Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
ಅಥಾತಃ ಕತಮಾನಿಶರೀರೀಯಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಃ||೧||
ಇತಿ ಹ ಸ್ಮಾಹ ಭಗವಾನಾತ್ರೇಯಃ||೨||
View original
अथातः कतमानिशरीरीयमिन्द्रियं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಪೂರ್ವರೂಪೀಯಾನನ್ತರಂ ಭಾವಿವ್ಯಾಧ್ಯಾಶ್ರಯಾರಿಷ್ಟಾಭಿಧಾನಾರ್ಥಂ ಕತಮಾನಿಶರೀರೀಯಮಿನ್ದ್ರಿಯಮುಚ್ಯತೇ| ಕತಮಾನಿ ಶರೀರಾಣ್ಯಧಿಕೃತ್ಯ ಕೃತಂ ಕತಮಾನಿಶರೀರೀಯಮ್||೧-೨||
Adhikarana 2 (3-6) · Śloka 6
ಕತಮಾನಿ ಶರೀರಾಣಿ ವ್ಯಾಧಿಮನ್ತಿ ಮಹಾಮುನೇ!|
ಯಾನಿ ವೈದ್ಯಃ ಪರಿಹರೇದ್ಯೇಷು ಕರ್ಮ ನ ಸಿದ್ಧ್ಯತಿ||೩||
ಇತ್ಯಾತ್ರೇಯೋಽಗ್ನಿವೇಶೇನ ಪ್ರಶ್ನಂ ಪೃಷ್ಟಃ ಸುದುರ್ವಚಮ್|
ಆಚಚಕ್ಷೇ ಯಥಾ ತಸ್ಮೈ ಭಗವಾಂಸ್ತನ್ನಿಬೋಧತ||೪||
ಯಸ್ಯ ವೈ ಭಾಷಮಾಣಸ್ಯ ರುಜತ್ಯೂರ್ಧ್ವಮುರೋ ಭೃಶಮ್|
ಅನ್ನಂ ಚ ಚ್ಯವತೇ ಭುಕ್ತಂ ಸ್ಥಿತಂ ಚಾಪಿ ನ ಜೀರ್ಯತಿ||೫||
ಬಲಂ ಚ ಹೀಯತೇ ಶೀಘ್ರಂ ತೃಷ್ಣಾ ಚಾತಿಪ್ರವರ್ಧತೇ|
ಜಾಯತೇ ಹೃದಿ ಶೂಲಂ ಚ ತಂ ಭಿಷಕ್ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್||೬||
View original
कतमानि शरीराणि व्याधिमन्ति महामुने!|
यानि वैद्यः परिहरेद्येषु कर्म न सिद्ध्यति||३||
इत्यात्रेयोऽग्निवेशेन प्रश्नं पृष्टः सुदुर्वचम्|
आचचक्षे यथा तस्मै भगवांस्तन्निबोधत||४||
यस्य वै भाषमाणस्य रुजत्यूर्ध्वमुरो भृशम्|
अन्नं च च्यवते भुक्तं स्थितं चापि न जीर्यति||५||
बलं च हीयते शीघ्रं तृष्णा चातिप्रवर्धते|
जायते हृदि शूलं च तं भिषक् परिवर्जयेत्||६||
ಪ್ರಶ್ನಮಿತಿ ಪೃಚ್ಛಾವಿಷಯಮ್| ಊರ್ಧ್ವಮುರ ಇತಿ ಉರಊರ್ಧ್ವಭಾಗ ಇತ್ಯರ್ಥಃ| ಏತದಧ್ಯಾಯಪ್ರತಿಪಾದ್ಯಾನಾಂ ಚಾಸಾಧ್ಯವ್ಯಾಧೀನಾಂ ಮರಣಸೂಚಕೇನ ರಿಷ್ಟೇನ ಸಮಂ ಮರಣಸೂಚಕತಯಾ ಸಾಧರ್ಮ್ಯಾದನರಿಷ್ಟಾನಾಮಪಿ ವ್ಯಾಧೀನಾಮಭಿಧಾನಮಿತಿ ಬ್ರುವತೇ| ಯದಿ ಏತ ಏವಾಸಾಧ್ಯವ್ಯಾಧಯೋ ಮರಣಪೂರ್ವರೂಪತಯಾ ರಿಷ್ಟರೂಪಾ ಏವ ಭವನ್ತಿ ತಥಾಽಪಿ ನ ಕಾಚಿತ್ ಕ್ಷತಿಃ| ತೇನಾರಿಷ್ಟಾಧಿಕಾರಾದರಿಷ್ಟತ್ವಮೇವ ಏತದಧ್ಯಾಯವಾಚ್ಯಾನಾಂ ವ್ಯಾಧೀನಾಮಿಚ್ಛಾಮಃ||೩-೬||
