Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
ಅಥಾತೋಽಷ್ಟೌನಿನ್ದಿತೀಯಮಧ್ಯಾಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಃ||೧||
ಇತಿ ಹ ಸ್ಮಾಹ ಭಗವಾನಾತ್ರೇಯಃ||೨||
View original
अथातोऽष्टौनिन्दितीयमध्यायं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
ರೋಗಚತುಷ್ಕೇ ರೋಗಾ ಉಕ್ತಾಃ, ಭೇಷಜಂ ಚ ಭೇಷಜಚತುಷ್ಕೇ, ರೋಗಭೇಷಜಯೋಸ್ತು ಯೋಜನಾ ಯಥಾ ಕರ್ತವ್ಯಾ ತದ್ವಕ್ತುಂ ಯೋಜನಾಚತುಷ್ಕೋಽಭಿಧೀಯತೇ| ಸಾ ಚ ಯೋಜನಾ ರೋಗೇಣ ಸಮಂ ಭೇಷಜಾನಾಂ ಪ್ರಾಯಃ ಶರೀರಮೇವಾಪೇಕ್ಷತ ಇತಿ ಶರೀರಭೇದಪ್ರತಿಪಾದಕೋಽಷ್ಟೌನಿನ್ದಿತೀಯೋಽಭಿಧೀಯತೇ||೧-೨||
Adhikarana 2 (3) · Śloka 3
ಇಹ ಖಲು ಶರೀರಮಧಿಕೃತ್ಯಾಷ್ಟೌ ಪುರುಷಾ ನಿನ್ದಿತಾ ಭವನ್ತಿ; ತದ್ಯಥಾ- ಅತಿದೀರ್ಘಶ್ಚ, ಅತಿಹ್ರಸ್ವಶ್ಚ, ಅತಿಲೋಮಾ ಚ, ಅಲೋಮಾ ಚ , ಅತಿಕೃಷ್ಣಶ್ಚ, ಅತಿಗೌರಶ್ಚ, ಅತಿಸ್ಥೂಲಶ್ಚ, ಅತಿಕೃಶಶ್ಚೇತಿ||೩||
View original
इह खलु शरीरमधिकृत्याष्टौ पुरुषा निन्दिता भवन्ति; तद्यथा- अतिदीर्घश्च, अतिह्रस्वश्च, अतिलोमा च, अलोमा च , अतिकृष्णश्च, अतिगौरश्च, अतिस्थूलश्च, अतिकृशश्चेति||३||
ಶರೀರಮಧಿಕೃತ್ಯೇತಿವಚನೇನ ಮನೋಽಧಿಕೃತ್ಯ ಯೇ ನಿನ್ದಿತಾ ಅಧಾರ್ಮಿಕಕದರ್ಯಾದಯಃ, ತಾನಿಹಾನುಪಯುಕ್ತಾನ್ನಿರಾಕರೋತಿ; ಅತಿದೀರ್ಘಾದಯಶ್ಚ ಷಡಿಹ ನಿನ್ದಿತಪ್ರಸ್ತಾವಾದುಚ್ಯನ್ತೇ; ನಿನ್ದಿತತ್ವಂ ಚ ತೇಷಾಂ ಲೋಕವಿಗಾನಾದೇವ | ಅತಿದೀರ್ಘಶ್ಚೇತ್ಯಾದಿಚಕಾರಃ ಕುಬ್ಜಾದಿನಿನ್ದಿತಗ್ರಹಣಾರ್ಥಮ್||೩||
Adhikarana 3 (4) · Śloka 4
ತತ್ರಾತಿಸ್ಥೂಲಕೃಶಯೋರ್ಭೂಯ ಏವಾಪರೇ ನಿನ್ದಿತವಿಶೇಷಾ ಭವನ್ತಿ|
ಅತಿಸ್ಥೂಲಸ್ಯ ತಾವದಾಯುಷೋ ಹ್ರಾಸೋ ಜವೋಪರೋಧಃ ಕೃಚ್ಛ್ರವ್ಯವಾಯತಾ ದೌರ್ಬಲ್ಯಂ ದೌರ್ಗನ್ಧ್ಯಂ ಸ್ವೇದಾಬಾಧಃ ಕ್ಷುದತಿಮಾತ್ರಂ ಪಿಪಾಸಾತಿಯೋಗಶ್ಚೇತಿ ಭವನ್ತ್ಯಷ್ಟೌ ದೋಷಾಃ|
ತದತಿಸ್ಥೌಲ್ಯಮತಿಸಮ್ಪೂರಣಾದ್ಗುರುಮಧುರಶೀತಸ್ನಿಗ್ಧೋಪಯೋಗಾದವ್ಯಾಯಾಮಾದವ್ಯವಾಯಾದ್ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಾದ್ಧರ್ಷನಿತ್ಯತ್ವಾದ- ಚಿನ್ತನಾದ್ಬೀಜಸ್ವಭಾವಾಚ್ಚೋಪಜಾಯತೇ|
ತಸ್ಯ ಹ್ಯತಿಮಾತ್ರಮೇದಸ್ವಿನೋ ಮೇದ ಏವೋಪಚೀಯತೇ ನ ತಥೇತರೇ ಧಾತವಃ, ತಸ್ಮಾದಸ್ಯಾಯುಷೋ ಹ್ರಾಸಃ; ಶೈಥಿಲ್ಯಾತ್ ಸೌಕುಮಾರ್ಯಾದ್ಗುರುತ್ವಾಚ್ಚ ಮೇದಸೋ ಜವೋಪರೋಧಃ , ಶುಕ್ರಾಬಹುತ್ವಾನ್ಮೇದಸಾಽಽವೃತಮಾರ್ಗತ್ವಾಚ್ಚ ಕೃಚ್ಛ್ರವ್ಯವಾಯತಾ, ದೌರ್ಬಲ್ಯಮಸಮತ್ವಾದ್ಧಾತೂನಾಂ, ದೌರ್ಗನ್ಧ್ಯಂ ಮೇದೋದೋಷಾನ್ಮೇದಸಃ ಸ್ವಭಾವಾತ್ ಸ್ವೇದನತ್ವಾಚ್ಚ, ಮೇದಸಃ ಶ್ಲೇಷ್ಮಸಂಸರ್ಗಾದ್ವಿಷ್ಯನ್ದಿತ್ವಾದ್ಬಹುತ್ವಾದ್ಗುರುತ್ವಾದ್ವ್ಯಾಯಾಮಾಸಹತ್ವಾಚ್ಚ ಸ್ವೇದಾಬಾಧಃ, ತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ನಿತ್ವಾತ್ ಪ್ರಭೂತಕೋಷ್ಠವಾಯುತ್ವಾಚ್ಚ ಕ್ಷುದತಿಮಾತ್ರಂ ಪಿಪಾಸಾತಿಯೋಗಶ್ಚೇತಿ||೪||
View original
तत्रातिस्थूलकृशयोर्भूय एवापरे निन्दितविशेषा भवन्ति|
अतिस्थूलस्य तावदायुषो ह्रासो जवोपरोधः कृच्छ्रव्यवायता दौर्बल्यं दौर्गन्ध्यं स्वेदाबाधः क्षुदतिमात्रं पिपासातियोगश्चेति भवन्त्यष्टौ दोषाः|
तदतिस्थौल्यमतिसम्पूरणाद्गुरुमधुरशीतस्निग्धोपयोगादव्यायामादव्यवायाद्दिवास्वप्नाद्धर्षनित्यत्वाद- चिन्तनाद्बीजस्वभावाच्चोपजायते|
तस्य ह्यतिमात्रमेदस्विनो मेद एवोपचीयते न तथेतरे धातवः, तस्मादस्यायुषो ह्रासः; शैथिल्यात् सौकुमार्याद्गुरुत्वाच्च मेदसो जवोपरोधः , शुक्राबहुत्वान्मेदसाऽऽवृतमार्गत्वाच्च कृच्छ्रव्यवायता, दौर्बल्यमसमत्वाद्धातूनां, दौर्गन्ध्यं मेदोदोषान्मेदसः स्वभावात् स्वेदनत्वाच्च, मेदसः श्लेष्मसंसर्गाद्विष्यन्दित्वाद्बहुत्वाद्गुरुत्वाद्व्यायामासहत्वाच्च स्वेदाबाधः, तीक्ष्णाग्नित्वात् प्रभूतकोष्ठवायुत्वाच्च क्षुदतिमात्रं पिपासातियोगश्चेति||४||
ತತ್ರಾತಿಸ್ಥೂಲಕೃಶಯೋಶ್ಚಿಕಿತ್ಸೋಪಯುಕ್ತಂ ವಿಶೇಷಂ ವಕ್ತುಮಾಹ- ತತ್ರೇತ್ಯಾದಿ| ಭೂಯ ಏವೇತಿ ಅತಿದೀರ್ಘಾದಿತುಲ್ಯಲೋಕವಿಗಾನಾದಧಿಕಾಃ| ನಿನ್ದಿತಾಶ್ಚ ತೇ ವಿಶೇಷಾಶ್ಚೇತಿ ನಿನ್ದಿತವಿಶೇಷಾಃ| ಅತಿಸ್ಥೌಲ್ಯಸ್ಯ ಹೇತುಮಾಹ- ತದಿತ್ಯಾದಿ| ಅತಿಸಮ್ಪೂರಣಮ್ ಅತಿಭೋಜನಮ್| ಬೀಜಸ್ವಭಾವಾದಿತಿ ಸ್ಥೂಲಮಾತಾಪಿತೃಜನ್ಯತ್ವಾತ್| ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಸ್ಥೂಲಸ್ಯ ಸಾಧಾರಣಾದಪ್ಯಾಹಾರಾದ್ಭೂರಿಮೇದೋಜನ್ಮಾಹ- ತಸ್ಯ ಹೀತ್ಯಾದಿ| ಮೇದಸ್ವಿನ ಇತಿ ಹೇತುಗರ್ಭವಿಶೇಷಣಂ; ತೇನ ಯಸ್ಮಾದತಿಸ್ಥೂಲೇ ಶರೀರೇ ಮೇದೋ ದೇಹವ್ಯಾಪಕತ್ವೇನ ಲಬ್ಧವೃತ್ತಿ, ಅತಸ್ತದೇವ ಪ್ರಾಯೋ ವರ್ಧತೇ ನಾನ್ಯೇ ರಸಾದಯಃ, ತದಭಿಭೂತತ್ವಾದಿತ್ಯರ್ಥಃ| ತಸ್ಮಾದಿತಿ ವಿಷಮಧಾತುತ್ವಾತ್| ಮೇದೋದೋಷಾದಿತಿ ದುಷ್ಟಂ ಮೇದೋ ದುರ್ಗನ್ಧಂ ಭವತಿ| ಸ್ವಭಾವಾದಿತಿ ಸ್ವಭಾವಾದಪಿ ಮೇದ ಆಮಗನ್ಧಿತ್ವೇನ ದುರ್ಗನ್ಧಮ್| ಸ್ವೇದನತ್ವಾಚ್ಚೇತಿ ಸತಿ ಚ ಸ್ವೇದೇ ದುರ್ಗನ್ಧತಾಽನುಭವಸಿದ್ಧೈವೇತ್ಯರ್ಥಃ | ಶ್ಲೇಷ್ಮಸಂಸರ್ಗಾದಿಭ್ಯೋ ಹೇತುಭ್ಯಃ ಸ್ವೇದಾಬಾಧೋ ಜ್ಞೇಯಃ||೪||
