധ്യവസ്യേത്| ന ചൈഷാമംശാംശവികല്പനാ സര്വസ്മിന് വ്യാധൌ സര്വസ്മിംശ്ച ഭേഷജേ വിജ്ഞേയാ| കുത ഏതദാഹ-ന ഹീത്യാദി| യസ്മാദ് വികൃത്യാ വൈഷമ്യേണ ച സംയുക്താനാം നാനാരൂപാണാം പരസ്പരോപഗൃഹീതാനാം പരസ്പരേണ കൃതപാരതന്ത്ര്യാണാം പരസ്പരേണ ചൈവോപഹതാനാമാപാദിതവികൃതീനാമന്യൈശ്ച ദേശകാലാദിവികല്പനൈര്വികല്പിതാനാം ഭാവാനാമവയവപ്രഭാവതത്വേനൈവ സമുദായപ്രഭാവതത്വമധ്യവസിതും ന ശക്യതേ| ദ്രവ്യസ്യ സംയോഗസംസ്കാരകാലാദിഭിര്വികൃതേര്ദൂരീകൃതസ്വരൂപത്വാത്| തസ്മാത്തഥാവിധേ യഥോക്തലക്ഷണേ സമുദായപ്രഭാവത്വമുപലഭ്യ വ്യാധ്യൌഷധയോഃ പ്രഭാവതത്ത്വമവഗച്ഛേത്| യത്ര തൂക്തലക്ഷണവിപരീതോ ഭാവാനാം സമുദായസ്തത്രാവയവപ്രഭാവത ഏവാധ്യവസിതും യുക്തഃ| സംയോഗാദിവിശേഷേऽപി തഥാവിധയാ ദ്രവ്യസ്വരൂപഗുണൈര്ദവീയസ്ത്വസമ്പാദിന്യാ വികൃതേരഭാവാദിതി|| ൨||
Adhikarana doShasthAnavisheSheNa BeShajavisheShaH (3) · Śloka 3
തഥാ കസ്യ ധാമാऽധിഷ്ഠായ വ്യാധിരയമവസ്ഥിത ഇതി നിരൂപയേത്|
പ്രവിസൃതോ ഹി ദോഷഃ സ്വമേവസ്ഥാനമാതങ്കാ- യാധിതിഷ്ഠന്|
മൂര്ദ്ധാദീന് വാ ദുസ്തരോ ഭവതി|
തതശ്ച സ്ഥാന- വിശേഷേണ ഭേഷജവിശേഷഃ പര്യേഷിതവ്യഃ||൩||
View original
तथा कस्य धामाऽधिष्ठाय व्याधिरयमवस्थित इति निरूपयेत्|
प्रविसृतो हि दोषः स्वमेवस्थानमातङ्का- याधितिष्ठन्|
मूर्द्धादीन् वा दुस्तरो भवति|
ततश्च स्थान- विशेषेण भेषजविशेषः पर्येषितव्यः||३||
തഥേദമപി നിരൂപയേത്| കസ്യ ദോഷസ്യ ധാമ സ്ഥാനമധിഷ്ഠായാऽയം കുപിതോവസ്ഥിതശ്ചേതി| യതഃ സര്വോ ദോഷഃ കദാചിത് സ്വമേവ സ്ഥാനമാതങ്കായാऽധിതിഷ്ഠന് രോഗം കര്തുമാശ്രിതോ ദുസ്തരോ ഭവതി| കദാചിത് മൂര്ധാദീനധിതിഷ്ഠന് ദുസ്തരോ ഭവതീതി സമ്ബന്ധഃ| മൂര്ധാദിഗ്രഹണംപരസ്ഥാനോപലക്ഷണാര്ഥമ്| തതോऽനന്തരം സ്ഥാനവിശേഷാപേക്ഷയാ ഭേഷജവിശേഷോ ബോദ്ധവ്യഃ| യദ്ഭി ഭേഷജം സ്ഥാനവിശേഷസ്ഥേ ദോഷേ ഹിതം ന തദന്യസ്ഥാനസ്ഥേ|
Adhikarana auShadhAnukUlatA vyAdherAturasya ca AlocanIyA (4) · Śloka 4
തതശ്ചൈവമാലോചയേത്-കസ്യാऽയമൌഷധസ്യ വ്യാധിരാതുരോ വാ യോഗ്യഃ|
കിയതോ വാ|
ദോഷാനുരൂപോ ഹി ഭൈഷജ്യവീര്യ- പ്രമാണവികല്പോ വ്യാധിവ്യാധിതബലാപേക്ഷോ ഭവതി||൪||
View original
ततश्चैवमालोचयेत्-कस्याऽयमौषधस्य व्याधिरातुरो वा योग्यः|
कियतो वा|
दोषानुरूपो हि भैषज्यवीर्य- प्रमाणविकल्पो व्याधिव्याधितबलापेक्षो भवति||४||
ഏവം ദോഷഭേഷജയോഃ സാമ്യേ ജ്ഞാതേ കസ്യ ഭേഷജസ്യ കിമ്പ്രമാണസ്യാऽയം വ്യാധിരാതുരോ വാ യോഗ്യ ഇത്യാലോചയേത്| യസ്മാദ് ദോഷാനുരൂപഃ സന് ഭേഷജശക്തിമാത്രാവികല്പോ വ്യാധേര്വ്യാധിതസ്യ ച ബലമപേക്ഷതേ| അന്യഥാ ദോഷാനുരൂപമപി ഭേഷജമവിഷയേ യുക്തമനര്ഥായൈവ സമ്പദ്യതേ|
Adhikarana atibalayuktAnAmauShadhAnAmatimAtrAprayuktAnAmati- saumyauShadhAnAM ca duShpariNAmaprakArAH (5) · Śloka 3
സഹസാऽതിബലാനി സംശോധനൌഷധാന്യാഗ്നേയവായവ്യാന്യതി- സൌമ്യാന്യതിമാത്രാണി വാ തഥാऽഗ്നിക്ഷാരശസ്ത്രകര്മാണ്യല്പ- സത്ത്വമാതുരമല്പബലം വാതിപാതയേയുഃ|
സംശമനാനി തു വ്യാ- ധിബലാദധികാനി തമുപശമയ്യ വ്യാധിം, വ്യാധിക്ഷപിതദേഹേ ശീഘ്രമന്യമാവഹന്തി|
ശരീരബലാധികാനി ഗ്ലാനിമൂര്ച്ഛാ- മദമോഹബലക്ഷയാനഗ്നിബലാദധികാനി ഗ്ലാനിമഗ്നിസാദശ്ച||൩||
View original
सहसाऽतिबलानि संशोधनौषधान्याग्नेयवायव्यान्यति- सौम्यान्यतिमात्राणि वा तथाऽग्निक्षारशस्त्रकर्माण्यल्प- सत्त्वमातुरमल्पबलं वातिपातयेयुः|
संशमनानि तु व्या- धिबलादधिकानि तमुपशमय्य व्याधिं, व्याधिक्षपितदेहे शीग़्रमन्यमावहन्ति|
शरीरबलाधिकानि ग्लानिमूर्च्छा- मदमोहबलक्षयानग्निबलादधिकानि ग्लानिमग्निसादश्च||३||
തമേവാऽവിഷയം ദര്ശയതി-സഹസേത്യാദി| ദ്വിവിധാനി ഹ്യൌഷധാനി ശോധനാനി ശമനാനി ച| തത്ര ശോധനാനി ദ്വിവിധാനി| അസൌമ്യാനി സൌമ്യാനി ച| തത്രാസൌമ്യാന്യാഗ്നേയവായവ്യാനി| സൌമ്യാനി ചാऽപ്യനാഭസപാര്ഥിവാനി| തത്രാഗ്നേയവായവ്യാനി സംശോധനൌഷധാന്യല്പബലമല്പസത്ത്വഞ്ചാതുരന്നാശയേയുഃ| കിമ്ഭൂതാനി സഹസാऽതിപ്രയുക്താനി അതിബലാന്യതിശക്തീനി| ഏവമതിസൌമ്യാന്യപി സഹസാ മാത്രാധിക്യേന പ്രയുക്താനി തഥാവിധമാതുരം നാശയേയുഃ| തഥാഗ്ന്യാദീനി കിമ്ഭൂതാനി സഹസാതിപ്രയുക്താനി| തഥാ സംശമനാന്യപ്യൌഷധാനി വ്യാധിബലാധികബലാനി തം പ്രയോഗകാരണം വ്യാധിമുപശമയ്യ തത്ക്ഷപിതേ ദേഹേ ശീഘ്രമേവാऽന്യത്തദ്വിപരീതം വ്യാധിമാവഹന്തി| ബലശബ്ദ ഉഭയത്രാऽപി ശക്തിവാചകഃ| താന്യേവ ശരീരബലാദധികാനി ഗ്ലാനിമൂര്ച്ഛാദീനാവഹന്തി| താന്യേവാऽഗ്നിബലാദധികാനി അതിമാത്രത്വാത് ഗ്ലാനിമഗ്നിസാദഞ്ചാവഹന്തീതി| വ്യാധ്യാതുരാഗ്നിബലാദധികാന്യുക്താനി|| ൫||
Adhikarana atisthUlAdIn aviShAdakarAdiBirBeShajairupAcaret (6) · Śloka 6
