Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
അഥാതോ ലങ്ഘനബൃംഹണീയമധ്യായം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ ||൧||
ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨||
View original
अथातो लङ्घनबृंहणीयमध्यायं व्याख्यास्यामः ||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
യോജനാപേക്ഷിണീയം ശരീരമഭിധായ ലങ്ഘനാദിവിഷയത്വാദ്യോജനായാ ലങ്ഘനാദീന്യേവ വിഷയതഃ സ്വരൂപതശ്ച വക്തും ലങ്ഘനബൃംഹണീയോऽഭിധീയതേ||൧-൨||
Adhikarana 2 (3-8) · Śloka 8
തപഃസ്വാധ്യായനിരതാനാത്രേയഃ ശിഷ്യസത്തമാന്|
ഷഡഗ്നിവേശപ്രമുഖാനുക്തവാന് പരിചോദയന്||൩||
ലങ്ഘനം ബൃംഹണം കാലേ രൂക്ഷണം സ്നേഹനം തഥാ|
സ്വേദനം സ്തമ്ഭനം ചൈവ ജാനീതേ യഃ സ വൈ ഭിഷക്||൪||
തമുക്തവന്തമാത്രേയമഗ്നിവേശ ഉവാച ഹ||൫||
ഭഗവല്ലങ്ഘനം കിംസ്വില്ലങ്ഘനീയാശ്ച കീദൃശാഃ|
ബൃംഹണം ബൃംഹണീയാശ്ച രൂക്ഷണീയാശ്ച രൂക്ഷണമ്||൬||
കേ സ്നേഹാഃ സ്നേഹനീയാശ്ച സ്വേദാഃ സ്വേദ്യാശ്ച കേ മതാഃ|
സ്തമ്ഭനം സ്തമ്ഭനീയാശ്ച വക്തുമര്ഹസി തദ്ഗുരോ!||൭||
ലങ്ഘനപ്രഭൃതീനാം ച ഷണ്ണാമേഷാം സമാസതഃ|
കൃതാകൃതാതിവൃത്താനാം ലക്ഷണം വക്തുമര്ഹസി||൮||
View original
तपःस्वाध्यायनिरतानात्रेयः शिष्यसत्तमान्|
षडग्निवेशप्रमुखानुक्तवान् परिचोदयन्||३||
लङ्घनं बृंहणं काले रूक्षणं स्नेहनं तथा|
स्वेदनं स्तम्भनं चैव जानीते यः स वै भिषक्||४||
तमुक्तवन्तमात्रेयमग्निवेश उवाच ह||५||
भगवँल्लङ्घनं किंस्विल्लङ्घनीयाश्च कीदृशाः|
बृंहणं बृंहणीयाश्च रूक्षणीयाश्च रूक्षणम्||६||
के स्नेहाः स्नेहनीयाश्च स्वेदाः स्वेद्याश्च के मताः|
स्तम्भनं स्तम्भनीयाश्च वक्तुमर्हसि तद्गुरो!||७||
लङ्घनप्रभृतीनां च षण्णामेषां समासतः|
कृताकृतातिवृत्तानां लक्षणं वक्तुमर्हसि||८||
പരിചോദയന്നിതി ജ്ഞാനാര്ഥം പ്രേരയന്| കൃതേത്യാദൌ കൃതം സമ്യക്കൃതമ്||൩-൮||
Adhikarana 3 (9-17) · Śloka 17
