Adhikarana atha gaNDUShAdividhirnAmaikatriMsho~adhyAyaH pratij~jA (1) · Śloka 1
അഥാതോ ഗണ്ഡൂഷാദിവിധിമധ്യായം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ|
ഇതി ഹ സ്മാഹുരാത്രേയാദയോ മഹര്ഷയഃ||൧||
View original
अथातो गण्डूषादिविधिमध्यायं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||
ഊര്ധ്വാങ്ഗപ്രസങ്ഗേന ഗണ്ഡൂഷാദിവിധാനായാധ്യായ ആരഭ്യതേ-അഥാത ഇത്യാദി|| ൧||
Adhikarana gaNDUShaBedAH tadviShayAshca (2) · Śloka 2
ചതുര്വിധോ ഭവതി ഗണ്ഡൂഷഃ-സ്നൈഹികഃ ശമനഃ ശോധനോ രോപണശ്ച|
തേഷാമാദ്യാസ്ത്രയഃ ക്രമേണ വാതപിത്തകഫാമയ- ഘ്നാഃ|
രോപണസ്ത്വാസ്യവ്രണഘ്നഃ ശമനഃ സ്തമ്ഭനഃ പ്രസാദനോ നിര്വാപണ ഇതി പര്യായാഃ||൨||
View original
चतुर्विधो भवति गण्डूषः-स्नैहिकः शमनः शोधनो रोपणश्च|
तेषामाद्यास्त्रयः क्रमेण वातपित्तकफामय- ग़्नाः|
रोपणस्त्वास्यव्रणघ्नः शमनः स्तम्भनः प्रसादनो निर्वापण इति पर्यायाः||२||
സ്നൈഹികാദിഭേദേന ചതുര്വിധോ ഗണ്ഡൂശോ മുഖധാര്യദ്രവഃ| തത്ര സ്നൈഹികോ വാതേ പിത്തേ ശമനഃ ശോധനഃ കഫേ ആസ്യവ്രണേഷു രോപണഃ|| ൨||
Adhikarana snaihikAdi gaNDUShadravyANi (3) · Śloka 3
തത്ര സ്വാദ്വമ്ലലവണോഷ്ണൈരൌഷധൈഃ സിദ്ധോ യുക്തോ വാ നാത്യുഷ്ണഃ സ്നേഹോ മാംസരസസ്തിലകല്കോദകം ക്ഷീരം വാ സ്നൈഹികഃ|
തിക്തകശായമധുരശീതൈഃ പടോലാരിഷ്ടജമ്ബ്വാമ്രമാലതീപല്ല വോത്പലമധുകക്വാഥസിതോദകക്ഷൌദ്രക്ഷീരേക്ഷുരസഘൃതാദിഭിഃ ശമനഃ|
കട്വമ്ലലവണോഷ്ണൈഃ ശിരോവിരേചനദ്രവ്യൈഃ ശുക്ത മദ്യധാന്യാമ്ലമൂത്രാന്യതമകല്കിതാലോഡിതൈഃ ശോധനഃ|
രോപ ണസ്തു കഷായമധുരശീതൈ-ര്യഥാസ്വം ചോപദിഷ്ടഃ|൩|
View original
तत्र स्वाद्वम्ललवणोष्णैरौषधैः सिद्धो युक्तो वा नात्युष्णः स्नेहो मांसरसस्तिलकल्कोदकं क्षीरं वा स्नैहिकः|
तिक्तकशायमधुरशीतैः पटोलारिष्टजम्ब्वाम्रमालतीपल्ल वोत्पलमधुकक्वाथसितोदकक्षौद्रक्षीरेक्षुरसघृतादिभिः शमनः|
कट्वम्ललवणोष्णैः शिरोविरेचनद्रव्यैः शुक्त मद्यधान्याम्लमूत्रान्यतमकल्कितालोडितैः शोधनः|
रोप णस्तु कषायमधुरशीतै-र्यथास्वं चोपदिष्टः|३|
