Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
അഥാതോ രോഗഭിഷഗ്ജിതീയം വിമാനം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ||൧|| ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨||
View original
अथातो रोगभिषग्जितीयं विमानं व्याख्यास्यामः||१|| इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
അഥാതോ രോഗഭിഷഗ്ജിതീയം വിമാനം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ||൧|| ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨||
अथातो रोगभिषग्जितीयं विमानं व्याख्यास्यामः||१|| इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 2 (3) · Śloka 3
ബുദ്ധിമാനാത്മനഃ കാര്യഗുരുലാഘവം കര്മഫലമനുബന്ധം ദേശകാലൌ ച വിദിത്വാ യുക്തിദര്ശനാദ്ഭിഷഗ്ബുഭൂഷുഃ ശാസ്ത്രമേവാദിതഃ പരീക്ഷേത| വിവിധാനി ഹി ശാസ്ത്രാണി ഭിഷജാം പ്രചരന്തി ലോകേ; തത്ര യന്മന്യേത സുമഹദ്യശസ്വിധീരപുരുഷാസേവിതമര്ഥബഹുലമാപ്തജനപൂജിതം ത്രിവിധശിഷ്യബുദ്ധിഹിതമപഗതപുനരുക്തദോഷമാര്ഷം സുപ്രണീതസൂത്രഭാഷ്യസങ്ഗ്രഹക്രമം സ്വാധാരമനവപതിതശബ്ദമകഷ്ടശബ്ദം പുഷ്കലാഭിധാനം ക്രമാഗതാര്ഥമര്ഥതത്ത്വവിനിശ്ചയപ്രധാനം സങ്ഗതാര്ഥമസങ്കുലപ്രകരണമാശുപ്രബോധകം ലക്ഷണവച്ചോദാഹരണവച്ച, തദഭിപ്രപദ്യേത ശാസ്ത്രമ്| ശാസ്ത്രം ഹ്യേവംവിധമമല ഇവാദിത്യസ്തമോ വിധൂയ പ്രകാശയതി സര്വമ്||൩||
बुद्धिमानात्मनः कार्यगुरुलाघवं कर्मफलमनुबन्धं देशकालौ च विदित्वा युक्तिदर्शनाद्भिषग्बुभूषुः शास्त्रमेवादितः परीक्षेत| विविधानि हि शास्त्राणि भिषजां प्रचरन्ति लोके; तत्र यन्मन्येत सुमहद्यशस्विधीरपुरुषासेवितमर्थबहुलमाप्तजनपूजितं त्रिविधशिष्यबुद्धिहितमपगतपुनरुक्तदोषमार्षं सुप्रणीतसूत्रभाष्यसङ्ग्रहक्रमं स्वाधारमनवपतितशब्दमकष्टशब्दं पुष्कलाभिधानं क्रमागतार्थमर्थतत्त्वविनिश्चयप्रधानं सङ्गतार्थमसङ्कुलप्रकरणमाशुप्रबोधकं लक्षणवच्चोदाहरणवच्च, तदभिप्रपद्येत शास्त्रम्| शास्त्रं ह्येवंविधममल इवादित्यस्तमो विधूय प्रकाशयति सर्वम्||३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 3 (4) · Śloka 4
തതോऽനന്തരമാചാര്യം പരീക്ഷേത; തദ്യഥാ- പര്യവദാതശ്രുതം പരിദൃഷ്ടകര്മാണം ദക്ഷം ദക്ഷിണം ശുചിം ജിതഹസ്തമുപകരണവന്തം സര്വേന്ദ്രിയോപപന്നം പ്രകൃതിജ്ഞം പ്രതിപത്തിജ്ഞമനുപസ്കൃതവിദ്യമനഹങ്കൃതമനസൂയകമകോപനം ക്ലേശക്ഷമം ശിഷ്യവത്സലമധ്യാപകം ജ്ഞാപനസമര്ഥം ചേതി| ഏവങ്ഗുണോ ഹ്യാചാര്യഃ സുക്ഷേത്രമാര്തവോ മേഘ ഇവ ശസ്യഗുണൈഃ സുശിഷ്യമാശു വൈദ്യഗുണൈഃ സമ്പാദയതി||൪||
ततोऽनन्तरमाचार्यं परीक्षेत; तद्यथा- पर्यवदातश्रुतं परिदृष्टकर्माणं दक्षं दक्षिणं शुचिं जितहस्तमुपकरणवन्तं सर्वेन्द्रियोपपन्नं प्रकृतिज्ञं प्रतिपत्तिज्ञमनुपस्कृतविद्यमनहङ्कृतमनसूयकमकोपनं क्लेशक्षमं शिष्यवत्सलमध्यापकं ज्ञापनसमर्थं चेति| एवङ्गुणो ह्याचार्यः सुक्षेत्रमार्तवो मेघ इव शस्यगुणैः सुशिष्यमाशु वैद्यगुणैः सम्पादयति||४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 4 (5) · Śloka 5
തമുപസൃത്യാരിരാധയിഷുരുപചരേദഗ്നിവച്ച ദേവവച്ച രാജവച്ച പിതൃവച്ച ഭര്തൃവച്ചാപ്രമത്തഃ| തതസ്തത്പ്രസാദാത് കൃത്സ്നം ശാസ്ത്രമധിഗമ്യ ശാസ്ത്രസ്യ ദൃഢതായാമഭിധാനസ്യ സൌഷ്ഠവേऽര്ഥസ്യ വിജ്ഞാനേ വചനശക്തൌ ച ഭൂയോ ഭൂയഃ പ്രയതേത സമ്യക്||൫||
तमुपसृत्यारिराधयिषुरुपचरेदग्निवच्च देववच्च राजवच्च पितृवच्च भर्तृवच्चाप्रमत्तः| ततस्तत्प्रसादात् कृत्स्नं शास्त्रमधिगम्य शास्त्रस्य दृढतायामभिधानस्य सौष्ठवेऽर्थस्य विज्ञाने वचनशक्तौ च भूयो भूयः प्रयतेत सम्यक्||५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 5 (6-7) · Śloka 7
തത്രോപായാനനുവ്യാഖ്യാസ്യാമഃ- അധ്യയനമ്, അധ്യാപനം, തദ്വിദ്യസമ്ഭാഷാ ചേത്യുപായാഃ||൬|| തത്രായമധ്യയനവിധിഃ- കല്യഃ കൃതക്ഷണഃ പ്രാതരുത്ഥായോപവ്യൂഷം വാ കൃത്വാऽऽവശ്യകമുപസ്പൃശ്യോദകം ദേവര്ഷിഗോബ്രാഹ്മണഗുരുവൃദ്ധസിദ്ധാചാര്യേഭ്യോ നമസ്കൃത്യ സമേ ശുചൌ ദേശേ സുഖോപവിഷ്ടോ മനഃപുരഃസരാഭിര്വാഗ്ഭിഃസൂത്രമനുക്രാമന് പുനഃ പുനരാവര്തയേദ് ബുദ്ധ്വാ സമ്യഗനുപ്രവിശ്യാര്ഥതത്ത്വം സ്വദോഷപരിഹാരാര്ഥം പരദോഷപ്രമാണാര്ഥം ച; ഏവം മധ്യന്ദിനേऽപരാഹ്ണേ രാത്രൌ ച ശശ്വദപരിഹാപയന്നധ്യയനമഭ്യസ്യേത്| ഇത്യധ്യയനവിധിഃ||൭||
तत्रोपायाननुव्याख्यास्यामः- अध्ययनम्, अध्यापनं, तद्विद्यसम्भाषा चेत्युपायाः||६|| तत्रायमध्ययनविधिः- कल्यः कृतक्षणः प्रातरुत्थायोपव्यूषं वा कृत्वाऽऽवश्यकमुपस्पृश्योदकं देवर्षिगोब्राह्मणगुरुवृद्धसिद्धाचार्येभ्यो नमस्कृत्य समे शुचौ देशे सुखोपविष्टो मनःपुरःसराभिर्वाग्भिःसूत्रमनुक्रामन् पुनः पुनरावर्तयेद् बुद्ध्वा सम्यगनुप्रविश्यार्थतत्त्वं स्वदोषपरिहारार्थं परदोषप्रमाणार्थं च; एवं मध्यन्दिनेऽपराह्णे रात्रौ च शश्वदपरिहापयन्नध्ययनमभ्यस्येत्| इत्यध्ययनविधिः||७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 6 (8) · Śloka 8
അഥാധ്യാപനവിധിഃ- അധ്യാപനേ കൃതബുദ്ധിരാചാര്യഃ ശിഷ്യമേവാദിതഃ പരീക്ഷേത; തദ്യഥാ- പ്രശാന്തമാര്യപ്രകൃതികമക്ഷുദ്രകര്മാണമൃജുചക്ഷുര്മുഖനാസാവംശം തനുരക്തവിശദജിഹ്വമവികൃതദന്തൌഷ്ഠമമിന്മിനം ധൃതിമന്തമനഹങ്കൃതം മേധാവിനം വിതര്കസ്മൃതിസമ്പന്നമുദാരസത്ത്വം തദ്വിദ്യകുലജമഥവാ തദ്വിദ്യവൃത്തം തത്ത്വാഭിനിവേശിനമവ്യങ്ഗമവ്യാപന്നേന്ദ്രിയം നിഭൃതമനുദ്ധതമര്ഥതത്ത്വഭാവകമകോപനമവ്യസനിനം ശീലശൌചാചാരാനുരാഗദാക്ഷ്യപ്രാദക്ഷിണ്യോപപന്നമധ്യയനാഭികാമമര്ഥവിജ്ഞാനേ കര്മദര്ശനേ ചാനന്യകാര്യമലുബ്ധമനലസം സര്വഭൂതഹിതൈഷിണമാചാര്യസര്വാനുശിഷ്ടിപ്രതികരമനുരക്തം ച, ഏവങ്ഗുണസമുദിതമധ്യാപ്യമാഹുഃ||൮||
