37. śalyāharaṇavidhiḥ

Adhikarana atha shalyAharaNavidhirnAma saptatriMsho~adhyAyaH pratij~jA (1) · Śloka 1

अथातः शल्याहरणविधिं नामाध्यायं व्याख़्यास्यामः| इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||

Adhikarana shalyagatiBedAH (2) · Śloka 2

त्रिविधा हि गतिः शल्यानामुर्ध्वमधस्तिर्यक् च| सा पुनः प्रत्येकमृजुवक्रभेदेन द्विधा||२||

Adhikarana sashalyavraNalakShaNam (3) · Śloka 3

तत्र ध्यामं पिटकाचितं शोफवेदनावन्तं मुहुर्मुहुः शोणितास्त्राविणं बुद्बुदवदुद्गतं मृदुमांसञ्च व्रणं सशल्यं विद्यात्||३||

Adhikarana tvagAdigatashalyalakShaNAni (4) · Śloka 4

विशेषतस्तु त्वग्गते शल्ये विवर्णः शोफो भवत्यायतः कठिनश्च| मांसगते शोफाभिवृद्धिः शल्यमार्गानुपसंरोहः पीडनासहिष्णुता चोषः पाकश्च| पेश्यन्तरस्थे शोफवर्ज्यं मांसप्राप्तवत्| सिरागते सिराध्मानं शूलञ्च| स्नावगते स्नावजालावक्षेपणं संरम्भश्चोग्ररुक्| स्रोतोगते स्रोतसां स्वकर्मगुणहानिः| धमनीस्थे सफेनं रक्तमीरयन्ननिलः| सशब्दो निर्गच्छत्यङ्गपीडाहृल्लासश्च| अस्थिगते विविधा वेदनाः शोफश्च| सन्धिगतेऽस्थिवच्चेष्टोपरोधश्च| अस्थिसन्धिगतेऽस्थिपूर्णता सङ्ग़र्षे बलवांश्च||४||

Adhikarana koShThagatashalyalakShaNam (5) · Śloka 5

कोष्ठगते त्वाटोपानाहौ मूत्रपुरीषाहारदर्शनानि च व्रणमुख़ाद्भवन्ति||५||

Adhikarana marmagatashalyalakShaNam (6) · Śloka 6

मर्मगते मर्मविद्धवत्||६||

Adhikarana parisrAvataH tvagAdigatashalyalakShaNam (7) · Śloka 7

यथायथं चोपदिष्टैः परिस्रावैस्त्वगादिषु शल्यमुपलक्षयेत्||७||

Adhikarana sUkShmagatishalyalakShaNAni (8) · Śloka 8

सूक्ष्मगतिषु शल्येष्वेतान्येव लक्षणान्यविस्पष्टानि भवन्ति||८||

Adhikarana shalyoparohaNam (9) · Śloka 9

शुद्धदेहानामनुलोमसन्निविष्टान्युपरुह्यन्ते||९||

Adhikarana shalyAnAM punarabAdhanam (10) · Śloka 10

दोषप्रकोपव्यवायव्यायामाभिग़ातेभ्यश्च प्रचलितानि पुनराबाधयन्ति||१०||

Adhikarana tvakpranaShTashalyaj~jAnopAyAH (11) · Śloka 11

तत्र त्वक्प्रनष्टे स्निग्धस्विन्नायां मृन्माषयवगोधूमगोमयचूर्णमर्दितायां त्वचि यत्र संरम्भो वेदना वा भवति| यत्र वा स्त्यानं सर्पिर्निहितमाशु विलीयते प्रलेपो वा शुष्यति तत्र शल्यं जानीयात्|११|

Adhikarana mAMsapranaShTasya koShThAsthipeshIvivaragatasya ca shalyasya j~jAnopAyAH (11) · Śloka 11

मांसप्रनष्टे स्नेहादिभिः क्रियाभिरातुरमुपपादयेत्कर्शितस्य च शिथिलीभूतमनवबद्धं क्षुभ्यमानं यत्र संरम्भं वा जनयति तत्र शल्यम्| एवं कोष्ठास्थिपेशीविवरेष्वपि||११||

