Adhikarana atha siddhabastikalpo nAma pa~jcamo~adhyAyaH, pratij~jA (1) · Śloka 1
അഥാതഃ സിദ്ധബസ്തികല്പം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ|
ഇതി ഹ സ്മാഹുരാऽऽത്രേയാദയോ മഹര്ഷയഃ||൧||
View original
अथातः सिद्धबस्तिकल्पं व्याख्यास्यामः|
इति ह स्माहुराऽऽत्रेयादयो महर्षयः||१||
Adhikarana siddhabastisvarUpam (2) · Śloka 2
സിദ്ധബസ്തീന് പ്രയുഞ്ജീത സര്വദാ സര്വദേഹിനാമ്|
നിര്വ്യാപദോ ബഹുഫലാന് ബലപുഷ്ടികരാന് സുഖാന്||൨||
View original
सिद्धबस्तीन् प्रयुञ्जीत सर्वदा सर्वदेहिनाम्|
निर्व्यापदो बहुफलान् बलपुष्टिकरान् सुखान्||२||
Adhikarana mAdhutailiko bastiH (3) · Śloka 3
മധുതൈലേ സമേ കര്ഷഃ സൈന്ധവാദ് ദ്വിപിചുര്മിസഃ|
ഏരണ്ഡമൂലക്വാഥേന നിരൂഹോ മാധുതൈലികഃ|
രസായനം പ്രമേഹാऽര്ശഃ കൃമിഗുല്മാऽന്ത്രവൃദ്ധിനുത്|
സയഷ്ടിമധുകശ്ചൈഷ ചക്ഷുഷ്യോ രക്തപിത്തജിത്||൩||
View original
मधुतैले समे कर्षः सैन्धवाद् द्विपिचुर्मिसः|
एरण्डमूलक्वाथेन निरूहो माधुतैलिकः|
रसायनं प्रमेहाऽर्शः कृमिगुल्माऽन्त्रवृद्धिनुत्|
सयष्टिमधुकश्चैष चक्षुष्यो रक्तपित्तजित्||३||
Adhikarana yApanAkhyo bastI (4) · Śloka 4
യാപനോ ഘനകല്കേന മധുതൈലരസാജ്യവാന്|
പായുജാനൂരൂബൃഷണബസ്തിമേഹനശൂലജിത്|
പ്രസൃതാംശൈര്ഘൃതക്ഷൌദ്രവസാ തൈലൈഃ പ്രകല്പയേത്|
യാപനം സൈന്ധവാര്ധാക്ഷഹപുഷാऽര്ധപലാന്വിതമ്||൪||
View original
यापनो घनकल्केन मधुतैलरसाज्यवान्|
पायुजानूरूबृषणबस्तिमेहनशूलजित्|
प्रसृतांशैर्घृतक्षौद्रवसा तैलैः प्रकल्पयेत्|
यापनं सैन्धवार्धाक्षहपुषाऽर्धपलान्वितम्||४||
Adhikarana yuktarathAkhyo bastiH (5) · Śloka 5
ഏരണ്ഡമൂലനിഷ്ക്വാഥോ മധുതൈലം സസൈന്ധവമ്|
ഏഷ യുക്തരഥോ ബസ്തിഃ സവചാപിപ്പലീഫലഃ||൫||
View original
एरण्डमूलनिष्क्वाथो मधुतैलं ससैन्धवम्|
एष युक्तरथो बस्तिः सवचापिप्पलीफलः||५||
Adhikarana doShaharaH bastiH (6) · Śloka 6
സക്വാഥോ മധുഷഡ്ഗ്രന്ഥാ ശതാഹ്വാ ഹിങ്ഗുസൈന്ധവഃ|
സുരദാരു ച രാസ്നാ ച ബസ്തിര്ദോഷഹരഃ ശിവഃ||൬||
View original
सक्वाथो मधुषड्ग्रन्था शताह्वा हिङ्गुसैन्धवः|
सुरदारु च रास्ना च बस्तिर्दोषहरः शिवः||६||
Adhikarana siddhabastiH (7) · Śloka 7
പഞ്ചമൂലസ്യ നിഷ്ക്വാഥസ്തൈലം മാഗധികാ മധു|
സസൈന്ധവഃ സമധുകഃ സിദ്ധബസ്തിരിതി സ്മൃതഃ||൭||
View original
पञ्चमूलस्य निष्क्वाथस्तैलं मागधिका मधु|
ससैन्धवः समधुकः सिद्धबस्तिरिति स्मृतः||७||