തദഗ്നിവേശസ്യ വചോ നിശമ്യ ഗുരുരബ്രവീത്|
യത് കിഞ്ചില്ലാഘവകരം ദേഹേ തല്ലങ്ഘനം സ്മൃതമ്||൯||
ബൃഹത്ത്വം യച്ഛരീരസ്യ ജനയേത്തച്ച ബൃംഹണമ്|
രൌക്ഷ്യം ഖരത്വം വൈശദ്യം യത് കുര്യാത്തദ്ധി രൂക്ഷണമ്||൧൦||
സ്നേഹനം സ്നേഹവിഷ്യന്ദമാര്ദവക്ലേദകാരകമ് |
സ്തമ്ഭഗൌരവശീതഘ്നം സ്വേദനം സ്വേദകാരകമ്||൧൧||
സ്തമ്ഭനം സ്തമ്ഭയതി യദ്ഗതിമന്തം ചലം ധ്രുവമ്|
ലഘൂഷ്ണതീക്ഷ്ണവിശദം രൂക്ഷം സൂക്ഷ്മം ഖരം സരമ്||൧൨||
കഠിനം ചൈവ യദ്ദ്രവ്യം പ്രായസ്തല്ലങ്ഘനം സ്മൃതമ്|
ഗുരു ശീതം മൃദു സ്നിഗ്ധം ബഹലം സ്ഥൂലപിച്ഛിലമ്||൧൩||
പ്രായോ മന്ദം സ്ഥിരം ശ്ലക്ഷ്ണം ദ്രവ്യം ബൃംഹണമുച്യതേ|
രൂക്ഷം ലഘു ഖരം തീക്ഷ്ണമുഷ്ണം സ്ഥിരമപിച്ഛിലമ്||൧൪||
പ്രായശഃ കഠിനം ചൈവ യദ്ദ്രവ്യം തദ്ധി രൂക്ഷണമ്|
ദ്രവം സൂക്ഷ്മം സരം സ്നിഗ്ധം പിച്ഛിലം ഗുരു ശീതലമ്|
പ്രായോ മന്ദം മൃദു ച യദ്ദ്രവ്യം തത്സ്നേഹനം മതമ്||൧൫||
ഉഷ്ണം തീക്ഷ്ണം സരം സ്നിഗ്ധം രൂക്ഷം സൂക്ഷ്മം ദ്രവം സ്ഥിരമ്|
ദ്രവ്യം ഗുരു ച യത് പ്രായസ്തദ്ധി സ്വേദനമുച്യതേ||൧൬||
ശീതം മന്ദം മൃദു ശ്ലക്ഷ്ണം രൂക്ഷം സൂക്ഷ്മം ദ്രവം സ്ഥിരമ്|
യദ്ദ്രവ്യം ലഘു ചോദ്ദിഷ്ടം പ്രായസ്തത് സ്തമ്ഭനം സ്മൃതമ്||൧൭||
View original
तदग्निवेशस्य वचो निशम्य गुरुरब्रवीत्|
यत् किञ्चिल्लाघवकरं देहे तल्लङ्घनं स्मृतम्||९||
बृहत्त्वं यच्छरीरस्य जनयेत्तच्च बृंहणम्|
रौक्ष्यं खरत्वं वैशद्यं यत् कुर्यात्तद्धि रूक्षणम्||१०||
स्नेहनं स्नेहविष्यन्दमार्दवक्लेदकारकम् |
स्तम्भगौरवशीतघ्नं स्वेदनं स्वेदकारकम्||११||
स्तम्भनं स्तम्भयति यद्गतिमन्तं चलं ध्रुवम्|
लघूष्णतीक्ष्णविशदं रूक्षं सूक्ष्मं खरं सरम्||१२||
कठिनं चैव यद्द्रव्यं प्रायस्तल्लङ्घनं स्मृतम्|
गुरु शीतं मृदु स्निग्धं बहलं स्थूलपिच्छिलम्||१३||
प्रायो मन्दं स्थिरं श्लक्ष्णं द्रव्यं बृंहणमुच्यते|
रूक्षं लघु खरं तीक्ष्णमुष्णं स्थिरमपिच्छिलम्||१४||
प्रायशः कठिनं चैव यद्द्रव्यं तद्धि रूक्षणम्|
