Adhikarana athAshcyotanA~jjanavidhirnAma dvAtriMsho~adhyAyaH pratij~jA (1) · Śloka 1
అథాత ఆశ్చ్యోతనాంజనవిధిమధ్యాయం వ్యాఖ్యాస్యామః|
ఇతి హ స్మాహురాత్రేయాదయో మహర్షయః||1||
View original
अथात आश्च्योतनाञ्जनविधिमध्यायं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||
Adhikarana AshcyotanAdhikAraH tadguNAshca (2) · Śloka 2
ఆశ్చ్యోతనం సర్వాక్షిరోగేష్వాద్య ఉపక్రమః|
నానాద్రవ్యకల్పనయా చ రాగాశ్రుఘర్షరుగ్దాహతోదభేదపాకశోఫకండూఘ్నం||2||
View original
आश्च्योतनं सर्वाक्षिरोगेष्वाद्य उपक्रमः|
नानाद्रव्यकल्पनया च रागाश्रुग़र्षरुग्दाहतोदभेदपाकशोफकण्डूघ्नम्||२||
Adhikarana biDAlakalakShaNam (3) · Śloka 3
అవ్యోక్తేష్వేవంగుణమేవ పక్ష్మపరిహారేణాక్షికోశాలేపనం|
తచ్చ పునర్బిడాలకసంజ్ఞం||3||
View original
अव्योक्तेष्वेवङ्गुणमेव पक्ष्मपरिहारेणाक्षिकोशालेपनम्|
तच्च पुनर्बिडालकसंज्ञम्||३||
Adhikarana AshcyotanabiDAlakayoH kAlAkAlanirdeshaH (4) · Śloka 4
తయోరకాలో రాత్రిః|
కాలస్తు సర్వమహర్వేదనోత్పత్తిర్వా||4||
View original
तयोरकालो रात्रिः|
कालस्तु सर्वमहर्वेदनोत्पत्तिर्वा||४||
Adhikarana AcyotanavidhiH tadviGAte doShAH (5) · Śloka 5
నివాతశరణశయనస్థస్య విశోధ్య నేత్రమపాంగే భాజనం కృత్వా వామహస్తేనోన్మీల్య దక్షిణహస్తేన శుక్తావసక్తయా పిచువర్త్యా దశద్వాదశాష్టౌ వా బిందూన్ కనీనకదేశే ద్వ్యంగులాదవసేచయేత్|
ఏవమస్య న బిందుపాతేనాక్షితాడనాద్రాగాదయో జాయంతే|
ఆశ్చ్యోతితం చ మృదునా చైలేన శోధయేత్|
అన్యేన చోష్ణాంబుప్లుతేన వాతకఫయోః స్వేదయేత్|
ఆశ్చ్యోతనం చ తయోః కోష్ణం|
సుశీతం పిత్తరక్తవిషేషు|
తత్తు నాత్యర్థం తీక్ష్ణముష్ణం శీతం ప్రభూతమూనమపరిస్రావితం వా యోజయేత్|
అతితీక్ష్ణముష్ణం వా దాహరాగపాకదృష్టిదౌర్బల్యాని కరోతి|
అతిశీతం స్తంభాశ్రుఘర్షనిస్తోదాన్|
అతిమాత్రం కషాయవర్త్మతాసంకోచస్ఫురణ్Oన్మీలనప్రవాతాసహత్వఘర్షాన్|
ఊనప్రమాణం న రోగశాంతిం|
అపరిస్రుతమశ్రుఘర్షవేదనాః||5||
View original
निवातशरणशयनस्थस्य विशोध्य नेत्रमपाङ्गे भाजनं कृत्वा वामहस्तेनोन्मील्य दक्षिणहस्तेन शुक्तावसक्तया पिचुवर्त्या दशद्वादशाष्टौ वा बिन्दून् कनीनकदेशे द्व्यङ्गुलादवसेचयेत्|
एवमस्य न बिन्दुपातेनाक्षिताडनाद्रागादयो जायन्ते|
आश्च्योतितं च मृदुना चैलेन शोधयेत्|
अन्येन चोष्णाम्बुप्लुतेन वातकफयोः स्वेदयेत्|
आश्च्योतनं च तयोः कोष्णम्|
सुशीतं पित्तरक्तविषेषु|
