Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
ಅಥಾತಸ್ತ್ರಿಶೋಥೀಯಮಧ್ಯಾಯಂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಃ||೧||
ಇತಿ ಹ ಸ್ಮಾಹ ಭಗವಾನಾತ್ರೇಯಃ||೨||
View original
अथातस्त्रिशोथीयमध्यायं व्याख्यास्यामः||१||
इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
ಪೂರ್ವಾಧ್ಯಾಯೇ ಪಿಡಕಾ ಉಕ್ತಾಃ, ತಾಶ್ಚ ಶೋಥರೂಪಾಃ, ಅತಃ ಶೋಥಾಧಿಕಾರಾತ್ ತ್ರಿಶೋಥೀಯೋಽಭಿಧೀಯತೇ||೧-೨||
Adhikarana 2 (3) · Śloka 3
ತ್ರಯಃ ಶೋಥಾ ಭವನ್ತಿ ವಾತಪಿತ್ತಶ್ಲೇಷ್ಮನಿಮಿತ್ತಾಃ, ತೇ ಪುನರ್ದ್ವಿವಿಧಾ ನಿಜಾಗನ್ತುಭೇದೇನ||೩||
View original
त्रयः शोथा भवन्ति वातपित्तश्लेष्मनिमित्ताः, ते पुनर्द्विविधा निजागन्तुभेदेन||३||
ವಕ್ಷ್ಯಮಾಣದ್ವಿವಿಧಾದಿಭೇದೇ ವಿದ್ಯಮಾನೇಽಪಿ ವಾತಾದಿಕೃತತ್ರಿತ್ವಾಭಿಧಾನಮಗ್ರೇ ವಾತಾದಿಕೃತಸ್ಯೈವ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯಖ್ಯಾಪನಾರ್ಥಮ್||೩||
Adhikarana 3 (4) · Śloka 4
ತತ್ರಾಗನ್ತವಶ್ಛೇದನಭೇದನಕ್ಷಣನಭಞ್ಜನಪಿಚ್ಛನೋತ್ಪೇಷಣಪ್ರಹಾರವಧಬನ್ಧನವೇಷ್ಟನವ್ಯಧನಪೀಡನಾದಿಭಿರ್ವಾ ಭಲ್ಲಾತಕಪುಷ್ಪಫಲರಸಾತ್ಮಗುಪ್ತಾಶೂಕಕ್ರಿಮಿಶೂಕಾಹಿತಪತ್ರಲತಾಗುಲ್ಮಸಂಸ್ಪರ್ಶನೈರ್ವಾ ಸ್ವೇದನಪರಿಸರ್ಪಣಾವಮೂತ್ರಣೈರ್ವಾ ವಿಷಿಣಾಂ ಸವಿಷಪ್ರಾಣಿದಂಷ್ಟ್ರಾದನ್ತವಿಷಾಣನಖನಿಪಾತೈರ್ವಾ ಸಾಗರವಿಷವಾತಹಿಮದಹನಸಂಸ್ಪರ್ಶನೈರ್ವಾ ಶೋಥಾಃ ಸಮುಪಜಾಯನ್ತೇ||೪||
View original
तत्रागन्तवश्छेदनभेदनक्षणनभञ्जनपिच्छनोत्पेषणप्रहारवधबन्धनवेष्टनव्यधनपीडनादिभिर्वा भल्लातकपुष्पफलरसात्मगुप्ताशूकक्रिमिशूकाहितपत्रलतागुल्मसंस्पर्शनैर्वा स्वेदनपरिसर्पणावमूत्रणैर्वा विषिणां सविषप्राणिदंष्ट्रादन्तविषाणनखनिपातैर्वा सागरविषवातहिमदहनसंस्पर्शनैर्वा शोथाः समुपजायन्ते||४||
ಭೇದನಮ್ ಆಶಯವಿದಾರಣಂ, ಕ್ಷಣನಮ್ ಅಸ್ಥಿಚೂರ್ಣನಂ, ಭಞ್ಜನಂ ಜರ್ಜರೀಕರಣಂ, ಪಿಚ್ಛ್ನಮ್ ಅತ್ಯರ್ಥಪೀಡನಮ್, ಉತ್ಪೇಷಣಂ ಶಿಲೋತ್ಪೇಷಣಮಿವ, ವೇಷ್ಟನಮ್ ಅಗ್ರನ್ಥಿಬನ್ಧನಂ ಸರ್ಪಾದಿಭಿಃ| ಶೂಕವತಾಂ ಕ್ರಿಮೀಣಾಂ ಶೂಕಃ ಶೂಕಕ್ರಿಮಿಶೂಕಃ| ಸ್ವೇದನಾದಿಭಿರ್ವಿಷಿಣಾಮಿತಿ ಯೋಜ್ಯಮ್||೪||
Adhikarana 4 (5) · Śloka 5
ತೇ ಪುನರ್ಯಥಾಸ್ವಂ ಹೇತುವ್ಯಞ್ಜನೈರಾದಾವುಪಲಭ್ಯನ್ತೇ ನಿಜವ್ಯಞ್ಜನೈಕದೇಶವಿಪರೀತೈಃ; ಬನ್ಧಮನ್ತ್ರಾಗದಪ್ರಲೇಪಪ್ರತಾಪನಿರ್ವಾಪಣಾದಿಭಿಶ್ಚೋಪಕ್ರಮೈರುಪಕ್ರಮ್ಯಮಾಣಾಃ ಪ್ರಶಾನ್ತಿಮಾಪದ್ಯನ್ತೇ||೫||
View original
ते पुनर्यथास्वं हेतुव्यञ्जनैरादावुपलभ्यन्ते निजव्यञ्जनैकदेशविपरीतैः; बन्धमन्त्रागदप्रलेपप्रतापनिर्वापणादिभिश्चोपक्रमैरुपक्रम्यमाणाः प्रशान्तिमापद्यन्ते||५||
ಆದಾವುಪಲಭ್ಯನ್ತ ಇತಿ ವಚನಾದುತ್ತರಕಾಲಮಾಗನ್ತೋರಪಿ ನಿಜತುಲ್ಯತಾಂ ಬ್ರೂತೇ| ಯದುಕ್ತಮ್- “ಆಗನ್ತುರನ್ವೇತಿ ನಿಜಂ ವಿಕಾರಂ” (ಸೂ.ಅ.೧೯) ಇತಿ| ನಿಜವ್ಯಞ್ಜನೈಕದೇಶವಿಪರೀತೈರಿತಿ ನಿಜಲಕ್ಷಣೇಭ್ಯ ಆಗನ್ತೂನಾಮೇಕದೇಶೋ ವಿಪರೀತೋ ಭವತಿ, ಸ ಚ ವಾತಾದಿಜನ್ಯಶ್ಯಾವಾದಿವರ್ಣವಿಕಾರತ್ವಾಜ್ಜ್ಞೇಯಃ; ಕಿಂವಾ ಆಗನ್ತುರ್ವ್ಯಥಾಪೂರ್ವೋ ಭವತಿ ಪಶ್ಚಾದ್ವಾತಾದಿಭಿರನುಬಧ್ಯತೇ, ನಿಜಸ್ತು ಪೂರ್ವಂ ವಾತಾದಿಲಕ್ಷಣೈರ್ಯುಜ್ಯತೇ ಪಶ್ಚಾದ್ವೇದನಾವಾನ್ ಭವತೀತ್ಯೇಕದೇಶವೈಪರೀತ್ಯಮ್| ಬನ್ಧಃ ಅರಿಷ್ಟಾಬನ್ಧೋ ವ್ರಣಬನ್ಧಶ್ಚ| ಬನ್ಧಾದಯಶ್ಚ ಯಥಾಯೋಗ್ಯತಯಾ ಬೋದ್ಧವ್ಯಾಃ||೫||
Adhikarana 5 (6) · Śloka 6
ನಿಜಾಃ ಪುನಃ ಸ್ನೇಹಸ್ವೇದವಮನವಿರೇಚನಾಸ್ಥಾಪನಾನುವಾಸನಶಿರೋವಿರೇಚನಾನಾಮಯಥಾವತ್ಪ್ರಯೋಗಾನ್ಮಿಥ್ಯಾಸಂಸರ್ಜನಾದ್ವಾ ಛರ್ದ್ಯಲಸಕವಿಸೂಚಿಕಾಶ್ವಾಸಕಾಸಾತಿಸಾರಶೋಷಪಾಣ್ಡುರೋಗೋದರಜ್ವರಪ್ರದರಭಗನ್ದರಾರ್ಶೋವಿಕಾರಾತಿಕರ್ಶನೈರ್ವಾ ಕುಷ್ಠಕಣ್ಡೂಪಿಡಕಾದಿಭಿರ್ವಾ ಛರ್ದಿಕ್ಷವಥೂದ್ಗಾರಶುಕ್ರವಾತಮೂತ್ರಪುರೀಷವೇಗಧಾರಣೈರ್ವಾ ಕರ್ಮರೋಗೋಪವಾಸಾಧ್ವಕರ್ಶಿತಸ್ಯ ವಾ ಸಹಸಾಽತಿಗುರ್ವಮ್ಲಲವಣಪಿಷ್ಟಾನ್ನಫಲಶಾಕರಾಗದಧಿಹರಿತಕಮದ್ಯಮನ್ದಕವಿರೂಢನವಶೂಕಶಮೀಧಾನ್ಯಾನೂಪೌದಕ- ಪಿಶಿತೋಪಯೋಗಾನ್ಮೃತ್ಪಙ್ಕಲೋಷ್ಟಭಕ್ಷಣಾಲ್ಲವಣಾತಿಭಕ್ಷಣಾದ್ಗರ್ಭಸಮ್ಪೀಡನಾದಾಮಗರ್ಭಪ್ರಪತನಾತ್ ಪ್ರಜಾತಾನಾಂ ಚ ಮಿಥ್ಯೋಪಚಾರಾದುದೀರ್ಣದೋಷತ್ವಾಚ್ಚ ಶೋಫಾಃ ಪ್ರಾದುರ್ಭವನ್ತಿ; ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸಾಮಾನ್ಯೋ ಹೇತುಃ||೬||
View original