Adhikarana sirAsrotodhamanIsnAvapranaShTashalyaj~jAnopAyaH (12) · Śloka 12

सिरास्रोतोधमनीस्नावप्रणष्टे ख़ण्डचक्रमश्वयुक्तं रथमारोप्यातुरं विषमेऽध्वनि शीग़्रं नयेत्| ततः संरम्भादिभिर्जानीयात्||१२||

Adhikarana sandhipranaShTashalyaj~jAnopAyaH (13) · Śloka 13

सन्धिप्रणष्टे स्नेहस्वेदोपपन्नं सन्धिं प्रसारणाकुञ्चनबन्धनपीडनैरुपाचरन् पूर्ववदवगच्छेत्|१३|

Adhikarana asthipranaShTashalyaj~jAnopAyaH (13) · Śloka 13

अस्थिप्रणष्टे स्निग्धस्विन्नान्यस्थीनि बन्धनपीडनाभ्यां भृशमुपचरंस्तद्वदुपलक्षयेत्||१३||

Adhikarana marmapranaShTashalyaM mAMsAdibahushalyaj~jAnopAyaH (14) · Śloka 14

मर्मप्रणष्टे त्वनन्यभावान्मांसादिभ्यो मर्मणा मुक्तं परीक्षणं भवति||१४||

Adhikarana sAmAnyaM shalyapranaShTalakShaNam (15) · Śloka 15

सामान्यलक्षणं तूच्छ्रितहस्तिस्कन्धाश्वमाद्गुरोहणद्रुतयानलङ्ग़नप्लवनव्यायामैर्जृम्भोद्गारकास क्षवथुष्ठीवनहसनप्राणायामैर्मलशुक्रोत्सर्गैर्वा यत्र संरम्भो वेदना वा भवति| यत्र वा स्वल्पेऽप्यायासे स्वापो गौरवम् ग़ट्टनं शोफो वा स्यात्तत्र शल्यमादिशेत्||१५||

Adhikarana shalyaBedAH (16) · Śloka 16

समासतश्चतुर्विधं शल्यं भवति| वृत्तद्वित्रिचतुरस्रभेदेन| तददृश्यमानं वृत्तसम्स्थानादनुमिमीत||१६||

Adhikarana mahatAM shalyAnAmAharaNopAyau (17) · Śloka 17

सर्वशल्यानां महतामाहरणे द्वावेवोपायौ प्रतिलोमोऽनुलोमश्च| तत्र प्रतिलोममर्वाचीनमानयेदनुलोमं पराचीनम्| तिर्यग्गतं यतः सुख़ाहार्यं भवति| ततश्छित्वाऽपहरेत्||१७||

Adhikarana anirGAtanIyashalyaprakAshaH (18) · Śloka 18

प्रतिलोममनुत्तुण्डितं छेदनीयं पृथुमुख़ं च शल्यं निर्ग़ातयेत्| तथा कक्ष्यावङ्क्षणोरः परशुकान्तरपतितानि| नैव चाहरेद्विशल्यग़्नं मर्मप्रणष्टं वाऽशोफवेदनं पाकविरहितम्||१८||

Adhikarana shalyoddharaNopAyAH (19) · Śloka 19

अथ हस्तप्राप्यं शल्यं हस्तेनाहरेत्| तदशक्यं यथायथं यन्त्रेण| तथाप्यशक्यं शस्त्रेण विशस्य ततो निर्लोहितं व्रणं कृत्वाऽग्निग़ृतमधुप्रभृतिभिः स्वेदयित्वाऽवदह्य तर्पयित्वा सर्पिर्मधुभ्यां बध्वाऽऽचारिकमादिशेत्|१९|

Adhikarana sirAsnAyulagnashalyoddharaNopAyAH, hRudayapranaShTashalyAharaNopAyAH (19) · Śloka 19

सिरास्नावलग्नं शलाकाग्रणाभिमोच्याहरेत्| हृदयेऽभिवर्तमानं शल्यं शीतजलादिभिरुद्वेजितस्याहरेद्यथामार्गम्| दुराहरमन्यतोऽप्येवमाहरेत्||१९||