അപി ച-അതിസ്ഥൂലോऽതികൃശോ ദുര്ബലോ ദുര്ബദ്ധമാംസശോ- ണിതാസ്ഥ്യങ്ഗവായവോऽല്പാഗ്നിരല്പാഹാരോऽസാത്മ്യാഹാരോऽപ- ചിതഃ സാരരഹിതോ വാ വ്യാധിബലമേവ താവദസമര്ഥഃ സോഢും കിം പുനസ്തഥാവിധോ ഭേഷജമേവം വേഗമ്|
തസ്മാത്താദൃശമവി- ഷാദകരൈര്മൃദുസുഖൈരുതരോതരഗുരുഭിരവിഭ്രമൈശ്ചോപാചരേദൌഷധൈ- ര്വിശേഷാദബലാഃ|
താ ഹ്യനവസ്ഥിതമൃദുവിക്ലവഹൃദയാഃ പ്രായഃ സുകുമാരാഃ പരായത്താശ്ച|
തതോऽപി വിശേഷേണ ശിശവഃ||൬||
View original
अपि च-अतिस्थूलोऽतिकृशो दुर्बलो दुर्बद्धमांसशो- णितास्थ्यङ्गवायवोऽल्पाग्निरल्पाहारोऽसात्म्याहारोऽप- चितः साररहितो वा व्याधिबलमेव तावदसमर्थः सोढुं किं पुनस्तथाविधो भेषजमेवं वेगम्|
तस्मात्तादृशमवि- षादकरैर्मृदुसुख़ैरुतरोतरगुरुभिरविभ्रमैश्चोपाचरेदौषधै- र्विशेषादबलाः|
ता ह्यनवस्थितमृदुविक्लवहृदयाः प्रायः सुकुमाराः परायत्ताश्च|
ततोऽपि विशेषेण शिशवः||६||
അസ്മിന് സ്വലപബലവ്യാധ്യാതുരാऽതിബലഭേഷജപ്രസങ്ഗേऽപി ചേതി സമുച്ചിനോതി-അതിസ്ഥൂല ഇത്യാദി| അതിസ്ഥൌല്യാദ്യന്യതമയുക്തഃ പുരുഷോ വ്യാധേരേവ ബലം സോഢുമശക്തഃ| കിം പുനസ്തദുപമര്ദകാരിഭേഷജവേഗമ്| തസ്മാദതിസ്ഥൌല്യാദിയുക്തമവിഷാദകരത്വാദിഗുണയുക്തൈരൌഷധൈരുപാചരേത്| ദുര്ബദ്ധാന്യസ്ഥിരപ്രചയാനി മാംസാദീനി യസ്യ| ദുര്ബലോ ഹീനബലഃ സാരരഹിതോऽദൃഢഃ| ഉത്തരമത്തുരം ഗുരുഭിസ്തീക്ഷ്ണൈഃ| പ്രഥമമതിമൃദുഭേഷജം യോജ്യമ്| തതഃ ക്രമേണ തീക്ഷ്ണാദികമിത്യര്ഥഃ| വിഭ്രമോ ദോഷാദീനാം ക്ഷോഭഃ| അതിസ്ഥൌല്യാദിയുക്തം മൃദ്വാദിഭിരുപാചരേത്| വിശേഷതോऽബലാഃ സ്ത്രിയോ മൃദുഭിരവിഷാദകാരിഭിരൌഷധൈരുപാചരേത്| താ ഹ്യബലാഃ പേലവഭീരുഹൃദയാഃ സുകുമാരാഃ പരായത്തസ്ഥിതയശ്ച ഭവന്തി| അബലാഭ്യോ വിശേഷതഃ ശിശവ ഏവംവിധാ ഭവന്തി| അതസ്താന് വിശേഷത ഉപാചരേത്|| ൬||
Adhikarana balavadAturAdau svalpabalamalpaM ca BeShajaM vyAdhivardhakam (7) · Śloka 7
തഥാ ബലവതി വ്യാധ്യാതുരേऽല്പബലമല്പം വാ ഭേഷജമ- കിഞ്ചിത്കരമ്ഭൂയ ഏവ ദോഷമുക്ത്ലേശ്യ വ്യാധിമുദീരയേത്||൭||
View original
तथा बलवति व्याध्यातुरेऽल्पबलमल्पं वा भेषजम- किञ्चित्करम्भूय एव दोषमुक्त्लेश्य व्याधिमुदीरयेत्||७||
അനന്തരമതിബലേ വ്യാധാവാതുരേ ച സ്വല്പബലം യദൌഷധം കരോതി തദുച്യതേ-ബലവതീത്യാദി| ബലവതി വ്യാധാവാതുരേ ച സ്വല്പശക്തി സ്വല്പമാത്രം വാ ഭേഷജം പ്രയുക്തം കാര്യേ ന കിഞ്ചിത്കരം സത് ഭൂയോऽത്യര്ഥം ദോഷമുത്ക്ലേശ്യ വ്യാധിമുദീരയേത്|| ൭||
Adhikarana yogyasyApyauShadhasya parIkShAkramaH (8) · Śloka 8
യോഗ്യമപി ചൌഷധമേവം പരീക്ഷേത-ഇദമേവം രസവീര്യവിപാ കമേവം ഗുണമേവം ദ്രവ്യമേവം കര്മൈവം പ്രഭാവമസ്മിന്ദേശേ ജാത മസ്മിന് ഋതാവേവം ഗൃഹീതമേവം നിഹിതമേവം വിഹിതമേവം നിഷിദ്ധ- മേവമുപസംസ്കൃതമേവം സംയുക്തമേവം സംയുക്തമേവം യുക്തമനയാ മാത്രയൈവംവിധസ്യ പുരുഷസ്യൈവംവിധേ കാല ഏതാവന്തം ദോഷമപകര്ഷയത്യുപശമയതി വാ|
അന്യദപി ചൈവംവിധം ഭേഷജമഭൂത്|
തന്മാനേന വാ വിശേ- ഷേണ പ്രയുക്തമിദമകരോത്||൮||
View original
योग्यमपि चौषधमेवं परीक्षेत-इदमेवं रसवीर्यविपा कमेवं गुणमेवं द्रव्यमेवं कर्मैवं प्रभावमस्मिन्देशे जात मस्मिन् ऋतावेवं गृहीतमेवं निहितमेवं विहितमेवं निषिद्ध- मेवमुपसंस्कृतमेवं संयुक्तमेवं संयुक्तमेवं युक्तमनया मात्रयैवंविधस्य पुरुषस्यैवंविधे काल एतावन्तं दोषमपकर्षयत्युपशमयति वा|
अन्यदपि चैवंविधं भेषजमभूत्|
तन्मानेन वा विशे- षेण प्रयुक्तमिदमकरोत्||८||
ഏവമന്തരോക്തേന പരീക്ഷാകലാപേന പരീക്ഷിതം യോഗ്യമപ്യൌഷധം പുനഃ രസവീര്യാദിഭിഃ പരീക്ഷേത| സുബോധമ്|| ൮||
Adhikarana cikitsakaH shAstrArthakarmAnushIlanena praj~jAM vishodhayet (9) · Śloka 9
സൂക്ഷ്മാണി ഹി ദോഷൌഷധദൂഷ്യദേശകാലബലാനലാഹാരരസസാ- ത്മ്യസത്ത്വപ്രകൃതിവയസാമവസ്ഥാന്തരാണി|
യാന്യനാലോചി- താനി നിഹന്യുരാതുരമ്|
ആലോച്യമാനാനി തു വിപുലബുദ്ധി- മപി ചികിത്സകമാകുലീകുര്യഃ|
കിമ്പുനരല്പബുദ്ധിമ്|
തസ്മാദഭീക്ഷ്ണശഃ ശാസ്ത്രാര്ഥകര്മാനുശീലനേന സംസ്കുര്വീത പ്രജ്ഞാമ്|
അപി ച-സന്തി വ്യാധയോ യേ ശാസ്ത്ര ഉത്സര്ഗാ- പവാദൈരുപക്രമം പ്രതി നിര്ദിഷ്ടാഃ|
തത്ര പ്രാജ്ഞാ ഏവ ദോഷാദി- ഗുരുലാഘവേന സമ്യഗധ്യവസ്യേദന്യതരനിഷ്ഠായാമ്||൯||
View original
सूक्ष्माणि हि दोषौषधदूष्यदेशकालबलानलाहाररससा- त्म्यसत्त्वप्रकृतिवयसामवस्थान्तराणि|
यान्यनालोचि- तानि निहन्युरातुरम्|
आलोच्यमानानि तु विपुलबुद्धि- मपि चिकित्सकमाकुलीकुर्यः|
किम्पुनरल्पबुद्धिम्|
तस्मादभीक्ष्णशः शास्त्रार्थकर्मानुशीलनेन संस्कुर्वीत प्रज्ञाम्|
अपि च-सन्ति व्याधयो ये शास्त्र उत्सर्गा- पवादैरुपक्रमं प्रति निर्दिष्टाः|
तत्र प्राज्ञा एव दोषादि- गुरुलाग़वेन सम्यगध्यवस्येदन्यतरनिष्ठायाम्||९||