अथाध्यापनविधिः- अध्यापने कृतबुद्धिराचार्यः शिष्यमेवादितः परीक्षेत; तद्यथा- प्रशान्तमार्यप्रकृतिकमक्षुद्रकर्माणमृजुचक्षुर्मुखनासावंशं तनुरक्तविशदजिह्वमविकृतदन्तौष्ठममिन्मिनं धृतिमन्तमनहङ्कृतं मेधाविनं वितर्कस्मृतिसम्पन्नमुदारसत्त्वं तद्विद्यकुलजमथवा तद्विद्यवृत्तं तत्त्वाभिनिवेशिनमव्यङ्गमव्यापन्नेन्द्रियं निभृतमनुद्धतमर्थतत्त्वभावकमकोपनमव्यसनिनं शीलशौचाचारानुरागदाक्ष्यप्रादक्षिण्योपपन्नमध्ययनाभिकाममर्थविज्ञाने कर्मदर्शने चानन्यकार्यमलुब्धमनलसं सर्वभूतहितैषिणमाचार्यसर्वानुशिष्टिप्रतिकरमनुरक्तं च, एवङ्गुणसमुदितमध्याप्यमाहुः||८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 7 (9-10) · Śloka 10
ഏവംവിധമധ്യയനാര്ഥിനമുപസ്ഥിതമാരിരാധയിഷുമാചാര്യോऽനുഭാഷേത - ഉദഗയനേ ശുക്ലപക്ഷേ പ്രശസ്തേऽഹനി തിഷ്യഹസ്തശ്രവണാശ്വയുജാമന്യതമേന നക്ഷത്രേണ യോഗമുപഗതേ ഭഗവതി ശശിനി കല്യാണേ കല്യാണേ ച കരണേ മൈത്രേ മുഹൂര്തേ മുണ്ഡഃ കൃതോപവാസഃ സ്നാതഃ കാഷായവസ്ത്രസംവീതഃ സഗന്ധഹസ്തഃ സമിധോऽഗ്നിമാജ്യമുപലേപനമുദകുമ്ഭാന് മാല്യദാമദീപഹിരണ്യഹേമരജതമണിമുക്താവിദ്രുമക്ഷൌമപരിധീന് കുശലാജസര്ഷപാക്ഷതാംശ്ച ശുക്ലാനി സുമനാംസി ഗ്രഥിതാഗ്രഥിതാനി മേധ്യാന് ഭക്ഷ്യാന് ഗന്ധാംശ്ച ഘൃഷ്ടാനാദായോപതിഷ്ഠസ്വേതി||൯|| സ തഥാ കുര്യാത്||൧൦||
एवंविधमध्ययनार्थिनमुपस्थितमारिराधयिषुमाचार्योऽनुभाषेत - उदगयने शुक्लपक्षे प्रशस्तेऽहनि तिष्यहस्तश्रवणाश्वयुजामन्यतमेन नक्षत्रेण योगमुपगते भगवति शशिनि कल्याणे कल्याणे च करणे मैत्रे मुहूर्ते मुण्डः कृतोपवासः स्नातः काषायवस्त्रसंवीतः सगन्धहस्तः समिधोऽग्निमाज्यमुपलेपनमुदकुम्भान् माल्यदामदीपहिरण्यहेमरजतमणिमुक्ताविद्रुमक्षौमपरिधीन् कुशलाजसर्षपाक्षतांश्च शुक्लानि सुमनांसि ग्रथिताग्रथितानि मेध्यान् भक्ष्यान् गन्धांश्च घृष्टानादायोपतिष्ठस्वेति||९|| स तथा कुर्यात्||१०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 8 (11-12) · Śloka 12
തമുപസ്ഥിതമാജ്ഞായ സമേ ശുചൌ ദേശേ പ്രാക്പ്രവണേ ഉദക്പ്രവണേ വാ ചതുഷ്കിഷ്കുമാത്രം ചതുരസ്രം സ്ഥണ്ഡിലം ഗോമയോദകേനോപലിപ്തം കുശാസ്തീര്ണം സുപരിഹിതം പരിധിഭിശ്ചതുര്ദിശം യഥോക്തചന്ദനോദകുമ്ഭക്ഷൌമഹേമഹിരണ്യരജതമണിമുക്താവിദ്രുമാലങ്കൃതം മേധ്യഭക്ഷ്യഗന്ധശുക്ലപുഷ്പലാജസര്ഷപാക്ഷതോപശോഭിതം കൃത്വാ, തത്ര പാലാശീഭിരൈങ്ഗുദീഭിരൌദുമ്ബരീഭിര്മാധുകീഭിര്വാ സമിദ്ഭിരഗ്നിമുപസമാധായ പ്രാങ്മുഖഃ ശുചിരധ്യയനവിധിമനുവിധായ മധുസര്പിര്ഭ്യാം ത്രിസ്ത്രിര്ജുഹുയാദഗ്നിമാശീഃസമ്പ്രയുക്തൈര്മന്ത്രൈര്ബ്രഹ്മാണമഗ്നിം ധന്വന്തരിം പ്രജാപതിമശ്വിനാവിന്ദ്രമൃഷീംശ്ച സൂത്രകാരാനഭിമന്ത്രയമാണഃ പൂര്വം സ്വാഹേതി||൧൧|| ശിഷ്യശ്ചൈനമന്വാലഭേത| ഹുത്വാ ച പ്രദക്ഷിണമഗ്നിമനുപരിക്രാമേത്| പരിക്രമ്യ ബ്രാഹ്മണാന് സ്വസ്തി വാചയേത്; ഭിഷജശ്ചാഭിപൂജയേത്||൧൨||
तमुपस्थितमाज्ञाय समे शुचौ देशे प्राक्प्रवणे उदक्प्रवणे वा चतुष्किष्कुमात्रं चतुरस्रं स्थण्डिलं गोमयोदकेनोपलिप्तं कुशास्तीर्णं सुपरिहितं परिधिभिश्चतुर्दिशं यथोक्तचन्दनोदकुम्भक्षौमहेमहिरण्यरजतमणिमुक्ताविद्रुमालङ्कृतं मेध्यभक्ष्यगन्धशुक्लपुष्पलाजसर्षपाक्षतोपशोभितं कृत्वा, तत्र पालाशीभिरैङ्गुदीभिरौदुम्बरीभिर्माधुकीभिर्वा समिद्भिरग्निमुपसमाधाय प्राङ्मुखः शुचिरध्ययनविधिमनुविधाय मधुसर्पिर्भ्यां त्रिस्त्रिर्जुहुयादग्निमाशीःसम्प्रयुक्तैर्मन्त्रैर्ब्रह्माणमग्निं धन्वन्तरिं प्रजापतिमश्विनाविन्द्रमृषींश्च सूत्रकारानभिमन्त्रयमाणः पूर्वं स्वाहेति||११|| शिष्यश्चैनमन्वालभेत| हुत्वा च प्रदक्षिणमग्निमनुपरिक्रामेत्| परिक्रम्य ब्राह्मणान् स्वस्ति वाचयेत्; भिषजश्चाभिपूजयेत्||१२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 9 (13) · Śloka 13
അഥൈനമഗ്നിസകാശേ ബ്രാഹ്മണസകാശേ ഭിഷക്സകാശേ ചാനുശിഷ്യാത്- ബ്രഹ്മചാരിണാ ശ്മശ്രുധാരിണ സത്യവാദിനാऽമാംസാദേന മേധ്യസേവിനാ നിര്മത്സരേണാശസ്ത്രധാരിണാ ച ഭവിതവ്യം, ന ച തേ മദ്വചനാത് കിഞ്ചിദകാര്യം സ്യാദന്യത്ര രാജദ്വിഷ്ടാത് പ്രാണഹരാദ്വിപുലാദധര്മ്യാദനര്ഥസമ്പ്രയുക്താദ്വാऽപ്യര്ഥാത്; മദര്പണേന മത്പ്രധാനേന മദധീനേന മത്പ്രിയഹിതാനുവര്തിനാ ച ശശ്വദ്ഭവിതവ്യം, പുത്രവദ്ദാസവദര്ഥിവച്ചോപചരതാऽനുവസ്തവ്യോऽഹമ് , അനുത്സേകേനാവഹിതേനാനന്യമനസാ വിനീതേനാവേക്ഷ്യാവേക്ഷ്യകാരിണാऽനസൂയകേന ചാഭ്യനുജ്ഞാതേന പ്രവിചരിതവ്യമ്, അനുജ്ഞാതേന (ചാനനുജ്ഞാതേന ച) പ്രവിചരതാ പൂര്വം ഗുര്വര്ഥോപാഹരണേ യഥാശക്തി പ്രയതിതവ്യം, കര്മസിദ്ധിമര്ഥസിദ്ധം യശോലാഭം പ്രേത്യ ച സ്വര്ഗമിച്ഛതാ ഭിഷജാ ത്വയാ ഗോബ്രാഹ്മണമാദൌ കൃത്വാ സര്വപ്രാണഭൃതാം ശര്മാശാസിതവ്യമഹരഹരുത്തിഷ്ഠതാ ചോപവിശതാ ച, സര്വാത്മനാ ചാതുരാണാമാരോഗ്യായ പ്രയതിതവ്യം, ജീവിതഹേതോരപി ചാതുരേഭ്യോ നാഭിദ്രോഗ്ധവ്യം, മനസാऽപി ച പരസ്ത്രിയോ നാഭിഗമനീയാസ്തഥാ സര്വമേവ പരസ്വം, നിഭൃതവേശപരിച്ഛദേന ഭവിതവ്യമ്, അശൌണ്ഡേനാപാപേനാപാപസഹായേന ച, ശ്ലക്ഷ്ണശുക്ലധര്മ്യശര്മ്യധന്യസത്യഹിതമിതവചസാ ദേശകാലവിചാരിണാ സ്മൃതിമതാ ജ്ഞാനോത്ഥാനോപകരണസമ്പത്സു നിത്യം യത്നവതാ ച; ന ച കദാചിദ്രാജദ്വിഷ്ടാനാം രാജദ്വേഷിണാം വാ മഹാജനദ്വിഷ്ടാനാം മഹാജനദ്വേഷിണാം വാऽപ്യൌഷധമനുവിധാതവ്യം, തഥാ സര്വേഷാമത്യര്ഥവികൃതദുഷ്ടദുഃഖശീലാചാരോപചാരാണാമനപവാദപ്രതികാരണാം മുമൂര്ഷൂണാം ച, തഥൈവാസന്നിഹിതേശ്വരാണാം സ്ത്രീണാമനധ്യക്ഷാണാം വാ; ന ച കദാചിത് സ്ത്രീദത്തമാമിഷമാദാതവ്യമനനുജ്ഞാതം ഭര്ത്രാऽഥവാऽധ്യക്ഷേണ, ആതുരകുലം ചാനുപ്രവിശതാ വിദിതേനാനുമതപ്രവേശിനാ സാര്ധം പുരുഷേണ സുസംവീതേനാവാക്ശിരസാ സ്മൃതിമതാ സ്തിമിതേനാവേക്ഷ്യാവേക്ഷ്യ മനസാ സര്വമാചരതാ സമ്യഗനുപ്രവേഷ്ടവ്യമ്, അനുപ്രവിശ്യ ച വാങ്മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയാണി ന ക്വചിത് പ്രണിധാതവ്യാന്യന്യത്രാതുരാദാതുരോപകാരാര്ഥാദാതുരഗതേഷ്വന്യേഷു വാ ഭാവേഷു, ന ചാതുരകുലപ്രവൃത്തയോ ബഹിര്നിശ്ചാരയിതവ്യാഃ, ഹ്രസിതം ചായുഷഃ പ്രമാണമാതുരസ്യ ജാനതാऽപി ത്വയാ ന വര്ണയിതവ്യം തത്ര യത്രോച്യമാനമാതുരസ്യാന്യസ്യ വാऽപ്യുപഘാതായ സമ്പദ്യതേ; ജ്ഞാനവതാऽപി ച നാത്യര്ഥമാത്മനോ ജ്ഞാനേ വികത്ഥിതവ്യമ്, ആപ്താദപി ഹി വികത്ഥമാനാദത്യര്ഥമുദ്വിജന്ത്യനേകേ||൧൩||