തത്ര സ്നൈഹികഃ സ്വാദ്വമ്ലാദിഭിര്ദ്രവ്യൈര്ഭവതി| ശമനസ്തിക്താദിഭിഃ| ശോധനഃ കട്വാദിഭിഃ| രോപണഃ കഷായാദിഭിര്യഥാസ്വേഷു പ്രകരണേഷു ചോപദിഷ്ടരിദ്രവ്യൈര്ഗണ്ഡൂഷോ ഭവതി||൩||
Adhikarana dantaharShAdau gaNDUShaH svasthe gaNDUShaH (3) · Śloka 3
അപി ച- ദന്തഹര്ഷേ ദന്തചാലേ മുഖരോഗേ ച വാതികേ|
സുഖോഷ്ണമഥവാ ശീതം തിലകല്കോദകം ഹിതമ്|
ഗണ്ഡൂഷധാരണേ നിത്യം തൈലം മാംസരസോऽഥവാ||൩||
View original
अपि च- दन्तहर्षे दन्तचाले मुख़रोगे च वातिके|
सुख़ोष्णमथवा शीतं तिलकल्कोदकं हितम्|
गण्डूषधारणे नित्यं तैलं मांसरसोऽथवा||३||
Adhikarana UShAdyanvite gaNDUShaHvaishadyAdikaro gaNDUShaH (4) · Śloka 4
ഊഷാദാഹാന്വിതേ പാകേ ക്ഷതേ ചാഗന്തുസമ്ഭവേ|
വിഷേ ക്ഷാരാഗ്നിദഗ്ധേ ച സര്പിര്ധാര്യം പയോऽഥവാ|
വൈശദ്യം ജനയത്യാസ്യേ സന്ദധാതി മുഖേ വ്രണാന്|
ദാഹതൃഷ്ണാപ്രശമനം മധുഗണ്ഡൂഷധാരണമ്|൪|
View original
ऊषादाहान्विते पाके क्षते चागन्तुसम्भवे|
विषे क्षाराग्निदग्धे च सर्पिर्धार्यं पयोऽथवा|
वैशद्यं जनयत्यास्ये सन्दधाति मुख़े व्रणान्|
दाहतृष्णाप्रशमनं मधुगण्डूषधारणम्|४|
Adhikarana AsyavairasyAdiharamuKashoShaharagaNDUShaushleShmasa~jcayaharagaNDUShaH (4) · Śloka 4
ധാന്യാമ്ലമാസ്യവൈരസ്യമലദൌര്ഗന്ധ്യനാശനമ്|
തദേവാലവണം ശീതം മുഖശോഷഹരം പരമ്|
ആശു ക്ഷാരാമ്ബുഗണ്ഡൂഷോ ഭിനത്തി ശ്ലേഷ്മണശ്ചയമ്||൪||
View original
धान्याम्लमास्यवैरस्यमलदौर्गन्ध्यनाशनम्|
तदेवालवणं शीतं मुख़शोषहरं परम्|
आशु क्षाराम्बुगण्डूषो भिनत्ति श्लेष्मणश्चयम्||४||
അപി ചേതി സമുച്ചയേ| ദന്തഹര്ഷാദിഷു തിലകല്കോദകം തൈലം വാ മാംസരസോऽഥവ ഗണ്ഡൂഷധാരണേ നിത്യം ഹിതഃ| സുബോധമന്യത്|| ൪||
Adhikarana kavalagaNDUShayordhAraNavidhiH mAtrA dhAraNAvadhishca (5) · Śloka 5
അഥ നിവാതേ സാതപേ സുഖോപവിഷ്ടസ്തന്മനാഃ സ്വിന്നമൃദിതഗലകപോലലലാടദേശോ വരമധ്യാവരാം ക്രമാദ്വക്ത്രാര്ധത്രിഭാഗചതുര്ഭാഗപൂരണീം ദ്രവമാത്രാം കല്കം വാ കോലപ്രമാണം കിഞ്ചിദുന്നമിതാസ്യോऽനഭ്യവഹരന് ധാരയേത്|
കവലേ തു പര്യായേണ കപോലൌ കണ്ഠം ച സഞ്ചാരയേത്|
അയമേവ ച കവലഗണ്ഡൂഷയോര്വിശേഷഃ|