Adhikarana kaphavyAdhyAdiharo bastiH (8) · Śloka 8
ദ്വിപഞ്ചമൂലത്രിഫലാഫലബില്വാനി പാചയേത്|
ഗോമൂത്രേ തേന പിഷ്ടൈശ്ച പാഠാതോയദവത്സകൈഃ|
സഫലൈഃ ക്ഷൌദ്രതൈലാഭ്യാം ക്ഷാരേണ ലവണേന ച|
യുക്തോ ബസ്തിഃ കഫവ്യാധിപാണ്ഡുരോഗവിഷൂചിഷു|
ശുക്രാऽനിലവിബന്ധേഷു ബസ്ത്യാടോപേ ച പൂജിതഃ||൮||
View original
द्विपञ्चमूलत्रिफलाफलबिल्वानि पाचयेत्|
गोमूत्रे तेन पिष्टैश्च पाठातोयदवत्सकैः|
सफलैः क्षौद्रतैलाभ्यां क्षारेण लवणेन च|
युक्तो बस्तिः कफव्याधिपाण्डुरोगविषूचिषु|
शुक्राऽनिलविबन्धेषु बस्त्याटोपे च पूजितः||८||
Adhikarana shreShTho yApano bastiH (9) · Śloka 9
മുസ്താപാഠാऽമൃതൈരണ്ഡബലാരാസ്നാപുനര്നവമ്|
മഞ്ജിഷ്ഠാऽऽരഗ്വധോശീരത്രായമാണാऽക്ഷരോഹിണീഃ|
കനീയഃ പഞ്ചമൂലഞ്ച പാലികം മദനാऽഷ്ടകമ്|
ജലാഢകേ പചേത്തച്ച പാദശേഷം പരിസ്രുതമ്|
ക്ഷീരദ്വിപ്രസ്ഥസംയുക്തം ക്ഷീരശേഷം പുനഃ പചേത്|
സപാദജാങ്ഗലരസഃ സസര്പിര്മധുസൈന്ധവഃ|
പിഷ്ടൈര്യഷ്ടീമിസിശ്യാമാകലിങ്ഗകരസാഞ്ജനൈഃ|
ബസ്തിഃ സുഖോഷ്ണോ മാംസാഗ്നിബലശുക്രവിവര്ദ്ധനഃ|
വാതാऽസൃങ്മോഹമേഹാऽര്ശോഗുല്മവിണ്മൂത്രസംഗ്രഹമ്|
വിഷമജ്വരവീസര്പവര്ധ്മാऽऽധ്മാനപ്രവാഹികാഃ|
വങ്ക്ഷണോരൂകടീകുക്ഷിമന്യാശ്രോത്രശിരോരുജഃ|
ഹന്യാദസൃഗ്ദരോന്മാദശോഫകാസാऽശ്മകുണ്ഡലാന്|
ചക്ഷുഷ്യഃ പുത്രദോ രാജാ യാപനാനാം രസായനമ്||൯||
View original
मुस्तापाठाऽमृतैरण्डबलारास्नापुनर्नवम्|
मञ्जिष्ठाऽऽरग्वधोशीरत्रायमाणाऽक्षरोहिणीः|
कनीयः पञ्चमूलञ्च पालिकं मदनाऽष्टकम्|
जलाढके पचेत्तच्च पादशेषं परिस्रुतम्|
क्षीरद्विप्रस्थसंयुक्तं क्षीरशेषं पुनः पचेत्|
सपादजाङ्गलरसः ससर्पिर्मधुसैन्धवः|
पिष्टैर्यष्टीमिसिश्यामाकलिङ्गकरसाञ्जनैः|
बस्तिः सुखोष्णो मांसाग्निबलशुक्रविवर्द्धनः|
वाताऽसृङ्मोहमेहाऽर्शोगुल्मविण्मूत्रसंग्रहम्|
विषमज्वरवीसर्पवर्ध्माऽऽध्मानप्रवाहिकाः|
वङ्क्षणोरूकटीकुक्षिमन्याश्रोत्रशिरोरुजः|
हन्यादसृग्दरोन्मादशोफकासाऽश्मकुण्डलान्|
चक्षुष्यः पुत्रदो राजा यापनानां रसायनम्||९||
Adhikarana sukumArAdInAM hito basti (10) · Śloka 10
പൃഥക് പലാംശം വിപചേത് പഞ്ചമൂലമഗോക്ഷുരമ്|
ക്ഷീരാഢകേ ചതുര്ഥസ്ഥം പിഷ്ടൈര്യഷ്ട്യാദിഭിര്യുതമ്|
ക്ഷൌദ്രതൈലാऽജ്യസിന്ധൂത്ഥയുക്തം ബസ്തിഃ സുപൂജിതഃ|
വിശേഷാദ് ബാലവൃദ്ധസ്ത്രീസുകുമാരസുകാത്മനാമ്|
തദ്വത് സഹാചരബലാസാരിവാദര്ഭസാധിതമ്|
ക്ഷീരം ബസ്തിസ്ഥാऽഭീരൂ ഗുഡൂചീബൃഹതീദ്വയൈഃ|
സിദ്ധം പയോ മാഗധികായഷ്ടീമധുകകല്കവത്||൧൦||