अथैनमग्निसकाशे ब्राह्मणसकाशे भिषक्सकाशे चानुशिष्यात्- ब्रह्मचारिणा श्मश्रुधारिण सत्यवादिनाऽमांसादेन मेध्यसेविना निर्मत्सरेणाशस्त्रधारिणा च भवितव्यं, न च ते मद्वचनात् किञ्चिदकार्यं स्यादन्यत्र राजद्विष्टात् प्राणहराद्विपुलादधर्म्यादनर्थसम्प्रयुक्ताद्वाऽप्यर्थात्; मदर्पणेन मत्प्रधानेन मदधीनेन मत्प्रियहितानुवर्तिना च शश्वद्भवितव्यं, पुत्रवद्दासवदर्थिवच्चोपचरताऽनुवस्तव्योऽहम् , अनुत्सेकेनावहितेनानन्यमनसा विनीतेनावेक्ष्यावेक्ष्यकारिणाऽनसूयकेन चाभ्यनुज्ञातेन प्रविचरितव्यम्, अनुज्ञातेन (चाननुज्ञातेन च) प्रविचरता पूर्वं गुर्वर्थोपाहरणे यथाशक्ति प्रयतितव्यं, कर्मसिद्धिमर्थसिद्धं यशोलाभं प्रेत्य च स्वर्गमिच्छता भिषजा त्वया गोब्राह्मणमादौ कृत्वा सर्वप्राणभृतां शर्माशासितव्यमहरहरुत्तिष्ठता चोपविशता च, सर्वात्मना चातुराणामारोग्याय प्रयतितव्यं, जीवितहेतोरपि चातुरेभ्यो नाभिद्रोग्धव्यं, मनसाऽपि च परस्त्रियो नाभिगमनीयास्तथा सर्वमेव परस्वं, निभृतवेशपरिच्छदेन भवितव्यम्, अशौण्डेनापापेनापापसहायेन च, श्लक्ष्णशुक्लधर्म्यशर्म्यधन्यसत्यहितमितवचसा देशकालविचारिणा स्मृतिमता ज्ञानोत्थानोपकरणसम्पत्सु नित्यं यत्नवता च; न च कदाचिद्राजद्विष्टानां राजद्वेषिणां वा महाजनद्विष्टानां महाजनद्वेषिणां वाऽप्यौषधमनुविधातव्यं, तथा सर्वेषामत्यर्थविकृतदुष्टदुःखशीलाचारोपचाराणामनपवादप्रतिकारणां मुमूर्षूणां च, तथैवासन्निहितेश्वराणां स्त्रीणामनध्यक्षाणां वा; न च कदाचित् स्त्रीदत्तमामिषमादातव्यमननुज्ञातं भर्त्राऽथवाऽध्यक्षेण, आतुरकुलं चानुप्रविशता विदितेनानुमतप्रवेशिना सार्धं पुरुषेण सुसंवीतेनावाक्शिरसा स्मृतिमता स्तिमितेनावेक्ष्यावेक्ष्य मनसा सर्वमाचरता सम्यगनुप्रवेष्टव्यम्, अनुप्रविश्य च वाङ्मनोबुद्धीन्द्रियाणि न क्वचित् प्रणिधातव्यान्यन्यत्रातुरादातुरोपकारार्थादातुरगतेष्वन्येषु वा भावेषु, न चातुरकुलप्रवृत्तयो बहिर्निश्चारयितव्याः, ह्रसितं चायुषः प्रमाणमातुरस्य जानताऽपि त्वया न वर्णयितव्यं तत्र यत्रोच्यमानमातुरस्यान्यस्य वाऽप्युपघाताय सम्पद्यते; ज्ञानवताऽपि च नात्यर्थमात्मनो ज्ञाने विकत्थितव्यम्, आप्तादपि हि विकत्थमानादत्यर्थमुद्विजन्त्यनेके||१३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 10 (14) · Śloka 14
ന ചൈവ ഹ്യസ്തി സുതരമായുര്വേദസ്യ പാരം, തസ്മാദപ്രമത്തഃ ശശ്വദഭിയോഗമസ്മിന് ഗച്ഛേത്, ഏതച്ച കാര്യമ്, ഏവമ്ഭൂയശ്ച വൃത്തസൌഷ്ഠവമനസൂയതാ പരേഭ്യോऽപ്യാഗമയിതവ്യം, കൃത്സ്നോ ഹി ലോകോ ബുദ്ധിമതാമാചാര്യഃ ശത്രുശ്ചാബുദ്ധിമതാമ്, അതശ്ചാഭിസമീക്ഷ്യ ബുദ്ധിമതാऽമിത്രസ്യാപി ധന്യം യശസ്യമായുഷ്യം പൌഷ്ടികം ലൌക്യമഭ്യുപദിശതോ വചഃ ശ്രോതവ്യമനുവിധാതവ്യം ചേതി| അതഃ പരമിദം ബ്രൂയാത്- ദേവതാഗ്നിദ്വിജഗുരുവൃദ്ധസിദ്ധാചാര്യേഷു തേ നിത്യം സമ്യഗ്വര്തിതവ്യം, തേഷു തേ സമ്യഗ്വര്തമാനസ്യായമഗ്നിഃ സര്വഗന്ധരസരത്നബീജാനി യഥേരിതാശ്ച ദേവതാഃ ശിവായ സ്യുഃ, അതോऽന്യഥാ വര്തമാനസ്യാശിവായേതി| ഏവം ബ്രുവതി ചാചാര്യേ ശിഷ്യഃ ‘തഥാ’ ഇതി ബ്രൂയാത്| യഥോപദേശം ച കുര്വന്നധ്യാപ്യഃ, അതോऽന്യഥാ ത്വനധ്യാപ്യഃ| അധ്യാപ്യമധ്യാപയന് ഹ്യാചാര്യോ യഥോക്തൈശ്ചാധ്യാപനഫലൈര്യോഗമാപ്നോത്യന്യൈശ്ചാനുക്തൈഃ ശ്രേയസ്കരൈര്ഗുണൈഃ ശിഷ്യമാത്മാനം ച യുനക്തി| ഇത്യധ്യാപനവിധിരുക്തഃ||൧൪||
न चैव ह्यस्ति सुतरमायुर्वेदस्य पारं, तस्मादप्रमत्तः शश्वदभियोगमस्मिन् गच्छेत्, एतच्च कार्यम्, एवम्भूयश्च वृत्तसौष्ठवमनसूयता परेभ्योऽप्यागमयितव्यं, कृत्स्नो हि लोको बुद्धिमतामाचार्यः शत्रुश्चाबुद्धिमताम्, अतश्चाभिसमीक्ष्य बुद्धिमताऽमित्रस्यापि धन्यं यशस्यमायुष्यं पौष्टिकं लौक्यमभ्युपदिशतो वचः श्रोतव्यमनुविधातव्यं चेति| अतः परमिदं ब्रूयात्- देवताग्निद्विजगुरुवृद्धसिद्धाचार्येषु ते नित्यं सम्यग्वर्तितव्यं, तेषु ते सम्यग्वर्तमानस्यायमग्निः सर्वगन्धरसरत्नबीजानि यथेरिताश्च देवताः शिवाय स्युः, अतोऽन्यथा वर्तमानस्याशिवायेति| एवं ब्रुवति चाचार्ये शिष्यः ‘तथा’ इति ब्रूयात्| यथोपदेशं च कुर्वन्नध्याप्यः, अतोऽन्यथा त्वनध्याप्यः| अध्याप्यमध्यापयन् ह्याचार्यो यथोक्तैश्चाध्यापनफलैर्योगमाप्नोत्यन्यैश्चानुक्तैः श्रेयस्करैर्गुणैः शिष्यमात्मानं च युनक्ति| इत्यध्यापनविधिरुक्तः||१४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 11 (15-16) · Śloka 16
സമ്ഭാഷാവിധിമത ഊര്ധ്വം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ- ഭിഷക് ഭിഷജാ സഹ സമ്ഭാഷേത| തദ്വിദ്യസമ്ഭാഷാ ഹി ജ്ഞാനാഭിയോഗസംഹര്ഷകരീ ഭവതി, വൈശാരദ്യമപി ചാഭിനിര്വര്തയതി, വചനശക്തിമപി ചാധത്തേ, യശശ്ചാഭിദീപയതി, പൂര്വശ്രുതേ ച സന്ദേഹവതഃ പുനഃ ശ്രവണാച്ഛ്രുതസംശയമപകര്ഷതി, ശ്രുതേ ചാസന്ദേഹവതോ ഭൂയോऽധ്യവസായമഭിനിര്വര്തയതി, അശ്രുതമപി ച കഞ്ചിദര്ഥം ശ്രോത്രവിഷയമാപാദയതി, യച്ചാചാര്യഃ ശിഷ്യായ ശുശ്രൂഷവേ പ്രസന്നഃ ക്രമേണോപദിശതി ഗുഹ്യാഭിമതമര്ഥജാതം തത് പരസ്പരേണ സഹ ജല്പന് പിണ്ഡേന വിജിഗീഷുരാഹ സംഹര്ഷാത്, തസ്മാത്തദ്വിദ്യസമ്ഭാഷാമഭിപ്രശംസന്തി കുശലാഃ||൧൫|| ദ്വിവിധാ തു ഖലു തദ്വിദ്യസമ്ഭാഷാ ഭവതി- സന്ധായസമ്ഭാഷാ, വിഗൃഹ്യസമ്ഭാഷാ ച||൧൬||