Adhikarana 3 (7-10) · Śloka 10
ಹಿಕ್ಕಾ ಗಮ್ಭೀರಜಾ ಯಸ್ಯ ಶೋಣಿತಂ ಚಾತಿಸಾರ್ಯತೇ|
ನ ತಸ್ಮೈ ಭೇಷಜಂ ದದ್ಯಾತ್ ಸ್ಮರನ್ನಾತ್ರೇಯಶಾಸನಮ್||೭||
ಆನಾಹಶ್ಚಾತಿಸಾರಶ್ಚ ಯಮೇತೌ ದುರ್ಬಲಂ ನರಮ್|
ವ್ಯಾಧಿತಂ ವಿಶತೋ ರೋಗೌ ದುರ್ಲಭಂ ತಸ್ಯ ಜೀವಿತಮ್||೮||
ಆನಾಹಶ್ಚಾತಿತೃಷ್ಣಾ ಚ ಯಮೇತೌ ದುರ್ಬಲಂ ನರಮ್|
ವಿಶತೋ ವಿಜಹತ್ಯೇನಂ ಪ್ರಾಣಾ ನಾತಿಚಿರಾನ್ನರಮ್||೯||
ಜ್ವರಃ ಪೌರ್ವಾಹ್ಣಿಕೋ ಯಸ್ಯ ಶುಷ್ಕಕಾಸಶ್ಚ ದಾರುಣಃ|
ಬಲಮಾಂಸವಿಹೀನಸ್ಯ ಯಥಾ ಪ್ರೇತಸ್ತಥೈವ ಸಃ||೧೦||
View original
हिक्का गम्भीरजा यस्य शोणितं चातिसार्यते|
न तस्मै भेषजं दद्यात् स्मरन्नात्रेयशासनम्||७||
आनाहश्चातिसारश्च यमेतौ दुर्बलं नरम्|
व्याधितं विशतो रोगौ दुर्लभं तस्य जीवितम्||८||
आनाहश्चातितृष्णा च यमेतौ दुर्बलं नरम्|
विशतो विजहत्येनं प्राणा नातिचिरान्नरम्||९||
ज्वरः पौर्वाह्णिको यस्य शुष्ककासश्च दारुणः|
बलमांसविहीनस्य यथा प्रेतस्तथैव सः||१०||
ಗಮ್ಭೀರಜಾ ಇತಿ ಗಮ್ಭೀರನಾಭ್ಯಾದಿದೇಶಜಾ, ನ ತು ಗಮ್ಭೀರಾ; ತಸ್ಯಾಃ ಸ್ವರೂಪತ ಏವಾಸಾಧ್ಯತ್ವೇನೋಕ್ತತ್ವಾತ್ ‘ಶೋಣಿತಂ ಚಾತಿಸಾರ್ಯತೇ’ ಇತಿ ವಿಶೇಷಣಮನರ್ಥಕಂ ಸ್ಯಾತ್| ವ್ಯಾಧಿತಮಿತ್ಯನೇನ ಹಿ ಆನಾಹಾತಿಸಾರಾತಿರಿಕ್ತವ್ಯಾಧಿಗೃಹೀತಮಿತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಆನಾಹಾತಿಸಾರಯೋ ರೋಗತ್ವೇ ಸಿದ್ಧೇಽಪಿ ‘ರೋಗೌ’ ಇತಿ ವಿಶೇಷೇಣ ರುಜಾಕರ್ತೃತ್ವೋಪದರ್ಶನಾರ್ಥಮ್| ಇಹಾಲಭ್ಯ ಏವ ಜೀವಿತೇ ‘ದುರ್ಲಭಮ್’ ಇತ್ಯುಕ್ತಂ; ಯಥಾ- ಸರ್ವಥಾಽಲಭ್ಯೇ ದುರ್ಲಭಮಿತಿ| ಅನ್ಯೇ ತು ದುರ್ಲಭಭಾಷಯಾ ಅನಿಯತಂ ಮರಣೇ ರಿಷ್ಟಮಿತಿ ಬ್ರುವತೇ, ಏವಮ್ “ಸಂಶಯಪ್ರಾಪ್ತಮಾತ್ರೇಯೋ ಜೀವಿತಂ ತಸ್ಯ ಮನ್ಯತೇ” (ಇಂ.