निजाः पुनः स्नेहस्वेदवमनविरेचनास्थापनानुवासनशिरोविरेचनानामयथावत्प्रयोगान्मिथ्यासंसर्जनाद्वा छर्द्यलसकविसूचिकाश्वासकासातिसारशोषपाण्डुरोगोदरज्वरप्रदरभगन्दरार्शोविकारातिकर्शनैर्वा कुष्ठकण्डूपिडकादिभिर्वा छर्दिक्षवथूद्गारशुक्रवातमूत्रपुरीषवेगधारणैर्वा कर्मरोगोपवासाध्वकर्शितस्य वा सहसाऽतिगुर्वम्ललवणपिष्टान्नफलशाकरागदधिहरितकमद्यमन्दकविरूढनवशूकशमीधान्यानूपौदक- पिशितोपयोगान्मृत्पङ्कलोष्टभक्षणाल्लवणातिभक्षणाद्गर्भसम्पीडनादामगर्भप्रपतनात् प्रजातानां च मिथ्योपचारादुदीर्णदोषत्वाच्च शोफाः प्रादुर्भवन्ति; इत्युक्तः सामान्यो हेतुः||६||
ಛರ್ದ್ಯಾದಯಃ ಸ್ವರೂಪತ ಏವ ಶೋಥಹೇತವಃ| ಕರ್ಮಾದ್ಯತಿಕರ್ಶಿತಸ್ಯ ತು ಸಹಸಾಽತಿಗುರ್ವಾದಿಸೇವನಂ ಶೋಥಹೇತುಃ; ಕರ್ಮೇತಿ ಪಞ್ಚಕರ್ಮ| ವಿರೂಢನವಶಬ್ದೌ ಶೂಕಶಮೀಧಾನ್ಯವಿಶೇಷಣೌ| ಪ್ರಜಾತಾನಾಮಿತಿ ಅಚಿರಪ್ರಸೂತಾನಾಮ್||೬||
Adhikarana 6 (7-8) · Śloka 8
ಅಯಂ ತ್ವತ್ರ ವಿಶೇಷಃ- ಶೀತರೂಕ್ಷಲಘುವಿಶದಶ್ರಮೋಪವಾಸಾತಿಕರ್ಶನಕ್ಷಪಣಾದಿಭಿರ್ವಾಯುಃ ಪ್ರಕುಪಿತಸ್ತ್ವಙ್ಮಾಂಸಶೋಣಿತಾದೀನ್ಯಭಿಭೂಯ ಶೋಫಂ ಜನಯತಿ; ಸ ಕ್ಷಿಪ್ರೋತ್ಥಾನಪ್ರಶಮೋ ಭವತಿ, ತಥಾ ಶ್ಯಾಮಾರುಣವರ್ಣಃ ಪ್ರಕೃತಿವರ್ಣೋ ವಾ, ಚಲಃ ಸ್ಪನ್ದನಃ ಖರಪರುಷಭಿನ್ನತ್ವಗ್ರೋಮಾ ಛಿದ್ಯತ ಇವ ಭಿದ್ಯತ ಇವ ಪೀಡ್ಯತ ಇವ ಸೂಚೀಭಿರಿವ ತುದ್ಯತೇ ಪಿಪೀಲಿಕಾಭಿರಿವ ಸಂಸೃಪ್ಯತೇ ಸರ್ಷಪಕಲ್ಕಾವಲಿಪ್ತ ಇವ ಚಿಮಿಚಿಮಾಯತೇ ಸಙ್ಕುಚ್ಯತ ಆಯಮ್ಯತ ಇವೇತಿ ವಾತಶೋಥಃ (೧); ಉಷ್ಣತೀಕ್ಷ್ಣಕಟುಕಕ್ಷಾರಲವಣಾಮ್ಲಾಜೀರ್ಣಭೋಜನೈರಗ್ನ್ಯಾತಪಪ್ರತಾಪೈಶ್ಚ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ತ್ವಙ್ಮಾಂಸಶೋಣಿತಾನ್ಯಭಿಭೂಯ ಶೋಥಂ ಜನಯತಿ; ಸ ಕ್ಷಿಪ್ರೋತ್ಥಾನಪ್ರಶಮೋ ಭವತಿ, ಕೃಷ್ಣಪೀತನೀಲತಾಮ್ರಾವಭಾಸ ಉಷ್ಣೋ ಮೃದುಃ ಕಪಿಲತಾಮ್ರರೋಮಾ ಉಷ್ಯತೇ ದೂಯತೇ ಧೂಪ್ಯತೇ ಊಷ್ಮಾಯತೇ ಸ್ವಿದ್ಯತೇ ಕ್ಲಿದ್ಯತೇ ನ ಚ ಸ್ಪರ್ಶಮುಷ್ಣಂ ಚ ಸುಷೂಯತ ಇತಿ ಪಿತ್ತಶೋಥಃ (೨); ಗುರುಮಧುರಶೀತಸ್ನಿಗ್ಧೈರತಿಸ್ವಪ್ನಾವ್ಯಾಯಾಮಾದಿಭಿಶ್ಚ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತಸ್ತ್ವಙ್ಮಾಂಸಶೋಣಿತಾದೀನ್ಯಭಿಭೂಯ ಶೋಥಂ ಜನಯತಿ; ಸ ಕೃಚ್ಛ್ರೋತ್ಥಾನಪ್ರಶಮೋ ಭವತಿ, ಪಾಣ್ಡುಶ್ವೇತಾವಭಾಸೋ ಗುರುಃ ಸ್ನಿಗ್ಧಃ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಃ ಸ್ಥಿರಃ ಸ್ತ್ಯಾನಃ ಶುಕ್ಲಾಗ್ರರೋಮಾ ಸ್ಪರ್ಶೋಷ್ಣಸಹಶ್ಚೇತಿ ಶ್ಲೇಷ್ಮಶೋಥಃ (೩); ಯಥಾಸ್ವಕಾರಣಾಕೃತಿಸಂಸರ್ಗಾದ್ದ್ವಿದೋಷಜಾಸ್ತ್ರಯಃ ಶೋಥಾ ಭವನ್ತಿ; ಯಥಾಸ್ವಕಾರಣಾಕೃತಿಸನ್ನಿಪಾತಾತ್ ಸಾನ್ನಿಪಾತಿಕ ಏಕಃ; ಏವಂ ಸಪ್ತವಿಧೋ ಭೇದಃ||೭||
ಪ್ರಕೃತಿಭಿಸ್ತಾಭಿಸ್ತಾಭಿರ್ಭಿದ್ಯಮಾನೋ ದ್ವಿವಿಧಸ್ತ್ರಿವಿಧಶ್ಚತುರ್ವಿಧಃ ಸಪ್ತವಿಧೋಽಷ್ಟವಿಧಶ್ಚ ಶೋಥ ಉಪಲಭ್ಯತೇ, ಪುನಶ್ಚೈಕ ಏವೋತ್ಸೇಧಸಾಮಾನ್ಯಾತ್||೮||
View original
अयं त्वत्र विशेषः- शीतरूक्षलघुविशदश्रमोपवासातिकर्शनक्षपणादिभिर्वायुः प्रकुपितस्त्वङ्मांसशोणितादीन्यभिभूय शोफं जनयति; स क्षिप्रोत्थानप्रशमो भवति, तथा श्यामारुणवर्णः प्रकृतिवर्णो वा, चलः स्पन्दनः खरपरुषभिन्नत्वग्रोमा छिद्यत इव भिद्यत इव पीड्यत इव सूचीभिरिव तुद्यते पिपीलिकाभिरिव संसृप्यते सर्षपकल्कावलिप्त इव चिमिचिमायते सङ्कुच्यत आयम्यत इवेति वातशोथः (१); उष्णतीक्ष्णकटुकक्षारलवणाम्लाजीर्णभोजनैरग्न्यातपप्रतापैश्च पित्तं प्रकुपितं त्वङ्मांसशोणितान्यभिभूय शोथं जनयति; स क्षिप्रोत्थानप्रशमो भवति, कृष्णपीतनीलताम्रावभास उष्णो मृदुः कपिलताम्ररोमा उष्यते दूयते धूप्यते ऊष्मायते स्विद्यते क्लिद्यते न च स्पर्शमुष्णं च सुषूयत इति पित्तशोथः (२); गुरुमधुरशीतस्निग्धैरतिस्वप्नाव्यायामादिभिश्च श्लेष्मा प्रकुपितस्त्वङ्मांसशोणितादीन्यभिभूय शोथं जनयति; स कृच्छ्रोत्थानप्रशमो भवति, पाण्डुश्वेतावभासो गुरुः स्निग्धः श्लक्ष्णः स्थिरः स्त्यानः शुक्लाग्ररोमा स्पर्शोष्णसहश्चेति श्लेष्मशोथः (३); यथास्वकारणाकृतिसंसर्गाद्द्विदोषजास्त्रयः शोथा भवन्ति; यथास्वकारणाकृतिसन्निपातात् सान्निपातिक एकः; एवं सप्तविधो भेदः||७||
प्रकृतिभिस्ताभिस्ताभिर्भिद्यमानो द्विविधस्त्रिविधश्चतुर्विधः सप्तविधोऽष्टविधश्च शोथ उपलभ्यते, पुनश्चैक एवोत्सेधसामान्यात्||८||