View original
पृथक् पलांशं विपचेत् पञ्चमूलमगोक्षुरम्|
क्षीराढके चतुर्थस्थं पिष्टैर्यष्ट्यादिभिर्युतम्|
क्षौद्रतैलाऽज्यसिन्धूत्थयुक्तं बस्तिः सुपूजितः|
विशेषाद् बालवृद्धस्त्रीसुकुमारसुकात्मनाम्|
तद्वत् सहाचरबलासारिवादर्भसाधितम्|
क्षीरं बस्तिस्थाऽभीरू गुडूचीबृहतीद्वयैः|
सिद्धं पयो मागधिकायष्टीमधुककल्कवत्||१०||
Adhikarana vRuShyAH bastayaH vidhishca (11) · Śloka 11
പഞ്ചമൂലം ബൃഹത്യാദി പ്രതിദ്രവ്യം പലോന്മിതമ്|
ദ്വിപലം ശാലിഗോധൂമയവമാഷം സയഷ്ടികമ്|
തൈഃ സിദ്ധം ഛാഗലം ക്ഷീരം കുക്കുടാണ്ഡരസഃ സിതാ|
സാऽऽജ്യക്ഷൌദ്രദ്വിലവണസ്തൈര്ബസ്തിഃ ശുക്രകൃത് പരമ്|
കല്പോऽയം ശിഖിഗോനര്ദമത്സ്യാദ്യണ്ഡരസേഷ്വപി|
രസഃ കുലീരമാംസസ്യ ചടകാऽണ്ഡരസാന്വിതഃ|
സശര്കരാഘൃതമധുര്ബസ്ത്രിര്വൃഷ്യതമോ മതഃ|
ബസ്തസൂകരജൈര്മുഷ്കൈഃ കുലീരചടകാऽऽമിഷൈഃ|
സിദ്ധം പയോബസ്തശുക്രമുച്ചടേക്ഷുരകം മധു|
തൈര്ഘൃതാഢ്യോऽല്പലവണോ ബസ്തിര്വൃഷ്യതമഃ പരമ്|
സിദ്ധേന പയസാ ഭോജ്യമാത്മഗുപ്തോച്ചടേക്ഷുരൈഃ|
അതോ ദശദശാऽഹേന യസ്തു ബസ്തീന് നിഷേവതേ|
വാജീവ പുഷ്ടഃ സ വൃഷോ ഗച്ഛതി പ്രമദാശതമ്|
ഏതേ മാക്ഷികസംയുക്താഃ കുര്വന്ത്യതിVവൃഷം നരമ്|
നാऽതിയോഗം ന ചാऽയോഗം സ്തമ്ഭിനസ്തേ ച കുര്വതേ||൧൧||
View original
पञ्चमूलं बृहत्यादि प्रतिद्रव्यं पलोन्मितम्|
द्विपलं शालिगोधूमयवमाषं सयष्टिकम्|
तैः सिद्धं छागलं क्षीरं कुक्कुटाण्डरसः सिता|
साऽऽज्यक्षौद्रद्विलवणस्तैर्बस्तिः शुक्रकृत् परम्|
कल्पोऽयं शिखिगोनर्दमत्स्याद्यण्डरसेष्वपि|
रसः कुलीरमांसस्य चटकाऽण्डरसान्वितः|
सशर्कराघृतमधुर्बस्त्रिर्वृष्यतमो मतः|
बस्तसूकरजैर्मुष्कैः कुलीरचटकाऽऽमिषैः|
सिद्धं पयोबस्तशुक्रमुच्चटेक्षुरकं मधु|
तैर्घृताढ्योऽल्पलवणो बस्तिर्वृष्यतमः परम्|
सिद्धेन पयसा भोज्यमात्मगुप्तोच्चटेक्षुरैः|
अतो दशदशाऽहेन यस्तु बस्तीन् निषेवते|
वाजीव पुष्टः स वृषो गच्छति प्रमदाशतम्|
एते माक्षिकसंयुक्ताः कुर्वन्त्यतिVवृषं नरम्|
नाऽतियोगं न चाऽयोगं स्तम्भिनस्ते च कुर्वते||११||
Adhikarana yApaneShvanuvAsanasyA~anA~a ~avashyakatA (12) · Śloka 12
നിരൂഹാ ലേഖനാഃ പ്രായോ ബൃംഹണാഃ സ്നേഹബസ്തയഃ|
യാപനേഷൂഭയം തസ്മാന്നേഷ്ടം തേഷ്വനുവാസനമ്||൧൨||
View original
निरूहा लेखनाः प्रायो बृंहणाः स्नेहबस्तयः|
यापनेषूभयं तस्मान्नेष्टं तेष्वनुवासनम्||१२||
Adhikarana yApanAnAM vyApatpratikArAshca (13) · Śloka 13