तत्तु नात्यर्थं तीक्ष्णमुष्णं शीतं प्रभूतमूनमपरिस्रावितं वा योजयेत्|
अतितीक्ष्णमुष्णं वा दाहरागपाकदृष्टिदौर्बल्यानि करोति|
अतिशीतं स्तम्भाश्रुग़र्षनिस्तोदान्|
अतिमात्रं कषायवर्त्मतासङ्कोचस्फुरणोन्मीलनप्रवातासहत्वग़र्षान्|
ऊनप्रमाणं न रोगशान्तिम्|
अपरिस्रुतमश्रुग़र्षवेदनाः||५||
Adhikarana AshcyotanakArmukatA (6) · Śloka 6
నేత్రే చ ప్రణిహితమౌషధం కోశసంధిసిరాశృంగాటకఘ్రాణాస్యస్రోతాంసి గత్వోర్ధ్వం ప్రవృత్తమపవర్తయతి దోషం||6||
View original
नेत्रे च प्रणिहितमौषधं कोशसन्धिसिराशृङ्गाटकघ्राणास्यस्रोतांसि गत्वोर्ध्वं प्रवृत्तमपवर्तयति दोषम्||६||
Adhikarana pakvali~gge~a~jjanAKyo visheShopacAraH (7) · Śloka 7
యదా చాశ్చ్యోతనేన పిత్తశ్లేష్మశోణితోత్థేషు నయనామయేషు సంశోధనైర్విశుద్ధస్య దూషికాఘనత్వపైచ్ఛిల్యకండూద్రేకశ్వయథుమ్లానతారాగవిచ్ఛేదైః పక్వలింగముపలక్షితం భవతి|
తదా నేత్రమాత్రాశ్రయే వ్యాధావంజనం ప్రయోజ్యం|
న దోషవేగోదయే|
న చనిర్హృతదోషే|
తత్ర హి దోషోత్క్లేశేన రాగాదివృద్ధిః అక్షిపాకతిమిరోత్పత్తిశ్చ||7||
View original
यदा चाश्च्योतनेन पित्तश्लेष्मशोणितोत्थेषु नयनामयेषु संशोधनैर्विशुद्धस्य दूषिकाग़नत्वपैच्छिल्यकण्डूद्रेकश्वयथुम्लानतारागविच्छेदैः पक्वलिङ्गमुपलक्षितं भवति|
तदा नेत्रमात्राश्रये व्याधावञ्जनं प्रयोज्यम्|
न दोषवेगोदये|
न चनिर्हृतदोषे|
तत्र हि दोषोत्क्लेशेन रागादिवृद्धिः अक्षिपाकतिमिरोत्पत्तिश्च||७||
Adhikarana a~jjanaBedAH dravyANi ca (8) · Śloka 8
తత్తు లేఖనం రోపణం స్నేహనం ప్రసాదనమితి చతుర్విధం భవతి|
తత్రామ్లాదిభీ రసైః పంచభిః శుక్లార్మాదిషు లేఖనం|
తిక్తకషాయైః సస్నేహైరభిష్యందేషు రోపణం|
సర్పాదివసాదిభిర్వాతతిమిరాదిషు స్నేహనం|
స్వాదుశీతైః సస్నేహైరభిష్యందాంతే సూర్యోపరాగాశనివిద్యుత్సంపాతభూతపిశాచాత్యద్భుతదర్శనాద్యుపహతాయాం దృష్టౌ స్వస్థవృత్తే చ ప్రసాదనం||8||
View original
तत्तु लेख़नं रोपणं स्नेहनं प्रसादनमिति चतुर्विधं भवति|
तत्राम्लादिभी रसैः पञ्चभिः शुक्लार्मादिषु लेख़नम्|
तिक्तकषायैः सस्नेहैरभिष्यन्देषु रोपणम्|
सर्पादिवसादिभिर्वाततिमिरादिषु स्नेहनम्|
स्वादुशीतैः सस्नेहैरभिष्यन्दान्ते सूर्योपरागाशनिविद्युत्सम्पातभूतपिशाचात्यद्भुतदर्शनाद्युपहतायां दृष्टौ स्वस्थवृत्ते च प्रसादनम्||८||
Adhikarana pratya~jjanam a~jjanasya ShaDvidhatvaM dvividhatvaM vA (9) · Śloka 9
ప్రసాదన ఏవ చ చూర్ణస్తీక్ష్ణాంజనాభిసంతప్తే చక్షుషి ప్రయుజ్యమానః ప్రత్యంజనసంజ్ఞాం లభతే|