द्रवं सूक्ष्मं सरं स्निग्धं पिच्छिलं गुरु शीतलम्|
प्रायो मन्दं मृदु च यद्द्रव्यं तत्स्नेहनं मतम्||१५||
उष्णं तीक्ष्णं सरं स्निग्धं रूक्षं सूक्ष्मं द्रवं स्थिरम्|
द्रव्यं गुरु च यत् प्रायस्तद्धि स्वेदनमुच्यते||१६||
शीतं मन्दं मृदु श्लक्ष्णं रूक्षं सूक्ष्मं द्रवं स्थिरम्|
यद्द्रव्यं लघु चोद्दिष्टं प्रायस्तत् स्तम्भनं स्मृतम्||१७||
രൌക്ഷ്യമിത്യാദൌ രൌക്ഷ്യമേവ പ്രധാനം ബോദ്ധവ്യം, ഖരത്വവൈശദ്യേ തു തദനുഗതേ| വിഷ്യന്ദഃ വിലയനമ്| സ്വേദകാരകം ഘര്മകാരകമ്| സ്തമ്ഭയതീതി നിരുണദ്ധി| ചലമിതി കിഞ്ചിദ്ഗതിമത്| ഗതിമന്തമിതി പ്രവ്യക്തഗതിമന്തമ്| ഏതച്ചാതിസാരശോണിതസ്രുതിവിഷദാഹവേദനാദിഷു ബോദ്ധവ്യം ന കേവലവാതേ, ഗതിമന്തം പ്രതി സ്തമ്ഭകസ്യ വര്ധകത്വാത്| ഗുര്വിത്യാദൌ ബഹലം ഘനമ്| മന്ദമിതി ചിരകാരി| സ്ഥൂലം സംഹതാവയവം ലഡ്ഡുകപിഷ്ടകാദി| വിരൂക്ഷണദ്രവ്യകഥനേ യദ്ഗുണമേവ ലങ്ഘനദ്രവ്യമുക്തം തദ്ഗുണമേവ വിരൂക്ഷണം യദ്യപ്യുക്തം, തഥാऽപി രൂക്ഷഗുണസ്യാത്ര പ്രാധാന്യം, ലങ്ഘനേ തു ലഘുഗുണപ്രാധാന്യം ജ്ഞേയം; തഥാ ലങ്ഘനമദ്രവ്യേണോപവാസേനാപി ക്രിയതേ, വിരൂക്ഷണം തു ദ്രവ്യകാര്യതയൈവ പ്രാധാന്യാദുക്തം; തേന ലങ്ഘനവിരൂക്ഷണയോര്നൈകതാ| യത്തു വക്ഷ്യതി- “കൃതാതികൃതലിങ്ഗം യല്ലങ്ഘിതേ തദ്വിരൂക്ഷിതേ” ഇതി, തത് പ്രായോവാദാത്| വിരൂക്ഷണസ്യ ഹി മുഖ്യഃ സ്നേഹാഭാവഃ സാധ്യഃ, ലങ്ഘനസ്യ തു ഗൌരവാഭാവ ഇതി സ്ഫുട ഏവ ഭേദഃ പ്രതിഭാതി| സ്വേദനഗുണകഥനേ സ്നിഗ്ധം രൂക്ഷമിതി സ്നിഗ്ധം വാ രൂക്ഷം വേത്യര്ഥഃ| ഏവം സരസ്ഥിരാവപി വികല്പേന ജ്ഞേയൌ| പിപാസേതി പിപാസാനിഗ്രഹഃ| മാരുതോ യദ്യപി സോമസമ്ബന്ധാത്തഥാലങ്ഘനം ന ഭവതി, തഥാऽപി സ്വരൂപേണ ലങ്ഘനമേവ| പചന്തമഗ്നിം പ്രതിപക്ഷക്ഷപണേന ബലദാനേന ച യത് പാചയതി തത് പാചനം; തച്ച വായ്വഗ്നിഗുണഭൂയിഷ്ഠമ്||൯-൧൭||
Adhikarana 4 (18) · Śloka 18
ചതുഷ്പ്രകാരാ സംശുദ്ധിഃ പിപാസാ മാരുതാതപൌ|
പാചനാന്യുപവാസശ്ച വ്യായാമശ്ചേതി ലങ്ഘനമ്||൧൮||