മൃദുത്വാന്ന നിവര്ത്തന്തേ യസ്യ ത്വേതേ പ്രയോജിതാഃ|
സമൂത്രൈര്ബസ്തിഭിസ്തീക്ഷ്ണൈരാऽऽസ്ഥാപ്യഃ ക്ഷിപ്രമേവ സഃ|
ശോഫऽഗ്നിനാശപാണ്ഡുത്വശൂലാऽര്ശഃപരികര്ത്തികാഃ|
സ്യുര്ജ്വരാശ്ചാऽതിസാരാശ്ച യാപനാത്യര്ഥസേവനാത്|
അരിഷ്ടക്ഷാരശീധ്വാദ്യൈസ്തത്രേഷ്ടാ ദീപനീ ക്രിയാ|
യുക്ത്യ തസ്മാന്നിഷേവേത യാപനാന്ന പ്രസങ്ഗതഃ||൧൩||
View original
मृदुत्वान्न निवर्त्तन्ते यस्य त्वेते प्रयोजिताः|
समूत्रैर्बस्तिभिस्तीक्ष्णैराऽऽस्थाप्यः क्षिप्रमेव सः|
शोफऽग्निनाशपाण्डुत्वशूलाऽर्शःपरिकर्त्तिकाः|
स्युर्ज्वराश्चाऽतिसाराश्च यापनात्यर्थसेवनात्|
अरिष्टक्षारशीध्वाद्यैस्तत्रेष्टा दीपनी क्रिया|
युक्त्य तस्मान्निषेवेत यापनान्न प्रसङ्गतः||१३||
Adhikarana yApaneShu niShparihAryatvam (14) · Śloka 14
മൃദ്വല്പൌഷധസംയോഗാത് പാദഹീനപ്രമാണതഃ|
അല്പകാലോപയോഗാച്ച തേഷു നിഷ്പരിഹാരതാ|
ദ്രവ്യേഷു യാപനീയേഷു സിദ്ധാന് സ്നേഹാന് പൃഥക്പൃഥക്|
ബസ്തീന് സര്വേഷു വാ യുഞ്ജ്യാത് പരിഹാരവിവര്ജിതാന്||൧൪||
View original
मृद्वल्पौषधसंयोगात् पादहीनप्रमाणतः|
अल्पकालोपयोगाच्च तेषु निष्परिहारता|
द्रव्येषु यापनीयेषु सिद्धान् स्नेहान् पृथक्पृथक्|
बस्तीन् सर्वेषु वा युञ्ज्यात् परिहारविवर्जितान्||१४||
Adhikarana putrado rasAyanashca bastiH (15) · Śloka 15
സഹാചരാऽഭീരുബലാരാസ്നാഗോക്ഷുരകാത് പൃഥക്|
തുലാം ജലദ്രോണശതേ പചേദ് ദ്രോണാऽവശേഷിതേ|
പൂതശീതേ വിസദ്രാക്ഷാതവക്ഷീരീനിദിഗ്ധികാഃ|
മഹാസഹാക്ഷുദ്രസഹായഷ്ടീമധുമധൂലികാഃ|
ജീവകര്ഷഭകോദീച്യമൃണാലോത്പലചന്ദനമ്|
ഖര്ജൂരതാലമജ്ജാത്മഗുപ്താതാമലകീകണാഃ|
പടോലമേദാത്വക്പത്രശീതപാക്യോദനാഹ്വയാഃ|
കല്കീകൃത്യ ക്ഷിപേത്തസ്മിന് പൃഥക്ച പ്രസ്ഥസമ്മിതമ്|
രസം വരാഹമഹിഷബസ്തമുഷ്കോദ്ഭവം തഥാ|
ശിഖികുക്കുടഹംസാണ്ഡസമ്ഭവം തൈലസര്പിഷീ|
ധാത്രീബിദാരീസ്വരസം ഗവ്യക്ഷീരാऽऽഢകദ്വയമ്|
ബ്രഹ്മഭേരീമൃദങ്ഗാദിനിനാദൈഃ സാധിതം ച തത്|
സിതച്ഛത്രകൃതച്ഛായം സിതവസ്ത്രാവഗുണ്ഠിതമ്|
ആരോപിതം ഗജസ്കന്ധേ പൂജയിത്വാ വൃഷധ്വജമ്|
കൃത്വാ സ്വസ്ത്യയനം ദദ്യാത്സ്നേഹബസ്തിമയന്ത്രണമ്|
പ്രാപ്തസ്തേനാऽതിവൃഷതാം ശ്രമയേദ്വനിതാശതമ്|
നിര്വലീപലിതഃ കാന്തശ്ചിരഞ്ജീവീ ഭവേത്സ ച|
നഷ്ടശുക്രക്ഷതക്ഷീണവിഷമജ്വരിണാം ഹിതഃ|
വ്യാപന്നാര്ത്തവശുക്രാണാം പുത്രദാതാ രസായനമ്||൧൫||
View original
सहाचराऽभीरुबलारास्नागोक्षुरकात् पृथक्|
तुलां जलद्रोणशते पचेद् द्रोणाऽवशेषिते|
पूतशीते विसद्राक्षातवक्षीरीनिदिग्धिकाः|
महासहाक्षुद्रसहायष्टीमधुमधूलिकाः|