കുത ഏവമിത്യാഹ-സൂക്ഷ്മാണീത്യാദി| ദോഷൌഷധാദീനാമവസ്ഥാന്തരാണി സൂക്ഷ്മാണി ദുര്ലക്ഷ്യാണി യാന്യനാലോച്യമാനാന്യവികല്പ്യമാനാന്യാതുരം നിഹന്യുഃ| ആലോച്യമാനാന്യപി വിപുലബുദ്ധിം വിസ്തീര്ണബുദ്ധിമപി ചികിത്സകമാകുലീകുര്യുഃ| കിം പുനരല്പബുദ്ധിമ്| തസ്മാദഭീക്ഷ്ണമത്യര്ഥം ശാസ്ത്രാര്ഥസ്യ കര്മണശ്ചികിത്സാഖ്യസ്യാനുശീലനേനാഭ്യാസേനാത്മനഃ പ്രജ്ഞാം സംസ്കുര്വീത| യഥൈവംവിധേ ചികിത്സാകല്പേ യോഗ്യോ ഭവതി| അപി ചേതി പ്രസ്താവസമുച്ചയേ-സന്തി തഥാവിധാ വ്യാധയോ യേ ശാസ്ത്ര ഉപക്രമം പ്രതി ചികിത്സാസമ്പാദനായോത്സര്ഗൈരപവാദൈശ്ച നിര്ദിഷ്ടാതത്ര തഥാവിധേ ഉത്സര്ഗാപവാദസങ്കുലേ വിഷയേ അന്യതരനിഷ്ഠായാമേകനിശ്ചയായ പ്രാജ്ഞ ഏവ ദോഷദൂഷ്യാദിഗുരുലാഘവേന ഹേതുഭൂതേനാധ്യവസ്യേത്|| ൯||
Adhikarana kAlo~api BeShajayogyatAmApAdayati (10) · Śloka 10
കാലശ്ച ഭേഷജസ്യ യോഗ്യതാമാദധാതി|
സ തു ക്ഷണലവ- മുഹൂര്താദിഭേദേനാതുരാവസ്ഥയാ ച ദ്വിധോക്തഃ പ്രാക്|
അപി ച ശീതോഷ്ണവര്ഷലക്ഷണസ്ത്രിവിധഃ കാലഃ|
തത്ര ശീതോഷ്ണ- യോര്വൃഷ്ടിശീതയോശ്ചാऽന്തരേ സാധാരണൌ വസന്ത ജലദാത്യയൌ|
ഗ്രീഷ്മവര്ഷകാലയോസ്തു പ്രാരമ്ഭോ വൃഷ്ടേഃ പ്രാവൃഡിതി വിക- ല്പ്യതേ|
തേഷു സാധാരണേഷു അഹസ്സു വമനാദീനാം പ്രവൃത്തി- ര്ന്നിവൃത്തിരിതരേഷ്വയോഗാऽതിയോഗഭയാത്|
സാധാരണാ ഹി മന്ദ- ശീതോഷ്ണവര്ഷതയാ സുഖത്വാത് ഭവന്ത്യവികല്പകാഃ ശരീരൌ- ഷധാനാം വിപരീതാസ്ത്വിതരേ||൧൦||
View original
कालश्च भेषजस्य योग्यतामादधाति|
स तु क्षणलव- मुहूर्तादिभेदेनातुरावस्थया च द्विधोक्तः प्राक्|
अपि च शीतोष्णवर्षलक्षणस्त्रिविधः कालः|
तत्र शीतोष्ण- योर्वृष्टिशीतयोश्चाऽन्तरे साधारणौ वसन्त जलदात्ययौ|
ग्रीष्मवर्षकालयोस्तु प्रारम्भो वृष्टेः प्रावृडिति विक- ल्प्यते|
तेषु साधारणेषु अहस्सु वमनादीनां प्रवृत्ति- र्न्निवृत्तिरितरेष्वयोगाऽतियोगभयात्|
साधारणा हि मन्द- शीतोष्णवर्षतया सुख़त्वात् भवन्त्यविकल्पकाः शरीरौ- षधानां विपरीतास्त्वितरे||१०||
ന കേവലം വ്യാധ്യാതുരബലമേവ ഭേഷജായോഗ്യതാമാപാദയതി യാവത് കാലോऽപി ഭേഷജയോഗ്യതാമുത്പാദയതി| സ ച കാലഃ പൂര്വം ദ്വിവിധഃ ഉക്തഃ ക്ഷണാദിര്വ്യാധ്യവസ്ഥാ ച കാലോ ഭേഷജയോഗകൃദിതി| തത്ര യഃ ക്ഷണദിഃ സ ശീതാദിലക്ഷണഭേദാത്ത്രിവിധഃ| തത്ര ശീതോഷ്ണയോരന്തരേണ മധ്യ സാധാരണോ വസന്തഃ| വൃഷ്ടിശീതയോര്മധ്യേ സാധാരണോ ജലദാത്യയഃ| ഗ്രീഷ്മവര്ഷകാലയോസ്ത്വന്തരേ യോ വൃഷ്ടേഃ പ്രാരമ്ഭഃ സ നാത്യുഷ്ണശീതഃ സാധാരണഃ പ്രാവൃട്ശബ്ദേനോച്യതേ| തത്ര യദുച്യതേ കാലോ ഭേഷജയോഗ്യതാമാപാദയതീതി തദുച്യതേ| തേഷു സാധാരണേഷു ത്രിഷു വസന്തശരത്പ്രാവൃഡാഖ്യേഷ്വഹസ്സു വമനാദീനാം പ്രവൃത്തിഃ| ഇതരേഷു ശീതോഷ്ണവര്ഷാഖ്യേഷ്വയോഗാതിയോഗഭയാന്നിവൃത്തിര്വമനാദീനാമ്| കുത ഏവമിത്യാഹ-സാധാരണാ ഇത്യാദി| ഹി ശബ്ദോ യസ്മാദര്ഥേ| യസ്മാത്സാധാരണാ മന്ദശീതാദിത്വേന സുഖേന ഹേതുനാ ശരീരസ്യൌഷധാനാഞ്ചാऽവികല്പകാ അവ്യാപാദകാ ഭവന്തി| ഇതരേ അസാധാരണാഃ ശീതാദയോऽതി വിപരീതാസ്തീക്ഷ്ണശീതാദിത്വേന ദുഃഖത്വാച്ഛരീരസ്യൌഷധാനാഞ്ച വ്യാപാദകാ ഭവന്തീത്യര്ഥഃ|| ൧൦||
Adhikarana sAdhAraNetareShu RutuShu saMshodhane doShAH (11) · Śloka 11
തഥാ ഹി ശീതകാലേऽതിമാത്രശീതോപഹിതത്വാച്ഛാരീരമ- ത്യര്ഥശീതവാതവിഷ്ടബ്ധമതിസ്തബ്ധബഹുഗുരുദോഷം ഭവതി|
തദനു പ്രാപ്തഞ്ച ഭേഷജം സംശോധനാര്ഥമുഷ്ണസ്വഭാവമപി ശീതോപ- ഹതത്വാന്മന്ദവീര്യതാം ഗതമയോഗായ ജായതേ|
ശരീരഞ്ച വാത- പ്രായോപദ്രവായ|
തദ്വദ്വര്ഷാസ്വപി സമന്താദതിഘനേന ബഹലേന ഘനസമ്പാതേനാവതതേ നഭസ്യുപരുദ്ധതേജഃ പ്രസരേഷു ദിനകര- കരേഷു ജലപടലോത്പ്ലാവനോദ്ദാമകര്ദമായാം ഭൂമാത്വത്യര്ഥോ- പക്ലിന്നമവസന്നാനലബലമാദാനദുര്ബലം ശരീരം ഭവതി|
ഔഷധഗ്രാമസ്തു ജലദോദരപ്രതതപ്രമുക്തധാരാവപാതസമ്ഭൃതാ- മ്ബുനിവഹോപപ്ലാവിതമൂലജാലസാരവിടപോ ബഹലകോമല- പല്ലവോപചിതസ്കന്ധശാഖഃ പുനരിവ ബാലതാമുപഗതോ- ऽല്പവീര്യോ ഭവതി|
അപരിസംസ്ഥിതതയാ ച ക്ഷിതിമല- പ്രായാഭിരമ്ലവിപാകാഭിഃ ഖഗമൃഗസരീസൃപാദിശവധാതുമൂത്ര- പുരീഷസംസ്പൃഷ്ടാഭിരദ്ഭിഃ സലിലശിശിരശീകരാനുവിദ്ധശി- ശിരപവനസമ്പൃക്തേന ച ധരാധരോഷ്മണാ കോമലത്വാദപരിണ- തസ്യാऽസ്യ സുതരാം വിദാഹോ ജന്യതേ|
തതശ്ചാസാവപഥ്യ- താമുപഗതോ ധ്രുവമയോഗായ|
പ്രഥമസംഗൃഹീതമപി ചൌഷധം തോയദതോയാനുഗതമാരുതോപഹതേ ജഗതീതി|
ഗ്രീഷ്മേ പുനരാ- ദാനോപഹതത്വാച്ഛരീരമുഷ്ണരൂക്ഷവാതാതപാധ്മാതമതി- സ്വിന്നമതിശിഥിലമതിപ്രവിലീനദോഷം ഭവതി|
ഭേഷജം പുന- രനുഷ്ണമപി തപനകരനിപാതാദുഷ്ണവീര്യതീക്ഷ്ണതാമുപഗത- മതിയോഗായോപകല്പതേ|
ശരീരഞ്ച പിപാസാഭ്രമക്ലമോപ- ദ്രവായ||൧൧||
View original
तथा हि शीतकालेऽतिमात्रशीतोपहितत्वाच्छारीरम- त्यर्थशीतवातविष्टब्धमतिस्तब्धबहुगुरुदोषं भवति|