Adhikarana 4 (5-9) · Śloka 10
ಭವನ್ತಿ ಚಾತ್ರ- ಮೇದಸಾಽಽವೃತಮಾರ್ಗತ್ವಾದ್ವಾಯುಃ ಕೋಷ್ಠೇ ವಿಶೇಷತಃ|
ಚರನ್ ಸನ್ಧುಕ್ಷಯತ್ಯಗ್ನಿಮಾಹಾರಂ ಶೋಷಯತ್ಯಪಿ||೫||
ತಸ್ಮಾತ್ ಸ ಶೀಘ್ರಂ ಜರಯತ್ಯಾಹಾರಂ ಚಾತಿಕಾಙ್ಕ್ಷತಿ|
ವಿಕಾರಾಂಶ್ಚಾಶ್ನುತೇ ಘೋರಾನ್ ಕಾಂಶ್ಚಿತ್ಕಾಲವ್ಯತಿಕ್ರಮಾತ್||೬||
ಏತಾವುಪದ್ರವಕರೌ ವಿಶೇಷಾದಗ್ನಿಮಾರುತೌ|
ಏತೌ ಹಿ ದಹತಃ ಸ್ಥೂಲಂ ವನದಾವೋ ವನಂ ಯಥಾ||೭||
ಮೇದಸ್ಯತೀವ ಸಂವೃದ್ಧೇ ಸಹಸೈವಾನಿಲಾದಯಃ|
ವಿಕಾರಾನ್ ದಾರುಣಾನ್ ಕೃತ್ವಾ ನಾಶಯನ್ತ್ಯಾಶು ಜೀವಿತಮ್||೮||
ಮೇದೋಮಾಂಸಾತಿವೃದ್ಧತ್ವಾಚ್ಚಲಸ್ಫಿಗುದರಸ್ತನಃ|
ಅಯಥೋಪಚಯೋತ್ಸಾಹೋ ನರೋಽತಿಸ್ಥೂಲ ಉಚ್ಯತೇ||೯||
ಇತಿ ಮೇದಸ್ವಿನೋ ದೋಷಾ ಹೇತವೋ ರೂಪಮೇವ ಚ|
ನಿರ್ದಿಷ್ಟಂ, ....|೧೦|
View original
भवन्ति चात्र- मेदसाऽऽवृतमार्गत्वाद्वायुः कोष्ठे विशेषतः|
चरन् सन्धुक्षयत्यग्निमाहारं शोषयत्यपि||५||
तस्मात् स शीघ्रं जरयत्याहारं चातिकाङ्क्षति|
विकारांश्चाश्नुते घोरान् कांश्चित्कालव्यतिक्रमात्||६||
एतावुपद्रवकरौ विशेषादग्निमारुतौ|
एतौ हि दहतः स्थूलं वनदावो वनं यथा||७||
मेदस्यतीव संवृद्धे सहसैवानिलादयः|
विकारान् दारुणान् कृत्वा नाशयन्त्याशु जीवितम्||८||
मेदोमांसातिवृद्धत्वाच्चलस्फिगुदरस्तनः|
अयथोपचयोत्साहो नरोऽतिस्थूल उच्यते||९||
इति मेदस्विनो दोषा हेतवो रूपमेव च|
निर्दिष्टं, ....|१०|
ಮೇದಸೇತ್ಯಾದೌ ವಾಯೋರನತಿವೃದ್ಧತ್ವೇನಾಗ್ನಿಸನ್ಧುಕ್ಷಕತ್ವಂ ನ ವೈಷಮ್ಯಾಪಾದಕತ್ವಂ, ಯತೋಽತಿವೃದ್ಧೋ ಹಿ ವೈಷಮ್ಯಂ ವಹ್ನೇಃ ಕರೋತಿ ವಾಯುಃ| ಸ ಇತಿ ಮೇದಸ್ವೀ| ಕಾಲವ್ಯತಿಕ್ರಮಾದಿತಿ ಭೋಜನಕಾಲಾತಿಕ್ರಮಾತ್| ಅತಿಸ್ಥೂಲಲಕ್ಷಣಮಾಹ- ಮೇದೋಮಾಂಸೇತ್ಯಾದಿ||೫-೯||-
Adhikarana 5 (10-15) · Śloka 15
... ವಕ್ಷ್ಯತೇ ವಾಚ್ಯಮತಿಕಾರ್ಶ್ಯೇ ತ್ವತಃ ಪರಮ್||೧೦||
ಸೇವಾ ರೂಕ್ಷಾನ್ನಪಾನಾನಾಂ ಲಙ್ಘನಂ ಪ್ರಮಿತಾಶನಮ್|
ಕ್ರಿಯಾತಿಯೋಗಃ ಶೋಕಶ್ಚ ವೇಗನಿದ್ರಾವಿನಿಗ್ರಹಃ||೧೧||
ರೂಕ್ಷಸ್ಯೋದ್ವರ್ತನಂ ಸ್ನಾನಸ್ಯಾಭ್ಯಾಸಃ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಜರಾ|
ವಿಕಾರಾನುಶಯಃ ಕ್ರೋಧಃ ಕುರ್ವನ್ತ್ಯತಿಕೃಶಂ ನರಮ್||೧೨||
ವ್ಯಾಯಾಮಮತಿಸೌಹಿತ್ಯಂ ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾಮಯೌಷಧಮ್ |
ಕೃಶೋ ನ ಸಹತೇ ತದ್ವದತಿಶೀತೋಷ್ಣಮೈಥುನಮ್||೧೩||
ಪ್ಲೀಹಾ ಕಾಸಃ ಕ್ಷಯಃ ಶ್ವಾಸೋ ಗುಲ್ಮೋಽರ್ಶಾಂಸ್ಯುದರಾಣಿ ಚ|
ಕೃಶಂ ಪ್ರಾಯೋಽಭಿಧಾವನ್ತಿ ರೋಗಾಶ್ಚ ಗ್ರಹಣೀಗತಾಃ||೧೪||
ಶುಷ್ಕಸ್ಫಿಗುದರಗ್ರೀವೋ ಧಮನೀಜಾಲಸನ್ತತಃ|
ತ್ವಗಸ್ಥಿಶೇಷೋಽತಿಕೃಶಃ ಸ್ಥೂಲಪರ್ವಾ ನರೋ ಮತಃ||೧೫||
View original
... वक्ष्यते वाच्यमतिकार्श्ये त्वतः परम्||१०||
सेवा रूक्षान्नपानानां लङ्घनं प्रमिताशनम्|
क्रियातियोगः शोकश्च वेगनिद्राविनिग्रहः||११||
रूक्षस्योद्वर्तनं स्नानस्याभ्यासः प्रकृतिर्जरा|
विकारानुशयः क्रोधः कुर्वन्त्यतिकृशं नरम्||१२||
व्यायाममतिसौहित्यं क्षुत्पिपासामयौषधम् |
कृशो न सहते तद्वदतिशीतोष्णमैथुनम्||१३||
प्लीहा कासः क्षयः श्वासो गुल्मोऽर्शांस्युदराणि च|
कृशं प्रायोऽभिधावन्ति रोगाश्च ग्रहणीगताः||१४||
शुष्कस्फिगुदरग्रीवो धमनीजालसन्ततः|
त्वगस्थिशेषोऽतिकृशः स्थूलपर्वा नरो मतः||१५||
ವಾಚ್ಯಮ್ ಅಭಿಧೇಯಂ; ಕಿಂವಾ ವಾಚ್ಯಮಿತಿ ನಿನ್ದಿತಮವದ್ಯಮಿತಿ ಯಾವತ್| ಪ್ರಮಿತಸ್ಯ ಸ್ತೋಕಸ್ಯಾಶನಂ ಪ್ರಮಿತಾಶನಮ್| ಕ್ರಿಯಾತಿಯೋಗಃ ವಮನಾದ್ಯತಿಯೋಗಃ| ಪ್ರಕೃತಿಃ ದೇಹಜನಕಂ ಬೀಜಮ್| ಅನುಶಯಃ ಅನುಬನ್ಧಃ| ಕೃಶಸ್ಯ ಲಕ್ಷಣಂ- ಶುಷ್ಕೇತ್ಯಾದಿ| ತ್ವಗಸ್ಥಿಶೇಷ ಇತಿ ‘ದೃಶ್ಯತ’ ಇತಿ ಶೇಷಃ| ಸ್ಥೂಲಪರ್ವಾ ಸ್ಥೂಲಗ್ರನ್ಥಿಃ||೧೦-೧೫||
Adhikarana 6 (16-17) · Śloka 17
ಸತತಂ ವ್ಯಾಧಿತಾವೇತಾವತಿಸ್ಥೂಲಕೃಶೌ ನರೌ|
ಸತತಂ ಚೋಪಚರ್ಯೌ ಹಿ ಕರ್ಶನೈರ್ಬೃಂಹಣೈರಪಿ||೧೬||