जीवकर्षभकोदीच्यमृणालोत्पलचन्दनम्|
खर्जूरतालमज्जात्मगुप्तातामलकीकणाः|
पटोलमेदात्वक्पत्रशीतपाक्योदनाह्वयाः|
कल्कीकृत्य क्षिपेत्तस्मिन् पृथक्च प्रस्थसम्मितम्|
रसं वराहमहिषबस्तमुष्कोद्भवं तथा|
शिखिकुक्कुटहंसाण्डसम्भवं तैलसर्पिषी|
धात्रीबिदारीस्वरसं गव्यक्षीराऽऽढकद्वयम्|
ब्रह्मभेरीमृदङ्गादिनिनादैः साधितं च तत्|
सितच्छत्रकृतच्छायं सितवस्त्रावगुण्ठितम्|
आरोपितं गजस्कन्धे पूजयित्वा वृषध्वजम्|
कृत्वा स्वस्त्ययनं दद्यात्स्नेहबस्तिमयन्त्रणम्|
प्राप्तस्तेनाऽतिवृषतां श्रमयेद्वनिताशतम्|
निर्वलीपलितः कान्तश्चिरञ्जीवी भवेत्स च|
नष्टशुक्रक्षतक्षीणविषमज्वरिणां हितः|
व्यापन्नार्त्तवशुक्राणां पुत्रदाता रसायनम्||१५||
Adhikarana atideshenA~anuktanirdeshaH (16) · Śloka 16
ഏവം ച ബസ്തയോऽന്യേऽപി കല്പ്യാഃ പാക്യാശ്ച നൈകശഃ|
ശതം വാരാന് സഹസ്രം വാ പാചയേത് സമ്ഭവേ സതി||൧൬||
View original
एवं च बस्तयोऽन्येऽपि कल्प्याः पाक्याश्च नैकशः|
शतं वारान् सहस्रं वा पाचयेत् सम्भवे सति||१६||
Adhikarana saparihArAH snehabastayaH vAtaghnAH snehabastayaH| (17) · Śloka 17
ദോഷഘ്നാഃ സപരീഹാരാ വക്ഷ്യന്തേ സ്നേഹബസ്തയഃ|
ദശമൂലം ബലാം രാസ്നാമശ്വഗന്ധാം പുനര്നവാമ്|
ഗുഡൂച്യൈരണ്ഡപൂതീകഭാര്ങ്ഹ്ഗീവൃഷകരോഹിഷമ്|
ശതാവരീം സഹചരം കാകനാസാം പലാംശകമ്|
യവമാഷാതസീകോലകുലത്ഥാന് പ്രസൃതോന്മിതാന്|
വഹേ വിപാച്യ തോയസ്യ ദ്രോണശേഷേണ തേന ച|
പചേത്തൈലാഢകം പേഷ്യൈര്ജീവനീയൈഃ പലോന്മിതൈഃ|
അനുവാസനമിത്യേതത് സര്വവാതവികാരനുത്|
ആനൂപാനാം വസാ തദ്വജ്ജീവനീയോപസാധിതാ|
ശതാഹ്വായവബില്വാമ്ലൈസ്തൈലം സിദ്ധം സമീരണേ|
സൈന്ധവേനാऽഗ്നിവര്ണേന തപ്തം ചാऽനിലജിദ്ഘൃതമ്||൧൭||
View original
दोषघ्नाः सपरीहारा वक्ष्यन्ते स्नेहबस्तयः|
दशमूलं बलां रास्नामश्वगन्धां पुनर्नवाम्|
गुडूच्यैरण्डपूतीकभार्ङ्ह्गीवृषकरोहिषम्|
शतावरीं सहचरं काकनासां पलांशकम्|
यवमाषातसीकोलकुलत्थान् प्रसृतोन्मितान्|
वहे विपाच्य तोयस्य द्रोणशेषेण तेन च|
पचेत्तैलाढकं पेष्यैर्जीवनीयैः पलोन्मितैः|
अनुवासनमित्येतत् सर्ववातविकारनुत्|
आनूपानां वसा तद्वज्जीवनीयोपसाधिता|
शताह्वायवबिल्वाम्लैस्तैलं सिद्धं समीरणे|
सैन्धवेनाऽग्निवर्णेन तप्तं चाऽनिलजिद्घृतम्||१७||
Adhikarana bRuMhaNatvAdiguNamanuvAsanam (18) · Śloka 18
ജീവന്തീം മദനം മേദാം ശ്രാവണീം മധുകം ബലാമ്|
ശതാഹ്വര്ഷഭകൌ കൃഷ്ണാം കാകനാസാം ശതാവരീമ്|