షడ్విధం వా ప్రతిరసభేదాదంజనం|
ద్వివిధమేవ వా తీక్ష్ణం మృదు చ||9||
View original
प्रसादन एव च चूर्णस्तीक्ष्णाञ्जनाभिसन्तप्ते चक्षुषि प्रयुज्यमानः प्रत्यञ्जनसंज्ञां लभते|
षड्विधं वा प्रतिरसभेदादञ्जनम्|
द्विविधमेव वा तीक्ष्णं मृदु च||९||
Adhikarana a~jjanakalpanABedAH mAtrA ca (10) · Śloka 10
కల్పనా తు త్రివిధా|
పిండో రసక్రియా చూర్ణశ్చ|
యథాపూర్వ తే బలినస్తస్మాత్ ప్రబలమధ్యాబలేష్వామయేషు క్రమాత్తాన్ ప్రయోజయేత్|
తత్ర పిండో హరేణుమాత్రస్తీక్ష్ణస్య|
రసక్రియా విడంగమాత్రాః|
తద్ద్విగుణా మృదోః|
చూర్ణో ద్విశలాకః|
మృదోస్త్రిశలాకః||10||
View original
कल्पना तु त्रिविधा|
पिण्डो रसक्रिया चूर्णश्च|
यथापूर्व ते बलिनस्तस्मात् प्रबलमध्याबलेष्वामयेषु क्रमात्तान् प्रयोजयेत्|
तत्र पिण्डो हरेणुमात्रस्तीक्ष्णस्य|
रसक्रिया विडङ्गमात्राः|
तद्द्विगुणा मृदोः|
चूर्णो द्विशलाकः|
मृदोस्त्रिशलाकः||१०||
Adhikarana a~jjanasthApanapAtraM gharShaNashilA ca (11) · Śloka 11
పాత్రే తు కుర్యాత్ సౌర్వర్ణే మధురం|
రాజతేఽమ్లం|
మేషశృంగమయే లవణం|
కాంస్యే తిక్తం|
వైడూర్యమయేఽశ్మమయే వా కటుకం|
తామ్రమయ ఆయసే వా కషాయం|
నలప్లక్షపద్మస్ఫటికశంఖాద్యన్యతమే శీతం|
ఏవమవ్యాపన్నగుణం భవతి|
వర్తిఘర్షణార్థా చ శిలాతిశ్లక్ష్ణా నిమ్నమధ్యానుద్గారిణీ పంచాంగులాయతాన్యంగులవిస్తీర్ణా||11||
View original
पात्रे तु कुर्यात् सौर्वर्णे मधुरम्|
राजतेऽम्लम्|
मेषशृङ्गमये लवणम्|
कांस्ये तिक्तम्|
वैडूर्यमयेऽश्ममये वा कटुकम्|
ताम्रमय आयसे वा कषायम्|
नलप्लक्षपद्मस्फटिकशङ्ख़ाद्यन्यतमे शीतम्|
एवमव्यापन्नगुणं भवति|
वर्तिग़र्षणार्था च शिलातिश्लक्ष्णा निम्नमध्यानुद्गारिणी पञ्चाङ्गुलायतान्यङ्गुलविस्तीर्णा||११||
Adhikarana shalAkABedAH teShAmupayogasthalAni ca (12) · Śloka 12
శలాకాః పంచ కనకరజతతామ్రమోహోద్భవా అంగులీ చ|
తత్రాద్యే ప్రసాదనేఽంజనే స్నేహనే చ|
మధ్యా లేఖనే|
అంత్యే రోపణే|
మృదుత్వాదంగుల్యత్ర ప్రధానతమా|
అతః సరుజేఽక్ష్ణి సైవ ప్రయోజ్యా|
శేషా దశాంగులా రాజమాషస్థూలాః|
సుశ్లక్ష్ణాస్తనుమధ్యా ముఖయోర్ముకులాకారాః కలాయపరిమండలాశ్చ||12||
View original
शलाकाः पञ्च कनकरजतताम्रमोहोद्भवा अङ्गुली च|
तत्राद्ये प्रसादनेऽञ्जने स्नेहने च|
मध्या लेख़ने|
अन्त्ये रोपणे|
मृदुत्वादङ्गुल्यत्र प्रधानतमा|
अतः सरुजेऽक्ष्णि सैव प्रयोज्या|
शेषा दशाङ्गुला राजमाषस्थूलाः|
