Adhikarana 1 (1-3) · Śloka 3
ಅಥಾತಃ ಪುಷ್ಪಿತಕಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಹ||೧||
ಇತಿ ಹ ಸ್ಮಾಹ ಭಗವಾನಾತ್ರೇಯಃ||೨||
ಪುಷ್ಪಂ ಯಥಾ ಪೂರ್ವರೂಪಂ ಫಲಸ್ಯೇಹ ಭವಿಷ್ಯತಃ|
ತಥಾ ಲಿಙ್ಗಮರಿಷ್ಟಾಖ್ಯಂ ಪೂರ್ವರೂಪಂ ಮರಿಷ್ಯತಃ||೩||
View original
अथातः पुष्पितकमिन्द्रियं व्याख्यास्यामह||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
पुष्पं यथा पूर्वरूपं फलस्येह भविष्यतः|
तथा लिङ्गमरिष्टाख्यं पूर्वरूपं मरिष्यतः||३||
ವರ್ಣಸ್ವರಾನನ್ತರಂ ಗನ್ಧಸ್ಯಾಧಿಕೃತತ್ವಾನ್ನಿರ್ದಿಷ್ಟತ್ವಾಚ್ಚ ತದಾಶ್ರಯಿರಿಷ್ಟಪ್ರತಿಪಾದಕಂ ಪುಷ್ಪಿತಕಮುಚ್ಯತೇ- ಪುಷ್ಪಂ ಯಥೇತ್ಯಾದಿ| ಪ್ರಕರಣಾರ್ಥೋ ಯದ್ಯಪಿ ಸಕಲೇನ್ದ್ರಿಯಸಾಧಾರಣತಯಾ ಪ್ರಥಮಾಧ್ಯಾಯ ಏವ ವಕ್ತುಂ ಯುಜ್ಯತೇ, ತಥಾಽಪೀಹ ಪುಷ್ಪಾನುಕಾರೇಣ ಗನ್ಧಾಶ್ರಯಿರಿಷ್ಟಸ್ಯ ವಾಚ್ಯತ್ವಾತ್, ಪುಷ್ಪಂ ಪ್ರಕೃತಂ, ತತ್ಪ್ರಸಙ್ಗಾಚ್ಚ ರಿಷ್ಟಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಧರ್ಮಖ್ಯಾಪಕಮಪಿ ಪ್ರಕರಣಮಿಹೋಚ್ಯತೇ| ಪುಷ್ಪಂ ಯಥೇತ್ಯಾದೌ ಅವ್ಯಭಿಚರಿತಫಲಸಮ್ಬನ್ಧಮೇವ ಪುಷ್ಪಂ ಜ್ಞೇಯಮ್, ಅತ ಏವ ‘ಅಪ್ಯೇವಂ ತು’ ಇತ್ಯಾದಿನಾ ಫಲಪುಷ್ಪಯೋಃ ಪರಸ್ಪರವ್ಯಭಿಚಾರಂ ದರ್ಶಯತಿ||೧-೩||
Adhikarana 2 (4-5) · Śloka 5
ಅಪ್ಯೇವಂ ತು ಭವೇತ್ ಪುಷ್ಪಂ ಫಲೇನಾನನುಬನ್ಧಿ ಯತ್|
ಫಲಂ ಚಾಪಿ ಭವೇತ್ ಕಿಞ್ಚಿದ್ಯಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಂ ನ ಪೂರ್ವಜಮ್ ||೪||
ನ ತ್ವರಿಷ್ಟಸ್ಯ ಜಾತಸ್ಯ ನಾಶೋಽಸ್ತಿ ಮರಣಾದೃತೇ|
ಮರಣಂ ಚಾಪಿ ತನ್ನಾಸ್ತಿ ಯನ್ನಾರಿಷ್ಟಪುರಃಸರಮ್||೫||
View original
अप्येवं तु भवेत् पुष्पं फलेनाननुबन्धि यत्|
फलं चापि भवेत् किञ्चिद्यस्य पुष्पं न पूर्वजम् ||४||