View original
चतुष्प्रकारा संशुद्धिः पिपासा मारुतातपौ|
पाचनान्युपवासश्च व्यायामश्चेति लङ्घनम्||१८||
ചതുഷ്പ്രകാരാ സംശുദ്ധിരിതി അനുവാസനം വര്ജയിത്വാ, തസ്യ ബൃംഹണത്വാത്||൧൮||
Adhikarana 5 (19-24) · Śloka 24
പ്രഭൂതശ്ലേഷ്മപിത്താസ്രമലാഃ സംസൃഷ്ടമാരുതാഃ|
ബൃഹച്ഛരീരാ ബലിനോ ലങ്ഘനീയാ വിശുദ്ധിഭിഃ||൧൯||
യേഷാം മധ്യബലാ രോഗാഃ കഫപിത്തസമുത്ഥിതാഃ|
വമ്യതീസാരഹൃദ്രോഗവിസൂച്യലസകജ്വരാഃ||൨൦||
വിബന്ധഗൌരവോദ്ഗാരഹൃല്ലാസാരോചകാദയഃ|
പാചനൈസ്താന് ഭിഷക് പ്രാജ്ഞഃ പ്രായേണാദാവുപാചരേത്||൨൧||
ഏത ഏവ യഥോദ്ദിഷ്ടാ യേഷാമല്പബലാ ഗദാഃ|
പിപാസാനിഗ്രഹൈസ്തേഷാമുപവാസൈശ്ച താഞ്ജയേത്||൨൨||
രോഗാഞ്ജയേന്മധ്യബലാന് വ്യായാമാതപമാരുതൈഃ|
ബലിനാം കിം പുനര്യേഷാം രോഗാണാമവരം ബലമ്||൨൩||
ത്വഗ്ദോഷിണാം പ്രമീഢാനാം സ്നിഗ്ധാഭിഷ്യന്ദിബൃംഹിണാമ്|
ശിശിരേ ലങ്ഘനം ശസ്തമപി വാതവികാരിണാമ്||൨൪||
View original
प्रभूतश्लेष्मपित्तास्रमलाः संसृष्टमारुताः|
बृहच्छरीरा बलिनो लङ्घनीया विशुद्धिभिः||१९||
येषां मध्यबला रोगाः कफपित्तसमुत्थिताः|
वम्यतीसारहृद्रोगविसूच्यलसकज्वराः||२०||
विबन्धगौरवोद्गारहृल्लासारोचकादयः|
पाचनैस्तान् भिषक् प्राज्ञः प्रायेणादावुपाचरेत्||२१||
एत एव यथोद्दिष्टा येषामल्पबला गदाः|
पिपासानिग्रहैस्तेषामुपवासैश्च ताञ्जयेत्||२२||
रोगाञ्जयेन्मध्यबलान् व्यायामातपमारुतैः|
बलिनां किं पुनर्येषां रोगाणामवरं बलम्||२३||
त्वग्दोषिणां प्रमीढानां स्निग्धाभिष्यन्दिबृंहिणाम्|
शिशिरे लङ्घनं शस्तमपि वातविकारिणाम्||२४||
ഉക്തസ്യ ദശപ്രകാരലങ്ഘനസ്യ ഭിന്നം വിഷയമാഹ- പ്രഭൂതേത്യാദി| ആദാവിതി വചനമന്തേ ച്ഛര്ദ്യാദീനാം നിരാമാണാം സംശമനീയത്വാത്| രോഗാനിതി ലങ്ഘനീയരോഗാന്| ബലിനാമിതി പദം ബലവതാമേവ വ്യായാമാദിസേവാഭിധാനാര്ഥമ്| മധ്യബലാനിതി മധ്യബലാനപി; ഏതേനാഞ്ജസാ അല്പബലാ ഏവ ഗദാ വ്യായാമാദിവിഷയാ ഇതി ഭാവഃ| ബൃംഹിണാം ബൃംഹണയുക്താനാമ്| ലങ്ഘനം ശസ്തമിതി ദശവിധമപി| ശിശിര ഇതി ശിശിരഗുണയുക്തേ ഹേമന്തേ ശിശിരേ ച; അത്ര ച ലങ്ഘനം ബലവത്ത്വാത് പ്രാണിനാം കാര്യമ്||൧൯-൨൪||
