മധുകോശ വ്യാഖ്യാ (വിജയരക്ഷിത, ശ്രീകണ്ഠദത്ത കൃത)
ഉത്പിഷ്ടാദിലിങ്ഗമാഹ– ഉത്പിഷ്ടസന്ധേരിത്യാദി| ഉത്പിഷ്ടം ദ്വാഭ്യാമസ്ഥിഭ്യാം സന്ധൌ ഘര്ഷണമ്| ശ്വയഥുഃ സമന്താദിതി ഉഭയഭാഗേ ശോഥഃ, ഉഭയതഃ സന്ധ്യസ്ഥ്നോര്ഘര്ഷിതത്വാത്| വിശേഷതോ രാത്രിഭവാ രുജാ ചേതി അഭിഘാതകുപിത ഏവ രാത്രൌ ശൈത്യേനാത്യന്തം വൃദ്ധോ വായുഃ രുജാം കരോതി| അത്ര ചൂര്ണിതത്വേന മാര്ഗാവരണാത് വാതകോപ ഇത്യര്ഥഃ| വിശ്ലിഷ്ടജേ ഇതി വിശ്ലിഷ്ടജാതേ സന്ധിമുക്തേ, വിശ്ലിഷ്ടം മനാക് സന്ധിവിശ്ലേഷഃ ശിഥിലതാമാത്രം, വിശ്ലിഷ്ടമിതി ഭാവേ ക്തഃ| തൌ ചേതി വിശ്ലിഷ്ടേ രാത്രിരുജാസമന്താച്ഛോഥൌ; സമന്താച്ഛോഥോऽപ്യത്രാല്പോ ബോധ്യഃ, സന്ധേരനഭിഘാതാത്| സന്ധിവിക്രിയയാ അസ്ഥ്നോരപസൃതത്വാത് മധ്യനിമ്നത്വം, “ഉത്പിഷ്ടമഥ വിശ്ലിഷ്ടം സന്ധിം വൈദ്യോ ന ഘട്ടയേത്|” (സു. ചി. അ. ൨) ഇതി വചനാത്; മനാഗ്വിക്രിയയാ വാ| രുജാ ച നിത്യമിതി സര്വദാ രുജാ ബലവതീ ഭവതീത്യുത്പിഷ്ടാദ്വിശേഷഃ| വിവര്തിതേ ഇതി ‘സന്ധൌ’ ഇതി ശേഷഃ, വിവര്തിതേ വിപരീതം വര്തിതേ; വിവര്തനം സന്ധൌ ദ്വയോരസ്ഥ്നോര്വിവൃതിര്വിഭ്രമണമനാര്ജവതാ| പാര്ശ്വരുജശ്ച തീവ്രാ ഇതി ആഭ്യന്തരസന്ധിസ്ഥാനയോഃ പാര്ശ്വസന്ധ്യസ്ഥ്നോഃ പാര്ശ്വഗമനാത്തീവ്രാഃ പാര്ശ്വരുജഃ| തിര്യഗ്ഗത ഇതി തിര്യക്ക്ഷിപ്തേ| അത്ര ഹ്യേകം സന്ധ്യസ്ഥി സന്ധിസ്ഥാനം ത്യക്ത്വാ തിര്യഗ്യാതി| ക്ഷിപ്തേऽതീതി അതിക്ഷിപ്തേ; ‘ഊര്ധ്വമ്’ ഇതി ശേഷഃ| അത്ര ഹ്യേകാസ്ഥിവിക്രിയയാ ഉഭയാസ്ഥിവിക്രിയയാ വാ ദ്വയോരപ്യസ്ഥ്നോഃ പരസ്പരാതിക്രമണം ദൂരഗമനം വാ; വിശ്ലിഷ്ടേ തു മനാക് ശിഥിലതാമാത്രമ്; അധഃക്ഷിപ്തേ തു കിഞ്ചിദധോഗമനമിതി വിശേഷഃ| “വിഷമാശ്ച സക്ഥ്നോഃ” ഇതി പാഠേ തു ‘രുജ’ ഇതി ശേഷഃ| ക്ഷിപ്തേ ത്വധോരുഗ്വിഘടശ്ച സന്ധേരിതി അധഃക്ഷിപ്തേ രുക് രുജാ, സന്ധേര്വിഘടശ്ച വിഘടനമ്| ‘വിരുദ്ധചേഷ്ടാ വിഘടസ്യ’ ഇതി പാഠാന്തരേ വിഘടിതസ്യ സന്ധേരിത്യര്ഥഃ| അത്ര അധോऽസ്ഥിഗമനമ്| അധഃ ക്ഷിപ്തവദൂര്ധ്വം ക്ഷിപ്തസ്യാപ്യഭിധാനേ പ്രാപ്തേ അനുക്തിരതിക്ഷിപ്തേऽവരോധാത്||൨-൩||–
ആതങ്കദര്പണ വ്യാഖ്യാ (വാചസ്പതി വൈദ്യ കൃത)