न त्वरिष्टस्य जातस्य नाशोऽस्ति मरणादृते|
मरणं चापि तन्नास्ति यन्नारिष्टपुरःसरम्||५||
ಪುಷ್ಪಫಲದೃಷ್ಟಾನ್ತೇನ ರಿಷ್ಟಮರಣಯೋರ್ದುರ್ಬೋಧತ್ವಾತ್ ಪುಷ್ಪಫಲವ್ಯಭಿಚಾರಮಪಿ ಶಿಷ್ಯೋ ಗೃಹ್ಣೀಯಾದಿತಿ ತನ್ನಿರಾಸಾರ್ಥಮಾಹ- ಅಪ್ಯೇವಮಿತ್ಯಾದಿ| ಫಲೇನಾನುಬನ್ಧೀತಿ ಯಥಾ- ವೇತಸಪುಷ್ಪಮ್| ಯಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಂ ನ ಪೂರ್ವಜಮಿತಿ ಯಥಾ- ಅಶ್ವತ್ಥಾದಿಫಲಮ್| ಜಾತಸ್ಯೇತಿ ಸಮ್ಪೂರ್ಣಸ್ಯ, ಕಿಞ್ಚಿದುದಿತೇ ಹ್ಯರಿಷ್ಟೇಽಸಮ್ಪೂರ್ಣೇ ನಾವಶ್ಯಂ ಮೃತ್ಯುಃ| ಅನ್ಯೇ ತು ಜಾತಸ್ಯ ನಿಯತಸ್ಯೇತಿ ವರ್ಣಯನ್ತಿ; ದ್ವಿವಿಧಂ ಹಿ ರಿಷ್ಟಂ- ನಿಯತಂ ಚಾನಿಯತಂ ಚ; ತತ್ರ ನಿಯತಂ “ಮೃತಮೇವ ತಮಾತ್ರೇಯೋ ವ್ಯಾಚಚಕ್ಷೇ ಪುನರ್ವಸುಃ” (ಇಂ.ಅ.೭) ಇತ್ಯಾದಿ, ಅನಿಯತಂ ಯಥಾ- “ಸಂಶಯಪ್ರಾಪ್ತಮಾತ್ರೇಯೋ ಮನ್ಯತೇ ತಸ್ಯ ಜೀವಿತಮ್” (ಇಂ.ಅ.೯), “ಅರೋಗಃ ಸಂಶಯಂ ಗತ್ವಾ ಕಶ್ಚಿದೇವ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ” (ಇಂ.ಅ.೫) ಇತಿ; ತಥಾಽನಿಯತಾರಿಷ್ಟಾಭಿಪ್ರಾಯೇಣೈವ ಸುಶ್ರುತೇಽಪ್ಯುಕ್ತಂ- “ಧ್ರುವಂ ತ್ವರಿಷ್ಟೇ ಮರಣಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಸ್ತತ್ ಕಿಲಾಮಲೈಃ| ರಸಾಯನತಪೋಜಪ್ಯತತ್ಪರೈರ್ವಾ ನಿವಾರ್ಯತೇ” ಇತಿ| (ಸು.ಸೂ.ಅ.) ಏತಚ್ಚಾನ್ಯೇ ನ ಮನ್ಯನ್ತೇ, ಆಚಾರ್ಯೇಣ ರಿಷ್ಟಮರಣಯೋರವ್ಯಭಿಚಾರಸ್ಯ ಮಹತಾ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ದರ್ಶಿತತ್ವಾತ್| ಸಂಶಯಪ್ರಾಪ್ತಮಿತಿ ವಚನಂ ಮರಣಪ್ರತಿಪಾದಕಮೇವಾಚಾರ್ಯೇಣ ಭಙ್ಗ್ಯನ್ತರೇಣೋಕ್ತಂ, ಯಥಾಽಽಚಾರ್ಯಸ್ಯ ರಿಷ್ಟಾರ್ಥಸ್ತಥಾ ತದ್ಗ್ರನ್ಥ ಏವ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಃ| ಯತ್ತು ರಸಾಯನಾದಿನಾ ಬಾಧ್ಯತ್ವಂ ರಿಷ್ಟಸ್ಯ ತದನುಮತಮೇವ, ರಸಾಯನಮಹೇಶ್ವರಪ್ರಸಾದಾದಯೋ ಹಿ ಸರ್ವಲೋಕಮರ್ಯಾದಾಮಪಿ ಹನ್ತುಂ ಕ್ಷಮಾಃ, ಅತಸ್ತೇನ ತದ್ವ್ಯಭಿಚಾರಮವೇಕ್ಷ್ಯೇಹ ಗ್ರನ್ಥಃ ಕ್ರಿಯತೇ; ಮಹೇಶ್ವರೋ ಹಿ ಭಸ್ಮೀಭೂತಂ ಕಾಮಂ ಪುನರ್ಜೀವಯತಿ ಸ್ಮ, ತಪಸಾ ಚ ರಾಮೇಣ ಮೃತೋಽಪಿ ವಿಪ್ರಪುತ್ರಃ ಪುನರ್ಜೀವಿತ ಇತ್ಯಾದ್ಯನುಸರಣೀಯಮ್| ಅನ್ಯೇ ತು ಕಾಲಮೃತ್ಯಾವೇವ ರಿಷ್ಟಪೂರ್ವಕಂ ಮರಣಂ ಭವತೀತಿ ವರ್ಣಯನ್ತಿ, ವದನ್ತಿ ಚ- “ಯದ್ಯಕಾಲಮೃತ್ಯೌ ರಿಷ್ಟಂ ಭವತಿ ತದಾ ವರ್ಣಾದ್ಯಂ ಮೃತ್ಯುಪ್ರದಂ ರಿಷ್ಟಂ ತದ್ವಿಫಲಂ ಸ್ಯಾತ್, ಯೇನ ಕಾಲಮೃತ್ಯಾವುಚಿತಾಚರಣೇಽಪಿ ಪರಂ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವತಿ ನಾಕಾಲಮೃತ್ಯೌ, ತತ್ರ ರಿಷ್ಟೇ ಜಾತೇ ಯದ್ಯುಚಿತಾ ಕ್ರಿಯಾ ಕ್ರಿಯತೇ ನ ತದಾ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವಿತುಮರ್ಹತಿ; ತೇನ ಕಾಲಮೃತ್ಯುಗತಮೇವ ರಿಷ್ಟಮ್” ಇತಿ| ತಚ್ಚ ನ, ಅವಿಶೇಷೇಣ ಕಾಲಾಕಾಲಮರಣೇ ರಿಷ್ಟಸದ್ಭಾವನಿಯಮಾಭಿಧಾನಾತ್| ಅಕಾಲಮೃತ್ಯೌ ಚ ಯದೈವ ಕ್ರಿಯಾಪಥಮತಿಕ್ರಾನ್ತೇಽಪಚಾರಜನಿತೋ ವ್ಯಾಧಿರ್ಭವತಿ, ತದೈವ ಪರಂ ರಿಷ್ಟಂ ಭವತಿ, ಅತ ಏವೋಕ್ತಂ- “ಕ್ಷಣೇನ ಹಿ ರಿಷ್ಟಾನಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವನ್ತಿ” ಇತಿ| ಯಶ್ಚೈನಂ (ವಂ) ನ ಸ್ವೀಕರೋತಿ ತಸ್ಯ ನಿಯತಾಯುಷೋಽಪಚಾರಜನ್ಯವ್ಯಾಧೇರಸಾಧ್ಯತಾ ಕದಾಽಪಿ ನ ಸ್ಯಾತ್; ಯೇನ, ಯಥಾ- ಅಪಚಾರಜಾ ದೋಷಾ ಅತಿಶಯಪ್ರಮಾದಾದಸಾಧ್ಯವ್ಯಾಧಿಜನಕಾ ಭವನ್ತಿ, ತಥಾ ಮರಣಪೂರ್ವರಿಷ್ಟಜನಕಾ ಅಪಿ ಭವನ್ತಿ||೪-೫||
Adhikarana 3 (6) · Śloka 6
ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಮರಿಷ್ಟಾಭಮನರಿಷ್ಟಮಜಾನತಾ|
ಅರಿಷ್ಟಂ ವಾಽಪ್ಯಸಮ್ಬುದ್ಧಮೇತತ್ ಪ್ರಜ್ಞಾಪರಾಧಜಮ್||೬||
View original
मिथ्यादृष्टमरिष्टाभमनरिष्टमजानता|
अरिष्टं वाऽप्यसम्बुद्धमेतत् प्रज्ञापराधजम्||६||