ಸ್ಥೌಲ್ಯಕಾರ್ಶ್ಯೇ ವರಂ ಕಾರ್ಶ್ಯಂ ಸಮೋಪಕರಣೌ ಹಿ ತೌ|
ಯದ್ಯುಭೌ ವ್ಯಾಧಿರಾಗಚ್ಛೇತ್ ಸ್ಥೂಲಮೇವಾತಿಪೀಡಯೇತ್||೧೭||
View original
सततं व्याधितावेतावतिस्थूलकृशौ नरौ|
सततं चोपचर्यौ हि कर्शनैर्बृंहणैरपि||१६||
स्थौल्यकार्श्ये वरं कार्श्यं समोपकरणौ हि तौ|
यद्युभौ व्याधिरागच्छेत् स्थूलमेवातिपीडयेत्||१७||
ಕರ್ಶನೈರ್ಬೃಂಹಣೈರಿತಿ ಯಥಾಸಙ್ಖ್ಯಮ್| ವರಮಿತಿ ಮನಾಗಿಷ್ಟಮ್| ಸ್ಥೂಲಮೇವಾತಿಪೀಡಯೇದಿತಿ ಸ್ಥೂಲಸ್ಯ ದುರುಪಕ್ರಮತ್ವಾತ್| ಯತಃ ಸ್ಥೂಲಸ್ಯ ಸನ್ತರ್ಪಣಮತಿಸ್ಥೌಲ್ಯಕರಮ್, ಅಪತರ್ಪಣಂ ಚಾಯಂ ಪ್ರವೃದ್ಧಾಗ್ನಿತ್ವಾನ್ನ ಸೋಢುಂ ಕ್ಷಮಃ; ದುರ್ಬಲೇ ತು ಸನ್ತರ್ಪಣಂ ಯೋಗ್ಯಮೇವೇತಿ ಭಾವಃ||೧೬-೧೭||
Adhikarana 7 (18-19) · Śloka 19
ಸಮಮಾಂಸಪ್ರಮಾಣಸ್ತು ಸಮಸಂಹನನೋ ನರಃ|
ದೃಢೇನ್ದ್ರಿಯೋ ವಿಕಾರಾಣಾಂ ನ ಬಲೇನಾಭಿಭೂಯತೇ||೧೮||
ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾತಪಸಹಃ ಶೀತವ್ಯಾಯಾಮಸಂಸಹಃ|
ಸಮಪಕ್ತಾ ಸಮಜರಃ ಸಮಮಾಂಸಚಯೋ ಮತಃ||೧೯||
View original
सममांसप्रमाणस्तु समसंहननो नरः|
दृढेन्द्रियो विकाराणां न बलेनाभिभूयते||१८||
क्षुत्पिपासातपसहः शीतव्यायामसंसहः|
समपक्ता समजरः सममांसचयो मतः||१९||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಪುರುಷಮಾಹ- ಸಮೇತ್ಯಾದಿ| ಮಾಂಸಶಬ್ದೇನೇಹೋಪಚಯೋ ವಿವಕ್ಷಿತಃ, ತೇನ ಸಮಮುಪಚಯಸ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಂ ಯಸ್ಯ ಸ ತಥಾ| ಸಂಹನನಂ ಮೇಲಕಃ| ಅಪರಾನಪಿ ಸಮಮಾಂಸಪ್ರಮಾಣಗುಣಾನಾಹ- ಕ್ಷುದಿತ್ಯಾದಿ||೧೮-೧೯||
Adhikarana 8 (20) · Śloka 20
ಗುರು ಚಾತರ್ಪಣಂ ಚೇಷ್ಟಂ ಸ್ಥೂಲಾನಾಂ ಕರ್ಶನಂ ಪ್ರತಿ|
ಕೃಶಾನಾಂ ಬೃಂಹಣಾರ್ಥಂ ಚ ಲಘು ಸನ್ತರ್ಪಣಂ ಚ ಯತ್||೨೦||
View original
गुरु चातर्पणं चेष्टं स्थूलानां कर्शनं प्रति|
कृशानां बृंहणार्थं च लघु सन्तर्पणं च यत्||२०||
ಏವಂ ಸ್ಥೂಲಕೃಶೌ ಪ್ರತಿಪಾದ್ಯ ತಯೋರ್ಯೋಜನೀಯಂ ಭೇಷಜಮಾಹ- ಗುರ್ವಿತ್ಯಾದಿ| ಗುರು ಚಾತರ್ಪಣಂ ಚ ಯಥಾ- ಮಧು; ಏತದ್ಧಿ ಗುರುತ್ವಾದ್ವೃದ್ಧಮಗ್ನಿಂ ಯಾಪಯತಿ, ಅತರ್ಪಣಾತ್ವಾಚ್ಚ ಮೇದೋ ಹನ್ತಿ| ಏವಂ ಪ್ರಶಾತಿಕಾಪ್ರಭೃತೀನಾಮತರ್ಪಣಾನಾಂ ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿನಾ ಗುರುತ್ವಂ ಕೃತ್ವಾ ಭೋಜನಂ ದೇಯಮ್| ಕೃಶಾನಾಂ ತು ಲಘು ತರ್ಪಣಂ ಚ ದೇಯಂ; ತದ್ಧಿ ಲಾಘವಾದಗ್ನಿವೃದ್ಧಿಕರಂ ಸನ್ತರ್ಪಣತ್ವಾಚ್ಚ ಪುಷ್ಟಿಕೃತ್| ಏತಚ್ಚ ದ್ವಿತಯಮಪ್ಯಭೀಷ್ಟತಮತ್ವೇನೋಕ್ತಂ; ತೇನ, ಮೇದಸ್ವಿನೋ ಯಲ್ಲಘು ಚಾತರ್ಪಣಂ ಪ್ರಶಾತಿಕಾಪ್ರಿಯಙ್ಗ್ವಾದಿ ತಚ್ಚ ಕರ್ತವ್ಯಂ; ತಥಾ ಕೃಶಸ್ಯಾಪಿ ನವಾನ್ನಾದಿ ಗುರ್ವಪಿ ಸನ್ತರ್ಪಣಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ; ಪರಂ ಲಾಘವಂ ಗೌರವಂ ಚ ತತ್ರ ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿನಾ ಪ್ರತಿಕರ್ತವ್ಯಮ್||೨೦||
Adhikarana 9 (21-28) · Śloka 28
ವಾತಘ್ನಾನ್ಯನ್ನಪಾನಾನಿ ಶ್ಲೇಷ್ಮಮೇದೋಹರಾಣಿ ಚ|
ರೂಕ್ಷೋಷ್ಣಾ ಬಸ್ತಯಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಾ ರೂಕ್ಷಾಣ್ಯುದ್ವರ್ತನಾನಿ ಚ||೨೧||
ಗುಡೂಚೀಭದ್ರಮುಸ್ತಾನಾಂ ಪ್ರಯೋಗಸ್ತ್ರೈಫಲಸ್ತಥಾ|
ತಕ್ರಾರಿಷ್ಟಪ್ರಯೋಗಶ್ಚ ಪ್ರಯೋಗೋ ಮಾಕ್ಷಿಕಸ್ಯ ಚ||೨೨||
ವಿಡಙ್ಗಂ ನಾಗರಂ ಕ್ಷಾರಃ ಕಾಲಲೋಹರಜೋ ಮಧು|
ಯವಾಮಲಕಚೂರ್ಣಂ ಚ ಪ್ರಯೋಗಃ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಚ್ಯತೇ||೨೩||
ಬಿಲ್ವಾದಿಪಞ್ಚಮೂಲಸ್ಯ ಪ್ರಯೋಗಃ ಕ್ಷೌದ್ರಸಂಯುತಃ|
ಶಿಲಾಜತುಪ್ರಯೋಗಶ್ಚ ಸಾಗ್ನಿಮನ್ಥರಸಃ ಪರಃ||೨೪||
ಪ್ರಶಾತಿಕಾ ಪ್ರಿಯಙ್ಗುಶ್ಚ ಶ್ಯಾಮಾಕಾ ಯವಕಾ ಯವಾಃ|
ಜೂರ್ಣಾಹ್ವಾಃ ಕೋದ್ರವಾ ಮುದ್ಗಾಃ ಕುಲತ್ಥಾಶ್ಚಕ್ರಮುದ್ಗಕಾಃ ||೨೫||
ಆಢಕೀನಾಂ ಚ ಬೀಜಾನಿ ಪಟೋಲಾಮಲಕೈಃ ಸಹ|
ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ಪ್ರಯೋಜ್ಯಾನಿ ಪಾನಂ ಚಾನು ಮಧೂದಕಮ್||೨೬||
ಅರಿಷ್ಟಾಂಶ್ಚಾನುಪಾನಾರ್ಥೇ ಮೇದೋಮಾಂಸಕಫಾಪಹಾನ್|
ಅತಿಸ್ಥೌಲ್ಯವಿನಾಶಾಯ ಸಂವಿಭಜ್ಯ ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್||೨೭||
ಪ್ರಜಾಗರಂ ವ್ಯವಾಯಂ ಚ ವ್ಯಾಯಾಮಂ ಚಿನ್ತನಾನಿ ಚ|
ಸ್ಥೌಲ್ಯಮಿಚ್ಛನ್ ಪರಿತ್ಯಕ್ತುಂ ಕ್ರಮೇಣಾಭಿಪ್ರವರ್ಧಯೇತ್||೨೮||
View original
वातघ्नान्यन्नपानानि श्लेष्ममेदोहराणि च|
रूक्षोष्णा बस्तयस्तीक्ष्णा रूक्षाण्युद्वर्तनानि च||२१||
गुडूचीभद्रमुस्तानां प्रयोगस्त्रैफलस्तथा|