വിശിഷ്ടലിങ്ഗമാഹ– ഉത്പിഷ്ടസന്ധേരിത്യാദി| ഉത്പിഷ്ടം ദ്വാഭ്യാമസ്ഥിഭ്യാം സന്ധൌ ഘര്ഷണം, ശ്വയഥുഃ സമന്താദിതി ഉഭയഭാഗേ ശോഫഃ, ഉഭയതഃ സന്ധ്യസ്ഥ്നോര്ഘര്ഷണാത്| വിശേഷത ഇത്യാദ്യഭിഘാതകുപിത ഏവ രാത്രൌ ശൈത്യേനാത്യന്തം വൃദ്ധോ വായുഃ രുജം കരോതി, അത്ര ചൂര്ണിതത്വേന മാര്ഗാവരണാദ്വാതപ്രകോപ ഇത്യര്ഥഃ| വിശ്ലിഷ്ടമാഹ– വിശ്ലിഷ്ടജ ഇത്യാദി| വിശ്ലിഷ്ടേ സന്ധിമുക്തേ തൌ ച നിത്യം ച രുജാ ച ഭവതി| വിശ്ലിഷ്ടം മനാക്സന്ധിവിശ്ലേഷഃ, ശിഥിലതാമാത്രം; വിശ്ലിഷ്ടമിതി ഭാവേ ക്തഃ| തേനാല്പഃ ശോഫോ ബോദ്ധവ്യഃ| തൌ ചേതി രാത്രിരുജാസമന്താച്ഛോഥൌ, സമന്താച്ഛോഥോऽപ്യത്രാല്പോ ബോധ്യഃ, സന്ധേരനഭിഘാതാത്| സന്ധിവിക്രിയയാ അസ്ഥ്നോരപസൃതത്വാന്മധ്യനിമ്നത്വമ്| “ഉത്പിഷ്ടമഥ വിശ്ലിഷ്ടം സന്ധിമുക്തം തഥാ ച്യുതമ്| ജഘനം പ്രതിപിഷ്ടം ച ഭഗ്നം യത്തദ്വിവര്ജയേത്||” ഇതി| മനാക് വിക്രിയയാ വാ| രുജാ ച നിത്യമിതി സര്വദാ രുജാ ബലവതീ ഭവതീത്യുത്പിഷ്ടാദ്വിശേഷഃ| വിവര്തിതമിതി, സന്ധാവിതി ശേഷഃ| വിവര്തിതേ വിപരീതം വര്തിതേ, വിവര്തനം സന്ധൌ ദ്വയോരസ്ഥ്നോര്വിവൃതിര്വിഭ്രമണമനാര്ജവതാ| പാര്ശ്വേ രുജാശ്ച തീവ്രാഃ സന്തി, അത്യന്തസന്ധിസ്ഥാനയോഃ പാര്ശ്വസന്ധ്യസ്ഥ്നോഃ പാര്ശ്വഗതത്വാത്തീവ്രാഃ പാര്ശ്വരുജഃ, ചകാരാത് സന്ധിസംശ്രയയോരപ്യസ്ഥ്നോര്വ്യാവര്തനേന പാര്ശ്വോപഗമനാദ്വിഷമാങ്ഗതേതി ഡല്ലണഃ| തിര്യഗിത്യാദി– തിര്യക് ക്ഷിപ്തേ, സന്ധാവിതി ശേഷഃ| അത്ര ഹ്യേകസന്ധ്യസ്ഥി സന്ധിസ്ഥാനം ത്യക്ത്വാ തിര്യഗ്യാതി| അതിക്ഷിപ്തമാഹ– ക്ഷിപ്ത ഇത്യാദി| ക്ഷിപ്തേ ഊര്ധ്വമിതി ശേഷഃ| അത്ര തു ദ്വയോരപി അസ്ഥ്നോഃ പരസ്പരാതിക്രമണം, ദൂരഗമനം വാ, വിശ്ലിഷ്ടേ തു മനാക് ശിഥിലതാമാത്രമിതി ഭേദഃ| അധഃക്ഷിപ്തേ തു കിഞ്ചിദധോഗമനമിതി വിശേഷഃ| സക്ഥ്നോരൂരുകടിസന്ധ്യോര്വിഷമമിതി| ശൂലം വിഷമമിതി കദാചിദ്ധീനം കദാചിദ്വിവൃദ്ധമ്| ‘വിഷമാശ്ച സക്ഥ്നോഃ’ ഇതി പാഠാന്തരമ്| തത്ര രുജാ ഇതി ശേഷഃ| അധഃക്ഷിപ്തമാഹ– ക്ഷിപ്തേ ത്വിത്യാദി| അധഃക്ഷിപ്തേऽധോഗതേ സന്ധൌ രുക് രുജാ, സന്ധേര്വിഘടശ്ച, വിഘടോ വിഘടനമ്| ‘വിരുദ്ധചേഷ്ടാ വിഘടസ്യ’ ഇതി പാഠാന്തരേ വിഘടിതസ്യ സന്ധേരിത്യര്ഥഃ| അത്രാധോऽസ്ഥിഗമനമ്| അധഃക്ഷിപ്തവദൂര്ധ്വക്ഷിപ്തസ്യാപ്യഭിധാനേ പ്രാപ്തേऽനുക്തിരതിക്ഷിപ്തേऽവരോധാത്||൨-൩||–