ಅ.೯) ಇತ್ಯಾದಾವಪಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಯನ್ತಿ| ಅನಿಯತರಿಷ್ಟತಾಽಸ್ವಾರಸ್ಯಂ ತ್ವಸ್ಮಾಭಿಃ ಪುಷ್ಪಿತಕ ಏವೋಕ್ತಮ್| “ಸಂಶಯಪ್ರಾಪ್ತಮಾತ್ರೇಯೋ ಜೀವಿತಂ ತಸ್ಯ ಮನ್ಯತೇ” ಇತ್ಯಸ್ಯ ಚಾರ್ಥಂ ಯಸ್ಯಶ್ಯಾವನಿಮಿತ್ತೀಯೇ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಃ||೭-೧೦||
Adhikarana 4 (11-14) · Śloka 14
ಯಸ್ಯ ಮೂತ್ರಂ ಪುರೀಷಂ ಚ ಗ್ರಥಿತಂ ಸಮ್ಪ್ರವರ್ತತೇ|
ನಿರೂಷ್ಮಣೋ ಜಠರಿಣಃ ಶ್ವಸನೋ ನ ಸ ಜೀವತಿ||೧೧||
ಶ್ವಯಥುರ್ಯಸ್ಯ ಕುಕ್ಷಿಸ್ಥೋ ಹಸ್ತಪಾದಂ ವಿಸರ್ಪತಿ|
ಜ್ಞಾತಿಸಙ್ಘಂ ಸ ಸಙ್ಕ್ಲೇಶ್ಯ ತೇನ ರೋಗೇಣ ಹನ್ಯತೇ||೧೨||
ಶ್ವಯಥುರ್ಯಸ್ಯ ಪಾದಸ್ಥಸ್ತಥಾ ಸ್ರಸ್ತೇ ಚ ಪಿಣ್ಡಿಕೇ|
ಸೀದತಶ್ಚಾಪ್ಯುಭೇ ಜಙ್ಘೇ ತಂ ಭಿಷಕ್ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್||೧೩||
ಶೂನಹಸ್ತಂ ಶೂನಪಾದಂ ಶೂನಗುಹ್ಯೋದರಂ ನರಮ್|
ಹೀನವರ್ಣಬಲಾಹಾರಮೌಷಧೈರ್ನೋಪಪಾದಯೇತ್||೧೪||
View original
यस्य मूत्रं पुरीषं च ग्रथितं सम्प्रवर्तते|
निरूष्मणो जठरिणः श्वसनो न स जीवति||११||
श्वयथुर्यस्य कुक्षिस्थो हस्तपादं विसर्पति|
ज्ञातिसङ्घं स सङ्क्लेश्य तेन रोगेण हन्यते||१२||
श्वयथुर्यस्य पादस्थस्तथा स्रस्ते च पिण्डिके|
सीदतश्चाप्युभे जङ्घे तं भिषक् परिवर्जयेत्||१३||
शूनहस्तं शूनपादं शूनगुह्योदरं नरम्|
हीनवर्णबलाहारमौषधैर्नोपपादयेत्||१४||
ಮೂತ್ರಂ ಗ್ರಥಿತಮಿತಿ ಘನೀಭೂತಂ ಜ್ಞೇಯಮ್| ಜ್ಞಾತಿಸಙ್ಘಂ ಸ ಸಙ್ಕ್ಲೇಶ್ಯೇತಿವಚನೇನ ಚಿರಮಸ್ಯ ರೋಗೋಽನುವರ್ತತೇ, ತತಃ ಪ್ರತ್ಯಾಶಯಾ ಜ್ಞಾತಯಸ್ತತ್ಪ್ರತೀಕಾರಾರ್ಥಂ ಕ್ಲಿಶ್ಯನ್ತಿ, ತತಸ್ತು ಮ್ರಿಯತ ಏವ ನ ಪ್ರತಿಕರ್ತುಂ ಪಾರ್ಯತೇ| ಪಿಣ್ಡಿಕೇ ಇತಿ ಜಙ್ಘಾಮಾಂಸಪಿಣ್ಡಿಕೇ||೧೧-೧೪||
Adhikarana 5 (15-19) · Śloka 19
ಉರೋಯುಕ್ತೋ ಬಹುಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ನೀಲಃ ಪೀತಃ ಸಲೋಹಿತಃ|