सम्भाषाविधिमत ऊर्ध्वं व्याख्यास्यामः- भिषक् भिषजा सह सम्भाषेत| तद्विद्यसम्भाषा हि ज्ञानाभियोगसंहर्षकरी भवति, वैशारद्यमपि चाभिनिर्वर्तयति, वचनशक्तिमपि चाधत्ते, यशश्चाभिदीपयति, पूर्वश्रुते च सन्देहवतः पुनः श्रवणाच्छ्रुतसंशयमपकर्षति, श्रुते चासन्देहवतो भूयोऽध्यवसायमभिनिर्वर्तयति, अश्रुतमपि च कञ्चिदर्थं श्रोत्रविषयमापादयति, यच्चाचार्यः शिष्याय शुश्रूषवे प्रसन्नः क्रमेणोपदिशति गुह्याभिमतमर्थजातं तत् परस्परेण सह जल्पन् पिण्डेन विजिगीषुराह संहर्षात्, तस्मात्तद्विद्यसम्भाषामभिप्रशंसन्ति कुशलाः||१५|| द्विविधा तु खलु तद्विद्यसम्भाषा भवति- सन्धायसम्भाषा, विगृह्यसम्भाषा च||१६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 12 (17) · Śloka 17
തത്ര ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവചനപ്രതിവചനശക്തിസമ്പന്നേനാകോപനേനാനുപസ്കൃതവിദ്യേനാനസൂയകേനാനുനേയേനാനുനയകോവിദേന ക്ലേശക്ഷമേണ പ്രിയസമ്ഭാഷണേന ച സഹ സന്ധായസമ്ഭാഷാ വിധീയതേ| തഥാവിധേന സഹ കഥയന് വിസ്രബ്ധഃ കഥയേത്, പൃച്ഛേദപി ച വിസ്രബ്ധഃ, പൃച്ഛതേ ചാസ്മൈ വിസ്രബ്ധായ വിശദമര്ഥം ബ്രൂയാത്, ന ച നിഗ്രഹഭയാദുദ്വിജേത, നിഗൃഹ്യ ചൈനം ന ഹൃഷ്യേത്, ന ച പരേഷു വികത്ഥേത, ന ച മോഹാദേകാന്തഗ്രാഹീ സ്യാത്, ന ചാവിദിതമര്ഥമനുവര്ണയേത്, സമ്യക് ചാനുനയേനാനുനയേത്, തത്ര ചാവഹിതഃ സ്യാത്| ഇത്യനുലോമസമ്ഭാഷാവിധിഃ||൧൭||
तत्र ज्ञानविज्ञानवचनप्रतिवचनशक्तिसम्पन्नेनाकोपनेनानुपस्कृतविद्येनानसूयकेनानुनेयेनानुनयकोविदेन क्लेशक्षमेण प्रियसम्भाषणेन च सह सन्धायसम्भाषा विधीयते| तथाविधेन सह कथयन् विस्रब्धः कथयेत्, पृच्छेदपि च विस्रब्धः, पृच्छते चास्मै विस्रब्धाय विशदमर्थं ब्रूयात्, न च निग्रहभयादुद्विजेत, निगृह्य चैनं न हृष्येत्, न च परेषु विकत्थेत, न च मोहादेकान्तग्राही स्यात्, न चाविदितमर्थमनुवर्णयेत्, सम्यक् चानुनयेनानुनयेत्, तत्र चावहितः स्यात्| इत्यनुलोमसम्भाषाविधिः||१७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 13 (18) · Śloka 18
അത ഊര്ധ്വമിതരേണ സഹ വിഗൃഹ്യ സമ്ഭാഷായാം ജല്പേച്ഛ്രേയസാ യോഗമാത്മനഃ പശ്യന്| പ്രാഗേവ ച ജല്പാജ്ജല്പാന്തരം പരാവരാന്തരം പരിഷദ്വിശേഷാംശ്ച സമ്യക് പരീക്ഷേത| സമ്യക്പരീക്ഷാ ഹി ബുദ്ധിമതാം കാര്യപ്രവൃത്തിനിവൃത്തികാലൌ ശംസതി, തസ്മാത് പരീക്ഷാമഭിപ്രശംസന്തി കുശലാഃ| പരീക്ഷമാണസ്തു ഖലു പരാവരാന്തരമിമാന് ജല്പകഗുണാഞ് ശ്രേയസ്കരാന്ദോഷവതശ്ച പരീക്ഷേത സമ്യക്; തദ്യഥാ- ശ്രുതം വിജ്ഞാനം ധാരണം പ്രതിഭാനം വചനശക്തിരിതി, ഏതാന് ഗുണാന് ശ്രേയസ്കരാനാഹുഃ; ഇമാന് പുനര്ദോഷവതഃ, തദ്യഥാ- കോപനത്വമവൈശാരദ്യം ഭീരുത്വമധാരണത്വമനവഹിതത്വമിതി| ഏതാന് ഗുണാന് ഗുരുലാഘവതഃ പരസ്യ ചൈവാത്മനശ്ച തുലയേത്||൧൮||
अत ऊर्ध्वमितरेण सह विगृह्य सम्भाषायां जल्पेच्छ्रेयसा योगमात्मनः पश्यन्| प्रागेव च जल्पाज्जल्पान्तरं परावरान्तरं परिषद्विशेषांश्च सम्यक् परीक्षेत| सम्यक्परीक्षा हि बुद्धिमतां कार्यप्रवृत्तिनिवृत्तिकालौ शंसति, तस्मात् परीक्षामभिप्रशंसन्ति कुशलाः| परीक्षमाणस्तु खलु परावरान्तरमिमान् जल्पकगुणाञ् श्रेयस्करान्दोषवतश्च परीक्षेत सम्यक्; तद्यथा- श्रुतं विज्ञानं धारणं प्रतिभानं वचनशक्तिरिति, एतान् गुणान् श्रेयस्करानाहुः; इमान् पुनर्दोषवतः, तद्यथा- कोपनत्वमवैशारद्यं भीरुत्वमधारणत्वमनवहितत्वमिति| एतान् गुणान् गुरुलाघवतः परस्य चैवात्मनश्च तुलयेत्||१८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 14 (19-20) · Śloka 20
തത്ര ത്രിവിധഃ പരഃ സമ്പദ്യതേ- പ്രവരഃ, പ്രത്യവരഃ, സമോ വാ, ഗുണവിനിക്ഷേപതഃ; നത്വേവ കാര്ത്സ്ന്യേന||൧൯|| പരിഷത്തു ഖലു ദ്വിവിധാ- ജ്ഞാനവതീ, മൂഢപരിഷച്ച| സൈവ ദ്വിവിധാ സതീ ത്രിവിധാ പുനരനേന കാരണവിഭാഗേന- സുഹൃത്പരിഷത്, ഉദാസീനപരിഷത്, പ്രതിനിവിഷ്ടപരിഷച്ചേതി | തത്ര പ്രതിനിവിഷ്ടായാം പരിഷദി ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവചനപ്രതിവചനശക്തിസമ്പന്നായാം മൂഢായാം വാ ന കഥം ചിത് കേനചിത് സഹ ജല്പോ വിധീയതേ; മൂഢായാം തു സുഹൃത്പരിഷദ്യുദാസീനായാം വാ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവചനപ്രതിവചനശക്തീരന്തരേണാപ്യദീപ്തയശസാ മഹാജനവിദ്വിഷ്ടേനാപി സഹ ജല്പോ വിധീയതേ| തദ്വിധേന ച സഹ കഥയതാ ആവിദ്ധദീര്ഘസൂത്രസങ്കുലൈര്വാക്യദണ്ഡകൈഃ കഥയിതവ്യമ്, അതിഹൃഷ്ടം മുഹുര്മുഹുരുപഹസതാ പരം നിരൂപയതാ ച പര്ഷദമാകാരൈര്ബ്രുവതശ്ചാസ്യ വാക്യാവകാശോ ന ദേയഃ; കഷ്ടശബ്ദം ച ബ്രുവതാ വക്തവ്യോ നോച്യതേ, അഥവാ പുനര്ഹീനാ തേ പ്രതിജ്ഞാ, ഇതി| പുനശ്ചാഹൂ(ഹ്വ)യമാനഃ പ്രതിവക്തവ്യഃ- പരിസംവത്സരോ ഭവാന് ശിക്ഷസ്വ താവത്; ന ത്വയാ ഗുരുരുപാസിതോ നൂനമ്, അഥവാ പര്യാപ്തമേതാവത്തേ; സകൃദപി ഹി പരിക്ഷേപികം നിഹതം നിഹതമാഹുരിതി നാസ്യ യോഗഃ കര്തവ്യഃ കഥഞ്ചിത്| അപ്യേവം ശ്രേയസാ സഹ വിഗൃഹ്യ വക്തവ്യമിത്യാഹുരേകേ; നത്വേവം ജ്യായസാ സഹ വിഗ്രഹം പ്രശംസന്തി കുശലാഃ||൨൦||
तत्र त्रिविधः परः सम्पद्यते- प्रवरः, प्रत्यवरः, समो वा, गुणविनिक्षेपतः; नत्वेव कार्त्स्न्येन||१९|| परिषत्तु खलु द्विविधा- ज्ञानवती, मूढपरिषच्च| सैव द्विविधा सती त्रिविधा पुनरनेन कारणविभागेन- सुहृत्परिषत्, उदासीनपरिषत्, प्रतिनिविष्टपरिषच्चेति | तत्र प्रतिनिविष्टायां परिषदि ज्ञानविज्ञानवचनप्रतिवचनशक्तिसम्पन्नायां मूढायां वा न कथं चित् केनचित् सह जल्पो विधीयते; मूढायां तु सुहृत्परिषद्युदासीनायां वा ज्ञानविज्ञानवचनप्रतिवचनशक्तीरन्तरेणाप्यदीप्तयशसा महाजनविद्विष्टेनापि सह जल्पो विधीयते| तद्विधेन च सह कथयता आविद्धदीर्घसूत्रसङ्कुलैर्वाक्यदण्डकैः कथयितव्यम्, अतिहृष्टं मुहुर्मुहुरुपहसता परं निरूपयता च पर्षदमाकारैर्ब्रुवतश्चास्य वाक्यावकाशो न देयः; कष्टशब्दं च ब्रुवता वक्तव्यो नोच्यते, अथवा पुनर्हीना ते प्रतिज्ञा, इति| पुनश्चाहू(ह्व)यमानः प्रतिवक्तव्यः- परिसंवत्सरो भवान् शिक्षस्व तावत्; न त्वया गुरुरुपासितो नूनम्, अथवा पर्याप्तमेतावत्ते; सकृदपि हि परिक्षेपिकं निहतं निहतमाहुरिति नास्य योगः कर्तव्यः कथञ्चित्| अप्येवं श्रेयसा सह विगृह्य वक्तव्यमित्याहुरेके; नत्वेवं ज्यायसा सह विग्रहं प्रशंसन्ति कुशलाः||२०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 15 (21-24) · Śloka 24