മുഖേ സഞ്ചാര്യതേ യാ തു സാ മാത്രാ കവലഃ സ്മൃതഃ|
അസഞ്ചാരാ തു യാ മാത്രാ സ ഗണ്ഡൂഷഃ പ്രകീര്തിതഃ|
പുനശ്ചാസ്യ സ്വേദമര്ദനാന്യാചരേത്|
ഏവമുത്ക്ലിഷ്ടഃ കഫോ വക്ത്രം പ്രതിപദ്യതേ|
താവച്ച ധാര്യോ യാവത് കഫപൂര്ണകപോലതാ സ്രവദ്ഘ്രാണനേത്രതാ ഭേഷജസ്യ വാനുപഹതിഃ കഫേന|
ഏവം ത്രീന് പഞ്ച സപ്ത വാ ഗണ്ഡൂഷാന് ധാരയേത്|
യാവദ്വാ സമ്യഗ്ധൂമപീതലിങ്ഗോത്പത്തിഃ||൫||
View original
अथ निवाते सातपे सुख़ोपविष्टस्तन्मनाः स्विन्नमृदितगलकपोलललाटदेशो वरमध्यावरां क्रमाद्वक्त्रार्धत्रिभागचतुर्भागपूरणीं द्रवमात्रां कल्कं वा कोलप्रमाणं किञ्चिदुन्नमितास्योऽनभ्यवहरन् धारयेत्|
कवले तु पर्यायेण कपोलौ कण्ठं च सञ्चारयेत्|
अयमेव च कवलगण्डूषयोर्विशेषः|
मुख़े सञ्चार्यते या तु सा मात्रा कवलः स्मृतः|
असञ्चारा तु या मात्रा स गण्डूषः प्रकीर्तितः|
पुनश्चास्य स्वेदमर्दनान्याचरेत्|
एवमुत्क्लिष्टः कफो वक्त्रं प्रतिपद्यते|
तावच्च धार्यो यावत् कफपूर्णकपोलता स्रवद्ग़्राणनेत्रता भेषजस्य वानुपहतिः कफेन|
एवं त्रीन् पञ्च सप्त वा गण्डूषान् धारयेत्|
यावद्वा सम्यग्धूमपीतलिङ्गोत्पत्तिः||५||
തസ്യ ഗണ്ഡൂഷസ്യ മാത്രാര്ധമുഖപൂരണീ വരാ ശ്രേഷ്ഠാ| ത്രിഭാഗമുഖപൂരണീ മധ്യാ| ചതുര്ഭാഗമുഖപൂരണീ അവരാ| ഇതി ദ്രവമാനമ്| കല്കസ്യ കോലമാത്രാ| കോലം തോലകമ്| ബദരമാത്രമേവ വാ അയമേവാസഞ്ചാരസഞ്ചാരകൃതോ ഗണ്ഡൂഷകവലയോര്വിശേഷോऽന്യത്സദൃശമ്| മുഖേത്യാദി സുബോധമ്|| ൫||
Adhikarana yogAyogAtiyogalakShaNAni cikitsAtideshashca (6) · Śloka 6
തസ്യ സ്വാസ്ഥ്യേന യോഗം ജാഡ്യരസാജ്ഞാനാരുചിപ്രസേകോപലേപൈരയോഗമ്, മുഖശോഷപാകക്ലമാരുചിഹൃദയദ്രവസ്വരസാദകര്ണനാദൈരതിയോഗമുപലക്ഷയേത്|
തേഷാം യഥാസ്വം പ്രതികുര്വീത||൬||
View original
तस्य स्वास्थ्येन योगं जाड्यरसाज्ञानारुचिप्रसेकोपलेपैरयोगम्, मुख़शोषपाकक्लमारुचिहृदयद्रवस्वरसादकर्णनादैरतियोगमुपलक्षयेत्|
तेषां यथास्वं प्रतिकुर्वीत||६||
തത്ര ച ധൂമവത് സമ്യഗ്യോഗലക്ഷണമ്| ജാഡ്യാദീന്യയോഗാതിയോഗലക്ഷണമിതി| ഏഷു ജാദ്യാദിഷ്വാത്മീയാം ചികിത്സാം കുര്യാത്|| ൬||