Adhikarana 6 (25-28) · Śloka 28
അദിഗ്ധവിദ്ധമക്ലിഷ്ടം വയസ്ഥം സാത്മ്യചാരിണാമ്|
മൃഗമത്സ്യവിഹങ്ഗാനാം മാംസം ബൃംഹണമുച്യതേ||൨൫||
ക്ഷീണാഃ ക്ഷതാഃ കൃശാ വൃദ്ധാ ദുര്ബലാ നിത്യമധ്വഗാഃ|
സ്ത്രീമദ്യനിത്യാ ഗ്രീഷ്മേ ച ബൃംഹണീയാ നരാഃ സ്മൃതാഃ||൨൬||
ശോഷാര്ശോഗ്രഹണീദോഷൈര്വ്യാധിഭിഃ കര്ശിതാശ്ച യേ|
തേഷാം ക്രവ്യാദമാംസാനാം ബൃംഹണാ ലഘവോ രസാഃ||൨൭||
സ്നാനമുത്സാദനം സ്വപ്നോ മധുരാഃ സ്നേഹബസ്തയഃ|
ശര്കരാക്ഷീരസര്പീംഷി സര്വേഷാം വിദ്ധി ബൃംഹണമ്||൨൮||
View original
अदिग्धविद्धमक्लिष्टं वयस्थं सात्म्यचारिणाम्|
मृगमत्स्यविहङ्गानां मांसं बृंहणमुच्यते||२५||
क्षीणाः क्षताः कृशा वृद्धा दुर्बला नित्यमध्वगाः|
स्त्रीमद्यनित्या ग्रीष्मे च बृंहणीया नराः स्मृताः||२६||
शोषार्शोग्रहणीदोषैर्व्याधिभिः कर्शिताश्च ये|
तेषां क्रव्यादमांसानां बृंहणा लघवो रसाः||२७||
स्नानमुत्सादनं स्वप्नो मधुराः स्नेहबस्तयः|
शर्कराक्षीरसर्पींषि सर्वेषां विद्धि बृंहणम्||२८||
അദിഗ്ധവിദ്ധമിതി വിഷാക്തശസ്ത്രാവിദ്ധമ്| സാത്മ്യേ ദേശേ ചരന്തീതി സാത്മ്യചാരിണഃ| ലഘവ ഇതി സംസ്കാരേണ ലഘവഃ; കിംവാ ക്രവ്യാദാനാം യേ ലഘവഃ ശ്യേനാദയഃ, തന്മാംസരസാ ഇത്യര്ഥഃ||൨൫-൨൮||
Adhikarana 7 (29-31) · Śloka 31
കടുതിക്തകഷായാണാം സേവനം സ്ത്രീഷ്വസംയമഃ|
ഖലിപിണ്യാകതക്രാണാം മധ്വാദീനാം ച രൂക്ഷണമ്||൨൯||
അഭിഷ്യണ്ണാ മഹാദോഷാ മര്മസ്ഥാ വ്യാധയശ്ച യേ|
ഊരുസ്തമ്ഭപ്രഭൃതയോ രൂക്ഷണീയാ നിദര്ശിതാഃ||൩൦||
സ്നേഹാഃ സ്നേഹയിതവ്യാശ്ച സ്വേദാഃ സ്വേദ്യാശ്ച യേ നരാഃ|
സ്നേഹാധ്യായേ മയോക്താസ്തേ സ്വേദാഖ്യേ ച സവിസ്തരമ്||൩൧||
View original
कटुतिक्तकषायाणां सेवनं स्त्रीष्वसंयमः|
खलिपिण्याकतक्राणां मध्वादीनां च रूक्षणम्||२९||
अभिष्यण्णा महादोषा मर्मस्था व्याधयश्च ये|