പ്രത്യവരേണ തു സഹ സമാനാഭിമതേന വാ വിഗൃഹ്യ ജല്പതാ സുഹൃത്പരിഷദി കഥയിതവ്യമ്, അഥവാऽപ്യുദാസീനപരിഷദ്യവധാനശ്രവണജ്ഞാനവിജ്ഞാനോപധാരണവചനപ്രതിവചനശക്തിസമ്പന്നായാം കഥയതാ ചാവഹിതേന പരസ്യ സാദ്ഗുണ്യദോഷബലമവേക്ഷിതവ്യം, സമവേക്ഷ്യ ച യത്രൈനം ശ്രേഷ്ഠം മന്യേത നാസ്യ തത്ര ജല്പം യോജയേദനാവിഷ്കൃതമയോഗം കുര്വന്; യത്ര ത്വേനമവരം മന്യേത തത്രൈവൈനമാശു നിഗൃഹ്ണീയാത്| തത്ര ഖല്വിമേ പ്രത്യവരാണാമാശു നിഗ്രഹേ ഭവന്ത്യുപായാഃ; തദ്യഥാ- ശ്രുതഹീനം മഹതാ സൂത്രപാഠേനാഭിഭവേത്, വിജ്ഞാനഹീനം പുനഃ കഷ്ടശബ്ദേന വാക്യേന, വാക്യധാരണാഹീനമാവിദ്ധദീര്ഘസൂത്രസങ്കുലൈര്വാക്യദണ്ഡകൈഃ, പ്രതിഭാഹീനം പുനര്വചനേനൈകവിധേനാനേകാര്ഥവാചിനാ , വചനശക്തിഹീനമര്ധോക്തസ്യ വാക്യസ്യാക്ഷേപേണ , അവിശാരദമപത്രപണേന, കോപനമായാസനേന, ഭീരും വിത്രാസനേന, അനവഹിതം നിയമനേനേതി| ഏവമേതൈരുപായൈഃ പരമവരമഭിഭവേച്ഛീഘ്രമ്||൨൧|| തത്ര ശ്ലോകൌ- വിഗൃഹ്യ കഥയേദ്യുക്ത്യാ യുക്തം ച ന നിവാരയേത്| വിഗൃഹ്യഭാഷാ തീവ്രം ഹി കേഷാഞ്ചിദ്ദ്രോഹമാവഹേത്||൨൨|| നാകാര്യമസ്തി ക്രുദ്ധസ്യ നാവാച്യമപി വിദ്യതേ| കുശലാ നാഭിനന്ദന്തി കലഹം സമിതൌ സതാമ്||൨൩|| ഏവം പ്രവൃത്തേ വാദേ കുര്യാത്||൨൪||
प्रत्यवरेण तु सह समानाभिमतेन वा विगृह्य जल्पता सुहृत्परिषदि कथयितव्यम्, अथवाऽप्युदासीनपरिषद्यवधानश्रवणज्ञानविज्ञानोपधारणवचनप्रतिवचनशक्तिसम्पन्नायां कथयता चावहितेन परस्य साद्गुण्यदोषबलमवेक्षितव्यं, समवेक्ष्य च यत्रैनं श्रेष्ठं मन्येत नास्य तत्र जल्पं योजयेदनाविष्कृतमयोगं कुर्वन्; यत्र त्वेनमवरं मन्येत तत्रैवैनमाशु निगृह्णीयात्| तत्र खल्विमे प्रत्यवराणामाशु निग्रहे भवन्त्युपायाः; तद्यथा- श्रुतहीनं महता सूत्रपाठेनाभिभवेत्, विज्ञानहीनं पुनः कष्टशब्देन वाक्येन, वाक्यधारणाहीनमाविद्धदीर्घसूत्रसङ्कुलैर्वाक्यदण्डकैः, प्रतिभाहीनं पुनर्वचनेनैकविधेनानेकार्थवाचिना , वचनशक्तिहीनमर्धोक्तस्य वाक्यस्याक्षेपेण , अविशारदमपत्रपणेन, कोपनमायासनेन, भीरुं वित्रासनेन, अनवहितं नियमनेनेति| एवमेतैरुपायैः परमवरमभिभवेच्छीघ्रम्||२१|| तत्र श्लोकौ- विगृह्य कथयेद्युक्त्या युक्तं च न निवारयेत्| विगृह्यभाषा तीव्रं हि केषाञ्चिद्द्रोहमावहेत्||२२|| नाकार्यमस्ति क्रुद्धस्य नावाच्यमपि विद्यते| कुशला नाभिनन्दन्ति कलहं समितौ सताम्||२३|| एवं प्रवृत्ते वादे कुर्यात्||२४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 16 (25) · Śloka 25
പ്രാഗേവ താവദിദം കര്തും യതേത- സന്ധായ പര്ഷദാऽയനഭൂതമാത്മനഃ പ്രകരണമാദേശയിതവ്യം, യദ്വാ പരസ്യ ഭൃശദുര്ഗം സ്യാത്, പക്ഷമഥവാ പരസ്യ ഭൃശം വിമുഖമാനയേത്; പരിഷദി ചോപസംഹിതായാമശക്യമസ്മാഭിര്വക്തുമ്, ഏഷൈവ തേ പരിഷദ്യഥേഷ്ടം യഥായോഗം യഥാഭിപ്രായം വാദം വാദമര്യാദാം ച സ്ഥാപയിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ തൂഷ്ണീമാസീത||൨൫||
प्रागेव तावदिदं कर्तुं यतेत- सन्धाय पर्षदाऽयनभूतमात्मनः प्रकरणमादेशयितव्यं, यद्वा परस्य भृशदुर्गं स्यात्, पक्षमथवा परस्य भृशं विमुखमानयेत्; परिषदि चोपसंहितायामशक्यमस्माभिर्वक्तुम्, एषैव ते परिषद्यथेष्टं यथायोगं यथाभिप्रायं वादं वादमर्यादां च स्थापयिष्यतीत्युक्त्वा तूष्णीमासीत||२५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 17 (26) · Śloka 26
തത്രേദം വാദമര്യാദാലക്ഷണം ഭവതി- ഇദം വാച്യമ്, ഇദമവാച്യമ്, ഏവം പരാജിതോ ഭവതീതി||൨൬||
तत्रेदं वादमर्यादालक्षणं भवति- इदं वाच्यम्, इदमवाच्यम्, एवं पराजितो भवतीति||२६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 18 (27) · Śloka 27
ഇമാനി തു ഖലു പദാനി ഭിഷഗ്വാദമാര്ഗജ്ഞാനാര്ഥമധിഗമ്യാനി ഭവന്തി; തദ്യഥാ- വാദഃ, ദ്രവ്യം, ഗുണാഃ, കര്മ, സാമാന്യം, വിശേഷഃ, സമവായഃ, പ്രതിജ്ഞാ, സ്ഥാപനാ, പ്രതിഷ്ഠാപനാ, ഹേതുഃ, ദൃഷ്ടാന്തഃ, ഉപനയഃ, നിഗമനമ്, ഉത്തരം, സിദ്ധാന്തഃ, ശബ്ദഃ, പ്രത്യക്ഷമ്, അനുമാനമ്, ഐതിഹ്യമ്, ഔപമ്യം, സംശയഃ, പ്രയോജനം, സവ്യഭിചാരം, ജിജ്ഞാസാ, വ്യവസായഃ, അര്ഥപ്രാപ്തിഃ, സമ്ഭവഃ, അനുയോജ്യമ്, അനനുയോജ്യമ്, അനുയോഗഃ, പ്രത്യനുയോഗഃ, വാക്യദോഷഃ, വാക്യപ്രശംസാ, ഛലമ്, അഹേതുഃ, അതീതകാലമ്, ഉപാലമ്ഭഃ, പരിഹാരഃ, പ്രതിജ്ഞാഹാനിഃ, അഭ്യനുജ്ഞാ, ഹേത്വന്തരമ്, അര്ഥാന്തരം, നിഗ്രഹസ്ഥാനമിതി||൨൭||
इमानि तु खलु पदानि भिषग्वादमार्गज्ञानार्थमधिगम्यानि भवन्ति; तद्यथा- वादः, द्रव्यं, गुणाः, कर्म, सामान्यं, विशेषः, समवायः, प्रतिज्ञा, स्थापना, प्रतिष्ठापना, हेतुः, दृष्टान्तः, उपनयः, निगमनम्, उत्तरं, सिद्धान्तः, शब्दः, प्रत्यक्षम्, अनुमानम्, ऐतिह्यम्, औपम्यं, संशयः, प्रयोजनं, सव्यभिचारं, जिज्ञासा, व्यवसायः, अर्थप्राप्तिः, सम्भवः, अनुयोज्यम्, अननुयोज्यम्, अनुयोगः, प्रत्यनुयोगः, वाक्यदोषः, वाक्यप्रशंसा, छलम्, अहेतुः, अतीतकालम्, उपालम्भः, परिहारः, प्रतिज्ञाहानिः, अभ्यनुज्ञा, हेत्वन्तरम्, अर्थान्तरं, निग्रहस्थानमिति||२७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 19 (28) · Śloka 28