सुश्लक्ष्णास्तनुमध्या मुख़योर्मुकुलाकाराः कलायपरिमण्डलाश्च||१२||
Adhikarana a~jjanakAlaH (13) · Śloka 13
అథాంజనం నాతిశీతోష్ణాభ్రవాతాయాం వేలాయాముభయకాలం చ యోజ్యం|
తథా సతతం నైవ వా||13||
View original
अथाञ्जनं नातिशीतोष्णाभ्रवातायां वेलायामुभयकालं च योज्यम्|
तथा सततं नैव वा||१३||
Adhikarana saruje~akShiNa prathamama~jjanaM yojayet (14) · Śloka 14
సరుజే చాక్ష్ణి ప్రాక్పశ్చాదితరస్మిన్|
అన్యథాఽంజనోద్వేగసంకుచితేఽంతః సమ్యగౌషధం నానుప్రవిశేత్|
తత్రైవమతిశీతాదిషు చ యథాస్వం దోషోత్క్లేశాద్వికారపరివృద్ధిః||14||
View original
सरुजे चाक्ष्णि प्राक्पश्चादितरस्मिन्|
अन्यथाऽञ्जनोद्वेगसङ्कुचितेऽन्तः सम्यगौषधं नानुप्रविशेत्|
तत्रैवमतिशीतादिषु च यथास्वं दोषोत्क्लेशाद्विकारपरिवृद्धिः||१४||
Adhikarana a~jjanAnArhAsteShAma~jjanAddoShAshca (15) · Śloka 15
న చ యోజ్యం క్రుద్ధభీతశంకితశోకితశ్రాంతాశితమాత్రవిరిక్తధూమమద్యపీతదంతనస్యరాత్రిజాగరితవేగితరుదితపిపా- సితజ్వరితచ్ఛర్దితార్తతాంతనేత్రాభిహతశిరోరుజార్తశిరఃస్నాతానుదితాదిత్యేషు|
ఏష్వంజనాదూష్మోర్ధ్వగః సంరంభాశ్రువేదనావిలత్వోషారాగదూషికానిస్తోదకృచ్ఛ్రోన్మీలనశ్వయథుశుక్రతిమిరాదీన్ జనయేత్||15||
View original
न च योज्यं क्रुद्धभीतशङ्कितशोकितश्रान्ताशितमात्रविरिक्तधूममद्यपीतदन्तनस्यरात्रिजागरितवेगितरुदितपिपा- सितज्वरितच्छर्दितार्ततान्तनेत्राभिहतशिरोरुजार्तशिरःस्नातानुदितादित्येषु|
एष्वञ्जनादूष्मोर्ध्वगः संरम्भाश्रुवेदनाविलत्वोषारागदूषिकानिस्तोदकृच्छ्रोन्मीलनश्वयथुशुक्रतिमिरादीन् जनयेत्||१५||
Adhikarana a~jjanavidhiH (16) · Śloka 16
అథ సమసుఖోపవిష్టస్యోపవిష్టో వామాంగుష్ఠేన వర్త్మోత్తరముత్క్షిప్య కృష్ణభాగస్యాధః కనీనకాదపాంగం యావదంజనం నయేదనల్పమప్రభూతమనతితీక్ష్ణమనచ్ఛమసాంద్రమకర్కశమద్రుతమవిలంబితమతిర్యగ్దృష్ట్యకంపితమఘట్టితమనాక్రాంతంచ|
చూర్ణే తు గతాగతం కుర్యాత్|
అన్యథా హి రాగాశ్రుశుక్రాద్యుత్పత్తిః|
తతోఽంజనానుగమనాయానున్మీలయన్ శనైరంతశ్చక్షుః సంచారయేత్|
ఏవమప్యనుగచ్ఛతి|
వర్త్మనీ కించిచ్చాలయేత్|
న తు సహసోన్మేషణనిష్పీడనప్రక్షాలనాని కుర్యాత్|
స బాష్పోత్క్లిష్టదోషస్తంభభయాత్||16||
View original
अथ समसुख़ोपविष्टस्योपविष्टो वामाङ्गुष्ठेन वर्त्मोत्तरमुत्क्षिप्य कृष्णभागस्याधः कनीनकादपाङ्गं यावदञ्जनं नयेदनल्पमप्रभूतमनतितीक्ष्णमनच्छमसान्द्रमकर्कशमद्रुतमविलम्बितमतिर्यग्दृष्ट्यकम्पितमग़ट्टितमनाक्रान्तञ्च|