ಸತತಂ ಚ್ಯವತೇ ಯಸ್ಯ ದೂರಾತ್ತಂ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್||೧೫||
ಹೃಷ್ಟರೋಮಾ ಸಾನ್ದ್ರಮೂತ್ರಃ ಶೂನಃ ಕಾಸಜ್ವರಾರ್ದಿತಃ |
ಕ್ಷೀಣಮಾಂಸೋ ನರೋ ದೂರಾದ್ವರ್ಜ್ಯೋ ವೈದ್ಯೇನ ಜಾನತಾ||೧೬||
ತ್ರಯಃ ಪ್ರಕುಪಿತಾ ಯಸ್ಯ ದೋಷಾಃ ಕಷ್ಟಾಭಿಲಕ್ಷಿತಾಃ |
ಕೃಶಸ್ಯ ಬಲಹೀನಸ್ಯ ನಾಸ್ತಿ ತಸ್ಯ ಚಿಕಿತ್ಸಿತಮ್||೧೭||
ಜ್ವರಾತಿಸಾರೌ ಶೋಫಾನ್ತೇ ಶ್ವಯಥುರ್ವಾ ತಯೋಃ ಕ್ಷಯೇ|
ದುರ್ಬಲಸ್ಯ ವಿಶೇಷೇಣ ನರಸ್ಯಾನ್ತಾಯ ಜಾಯತೇ||೧೮||
ಪಾಣ್ಡುರಶ್ಚ ಕೃಶೋಽತ್ಯರ್ಥಂ ತೃಷ್ಣಯಾಽಭಿಪರಿಪ್ಲುತಃ|
ಡಮ್ಬರೀ ಕುಪಿತೋಚ್ಛ್ವಾಸಃ ಪ್ರತ್ಯಾಖ್ಯೇಯೋ ವಿಜಾನತಾ||೧೯||
View original
उरोयुक्तो बहुश्लेष्मा नीलः पीतः सलोहितः|
सततं च्यवते यस्य दूरात्तं परिवर्जयेत्||१५||
हृष्टरोमा सान्द्रमूत्रः शूनः कासज्वरार्दितः |
क्षीणमांसो नरो दूराद्वर्ज्यो वैद्येन जानता||१६||
त्रयः प्रकुपिता यस्य दोषाः कष्टाभिलक्षिताः |
कृशस्य बलहीनस्य नास्ति तस्य चिकित्सितम्||१७||
ज्वरातिसारौ शोफान्ते श्वयथुर्वा तयोः क्षये|
दुर्बलस्य विशेषेण नरस्यान्ताय जायते||१८||
पाण्डुरश्च कृशोऽत्यर्थं तृष्णयाऽभिपरिप्लुतः|
डम्बरी कुपितोच्छ्वासः प्रत्याख्येयो विजानता||१९||
ಉರೋಯು(ಮು)ಕ್ತ ಇತಿ ಉರಃಪ್ರಭವತ್ವೇನಾನುಮೀಯಮಾನಃ| ಕಷ್ಟಾಭಿಲಕ್ಷಿತಾ ಇತಿ ದುರುಪಕ್ರಮತ್ವೇನ ಜ್ಞಾತಾಃ| ಕಿಂವಾ ‘ಕೋಷ್ಠಾ(ಷ್ಠೇಽ)ಭಿಲಕ್ಷಿತಾ’ ಇತಿ ಪಾಠಃ, ಸ ವ್ಯಕ್ತ ಏವ| ಡಮ್ಬರೀ ಸ್ತಬ್ಧಾಕ್ಷಾವಲೋಕೀ; ಕಿಂವಾ ಡಮ್ಬರೀ ಸಂರಮ್ಭವಾನ್| ಕುಪಿತ ಉಚ್ಛ್ವಾಸೋ ಯಸ್ಯ ಸ ಕುಪಿತೋಚ್ಛ್ವಾಸಃ||೧೫-೧೯||
Adhikarana 6 (20) · Śloka 20
ಹನುಮನ್ಯಾಗ್ರಹಸ್ತೃಷ್ಣಾ ಬಲಹ್ರಾಸೋಽತಿಮಾತ್ರಯಾ|
ಪ್ರಾಣಾಶ್ಚೋರಸಿ ವರ್ತನ್ತೇ ಯಸ್ಯ ತಂ ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್||೨೦||
View original