തത്ര വാദോ നാമ സ യത് പരേണ സഹ ശാസ്ത്രപൂര്വകം വിഗൃഹ്യ കഥയതി| സ ച ദ്വിവിധഃ സങ്ഗ്രഹേണ- ജല്പഃ, വിതണ്ഡാ ച| തത്ര പക്ഷാശ്രിതയോര്വചനം ജല്പഃ, ജല്പവിപര്യയോ വിതണ്ഡാ| യഥാ- ഏകസ്യ പക്ഷഃ പുനര്ഭവോऽസ്തീതി, നാസ്തീത്യപരസ്യ; തൌ ച സ്വസ്വപക്ഷഹേതുഭിഃ സ്വസ്വപക്ഷം സ്ഥാപയതഃ, പരപക്ഷമുദ്ഭാവയതഃ, ഏഷ ജല്പഃ| ജല്പവിപര്യയോ വിതണ്ഡാ| വിതണ്ഡാ നാമ പരപക്ഷേ ദോഷവചനമാത്രമേവ||൨൮||
तत्र वादो नाम स यत् परेण सह शास्त्रपूर्वकं विगृह्य कथयति| स च द्विविधः सङ्ग्रहेण- जल्पः, वितण्डा च| तत्र पक्षाश्रितयोर्वचनं जल्पः, जल्पविपर्ययो वितण्डा| यथा- एकस्य पक्षः पुनर्भवोऽस्तीति, नास्तीत्यपरस्य; तौ च स्वस्वपक्षहेतुभिः स्वस्वपक्षं स्थापयतः, परपक्षमुद्भावयतः, एष जल्पः| जल्पविपर्ययो वितण्डा| वितण्डा नाम परपक्षे दोषवचनमात्रमेव||२८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 20 (29-30) · Śloka 30
ദ്രവ്യ-ഗുണ-കര്മ-സാമാന്യ-വിശേഷ-സമവായാഃ സ്വലക്ഷണൈഃ ശ്ലോകസ്ഥാനേ പൂര്വമുക്താഃ||൨൯|| അഥ പ്രതിജ്ഞാ- പ്രതിജ്ഞാ നാമ സാധ്യവചനം; യഥാ- നിത്യഃ പുരുഷ ഇതി||൩൦||
द्रव्य-गुण-कर्म-सामान्य-विशेष-समवायाः स्वलक्षणैः श्लोकस्थाने पूर्वमुक्ताः||२९|| अथ प्रतिज्ञा- प्रतिज्ञा नाम साध्यवचनं; यथा- नित्यः पुरुष इति||३०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 21 (31) · Śloka 31
അഥ സ്ഥാപനാ- സ്ഥാപനാ നാമ തസ്യാ ഏവ പ്രതിജ്ഞായാ ഹേതുദൃഷ്ടാന്തോപനയനിഗമനൈഃ സ്ഥാപനാ| പൂര്വം ഹി പ്രതിജ്ഞാ, പശ്ചാത് സ്ഥാപനാ, കിം ഹ്യപ്രതിജ്ഞാതം സ്ഥാപയിഷ്യതി; യഥാ- നിത്യഃ പുരുഷ ഇതി പ്രതിജ്ഞാ; ഹേതുഃ- അകൃതകത്വാദിതി; ദൃഷ്ടാന്തഃ - യഥാऽऽകാശമിതി; ഉപനയഃ- യഥാ ചാകൃതകമാകാശം, തച്ച നിത്യം, തഥാ പുരുഷ ഇതി; നിഗമനം- തസ്മാന്നിത്യ ഇതി||൩൧||
अथ स्थापना- स्थापना नाम तस्या एव प्रतिज्ञाया हेतुदृष्टान्तोपनयनिगमनैः स्थापना| पूर्वं हि प्रतिज्ञा, पश्चात् स्थापना, किं ह्यप्रतिज्ञातं स्थापयिष्यति; यथा- नित्यः पुरुष इति प्रतिज्ञा; हेतुः- अकृतकत्वादिति; दृष्टान्तः - यथाऽऽकाशमिति; उपनयः- यथा चाकृतकमाकाशं, तच्च नित्यं, तथा पुरुष इति; निगमनं- तस्मान्नित्य इति||३१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 22 (32) · Śloka 32
അഥ പ്രതിഷ്ഠാപനാ- പ്രതിഷ്ഠാപനാ നാമ യാ തസ്യാ ഏവ പരപ്രതിജ്ഞായാ വിപരീതാര്ഥസ്ഥാപനാ| യഥാ- അനിത്യഃ പുരുഷ ഇതി പ്രതിജ്ഞാ ; ഹേതുഃ- ഐന്ദ്രിയകത്വാദിതി; ദൃഷ്ടാന്തഃ- യഥാ ഘട ഇതി, ഉപനയോ- യഥാ ഘട ഐന്ദ്രിയകഃ സ ചാനിത്യഃ, തഥാ ചായമിതി; നിഗമനം- തസ്മാദനിത്യ ഇതി||൩൨||
अथ प्रतिष्ठापना- प्रतिष्ठापना नाम या तस्या एव परप्रतिज्ञाया विपरीतार्थस्थापना| यथा- अनित्यः पुरुष इति प्रतिज्ञा ; हेतुः- ऐन्द्रियकत्वादिति; दृष्टान्तः- यथा घट इति, उपनयो- यथा घट ऐन्द्रियकः स चानित्यः, तथा चायमिति; निगमनं- तस्मादनित्य इति||३२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 23 (33) · Śloka 33
അഥ ഹേതുഃ- ഹേതുര്നാമോപലബ്ധികാരണം; തത് പ്രത്യക്ഷമ്, അനുമാനമ്, ഐതിഹ്യമ്, ഔപമ്യമിതി; ഏഭിര്ഹേതുഭിര്യദുപലഭ്യതേ തത് തത്ത്വമ്||൩൩||
अथ हेतुः- हेतुर्नामोपलब्धिकारणं; तत् प्रत्यक्षम्, अनुमानम्, ऐतिह्यम्, औपम्यमिति; एभिर्हेतुभिर्यदुपलभ्यते तत् तत्त्वम्||३३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 24 (34) · Śloka 34
അഥ ദൃഷ്ടാന്തഃ- ദൃഷ്ടാന്തോ നാമ യത്ര മൂര്ഖവിദുഷാം ബുദ്ധിസാമ്യം, യോ വര്ണ്യം വര്ണയതി | യഥാ- അഗ്നിരുഷ്ണഃ, ദ്രവമുദകം, സ്ഥിരാ പൃഥിവീ, ആദിത്യഃ പ്രകാശക ഇതി; യഥാ ആദിത്യഃ പ്രകാശകസ്തഥാ സാങ്ഖ്യജ്ഞാനം പ്രകാശകമിതി||൩൪||
अथ दृष्टान्तः- दृष्टान्तो नाम यत्र मूर्खविदुषां बुद्धिसाम्यं, यो वर्ण्यं वर्णयति | यथा- अग्निरुष्णः, द्रवमुदकं, स्थिरा पृथिवी, आदित्यः प्रकाशक इति; यथा आदित्यः प्रकाशकस्तथा साङ्ख्यज्ञानं प्रकाशकमिति||३४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 25 (35-36) · Śloka 36
ഉപനയോ നിഗമനം ചോക്തം സ്ഥാപനാപ്രതിഷ്ഠാപനാവ്യാഖ്യായാമ്||൩൫|| അഥോത്തരമ്- ഉത്തരം നാമ സാധര്മ്യോപദിഷ്ടേ ഹേതൌ വൈധര്മ്യവചനം, വൈധര്മ്യോപദിഷ്ടേ വാ ഹേതൌ സാധര്മ്യവചനമ്| യഥാ- ‘ഹേതുസധര്മാണോ വികാരാഃ, ശീതകസ്യ ഹി വ്യാധേര്ഹേതുഭിഃ സാധര്മ്യം ഹിമശിശിരവാതസംസ്പര്ശാഃ’, ഇതി ബ്രുവതഃ പരോ ബ്രൂയാത്- ഹേതുവിധര്മാണോ വികാരാഃ, യഥാ ശരീരാവയവാനാം ദാഹൌഷ്ണ്യകോഥപ്രപചനേ ഹേതുവൈധര്മ്യം ഹിമശിശിരവാതസംസ്പര്ശാ ഇതി| ഏതത് സവിപര്യയമുത്തരമ്||൩൬||
उपनयो निगमनं चोक्तं स्थापनाप्रतिष्ठापनाव्याख्यायाम्||३५|| अथोत्तरम्- उत्तरं नाम साधर्म्योपदिष्टे हेतौ वैधर्म्यवचनं, वैधर्म्योपदिष्टे वा हेतौ साधर्म्यवचनम्| यथा- ‘हेतुसधर्माणो विकाराः, शीतकस्य हि व्याधेर्हेतुभिः साधर्म्यं हिमशिशिरवातसंस्पर्शाः’, इति ब्रुवतः परो ब्रूयात्- हेतुविधर्माणो विकाराः, यथा शरीरावयवानां दाहौष्ण्यकोथप्रपचने हेतुवैधर्म्यं हिमशिशिरवातसंस्पर्शा इति| एतत् सविपर्ययमुत्तरम्||३६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 26 (37) · Śloka 37