तदनु प्राप्तञ्च भेषजं संशोधनार्थमुष्णस्वभावमपि शीतोप- हतत्वान्मन्दवीर्यतां गतमयोगाय जायते|
शरीरञ्च वात- प्रायोपद्रवाय|
तद्वद्वर्षास्वपि समन्तादतिग़नेन बहलेन ग़नसम्पातेनावतते नभस्युपरुद्धतेजः प्रसरेषु दिनकर- करेषु जलपटलोत्प्लावनोद्दामकर्दमायां भूमात्वत्यर्थो- पक्लिन्नमवसन्नानलबलमादानदुर्बलं शरीरं भवति|
औषधग्रामस्तु जलदोदरप्रततप्रमुक्तधारावपातसम्भृता- म्बुनिवहोपप्लावितमूलजालसारविटपो बहलकोमल- पल्लवोपचितस्कन्धशाख़ः पुनरिव बालतामुपगतो- ऽल्पवीर्यो भवति|
अपरिसंस्थिततया च क्षितिमल- प्रायाभिरम्लविपाकाभिः ख़गमृगसरीसृपादिशवधातुमूत्र- पुरीषसंस्पृष्टाभिरद्भिः सलिलशिशिरशीकरानुविद्धशि- शिरपवनसम्पृक्तेन च धराधरोष्मणा कोमलत्वादपरिण- तस्याऽस्य सुतरां विदाहो जन्यते|
ततश्चासावपथ्य- तामुपगतो ध्रुवमयोगाय|
प्रथमसंगृहीतमपि चौषधं तोयदतोयानुगतमारुतोपहते जगतीति|
ग्रीष्मे पुनरा- दानोपहतत्वाच्छरीरमुष्णरूक्षवातातपाध्मातमति- स्विन्नमतिशिथिलमतिप्रविलीनदोषं भवति|
भेषजं पुन- रनुष्णमपि तपनकरनिपातादुष्णवीर्यतीक्ष्णतामुपगत- मतियोगायोपकल्पते|
शरीरञ्च पिपासाभ्रमक्लमोप- द्रवाय||११||
തഥാ ഹീത്യാദിനാ സൈവ വ്യാപത്തിരുച്യതേ| ശീതേ കാലേ ഏവംവിധം ശരീരം ഭവതി| തഥാവിധേ ശരീരേ ഏവംവിധം ഭേഷജമനുപ്രാപ്തമയോഗായ ജായതേ| തദ്വിധം ശരീരഞ്ച വാതപ്രായവ്യാധയേ ജായതേ| കിംവിധം ശരീരമാഹ-ശീതോപഹതത്വാദത്യര്ഥശീതേന വായുനാ വിഷ്ടബ്ധസ്തമ്ഭിതോऽതിസ്തബ്ധോऽതിബദ്ധഃ പ്രലിപ്തമാര്ഗഃ ഗുരുഃ പ്രഭൂതോ ദോഷാ വാതാദിര്യസ്മിന് ശരീരേ തത്തഥാവിധമ്| ഭേഷജം കിമ്ഭൂതമാഹ-സംശോധനാര്ഥമുഷ്ണസ്വഭാവമപി സമ്പ്രയുക്തം ശീതോപഹതത്വാദ് ദോഷോപശമായ മന്ദവീര്യതാം ഗതം തദ്വര്ഷാസ്വപി ഏവം വിധം ഭേഷജം ധ്രുവമയോഗായ| കീദൃശം ശരീരം തദാ ഭവതീത്യാഹ-സമന്താത്സര്വദിക്ഷ്വതിഘനേനാതിശയബഹലേന ഘനസമ്പാതേന വാരിധരവ്രാതേനാവതതേ വ്യാപ്തേ സതി നഭസി വിയത്യത ഏവ ദിനകരകരേഷു സഹസ്രാംശുരഷ്മിഷൂപരുദ്ധതേജഃപ്രസരേഷു തിരോഹിതധാമപ്രതാനേഷു സത്സു| തഥാ ജലപടലേനാമ്ഭോവിതാനേന യദുത്പ്ലാവനം പൂരണം തേനോദ്ദാമം പ്രഭൂതം കര്ദമം യസ്യാം തഥാവിധായാം ഭൂമൌ സത്യാമ്| ശരീരമത്യര്ഥോപക്ലിന്നാമവസന്നാനലബലമാദാനകാലേന ച ഹേതുനാ ദുര്ബലം ഭവതി| തഥാവിധേ ശരീര ഏവംവിധമൌഷധഗ്രാമം പ്രയുക്തമപഥ്യതാമുപഗതം ധ്രുവം നിയതമയോഗായ സമ്പദ്യതേ| കിമ്ഭൂത ഔഷധഗ്രാമഃ? ജല-ദോദരൈര്വാരിധരകുക്ഷിരന്ധ്രൈഃ പ്രതതപ്രമുക്തോ യോऽസൌ ധാരാവപാതഃ തേനാപ്ലാവിതാനി മൂലാദീനി യസ്യ| തഥാ ബഹലൈഃ കോമലൈശ്ച പല്ലവൈരുപചിതാ സ്കന്ധശാഖാ യസ്യ| അതിസൌകുമാര്യേണ പുനരിവ ബാലതാമുപഗതഃ സന് തസ്മിന് കാലേऽല്പവീര്യോ ഭവതി| അസ്യ ചൌഷധഗ്രാമസ്യോപരിസംസ്ഥിതതയാ അഗൃഹീതസ്ഥിരസ്വരൂപത്വേന ഹേതുനാ സുതരാം വിദാഹോ ജന്യതേ| കേന കാരണനേത്യാഹ-ക്ഷിതീത്യാദി| അദ്ഭിര്ദ്ധാരാധരോഷ്മണാ ച| കീദൃശീഭിരദ്ഭിഃ ? ക്ഷിതിമലപ്രായാഭിഃ ഖഗാദിശവരസാദിധാതുമൂത്രാദിസംസ്പൃഷ്ടാഭിശ്ച| കിമ്ഭൂതേന ക്ഷിതിധരോഷ്മണാ ? ആഹ-സലിലശീകരൈരനുവിദ്ധേന മിശ്രേണ പവനേന സമ്പൃക്തേന സംസ്പൃഷ്ടേന| ഔഷധഗ്രാമസ്യ ച കിമ്ഭൂതസ്യാഹ-കോമലത്വാദപരിണതസ്യേതി തസ്മിംശ്ച കാലേ അപരിപൂര്ണം പ്രഥമഗൃഹീതമൌഷധം തോയേന തോയാനുഗതേന ച മാരുതേനോപഹതേ ജഗതി ധ്രുവമയോഗായേതി സമ്ബന്ധഃ| ഇതി ഹേമന്തേ ശിശിരേ വര്ഷാസു ച പ്രയുജ്യമാനേ ശോധനൌഷധേ അയോഗാദ് ഭയമ്| ഗ്രീഷ്മേ പുനരതിയോഗതോ ഭയമ്| ഏതദേവാഹ-ഗ്രീഷ്മ ഇത്യാദി| ഗ്രീഷ്മേ പുനഃ ശരീരമാദാനോപഹതത്വാദ്ധേതോരുഷ്ണേന രൂക്ഷേണ ച വാതേനാധ്മാതം ഭവതി| തഥാऽതിശിഥിലം ഭവതി| ശിഥിലമനിബിഡമൌഷ്ണ്യാച്ചാऽതിപ്രവിലീനദോഷം ശരീരം ഭവതി| തഥാവിധേ ശരീരേ ഭേഷജം ശോധനാ യോപയോഗാത് സ്വഭാവാദനുഷ്ണമപി തപനകരനിപാതാദതിശയേനൌഷ്ണ്യന്തൈക്ഷ്ണ്യഞ്ചോപഗതം സന് പ്രയുക്തമതിയോഗായ ശോധനസ്യ കല്പതേ| തച്ച ശരീരം പിപാസാദ്യുപദ്രവായ കല്പത ഇതിസമ്ബന്ധഃ|| ൧൧||
Adhikarana sAdhAraNeShu RuruShu saMshodhanopadeshaH Atyayike vidhishca (12) · Śloka 12
തസ്മാത്സാധാരണേഷ്വേവ തദന്തരാലേശു വമനാദീനി യോജയേന്ന ചേദാത്യയികോ വ്യാധിഃ|
ആത്യയികേ തു കൃത്രിമഗുണോപധാനേന യഥര്തുഗുണവിപരീതേന സംയോഗസംസ്കാരപ്രമാണവികല്പൈശ്ചോ- പപാദ്യൌഷധമേവാവഹിതോऽവചാരയേത്||൧൨||
View original
तस्मात्साधारणेष्वेव तदन्तरालेशु वमनादीनि योजयेन्न चेदात्ययिको व्याधिः|
आत्ययिके तु कृत्रिमगुणोपधानेन यथर्तुगुणविपरीतेन संयोगसंस्कारप्रमाणविकल्पैश्चो- पपाद्यौषधमेवावहितोऽवचारयेत्||१२||