Adhikarana pratisAraNaBedAH dravya~jcapratisAraNArhAH vyAdhayaH atiyogalakShaNam (7) · Śloka 7
പ്രതിസാരണം തു ത്രിവിധമ്|
ഗണ്ഡൂഷോദിതാനാം ദ്രവ്യാണാം രസക്രിയാ കല്കശ്ചര്ണൂശ്ച|
തദഭിഷ്യന്ദാധിമന്ഥഗലശുണ്ഡികാദിഷു യുക്ത്യാ പ്രയോജ്യമ്|
അതിപ്രതിസാരണാദൂഷാപ്ലോഷദാഹക്ലേദശോഷാദയോ ഭവന്തി||൭||
View original
प्रतिसारणं तु त्रिविधम्|
गण्डूषोदितानां द्रव्याणां रसक्रिया कल्कश्चर्णूश्च|
तदभिष्यन्दाधिमन्थगलशुण्डिकादिषु युक्त्या प्रयोज्यम्|
अतिप्रतिसारणादूषाप्लोषदाहक्लेदशोषादयो भवन्ति||७||
ഗണ്ഡൂഷോക്താനാം ദ്രവ്യാണാം രസക്രിയാകല്കചൂര്ണൈസ്ത്രിവിധം പ്രതിസാരണമുച്യതേ| തച്ച പ്രതിസാരണമഭിഷ്യന്ദാധിമന്ഥഗലശുണ്ഡികാദിഷു യഥോയോഗമുപയോജ്യമ്| പ്രതിസാരണാതിയോഗാദൂഷാദയോ ഭവന്തി| സ്വേദാരതിമാന് ദാഹ ഊഷഃ|| ൭||
Adhikarana mukhAlepavidhiH (8) · Śloka 8
മുഖാലേപോऽപി ത്രിവിധോ ദോഷഘ്നോ വിഷഘ്നോ വര്ണ്യശ്ച|
ത്രിപ്രമാണശ്ചതുര്ഭാഗത്രിഭാഗാര്ധാങ്ഗുലോത്സേധഃ|
ന ചാലിപ്തമുഖോऽതിഭാഷ്യഹാസ്യക്രോധശോകരോദനഖാദനാഗ്യാതപദിവാസ്വപ്നാന് സേവേത|
കണ്ഡൂത്വക്ശോഷപീനസദൃഷ്ട്യുപഘാത ഭയാത്|
ന ച ശുഷ്യന്നുപേക്ഷിതവ്യഃ|
ശുഷ്കോ ഹി ഛവിം ദൂഷയതി|
തമാര്ദ്രയിത്വാപനയേത്|
ആലോപാന്തേ ച മുഖമഭ്യജ്യാത്||൮||
View original
मुख़ालेपोऽपि त्रिविधो दोषग़्नो विषघ्नो वर्ण्यश्च|
त्रिप्रमाणश्चतुर्भागत्रिभागार्धाङ्गुलोत्सेधः|
न चालिप्तमुख़ोऽतिभाष्यहास्यक्रोधशोकरोदनख़ादनाग्यातपदिवास्वप्नान् सेवेत|
कण्डूत्वक्शोषपीनसदृष्ट्युपग़ात भयात्|
न च शुष्यन्नुपेक्षितव्यः|
शुष्को हि छविं दूषयति|
तमार्द्रयित्वापनयेत्|
आलोपान्ते च मुख़मभ्यज्यात्||८||
ദോഷഘ്നാദിഭേദേന ത്രിവിധോ മുഖാലേപഃ| തസ്യ ച ദ്വിവിധം പ്രമാണമ്| അങ്ഗുലചതുര്ഭാഗോത്സേധോऽങ്ഗുലദ്വിഭാഗോത്സേധോऽര്ധാങ്ഗുലോത്സേധശ്ച| ഉത്സേധോ ഘനത്വമ്| ആലിപ്തമുഖസ്തത്കാലമതിഭാഷ്യാദീന് ന സേവേത| കണ്ഡ്വാദിരോഗഭയാത്| സുബോധമ്|| ൮||
Adhikarana muKAlepAnarhAH samyakprayuktamuKAlepaPala~jca (9) · Śloka 9
ന തു യോജ്യോ രാത്രിജാഗരിതാജീര്ണദത്തനസ്യാരുചിഹനുഗ്രഹപ്രതിശ്യായിനാമ്|