അഥ സിദ്ധാന്തഃ- സിദ്ധാന്തോ നാമ സ യഃ പരീക്ഷകൈര്ബഹുവിധം പരീക്ഷ്യ ഹേതുഭിശ്ച സാധയിത്വാ സ്ഥാപ്യതേ നിര്ണയഃ| സ ചതുര്വിധഃ- സര്വതന്ത്രസിദ്ധാന്തഃ, പ്രതിതന്ത്രസിദ്ധാന്തഃ, അധികരണസിദ്ധാന്തഃ, അഭ്യുപഗമസിദ്ധാന്തശ്ചേതി| തത്ര സര്വതന്ത്രസിദ്ധാന്തോ നാമ തസ്മിംസ്തസ്മിന് സര്വസ്മിംസ്തന്ത്രേ തത്തത് പ്രസിദ്ധം; യഥാ സന്തി നിദാനാനി, സന്തി വ്യാധയഃ, സന്തി സിദ്ധ്യുപായാഃ സാധ്യാനാമിതി| പ്രതിതന്ത്രസിദ്ധാന്തോ നാമ തസ്മിംസ്തസ്മിന്നേകൈകസ്മിംസ്തന്ത്രേ തത്തത് പ്രസിദ്ധം; യഥാ- അന്യത്രാഷ്ടൌ രസാഃ ഷഡത്ര, പഞ്ചേന്ദ്രിയാണ്യത്ര ഷഡിന്ദ്രിയാണ്യന്യത്ര തന്ത്രേ, വാതാദികൃതാഃ സര്വേ വികാരാ യഥാऽന്യത്ര, അത്ര വാതാദികൃതാ ഭൂതകൃതാശ്ച പ്രസിദ്ധാഃ| അധികരണസിദ്ധാന്തോ നാമ സ യസ്മിന്നധികരണേ പ്രസ്തൂയമാനേ സിദ്ധാന്യന്യാന്യപ്യധികരണാനി ഭവന്തി, യഥാ- ‘ന മുക്തഃ കര്മാനുബന്ധികം കുരുതേ, നിസ്പൃഹത്വാത് ഇതി പ്രസ്തുതേ സിദ്ധാഃ കര്മഫല-മോക്ഷ-പുരുഷ-പ്രേത്യഭാവാ ഭവന്തി| അഭ്യുപഗമസിദ്ധാന്തോ നാമ സ യമര്ഥമസിദ്ധമപരീക്ഷിതമനുപദിഷ്ടമഹേതുകം വാ വാദകാലേऽഭ്യുപഗച്ഛന്തി ഭിഷജഃ; തദ്യഥാ- ദ്രവ്യം പ്രധാനമിതി കൃത്വാ വക്ഷ്യാമഃ, ഗുണാഃ പ്രധാനമിതി കൃത്വാ വക്ഷ്യാമഃ, വീര്യം പ്രധാനമിതി കൃത്വാ വക്ഷ്യാമഃ, ഇത്യേവമാദിഃ| ഇതി ചതുര്വിധഃ സിദ്ധാന്തഃ||൩൭||
अथ सिद्धान्तः- सिद्धान्तो नाम स यः परीक्षकैर्बहुविधं परीक्ष्य हेतुभिश्च साधयित्वा स्थाप्यते निर्णयः| स चतुर्विधः- सर्वतन्त्रसिद्धान्तः, प्रतितन्त्रसिद्धान्तः, अधिकरणसिद्धान्तः, अभ्युपगमसिद्धान्तश्चेति| तत्र सर्वतन्त्रसिद्धान्तो नाम तस्मिंस्तस्मिन् सर्वस्मिंस्तन्त्रे तत्तत् प्रसिद्धं; यथा सन्ति निदानानि, सन्ति व्याधयः, सन्ति सिद्ध्युपायाः साध्यानामिति| प्रतितन्त्रसिद्धान्तो नाम तस्मिंस्तस्मिन्नेकैकस्मिंस्तन्त्रे तत्तत् प्रसिद्धं; यथा- अन्यत्राष्टौ रसाः षडत्र, पञ्चेन्द्रियाण्यत्र षडिन्द्रियाण्यन्यत्र तन्त्रे, वातादिकृताः सर्वे विकारा यथाऽन्यत्र, अत्र वातादिकृता भूतकृताश्च प्रसिद्धाः| अधिकरणसिद्धान्तो नाम स यस्मिन्नधिकरणे प्रस्तूयमाने सिद्धान्यन्यान्यप्यधिकरणानि भवन्ति, यथा- ‘न मुक्तः कर्मानुबन्धिकं कुरुते, निस्पृहत्वात् इति प्रस्तुते सिद्धाः कर्मफल-मोक्ष-पुरुष-प्रेत्यभावा भवन्ति| अभ्युपगमसिद्धान्तो नाम स यमर्थमसिद्धमपरीक्षितमनुपदिष्टमहेतुकं वा वादकालेऽभ्युपगच्छन्ति भिषजः; तद्यथा- द्रव्यं प्रधानमिति कृत्वा वक्ष्यामः, गुणाः प्रधानमिति कृत्वा वक्ष्यामः, वीर्यं प्रधानमिति कृत्वा वक्ष्यामः, इत्येवमादिः| इति चतुर्विधः सिद्धान्तः||३७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 27 (38) · Śloka 38
അഥ ശബ്ദഃ- ശബ്ദോ നാമ വര്ണസമാമ്നായഃ; സ ചതുര്വിധഃ- ദൃഷ്ടാര്ഥശ്ച, അദൃഷ്ടാര്ഥശ്ച, സത്യശ്ച, അനൃതശ്ചേതി| തത്ര ദൃഷ്ടാര്ഥോ നാമ- ത്രിഭിര്ഹേതുഭിര്ദോഷാഃ പ്രകുപ്യന്തി, ഷഡ്ഭിരുപക്രമൈശ്ച പ്രശാമ്യന്തി, സതി ശ്രോത്രാദിസദ്ഭാവേ ശബ്ദാദിഗ്രഹണമിതി| അദൃഷ്ടാര്ഥഃ പുനഃ- അസ്തി പ്രേത്യഭാവഃ, അസ്തി മോക്ഷ ഇതി| സത്യോ നാമ- യഥാര്ഥഭൂതഃ; സന്ത്യായുര്വേദോപദേശാഃ, സന്തി സിദ്ധ്യുപായാഃ സാധ്യാനാം വ്യാധീനാം, സന്ത്യാരമ്ഭഫലാനീതി| സത്യവിപര്യയശ്ചാനൃതഃ||൩൮||
अथ शब्दः- शब्दो नाम वर्णसमाम्नायः; स चतुर्विधः- दृष्टार्थश्च, अदृष्टार्थश्च, सत्यश्च, अनृतश्चेति| तत्र दृष्टार्थो नाम- त्रिभिर्हेतुभिर्दोषाः प्रकुप्यन्ति, षड्भिरुपक्रमैश्च प्रशाम्यन्ति, सति श्रोत्रादिसद्भावे शब्दादिग्रहणमिति| अदृष्टार्थः पुनः- अस्ति प्रेत्यभावः, अस्ति मोक्ष इति| सत्यो नाम- यथार्थभूतः; सन्त्यायुर्वेदोपदेशाः, सन्ति सिद्ध्युपायाः साध्यानां व्याधीनां, सन्त्यारम्भफलानीति| सत्यविपर्ययश्चानृतः||३८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 28 (39) · Śloka 39
അഥ പ്രത്യക്ഷം- പ്രത്യക്ഷം നാമ തദ്യദാത്മനാ ചേന്ദ്രിയൈശ്ച സ്വയമുപലഭ്യതേ; തത്രാത്മപ്രത്യക്ഷാഃ സുഖദുഃഖേച്ഛാദ്വേഷാദയഃ, ശബ്ദാദയസ്ത്വിന്ദ്രിയപ്രത്യക്ഷാഃ||൩൯||
अथ प्रत्यक्षं- प्रत्यक्षं नाम तद्यदात्मना चेन्द्रियैश्च स्वयमुपलभ्यते; तत्रात्मप्रत्यक्षाः सुखदुःखेच्छाद्वेषादयः, शब्दादयस्त्विन्द्रियप्रत्यक्षाः||३९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 29 (40) · Śloka 40
അഥാനുമാനമ്- അനുമാനം നാമ തര്കോ യുക്ത്യപേക്ഷഃ; യഥാ- അഗ്നിം ജരണശക്ത്യാ, ബലം വ്യായാമശക്ത്യാ, ശ്രോത്രാദീനി ശബ്ദാദിഗ്രഹണേനേത്യേവമാദി||൪൦||
अथानुमानम्- अनुमानं नाम तर्को युक्त्यपेक्षः; यथा- अग्निं जरणशक्त्या, बलं व्यायामशक्त्या, श्रोत्रादीनि शब्दादिग्रहणेनेत्येवमादि||४०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 30 (41) · Śloka 41
അഥൈതിഹ്യമ്- ഐതിഹ്യം നാമാപ്തോപദേശോ വേദാദിഃ||൪൧||
अथैतिह्यम्- ऐतिह्यं नामाप्तोपदेशो वेदादिः||४१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 31 (42) · Śloka 42
അഥൌപമ്യമ്- ഔപമ്യം നാമ യദന്യേനാന്യസ്യ സാദൃശ്യമധികൃത്യ പ്രകാശനം; യഥാ- ദണ്ഡേന ദണ്ഡകസ്യ, ധനുഷാ ധനുഃസ്തമ്ഭസ്യ, ഇഷ്വാസേനാऽऽരോഗ്യദസ്യേതി||൪൨||
अथौपम्यम्- औपम्यं नाम यदन्येनान्यस्य सादृश्यमधिकृत्य प्रकाशनं; यथा- दण्डेन दण्डकस्य, धनुषा धनुःस्तम्भस्य, इष्वासेनाऽऽरोग्यदस्येति||४२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 32 (43) · Śloka 43
അഥ സംശയഃ- സംശയോ നാമ സന്ദേഹലക്ഷണാനുസന്ദിഗ്ധേഷ്വര്ഥേഷ്വനിശ്ചയഃ ; യഥാ- ദൃഷ്ടാ ഹ്യായുഷ്മല്ലക്ഷണൈരുപേതാശ്ചാനുപേതാശ്ച തഥാ സക്രിയാശ്ചാക്രിയാശ്ച പുരുഷാഃ ശീഘ്രഭങ്ഗാശ്ചിരജീവിനശ്ച, ഏതദുഭയദൃഷ്ടത്വാത് സംശയഃ- കിമസ്തി ഖല്വകാലമൃത്യുരുത നാസ്തീതി||൪൩||
अथ संशयः- संशयो नाम सन्देहलक्षणानुसन्दिग्धेष्वर्थेष्वनिश्चयः ; यथा- दृष्टा ह्यायुष्मल्लक्षणैरुपेताश्चानुपेताश्च तथा सक्रियाश्चाक्रियाश्च पुरुषाः शीघ्रभङ्गाश्चिरजीविनश्च, एतदुभयदृष्टत्वात् संशयः- किमस्ति खल्वकालमृत्युरुत नास्तीति||४३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 33 (44) · Śloka 44
അഥ പ്രയോജനം- പ്രയോജനം നാമ യദര്ഥമാരഭ്യന്ത ആരമ്ഭാഃ; യഥാ- യദ്യകാലമൃത്യുരസ്തി തതോऽഹമാത്മാനമായുഷ്യൈരുപചരിഷ്യാമ്യനായുഷ്യാണി ച പരിഹരിഷ്യാമി, കഥം മാമകാലമൃത്യുഃ പ്രസഹേതേതി||൪൪||