चूर्णे तु गतागतं कुर्यात्|
अन्यथा हि रागाश्रुशुक्राद्युत्पत्तिः|
ततोऽञ्जनानुगमनायानुन्मीलयन् शनैरन्तश्चक्षुः सञ्चारयेत्|
एवमप्यनुगच्छति|
वर्त्मनी किञ्चिच्चालयेत्|
न तु सहसोन्मेषणनिष्पीडनप्रक्षालनानि कुर्यात्|
स बाष्पोत्क्लिष्टदोषस्तम्भभयात्||१६||
Adhikarana a~jjanottaraM netraprakShalanAdi (17) · Śloka 17
అపి చ- అపేతౌషధసంరంభం నిర్వృతం నయనం యదా|
వ్యాధిదోషర్తుయోగ్యాభిరద్భిః ప్రక్షాలయేత్తదా|
సచైలేనాథ నయనం సవ్యాంగుష్ఠేన దక్షిణం|
ఊర్ధ్వవర్త్మని సంగృహ్య శనైః శోధ్యం సమంతతః|
దక్షిణాంగుష్ఠకేనైవం శోధ్యం సవ్యంచ లోచనం|
వర్త్మప్రప్తాంజనాద్దోషో రోగాన్ కుర్యాదతోఽన్యథా||17||
View original
अपि च- अपेतौषधसंरम्भं निर्वृतं नयनं यदा|
व्याधिदोषर्तुयोग्याभिरद्भिः प्रक्षालयेत्तदा|
सचैलेनाथ नयनं सव्याङ्गुष्ठेन दक्षिणम्|
ऊर्ध्ववर्त्मनि संगृह्य शनैः शोध्यं समन्ततः|
दक्षिणाङ्गुष्ठकेनैवं शोध्यं सव्यञ्च लोचनम्|
वर्त्मप्रप्ताञ्जनाद्दोषो रोगान् कुर्यादतोऽन्यथा||१७||
Adhikarana tIkShNA~jjanAnte dhUmAdi (32) · Śloka 32
తీక్ష్ణాంజనాంతే చైనం ధూమం పాయయేత్|
యస్యాంజితే కండూజాడ్యోపదేహాః స్యుః|
తస్య తీక్ష్ణమంజనం ధూమం వా పునరేవావచారయేత్|
ఏతదేవ ద్రువిరిక్తాక్షిలక్షణం సాధనంచ|
అతివిరేకాత్ అంతాపనిస్తోదశూలస్తంభఘర్షాశ్రుదారుణప్రతిబోధకషాయవర్త్మతాశిరోరుగ్దృష్టిదౌర్బల్యాని|
తత్ర శీతమాశ్చ్యోతనం ప్రత్యంజనం వా|
సమ్యగ్విరేకాద్యథాస్వమామయోపశమః|
సుఖోన్మీలననిమీలనవాతాతపసహత్వాని చేతి|
భవతి చాత్ర - రోపణాదిష్వపి తథా యోగాదీననుచింతయేత్|
దోషోదయానుసారేణ ప్రతికుర్వీత తేషు చ||18||
ఇతి శ్రీవైద్యపతిసింహగుప్తస్య సూనోర్వాగ్భటస్య కృతౌ అష్టాంగసంగ్రహసంహితాయాం సూత్రస్థానే ఆశ్చ్యోతనంజనవిధిర్నామ ద్వాత్రింశోఽధ్యాయః||32||
View original
तीक्ष्णाञ्जनान्ते चैनं धूमं पाययेत्|
यस्याञ्जिते कण्डूजाड्योपदेहाः स्युः|
तस्य तीक्ष्णमञ्जनं धूमं वा पुनरेवावचारयेत्|
एतदेव द्रुविरिक्ताक्षिलक्षणं साधनञ्च|
अतिविरेकात् अन्तापनिस्तोदशूलस्तम्भग़र्षाश्रुदारुणप्रतिबोधकषायवर्त्मताशिरोरुग्दृष्टिदौर्बल्यानि|
तत्र शीतमाश्च्योतनं प्रत्यञ्जनं वा|
सम्यग्विरेकाद्यथास्वमामयोपशमः|
सुख़ोन्मीलननिमीलनवातातपसहत्वानि चेति|
भवति चात्र - रोपणादिष्वपि तथा योगादीननुचिन्तयेत्|
दोषोदयानुसारेण प्रतिकुर्वीत तेषु च||१८||
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने आश्च्योतनञ्जनविधिर्नाम द्वात्रिंशोऽध्यायः||३२||