ऊरुस्तम्भप्रभृतयो रूक्षणीया निदर्शिताः||३०||
स्नेहाः स्नेहयितव्याश्च स्वेदाः स्वेद्याश्च ये नराः|
स्नेहाध्याये मयोक्तास्ते स्वेदाख्ये च सविस्तरम्||३१||
മധ്വാദീനാം ച സേവനമിതി സമ്ബന്ധഃ| ഖലിഃ സര്ഷപഖലിഃ; പിണ്യാകം തിലഖലിഃ, കിംവാ പിണ്യാകശാകമ്| പ്രഭൃതിഗ്രഹണാദാഢ്യവാതപ്രമേഹാദയോ ഗ്രാഹ്യഃ||൨൯-൩൧||
Adhikarana 8 (32-33) · Śloka 33
ദ്രവം തന്വസരം യാവച്ഛീതീകരണമൌഷധമ്|
സ്വാദു തിക്തം കഷായം ച സ്തമ്ഭനം സര്വമേവ തത്||൩൨||
പിത്തക്ഷാരാഗ്നിദഗ്ധാ യേ വമ്യതീസാരപീഡിതാഃ|
വിഷസ്വേദാതിയോഗാര്താഃ സ്തമ്ഭനീയാ നിദര്ശിതാഃ||൩൩||
View original
द्रवं तन्वसरं यावच्छीतीकरणमौषधम्|
स्वादु तिक्तं कषायं च स्तम्भनं सर्वमेव तत्||३२||
पित्तक्षाराग्निदग्धा ये वम्यतीसारपीडिताः|
विषस्वेदातियोगार्ताः स्तम्भनीया निदर्शिताः||३३||
തനു അബഹലമ്| സരതി ഗച്ഛതീതി സരം, ന സരമസരം, സ്ഥിരമിത്യര്ഥഃ||൩൨-൩൩||
Adhikarana 9 (34-37) · Śloka 37
വാതമൂത്രപുരീഷാണാം വിസര്ഗേ ഗാത്രലാഘവേ|
ഹൃദയോദ്ഗാരകണ്ഠാസ്യശുദ്ധൌ തന്ദ്രാക്ലമേ ഗതേ||൩൪||
സ്വേദേ ജാതേ രുചൌ ചൈവ ക്ഷുത്പിപാസാസഹോദയേ|
കൃതം ലങ്ഘനമാദേശ്യം നിര്വ്യഥേ ചാന്തരാത്മനി||൩൫||
പര്വഭേദോऽങ്ഗമര്ദശ്ച കാസഃ ശോഷോ മുഖസ്യ ച|
ക്ഷുത്പ്രണാശോऽരുചിസ്തൃഷ്ണാ ദൌര്ബല്യം ശ്രോത്രനേത്രയോഃ||൩൬||
മനസഃ സമ്ഭ്രമോऽഭീക്ഷ്ണമൂര്ധ്വവാതസ്തമോ ഹൃദി|
ദേഹാഗ്നിബലനാശശ്ച ലങ്ഘനേऽതികൃതേ ഭവേത്||൩൭||
View original
वातमूत्रपुरीषाणां विसर्गे गात्रलाघवे|
हृदयोद्गारकण्ठास्यशुद्धौ तन्द्राक्लमे गते||३४||
स्वेदे जाते रुचौ चैव क्षुत्पिपासासहोदये|
कृतं लङ्घनमादेश्यं निर्व्यथे चान्तरात्मनि||३५||
पर्वभेदोऽङ्गमर्दश्च कासः शोषो मुखस्य च|
क्षुत्प्रणाशोऽरुचिस्तृष्णा दौर्बल्यं श्रोत्रनेत्रयोः||३६||
मनसः सम्भ्रमोऽभीक्ष्णमूर्ध्ववातस्तमो हृदि|
देहाग्निबलनाशश्च लङ्घनेऽतिकृते भवेत्||३७||