ഏവമത്യര്ഥശീതാദിഷു ത്രിഷു കാലേഷ്വയോഗതിയോഗഭയം ഏതദന്തരാലേഷു തു കാലേഷു വസന്താദിഷു വമനാദീനി കര്മാണി യോജയേദിത്യയം നിയമോ മൃദുവ്യാധൌ സ്വസ്ഥേ ച| ഏതദേവാഹ-ന ചേദാത്യയികോ വ്യാധിരാത്യയികേ തു വ്യാധ്യപേക്ഷയാ ശീതാദിഷ്വപി വമനാദീനി യോജയേത്| ഏവഞ്ച യോജയേത്| കഥമിത്യാഹ-യഥര്തുഗുണവിപരീതേന കൃത്രിമഗുണോപധാനേന യസ്മിന്നൃതാവതിശീതേऽത്യുഷ്ണേ വാऽത്യയികവ്യാധ്യുപ ശമായ ശോധനമുപയുജ്യതേ തസ്യര്തൌ യേ ശീതാദയോ ഗുണാഃ തേഷാം യേവിപരീതാഃ തേ കാലസ്വഭാവാദസന്തോऽപി കൃത്രിമാ ഉപധേയാഃ| യഥാ ഹേമന്തേ ഗര്ഭഗൃഹാദി| ഗ്രീഷ്മേ ധാരാഗൃഹാദി| ഏതാവതാ അയോഗാതിയോഗൌ പരിഹൃതൌ ഭവതഃ| അഥവോപയോക്ഷ്യമാണസ്യൌഷധസ്യ തഥാവിധാഃ സംയോഗാദയ ഉപപാദ്യാഃ| യൈരയോഗശങ്കായാം തൈക്ഷ്ണ്യമതിയോഗശങ്കായാഞ്ച മാര്ദവമിതി|| ൧൨||
Adhikarana ekAdashaBeShajakAlAH (13) · Śloka 13
ആതുരാവസ്ഥാസു തു കലാഃ കാലസംജ്ഞാഃ|
തദ്യഥാ-അസ്യാ- മവസ്ഥായാമസ്യൌഷധസ്യ കാലോऽകാലോ വാ|
ന ഹ്യപ്രാപ്താ- തീതകാലമൌഷധം യൌഗികം ഭവതി|
തസ്യ ത്വേകാദശ- ധാऽവചാരണമ്|
തദ്യഥാ-അഭക്തം പ്രാഗ്ഭക്തം മധ്യഭക്ത- മധോഭക്തം സഭക്തമന്തരഭക്തം സാമുദ്രം മുഹുര്മുഹുഃ സഗ്രാസം ഗ്രാസാ- ന്തരാ നിശി ച||൧൩||
View original
आतुरावस्थासु तु कलाः कालसंज्ञाः|
तद्यथा-अस्या- मवस्थायामस्यौषधस्य कालोऽकालो वा|
न ह्यप्राप्ता- तीतकालमौषधं यौगिकं भवति|
तस्य त्वेकादश- धाऽवचारणम्|
तद्यथा-अभक्तं प्राग्भक्तं मध्यभक्त- मधोभक्तं सभक्तमन्तरभक्तं सामुद्रं मुहुर्मुहुः सग्रासं ग्रासा- न्तरा निशि च||१३||
ക്ഷണാദിഃ കാലഃ| ആതുരാവസ്ഥാസു തു യാഃ കലാ ഭാഗാസ്താഃ കലാഃ കാലസംജ്ഞാഃ| ഏതച്ച ശാസ്ത്രകാരസ്തദ്യഥേത്യാദിനാ ദര്ശയതി| യഥാऽസ്യ രോഗസ്യ അസ്യാമവസ്ഥായാമസ്യൌഷധസ്യ കാല അകാലോ വാ| യഥാ ജ്വരസ്യ സാമാവസ്ഥായാം ല~ഘ്ഘന പേയാദേഃ നിരാമാവസ്ഥായാം ക്വാഥാദേഃ| ജീര്ണാവസ്ഥായാം പയഃ പാനാദേരിതി| ഏഷ ഹ്യുഭയോऽപി കാലോ ഭേഷജയോഗ്യത്വമാപാദയതി| യതഃ അപ്രാപ്തകാലമതീതകാലഞ്ച ഔഷധമുപയുക്തം യൌഗികം ന ഭവതി| വ്യാധിനാ യോഗം നാര്ഹതി| ഹി ശബ്ദോ യസ്മാദര്ഥേ| തസ്യ ത്വൌഷധസ്യാഭക്താദിഭേദേനൈകാദശധാऽവചാരണം ഭവതി|| ൧൩||
Adhikarana aBaktam (14) · Śloka 14
തത്രാऽഭക്തം നാമ കേവലമേവൌഷധമ്|
നിരന്നോപയോഗാദതി- വീര്യമ്|
കഫോദ്രേകവിമുക്താമാശയസ്രോതാഃ പ്രാതര്ബലവാനു- പയുഞ്ജീത|
ഇതരസ്തു പ്രാഗ്ഭക്താദികമ്|
അന്നസംസര്ഗേണ ഹിതം നാതിഗ്ലാനികരം ഭവതി||൧൪||
View original
तत्राऽभक्तं नाम केवलमेवौषधम्|
निरन्नोपयोगादति- वीर्यम्|
कफोद्रेकविमुक्तामाशयस्रोताः प्रातर्बलवानु- पयुञ्जीत|
इतरस्तु प्राग्भक्तादिकम्|
अन्नसंसर्गेण हितं नातिग्लानिकरं भवति||१४||
തത്രാऽഭക്തം യത് ഭക്തേന യോഗം ന യാതി| ഹ്യസ്തനേऽന്നേ ജീര്ണേ തദൌഷധമുപയുജ്യതേ| തസ്മിംശ്ച ജീര്ണേ പുനരാഹാര ഇത്യനന്നമ്| തച്ചനിരത്രോപയോഗാദ്ധേതോരതിവീര്യം ഭവതി| തച്ച നിരന്നം പ്രാതഃ പൂര്വാഹ്ണേ കഫോദ്രേകേണ വിമുക്താമാശയസ്രോതാഃ സന് യാമമാത്രോദ്ഗതേ രവൌ ബലവാന് പുരുഷ ഉപയുഞ്ജീത| ഇതരസ്ത്വബലഃ പ്രാഗ്ഭക്താദികം ദശകം യഥായോഗ പ്രാഗ്ഭക്താദികം ദശകം യഥായോഗമുപയുഞ്ജീത| തദ്ധ്യബലസ്യാന്നസമ്സര്ഗേണ ഹേതുനാ നാऽതിഗ്ലാനികരം ഭവതി|| ൧൪||
Adhikarana prAgBaktam (15) · Śloka 15
പ്രാഗ്ഭക്തം നാമ യദനന്തരഭക്തമ്|
തദപാനാനിലവികൃതാവധഃ കായസ്യ ച ബലാധാനാര്ഥം, തദ്ഗതേഷു ച വ്യാധിഷു പ്രശമനായ കൃശീകരണാര്ഥഞ്ച യോജ്യമ്||൧൫||
View original
प्राग्भक्तं नाम यदनन्तरभक्तम्|
तदपानानिलविकृतावधः कायस्य च बलाधानार्थं, तद्गतेषु च व्याधिषु प्रशमनाय कृशीकरणार्थञ्च योज्यम्||१५||
തത്ര പ്രാഗ്ഭക്തം നാമ യദനന്തരഭക്തമ്| അനന്തരം പശ്ചാത് ഭക്തം യസ്യ| തേനൈതദുക്തം ഭവതി| യസ്മിന്നൌഷധേ ഭുക്തേ പശ്ചാത്തത്കാലമേവ ഭക്തം ഭുജ്യതേ തത്പ്രാഗ്ഭക്താഖ്യമ്| തച്ചാപാനാഖ്യസ്യാऽനിലസ്യ വികൃതാവധഃകായസ്യ ച ബലാധാനാര്ഥമ്| തഥാ തദ്ഗതേഷ്വധഃ കായഗതേഷു വ്യാധിഷു പ്രശമായ ദേഹകൃശീകരണായ ച യോജ്യമ്|| ൧൫||
Adhikarana madhyaBaktam (16) · Śloka 16
മധ്യഭക്തം മധ്യേ ഭക്തസ്യ തത്സമാനാനിലവികൃതൌ|
കോഷ്ഠ- ഗതേഷു ച വ്യാധിഷു പൈത്തികേഷു ച||൧൬||
View original
मध्यभक्तं मध्ये भक्तस्य तत्समानानिलविकृतौ|
कोष्ठ- गतेषु च व्याधिषु पैत्तिकेषु च||१६||
മധ്യഭക്തം നാമ യത് ഭക്തസ്യ മധ്യേऽര്ധം ഭോജനമുപയുജ്യൌഷധമുപയോജ്യം പുനഃ തത്കാലമേവ ശിഷ്ടമര്ധമിതി| തച്ച സമാനാഖ്യസ്യാऽനിലസ്യ വികൃതൌ തഥാ കോഷ്ഠഗതേഷു വ്യാധിഷു പൈത്തികേഷ്വകോഷ്ഠഗതേഷ്വപി യോജ്യമ്|| ൧൬||
Adhikarana adhoBaktam (17) · Śloka 17
അധോഭക്തം ഭക്താദനന്തരമ്|
തത്തു വ്യാനവികൃതൌ പ്രാതരാ- ശാന്തമുദാനവികൃതൌ പുനഃ സായമാശാന്തമ്|
പൂര്വകായസ്യ ച ബലാധാനാര്ഥം തദ്ഗതേഷു വ്യാധിഷു ച ശ്ലൈഷ്മികേഷു ച പ്രശമായ സ്ഥൂലീകരണാര്ഥഞ്ച||൧൭||
View original
अधोभक्तं भक्तादनन्तरम्|