സ്വഗുപ്താം ക്ഷീരകാകോലീം കര്കടാഖ്യാം ശഠീം വചാമ്|
പിഷ്ട്വാ തൈലം ഘൃതം ക്ഷീരേ സാധയേത ചതുര്ഗുണേ|
ബൃൗംഹണം വാതപിത്തഘ്നം ബലശുക്രാഗ്നിവര്ദ്ധനമ്|
രജഃശുക്രാऽऽമയഹരം പുത്രീയം ചാऽനുവാസനമ്||൧൮||
View original
जीवन्तीं मदनं मेदां श्रावणीं मधुकं बलाम्|
शताह्वर्षभकौ कृष्णां काकनासां शतावरीम्|
स्वगुप्तां क्षीरकाकोलीं कर्कटाख्यां शठीं वचाम्|
पिष्ट्वा तैलं घृतं क्षीरे साधयेत चतुर्गुणे|
बॄंहणं वातपित्तघ्नं बलशुक्राग्निवर्द्धनम्|
रजःशुक्राऽऽमयहरं पुत्रीयं चाऽनुवासनम्||१८||
Adhikarana pittaghnamanuvAsanam (19) · Śloka 19
ശിശിരസ്പര്ശവീര്യൈശ്ച പിഷ്ടൈഃ ക്ഷീരേ ചതുര്ഗുണേ|
തൈലപാദം ഘൃതം സിദ്ധം പിത്തഘ്നമനുവാസനമ്||൧൯||
View original
शिशिरस्पर्शवीर्यैश्च पिष्टैः क्षीरे चतुर्गुणे|
तैलपादं घृतं सिद्धं पित्तघ्नमनुवासनम्||१९||
Adhikarana kaphaghnAnyanuvAsanAni (20) · Śloka 20
സൈന്ധവം മദനം കുഷ്ഠം ശതാഹ്വാ നിചുലോ വചാ|
ഹ്നീബേരം മധുകം ഭാര്ങ്ഗീ ദേവദാരു സകട്ഫലമ്|
നാഗരം പുഷ്കരം മേദാ ചവികാ ചിത്രകഃ ശഠീ|
വിഡങ്ഗാऽതിവിഷേ ശ്യാമാ ഹരേണുര്നീലിനീ സ്ഥിരാ|
ബില്വാऽऽജമോദചപലാ ദന്തീ രാസ്നാ ച തൈഃ സമൈഃ|
സാധ്യമേരണ്ഡതൈലം വാ തൈലം വാ കഫരോഗനുത്|
വര്ധ്മോദാവര്തഗുല്മാऽര്ശഃ പ്ലീഹമേഹാऽऽദ്യമാരുതാന്|
ആനാഹമശ്മരീം ചാऽऽശു ഹന്യാത് തദനുവാസനമ്|
സാധിതം പഞ്ചമൂലേന തൈലം ബില്വാദിനാऽഥവാ|
അന്വാസനം ശ്ലേഷ്മഹരം ദ്രവ്യൈര്വാ കഫഘാതിഭിഃ|
ഫലൈരഷ്ടഗുണേ ചാऽമ്ലേ സിദ്ധമന്വാസനം കഫേ||൨൦||
View original
सैन्धवं मदनं कुष्ठं शताह्वा निचुलो वचा|
ह्नीबेरं मधुकं भार्ङ्गी देवदारु सकट्फलम्|
नागरं पुष्करं मेदा चविका चित्रकः शठी|
विडङ्गाऽतिविषे श्यामा हरेणुर्नीलिनी स्थिरा|
बिल्वाऽऽजमोदचपला दन्ती रास्ना च तैः समैः|
साध्यमेरण्डतैलं वा तैलं वा कफरोगनुत्|
वर्ध्मोदावर्तगुल्माऽर्शः प्लीहमेहाऽऽद्यमारुतान्|
आनाहमश्मरीं चाऽऽशु हन्यात् तदनुवासनम्|
साधितं पञ्चमूलेन तैलं बिल्वादिनाऽथवा|
अन्वासनं श्लेष्महरं द्रव्यैर्वा कफघातिभिः|
फलैरष्टगुणे चाऽम्ले सिद्धमन्वासनं कफे||२०||
Adhikarana sakaPAdiShu nirUhaH (21) · Śloka 21
ശൂലാऽऽനാഹേ തു തദ്യുക്തോ നിരൂഹഃ പടുമൂത്രവാന്||൨൧||
View original
शूलाऽऽनाहे तु तद्युक्तो निरूहः पटुमूत्रवान्||२१||
Adhikarana bastyupayogiPalAnAmadhikAravisheShaH (22) · Śloka 22
പൃച്ഛതിസ്മ മുനിമിത്യഥ ധീമാ- നഗ്നിവേശ ഇഹ കിന്തു ഫലാനാമ്|