ಯತ್ರ ಕುತ್ರಚಿದ್ರಿಷ್ಟಮರಣವ್ಯಭಿಚಾರಿಜ್ಞಾನಂ ಭವತಿ ತದ್ಭ್ರಾನ್ತಮಿತಿ ದರ್ಶಯನ್ನಾಹ- ಮಿಥ್ಯೇತ್ಯಾದಿ| ಅರಿಷ್ಟಾಭಮಿತಿ ಅರಿಷ್ಟಸದೃಶಮ್| ಮಿಥ್ಯಾದೃಷ್ಟಮಿತಿ ರಿಷ್ಟತ್ವೇನ ಜ್ಞಾತಮ್; ಏತದನರಿಷ್ಟೇ ರಿಷ್ಟಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರಜ್ಞಾಪರಾಧಜಂ; ತಥಾ ರಿಷ್ಟಮಪಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮರೂಪತಯಾ ಮಾರಕೇ ವ್ಯಾಧಾವಸಮ್ಬನ್ಧಂ ಭವತಿ, ಏತದಪಿ ಪ್ರಜ್ಞಾಪರಾಧಜಂ ಮಿಥ್ಯಾಜ್ಞಾನಮ್| ತೇನ ರಿಷ್ಟೇ ಸತ್ಯಪಿ ಮರಣಂ ನ ಭವತೀತಿ ಜ್ಞಾನಂ ಭ್ರಾನ್ತಂ, ತಥಾ ರಿಷ್ಟಂ ವಿನಾಽಪಿ ಕ್ವಚಿನ್ಮರಣಂ ಭವತೀತಿ ಜ್ಞಾನಂ ಭ್ರಾನ್ತಮ್| ತತಶ್ಚ ಸಿದ್ಧೋಽವ್ಯಭಿಚಾರೋ ಮರಣರಿಷ್ಟಯೋರಿತಿ ವಾಕ್ಯಾರ್ಥಃ||೬||
Adhikarana 4 (7) · Śloka 7
ಜ್ಞಾನಸಮ್ಬೋಧನಾರ್ಥಂ ತು ಲಿಙ್ಗೈರ್ಮರಣಪೂರ್ವಜೈಃ|
ಪುಷ್ಪಿತಾನುಪದೇಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ನರಾನ್ ಬಹುವಿಧೈರ್ಬಹೂನ್ ||೭||
View original
ज्ञानसम्बोधनार्थं तु लिङ्गैर्मरणपूर्वजैः|
पुष्पितानुपदेक्ष्यामो नरान् बहुविधैर्बहून् ||७||
ಜ್ಞಾಯತೇ ಮರಣಮನೇನೇತಿ ಜ್ಞಾನಂ ರಿಷ್ಟಂ, ತಸ್ಯ ಸಮ್ಯಗ್ಬೋಧನಂ ಜ್ಞಾನಸಮ್ಬೋಧನಮ್| ಮರಣಪೂರ್ವಜೈರಿತಿ ಮರಣಪೂರ್ವಭಾವಿಭಿಃ| ಪುಷ್ಪಿತಾ ಯಥಾ ವೃಕ್ಷಾದಯೋ ಗನ್ಧವನ್ತೋ ಭವನ್ತಿ ತಥಾ ರಿಷ್ಟಗನ್ಧಪ್ರಯುಕ್ತಾ ಯೇ ಭವನ್ತಿ ತೇ ಪುಷ್ಪಿತಾಃ, ತಾನ್ ಪುಷ್ಪಿತಾನ್| ಬಹುವಿಧೈರ್ಲಿಙ್ಗೈರ್ಬಹೂನ್ ಪುಷ್ಪಿತಾನಿತಿ ಯೋಜನಾ||೭||
Adhikarana 5 (8-16) · Śloka 17
ನಾನಾಪುಷ್ಪೋಪಮೋ ಗನ್ಧೋ ಯಸ್ಯ ಭಾತಿ ದಿವಾನಿಶಮ್|
ಪುಷ್ಪಿತಸ್ಯ ವನಸ್ಯೇವ ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾವತಃ||೮||
ತಮಾಹುಃ ಪುಷ್ಪಿತಂ ಧೀರಾ ನರಂ ಮರಣಲಕ್ಷಣೈಃ|