हनुमन्याग्रहस्तृष्णा बलह्रासोऽतिमात्रया|
प्राणाश्चोरसि वर्तन्ते यस्य तं परिवर्जयेत्||२०||
ಪ್ರಾಣಾಶ್ಚೋರಸಿ ವರ್ತನ್ತ ಇತಿ ವಾಯವ ಉರಸಿ ಪ್ರಕುಪಿತಾ ವಹನ್ತಿ ; ಯದಿ ತು ಜೀವಿತಂ ಪ್ರಾಣಾ ಇಹೋಚ್ಯನ್ತೇ, ತದಾ ತಸ್ಯೋರಸಿ ವರ್ತನ್ತೇ, ಮೃತ ಏವ ಪುರುಷೋ ಭವತಿ, ತತಶ್ಚ ತಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ರಿಷ್ಟೇನಾಸಾಧ್ಯತಾಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ರೋಗಿಪರಿತ್ಯಾಗೇ ವೈದ್ಯಸ್ಯಾಪ್ರಸಿದ್ಧಿರ್ಭವತ್ಯೇವೇತಿ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಾಣಾ ವಾಯವ ಇಹೋಚ್ಯನ್ತೇ ಇತಿ ಬ್ರುವತೇ; ವಯಂ ತು ಬ್ರೂಮಃ- ಸದ್ಯೋಮರಣೀಯಾರಿಷ್ಟವದೇತತ್ ಪ್ರತ್ಯಾಸನ್ನಮೃತ್ಯುಗಮಕಮೇವ ಭವಿಷ್ಯತೀತಿ||೨೦||
Adhikarana 7 (21-25) · Śloka 25
ತಾಮ್ಯತ್ಯಾಯಚ್ಛತೇ ಶರ್ಮ ನ ಕಿಞ್ಚಿದಪಿ ವಿನ್ದತಿ|
ಕ್ಷೀಣಮಾಂಸಬಲಾಹಾರೋ ಮುಮೂರ್ಷುರಚಿರಾನ್ನರಃ||೨೧||
ವಿರುದ್ಧಯೋನಯೋ ಯಸ್ಯ ವಿರುದ್ಧೋಪಕ್ರಮಾ ಭೃಶಮ್|
ವರ್ಧನ್ತೇ ದಾರುಣಾ ರೋಗಾಃ ಶೀಘ್ರಂ ಶೀಘ್ರಂ ಸ ಹನ್ಯತೇ||೨೨||
ಬಲಂ ವಿಜ್ಞಾನಮಾರೋಗ್ಯಂ ಗ್ರಹಣೀ ಮಾಂಸಶೋಣಿತಮ್ |
ಏತಾನಿ ಯಸ್ಯ ಕ್ಷೀಯನ್ತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸ ಹನ್ಯತೇ||೨೩||
ಆರೋಗ್ಯಂ ಹೀಯತೇ ಯಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಪರಿಹೀಯತೇ|
ಸಹಸಾ ಸಹಸಾ ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುರ್ಹರತಿ ಜೀವಿತಮ್||೨೪||
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕಃ- ಇತ್ಯೇತಾನಿ ಶರೀರಾಣಿ ವ್ಯಾಧಿಮನ್ತಿ ವಿವರ್ಜಯೇತ್|
ನ ಹ್ಯೇಷು ಧೀರಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಸಿದ್ಧಿಂ ಕಾಞ್ಚಿದುಪಕ್ರಮಾತ್||೨೫||
View original
ताम्यत्यायच्छते शर्म न किञ्चिदपि विन्दति|
क्षीणमांसबलाहारो मुमूर्षुरचिरान्नरः||२१||