ಕ್ಷಪಣಂ ವಮನಾದಿಭಿಃ| ಪ್ರಕೃತಿವರ್ಣಃ ದೇಹಸಮಾನವರ್ಣಃ| ಚಲಃ ಸಙ್ಕ್ರಮಣವಾನ್| ಸ್ಪನ್ದನಃ ಕಮ್ಪನಃ| ಉಷ್ಯತೇ ಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥೇನೇವ ವಹ್ನಿನಾ ದಹ್ಯತೇ| ಧೂಪ್ಯತೇ ಧೂಮಮಿವೋದ್ವಮತಿ| ಊಷ್ಮಾಯತೇ ಬಹಿಃ ಪರೈರಪ್ಯುಷ್ಣತ್ವೇನೋಪಲಭ್ಯತೇ| ಸ್ವಿದ್ಯತೇ ಸ್ವೇದವಾನ್ ಭವತಿ| ನ ಸುಷೂಯತೇ ನ ಸಹತೇ; ಸ್ಪರ್ಶನಂ ಚ ನ ಸಹತೇ, ಉಷ್ಣಂ ಚ ನ ಸಹತೇ| ಸ ಕೃಚ್ಛ್ರೋತ್ಥಾನಪ್ರಶಮ ಇತಿ ಚಿರೋತ್ಥಾನಪ್ರಶಮಃ| ಪ್ರಕೃತಿಭಿರಿತಿ ಕಾರಣೈಃ| ಉತ್ಸೇಧ ಉನ್ನತತ್ವಮ್||೭-೮||
Adhikarana 7 (9-15) · Śloka 15
ಭವನ್ತಿ ಚಾತ್ರ- ಶೂಯನ್ತೇ ಯಸ್ಯ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಸ್ವಪನ್ತೀವ ರುಜನ್ತಿ ಚ|
ಪೀಡಿತಾನ್ಯುನ್ನಮನ್ತ್ಯಾಶು ವಾತಶೋಥಂ ತಮಾದಿಶೇತ್||೯||
ಯಶ್ಚಾಪ್ಯರುಣವರ್ಣಾಭಃ ಶೋಥೋ ನಕ್ತಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ|
ಸ್ನೇಹೋಷ್ಣಮರ್ದನಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಪ್ರಣಶ್ಯೇತ್ ಸ ಚ ವಾತಿಕಃ||೧೦||
ಯಃ ಪಿಪಾಸಾಜ್ವರಾರ್ತಸ್ಯ ದೂಯತೇಽಥ ವಿದಹ್ಯತೇ|
ಸ್ವಿದ್ಯತಿ ಕ್ಲಿದ್ಯತೇ ಗನ್ಧೀ ಸ ಪೈತ್ತಃ ಸ್ವಯಥುಃ ಸ್ಮೃತಃ||೧೧||
ಯಃ ಪೀತನೇತ್ರವಕ್ತ್ರತ್ವಕ್ ಪೂರ್ವಂ ಮಧ್ಯಾತ್ ಪ್ರಶೂಯತೇ|
ತನುತ್ವಕ್ ಚಾತಿಸಾರೀ ಚ ಪಿತ್ತಶೋಥಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ||೧೨||
ಶೀತಃ ಸಕ್ತಗತಿರ್ಯಸ್ತು ಕಣ್ಡೂಮಾನ್ ಪಾಣ್ಡುರೇವ ಚ|
ನಿಪೀಡಿತೋ ನೋನ್ನಮತಿ ಶ್ವಯಥುಃ ಸ ಕಫಾತ್ಮಕಃ||೧೩||
ಯಸ್ಯ ಶಸ್ತ್ರಕುಶಚ್ಛಿನ್ನಾಚ್ಛೋಣಿತಂ ನ ಪ್ರವರ್ತತೇ|
ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಪಿಚ್ಛಾ ಸ್ರವತಿ ಸ ಚಾಪಿ ಕಫಸಮ್ಭವಃ||೧೪||
ನಿದಾನಾಕೃತಿಸಂಸರ್ಗಾಚ್ಛ್ವಯಥುಃ ಸ್ಯಾದ್ದ್ವಿದೋಷಜಃ|
ಸರ್ವಾಕೃತಿಃ ಸನ್ನಿಪಾತಾಚ್ಛೋಥೋ ವ್ಯಾಮಿಶ್ರಹೇತುಜಃ||೧೫||
View original
भवन्ति चात्र- शूयन्ते यस्य गात्राणि स्वपन्तीव रुजन्ति च|
पीडितान्युन्नमन्त्याशु वातशोथं तमादिशेत्||९||
यश्चाप्यरुणवर्णाभः शोथो नक्तं प्रणश्यति|
स्नेहोष्णमर्दनाभ्यां च प्रणश्येत् स च वातिकः||१०||
यः पिपासाज्वरार्तस्य दूयतेऽथ विदह्यते|
स्विद्यति क्लिद्यते गन्धी स पैत्तः स्वयथुः स्मृतः||११||
यः पीतनेत्रवक्त्रत्वक् पूर्वं मध्यात् प्रशूयते|
तनुत्वक् चातिसारी च पित्तशोथः स उच्यते||१२||
शीतः सक्तगतिर्यस्तु कण्डूमान् पाण्डुरेव च|
निपीडितो नोन्नमति श्वयथुः स कफात्मकः||१३||
यस्य शस्त्रकुशच्छिन्नाच्छोणितं न प्रवर्तते|
कृच्छ्रेण पिच्छा स्रवति स चापि कफसम्भवः||१४||
निदानाकृतिसंसर्गाच्छ्वयथुः स्याद्द्विदोषजः|
सर्वाकृतिः सन्निपाताच्छोथो व्यामिश्रहेतुजः||१५||
ಶೂಯನ್ತ ಇತ್ಯಾದಿ| ಪುನಃ ಶ್ಲೋಕೇನ ಲಕ್ಷಣಾಭಿಧಾನಂ ಪ್ರಾಯೋಭಾವಿಲಕ್ಷಣದರ್ಶನಾರ್ಥಮ್| ಸ್ವಪನ್ತೀವೇತಿ ನಿರ್ವೇದನಃ| ಏತೇನ ವಾಯೋಶ್ಚಲತ್ವೇನ ಕ್ಷಣಾಚ್ಚ ರುಕ್, ಕ್ಷಣಾಚ್ಚ ತದಭಾವ ಇತಿ ಜ್ಞೇಯಮ್| ಮಧ್ಯಾದಿತಿ ಶರೀರಮಧ್ಯಾತ್| ಸಕ್ತಗತಿಃ ಅವಿಸಾರೀ| ಶಸ್ತ್ರಕುಶಚ್ಛಿನ್ನಾದಿತಿ ಶಸ್ತ್ರಕುಶಕೃತಾಚ್ಛೇದಾತ್||೯-೧೫||
Adhikarana 8 (16-17) · Śloka 17
ಯಸ್ತು ಪಾದಾಭಿನಿರ್ವೃತ್ತಃ ಶೋಥಃ ಸರ್ವಾಙ್ಗಗೋ ಭವೇತ್|
ಜನ್ತೋಃ ಸ ಚ ಸುಕಷ್ಟಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪ್ರಸೃತಃ ಸ್ತ್ರೀಮುಖಾಚ್ಚ ಯಃ||೧೬||
ಯಶ್ಚಾಪಿ ಗುಹ್ಯಪ್ರಭವಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ವಾ ಪುರುಷಸ್ಯ ವಾ|
ಸ ಚ ಕಷ್ಟತಮೋ ಜ್ಞೇಯೋ ಯಸ್ಯ ಚ ಸ್ಯುರುಪದ್ರವಾಃ||೧೭||
View original
यस्तु पादाभिनिर्वृत्तः शोथः सर्वाङ्गगो भवेत्|
जन्तोः स च सुकष्टः स्यात् प्रसृतः स्त्रीमुखाच्च यः||१६||
यश्चापि गुह्यप्रभवः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा|
स च कष्टतमो ज्ञेयो यस्य च स्युरुपद्रवाः||१७||
ಪಾದಾಭಿನಿರ್ವೃತ್ತಃ ಶೋಥಃ ಪುರುಷಾಣಾಂ ಲಘಾವಧೋದೇಶೇ ಜಾತಃ ಸನ್ ಯದಾ ನ ಜೀಯತೇ ತದಾ ಗುರುಮೂರ್ಧ್ವದೇಶಂ ಗತಃ ಸ ನ ಪಾರ್ಯತೇ ಜೇತುಂ, ಯೋ ಹಿ ಲಘೌ ಪ್ರದೇಶೇ ಜೇತುಂ ನ ಪಾರ್ಯತೇ ಸ ಗುರುಪ್ರದೇಶಗತೋ ನಿತರಾಮೇವ ನ ಪಾರ್ಯತೇ; ಏವಂ ಪ್ರಸೃತಃ ಸ್ತ್ರೀಮುಖಾಚ್ಚ ಯ ಇತ್ಯಪಿ ಜ್ಞೇಯಮ್| ವಚನಂ ಹಿ- “ಅಧೋಭಾಗೋ ಗುರುಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಮೂರ್ಧ್ವಃ ಪುಂಸಾಂ ಗುರುಸ್ತಥಾ” (ಸು.ಸೂ.ಅ.೪೬) ಇತಿ||೧೬-೧೭||
Adhikarana 9 (18) · Śloka 18
ಛರ್ದಿಃ ಶ್ವಾಸೋಽರುಚಿಸ್ತೃಷ್ಣಾ ಜ್ವರೋಽತೀಸಾರ ಏವ ಚ|