Adhikarana asthipranaShTashalyAharaNopAyAH (20) · Śloka 20

अस्थिविवरप्रणष्टमस्थिविदष्टं वा अवगृह्य पद्भ्यां पुरुषं यन्त्रेणापकर्षेत्| अशक्यमेवं व बलवद्भिः सुगृहीतस्य यन्त्रेण ग्राहयित्वा शल्यं वारङ्गं प्रतिभुज्य वा धनुर्गुणैरेकतो बध्वाऽन्यतश्च पञ्चाङ्ग्या सुसंयतस्याश्वस्य वक्त्रकटके बध्नीयात्| अथैनमेवं कशया ताडयेद्यथोन्नमयञ्छिरो वेगेन शल्यमुद्धरति| दृढां वा वृक्षशाख़ामवनम्य तस्यां पुर्ववद्बध्वोद्धरेत्| दुर्बलवारङ्गं तु कुशाभिर्बध्वा| श्वयथुग्रस्तवारङ्गमुत्पीड्य श्वयथुम्||२०||

Adhikarana adeshottuNDitashalyAharaNopAyAH (21) · Śloka 21

अदेशोत्तुण्डितमश्ममुद्गरप्रहारेण विचाल्य यथामार्गमेव||२१||

Adhikarana karNayuktashalyAharaNopAyAH (22) · Śloka 22

कर्णवत्तु यन्त्रेण विमृदितकर्णं कृत्वा| नाडीयन्त्रेण वा बहुमुख़ेन यथास्वमुपसङ्गृह्य शलाकायन्त्रेणाऽन्येन वा पूर्ववदाहरेत्||२२||

Adhikarana akarNashalyAharaNopAyAH (23) · Śloka 23

अनुलोममकर्णमनल्पव्रणमुख़मयस्कान्तेन||२३||

Adhikarana pakvAshayagatashalyAharaNopAyaH (24) · Śloka 24

पक्वाशयगतं विरेचनेन||२४||

Adhikarana vAtaviNmUtragarBashalyAharaNopAyaH (25) · Śloka 25

वातविण्मूत्रगर्भसङ्गं प्रवाहणेन||२५||

Adhikarana duShTavAtAdishalyAharaNopAyAH (26) · Śloka 26

दुष्टवातविषस्तन्यादीन्यास्यविषाणचूषणेन||२६||

Adhikarana kaNThasrotogatashalyAharaNopAyAH (27) · Śloka 27

कण्ठस्रोतोगते तु शल्ये विसंसक्तं सूत्रं कण्ठे प्रवेशयेत्| अथ तद्गृहीतं विज्ञाय शल्यं सममेव सूत्रं बिसं चाक्षिपेत्| बिसाभावे मृणालेऽप्ययमेव विधिः|२७|

Adhikarana kaNThAsakte jAtuShAjAtuShashalyAharaNopAyAH (27) · Śloka 27

जातुषे तु कण्ठसक्ते नाडीं प्रवेशयेत्तदा चाग्नितप्तां सूक्ष्ममुख़ीं शलाकामथ तां गृहीतशल्यां शीताभिरद्भिः परिषिच्य स्थिरीभूतामाहरेत्| अजातुषेऽप्येवमेव प्रतप्तां जतुमधूच्छिष्टान्यतरप्रदिग्धां शलाकाम्|२७|

Adhikarana kaNThasaktakaNTakashalyAharaNopAyAH (27) · Śloka 27

मत्स्यकण्टकमन्यद्वा तादृगस्थिशल्यं कण्ठलग्नं सूत्रेण सूत्रप्लोतेन वा वेष्टितयाऽङ्गुल्याऽपहरेत्| अथवा केशोण्डुकं दृढदीर्ग़सूत्रबद्धं द्रवोपहितं पाययेद्वामयेच्च| वमतश्च शल्यैकदेशसक्तं सूत्रं सहसैवाक्षिपेत्| मृदुना वा दन्तधावनकूर्च्चेनापहरेत्| परतो व प्रणदेत्| वालोण्डुके विलग्ने तद्वत्कण्टकम्| क्षतकण्ठश्च त्रिफलाचूर्णं मधुग़ृतसितोपेतमनुकण्ठयन् लिह्यात्||२७||

Adhikarana apshalyAharaNopAyAH (28) · Śloka 28

अपां पूर्णं पुरुषमवाक्शिरसमवपीडयेद्धुनुयाद्वामयेच्च भस्मराशौ व निख़न्यादामुख़ात्| अन्यथा ह्युन्मार्गगामिभिरद्भिराध्मानकासश्वासपीनसेन्द्रियोपग़ातज्वरादयः श्लेष्मविकारा मृत्युश्च| तत्र यथास्वं कफे प्रतिकुर्यात्|२८|

Adhikarana grAsashalyapraveshanopAyaH (28) · Śloka 28

ग्रासशल्यमम्बुना प्रवेशयेत्स्कन्धे वा मुष्टिनाभिहन्यात्|२८|

Adhikarana kaNThasthashleShmAdishalyanirharaNopAyaH (28) · Śloka 28

कण्ठस्थं श्लेष्माणमन्नलवं वा प्रधमनोत्कासनापकसनैर्विधमेत्||२८||

Adhikarana netrashalyAharaNopAyAH (29) · Śloka 29

सूक्ष्ममक्षिशल्यं लेख़नप्रधमनवालजलवस्त्रजिह्वाभिरपनयेत्| तथा निर्भुज्य वर्त्म वर्त्मगतमपनीय चोष्णाम्बुबाष्पस्वेदं समधुमधुकक्वाथेन सर्पिषा च परिषेकं कुर्यात्| स्वयमपि च शल्यमश्रुक्षवथुकासोद्गारमूत्रपुरीषानिलैर्नयनादिभ्योङ्गावयवेभ्यः पतति||२९||

Adhikarana karNagatakITashalyAharaNopAyAH (30) · Śloka 30

कीटे कर्णस्रोतःप्रविष्टे तोदो गौरवं भरभरायमाणं च भवति स्पन्दमाने चाप्यधिकं वेदना| तत्र सलवणेनाम्बुना मधुकयुक्तेन मद्येन वा सुख़ोष्णेन पूरणम्| निर्गते च कीटे तदुत्सर्जनम्| तत्रैव तु मृते पाककोथक्लेदा भवन्ति| तेषु कर्णस्रावोक्तं कुर्यात्प्रतिनाहोक्तञ्च| तोयपूर्णं कर्णं हस्तोन्मथितेन तैलाम्बुना पूरयेत्| पार्श्वावनतं वा कृत्वा हस्तेनाहन्यान्नाड्या वाऽऽचूषयेत्||३०||

Adhikarana dehe vilIyamAnAni shalyAni (31) · Śloka 31

भवन्ति चात्र श्लोकाः- जातुषं हेमरूप्यादिधातुजं च चिरस्थितम्| ऊष्मणा प्रायशः शल्यं देहजेन विलीयते|३१|

Adhikarana dehe avilIyamAnAni shalyAni (31) · Śloka 31

विषाणवेणुदार्वस्थिदन्तवालोपलानि तु| शल्यानि न विशीर्यन्ते शरीरे मृन्मयानि च| विषाणवेण्वयस्तालदारुशल्यं चिरादपि| प्रायो निर्भुज्यते तद्धि पचत्याशु पलासृजी||३१||

Adhikarana avagADhashalyAharaNopAyAH (32) · Śloka 32

शल्ये मांसावगाढे चेत्स देशो न विदह्यते| ततस्तं मर्दनस्वेदशुद्धिकर्शनबृंहणैः| तीक्ष्णोपनाहपानान्नग़नशस्त्रपदाङ्कनैः| पाचयित्वा हरेच्छल्यं पाटनैषणपीडनैः||३२||

Adhikarana upasaMhAraH (33) · Śloka 33

शल्यप्रदेशयन्त्राणामवेक्ष्य बहुरूपताम्| तैस्तैरुपायैर्मतिमान् शल्यं विद्यात्तथाहरेत्||३३||

Adhikarana niHshalyavraNalakShaNam (34) · Śloka 34

व्रणे प्रशान्ते प्रान्तेषु नातिस्पर्शासहिष्णुषु| अल्पे शोफे च तापे च निःशल्यमिति निर्दिशेत्|३४|

Adhikarana kAya eva shalyam (34-35) · Śloka 35

काय एव परं शल्यं निजदोषमलाविलः| शल्ये शल्यं शराद्यं तु विशेषात्तेन चिन्त्यते||३४|| इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने शल्याहरणविधिर्नाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः||३५||