സമ്യക്പ്രയുക്തശ്ചാകാലവലീപലിതതിമിരവ്യങ്ഗതിലകാദീന് പ്രശമയതി|
സ്വസ്ഥസ്യ തു ദൃപ്ടിബലം പുണ്ഡരീകകാന്തവക്ത്രതാഞ്ച കരോതി||൯||
View original
न तु योज्यो रात्रिजागरिताजीर्णदत्तनस्यारुचिहनुग्रहप्रतिश्यायिनाम्|
सम्यक्प्रयुक्तश्चाकालवलीपलिततिमिरव्यङ्गतिलकादीन् प्रशमयति|
स्वस्थस्य तु दृप्टिबलं पुण्डरीककान्तवक्त्रताञ्च करोति||९||
ന തു മുഖാലേപോ രാത്രൈജാഗരിതാദിഷു യോജ്യഃ| സ ച സമ്യക്പ്രയുക്തഃ സന് അകാലപലിതാദീന് നാശയതി|| ൯||
Adhikarana mUrdhatailaBedAH prayojyavyAdhayashca (10) · Śloka 10
മൂര്ധതൈലം പുനശ്ചതുര്ധാ ഭിദ്യതേ-അഭ്യങ്ഗഃ പരിഷേകഃ പിചുര്ബസ്തിരിതി|
യഥോത്തരം തേ ബലിനഃ|
തത്രാഭ്യങ്ഗോ രൂക്ഷകണ്ഡൂമലാദിഷു പ്രയുജ്യതേ|
പരിഷേകത്വരൂ~ംഷികാശിരസ്തോദദാഹപാകവ്രണേഷു|
കേശശാതസ്ഫുടനധൂപനനേത്രസ്തമ്ഭേഷു പിചുഃ|
ബസ്തിസ്തു പ്രസുപ്ത്യര്ദിതരാത്രിജാഗരിതനാസാസ്യശോഷതിമിരവാക്സങ്ഗേഷു ചാതിദാരുണേഷു|
തേഷ്വഭ്യങ്ഗാദയഃ പ്രസിദ്ധസ്വരൂപാഃ||൧൦||
View original
मूर्धतैलं पुनश्चतुर्धा भिद्यते-अभ्यङ्गः परिषेकः पिचुर्बस्तिरिति|
यथोत्तरं ते बलिनः|
तत्राभ्यङ्गो रूक्षकण्डूमलादिषु प्रयुज्यते|
परिषेकत्वरू~ंषिकाशिरस्तोददाहपाकव्रणेषु|
केशशातस्फुटनधूपननेत्रस्तम्भेषु पिचुः|
बस्तिस्तु प्रसुप्त्यर्दितरात्रिजागरितनासास्यशोषतिमिरवाक्सङ्गेषु चातिदारुणेषु|
तेष्वभ्यङ्गादयः प्रसिद्धस्वरूपाः||१०||
ശിരസി യത്തൈലം ദീയതേ തന്മൂര്ധതൈലമുച്യതേ| തസ്യാഭ്യങ്ഗാദിഭേദേന ചതുര്വിധത്വമ്| പിചുഃ കാര്പാസമയഃ|| ൧൦||
Adhikarana shirobastividhiH (11) · Śloka 11
ശിരോബസ്തിവിധിസ്തു ബസ്തിം സുമൃദിതം ദ്വിമുഖം ശിരഃപ്രമാണമാകര്ണപ്രവേശം ദ്വാദശാങ്ഗുലവിസ്താരം കുര്യാത്|
അഥ ശുദ്ധതനോഃ സായം രാത്രൌ വാ സ്വഭ്യക്തസ്വിന്നസ്യ ജാനുസമസോപാശ്രയാസനോപവിഷ്ടസ്യ കേശാന്തേ ശ്ലക്ഷ്ണം ത്ര്യങ്ഗുലം സുസൂക്ഷ്മേണ മാഷപിഷ്ടേന സദ്യഃ സുഖാമ്ബുമൃദിതേനോഭയതഃ പ്രദിഗ്ധം വസ്ത്രപട്ടം ബധ്നീയാത്|
തതസ്തസ്യോപരി സന്ധായ ബസ്തിമാകര്ണം ബസ്തിമൂലം ച ദൃഢമവലീകം സമഞ്ചൈലവേണികയാ ബധ്വാ പുനര്മാഷപിഷ്ടേനാപരിസ്രാവി കൃത്വാ യഥാവ്യാധിദോഷദൂഷ്യഹിതം സിദ്ധമന്യതമം സ്നേഹം സുസുഖോഷ്ണമാസേചയേദ്യാവത് കേശഭൂമേരുപര്യങ്ഗുലമ്|