ಸಪ್ತಕೋಽಯಂ ಸದೌರ್ಬಲ್ಯಃ ಶೋಫೋಪದ್ರವಸಙ್ಗ್ರಹಃ||೧೮||
View original
छर्दिः श्वासोऽरुचिस्तृष्णा ज्वरोऽतीसार एव च|
सप्तकोऽयं सदौर्बल्यः शोफोपद्रवसङ्ग्रहः||१८||
ಉಕ್ತಾನುಪದ್ರವಾನಾಹ- ಛರ್ದಿರಿತ್ಯಾದಿ||೧೮||
Adhikarana 10 (19-36) · Śloka 36
ಯಸ್ಯ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತೋ ಜಿಹ್ವಾಮೂಲೇಽವತಿಷ್ಠತೇ|
ಆಶು ಸಞ್ಜನಯೇಚ್ಛೋಥಂ ಜಾಯತೇಽಸ್ಯೋಪಜಿಹ್ವಿಕಾ||೧೯||
ಯಸ್ಯ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತಃ ಕಾಕಲೇ ವ್ಯವತಿಷ್ಠತೇ|
ಆಶು ಸಞ್ಜನಯೇಚ್ಛೋಫಂ ಕರೋತಿ ಗಲಶುಣ್ಡಿಕಾಮ್||೨೦||
ಯಸ್ಯ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತೋ ಗಲಬಾಹ್ಯೇಽವತಿಷ್ಠತೇ|
ಶನೈಃ ಸಞ್ಜನಯೇಚ್ಛೋಫಂ ಗಲಗಣ್ಡೋಽಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೨೧||
ಯಸ್ಯ ಶ್ಲೇಷ್ಮಾ ಪ್ರಕುಪಿತಸ್ತಿಷ್ಠತ್ಯನ್ತರ್ಗಲೇ ಸ್ಥಿರಃ|
ಆಶು ಸಞ್ಜನಯೇಚ್ಛೋಫಂ ಜಾಯತೇಽಸ್ಯ ಗಲಗ್ರಹಃ||೨೨||
ಯಸ್ಯ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ಸರಕ್ತಂ ತ್ವಚಿ ಸರ್ಪತಿ|
ಶೋಫಂ ಸರಾಗಂ ಜನಯೇದ್ವಿಸರ್ಪಸ್ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೨೩||
ಯಸ್ಯ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ತ್ವಚಿ ರಕ್ತೇಽವತಿಷ್ಠತೇ|
ಶೋಥಂ ಸರಾಗಂ ಜನಯೇತ್ ಪಿಡಕಾ ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೨೪||
ಯಸ್ಯ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ಪಿತ್ತಂ ಶೋಣಿತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶುಷ್ಯತಿ|
ತಿಲಕಾ ಪಿಪ್ಲವೋ ವ್ಯಙ್ಗಾ ನೀಲಿಕಾ ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೨೫||
ಯಸ್ಯ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ಶಙ್ಖಯೋರವತಿಷ್ಠತೇ|
ಶ್ವಯಥುಃ ಶಙ್ಖಕೋ ನಾಮ ದಾರುಣಸ್ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೨೬||
ಯಸ್ಯ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಕುಪಿತಂ ಕರ್ಣಮೂಲೇಽವತಿಷ್ಠತೇ|
ಜ್ವರಾನ್ತೇ ದುರ್ಜಯೋಽನ್ತಾಯ ಶೋಥಸ್ತಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ||೨೭||
ವಾತಃ ಪ್ಲೀಹಾನಮುದ್ಧೂಯ ಕುಪಿತೋ ಯಸ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ|
ಶನೈಃ ಪರಿತುದನ್ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ಪ್ಲೀಹಾ ತಸ್ಯಾಭಿವರ್ಧತೇ||೨೮||
ಯಸ್ಯ ವಾಯುಃ ಪ್ರಕುಪಿತೋ ಗುಲ್ಮಸ್ಥಾನೇಽವತಿಷ್ಠತೇ|
ಶೋಫಂ ಸಶೂಲಂ ಜನಯನ್ ಗುಲ್ಮಸ್ತಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ||೨೯||
ಯಸ್ಯ ವಾಯುಃ ಪ್ರಕುಪಿತಃ ಶೋಫಶೂಲಕರಶ್ಚರನ್|
ವಙ್ಕ್ಷಣಾದ್ವೃಷಣೌ ಯಾತಿ ವೃದ್ಧಿಸ್ತಸ್ಯೋಪಜಾಯತೇ||೩೦||
ಯಸ್ಯ ವಾತಃ ಪ್ರಕುಪಿತಸ್ತ್ವಙ್ಮಾಂಸಾನ್ತರಮಾಶ್ರಿತಃ|
ಶೋಥಂ ಸಞ್ಜನಯೇತ್ ಕುಕ್ಷಾವುದರಂ ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೩೧||
ಯಸ್ಯ ವಾತಃ ಪ್ರಕುಪಿತಃ ಕುಕ್ಷಿಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ|
ನಾಧೋ ವ್ರಜತಿ ನಾಪ್ಯೂರ್ಧ್ವಮಾನಾಹಸ್ತಸ್ಯ ಜಾಯತೇ||೩೨||
ರೋಗಾಶ್ಚೋತ್ಸೇಧಸಾಮಾನ್ಯದಧಿಮಾಂಸಾರ್ಬುದಾದಯಃ|
ವಿಶಿಷ್ಟಾ ನಾಮರೂಪಾಭ್ಯಾಂ ನಿರ್ದೇಶ್ಯಾಃ ಶೋಥಸಙ್ಗ್ರಹೇ||೩೩||
ವಾತಪಿತ್ತಕಫಾ ಯಸ್ಯ ಯುಗಪತ್ ಕುಪಿತಾಸ್ತ್ರಯಃ|
ಜಿಹ್ವಾಮೂಲೇಽವತಿಷ್ಠನ್ತೇ ವಿದಹನ್ತಃ ಸಮುಚ್ಛ್ರಿತಾಃ||೩೪||
ಜನಯನ್ತಿ ಭೃಶಂ ಶೋಥಂ ವೇದನಾಶ್ಚ ಪೃಥಗ್ವಿಧಾಃ|
ತಂ ಶೀಘ್ರಕಾರಿಣಂ ರೋಗಂ ರೋಹಿಣೀತಿ ವಿನಿರ್ದಿಶೇತ್||೩೫||
ತ್ರಿರಾತ್ರಂ ಪರಮಂ ತಸ್ಯ ಜನ್ತೋರ್ಭವತಿ ಜೀವಿತಮ್|
ಕುಶಲೇನ ತ್ವನುಕ್ರಾನ್ತಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ಸುಖೀ||೩೬||
View original
यस्य श्लेष्मा प्रकुपितो जिह्वामूलेऽवतिष्ठते|
आशु सञ्जनयेच्छोथं जायतेऽस्योपजिह्विका||१९||
यस्य श्लेष्मा प्रकुपितः काकले व्यवतिष्ठते|
आशु सञ्जनयेच्छोफं करोति गलशुण्डिकाम्||२०||
यस्य श्लेष्मा प्रकुपितो गलबाह्येऽवतिष्ठते|
शनैः सञ्जनयेच्छोफं गलगण्डोऽस्य जायते||२१||
यस्य श्लेष्मा प्रकुपितस्तिष्ठत्यन्तर्गले स्थिरः|
आशु सञ्जनयेच्छोफं जायतेऽस्य गलग्रहः||२२||
यस्य पित्तं प्रकुपितं सरक्तं त्वचि सर्पति|
शोफं सरागं जनयेद्विसर्पस्तस्य जायते||२३||