तत्तु व्यानविकृतौ प्रातरा- शान्तमुदानविकृतौ पुनः सायमाशान्तम्|
पूर्वकायस्य च बलाधानार्थं तद्गतेषु व्याधिषु च श्लैष्मिकेषु च प्रशमाय स्थूलीकरणार्थञ्च||१७||
അധോഭക്തം നാമ യദ് ഭക്താത് ഭോജനാദനന്തരം തത്കാലമേവോപയുജ്യതേ| തച്ച വ്യാനവികൃതൌ പ്രാതര്ഭോജനാനന്തരം കാര്യമ്| ഉദാനവികൃതൌ പുനഃ സായം ഭോജനാനന്തരമിതി| തദുഭയകാലാന്യതരപ്രയുജ്യമാനമപി പൂര്വകായസ്യോരഃപ്രഭൃതേര്ബലാധാനാര്ഥം തദ്ഗതേഷു പൂര്വകായസ്ഥേഷു ച വ്യാധിഷു പ്രശമായ ദേഹസ്യ സ്ഥൂലീകരണായ ച ഭവതി|| ൧൭||
Adhikarana saBaktam (18) · Śloka 18
സഭക്തം യദന്നേന സമം സാധിതം പശ്ചാദ്വാ സമാലോഡിതമ്|
തദ്ബാലേഷു സുകുമാരേഷ്വൌഷധദ്വേഷിഷ്വരുചൌ സര്വാ~ഘ്ഗഗേഷു ച രോഗേഷു||൧൮||
View original
सभक्तं यदन्नेन समं साधितं पश्चाद्वा समालोडितम्|
तद्बालेषु सुकुमारेष्वौषधद्वेषिष्वरुचौ सर्वा~ग़्गगेषु च रोगेषु||१८||
സഭക്തം നാമ യദന്നേ സാധ്യമാനേ ദത്തമന്നേന സഹോപയുജ്യതേ| സിദ്ധേ വാന്നേ പശ്ചാത്തേന സമാലോഡ്യ ഭുജ്യതേ| തദുഭയമപി ബാലാദിഷു| തഥാऽരുചൌ സര്വാങ്ഗഗേഷു ച രോഗേഷു യോജ്യമ്|| ൧൮||
Adhikarana antarABaktam (19) · Śloka 19
അന്തരാഭക്തം യത്പൂരാഹ്ണേ ഭക്തേ ജീര്ണേ മധ്യാഹ്നേ ഭേഷജ- മുപയുജ്യതേ|
തസ്മിംശ്ച ജീര്ണേ പുനരപരാഹ്ണേ ഭോജനമ്|
ഏതേന രാത്രിര്വ്യാഖ്യാതാ|
തദ്ദീപ്താഗ്നേര്വ്യാനജേഷ്വാമയേഷു||൧൯||
View original
अन्तराभक्तं यत्पूराह्णे भक्ते जीर्णे मध्याह्ने भेषज- मुपयुज्यते|
तस्मिंश्च जीर्णे पुनरपराह्णे भोजनम्|
एतेन रात्रिर्व्याख़्याता|
तद्दीप्ताग्नेर्व्यानजेष्वामयेषु||१९||
അന്തരാഭക്തം നാമ യത് പൂര്വാഹ്ണേ ഭോജനമുപയുജ്യ തസ്മിന് ജീര്ണേ മധ്യാഹ്ന ഔഷധമുപയുജ്യതേ| തസ്മിംശ്ചൌഷധേ ജീര്ണേ തദഹരേവ പുനഃ സായം ഭോജനമിതി| അനേനാന്തരാഭക്തസ്യ കാലേന നിശോപയുജ്യമാനസ്യൌഷധസ്യ കാലോ വ്യാഖ്യാതഃ| ഏതദേവാഹ-അനേന രാത്രിര്വ്യാഖ്യാതേതി| തേനൈതദുക്തം ഭവതി-നിശാ യസ്യൌഷധസ്യ കാല ഉക്തഃ തദേവമുപയുജ്യതേ| സായം ഭുക്തേ ജീര്ണേ യാമമാത്രഗതായാം നിശായാമൌഷധമുപയോജ്യമ്| തസ്മിംശ്ച ജീര്ണേ പുനര്ദ്വിതീയേऽഹനി പ്രാതര്ഭോജനമിതി| ഏതച്ച പ്രാസങ്ഗികഗ്രന്ഥം പരിത്യജ്യ തദിത്യനേനാന്തരാഭക്തം പരാമൃശ്യ ദീപ്താഗ്നേരിത്യാദി വിഷയസ്യ നിര്ദേശഃ| യസ്മാന്നിശായാം പ്രയുജ്യമാനസ്യ ജത്രൂര്ധ്വാമയേഷ്വിത്യനേന വിഷയം വക്ഷ്യതി|| ൧൯||
Adhikarana sAmudram (20) · Śloka 20
സാമുദ്ഗം യദാऽദാവന്തേ ച ഭുക്തസ്യ|
തത്തു ലഘ്വല്പാന്നയുക്തം പാചനാവലേഹചൂര്ണാദി ഹിധ്മായാം കമ്പാക്ഷേപയോരൂര്ധ്വാധഃ സംശ്രയേ ച ദോഷേ||൨൦||
View original
सामुद्गं यदाऽदावन्ते च भुक्तस्य|
तत्तु लग़्वल्पान्नयुक्तं पाचनावलेहचूर्णादि हिध्मायां कम्पाक्षेपयोरूर्ध्वाधः संश्रये च दोषे||२०||
സാമുദ്ഗം നാമ യഥൌഷധമുപയുജ്യ പശ്ചാത്തത്കാലമേവ ഭോജനമുപയുജ്യ തദനന്തരം തത്കാലമേവ പുനസ്തദേവൌഷധമിതി| തച്ച ഹിധ്മാദിഷൂര്ധ്വംശരീരേ അധശ്ശരീരേ ച യുഗപത് സ്ഥിതേശു ദോഷേഷു പാചനലേഹചൂര്ണാദികം യോജ്യമ്| ആദിഗ്രഹണേന ദീപനാനാമനുത്ക്ലേശകരാണാം നിരപായാണാം പരിഗ്രഹഃ|| ൨൦||
Adhikarana muhurmuhuH (21) · Śloka 21
മുഹുര്മുഹുസ്തു പുനഃ പുനര്ഭുക്തേ യദഭുക്തേ വാ|
തച്ഛ്വാസ- കാസഹിധ്മാതൃട്ഛര്ദിഷു വിഷനിമിത്തേഷു ച വികാരേഷു||൨൧||
View original
मुहुर्मुहुस्तु पुनः पुनर्भुक्ते यदभुक्ते वा|
तच्छ्वास- कासहिध्मातृट्छर्दिषु विषनिमित्तेषु च विकारेषु||२१||
മുഹുര്മുഹുര്നാമ യത് ഭുക്തേ ചാഭുക്തേ ച പ്രതിക്ഷണമുപയുജ്യതേ| തച്ഛ്വാസകാസാദിഷു വിഷജേഷു ച വികാരേഷു യോജ്യമ്|| ൨൧||
Adhikarana sagrAsaM, grAsAntaraM nishi ca (22) · Śloka 22
സഗ്രാസം യദ് ഗ്രാസസമ്പൃക്തമ്|
ഗ്രാസാന്തരം യദ് ഗ്രാസയോ- ര്ഗ്രാസയോര്മധ്യേ|
ദ്വയമപ്യേതത്പ്രാണാനിലവികൃതൌ|
തഥാ സഗ്രാസം ചൂര്ണലേഹവടകാദികമഗ്നിദീപനം വാജീകരണാനി ചോപ- യുഞ്ജീത|
ഗ്രാസാന്തരം ഹൃദ്രോഗേ വമനം ധൂമഞ്ച|
ജത്രൂര്ധ്വാമയേഷു നിശായാമ്||൨൨||
View original
सग्रासं यद् ग्राससम्पृक्तम्|
ग्रासान्तरं यद् ग्रासयो- र्ग्रासयोर्मध्ये|
द्वयमप्येतत्प्राणानिलविकृतौ|
तथा सग्रासं चूर्णलेहवटकादिकमग्निदीपनं वाजीकरणानि चोप- युञ्जीत|
ग्रासान्तरं हृद्रोगे वमनं धूमञ्च|
जत्रूर्ध्वामयेषु निशायाम्||२२||
സഗ്രാസം നാമ യത് ഗ്രാസേന സഹോപയുജ്യതേ| ഗ്രാസാന്തരം നാമ യത് ഗ്രാസയോര്മധ്യേ ഗ്രാസമുപയുജ്യ പുനര്ഭേഷജം പുനര്ഗ്രാസമിതി| ഏതദ് ദ്വയം ഗ്രാസം ഗ്രാസാന്തരം ച പ്രാണാനിലവികൃതൌ യോജ്യമ്| അയം തു വിശേഷഃ-സഗ്രാസഞ്ചൂര്ണാദ്യഗ്നിദീപനായ വാജീകരണായ ചോപയുഞ്ജീത| ഗ്രാസാന്തരം പുനര്ഹൃദ്രോഗോപശമായ| വമനൌഷധം ധൂമഞ്ച ജത്രൂര്ധ്വജേഷ്വാമയേഷു നിശായാമുക്തമ്|| ൨൨||