താവച്ച ധാര്യോ യാവത് കര്ണമുഖനാസാസ്രുതിര്വേദനോപശമോ വാ ഭവതി|
വിശേഷതോ വാതജേഷു വികാരേഷു ദശ മാത്രാസഹസ്രാണി|
പിത്തരക്തജേഷ്വഷ്ടൌ|
ഷട് കഫജേഷു|
സഹസ്രമരോഗകര്മണി|
തതോऽപനീതേ സ്നേഹേ വിമുച്യ ബസ്തിം ശിരസഃ സ്കന്ധഗ്രീവാപൃഷ്ഠലലാടാദീന്യനുസുഖം മര്ദയേത്|
ഉഷ്ണാമ്ബുനാ സ്നാതം ച യഥാര്ഹം ഭോജയേത്|
സ്നേഹോക്തം ചാസ്യാചാരമാദിശേത|
ഏവം ത്രീണി പഞ്ച സപ്ത വാ ദിനാനി യോജയേദിതി||൧൧||
View original
शिरोबस्तिविधिस्तु बस्तिं सुमृदितं द्विमुख़ं शिरःप्रमाणमाकर्णप्रवेशं द्वादशाङ्गुलविस्तारं कुर्यात्|
अथ शुद्धतनोः सायं रात्रौ वा स्वभ्यक्तस्विन्नस्य जानुसमसोपाश्रयासनोपविष्टस्य केशान्ते श्लक्ष्णं त्र्यङ्गुलं सुसूक्ष्मेण माषपिष्टेन सद्यः सुख़ाम्बुमृदितेनोभयतः प्रदिग्धं वस्त्रपट्टं बध्नीयात्|
ततस्तस्योपरि सन्धाय बस्तिमाकर्णं बस्तिमूलं च दृढमवलीकं समञ्चैलवेणिकया बध्वा पुनर्माषपिष्टेनापरिस्रावि कृत्वा यथाव्याधिदोषदूष्यहितं सिद्धमन्यतमं स्नेहं सुसुख़ोष्णमासेचयेद्यावत् केशभूमेरुपर्यङ्गुलम्|
तावच्च धार्यो यावत् कर्णमुख़नासास्रुतिर्वेदनोपशमो वा भवति|
विशेषतो वातजेषु विकारेषु दश मात्रासहस्राणि|
पित्तरक्तजेष्वष्टौ|
षट् कफजेषु|
सहस्रमरोगकर्मणि|
ततोऽपनीते स्नेहे विमुच्य बस्तिं शिरसः स्कन्धग्रीवापृष्ठललाटादीन्यनुसुख़ं मर्दयेत्|
उष्णाम्बुना स्नातं च यथार्हं भोजयेत्|
स्नेहोक्तं चास्याचारमादिशेत|
एवं त्रीणि पञ्च सप्त वा दिनानि योजयेदिति||११||
ശിരോബസ്തിരിത്യാദി| ദ്വിമുഖമിത്യേകേന മുഖേന ശിരഃ പ്രവിശതി ദ്വിതീയേന സ്നേഹം വിഭര്തി| കേശാനാമന്തേ മാഷകല്കേന ലിപ്തം വസ്ത്രപടം ബധ്വാ തസ്യോപരി ചര്മപടം ബസ്ത്യാഖ്യം യോജയേത്| ചൈലവേണീ വസ്ത്രപട്ടികാ| സുബോധമന്യത്|| ൧൧||
Adhikarana mUrdhatailaguNAH (12) · Śloka 12
ഭവതി ചാത്ര- തത്രാഭ്യങ്ഗഃ പ്രയോക്തവ്യോ രൌക്ഷ്യകണ്ഡൂമലാദിഷു|
അരൂ~ംഷികാശിരസ്തോദദാഹപാകവ്രണേഷു ച|
പരിഷേകഃ പിചുഃ കേശശാതസ്ഫുടനധൂപനേ|