ബസ്തികര്മണി ഹിതം സതതം സ്യാ- ത്തം പുനര്വസുരിതി പ്രശശാസ|
ഇഹ കുഷ്ഠഹിതാ ഗരാഗരീ ഹിതമിക്ഷ്വാകുഫലം പ്രമേഹിണാമ്|
കുടജസ്യ ഫലം ഹൃദാമയേ പ്രവരം കോശഫലം തു പാണ്ഡുഷു|
ഉദരേ കൃതവേധനം ഹിതം മദനം സര്വഗദാऽവിരോധി ച|
മധുരം സകഷായതിക്തകം തദരൂക്ഷം സകടൂഷ്ണാപിച്ഛിലമ്|
കഫപിത്തഹൃദാऽऽശുകാരി യ- ന്നിരപായം പവനാऽനുലോമി ച|
പ്രവരം തദതഃ ഫലാദിഷു സ്മൃതമാസ്ഥാപനയോജനാസ്വിതി||൨൨||
View original
पृच्छतिस्म मुनिमित्यथ धीमा- नग्निवेश इह किन्तु फलानाम्|
बस्तिकर्मणि हितं सततं स्या- त्तं पुनर्वसुरिति प्रशशास|
इह कुष्ठहिता गरागरी हितमिक्ष्वाकुफलं प्रमेहिणाम्|
कुटजस्य फलं हृदामये प्रवरं कोशफलं तु पाण्डुषु|
उदरे कृतवेधनं हितं मदनं सर्वगदाऽविरोधि च|
मधुरं सकषायतिक्तकं तदरूक्षं सकटूष्णापिच्छिलम्|
कफपित्तहृदाऽऽशुकारि य- न्निरपायं पवनाऽनुलोमि च|
प्रवरं तदतः फलादिषु स्मृतमास्थापनयोजनास्विति||२२||
Adhikarana cikitsAyAM basteH prAdhAnyam (23) · Śloka 23
അഥ മുനിവൃഷഭേ നിഗദ്യ വാക്യം സ്ഥിതവതി വിജ്ഞപയാമ്ബഭൂവ ഭൂയഃ|
ഇദമതിഗഹനം സഹാന്യശിഷ്യൈ- രവനിഗതോऽഞ്ജലിമഗ്രതോ നിധായ|
ചിത്രകര്മഗുണകൃദ് ഗുരുണോക്തോ ബസ്തിരൂര്ധ്വമഥ ചൈതി ന നാഭേഃ|
ശീഘ്രമാപതതി ചാऽനു സ ദേഹാത് സര്വതഃ കഥമപോഹതി ദോഷാന്|
ഊചേ ഗുരുസ്തിമിതമാരുതവശ്യമേതത് ദേഹസ്യ യദ്ബഹിരുപാശ്രിതമന്തരേ വാ|
ദുഷ്ടസ്യ തസ്യ ജനയന്നനുലോമതാം തു ബസ്തിര്ഹിനസ്തി വിഷമാനപി രോഗപൂഗാന്|
ശാഖാഗതാഃ കോഷ്ഠഗതാശ്ച രോഗാ മര്മോര്ധ്വസര്വാऽവയവാങ്ഗജാശ്ച|
യേ സന്തി തേഷാം ന തു കശ്ചിദന്യോ വായോഃ പരം ജന്മനി ഹേതുരസ്തി|
വിട്ശ്ലേഷ്മപിത്താദിമലാചയാനാം വിക്ഷേപസംഹാരകരോ ഹി വായുഃ|
തസ്യാऽതിവൃദ്ധസ്യ ശമായ നാന്യ- ദ്ബസ്തേഃ സമം ഭേഷജമസ്തി യസ്മാത്|
ശാമ്യന്തി യത്നേന ജിതേऽനിലേ ച തദീരിതാഃ പിത്തകഫാദയോऽപി|
തസ്മാച്ചികിത്സാऽര്ധമിതി ബ്രുവന്തി സര്വാം ചികിത്സാമപി ബസ്തിമേകേ||൨൩||
View original
अथ मुनिवृषभे निगद्य वाक्यं स्थितवति विज्ञपयाम्बभूव भूयः|
इदमतिगहनं सहान्यशिष्यै- रवनिगतोऽञ्जलिमग्रतो निधाय|
चित्रकर्मगुणकृद् गुरुणोक्तो बस्तिरूर्ध्वमथ चैति न नाभेः|
शीघ्रमापतति चाऽनु स देहात् सर्वतः कथमपोहति दोषान्|
ऊचे गुरुस्तिमितमारुतवश्यमेतत् देहस्य यद्बहिरुपाश्रितमन्तरे वा|
दुष्टस्य तस्य जनयन्ननुलोमतां तु बस्तिर्हिनस्ति विषमानपि रोगपूगान्|
शाख़ागताः कोष्ठगताश्च रोगा मर्मोर्ध्वसर्वाऽवयवाङ्गजाश्च|