विरुद्धयोनयो यस्य विरुद्धोपक्रमा भृशम्|
वर्धन्ते दारुणा रोगाः शीघ्रं शीघ्रं स हन्यते||२२||
बलं विज्ञानमारोग्यं ग्रहणी मांसशोणितम् |
एतानि यस्य क्षीयन्ते क्षिप्रं क्षिप्रं स हन्यते||२३||
आरोग्यं हीयते यस्य प्रकृतिः परिहीयते|
सहसा सहसा तस्य मृत्युर्हरति जीवितम्||२४||
तत्र श्लोकः- इत्येतानि शरीराणि व्याधिमन्ति विवर्जयेत्|
न ह्येषु धीराः पश्यन्ति सिद्धिं काञ्चिदुपक्रमात्||२५||
ಆಯಚ್ಛತೇ ಅಙ್ಗಾನಿ ಕ್ಷಿಪತಿ| ವಿರುದ್ಧಯೋನಯ ಇತಿ ಪರಸ್ಪರವಿರುದ್ಧಧರ್ಮಾಣಃ | ವಿರುದ್ಧಯೋನಯೋಽಪಿ ಸ್ವಲ್ಪತಯೈಕದೂಷ್ಯತಯಾ ವಾ ಅವಿರುದ್ಧೋಪಕ್ರಮಾ ಅಪಿ ಭವನ್ತೀತ್ಯತ ಉಕ್ತಂ- ವಿರುದ್ಧೋಪಕ್ರಮಾ ಇತಿ| ಆರೋಗ್ಯಂ ಹೀಯತ ಇತಿ ಅತ್ರೋಕ್ತರೋಗವ್ಯತಿರಿಕ್ತರೋಗವೃದ್ಧ್ಯಾ ಆರೋಗ್ಯಹಾನಿರ್ಬೋಧ್ಯಾ| ಪ್ರಕೃತಿಃ ಪರಿಹೀಯತ ಇತಿ ಸ್ವಭಾವಃ ಸುಶೀಲತ್ವಾದಿರೂಪಃ ಕ್ಷೀಯತೇ; ಕಿಂವಾ, ಪ್ರಕೃತಿರ್ಜನ್ಮಪ್ರತಿಬದ್ಧಾ ಶ್ಲೇಷ್ಮಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿರೂಪಾ ಹೀಯತೇ||೨೧-೨೫||
Adhikarana puShpikA · Śloka 6
ಇತ್ಯಗ್ನಿವೇಶಕೃತೇ ತನ್ತ್ರೇ ಚರಕಪ್ರತಿಸಂಸ್ಕೃತೇ ಇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಥಾನೇ ಕತಮಾನಿಶರೀರೀಯಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ನಾಮ ಷಷ್ಠೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೬||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते इन्द्रियस्थाने कतमानिशरीरीयमिन्द्रियं नाम षष्ठोऽध्यायः||६||
ಇತಿ ಶ್ರೀಚಕ್ರಪಾಣಿದತ್ತವಿರಚಿತಾಯಾಮಾಯುರ್ವೇದದೀಪಿಕಾಯಾಂ ಚರಕತಾತ್ಪರ್ಯಟೀಕಾಯಾಮಿನ್ದ್ರಿಯಸ್ಥಾನೇ ಕತಮಾನಿಶರೀರೀಯಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ನಾಮ ಷಷ್ಠೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೬||