ക്ഷുത്പിപാസയോരസഹഃ പീഡാകരത്വേനോദയഃ ക്ഷുത്പിപാസാസഹോദയഃ, ന തു ക്ഷുത്പിപാസയോര്യുഗപദുദയഃ | അത ഏവോക്തം സുശ്രുതേ- “സൃഷ്ടമാരുതവിണ്മൂത്രം ക്ഷുത്പിപാസാസഹം ലഘുമ്” (സു. ഉ. തം. ൩൯) ഇത്യാദി| അന്തരാത്മനീതി മനസി| മനസഃ സമ്ഭ്രമോ ഭ്രാന്തിരേവ| ഊര്ധ്വേ കായേ വാത ഊര്ധ്വവാതഃ ||൩൪-൩൭||
Adhikarana 10 (38) · Śloka 39
ബലം പുഷ്ട്യുപലമ്ഭശ്ച കാര്ശ്യദോഷവിവര്ജനമ്|
ലക്ഷണം ബൃംഹിതേ സ്ഥൌല്യമതി ചാത്യര്ഥബൃംഹിതേ||൩൮||
കൃതാതികൃതലിങ്ഗം യല്ലങ്ഘിതേ തദ്ധി രൂക്ഷിതേ |൩൯|
View original
बलं पुष्ट्युपलम्भश्च कार्श्यदोषविवर्जनम्|
लक्षणं बृंहिते स्थौल्यमति चात्यर्थबृंहिते||३८||
कृतातिकृतलिङ्गं यल्लङ्घिते तद्धि रूक्षिते |३९|
കാര്ശ്യദോഷവിവര്ജനമിതി കാര്ശ്യേ യേ ദോഷാഃ ശീതോഷ്ണാസഹത്വാദയഃ, തേഷാം വര്ജനമ്||൩൮||-
Adhikarana 11 (39-40) · Śloka 40
സ്തമ്ഭിതഃ സ്യാദ്ബലേ ലബ്ധേ യഥോക്തൈശ്ചാമയൈര്ജിതൈഃ||൩൯||
ശ്യാവതാ സ്തബ്ധഗാത്രത്വമുദ്വേഗോ ഹനുസങ്ഗ്രഹഃ|
ഹൃദ്വര്ചോനിഗ്രഹശ്ച സ്യാദതിസ്തമ്ഭിതലക്ഷണമ്||൪൦||
View original
स्तम्भितः स्याद्बले लब्धे यथोक्तैश्चामयैर्जितैः||३९||
श्यावता स्तब्धगात्रत्वमुद्वेगो हनुसङ्ग्रहः|
हृद्वर्चोनिग्रहश्च स्यादतिस्तम्भितलक्षणम्||४०||
ബലേ ലബ്ധേ ഇതി ബലവാന് യദാ പുരുഷോ ഭവതി| യഥോക്തൈരിതി “പിത്തക്ഷാരാഗ്നിദഗ്ധാ യേ” ഇത്യാദ്യഭിധേയൈഃ| ഉദ്വേഗ ഊര്ധ്വവാതവേഗഃ; കിംവാ ഭൈഷജ്യാനഭിലാഷഃ||൩൯-൪൦||
Adhikarana 12 (41-42) · Śloka 42
ലക്ഷണം ചാകൃതാനാം സ്യാത് ഷണ്ണാമേഷാം സമാസതഃ|
തദൌഷധാനാം ധാതൂനാമശമോ വൃദ്ധിരേവ ച||൪൧||
ഇതി ഷട് സര്വരോഗാണാം പ്രോക്താഃ സമ്യഗുപക്രമാഃ|
സാധ്യാനാം സാധനേ സിദ്ധാ മാത്രാകാലാനുരോധിനഃ||൪൨||
View original
लक्षणं चाकृतानां स्यात् षण्णामेषां समासतः|
तदौषधानां धातूनामशमो वृद्धिरेव च||४१||
इति षट् सर्वरोगाणां प्रोक्ताः सम्यगुपक्रमाः|
साध्यानां साधने सिद्धा मात्राकालानुरोधिनः||४२||