तक्रारिष्टप्रयोगश्च प्रयोगो माक्षिकस्य च||२२||
विडङ्गं नागरं क्षारः काललोहरजो मधु|
यवामलकचूर्णं च प्रयोगः श्रेष्ठ उच्यते||२३||
बिल्वादिपञ्चमूलस्य प्रयोगः क्षौद्रसंयुतः|
शिलाजतुप्रयोगश्च साग्निमन्थरसः परः||२४||
प्रशातिका प्रियङ्गुश्च श्यामाका यवका यवाः|
जूर्णाह्वाः कोद्रवा मुद्गाः कुलत्थाश्चक्रमुद्गकाः ||२५||
आढकीनां च बीजानि पटोलामलकैः सह|
भोजनार्थं प्रयोज्यानि पानं चानु मधूदकम्||२६||
अरिष्टांश्चानुपानार्थे मेदोमांसकफापहान्|
अतिस्थौल्यविनाशाय संविभज्य प्रयोजयेत्||२७||
प्रजागरं व्यवायं च व्यायामं चिन्तनानि च|
स्थौल्यमिच्छन् परित्यक्तुं क्रमेणाभिप्रवर्धयेत्||२८||
ಮಾಕ್ಷಿಕಸ್ಯೇತಿ ಮಧುನಃ; ನ ಚ ಮಧುನೋ ವೃಷ್ಯಪ್ರಯೋಗೇಷು ದೃಷ್ಟತ್ವಾದ್ ಬೃಹಣತ್ವಂ ವಾಚ್ಯಂ, ಯತೋ ಯೋಗವಾಹಿ ಮಧು ಯದಾ ವೃಷ್ಯೇಣ ಯುಜ್ಯತೇ ತದಾ ವೃಷ್ಯತ್ವಂ ಕರೋತಿ, ಲೇಖನಯುಕ್ತಂ ತು ಲೇಖನಕರಂ, ತಥಾ ಸ್ವರೂಪೇಣಾಪಿ ರೂಕ್ಷಾದಿಗುಣಯೋಗಾತ್ ಕರ್ಶನಂ; ವಚನಂ ಹಿ- “ನಾನಾದ್ರವ್ಯಾತ್ಮಕತ್ವಾಚ್ಚ ಯೋಗವಾಹಿ ಪರಂ ಮಧು (ಸು. ಸೂ. ೪೫) ಇತಿ”| ವಿಡಙ್ಗಾದಿಪ್ರಯೋಗೋ ಗೌರವನಿರಪೇಕ್ಷ ಏವಾತಿಸ್ಥೌಲ್ಯಹರಃ, ಪ್ರಭಾವಾತ್| ಪ್ರಶಾತಿಕಾ ‘ಉಡಿಕಾ’ ಇತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾ| ಯವಕಾಃ ಸ್ವಲ್ಪಯವಾಃ| ಚಕ್ರಮುದ್ಗಕಃ ‘ಋಷಿಮುದ್ಗಕ’ ಇತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಃ| ಆಢಕೀ ತುವರೀ||೨೧-೨೮||
Adhikarana 10 (29-34) · Śloka 34
ಸ್ವಪ್ನೋ ಹರ್ಷಃ ಸುಖಾ ಶಯ್ಯಾ ಮನಸೋ ನಿರ್ವೃತಿಃ ಶಮಃ|
ಚಿನ್ತಾವ್ಯವಾಯವ್ಯಾಯಾಮವಿರಾಮಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್||೨೯||
ನವಾನ್ನಾನಿ ನವಂ ಮದ್ಯಂ ಗ್ರಾಮ್ಯಾನೂಪೌದಕಾ ರಸಾಃ|
ಸಂಸ್ಕೃತಾನಿ ಚ ಮಾಂಸಾನಿ ದಧಿ ಸರ್ಪಿಃ ಪಯಾಂಸಿ ಚ||೩೦||
ಇಕ್ಷವಃ ಶಾಲಯೋ ಮಾಷಾ ಗೋಧೂಮಾ ಗುಡವೈಕೃತಮ್|
ಬಸ್ತಯಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಮಧುರಾಸ್ತೈಲಾಭ್ಯಙ್ಗಶ್ಚ ಸರ್ವದಾ||೩೧||
ಸ್ನಿಗ್ಧಮುದ್ವರ್ತನಂ ಸ್ನಾನಂ ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯನಿಷೇವಣಮ್|
ಶುಕ್ಲಂ ವಾಸೋ ಯಥಾಕಾಲಂ ದೋಷಾಣಾಮವಸೇಚನಮ್||೩೨||
ರಸಾಯನಾನಾಂ ವೃಷ್ಯಾಣಾಂ ಯೋಗಾನಾಮುಪಸೇವನಮ್|
ಹತ್ವಾಽತಿಕಾರ್ಶ್ಯಮಾಧತ್ತೇ ನೃಣಾಮುಪಚಯಂ ಪರಮ್||೩೩||
ಅಚಿನ್ತನಾಚ್ಚ ಕಾರ್ಯಾಣಾಂ ಧ್ರುವಂ ಸನ್ತರ್ಪಣೇನ ಚ|
ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಸಙ್ಗಾಚ್ಚ ನರೋ ವರಾಹ ಇವ ಪುಷ್ಯತಿ||೩೪||
View original
स्वप्नो हर्षः सुखा शय्या मनसो निर्वृतिः शमः|
चिन्ताव्यवायव्यायामविरामः प्रियदर्शनम्||२९||
नवान्नानि नवं मद्यं ग्राम्यानूपौदका रसाः|
संस्कृतानि च मांसानि दधि सर्पिः पयांसि च||३०||
इक्षवः शालयो माषा गोधूमा गुडवैकृतम्|
बस्तयः स्निग्धमधुरास्तैलाभ्यङ्गश्च सर्वदा||३१||
स्निग्धमुद्वर्तनं स्नानं गन्धमाल्यनिषेवणम्|
शुक्लं वासो यथाकालं दोषाणामवसेचनम्||३२||
रसायनानां वृष्याणां योगानामुपसेवनम्|
हत्वाऽतिकार्श्यमाधत्ते नृणामुपचयं परम्||३३||
अचिन्तनाच्च कार्याणां ध्रुवं सन्तर्पणेन च|
स्वप्नप्रसङ्गाच्च नरो वराह इव पुष्यति||३४||
ಕಾರ್ಶ್ಯಚಿಕಿತ್ಸಾಮಾಹ- ಸ್ವಪ್ನ ಇತ್ಯಾದಿ| ಶಮಃ ಶಾನ್ತಿಃ| ನನು ನವಾನ್ನಾದೀನಾಂ ಗುರೂಣಾಂ ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿನಾ ಗೌರವಂ ಪ್ರತಿಕರ್ತವ್ಯಮಗ್ನಿಮಾನ್ದ್ಯಭಯಾತ್, ತತ್ ಕಿಮಿತಿ ಲಘೂನ್ಯೇವ ರಕ್ತಶಾಲ್ಯಾದೀನಿ ತತ್ರ ನ ದೀಯನ್ತೇ, ತಾನಿ ಹಿ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾ ಲಘೂನಿ ತರ್ಪಣಾನಿ ಚ ಮಧುರಯೋಗಾತ್| ನ, ಉಭಯಸ್ಯಾಪ್ಯಭಿಪ್ರೇತತ್ವಾತ್; ಪ್ರಕೃತಿಲಘು ಚ ತರ್ಪಣಂ ರಕ್ತಶಾಲ್ಯಾದಿ, ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿಲಘು ಚ ನವಾನ್ನಾದಿ ಸನ್ತರ್ಪಣಕರಮಿತಿ| ಏವಂ ಪೂರ್ವೋಕ್ತಪ್ರಶಾತಿಕಾದಾವಪ್ಯನುಸರ್ತವ್ಯಮ್| ಅಚಿನ್ತನಾಚ್ಚೇತ್ಯಾದಿನಾ ಪ್ರಕೃಷ್ಟಂ ಬೃಂಹಣಕಾರಣಮುಚ್ಯತೇ| ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಸಙ್ಗೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಪ್ನಮತಿಮಾತ್ರಂ ಚ||೨೯-೩೪||
Adhikarana 11 (35) · Śloka 35