यस्य पित्तं प्रकुपितं त्वचि रक्तेऽवतिष्ठते|
शोथं सरागं जनयेत् पिडका तस्य जायते||२४||
यस्य प्रकुपितं पित्तं शोणितं प्राप्य शुष्यति|
तिलका पिप्लवो व्यङ्गा नीलिका तस्य जायते||२५||
यस्य पित्तं प्रकुपितं शङ्खयोरवतिष्ठते|
श्वयथुः शङ्खको नाम दारुणस्तस्य जायते||२६||
यस्य पित्तं प्रकुपितं कर्णमूलेऽवतिष्ठते|
ज्वरान्ते दुर्जयोऽन्ताय शोथस्तस्योपजायते||२७||
वातः प्लीहानमुद्धूय कुपितो यस्य तिष्ठति|
शनैः परितुदन् पार्श्वं प्लीहा तस्याभिवर्धते||२८||
यस्य वायुः प्रकुपितो गुल्मस्थानेऽवतिष्ठते|
शोफं सशूलं जनयन् गुल्मस्तस्योपजायते||२९||
यस्य वायुः प्रकुपितः शोफशूलकरश्चरन्|
वङ्क्षणाद्वृषणौ याति वृद्धिस्तस्योपजायते||३०||
यस्य वातः प्रकुपितस्त्वङ्मांसान्तरमाश्रितः|
शोथं सञ्जनयेत् कुक्षावुदरं तस्य जायते||३१||
यस्य वातः प्रकुपितः कुक्षिमाश्रित्य तिष्ठति|
नाधो व्रजति नाप्यूर्ध्वमानाहस्तस्य जायते||३२||
रोगाश्चोत्सेधसामान्यदधिमांसार्बुदादयः|
विशिष्टा नामरूपाभ्यां निर्देश्याः शोथसङ्ग्रहे||३३||
वातपित्तकफा यस्य युगपत् कुपितास्त्रयः|
जिह्वामूलेऽवतिष्ठन्ते विदहन्तः समुच्छ्रिताः||३४||
जनयन्ति भृशं शोथं वेदनाश्च पृथग्विधाः|
तं शीघ्रकारिणं रोगं रोहिणीति विनिर्दिशेत्||३५||
त्रिरात्रं परमं तस्य जन्तोर्भवति जीवितम्|
कुशलेन त्वनुक्रान्तः क्षिप्रं सम्पद्यते सुखी||३६||
ಸಮ್ಪ್ರತ್ಯುತ್ಸೇಧಸಾಮಾನ್ಯಾತ್ ಪ್ರಾದೇಶಿಕಾಞ್ಛೋಥಾನಾಹ- ಯಸ್ಯೇತ್ಯಾದಿ| ಕಾಕಲಂ ತಾಲುಮೂಲಮ್| ಶನೈರಿತಿವಚನೇನ ಗಲಗಣ್ಡಕಾರಿಣೋ ದೋಷಾಶ್ಚಿರಕ್ರಿಯಾ ಭವನ್ತೀತಿ ದರ್ಶಯತಿ; ಗಲಗ್ರಹಾದೌ ಚಾಶುಕಾರಿಣೋ ದೋಷಾ ಭವನ್ತಿ| ವಿಸರ್ಪಸ್ಯ ಪಿಡಕಾಯಾಶ್ಚ ತುಲ್ಯಕಾರಣತ್ವೇಽಪಿ ವಿಸರ್ಪೇ ಸರ್ಪಣಶೀಲೋ ದೋಷಃ, ಪಿಡಕಾಯಾಂ ಚ ಸ್ಥಿರೋ ಜ್ಞೇಯಃ; ಅತ ಏವ ಪಿಡಕಾಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೌ ‘ಅವತಿಷ್ಠತೇ’ ಇತ್ಯುಕ್ತಮ್| ಯಸ್ಯ ಪಿತ್ತಮಿತ್ಯಾದೌ ಪಿತ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶೋಣಿತಂ ಕರ್ತೃ ಶುಷ್ಯತೀತಿ ಯೋಜನೀಯಮ್| ಪಿಪ್ಲವಃ ‘ಜಟುಲಾ’ ಇತಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಃ| ದಾರುಣಃ ಅನುಪಕ್ರಮಾದಾಶುಮಾರಕಃ| ದುರ್ಜಯೋಽನ್ತಾಯೇತಿ ದುರ್ಜಯೋ ವಾ ಯಥಾಕ್ರಮಮುಪಕ್ರಮ್ಯಮಾಣಃ , ಅನ್ತಾಯ ವಾ ಮಿಥ್ಯೋಪಕ್ರಮಾದ್ವೇತಿ ಮನ್ತವ್ಯಮ್| ಅಯಮೇವ ಶೋಥೋಽನ್ಯತ್ರಾಪ್ಯುಕ್ತಃ- “ಸನ್ನಿಪಾತಜ್ವರಸ್ಯಾನ್ತೇ ಕರ್ಣಮೂಲೇ ಸುದಾರುಣಾಃ| ಶೋಥಃ ಸಞ್ಜಾಯತೇ ತೇನ ಕಶ್ಚಿದೇವ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ” ಇತಿ| ಗುಲ್ಮಾದಯೋ ವಿಸ್ತರವಕ್ತವ್ಯಾ ಅಪಿ ಇಹೋತ್ಸೇಧಸಾಮಾನ್ಯಾಲ್ಲೇಶತ ಉಚ್ಯನ್ತೇ| ಶೋಥಸಙ್ಗ್ರಹ ಇತಿ ಶೋಥತ್ವೇನೋತ್ಸೇಧರೂಪೇಣ ಸಙ್ಗ್ರಹಃ ಶೋಥಸಙ್ಗ್ರಹಃ|| ಸಮುಚ್ಛ್ರಿತಾ ಅತಿರಿಕ್ತಪ್ರಮಾಣಾಃ| ಭೃಶಮ್ ಅತ್ಯರ್ಥದುಃಖಕಾರಿಣಮ್| ಕ್ಷಿಪ್ರಮಿತ್ಯನುಕ್ರಾನ್ತ ಇತ್ಯನೇನ ಸಮ್ಬಧ್ಯತೇ, ತೇನ ತ್ರಿರಾತ್ರಘಾತಿತ್ವಂ ಯಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಕಥಂ ಶೀಘ್ರಪ್ರಶಮ ಇತಿ ಚೋದ್ಯಂ ನೋತ್ತಿಷ್ಠತೇ; ಕಿಂವಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸಮ್ಪದ್ಯತೇ ಸುಖೀತಿ ವ್ಯಾಧಿಮಹಿಮ್ನಾ ಭವತಿ| ವ್ಯಾಧೇರೇವೈತತ್ ಸ್ವರೂಪಂ ಯಚ್ಛೀಘ್ರಂ ಹನ್ತಿ, ಶೀಘ್ರಂ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತೀತಿ| ಯದುಕ್ತಂ- “ಸ ಶೀಘ್ರಂ ಶೀಘ್ರಕಾರಿತ್ವಾತ್ ಪ್ರಶಮಂ ಯಾತಿ ಹನ್ತಿ ವಾ” (ಚಿ. ೩) ಇತಿ||೧೯-೩೬||
Adhikarana 11 (37-41) · Śloka 41
ಸನ್ತಿ ಹ್ಯೇವಂವಿಧಾ ರೋಗಾಃ ಸಾಧ್ಯಾ ದಾರುಣಸಮ್ಮತಾಃ|
ಯೇ ಹನ್ಯುರನುಪಕ್ರಾನ್ತಾ ಮಿಥ್ಯಾಚಾರೇಣ ವಾ ಪುನಃ||೩೭||
ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚಾಪ್ಯಪರೇ ಸನ್ತಿ ವ್ಯಾಧಯೋ ಮೃದುಸಮ್ಮತಾಃ|
ಯತ್ನಾಯತ್ನಕೃತಂ ಯೇಷು ಕರ್ಮ ಸಿಧ್ಯತ್ಯಸಂಶಯಮ್||೩೮||
ಅಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚಾಪರೇ ಸನ್ತಿ ವ್ಯಾಧಯೋ ಯಾಪ್ಯಸಞ್ಜ್ಞಿತಾಃ|
ಸುಸಾಧ್ವಪಿ ಕೃತಂ ಯೇಷು ಕರ್ಮ ಯಾತ್ರಾಕರಂ ಭವೇತ್||೩೯||
ಸನ್ತಿ ಚಾಪ್ಯಪರೇ ರೋಗಾ ಯೇಷು ಕರ್ಮ ನ ಸಿಧ್ಯತಿ|
ಅಪಿ ಯತ್ನಕೃತಂ ಬಾಲೈರ್ನ ತಾನ್ ವಿದ್ವಾನುಪಾಚರೇತ್||೪೦||
ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚೈವಾಪ್ಯಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚ ವ್ಯಾಧಯೋ ದ್ವಿವಿಧಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ|
ಮೃದುದಾರುಣಭೇದೇನ ತೇ ಭವನ್ತಿ ಚತುರ್ವಿಧಾಃ||೪೧||
View original
सन्ति ह्येवंविधा रोगाः साध्या दारुणसम्मताः|
ये हन्युरनुपक्रान्ता मिथ्याचारेण वा पुनः||३७||
साध्याश्चाप्यपरे सन्ति व्याधयो मृदुसम्मताः|
यत्नायत्नकृतं येषु कर्म सिध्यत्यसंशयम्||३८||
असाध्याश्चापरे सन्ति व्याधयो याप्यसञ्ज्ञिताः|
सुसाध्वपि कृतं येषु कर्म यात्राकरं भवेत्||३९||
सन्ति चाप्यपरे रोगा येषु कर्म न सिध्यति|
अपि यत्नकृतं बालैर्न तान् विद्वानुपाचरेत्||४०||
साध्याश्चैवाप्यसाध्याश्च व्याधयो द्विविधाः स्मृताः|
मृदुदारुणभेदेन ते भवन्ति चतुर्विधाः||४१||
ಏತದೇವ ಶೀಘ್ರಕಾರಿತ್ವಮನ್ಯೇಷ್ವಪಿ ಜ್ವರಾನ್ತಕರ್ಣಶೋಥವಲಯಾದಿಷ್ವಸ್ತೀತ್ಯಾಹ- ಸನ್ತೀತ್ಯಾದಿ| ದಾರುಣಾ ಇತಿ ಸಮ್ಮತಾ ದಾರುಣಸಮ್ಮತಾಃ| ದಾರುಣತ್ವಪ್ರಸಙ್ಗೇನ ಮೃದ್ವಾದಿಭೇದಾನಪ್ಯಾಹ- ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚೇತ್ಯಾದಿ| ಯಾತ್ರಾಕರಂ ಯಾಪನಾಕರಮ್| ಬಾಲೈಃ ಅಜ್ಞೈಃ, ಅಸಾಧ್ಯೇ ಅಜ್ಞಾ ಏವೋತ್ಸಾಹಾತ್ ಪ್ರವರ್ತನ್ತ ಇತ್ಯರ್ಥಃ| ಅಸಾಧ್ಯಸ್ಯ ಮೃದುದಾರುಣತ್ವಂ ಯಾಪ್ಯಪ್ರತ್ಯಾಖ್ಯೇಯಭೇದೇನ, ತಥಾ ಸದ್ಯಃಪ್ರಾಣಹರಕಾಲಾನ್ತರಪ್ರಾಣಹರತ್ವಾದಿನಾ ಚ||೩೭-೪೧||
Adhikarana 12 (42-43) · Śloka 43
ತ ಏವಾಪರಿಸಙ್ಖ್ಯೇಯಾ ಭಿದ್ಯಮಾನಾ ಭವನ್ತಿ ಹಿ|
ರುಜಾವರ್ಣಸಮುತ್ಥಾನಸ್ಥಾನಸಂಸ್ಥಾನನಾಮಭಿಃ ||೪೨||
ವ್ಯವಸ್ಥಾಕರಣಂ ತೇಷಾಂ ಯಥಾಸ್ಥೂಲೇಷು ಸಙ್ಗ್ರಹಃ|
ತಥಾ ಪ್ರಕೃತಿಸಾಮಾನ್ಯಂ ವಿಕಾರೇಷೂಪದಿಶ್ಯತೇ||೪೩||
View original
त एवापरिसङ्ख्येया भिद्यमाना भवन्ति हि|
रुजावर्णसमुत्थानस्थानसंस्थाननामभिः ||४२||
व्यवस्थाकरणं तेषां यथास्थूलेषु सङ्ग्रहः|
तथा प्रकृतिसामान्यं विकारेषूपदिश्यते||४३||
ತ ಏವೇತ್ಯಾದಿ| ಸಮುತ್ಥಾನಭೇದಾ ಹೇತುಭೇದಾಃ; ರೂಕ್ಷಭೋಜನರಾತ್ರಿಜಾಗರಣಾದಿಭಿನ್ನಹೇತುಜನ್ಯೋ ಹಿ ವಾತೋ ಭಿನ್ನೋಪಕ್ರಮಸಾಧ್ಯಶ್ಚ ಭವತೀತಿ ಭಾವಃ| ಸ್ಥಾನಭೇದಾ ಆಮಾಶಯಾದಯೋ ರಸಾದಯಶ್ಚ| ಸಂಸ್ಥಾನಮ್ ಆಕೃತಿಃ, ಯಥಾ- ಗುಲ್ಮಾರ್ಬುದಾದಿಃ| ನಾಮಭೇದೋ ಯಥಾ- ಏಕಸ್ಮಿನ್ನೇವ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಣಿ ರಾಜಯಕ್ಷ್ಮಶೋಷಾದಿಸಞ್ಜ್ಞಾ| ನನ್ವೇವಮಪರಿಸಙ್ಖ್ಯೇಯತ್ವೇ ಕಥಂ ವ್ಯವಹಾರ ಇತ್ಯಾಹ- ವ್ಯವಸ್ಥೇತ್ಯಾದಿ| ವ್ಯವಸ್ಥಾಕರಣಂ ಚಿಕಿತ್ಸಾವ್ಯವಹಾರಾರ್ಥಂ ಸಙ್ಖ್ಯಾಕಥನಮ್| ಯಥಾಸ್ಥೂಲೇಷ್ವಿತಿ ಯೇ ಯೇ ಸ್ಥೂಲಾ ಉದರಮೂತ್ರಕೃಚ್ಛ್ರಾದಯಸ್ತೇಷು; ಸಙ್ಗ್ರಹಃ ಅಷ್ಟೋದರೀಯರೋಗಸಙ್ಗ್ರಹೇ (ಉದಿಶ್ಯತೇ) ಇತ್ಯರ್ಥಃ| ಅಸ್ಥೂಲೇಷು ವಿಕಾರೇಷು ಅಷ್ಟೋದರೀಯೇ ಸಞ್ಜ್ಞಯಾಽನುಕ್ತೇಷು ಕಥಂ ವ್ಯವಸ್ಥಾಕರಣಮಿತ್ಯಾಹ- ತಥೇತ್ಯಾದಿ| ಪ್ರಕೃತಿಸಾಮಾನ್ಯಂ ಸಮಾನಕಾರಣತಾ; ತೇನಾನುಕ್ತೇಷು ಸಾಕ್ಷಾದ್ಧ್ಯಾಧಿಷು ವಾತಜೋಽಯಂ ಶ್ಲೇಷ್ಮಜೋಽಯಮಿತಿ, ತಥಾ ರಸಜೋಽಯಂ ರಕ್ತಜೋಽಯಮಿತ್ಯಾದಿಕಾ ಚಿಕಿತ್ಸಾವ್ಯವಹಾರಾರ್ಥಂ ವ್ಯವಸ್ಥಾ ಕರ್ತವ್ಯೇತಿ ಭಾವಃ| ಅತ ಏವಾಷ್ಟೋದರೀಯೇ ವಕ್ಷ್ಯತಿ- “ಸರ್ವೇ ವಿಕಾರಾ ವಾತಪಿತ್ತಕಫಾನ್ನಾತಿವರ್ತನ್ತೇ” (ಸೂ. ೧೯) ಇತಿ||೪೨-೪೩||
Adhikarana 13 (44-47) · Śloka 47
ವಿಕಾರನಾಮಾಕುಶಲೋ ನ ಜಿಹ್ರೀಯಾತ್ ಕದಾಚನ|
ನ ಹಿ ಸರ್ವವಿಕಾರಾಣಾಂ ನಾಮತೋಽಸ್ತಿ ಧ್ರುವಾ ಸ್ಥಿತಿಃ||೪೪||
ಸ ಏವ ಕುಪಿತೋ ದೋಷಃ ಸಮುತ್ಥಾನವಿಶೇಷತಃ|
ಸ್ಥಾನಾನ್ತರಗತಶ್ಚೈವ ಜನಯತ್ಯಾಮಯಾನ್ ಬಹೂನ್ ||೪೫||
ತಸ್ಮಾದ್ವಿಕಾರಪ್ರಕೃತೀರಧಿಷ್ಠಾನಾನ್ತರಾಣಿ ಚ|
ಸಮುತ್ಥಾನವಿಶೇಷಾಂಶ್ಚ ಬುದ್ಧ್ವಾ ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್||೪೬||
ಯೋ ಹ್ಯೇತತ್ತ್ರಿತಯಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕರ್ಮಾಣ್ಯಾರಭತೇ ಭಿಷಕ್|
ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಂ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಸ ಕರ್ಮಸು ನ ಮುಹ್ಯತಿ||೪೭||
View original
विकारनामाकुशलो न जिह्रीयात् कदाचन|
न हि सर्वविकाराणां नामतोऽस्ति ध्रुवा स्थितिः||४४||
स एव कुपितो दोषः समुत्थानविशेषतः|
स्थानान्तरगतश्चैव जनयत्यामयान् बहून् ||४५||
तस्माद्विकारप्रकृतीरधिष्ठानान्तराणि च|
समुत्थानविशेषांश्च बुद्ध्वा कर्म समाचरेत्||४६||