നേത്രസ്തമ്ഭേ ച ബസ്തിസ്തു പ്രസുപ്ത്യര്ദിതജാഗരേ|
നാസാസ്യശോഷേ തിമിരേ ശിരോരോഗേ ച ദാരുണേ|
കചശതനസിതത്വപിഞ്ജരത്വം പരിപുടനം ശിരസഃ സമീരരോഗാന്|
ജയതി ജനയതീന്ദ്രിയപ്രസാദം സ്വരഹനുമൂര്ധബലം ച മൂര്ധതൈലമ്||൧൨||
View original
भवति चात्र- तत्राभ्यङ्गः प्रयोक्तव्यो रौक्ष्यकण्डूमलादिषु|
अरू~ंषिकाशिरस्तोददाहपाकव्रणेषु च|
परिषेकः पिचुः केशशातस्फुटनधूपने|
नेत्रस्तम्भे च बस्तिस्तु प्रसुप्त्यर्दितजागरे|
नासास्यशोषे तिमिरे शिरोरोगे च दारुणे|
कचशतनसितत्वपिञ्जरत्वं परिपुटनं शिरसः समीररोगान्|
जयति जनयतीन्द्रियप्रसादं स्वरहनुमूर्धबलं च मूर्धतैलम्||१२||
ഭവതി ചാത്രേതി തന്ത്രരീതിഃ| തത്രേത്യാദി സുബോധമ്|| ൧൨||
Adhikarana karNapUraNavidhiH (13) · Śloka 13
ധാരയേത്പൂരണം കര്ണേ കര്ണമൂലം വിമര്ദയന്|
രുജഃ സ്യാന്മാര്ദവം യാവന്മാത്രാശതമവേദനേ||൧൩||
View original
धारयेत्पूरणं कर्णे कर्णमूलं विमर्दयन्|
रुजः स्यान्मार्दवं यावन्मात्राशतमवेदने||१३||
കര്ണേ പൂരണം ധാരയേദാതുരോ യാവദ്രുജോ മാര്ദവം സ്യാത്| സ്വസ്ഥാവൃത്തേ മാത്രാശതമ്|| ൧൩||
Adhikarana mAtrAlakShaNam (14-15) · Śloka 15
യാവത് പര്യേതി ഹസ്താഗ്രം ദക്ഷിണം ജാനുമണ്ഡലമ്|
നിമേഷോന്മേഷകാലേന സമം മാത്രാ തു സാ സ്മൃതാ||൧൪||
ഇതി ശ്രീവൈദ്യപതിസിംഹഗുപ്തസ്യ സൂനോര്വാഗ്ഭടസ്യ കൃതൌ അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹസംഹിതായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ഗണ്ഡൂഷാദിവിധിര്നാമൈകത്രിംശോऽധ്യായഃ||൧൫||
View original
यावत् पर्येति हस्ताग्रं दक्षिणं जानुमण्डलम्|
निमेषोन्मेषकालेन समं मात्रा तु सा स्मृता||१४||
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने गण्डूषादिविधिर्नामैकत्रिंशोऽध्यायः||१५||
നിമോഷോന്മേഷേണ സഹ യാവദ്ദക്ഷിണം ജാനുമണ്ഡലേ ഹസ്താഗ്രം പര്യേതി ആവൃത്ത്യാ ഗച്ഛതി താവത്കാലോ മാത്രാ|| ൧൪|| ഇതി ശ്രീമന്മഹാമഹോപാധ്യായേന്ദുവിരചിതായാമ് അഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹവ്യാഖ്യായാം ശശിലേഖായാം സൂത്രസ്ഥാനേ ഏകത്രിംശോऽധ്യായഃ