ಸ ನಾ ಸಂವತ್ಸರಾದ್ದೇಹಂ ಜಹಾತೀತಿ ವಿನಿಶ್ಚಯಃ||೯||
ಏವಮೇಕೈಕಶಃ ಪುಷ್ಪೈರ್ಯಸ್ಯ ಗನ್ಧಃ ಸಮೋ ಭವೇತ್|
ಇಷ್ಟೈರ್ವಾ ಯದಿ ವಾಽನಿಷ್ಟೈಃ ಸ ಚ ಪುಷ್ಪಿತ ಉಚ್ಯತೇ||೧೦||
ಸಮಾಸೇನಾಶುಭಾನ್ ಗನ್ಧಾನೇಕತ್ವೇನಾಥವಾ ಪುನಃ|
ಆಜಿಘ್ರೇದ್ಯಸ್ಯ ಗಾತ್ರೇಷು ತಂ ವಿದ್ಯಾತ್ ಪುಷ್ಪಿತಂ ಭಿಷಕ್||೧೧||
ಆಪ್ಲುತಾನಾಪ್ಲುತೇ ಕಾಯೇ ಯಸ್ಯ ಗನ್ಧಾಃ ಶುಭಾಶುಭಾಃ|
ವ್ಯತ್ಯಾಸೇನಾನಿಮಿತ್ತಾಃ ಸ್ಯುಃ ಸ ಚ ಪುಷ್ಪಿತ ಉಚ್ಯತೇ||೧೨||
ತದ್ಯಥಾ- ಚನ್ದನಂ ಕುಷ್ಠಂ ತಗರಾಗುರುಣೀ ಮಧು|
ಮಾಲ್ಯಂ ಮೂತ್ರಪುರೀಷೇ ಚ ಮೃತಾನಿ ಕುಣಪಾನಿ ಚ||೧೩||
ಯೇ ಚಾನ್ಯೇ ವಿವಿಧಾತ್ಮಾನೋ ಗನ್ಧಾ ವಿವಿಧಯೋನಯಃ|
ತೇಽಪ್ಯನೇನಾನುಮಾನೇನ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ವಿಕೃತಿಂ ಗತಾಃ||೧೪||
ಇದಂ ಚಾಪ್ಯತಿದೇಶಾರ್ಥಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಗನ್ಧಸಂಶ್ರಯಮ್|
ವಕ್ಷ್ಯಾಮೋ ಯದಭಿಜ್ಞಾಯ ಭಿಷಙ್ಮರಣಮಾದಿಶೇತ್||೧೫||
ವಿಯೋನಿರ್ವಿದುರೋ ಗನ್ಧೋ ಯಸ್ಯ ಗಾತ್ರೇಷು ಜಾಯತೇ|
ಇಷ್ಟೋ ವಾ ಯದಿ ವಾಽನಿಷ್ಟೋ ನ ಸ ಜೀವತಿ ತಾಂ ಸಮಾಮ್||೧೬||
ಏತಾವದ್ಗನ್ಧವಿಜ್ಞಾನಂ,...|೧೭|
View original
नानापुष्पोपमो गन्धो यस्य भाति दिवानिशम्|
पुष्पितस्य वनस्येव नानाद्रुमलतावतः||८||
तमाहुः पुष्पितं धीरा नरं मरणलक्षणैः|
स ना संवत्सराद्देहं जहातीति विनिश्चयः||९||
एवमेकैकशः पुष्पैर्यस्य गन्धः समो भवेत्|
इष्टैर्वा यदि वाऽनिष्टैः स च पुष्पित उच्यते||१०||
समासेनाशुभान् गन्धानेकत्वेनाथवा पुनः|
आजिघ्रेद्यस्य गात्रेषु तं विद्यात् पुष्पितं भिषक्||११||
आप्लुतानाप्लुते काये यस्य गन्धाः शुभाशुभाः|
व्यत्यासेनानिमित्ताः स्युः स च पुष्पित उच्यते||१२||