ये सन्ति तेषां न तु कश्चिदन्यो वायोः परं जन्मनि हेतुरस्ति|
विट्श्लेष्मपित्तादिमलाचयानां विक्षेपसंहारकरो हि वायुः|
तस्याऽतिवृद्धस्य शमाय नान्य- द्बस्तेः समं भेषजमस्ति यस्मात्|
शाम्यन्ति यत्नेन जितेऽनिले च तदीरिताः पित्तकफादयोऽपि|
तस्माच्चिकित्साऽर्धमिति ब्रुवन्ति सर्वां चिकित्सामपि बस्तिमेके||२३||
Adhikarana prAdhanye yuktayaH (24) · Śloka 24
യച്ച പക്വാശയസ്ഥോऽപി ദോഷാനാപാദമസ്തകമ്|
വീര്യേണ ബസ്തിരാദത്തേ സ്വസ്ഥോऽര്കോ ഭൂരസാനിവ|
യത്തത്രൌഷധവീര്യം ഹി തദപാനേന വായുനാ|
പര്യാപ്തമചിരാദേവ സമാനഃ പ്രതിപദ്യതേ|
സമാനാദുത്തരം ചൈവം വ്യാനാദ്യാഃ പവനാഃ ക്രമാത്|
തേ തൃപ്താഃ പ്രകൃതിം യാതാഃ ശരീരാനുഗ്രഹേ സ്ഥിതാഃ|
പ്രസഹ്യ പിത്തശ്ലേഷ്മാണൌ യഥാസ്ഥാനം നിവേശ്യ ച|
സന്തര്പയന്തി പരിതഃ സ്വാന് സ്വാന് ഭൂതഗുണാംസ്തനൌ|
വ്യാനസ്തിര്യഗപാനോऽധഃ പ്രാണശ്ചോര്ധ്വം പ്രകര്ഷതി|
യഥാസ്വമേവ നാഡീഭിര്ഹാരിണീഭരിവോദകമ്|
ഏവം വാതൈഃ സിരാഭിശ്ച വപുര്ബസ്തിഃ സുയോജിതഃ|
വ്യാപ്നുവത്പ്രസഭം ഹന്തി സകൃച്ഛാനപി യക്ഷ്മണഃ||൨൪||
View original
यच्च पक्वाशयस्थोऽपि दोषानापादमस्तकम्|
वीर्येण बस्तिरादत्ते स्वस्थोऽर्को भूरसानिव|
यत्तत्रौषधवीर्यं हि तदपानेन वायुना|
पर्याप्तमचिरादेव समानः प्रतिपद्यते|
समानादुत्तरं चैवं व्यानाद्याः पवनाः क्रमात्|
ते तृप्ताः प्रकृतिं याताः शरीरानुग्रहे स्थिताः|
प्रसह्य पित्तश्लेष्माणौ यथास्थानं निवेश्य च|
सन्तर्पयन्ति परितः स्वान् स्वान् भूतगुणांस्तनौ|
व्यानस्तिर्यगपानोऽधः प्राणश्चोर्ध्वं प्रकर्षति|
यथास्वमेव नाडीभिर्हारिणीभरिवोदकम्|
एवं वातैः सिराभिश्च वपुर्बस्तिः सुयोजितः|
व्याप्नुवत्प्रसभं हन्ति सकृच्छानपि यक्ष्मणः||२४||
Adhikarana bastiguNasaMgrahaH (25-26) · Śloka 26
ബസ്തിസ്തസ്മാത് സര്വകര്മപ്രധാനം സര്വാതങ്കാന് ഹന്തി നിഃശേഷതശ്ച|
സ്രോതാംസ്യന്തഃ ശോധയിത്വാ ച കുര്യാ- ദോജസ്തേജഃ ശുക്രമേധാഗ്നിദീപ്തിമ്||൨൫||
ഇതി വൈദ്യപതിസിംഹഗുപ്തസ്യ സൂനോര്വാഗ്ഭടസ്യ കൃതാവഷ്ടാങ്ഗസംഗ്രഹ- സംഹിതായാം കല്പസ്ഥാനേ സിദ്ധബസ്തികല്പോനാമ പഞ്ചമോऽധ്യായഃ||൨൬||
View original
बस्तिस्तस्मात् सर्वकर्मप्रधानं सर्वातङ्कान् हन्ति निःशेषतश्च|
स्रोतांस्यन्तः शोधयित्वा च कुर्या- दोजस्तेजः शुक्रमेधाग्निदीप्तिम्||२५||
इति वैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतावष्टाङ्गसंग्रह- संहितायां कल्पस्थाने सिद्धबस्तिकल्पोनाम पञ्चमोऽध्यायः||२६||