ಯದಾ ತು ಮನಸಿ ಕ್ಲಾನ್ತೇ ಕರ್ಮಾತ್ಮಾನಃ ಕ್ಲಮಾನ್ವಿತಾಃ |
ವಿಷಯೇಭ್ಯೋ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ತದಾ ಸ್ವಪಿತಿ ಮಾನವಃ||೩೫||
View original
यदा तु मनसि क्लान्ते कर्मात्मानः क्लमान्विताः |
विषयेभ्यो निवर्तन्ते तदा स्वपिति मानवः||३५||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ಪ್ರಸ್ತಾವಾಗತಂ ಸ್ಥೌಲ್ಯಕಾರ್ಶ್ಯಚಿಕಿತ್ಸಾಪ್ರಧಾನಭೂತಂ ಸ್ವಪ್ನಂ ನಿದ್ರಾರೂಪಂ ಸರ್ವತೋ ನಿರೂಪಯತಿ- ಯದಾ ತ್ವಿತ್ಯಾದಿ| ಮನಸೀತಿ ಅನ್ತಃಕರಣೇ; ಕಿಂವಾ ಮನೋಯುಕ್ತ ಆತ್ಮಾ ಮನ ಇತ್ಯುಚ್ಯತೇ, ತಸ್ಮಿನ್ ಕ್ಲಾನ್ತ ಇತಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯೇ| ಕರ್ಮಾತ್ಮಾನ ಇತಿ ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ| ಕ್ಲಮಾನ್ವಿತಾಃ ಕ್ರಿಯಾರಹಿತಾಃ| ವಿಷಯೇಭ್ಯಃ ರೂಪಾದಿಭ್ಯಃ| ಮನಸೋಽಪ್ರವೃತ್ತ್ಯೇನ್ದ್ರಿಯಾಣ್ಯಪಿ ನ ಪ್ರವರ್ತನ್ತ ಇತಿ ಭಾವಃ| ತದಾ ಸ್ವಪಿತೀತಿ ಸ್ವಪ್ನಗುಣಯುಕ್ತೋ ಭವತಿ; ಸ್ವಪ್ನಶ್ಚ ನಿರಿನ್ದ್ರಿಯಪ್ರದೇಶೇ ಮನೋವಸ್ಥಾನಮ್| ಕಿಂವಾ ಕರ್ಮಾತ್ಮಾನ ಇತಿ ಸಂಸಾರ್ಯಾತ್ಮಾನಃ| ಮನಸಿ ಕ್ಲಾನ್ತೇ ಆತ್ಮಾನಃ ಕ್ಲಾನ್ತಾ ಭವನ್ತಿ, ಮನೋಧೀನಪ್ರವೃತ್ತಿತ್ವಾದಾತ್ಮನಾಂ; ತತಶ್ಚ ಮನೋನಿವೃತ್ತ್ಯಾ ಆತ್ಮಾನೋಽಪಿ ನ ವಿಷಯಾನ್ ಗೃಹ್ಣನ್ತಿ, ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ಚಾತ್ಮನೋಽಪ್ರವೃತ್ತ್ಯೈವ ನ ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ||೩೫||
Adhikarana 12 (36-38) · Śloka 38
ನಿದ್ರಾಯತ್ತಂ ಸುಖಂ ದುಃಖಂ ಪುಷ್ಟಿಃ ಕಾರ್ಶ್ಯಂ ಬಲಾಬಲಮ್|
ವೃಷತಾ ಕ್ಲೀಬತಾ ಜ್ಞಾನಮಜ್ಞಾನಂ ಜೀವಿತಂ ನ ಚ||೩೬||
ಅಕಾಲೇಽತಿಪ್ರಸಙ್ಗಾಚ್ಚ ನ ಚ ನಿದ್ರಾ ನಿಷೇವಿತಾ|
ಸುಖಾಯುಷೀ ಪರಾಕುರ್ಯಾತ್ ಕಾಲರಾತ್ರಿರಿವಾಪರಾ||೩೭||
ಸೈವ ಯುಕ್ತಾ ಪುನರ್ಯುಙ್ಕ್ತೇ ನಿದ್ರಾ ದೇಹಂ ಸುಖಾಯುಷಾ|
ಪುರುಷಂ ಯೋಗಿನಂ ಸಿದ್ಧ್ಯಾ ಸತ್ಯಾ ಬುದ್ಧಿರಿವಾಗತಾ||೩೮||
View original
निद्रायत्तं सुखं दुःखं पुष्टिः कार्श्यं बलाबलम्|
वृषता क्लीबता ज्ञानमज्ञानं जीवितं न च||३६||
अकालेऽतिप्रसङ्गाच्च न च निद्रा निषेविता|
सुखायुषी पराकुर्यात् कालरात्रिरिवापरा||३७||
सैव युक्ता पुनर्युङ्क्ते निद्रा देहं सुखायुषा|
पुरुषं योगिनं सिद्ध्या सत्या बुद्धिरिवागता||३८||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ವಿಧಿನಾ ಸೇವಿತಾಯಾ ನಿದ್ರಾಯಾ ಗುಣಮವಿಧಿನಾ ಚ ದೋಷಮಾಹ- ನಿದ್ರಾಯತ್ತಮಿತ್ಯಾದಿನಾ ನ ಚೇತ್ಯನ್ತೇನ| ಅತ್ರ ಚ ಸುಖಾದಿ ವಿಧಿಸೇವಿತನಿದ್ರಾಫಲಂ, ದುಃಖಾದಿ ತ್ವವಿಧಿನಿದ್ರಾಫಲಮ್| ಏತದೇವ ವಿಭಜತೇ- ಅಕಾಲ ಇತ್ಯಾದಿ| ಅಕಾಲ ಇತಿ ದಿನಾದೌ ನಿದ್ರಾಂ ಪ್ರತಿ ನಿಷಿದ್ಧೇ ಕಾಲೇ; ಅನೇನ ಚ ಮಿಥ್ಯಾಯೋಗೋ ನಿದ್ರಾಯಾ ಉಕ್ತಃ| ಕಾಲರಾತ್ರಿಃ ಕಾಲೋಷಾ| ಸತ್ಯಾ ಬುದ್ಧಿಃ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನಮ್||೩೬-೩೮||
Adhikarana 13 (39-43) · Śloka 43
ಗೀತಾಧ್ಯಯನಮದ್ಯಸ್ತ್ರೀಕರ್ಮಭಾರಾಧ್ವಕರ್ಶಿತಾಃ|
ಅಜೀರ್ಣಿನಃ ಕ್ಷತಾಃ ಕ್ಷೀಣಾ ವೃದ್ಧಾ ಬಾಲಾಸ್ತಥಾಽಬಲಾಃ||೩೯||
ತೃಷ್ಣಾತೀಸಾರಶೂಲಾರ್ತಾಃ ಶ್ವಾಸಿನೋ ಹಿಕ್ಕಿನಃ ಕೃಶಾಃ|
ಪತಿತಾಭಿಹತೋನ್ಮತ್ತಾಃ ಕ್ಲಾನ್ತಾ ಯಾನಪ್ರಜಾಗರೈಃ||೪೦||
ಕ್ರೋಧಶೋಕಭಯಕ್ಲಾನ್ತಾ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನೋಚಿತಾಶ್ಚ ಯೇ|
ಸರ್ವ ಏತೇ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಂ ಸೇವೇರನ್ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮ್||೪೧||
ಧಾತುಸಾಮ್ಯಂ ತಥಾ ಹ್ಯೇಷಾಂ ಬಲಂ ಚಾಪ್ಯುಪಜಾಯತೇ|
ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪುಷ್ಣಾತಿ ಚಾಙ್ಗಾನಿ ಸ್ಥೈರ್ಯಂ ಭವತಿ ಚಾಯುಷಃ||೪೨||
ಗ್ರೀಷ್ಮೇ ತ್ವಾದಾನರೂಕ್ಷಾಣಾಂ ವರ್ಧಮಾನೇ ಚ ಮಾರುತೇ|
ರಾತ್ರೀಣಾಂ ಚಾತಿಸಙ್ಕ್ಷೇಪಾದ್ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಃ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ||೪೩||
View original
गीताध्ययनमद्यस्त्रीकर्मभाराध्वकर्शिताः|
अजीर्णिनः क्षताः क्षीणा वृद्धा बालास्तथाऽबलाः||३९||
तृष्णातीसारशूलार्ताः श्वासिनो हिक्किनः कृशाः|
पतिताभिहतोन्मत्ताः क्लान्ता यानप्रजागरैः||४०||
क्रोधशोकभयक्लान्ता दिवास्वप्नोचिताश्च ये|