यो ह्येतत्त्रितयं ज्ञात्वा कर्माण्यारभते भिषक्|
ज्ञानपूर्वं यथान्यायं स कर्मसु न मुह्यति||४७||
ಜ್ವರರಕ್ತಪಿತ್ತಾದಿವನ್ನಾಮಾಜ್ಞಾನೇಽಪಿ ವಾತಾದಿಜನ್ಯತ್ವಜ್ಞಾನೇನೈವ ಪ್ರಚರಿತವ್ಯಮಿತ್ಯಾಹ- ವಿಕಾರೇತ್ಯಾದಿ| ಸ್ಥಾನಾನ್ತರಗತಶ್ಚೇತ್ಯತ್ರ ಚಕಾರ ಏಕಸ್ಥಾನಗತೋಽಪಿ ಬಹುವಿಕಾರಂ ಕರೋತೀತಿ ಸಮುಚ್ಚಿನೋತಿ| ಯತೋ ವಕ್ಷ್ಯತಿ- “ಕರೋತಿ ಗಲಮಾಶ್ರಿತಃ| ಕಣ್ಠೋದ್ಧ್ವಂಸಂ ಚ ಕಾಸಂ ಚ ಸ್ವರಭೇದಮರೋಚಕಮ್” (ಚಿ. ೮) ಇತಿ| ಅಧಿಷ್ಠಾನಾನ್ತರಾಣಿ ಆಶಯಾನ್ತರಾಣಿ| ಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಮಿತಿ ಚಿಕಿತ್ಸಾಜ್ಞಾನಪೂರ್ವಕಮ್| ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಯಥಾಗಮಮ್| ಏವಂ ಮನ್ಯತೇ- ಯದ್ವಾತಾರಬ್ಧತ್ವಾದಿಜ್ಞಾನಮೇವ ಕಾರಣಂ ರೋಗಾಣಾಂ ಚಿಕಿತ್ಸಾಯಾಮುಪಕಾರಿ, ನಾಮಜ್ಞಾನಂ ತು ವ್ಯವಹಾರಮಾತ್ರಪ್ರಯೋಜನಾರ್ಥಂ ನ ಸ್ವರೂಪೇಣ ಚಿಕಿತ್ಸಾಯಾಮುಪಕಾರೀತಿ||೪೪-೪೭||
Adhikarana 14 (48) · Śloka 48
ನಿತ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಣಭೃತಾಂ ದೇಹೇ ವಾತಪಿತ್ತಕಫಾಸ್ತ್ರಯಃ|
ವಿಕೃತಾಃ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾ ವಾ ತಾನ್ ಬುಭುತ್ಸೇತ ಪಣ್ಡಿತಃ||೪೮||
View original
नित्याः प्राणभृतां देहे वातपित्तकफास्त्रयः|
विकृताः प्रकृतिस्था वा तान् बुभुत्सेत पण्डितः||४८||
ಸಮ್ಪ್ರತಿ ವಾತಾದಿಜ್ಞಾನೇನ ರೋಗಜ್ಞಾನಮುದ್ದಿಷ್ಟಂ ತೇನೋಪೋದ್ಧಾತೇನ ವಾತಾದೀನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾನಾಮಪ್ರಕೃತಿಸ್ಥಾನಾಂ ಚ ಲಕ್ಷಣಂ ವಕ್ತುಮಾಹ- ನಿತ್ಯಾ ಇತ್ಯಾದಿ| ಬುಭುತ್ಸೇತ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛೇತ್||೪೮||
Adhikarana 15 (49-51) · Śloka 51
ಉತ್ಸಾಹೋಚ್ಛ್ವಾಸನಿಃ ಶ್ವಾಸಚೇಷ್ಟಾ ಧಾತುಗತಿಃ ಸಮಾ|
ಸಮೋ ಮೋಕ್ಷೋ ಗತಿಮತಾಂ ವಾಯೋಃ ಕರ್ಮಾವಿಕಾರಜಮ್||೪೯||
ದರ್ಶನಂ ಪಕ್ತಿರೂಷ್ಮಾ ಚ ಕ್ಷುತ್ತೃಷ್ಣಾ ದೇಹಮಾರ್ದವಮ್|
ಪ್ರಭಾ ಪ್ರಸಾದೋ ಮೇಧಾ ಚ ಪಿತ್ತಕರ್ಮಾವಿಕಾರಜಮ್||೫೦||
ಸ್ನೇಹೋ ಬನ್ಧಃ ಸ್ಥಿರತ್ವಂ ಚ ಗೌರವಂ ವೃಷತಾ ಬಲಮ್|
ಕ್ಷಮಾ ಧೃತಿರಲೋಭಶ್ಚ ಕಫಕರ್ಮಾವಿಕಾರಜಮ್||೫೧||
View original
उत्साहोच्छ्वासनिः श्वासचेष्टा धातुगतिः समा|
समो मोक्षो गतिमतां वायोः कर्माविकारजम्||४९||
दर्शनं पक्तिरूष्मा च क्षुत्तृष्णा देहमार्दवम्|
प्रभा प्रसादो मेधा च पित्तकर्माविकारजम्||५०||
स्नेहो बन्धः स्थिरत्वं च गौरवं वृषता बलम्|
क्षमा धृतिरलोभश्च कफकर्माविकारजम्||५१||
ಚೇಷ್ಟೇತಿ ಅವಿಕೃತಾ ಚೇಷ್ಟಾ| ಧಾತುಗತಿರಿತಿ ರಸಾದೀನಾಂ ಪೋಷ್ಯಂ ಧಾತುಂ ಪ್ರತಿ ಗಮನಮ್| ಗತಿಮತಾಮಿತಿ ಪುರೀಷಾದೀನಾಂ ಬಹಿರ್ನಿಃಸರತಾಮ್| ಪ್ರಸಾದಃ ಮನಃಪ್ರಸಾದಃ| ಬನ್ಧಃ ಸನ್ಧಿಬನ್ಧಃ| ಸ್ಥಿರತ್ವಮ್ ಅಶೈಥಿಲ್ಯಮ್| ಗೌರವಂ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಶರೀರಗೌರವಮ್| ಕ್ಷಮಾ ಸಹಿಷ್ಣುತಾ| ಧೃತಿಃ ಮನಸೋಽಚಾಞ್ಚಲ್ಯಮ್| ಕ್ಷಮಾದಯಶ್ಚ ಶ್ಲೇಷ್ಮಣಃ ಪ್ರಭಾವಾತ್ ಕ್ರಿಯನ್ತೇ; ಏವಮನ್ಯತ್ರಾಪಿ ಜ್ಞೇಯಮ್||೪೯-೫೧||
Adhikarana 16 (52) · Śloka 52
ವಾತೇ ಪಿತ್ತೇ ಕಫೇ ಚೈವ ಕ್ಷೀಣೇ ಲಕ್ಷಣಮುಚ್ಯತೇ|
ಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಕೃತಾದ್ಧಾನಿರ್ವೃದ್ಧಿರ್ವಾಽಪಿ ವಿರೋಧಿನಾಮ್||೫೨||
View original
वाते पित्ते कफे चैव क्षीणे लक्षणमुच्यते|
कर्मणः प्राकृताद्धानिर्वृद्धिर्वाऽपि विरोधिनाम्||५२||
ಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಮಾಹ- ವಾತೇ ಇತ್ಯಾದಿ| ಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಕೃತಾದಿತಿ ವಾತಾದಿಪ್ರಕೃತಿಕರ್ಮತ್ವೇನೋಕ್ತಾದುತ್ಸಾಹಾದೇಃ| ಹಾನಿಃ ಅಪಚಯಃ| ವೃದ್ಧಿರ್ವಾಽಪಿ ವಿರೋಧಿನಾಮಿತಿ ಉಕ್ತಪ್ರಾಕೃತಲಕ್ಷಣವಿರೋಧಿನಾಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ವೃದ್ಧಿಃ; ಯಥಾ ವಾತಕ್ಷಯೇ ಉತ್ಸಾಹವಿರೋಧಿನೋ ವಿಷಾದಸ್ಯ ವೃದ್ಧಿಃ, ಪಿತ್ತಕ್ಷಯೇಽದರ್ಶನಾಪಕ್ತ್ಯಾದೀನಾಂ, ಶ್ಲೇಷ್ಮಕ್ಷಯೇ ರೌಕ್ಷ್ಯಾದೀನಾಂ ವೃದ್ಧಿಃ| ಇಹ ಪ್ರಾಕೃತಕರ್ಮಹಾನೌ ಸತ್ಯಾಂ ನಾವಶ್ಯಂ ವಿರೋಧಿಕರ್ಮವೃದ್ಧಿರತ ಉಕ್ತಂ- ವೃದ್ಧಿರ್ವೇತ್ಯಾದಿ; ನ ಹ್ಯವಶ್ಯಮುತ್ಸಾಹಹಾನಾವಲ್ಪಮಾತ್ರಾಯಾಂ ಸತ್ಯಾಂ ವಿಷಾದೋ ವರ್ಧತೇ, ಅಲೋಭನ್ಯೂನತ್ವೇ ವಾ ಮನಾಗ್ಲೋಭೋ ವರ್ಧತೇ; ಕಿಂವಾ, ಉತ್ಸಾಹಾದ್ಯಭಾವೇನಾಭಾವಮುಖೇನ ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ‘ಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಕೃತಾದ್ಧಾನಿಃ’ ಇತ್ಯುಕ್ತಂ, ವಿಷಾದಾದಿವೃದ್ಧ್ಯಾ ತು ವಿಧಿಮುಖೇನ ಜ್ಞಾನಾರ್ಥಂ ‘ವೃದ್ಧಿರ್ವಾಽಪಿ ವಿರೋಧಿನಾಮ್’ ಇತ್ಯುಕ್ತಮ್| ಯದುಚ್ಯತೇ- ವೃದ್ಧಿರ್ವಾಽಪಿ ವಿರೋಧಿನಾಮಿತಿ ವಿರೋಧಿದೋಷಾಣಾಂ, ಯಥಾ- ಪಿತ್ತವೃದ್ಧೌ ಶ್ಲೇಷ್ಮಕ್ಷಯೋ ಜಾಯತೇ, ಇತ್ಯೇವಮಾದಿ; ತನ್ನ, ಯತೋಽನ್ಯದೋಷವೃದ್ಧಾವನ್ಯಸ್ಯಾವಶ್ಯಂ ನ ಹ್ಯಪಾಯೋ ಭವತಿ, ತಥಾಹಿ ಸತಿ ಪಿತ್ತವೃದ್ಧೌ ಸತ್ಯಾಂ ಸರ್ವದಾ ಶ್ಲೇಷ್ಮಕ್ಷ್ಯಃ ಸ್ಯಾತ್; ನ ಚ ದೋಷಾಃ ಪರಸ್ಪರಘಾತಕಾ ಇತಿ ಪ್ರಾಗೇವ ಪ್ರತಿಪಾದಿತಂ; ಪ್ರದೇಶಾನ್ತರೇಽಪಿ ದೋಷಾಣಾಂ ಸ್ವಲಕ್ಷಣಹಾನಿರೇವ ಪರಂ ಕ್ಷಯಲಕ್ಷಣಂ- “ಕ್ಷೀಣಾ ಜಹತಿ ಲಿಙ್ಗಂ ಸ್ವಂ” (ಸೂ.ಅ.೧೭) ಇತ್ಯನೇನೋಕ್ತಮ್||೫೨||
Adhikarana 17 (53) · Śloka 53
ದೋಷಪ್ರಕೃತಿವೈಶೇಷ್ಯಂ ನಿಯತಂ ವೃದ್ಧಿಲಕ್ಷಣಮ್|
ದೋಷಾಣಾಂ ಪ್ರಕೃತಿರ್ಹಾನಿರ್ವೃದ್ಧಿಶ್ಚೈವಂ ಪರೀಕ್ಷ್ಯತೇ||೫೩||
View original
दोषप्रकृतिवैशेष्यं नियतं वृद्धिलक्षणम्|
दोषाणां प्रकृतिर्हानिर्वृद्धिश्चैवं परीक्ष्यते||५३||
ವೃದ್ಧಿಲಕ್ಷಣಮಾಹ- ದೋಷೇತ್ಯಾದಿ| ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸ್ವಭಾವಃ, ತಸ್ಯ ವೈಶೇಷ್ಯಮಾಧಿಕ್ಯಂ; ಶ್ಲೇಷ್ಮಣಃ ಸ್ನೇಹಶೈತ್ಯಮಾಧುರ್ಯಾದಿರ್ಯಾ ಪ್ರಕೃತಿಸ್ತಸ್ಯಾ ಅತಿಸ್ನಿಗ್ಧಾತಿಶೈತ್ಯಾತಿಮಾಧುರ್ಯಾದಿವೈಶೇಷ್ಯಂ ವೃದ್ಧಿಲಕ್ಷಣಮ್| ನಿಯತಮಿತಿ ಪ್ರತಿನಿಯತಂ, ಯದ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಲಕ್ಷಣಂ ತದ್ವೃದ್ಧಂ ಸಪ್ತಸ್ಯೈವ ವೃದ್ಧಿಲಕ್ಷಣಮಿತ್ಯರ್ಥಃ; ಅನ್ಯೇ ತು ನಿಶ್ಚಿತಮಿತ್ಯಾಹುಃ||೫೩||
Adhikarana 18 (54-56) · Śloka 56
ತತ್ರ ಶ್ಲೋಕಾಃ- ಸಙ್ಖ್ಯಾಂ ನಿಮಿತ್ತಂ ರೂಪಾಣಿ ಶೋಥಾನಾಂ ಸಾಧ್ಯತಾಂ ನ ಚ|
ತೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ವಿಕಾರಾಣಾಂ ಶೋಥಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತಾಂಶ್ಚ ಪೂರ್ವಜಾನ್||೫೪||
ವಿಧಿಭೇದಂ ವಿಕಾರಾಣಾಂ ತ್ರಿವಿಧಂ ಬೋಧ್ಯಸಙ್ಗ್ರಹಮ್|
ಪ್ರಾಕೃತಂ ಕರ್ಮ ದೋಷಾಣಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಹಾನಿವೃದ್ಧಿಷು||೫೫||
ವೀತಮೋಹರಜೋದೋಷಲೋಭಮಾನಮದಸ್ಪೃಹಃ|
ವ್ಯಾಖ್ಯಾತವಾಂಸ್ತ್ರಿಶೋಥೀಯೇ ರೋಗಾಧ್ಯಾಯೇ ಪುನರ್ವಸುಃ||೫೬||
View original
तत्र श्लोकाः- सङ्ख्यां निमित्तं रूपाणि शोथानां साध्यतां न च|
तेषां तेषां विकाराणां शोथांस्तांस्तांश्च पूर्वजान्||५४||
विधिभेदं विकाराणां त्रिविधं बोध्यसङ्ग्रहम्|
प्राकृतं कर्म दोषाणां लक्षणं हानिवृद्धिषु||५५||
वीतमोहरजोदोषलोभमानमदस्पृहः|
व्याख्यातवांस्त्रिशोथीये रोगाध्याये पुनर्वसुः||५६||
ಸಙ್ಗ್ರಹೇ ಶೋಥಾನಾಂ ಸಾಧ್ಯತಾಮಿತಿ ಭೇಷಜವಿಶೇಷಸಾಧ್ಯತ್ವಮ್, ಉಪಶಯ ಇತ್ಯರ್ಥಃ; ತಚ್ಚ ‘ಸ್ನೇಹೌಷ್ಣ್ಯಮರ್ದನಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಪ್ರಣಶ್ಯೇತ್ ಸ ಚ ವಾತಿಕ’ ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ಜ್ಞೇಯಮ್| ನ ಚೇತಿ ನ ಚ ಸಾಧ್ಯತಾಂ, ಯಥಾ- ‘ಯಶ್ಚ ಪಾದಾಭಿನಿರ್ವೃತ್ತಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ| ತೇಷಾಂ ತೇಷಾಮಿತಿ ಉಪಜಿಹ್ವಾದೀನಾಮ್| ಶೋಥಾನ್ ಪೂರ್ವಜಾನಿತ್ಯಭಿದಧಾನ ಉಪಜಿಹ್ವಾದಿಷು ಪೂರ್ವಂ ಶೋಥೋ ಭವತಿ, ಪಶ್ಚಾದುಪಜಿಹ್ವಾದಿರೋಗವ್ಯಕ್ತಿರಿತಿ ದರ್ಶಯತಿ| ಅತ ಏವ ‘ಆಶು ಸಞ್ಜನಯೇಚ್ಛೋಥಂ’ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ‘ಜಾಯತೇಽಸ್ಯೋಪಜಿಹ್ವಿಕಾ’ ಇತ್ಯುಕ್ತಮ್| ಬೋಧ್ಯಃ ಬೋದ್ಧವ್ಯೋ ವಿಕಾರಪ್ರಕೃತ್ಯಾದಿಃ| ತಸ್ಯ ತ್ರಿವಿಧಂ ಸಙ್ಗ್ರಹಮಿತಿ ‘ತಸ್ಮಾದ್ವಿಕಾರಪ್ರಕೃತೀಃ’ ಇತ್ಯಾದ್ಯುಕ್ತಂ ತ್ರಯಮ್||೫೪-೫೬||
Adhikarana puShpikA · Śloka 18
ಇತ್ಯಗ್ನಿವೇಶಕೃತೇ ತನ್ತ್ರೇ ಚರಕಪ್ರತಿಸಂಸ್ಕೃತೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನೇ ತ್ರಿಶೋಥೀಯೋ ನಾಮಾಷ್ಟಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೧೮||
View original
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते श्लोकस्थाने त्रिशोथीयो नामाष्टादशोऽध्यायः||१८||
ಇತಿ ಶ್ರೀಚಕ್ರಪಾಣಿದತ್ತವಿರಚಿತಾಯಾಂ ಚರಕತಾತ್ಪರ್ಯಟೀಕಾಯಾಮಾಯುರ್ವೇದದೀಪಿಕಾಖ್ಯಾಯಾಂ ಸೂತ್ರಸ್ಥಾನೇ ರೋಗಚತುಷ್ಕೇ ತ್ರಿಶೋಥೀಯೋ ನಾಮಾಷ್ಟಾದಶೋಽಧ್ಯಾಯಃ||೧೮||