तद्यथा- चन्दनं कुष्ठं तगरागुरुणी मधु|
माल्यं मूत्रपुरीषे च मृतानि कुणपानि च||१३||
ये चान्ये विविधात्मानो गन्धा विविधयोनयः|
तेऽप्यनेनानुमानेन विज्ञेया विकृतिं गताः||१४||
इदं चाप्यतिदेशार्थं लक्षणं गन्धसंश्रयम्|
वक्ष्यामो यदभिज्ञाय भिषङ्मरणमादिशेत्||१५||
वियोनिर्विदुरो गन्धो यस्य गात्रेषु जायते|
इष्टो वा यदि वाऽनिष्टो न स जीवति तां समाम्||१६||
एतावद्गन्धविज्ञानं,...|१७|
ವನಸ್ಯೇತ್ಯುಕ್ತೇಽಪಿ ಯತ್ ‘ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾವತಃ’ ಇತಿ ಕರೋತಿ, ತೇನ ಭಿನ್ನಜಾತೀಯಂ ವನಂ ಗ್ರಾಹಯತಿ; ವನಂ ಹಿ ಸ್ವಜಾತೀಯವೃಕ್ಷಾಣಾಮಪಿಸ್ಯಾತ್, ಯಥಾ- ಚಮ್ಪಕವನಮಶೋಕವನಮಿತ್ಯಾದಿ; ನಾನಾತ್ವಂ ಚ ಪುಷ್ಪಾಣಾಮೇಕಜಾತೀಯಾನಾಮಪಿ ಕಲಿಕಾದ್ಯವಸ್ಥಾಭೇದಾದಪಿ ಸ್ಯಾತ್, ತಸ್ಮಾತ್ ಸಾಧು ವಿಶೇಷಣಂ- ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾವತ ಇತಿ| ಮರಣಲಕ್ಷಣೈರ್ಯಥೋಕ್ತೈರ್ಗನ್ಧೈಸ್ತಂ ಪುಷ್ಪಿತಮಾಹುರಿತಿ ಯೋಜ್ಯಮ್| ಸಂವತ್ಸರಾದಿತಿ ಸಂವತ್ಸರಾಭ್ಯನ್ತರೇ| ಏವಮಿತಿ ದಿವಾನಿಶಮ್| ಸಮಾಸೇನೇತ್ಯಾದಿನಾ ಪುಷ್ಪವ್ಯತಿರಿಕ್ತಶವಾದ್ಯಶುಭಗನ್ಧಯೋಗೇನಾಪಿ ಪುಷ್ಪಿತತ್ವಂ, ‘ಪರಿಭಾಷ್ಯತೇ’ ಇತಿ ಶೇಷಃ; ಸಮಾಸೇನೇತಿ ಮೇಲಕೇನ| ಆಪ್ಲುತೇತ್ಯಾದೌ ಆಪ್ಲುತಾನಾಪ್ಲುತವಿಶೇಷವ್ಯತ್ಯಾಸಃ, ತಥಾ ಶುಭಾಶುಭಗನ್ಧಾನಾಂ ವ್ಯತ್ಯಾಸಶ್ಚ ಜ್ಞೇಯಃ| ಪುಷ್ಪಿತತ್ವಾಭಿಧಾನಂ ಚ ಯತ್ರ ಯತ್ರ, ತತ್ರ ತತ್ರ ಸಂವತ್ಸರಾನ್ತಂ ಜೀವಿತಂ ಪೂರ್ವವಚನಾದ್ಭವತಿ| ತದ್ಯಥೇತ್ಯಾದಿನಾ ಶುಭಾಶುಭದ್ರವ್ಯಾಣ್ಯಾಹ| ಮೃತಾನೀತಿ ಮಾನುಷವ್ಯತಿರಿಕ್ತಾನಿ ಗವಾದೀನಿ ಮೃತಾನಿ, ಕುಣಪಾನಿ ತು ಮಾನುಷಶರೀರಾಣೀ| ವಿವಿಧಯೋನಯ ಇತ್ಯನೇನ ನಾನಾದ್ರವ್ಯಕೃತಧೂಪವರ್ತ್ಯಾದಿಗನ್ಧಾನ್ ಗ್ರಾಹಯತಿ; ವಿವಿಧಾತ್ಮಾನ ಇತ್ಯನೇನ ತು ಅಕೃತ್ರಿಮನಾನಾದ್ರವ್ಯಗನ್ಧಾ ಉಚ್ಯನ್ತೇ| ಅನೇನಾನುಮಾನೇನೇತಿ ‘ಆಪ್ಲುತಾನಾಪ್ಲುತೇ’ ಇತ್ಯಾದಿಗ್ರನ್ಥೋಕ್ತರಿಷ್ಟಾನುಸಾರೇಣ| ಅತಿದೇಶಾರ್ಥಮಿತಿ ಅನುಕ್ತಜ್ಞಾನಾರ್ಥಮ್| ವಿಯೋನಿರಿತಿ ನಿರ್ಹೇತುಕಃ| ವಿದೂರ ಇತಿ ಸ್ಥಾಯೀ||೮-೧೬||-
Adhikarana 6 (17-22) · Śloka 22
...ರಸಜ್ಞಾನಮತಃ ಪರಮ್|
ಆತುರಾಣಾಂ ಶರೀರೇಷು ವಕ್ಷ್ಯತೇ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್||೧೭||
ಯೋ ರಸಃ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾನಾಂ ನರಾಣಾಂ ದೇಹಸಮ್ಭವಃ|
ಸ ಏಷಾಂ ಚರಮೇ ಕಾಲೇ ವಿಕಾರಂ ಭಜತೇ ದ್ವಯಮ್||೧೮||
ಕಶ್ಚಿದೇವಾಸ್ಯವೈರಸ್ಯಮತ್ಯರ್ಥಮುಪಪದ್ಯತೇ|
ಸ್ವಾದುತ್ವಮಪರಶ್ಚಾಪಿ ವಿಪುಲಂ ಭಜತೇ ರಸಃ||೧೯||
ತಮನೇನಾನುಮಾನೇನ ವಿದ್ಯಾದ್ವಿಕೃತಿಮಾಗತಮ್|
ಮನುಷ್ಯೋ ಹಿ ಮನುಷ್ಯಸ್ಯ ಕಥಂ ರಸಮವಾಪ್ನುಯಾತ್||೨೦||
ಮಕ್ಷಿಕಾಶ್ಚೈವ ಯೂಕಾಶ್ಚ ದಂಶಾಶ್ಚ ಮಶಕೈಃ ಸಹ|
ವಿರಸಾದಪಸರ್ಪನ್ತಿ ಜನ್ತೋಃ ಕಾಯಾನ್ಮುಮೂರ್ಷತಃ||೨೧||
ಅತ್ಯರ್ಥರಸಿಕಂ ಕಾಯಂ ಕಾಲಪಕ್ವಸ್ಯ ಮಕ್ಷಿಕಾಃ|
ಅಪಿ ಸ್ನಾತಾನುಲಿಪ್ತಸ್ಯ ಭೃಶಮಾಯಾನ್ತಿ ಸರ್ವಶಃ||೨೨||
View original
...रसज्ञानमतः परम्|
आतुराणां शरीरेषु वक्ष्यते विधिपूर्वकम्||१७||
यो रसः प्रकृतिस्थानां नराणां देहसम्भवः|
स एषां चरमे काले विकारं भजते द्वयम्||१८||
कश्चिदेवास्यवैरस्यमत्यर्थमुपपद्यते|
स्वादुत्वमपरश्चापि विपुलं भजते रसः||१९||
तमनेनानुमानेन विद्याद्विकृतिमागतम्|
मनुष्यो हि मनुष्यस्य कथं रसमवाप्नुयात्||२०||
मक्षिकाश्चैव यूकाश्च दंशाश्च मशकैः सह|
विरसादपसर्पन्ति जन्तोः कायान्मुमूर्षतः||२१||
अत्यर्थरसिकं कायं कालपक्वस्य मक्षिकाः|