सर्व एते दिवास्वप्नं सेवेरन् सार्वकालिकम्||४१||
धातुसाम्यं तथा ह्येषां बलं चाप्युपजायते|
श्लेष्मा पुष्णाति चाङ्गानि स्थैर्यं भवति चायुषः||४२||
ग्रीष्मे त्वादानरूक्षाणां वर्धमाने च मारुते|
रात्रीणां चातिसङ्क्षेपाद्दिवास्वप्नः प्रशस्यते||४३||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ದಿನೇಽಪಿ ಯೈರ್ನಿದ್ರಾ ಸೇವ್ಯಾ ತಾನಾಹ- ಗೀತೇತ್ಯಾದಿ| ಇಹ ಗೀತಕರ್ಶಿತಾನಾಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಾದ್ಧಾತುಪುಷ್ಟೌ ಸತ್ಯಾಮಾರೋಗ್ಯಮ್| ಅತೀಸಾರಾದಿಷು ಚ ಪ್ರಭಾವಾದ್ದಿವಾಽಪಿ ನಿದ್ರಾ ಹಿತಾ| ಅಜೀರ್ಣಿನಸ್ತ್ವಜೀರ್ಣಪಾಕಾರ್ಥಂ ದಿವಾನಿದ್ರಾ; ನಿದ್ರಾ ಹಿ ಸ್ರೋತೋಽವರೋಧೇನಾಗ್ನಿಬಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಶೀಘ್ರಮಾಹಾರಂ ಪಚತಿ| ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಸಾತ್ಮ್ಯಾನಾಂ ಸಹಸಾ ತತ್ಪರಿತ್ಯಾಗೇ ದೋಷ ಏವ ಸ್ಯಾತ್| ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಿತಾನಾಂ ಚ ತಜ್ಜನಿತವಾತಕ್ಷೋಭಶಮಾರ್ಥಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಃ, ಸ ಚ ಕ್ಷಾರಪಾಣಿವಚನೇನ ಕರ್ತವ್ಯಃ; ಯದುಕ್ತಂ- “ಯಾವತ್ಕಾಲಂ ನ ಸುಪ್ತಃ ಸ್ಯಾದ್ರಾತ್ರೌ ಸ್ವಪ್ನಾದ್ಯಥೋಚಿತಾತ್| ತತೋಽರ್ಧಮಾತ್ರಂ ತತ್ಕಾಲಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನೋ ವಿಧೀಯತೇ” ಇತಿ; ಅಯಂ ಚ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನೋಽಭುಕ್ತವತಾಮೇವ; ಯದುಕ್ತಂ ಹಾರೀತೇ- “ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಪ್ನಂ ನ ಸೇವೇತ ಸುಸ್ಥೋಽಪ್ಯಸುಖಿತೋ ಭವೇತ್” ಇತಿ; ಅನ್ಯತ್ರಾಪ್ಯುಕ್ತಂ ವ್ಯಾಯಾಮಾದಿಷು ದಿವಾಸ್ವಪ್ನವಿಧಾನೇ- “ನರಾನ್ನಿರಶನಾನ್ ಕಾಮಂ ದಿವಾ ಸ್ವಾಪಯೇತ್” ಇತಿ| ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕಮಿತಿ ಗ್ರೀಷ್ಮಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯಾಪಿ| ‘ರಾತ್ರೀಣಾಂ ಚಾತಿಸಙ್ಕ್ಷೇಪಾದಿತಿ’ ಅನೇನಾಲ್ಪನಿದ್ರತ್ವಂ ಚ ಸೂಚಯತಿ||೩೯-೪೩||
Adhikarana 14 (44-49) · Śloka 49
ಗ್ರೀಷ್ಮವರ್ಜ್ಯೇಷು ಕಾಲೇಷು ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಾತ್ ಪ್ರಕುಪ್ಯತಃ|
ಶ್ಲೇಷ್ಮಪಿತ್ತೇ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತೇಷು ನ ಶಸ್ಯತೇ||೪೪||
ಮೇದಸ್ವಿನಃ ಸ್ನೇಹನಿತ್ಯಾಃ ಶ್ಲೇಷ್ಮಲಾಃ ಶ್ಲೇಷ್ಮರೋಗಿಣಃ|
ದೂಷೀವಿಷಾರ್ತಾಶ್ಚ ದಿವಾ ನ ಶಯೀರನ್ ಕದಾಚನ||೪೫||
ಹಲೀಮಕಃ ಶಿರಃಶೂಲಂ ಸ್ತೈಮಿತ್ಯಂ ಗುರುಗಾತ್ರತಾ|
ಅಙ್ಗಮರ್ದೋಽಗ್ನಿನಾಶಶ್ಚ ಪ್ರಲೇಪೋ ಹೃದಯಸ್ಯ ಚ||೪೬||
ಶೋಫಾರೋಚಕಹೃಲ್ಲಾಸಪೀನಸಾರ್ಧಾವಭೇದಕಾಃ|
ಕೋಠಾರುಃಪಿಡಕಾಃ ಕಣ್ಡೂಸ್ತನ್ದ್ರಾ ಕಾಸೋ ಗಲಾಮಯಾಃ||೪೭||
ಸ್ಮೃತಿಬುದ್ಧಿಪ್ರಮೋಹಶ್ಚ ಸಂರೋಧಃ ಸ್ರೋತಸಾಂ ಜ್ವರಃ|
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಮಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ವಿಷವೇಗಪ್ರವರ್ತ(ರ್ಧ)ನಮ್||೪೮||
ಭವೇನ್ನೃಣಾಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಸ್ಯಾಹಿತಸ್ಯ ನಿಷೇವಣಾತ್|
ತಸ್ಮಾದ್ಧಿತಾಹಿತಂ ಸ್ವಪ್ನಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಸ್ವಪ್ಯಾತ್ ಸುಖಂ ಬುಧಃ||೪೯||
View original
ग्रीष्मवर्ज्येषु कालेषु दिवास्वप्नात् प्रकुप्यतः|
श्लेष्मपित्ते दिवास्वप्नस्तस्मात्तेषु न शस्यते||४४||
मेदस्विनः स्नेहनित्याः श्लेष्मलाः श्लेष्मरोगिणः|
दूषीविषार्ताश्च दिवा न शयीरन् कदाचन||४५||
हलीमकः शिरःशूलं स्तैमित्यं गुरुगात्रता|
अङ्गमर्दोऽग्निनाशश्च प्रलेपो हृदयस्य च||४६||
शोफारोचकहृल्लासपीनसार्धावभेदकाः|
कोठारुःपिडकाः कण्डूस्तन्द्रा कासो गलामयाः||४७||
स्मृतिबुद्धिप्रमोहश्च संरोधः स्रोतसां ज्वरः|
इन्द्रियाणामसामर्थ्यं विषवेगप्रवर्त(र्ध)नम्||४८||
भवेन्नृणां दिवास्वप्नस्याहितस्य निषेवणात्|
तस्माद्धिताहितं स्वप्नं बुद्ध्वा स्वप्यात् सुखं बुधः||४९||