Adhikarana aBaktauShadhAnarhAH, aBaktetarakAlAnarhamauShadham (23) · Śloka 23
തത്രാദ്യേ കാലേ തൃഷിതഃ പീതശീതാമ്ബുരജീര്ണാ ക്ഷുധിതഃ ക്ഷാ- മശ്ച ഭേഷജം വര്ജയേത്|
ശേഷേഷു വാऽഹൃദ്യമസാത്മ്യമതി- തീക്ഷ്ണോഷ്ണോഗ്രഗന്ധം ഭൂരിമാത്രഞ്ചേതി||൨൩||
View original
तत्राद्ये काले तृषितः पीतशीताम्बुरजीर्णा क्षुधितः क्षा- मश्च भेषजं वर्जयेत्|
शेषेषु वाऽहृद्यमसात्म्यमति- तीक्ष्णोष्णोग्रगन्धं भूरिमात्रञ्चेति||२३||
തത്രാദ്യേ അഭക്താഖ്യേ കാലേ തൃഷിതഃ പീതാമ്ബുരജീര്ണ്യതിക്ഷുധിതഃ ക്ഷാമശ്ച ഭേഷജം സര്വം വര്ജയേത്| ശേഷേശു പ്രാഗ്ഭക്താദിഷു കാലേശു അഹൃദ്യത്വാദിയുക്തം ഭേഷജം വര്ജയേദിതി|| ൨൩||
Adhikarana roganidAnAnantaraM cikitsAyAH karaNIyatvam punarAgatarogacikitsAkramaH (24) · Śloka 24
ഭവതി ചാത്ര- രോഗമാദൌ പരീക്ഷേത തദനന്തരമൌഷധമ്|
തതഃ കര്മ ഭിഷക്പശ്ചാജ്ജ്ഞാനപുര്വം സമാചരേത്|
നിവൃത്തോऽപി പുനര്വ്യാധിരല്പേനായാതി ഹേതുനാ|
ദേഹേ മാര്ഗീകൃതേ ദോഷൈഃ ശേഷഃ സൂക്ഷ്മ ഇവാനലഃ|
തസ്മാത്തമനുബധ്നീയാത് പ്രയോഗേണാനപായിനാ|
സിദ്ധാനാമപി യോഗാനാം പൂര്വേഷാം ദാഢ്യമാവഹന്||൨൪||
View original
भवति चात्र- रोगमादौ परीक्षेत तदनन्तरमौषधम्|
ततः कर्म भिषक्पश्चाज्ज्ञानपुर्वं समाचरेत्|
निवृत्तोऽपि पुनर्व्याधिरल्पेनायाति हेतुना|
देहे मार्गीकृते दोषैः शेषः सूक्ष्म इवानलः|
तस्मात्तमनुबध्नीयात् प्रयोगेणानपायिना|
सिद्धानामपि योगानां पूर्वेषां दाढ्यमावहन्||२४||
ഭവതി ചാത്ര ശ്ലോക ഇതി സാമാന്യോപക്രമേണൈകവചനമ്| അധ്യായാര്ഥമുപസംഹരതി| നിദാനാദിഭിഃ പഞ്ചഭിരുപായൈഃ പ്രഥമം രോഗം പരീക്ഷേത| തദനന്തരമനന്തരോക്തേന പ്രകാരേണ ഭേഷജകല്പോക്തേന ച യോഗ്യായോഗ്യതയാ ഭേഷജം പരീക്ഷേത| തതോ രോഗസ്യ ഭേഷജസ്യ ച സ്വരൂപേണ ജ്ഞാതേ ജ്ഞാനപൂര്വം ചികിത്സാഖ്യം കര്മ സമാചരേത്| ജ്ഞാനപൂര്വമിതി സുവിചാരയന്നിത്യര്ഥഃ| തഥാവിധേന കര്മണാ നിവൃത്തോऽപി സശേഷഃ സന് ദേഹേ വാതാദിഭിര്ദോഷൈര്മാര്ഗീകൃതേ ലബ്ധസംസ്കാരേ സതി സ്വല്പമേവ കാരണമാശ്രിത്യ പുനരായാതി| ദൃഷ്ടാന്തോ യഥാ-നിര്വാണശേഷസ്സൂക്ഷ്മോऽപ്യനലഃ സ്വല്പേനൈവ ഹേതുനാ പുനര്വൃദ്ധി യാതീതി| തസ്മാത്തം പുനരാഗതം രോഗം നിരപായേന പ്രയോഗേണാനുബധ്നീയാത്| കിങ്കുര്വന്നാഹ-പൂര്വേഷാം യോഗാനാം യൈര്യോഗൈഃ സ രോഗഃ പൂര്വം ശാന്ത ആസീത് തേഷാം രസവീര്യാനുസാരേണ ദാര്ഢ്യമാവഹന് സംസ്കാരം ബൃംഹയന്നിതി യാവത്|| ൨൪||
Adhikarana dveShyatAM prAptasyauShadhasya priyatvApAdanakramaH (25) · Śloka 25
സാതത്യാത് സ്വാദ്വഭാവാദ്വാ പഥ്യം ദ്വേഷ്യത്വമാഗതമ്|
കല്പനാവിധിഭിസ്തൈസ്തൈഃ പ്രിയത്വം ഗമയേത്പുനഃ|
മനഃപ്രിയത്വാപാദനഫലമ് മനസോऽര്ഥാനുകൂല്യേന തുഷ്ടിരൂര്ജാ രുചിര്ബലമ്|
സുഖോപഭോഗതാ ച സ്യാദ്വ്യാധേശ്ചാതഃ പരിക്ഷയഃ|
ലൌല്യാദിജന്യരുചൌ ഭേഷജയോഗേനാന്നകല്പനം കാര്യമ് ലൌല്യാദ് ദോഷക്ഷയാദ്വ്യാധിവൈഷമ്യേണ ച യാ രുചിഃ|
താസു പഥ്യോപചാരജ്ഞോ യോഗേനാദ്യം വികല്പയേത്||൨൫||
View original
सातत्यात् स्वाद्वभावाद्वा पथ्यं द्वेष्यत्वमागतम्|
कल्पनाविधिभिस्तैस्तैः प्रियत्वं गमयेत्पुनः|
मनःप्रियत्वापादनफलम् मनसोऽर्थानुकूल्येन तुष्टिरूर्जा रुचिर्बलम्|
सुख़ोपभोगता च स्याद्व्याधेश्चातः परिक्षयः|
लौल्यादिजन्यरुचौ भेषजयोगेनान्नकल्पनं कार्यम् लौल्याद् दोषक्षयाद्व्याधिवैषम्येण च या रुचिः|
तासु पथ्योपचारज्ञो योगेनाद्यं विकल्पयेत्||२५||
പ്രസങ്ഗേനേദമുച്യതേ| സതതസേവയാ അനിഷ്ടത്വേന ഹേതുനാ ച യത് പഥ്യം സത് ദ്വേഷ്യത്വം പ്രാപ്തം തത് തൈസ്തൈര്നാനാവിധൈഃ പൂര്വോക്തൈഃ സംയോഗ സംസ്കാരാദിഭിഃ കല്പനാവിധിഭിഃ പുനഃ പ്രിയത്വം ഗമയേത്| യതോ മനസോऽര്ഥാനുകൂല്യേന പ്രിയത്വേന ച തുഷ്ട്യാദയോ ജായന്തേ| അതഃ തുഷ്ട്യാദിഭിര്വ്യാധേഃ പരിക്ഷയോ ഭവതി| തസ്മാത് പ്രിയത്വം ഗമയേദിതി| സുഖോപഭോഗ്യതാ പഥ്യസ്യാനായാസേനോപയോഗഃ| തഥാ ലൌല്യാദിഭിര്യാ രുചയോ ഭവന്തി താസു രുചിഷു പഥ്യാപഥ്യോപചാരജ്ഞോ വൈദ്യോ യോഗേന തത്കാലോചിതേന ധാതുസാത്മ്യാപാദനേന പ്രയോഗേണ സഹാऽऽദ്യമദാനീയമന്നമപഥ്യമപി കല്പയേത്| വ്യാധേര്വൈഷമ്യമസ്ഥിരരൂപത്വമ്| അഥവാ അയോഗേന സ്വല്പേന സ്വല്പം അദ്യം വികല്പയേദിതി|| ൨൫||
Adhikarana svarasthasya doShasaMshodhanakAlaH , Aturasya shodhanam (26) · Śloka 26
ശീതോഷ്ണവര്ഷാനിചിതം ചൈത്രശ്രാവണകാര്തികേ|
ക്രമാത്സാധാരണേ ശ്ലേഷ്മവാതപിത്തം ഹരേദ് ദ്രുതമ്|
പ്രാവൃട്ശരദ്വസന്താനാം മാസേഷ്വേതേഷു വാ ഹരേത്|
സാധാരണേഷു വിധിനാ ത്രിമാസാന്തരിതാന് മലാന്|
കൃത്വാ ശീതോഷ്ണവൃഷ്ടീനാം പ്രതീകാരം യഥായഥമ്|
പ്രയോജയേത് ക്രിയാം പ്രാപ്താം ക്രിയാകാലം ന ഹാപയേത്||൨൬||
