अथ श्लीपदनिदानम् | यः सज्वरो वङ्क्षणजो भृशार्तिः शोथो नृणां पादगतः क्रमेण | तच्छ्लीपदं स्यात् करकर्णनेत्रशिश्नौष्ठनासास्वपि केचिदाहुः ||१|| वातजं कृष्णरूक्षं च स्फुटितं तीव्रवेदनम् | अनिमित्तरुजं तस्य बहुशो ज्वर एव च ||२|| पित्तजं पीतसङ्काशं दाहज्वरयुतं मृदु | श्लैष्मिकं स्निग्धवर्णं च श्वेतं पाण्डु गुरु स्थिरम् ||३||
🔊 Audio coming soon
Hide commentary
मधुकोश व्याख्या (विजयरक्षित, श्रीकण्ठदत्त कृत)
उत्सेधसाधर्म्यादर्बुदेन सह कफसम्बन्धाव्यभिचारसाम्याच्चाथ श्लीपदनिदानम्| तस्य सम्प्राप्तिमाह– य इत्यादि| वङ्क्षणावस्थानमेवास्य पूर्वरूपम्| क्रमेणेति शनैः शनैः| तत् श्लीपदं स्यादित्यनेन निरुपाधिरेवेयं सञ्ज्ञेति दर्शयति; अन्ये शिलावत् पदं श्लीपदमिति वदन्ति, नैरुक्त्येन च विधिना साधुत्वम्| करकर्णादिगतश्लीपदानां यथोक्तसम्प्राप्त्यभावात् केचिदाहुरिति परमतेनोक्तिः||१-३||
आतङ्कदर्पण व्याख्या (वाचस्पति वैद्य कृत)
उत्सेधसाधर्म्यादर्बुदेन सह कफसम्बन्धाव्यभिचारसाधर्म्याच्च श्लीपदनिदानम्| तस्य सम्प्राप्तिमाह– य इत्यादि| वङ्क्षणाद्यवस्थानमेवास्य पूर्वरूपम्| क्रमेणेति शनैः| वङ्क्षणमूरुमेढ्रसन्धिः, वङ्क्षणस्थः श्वयथुः भृशार्तिसहितः चरणं गच्छतीत्यर्थः, तत् श्लीपदं स्यादित्यनेन पारिभाषिकी निरुपाधिरेवेयं सञ्ज्ञेति| अन्ये शिलावत् पदं श्लीपदमिति वदन्ति| केचिदाहुरिति परमतेनोक्तिः| वातजमाह– अनिमित्तमित्यादि| अकारणेनैवं पीडा| बहुशो वारंवारं ज्वरः, शेषं सुगमम्| पित्तजमाह– पीतसङ्काशं पीतावभासं, मृदु मृदुस्पर्शम्| श्लेष्मजमाह– स्निग्धवर्णमिति| स्निग्धवद्वर्णो यस्य, चिक्कणमित्यर्थः| पाण्डु पीतश्वेतम्||१-३||