ನ ಶಯೀರನ್ ಕದಾಚನೇತಿವಚನಾದ್ಗ್ರೀಷ್ಮೇಽಪಿ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಂ ಮೇದಸ್ವಿಪ್ರಭೃತೀನಾಂ ನಿಷೇಧತಿ| ಗೀತಕರ್ಷಣಾದೌ ತು ಬಲಾಬಲಂ ನಿರೂಪ್ಯ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನಪ್ರವೃತ್ತಿರ್ವಾ ನಿವೃತ್ತಿರ್ವಾ ವಿಧೇಯಾ| ವಿಷವೇಗಪ್ರವರ್ತನಮಿತಿ ದೂಷೀವಿಷಾರ್ತಾನಾಂ ಬೋದ್ಧವ್ಯಮ್| ಸ್ವಪ್ಯಾತ್ ಸುಖಮಿತಿ ಸುಖಂ ಯಥಾ ಭವತಿ ತಥಾ ಸ್ವಪ್ಯಾತ್; ತಚ್ಚಾಹಿತಸ್ವಪ್ನಪರಿತ್ಯಾಗೇನ ಹಿತಸ್ವಪ್ನಸೇವಯಾ ಚ||೪೪-೪೯||
Adhikarana 15 (50) · Śloka 50
ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಂ ರೂಕ್ಷಂ ಸ್ನಿಗ್ಧಂ ಪ್ರಸ್ವಪನಂ ದಿವಾ|
ಅರೂಕ್ಷಮನಭಿಷ್ಯನ್ದಿ ತ್ವಾಸೀನಪ್ರಚಲಾಯಿತಮ್||೫೦||
View original
रात्रौ जागरणं रूक्षं स्निग्धं प्रस्वपनं दिवा|
अरूक्षमनभिष्यन्दि त्वासीनप्रचलायितम्||५०||
ರಾತ್ರಾವಿತ್ಯಾದಿನಾ ಜಾಗರಣಸ್ಯ ಸ್ವಪ್ನಸ್ಯ ಚ ರೂಕ್ಷತ್ವಂ ಸ್ನಿಗ್ಧತ್ವಂ ಚ ತತ್ಕಾರ್ಯಕರ್ತೃತ್ವಾದುಪಚರ್ಯತೇ| ಕಿಞ್ಚ ಜಾಗರಣಂ ರಾತ್ರೌ ದಿನೇ ವಾ ರೂಕ್ಷಮೇವ; ಪರಂ ದಿವಾ ಜಾಗರಣಂ ನ ವಿರೂಕ್ಷಣಂ ಶರೀರೇ ಕರೋತಿ ರಾತ್ರಿಸ್ವಪ್ನಪ್ರಸ್ನಿಗ್ಧತ್ವಾತ್; ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಂ ತು ರೌಕ್ಷ್ಯಂ ಕರೋತಿ, ತೇನ ತದ್ರೂಕ್ಷಮುಚ್ಯತೇ; ಏವಂ ದಿವಾಸ್ವಪ್ನೇಽಪಿ ವಾಚ್ಯಮ್| ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಸ್ವಪ್ನಭೇದಗುಣಮಾಹ- ಅರೂಕ್ಷಮಿತ್ಯಾದಿ| ಅನಭಿಷ್ಯನ್ದಿ ಅಸ್ನಿಗ್ಧಮಿತ್ಯರ್ಥಃ| ಆಸೀನಪ್ರಚಲಾಯಿತಮ್ ಉಪವಿಷ್ಟಸ್ಯ ಕಿಞ್ಚಿನ್ನಿದ್ರಾಸೇವನಂ; ಯದಾಹುರ್ಜನಾಃ ಪ್ರಧಾನಂ ವಿಹಾರೇಷು||೫೦||
Adhikarana 16 (51) · Śloka 51
ದೇಹವೃತ್ತೌ ಯಥಾಽಽಹಾರಸ್ತಥಾ ಸ್ವಪ್ನಃ ಸುಖೋ ಮತಃ|
ಸ್ವಪ್ನಾಹಾರಸಮುತ್ಥೇ ಚ ಸ್ಥೌಲ್ಯಕಾರ್ಶ್ಯೇ ವಿಶೇಷತಃ||೫೧||
View original
देहवृत्तौ यथाऽऽहारस्तथा स्वप्नः सुखो मतः|
स्वप्नाहारसमुत्थे च स्थौल्यकार्श्ये विशेषतः||५१||
ಸ್ವಪ್ನಪ್ರಾಧಾನ್ಯೇ ಹೇತುಮಾಹ- ದೇಹವೃತ್ತಾವಿತ್ಯಾದಿ| ಸುಖ ಇತಿ ಸುಖಹೇತುಃ||೫೧||
Adhikarana 17 (52-54) · Śloka 54
ಅಭ್ಯಙ್ಗೋತ್ಸಾದನಂ ಸ್ನಾನಂ ಗ್ರಾಮ್ಯಾನೂಪೌದಕಾ ರಸಾಃ|
ಶಾಲ್ಯನ್ನಂ ಸದಧಿ ಕ್ಷೀರಂ ಸ್ನೇಹೋ ಮದ್ಯಂ ಮನಃಸುಖಮ್||೫೨||
ಮನಸೋಽನುಗುಣಾ ಗನ್ಧಾಃ ಶಬ್ದಾಃ ಸಂವಾಹನಾನಿ ಚ|
ಚಕ್ಷುಷೋಸ್ತರ್ಪಣಂ ಲೇಪಃ ಶಿರಸೋ ವದನಸ್ಯ ಚ||೫೩||
ಸ್ವಾಸ್ತೀರ್ಣಂ ಶಯನಂ ವೇಶ್ಮ ಸುಖಂ ಕಾಲಸ್ತಥೋಚಿತಃ|
ಆನಯನ್ತ್ಯಚಿರಾನ್ನಿದ್ರಾಂ ಪ್ರನಷ್ಟಾ ಯಾ ನಿಮಿತ್ತತಃ||೫೪||
View original
अभ्यङ्गोत्सादनं स्नानं ग्राम्यानूपौदका रसाः|
शाल्यन्नं सदधि क्षीरं स्नेहो मद्यं मनःसुखम्||५२||
मनसोऽनुगुणा गन्धाः शब्दाः संवाहनानि च|
चक्षुषोस्तर्पणं लेपः शिरसो वदनस्य च||५३||
स्वास्तीर्णं शयनं वेश्म सुखं कालस्तथोचितः|
आनयन्त्यचिरान्निद्रां प्रनष्टा या निमित्ततः||५४||
ಸ್ವಪ್ನಜನಕಂ ಹೇತುಮಾಹ- ಅಭ್ಯಙ್ಗೇತ್ಯಾದಿ| ಕಾಲಸ್ತಥೋಚಿತ ಇತಿ ಯಸ್ಮಿನ್ ಕಾಲೇ ನಿದ್ರಾ ಪುರುಷೇಣಾಭ್ಯಸ್ತಾ ಸ ಕಾಲಸ್ತಸ್ಯೋಚಿತಃ| ನಿಮಿತ್ತತಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇತಿವಚನಮರಿಷ್ಟಜನಿತನಿದ್ರಾಪ್ರತಿಷೇಧಾರ್ಥಮ್; ಅರಿಷ್ಟಂ ಹ್ಯನಿಮಿತ್ತಮುಚ್ಯತೇ ಶಾಸ್ತ್ರೇ||೫೨-೫೪|
Adhikarana 18 (55-57) · Śloka 57
ಕಾಯಸ್ಯ ಶಿರಸಶ್ಚೈವ ವಿರೇಕಶ್ಛರ್ದನಂ ಭಯಮ್|
ಚಿನ್ತಾ ಕ್ರೋಧಸ್ತಥಾ ಧೂಮೋ ವ್ಯಾಯಾಮೋ ರಕ್ತಮೋಕ್ಷಣಮ್||೫೫||
ಉಪವಾಸೋಽಸುಖಾ ಶಯ್ಯಾ ಸತ್ತ್ವೌದಾರ್ಯಂ ತಮೋಜಯಃ|
ನಿದ್ರಾಪ್ರಸಙ್ಗಮಹಿತಂ ವಾರಯನ್ತಿ ಸಮುತ್ಥಿತಮ್||೫೬||
ಏತ ಏವ ಚ ವಿಜ್ಞೇಯಾ ನಿದ್ರಾನಾಶಸ್ಯ ಹೇತವಃ|
ಕಾರ್ಯಂ ಕಾಲೋ ವಿಕಾರಶ್ಚ ಪ್ರಕೃತಿರ್ವಾಯುರೇವ ಚ||೫೭||
View original
कायस्य शिरसश्चैव विरेकश्छर्दनं भयम्|
चिन्ता क्रोधस्तथा धूमो व्यायामो रक्तमोक्षणम्||५५||
उपवासोऽसुखा शय्या सत्त्वौदार्यं तमोजयः|
निद्राप्रसङ्गमहितं वारयन्ति समुत्थितम्||५६||
एत एव च विज्ञेया निद्रानाशस्य हेतवः|
कार्यं कालो विकारश्च प्रकृतिर्वायुरेव च||५७||
ಅತ್ರ ನಿದ್ರಾಪ್ರತಿಷೇಧಹೇತುಮಾಹ- ಕಾಯಸ್ಯೇತ್ಯಾದಿ| ಸತ್ತ್ವೌದಾರ್ಯಂ ಸತ್ತ್ವಗುಣಭೂರಿತ್ವಮ್| ತಮೋಜಯಃ ತಮೋಗುಣಜಯಃ, ಸ ಚ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಾದಿನಾ ಭವತಿ| ಏತ ಏವ ಚೇತಿ ಸ್ವಸ್ಥೇ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾ ಇತಿ ಬೋದ್ಧವ್ಯಂ; ನಿದ್ರಾತಿಪ್ರಸಙ್ಗೇ ತು ಸತಿ ಕ್ರಿಯಮಾಣಾ ಅತಿಪ್ರಸಙ್ಗನಿಷೇಧಕಾ ಭವನ್ತಿ| ಅಪರಾನಪಿ ನಿದ್ರಾನಾಶಹೇತೂನಾಹ- ಕಾರ್ಯಮಿತ್ಯಾದಿ| ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಕಾರ್ಯಾಸಕ್ತೋ ನ ನಿದ್ರಾಂ ಯಾತಿ| ಕಾಲ ಇತಿ ವಾರ್ಧಕ್ಯಂ, ವೃದ್ಧಾ ಹಿ ಸ್ವಭಾವತ ಏವ ಜಾಗರೂಕಾ ಭವನ್ತಿ| ವಿಕಾರಃ ವ್ಯಾಧಿಃ ಶೂಲಾದಿಃ| ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸ್ವಭಾವಃ, ಸ್ವಭಾವಾದೇವ ಕೇಚಿದನಿದ್ರಾ ಭವನ್ತಿ | ವಿಕಾರಗ್ರಹಣೈನೈವ ವಾತೇ ಲಬ್ಧೇ ಪುನರ್ವಾತಗ್ರಹಣಂ ವಿಶೇಷೇಣ ವಾಯೋರ್ನಿದ್ರಾಪಹಾರಕತ್ವಪ್ರತಿಪಾದನಾರ್ಥಮ್||೫೫-೫೭||