View original
शीतोष्णवर्षानिचितं चैत्रश्रावणकार्तिके|
क्रमात्साधारणे श्लेष्मवातपित्तं हरेद् द्रुतम्|
प्रावृट्शरद्वसन्तानां मासेष्वेतेषु वा हरेत्|
साधारणेषु विधिना त्रिमासान्तरितान् मलान्|
कृत्वा शीतोष्णवृष्टीनां प्रतीकारं यथायथम्|
प्रयोजयेत् क्रियां प्राप्तां क्रियाकालं न हापयेत्||२६||
യഥാസങ്ഖ്യേന ശീതാദികാലത്രയസഞ്ചിതം ശ്ലേഷ്മാദികം കര്മണൈവ ചൈത്രാദിഷു മാസേഷു നിര്ഹരേത്| ശീതസഞ്ചിതം ശ്ലേഷ്മാണം ചൈത്രേ, ഉഷ്ണസഞ്ചിതം വാതം ശ്രാവണേ| വര്ഷാസഞ്ചിതം പിത്തം കാര്തിക ഇത്യര്ഥഃ| അയം നിയമഃ സ്വസ്ഥവൃത്തേ| ആതുരവൃത്തേ ത്വനിയമപ്രദര്ശനാര്ഥമുച്യതേ| കൃത്വേത്വാദി| അകാലേऽപി രോഗാപേക്ഷയാ പ്രാപ്താം ക്രിയാം യോജയേത്| ന തു ക്രിയാകാലം ഹാപയേത്| കഥം യോജയേദിത്യാഹ-യഥായഥം യഥാകാലം ശീതാദീനാം കൃത്രിമൈര്ഗുണൈഃ പ്രതീകാരം കൃത്വാ|| ൨൬||
Adhikarana guNAlABe anyA kriyA prayojyA svalpaguNalABe~api saivAnuvartanIyA (27) · Śloka 27
സപ്താഹേന ഗുണാലാഭേ ക്രിയാമന്യാം പ്രയോജയേത്|
പൂര്വസ്യാം ശാന്തവേഗായാം ന ക്രിയാസങ്കരോ ഹിതഃ|
ഗുണേऽല്പേऽപി തു താമേവ വിശേഷോത്കര്ഷലബ്ധയേ||൨൭||
View original
सप्ताहेन गुणालाभे क्रियामन्यां प्रयोजयेत्|
पूर्वस्यां शान्तवेगायां न क्रियासङ्करो हितः|
गुणेऽल्पेऽपि तु तामेव विशेषोत्कर्षलब्धये||२७||
രോഗാപശമായ ക്രിയായാം പ്രയുജ്യമാനായാം സത്യാം ക്രിയാം യോഗ്യാം പ്രയോജയേന്ന ത്വരയാ| അപിതു പ്രഥമായാം ശാന്തവേഗായാമ് അന്യഥാ ക്രിയാസങ്കരോ ഭവതി| സ ച ന ഹിതഃ| യദാ തു പ്രഥമയൈവ ക്രിയയാ സ്വല്പോ ഗുണോ ദൃശ്യതേ തദാ താമേവ പ്രയോജയേദ്വിശേഷോത്കര്ഷലാഭായേതി|| ൨൭||
Adhikarana nRupatiBeShajam (28) · Śloka 28
ഭേഷജം നൃപതേര്ഹൃദ്യമല്പമല്പാത്യയം ശുചിഃ|
ശുദ്ധാഗമം ബഹുഗുണം ബഹുകൃത്വഃ പ്രയോജിതമ്|
അനന്യകാര്യോऽവഹിതഃ തഥാ തന്മന്ത്രിസമ്മതഃ|
ആസ്വാദിതം പരിചരൈഃ സ്വയഞ്ചാനു പ്രയോജയേത്||൨൮||
View original
भेषजं नृपतेर्हृद्यमल्पमल्पात्ययं शुचिः|
शुद्धागमं बहुगुणं बहुकृत्वः प्रयोजितम्|
अनन्यकार्योऽवहितः तथा तन्मन्त्रिसम्मतः|
आस्वादितं परिचरैः स्वयञ्चानु प्रयोजयेत्||२८||
രാജ്ഞാം നാനാവിധോപകരണസമ്ഭവാത്സുകുമാരത്വാത് പ്രാധാന്യാച്ചേദമുച്യതേ| നൃപതേര്ഹൃദ്യത്വാദിഗുണയുക്തം ഭേഷജം പഥ്യമ്| അല്പമബഹുമാത്രമ്| അല്പാത്യയം ദേശകാലാദ്യപായേऽപി നിരപായമ്| ശുദ്ധഃ പരിശുദ്ധ ആഗമോ വണിഗാദിഭിരഹിംസ്ത്രൈര്യസ്യ തത്തഥോക്തമ്| തഥാ രാജപരിചരൈരാസ്വാദിതമ്| ഭിഷജാ വാ സ്വയമാസ്വാദിതമ്| കിമ്ഭൂതോ വൈദ്യസ്തഥാവിധം നൃപതേര്ഭേഷജം പ്രയോജയേദിത്യാഹ| ശുചിരനന്യകാര്യഃ അവഹിതശ്ച| തഥാ തസ്യ രാജ്ഞോ മന്ത്രിണാം സമ്മതഃ പൂജിതഃ|| ൨൮||
Adhikarana abhyastadeshajameva hitamauShadham, tacca amRutabheShajam (29-30) · Śloka 30
ഉചിതോ യസ്യ യോ ദേശസ്തജ്ജം തസ്യൌഷധം ഹിതമ്|
ദേശേऽന്യത്രാപി വസതസ്തത്തുല്യഗുണജന്മ ച|
വീര്യവദ്ഭാവിതം സമ്യക് സ്വരസൈരസകൃല്ലഘു|
രസഗന്ധാദിസമ്പന്നം കാലേ ജീര്ണേ ച മാത്രയാ|
ഏകാഗ്രമനസാ യുക്തം ഭൈഷജ്യമമൃതായതേ||൨൯||
ഇതി ശ്രീവൈദ്യപതിസിംഹഗുപ്തസ്യ സൂനോര്വാഗ്ഭടസ്യ കൃതൌ അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹസംഹിതായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ഭേഷജാ- വചാരണീയോ നാമ ത്രയോവിംശോऽധ്യായഃ||൩൦||
View original
उचितो यस्य यो देशस्तज्जं तस्यौषधं हितम्|
देशेऽन्यत्रापि वसतस्तत्तुल्यगुणजन्म च|
वीर्यवद्भावितं सम्यक् स्वरसैरसकृल्लग़ु|
रसगन्धादिसम्पन्नं काले जीर्णे च मात्रया|
एकाग्रमनसा युक्तं भैषज्यममृतायते||२९||
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने भेषजा- वचारणीयो नाम त्रयोविंशोऽध्यायः||३०||
അനന്തരം സാമാന്യേനോച്യതേ| യസ്യാതുരസ്യ യ ഏവോചിതദേശ അഭ്യസ്തദേശഃ തജ്ജമേവൌഷധമന്യത്രാപി വസതോ ഹിതമ്| യദി വാ തജ്ജമൌഷധം ന സമ്ഭവതി തദാ തേനോചിതേന തദ്ദേശേന യത് സമാനഗുണം ദേശാന്തരം തജ്ജമൌഷധം ഹിതമിതി| തഥാ ഏവം വിധം സത് ഭേഷജം സര്വസ്യോപയോക്തുരമൃതായതേ| കീദൃശമൌഷധമിത്യാഹ-വീര്യവദിത്യാദി| വീര്യവദുത്കൃഷ്ടശക്തിഃ| സ്വരസൈഃ സ്വജാതിഭിര്വിജാതിഭിശ്ച അസകൃദനേകവാരം ഭാവിതമ്| തഥാ ലഘുഃ| രസാദിസമ്പന്നഞ്ച| ആദിഗ്രഹണേന വര്ണസ്പര്ശപാകാദീനാം പരിഗ്രഹഃ| തഥാ ഏകാഗ്രമനസാ അവഹിതമാനസേന ഭിഷജാ ഉചിതേ കാലേ ജീര്ണേ മാത്രയാ ച പ്രയുക്തമിതി|| ൨൯|| ഇതി ശ്രീമന്മഹാമഹോപാധ്യായേന്ദുവിരചിതായാമ് അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹവ്യാഖ്യായാം ശശിലേഖായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ത്രയോവിംശോऽധ്യായഃ