തദൌഷധാനാമിതി ലങ്ഘനാദിസാധ്യാനാമ്| വൃദ്ധിരേവ ചേതി സ്തോകമാത്രകൃതലങ്ഘനാദിക്രിയയാ ദോഷക്ഷോഭമാത്രസ്യ കൃതത്വാത്| ധാതൂനാമിതി ദോഷാണാം, “ദോഷാ അപി ധാതുശബ്ദം ലഭന്തേ” ഇതി വചനാത്||൪൧-൪൨||
Adhikarana 13 (43) · Śloka 43
ഭവതി ചാത്ര- ദോഷാണാം ബഹുസംസര്ഗാത് സങ്കീര്യന്തേ ഹ്യുപക്രമാഃ|
ഷട്ത്വം തു നാതിവര്തന്തേ ത്രിത്വം വാതാദയോ യഥാ||൪൩||
View original
भवति चात्र- दोषाणां बहुसंसर्गात् सङ्कीर्यन्ते ह्युपक्रमाः|
षट्त्वं तु नातिवर्तन्ते त्रित्वं वातादयो यथा||४३||
സമ്പ്രത്യുക്തലങ്ഘനാദ്യുപക്രമാണാം വികാരാപേക്ഷയാ സംസര്ഗമാഹ- ദോഷാണാമിത്യാദി| ദോഷാണാം യസ്മാത് സംസര്ഗാ ബഹവഃ, തസ്മാത്തത്സാധനാര്ഥമുപക്രമാ അപി സങ്കീര്യന്തേ മിശ്രതാം യാന്തി| യഥാ- ക്വചില്ലങ്ഘനസ്വേദനേ, ക്വചിദ്ബൃംഹണസ്നേഹനേ , ഏവമാദി| ഷട്ത്വം തു നാതിവര്തന്ത ഇതി സംസൃഷ്ടാ അപി ലങ്ഘനാദിസ്വരൂപം ന ജഹതി; ന ലങ്ഘനാദയഃ പരസ്പരയുക്താ മധുസര്പിഃസംയോഗവത് പ്രകൃതിഗുണാനപേക്ഷികാര്യാന്തരമാരഭന്ത ഇതി ഭാവഃ| അത്രൈവ ദൃഷ്ടാന്തമാഹ- ത്രിത്വമിത്യാദി| അയം ച ദൃഷ്ടാന്തഃ സംസര്ഗിസങ്ഖ്യാऽപരിത്യാഗമാത്രകഃ||൪൩||
Adhikarana 14 (44) · Śloka 44
തത്ര ശ്ലോകാഃ- ഇത്യസ്മിലങ്ഘനാധ്യായേ വ്യാഖ്യാതാഃ ഷഡുപക്രമാഃ|
യഥാപ്രശ്നം ഭഗവതാ ചികിത്സാ യൈഃ പ്രവര്തതേ||൪൪||
View original
तत्र श्लोकाः- इत्यस्मिँलङ्घनाध्याये व्याख्याताः षडुपक्रमाः|
यथाप्रश्नं भगवता चिकित्सा यैः प्रवर्तते||४४||
Adhikarana puShpikA · Śloka 22
ഇത്യഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേ ശ്ലോകസ്ഥാനേ ലങ്ഘനബൃംഹണീയോ നാമ ദ്വാവിംശോऽധ്യായഃ||൨൨||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते श्लोकस्थाने लङ्घनबृंहणीयो नाम द्वाविंशोऽध्यायः||२२||
ഇതി ശ്രീചക്രപാണിദത്തവിരചിതായാം ചരകതാത്പര്യവ്യാഖ്യായാമായുര്വേദദീപികായാം സൂത്രസ്ഥാനേ യോജനാചതുഷ്കേ ലങ്ഘനബൃംഹണീയോ നാമ ദ്വാവിംശോऽധ്യായഃ||൨൨||