Adhikarana 19 (58) · Śloka 58
ತಮೋಭವಾ ಶ್ಲೇಷ್ಮಸಮುದ್ಭವಾ ಚ ಮನಃಶರೀರಶ್ರಮಸಮ್ಭವಾ ಚ|
ಆಗನ್ತುಕೀ ವ್ಯಾಧ್ಯನುವರ್ತಿನೀ ಚ ರಾತ್ರಿಸ್ವಭಾವಪ್ರಭವಾ ಚ ನಿದ್ರಾ||೫೮||
View original
तमोभवा श्लेष्मसमुद्भवा च मनःशरीरश्रमसम्भवा च|
आगन्तुकी व्याध्यनुवर्तिनी च रात्रिस्वभावप्रभवा च निद्रा||५८||
ನಿದ್ರಾವಿಶೇಷಾನಾಹ- ತಮೋಭವೇತ್ಯಾದಿ| ತಮೋಭವಾ ಇತಿ ತಮೋಗುಣೋದ್ರೇಕಭವಾ| ಮನಃಶರೀರಶ್ರಮಸಮ್ಭವಾ ತು ನಿದ್ರಾ ಮನಃಶರೀರಯೋಃ ಶ್ರಮೇಣ ಕ್ರಿಯೋಪರಮೇ ಸತಿ ನೇನ್ದ್ರಿಯಾಣಿ ನ ಚ ಮನೋ ವಿಷಯೇಷು ಪ್ರವರ್ತನ್ತೇ, ತತಶ್ಚ ನಿದ್ರಾ ಭವತಿ; ಶ್ರಮಶ್ಚಾಯಮನತಿವೃದ್ಧೋ ಭೂರಿವಾತಾಪ್ರಕೋಪಕೋಽಭಿಪ್ರೇತಃ, ತೇನ ಶ್ರಮಸ್ಯ ವಾತಜನಕತ್ವೇನ ನಿದ್ರಾನಾಶಃ ಕಿಮಿತಿ ನ ಭವತೀತಿ ನ ವಾಚ್ಯಂ, ದೃಷ್ಟಂ ಚೈತದ್ಯಚ್ಛ್ರಾನ್ತಾನಾಂ ನಿದ್ರಾ ಭವತೀತಿ| ಆಗನ್ತುಕೀ ರಿಷ್ಟಭೂತಾ| ವ್ಯಾಧ್ಯನುವರ್ತಿನೀ ಸನ್ನಿಪಾತಜ್ವರಾದಿಕಾರ್ಯಾ| ರಾತ್ರಿಸ್ವಭಾವಾತ್ ಪ್ರಭವತೀತಿ ರಾತ್ರಿಸ್ವಭಾವಪ್ರಭವಾ| ದಿವಾ ಪ್ರಭವನ್ತೀ ತು ನಿದ್ರಾ ತಮಃಪ್ರಭೃತಿಭ್ಯ ಏವ ಭವತಿ||೫೮||
Adhikarana 20 (59) · Śloka 59
ರಾತ್ರಿಸ್ವಭಾವಪ್ರಭವಾ ಮತಾ ಯಾ ತಾಂ ಭೂತಧಾತ್ರೀಂ ಪ್ರವದನ್ತಿ ತಜ್ಜ್ಞಾಃ|
ತಮೋಭವಾಮಾಹುರಘಸ್ಯ ಮೂಲಂ ಶೇಷಾಃ ಪುನರ್ವ್ಯಾಧಿಷು ನಿರ್ದಿಶನ್ತಿ||೫೯||
View original
रात्रिस्वभावप्रभवा मता या तां भूतधात्रीं प्रवदन्ति तज्ज्ञाः|
तमोभवामाहुरघस्य मूलं शेषाः पुनर्व्याधिषु निर्दिशन्ति||५९||
ಆಸು ನಿದ್ರಾಸು ಪ್ರಶಸ್ತಾಂ ನಿನ್ದಿತಾಂ ಚಾಹ- ರಾತ್ರೀತ್ಯಾದಿ| ಭೂತಾನಿ ಪ್ರಾಣಿನೋ ದಧಾತಿ ಪುಷ್ಣಾತೀತಿ ಭೂತಧಾತ್ರೀ, ಧಾತ್ರೀವ ಧಾತ್ರೀ| ಅಘಸ್ಯ ಪಾಪಸ್ಯ ಮೂಲಮಿತಿ ಕಾರಣಂ; ತಮೋಗೃಹೀತೋ ಹಿ ಸದಾ ನಿದ್ರಾತ್ಮಕತ್ವೇನಾನುಷ್ಠೇಯಂ ಸದ್ವೃತ್ತಂ ನ ಕರೋತಿ, ತತಶ್ಚಾಧರ್ಮೋತ್ಪಾದಃ| ವ್ಯಾಧಿಷ್ವಿತಿ ಶಾರೀರವ್ಯಾಧಿಷು; ಶ್ಲೇಷ್ಮಾದಯೋ ವ್ಯಾಧಯ ಏವ, ತೇಷು ಚ ಭೂತಾ ನಿದ್ರಾ ವ್ಯಾಧಿರೂಪೈವ| ಆಗನ್ತುಕೀ ಚಾಸಾಧ್ಯವ್ಯಾಧಿಭವಾ ಚ ಸ್ವಯಮಪ್ಯಸಾಧ್ಯಭೂತಾ ವ್ಯಾಧಿರೂಪಾ, ತೇನ ತಾಂ ಚ ವ್ಯಾಧಿಷು ಮಧ್ಯೇ ನಿರ್ದಿಶನ್ತಿ; ಕಿಂವಾ ವ್ಯಾಧಿಷ್ವಾಧಾರೇಷು ನಿರ್ದಿಶನ್ತೀತ್ಯರ್ಥೋ ಜ್ಞೇಯಃ||೫೯||
Adhikarana 21 (60-62) · Śloka 62
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕಾಃ- ನಿನ್ದಿತಾಃ ಪುರುಷಾಸ್ತೇಷಾಂ ಯೌ ವಿಶೇಷೇಣ ನಿನ್ದಿತೌ|
ನಿನ್ದಿತೇ ಕಾರಣಂ ದೋಷಾಸ್ತಯೋರ್ನಿನ್ದಿತಭೇಷಜಮ್||೬೦||
ಯೇಭ್ಯೋ ಯದಾ ಹಿತಾ ನಿದ್ರಾ ಯೇಭ್ಯಶ್ಚಾಪ್ಯಹಿತಾ ಯದಾ|
ಅತಿನಿದ್ರಾಯಾನಿದ್ರಾಯ ಭೇಷಜಂ ಯದ್ಭವಾ ಚ ಸಾ||೬೧||
ಯಾ ಯಾ ಯಥಾಪ್ರಭಾವಾ ಚ ನಿದ್ರಾ ತತ್ ಸರ್ವಮತ್ರಿಜಃ|
ಅಷ್ಟೌನಿನ್ದಿತಸಙ್ಖ್ಯಾತೇ ವ್ಯಾಜಹಾರ ಪುನರ್ವಸುಃ||೬೨||
View original
तत्र श्लोकाः- निन्दिताः पुरुषास्तेषां यौ विशेषेण निन्दितौ|
निन्दिते कारणं दोषास्तयोर्निन्दितभेषजम्||६०||
येभ्यो यदा हिता निद्रा येभ्यश्चाप्यहिता यदा|
अतिनिद्रायानिद्राय भेषजं यद्भवा च सा||६१||
या या यथाप्रभावा च निद्रा तत् सर्वमत्रिजः|
अष्टौनिन्दितसङ्ख्याते व्याजहार पुनर्वसुः||६२||
ಸಙ್ಗ್ರಹೇ ಅನಿದ್ರಾಯೇತಿ ಅವಿದ್ಯಮಾನನಿದ್ರಾಯ ಪುರುಷಾಯ| ಯಥಾಪ್ರಭಾವಾ ಚೇತಿ ಭೂತಧಾತ್ರೀತ್ಯಾದಿವರ್ಣಿತಪ್ರಭಾವಾ||೬೦-೬೨||
Adhikarana puShpikA · Śloka 21
ಇತ್ಯಗ್ನಿವೇಶಕೃತೇ ತನ್ತ್ರೇ ಚರಕಪ್ರತಿಸಂಸ್ಕೃತೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನೇಽಷ್ಟೌನಿನ್ದಿತೀಯೋ ನಾಮೈಕವಿಂಶತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೨೧||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते श्लोकस्थानेऽष्टौनिन्दितीयो नामैकविंशतितमोऽध्यायः||२१||
ಇತಿ ಶ್ರೀಚಕ್ರಪಾಣಿದತ್ತವಿರಚಿತಾಯಾಂ ಚರಕತಾತ್ಪರ್ಯವ್ಯಾಖ್ಯಾಯಾಮಾಯುರ್ವೇದದೀಪಿಕಾಯಾಂ ಸೂತ್ರಸ್ಥಾನೇ ಯೋಜನಾಚತುಷ್ಕೇಽಷ್ಟೌನಿನ್ದಿತೀಯೋ ನಾಮೈಕವಿಂಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೨೧||