अपि स्नातानुलिप्तस्य भृशमायान्ति सर्वशः||२२||
ವೈರಸ್ಯಮಿತಿ ಅನಿಷ್ಟರಸತಾಮ್| ಕಥಮಿತಿ ಆಕ್ಷೇಪೇ; ತೇನ ನ ಕಥಮಪೀತ್ಯರ್ಥಃ| ಅವಾಪ್ನುಯಾದಿತಿ ಜಾನೀಯಾತ್| ಅತ್ಯರ್ಥರಸಿಕಮಿತಿ ಅತಿಸ್ವಾದುರಸಮ್| ಕಾಲಪಕ್ವಾಸ್ಯೇತಿ ಪೂರ್ಣಕಾಲಸ್ಯ| ಸರ್ವಶ ಇತಿ ಸರ್ವಗಾತ್ರೇಷು||೧೭-೨೨||
Adhikarana 7 (23) · Śloka 23
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕಃ- ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಮಯೋಕ್ತಾನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ರಸಗನ್ಧಯೋಃ|
ಪುಷ್ಪಿತಸ್ಯ ನರಸ್ಯೈತತ್ಫಲಂ ಮರಣಮಾದಿಶೇತ್||೨೩||
View original
तत्र श्लोकः- सामान्येन मयोक्तानि लिङ्गानि रसगन्धयोः|
पुष्पितस्य नरस्यैतत्फलं मरणमादिशेत्||२३||
ಸಙ್ಗ್ರಹಶ್ಲೋಕೇ ಸಾಮಾನ್ಯೇನ ಪುಷ್ಪಿತಸ್ಯೇತಿ ವಚನಾದ್ರಸರಿಷ್ಟೇಽಪಿ ಪುಷ್ಪಿತತ್ವಮಸ್ಯ ವಿವಕ್ಷಿತಂ, ತೇನ ರಸರಿಷ್ಟೇಽಪಿ ಸಂವತ್ಸರಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಮರಣಮಿತಿ ಫಲತಿ||೨೩||
Adhikarana puShpikA · Śloka 2
ಇತ್ಯಗ್ನಿವೇಶಕೃತೇ ತನ್ತ್ರೇ ಚರಕಪ್ರತಿಸಂಸ್ಕೃತೇ ಇನ್ದ್ರಿಯಸ್ಥಾನೇ ಪುಷ್ಪಿತಕಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ನಾಮ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೨||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते इन्द्रियस्थाने पुष्पितकमिन्द्रियं नाम द्वितीयोऽध्यायः||२||
ಇತಿ ಶ್ರೀಚಕ್ರಪಾಣಿದತ್ತವಿರಚಿತಾಯಾಮಾಯುರ್ವೇದದೀಪಿಕಾಯಾಂ ಚರಕತಾತ್ಪರ್ಯಟೀಕಾಯಾಮಿನ್ದ್ರಿಯಸ್ಥಾನೇ ಪುಷ್ಪಿತಕಮಿನ್ದ್ರಿಯಂ ನಾಮ ದ್ವಿತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೨||