अथ प्रयोजनं- प्रयोजनं नाम यदर्थमारभ्यन्त आरम्भाः; यथा- यद्यकालमृत्युरस्ति ततोऽहमात्मानमायुष्यैरुपचरिष्याम्यनायुष्याणि च परिहरिष्यामि, कथं मामकालमृत्युः प्रसहेतेति||४४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 34 (45) · Śloka 45
അഥ സവ്യഭിചാരം- സവ്യഭിചാരം നാമ യദ്വ്യഭിചരണം; യഥാ- ഭവേദിദമൌഷധമസ്മിന് വ്യാധൌ യൌഗികമഥവാ നേതി||൪൫||
अथ सव्यभिचारं- सव्यभिचारं नाम यद्व्यभिचरणं; यथा- भवेदिदमौषधमस्मिन् व्याधौ यौगिकमथवा नेति||४५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 35 (46) · Śloka 46
അഥ ജിജ്ഞാസാ- ജിജ്ഞാസാ നാമ പരീക്ഷാ; യഥാ ഭേഷജപരീക്ഷോത്തരകാലമുപദേക്ഷ്യതേ||൪൬||
अथ जिज्ञासा- जिज्ञासा नाम परीक्षा; यथा भेषजपरीक्षोत्तरकालमुपदेक्ष्यते||४६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 36 (47-48) · Śloka 48
അഥ വ്യവസായഃ- വ്യവസായോ നാമ നിശ്ചയഃ; യഥാ- വാതിക ഏവായം വ്യാധിഃ, ഇദമേവാസ്യ ഭേഷജം ചേതി||൪൭|| അഥാര്ഥപ്രാപ്തിഃ- അര്ഥപ്രാപ്തിര്നാമ യത്രൈകേനാര്ഥേനോക്തേനാപരസ്യാര്ഥസ്യാനുക്തസ്യാപി സിദ്ധിഃ; യഥാ- നായം സന്തര്പണസാധ്യോ വ്യാധിരിത്യുക്തേ ഭവത്യര്ഥപ്രാപ്തിഃ- അപതര്പണസാധ്യോऽയമിതി, നാനേന ദിവാ ഭോക്തവ്യമിത്യുക്തേ ഭവത്യര്ഥപ്രാപ്തിഃ- നിശി ഭോക്തവ്യമിതി||൪൮||
अथ व्यवसायः- व्यवसायो नाम निश्चयः; यथा- वातिक एवायं व्याधिः, इदमेवास्य भेषजं चेति||४७|| अथार्थप्राप्तिः- अर्थप्राप्तिर्नाम यत्रैकेनार्थेनोक्तेनापरस्यार्थस्यानुक्तस्यापि सिद्धिः; यथा- नायं सन्तर्पणसाध्यो व्याधिरित्युक्ते भवत्यर्थप्राप्तिः- अपतर्पणसाध्योऽयमिति, नानेन दिवा भोक्तव्यमित्युक्ते भवत्यर्थप्राप्तिः- निशि भोक्तव्यमिति||४८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 37 (49) · Śloka 49
അഥ സമ്ഭവഃ- യോ യതഃ സമ്ഭവതി സ തസ്യ സമ്ഭവഃ; യഥാ- ഷഡ്ധാതവോ ഗര്ഭസ്യ, വ്യാധേരഹിതം, ഹിതമാരോഗ്യസ്യേതി||൪൯||
अथ सम्भवः- यो यतः सम्भवति स तस्य सम्भवः; यथा- षड्धातवो गर्भस्य, व्याधेरहितं, हितमारोग्यस्येति||४९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 38 (50) · Śloka 50
അഥാനുയോജ്യമ്- അനുയോജ്യം നാമ യദ്വാക്യം വാക്യദോഷയുക്തം തത്| സാമാന്യതോ വ്യാഹൃതേഷ്വര്ഥേഷു വാ വിശേഷഗ്രഹണാര്ഥം യദ്വാക്യം തദപ്യനുയോജ്യം; യഥാ- ‘സംശോധനസാധ്യോऽയം വ്യാധിഃ’ ഇത്യുക്തേ ‘കിം വമനസാധ്യോऽയം, കിംവാ വിരേചനസാധ്യഃ’ ഇത്യനുയുജ്യതേ||൫൦||
अथानुयोज्यम्- अनुयोज्यं नाम यद्वाक्यं वाक्यदोषयुक्तं तत्| सामान्यतो व्याहृतेष्वर्थेषु वा विशेषग्रहणार्थं यद्वाक्यं तदप्यनुयोज्यं; यथा- ‘संशोधनसाध्योऽयं व्याधिः’ इत्युक्ते ‘किं वमनसाध्योऽयं, किंवा विरेचनसाध्यः’ इत्यनुयुज्यते||५०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 39 (51) · Śloka 51
അഥാനനുയോജ്യമ്- അനനുയോജ്യം നാമാതോ വിപര്യയേണ; യഥാ- അയമസാധ്യഃ||൫൧||
अथाननुयोज्यम्- अननुयोज्यं नामातो विपर्ययेण; यथा- अयमसाध्यः||५१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 40 (52-53) · Śloka 53
അഥാനുയോഗഃ- അനുയോഗോ നാമ സ യത് തദ്വിദ്യാനാം തദ്വിദ്യൈരേവ സാര്ധം തന്ത്രേ തന്ത്രൈകദേശേ വാ പ്രശ്നഃപ്രശ്നൈകദേശോ വാ ജ്ഞാനവിജ്ഞാനവചനപ്രതിവചനപരീക്ഷാര്ഥമാദിശ്യതേ| യഥാ- ‘നിത്യഃ പുരുഷഃ’ ഇതി പ്രതിജ്ഞാതേ യത് പരഃ ‘കോ ഹേതുഃ’ ഇത്യാഹ, സോऽനുയോഗഃ||൫൨|| അഥ പ്രത്യനുയോഗഃ- പ്രത്യനുയോഗോ നാമാനുയോഗസ്യാനുയോഗഃ; യഥാ- അസ്യാനുയോഗസ്യ പുനഃ കോ ഹേതുരിതി||൫൩||
अथानुयोगः- अनुयोगो नाम स यत् तद्विद्यानां तद्विद्यैरेव सार्धं तन्त्रे तन्त्रैकदेशे वा प्रश्नःप्रश्नैकदेशो वा ज्ञानविज्ञानवचनप्रतिवचनपरीक्षार्थमादिश्यते| यथा- ‘नित्यः पुरुषः’ इति प्रतिज्ञाते यत् परः ‘को हेतुः’ इत्याह, सोऽनुयोगः||५२|| अथ प्रत्यनुयोगः- प्रत्यनुयोगो नामानुयोगस्यानुयोगः; यथा- अस्यानुयोगस्य पुनः को हेतुरिति||५३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 41 (54) · Śloka 54
അഥ വാക്യദോഷഃ- വാക്യദോഷോ നാമ യഥാ ഖല്വസ്മിന്നര്ഥേ ന്യൂനമ്, അധികമ്, അനര്ഥകമ്, അപാര്ഥകം, വിരുദ്ധം ചേതി; ഏതാനി ഹ്യന്തരേണ ന പ്രകൃതോऽര്ഥഃ പ്രണശയേത്| തത്ര ന്യൂനം- പ്രതിജ്ഞാഹേതൂദാഹരണോപനയനിഗമനാനാമന്യതമേനാപി ന്യൂനം ന്യൂനം ഭവതി; യദ്വാ ബഹൂപദിഷ്ടഹേതുകമേകേന ഹേതുനാ സാധ്യതേ തച്ച ന്യൂനമ്| അഥാധികമ്- അധികം നാമ യന്ന്യൂനവിപരീതം, യദ്വാऽऽയുര്വേദേ ഭാഷ്യമാണേ ബാര്ഹസ്പത്യമൌശനസമന്യദ്വാ യത്കിഞ്ചിദപ്രതിസമ്ബദ്ധാര്ഥമുച്യതേ, യദ്വാ സമ്ബദ്ധാര്ഥമപി ദ്വിരഭിധീയതേ തത് പുനരുക്തദോഷത്വാദധികം; തച്ച പുനരുക്തം ദ്വിവിധമ്- അര്ഥപുനരുക്തം, ശബ്ദപുനരുക്തം ച; തത്രാര്ഥപുനരുക്തം യഥാ- ഭേഷജമൌഷധം സാധനമിതി, ശബ്ദപുനരുക്തം പുനര്ഭേഷജം ഭേഷജമിതി| അഥാനര്ഥകമ്- അനര്ഥകം നാമ യദ്വചനമക്ഷരഗ്രാമമാത്രമേവ സ്യാത് പഞ്ചവര്ഗവന്ന ചാര്ഥതോ ഗൃഹ്യതേ| അഥാപാര്ഥകമ്- അപാര്ഥകം നാമ യദര്ഥവച്ച പരസ്പരേണാസംയുജ്യമാനാര്ഥകം; യഥാ- ചക്ര-ന(ത)ക്ര-വംശ-വജ്ര-നിശാകരാ ഇതി| അഥ വിരുദ്ധം- വിരുദ്ധം നാമ യദ്ദൃഷ്ടാന്തസിദ്ധാന്തസമയൈര്വിരുദ്ധം; തത്ര പൂര്വം ദൃഷ്ടാന്തസിദ്ധാന്താവുക്തൌഃ സമയഃ പുനസ്ത്രിധാ ഭവതി; യഥാ- ആയുര്വൈദികസമയഃ, യാജ്ഞികസമയഃ, മോക്ഷശാസ്ത്രികസമയശ്ചേതി; തത്രായുര്വൈദികസമയഃ- ചതുഷ്പാദം ഭേഷജമിതി, യാജ്ഞികസമയഃ- ആലഭ്യാ യജമാനൈഃ പശവ ഇതി, മോക്ഷശാസ്ത്രികസമയഃ- സര്വഭൂതേഷ്വഹിംസേതി; തത്ര സ്വസമയവിപരീതമുച്യമാനം വിരുദ്ധം ഭവതി| ഇതി വാക്യദോഷാഃ||൫൪||
अथ वाक्यदोषः- वाक्यदोषो नाम यथा खल्वस्मिन्नर्थे न्यूनम्, अधिकम्, अनर्थकम्, अपार्थकं, विरुद्धं चेति; एतानि ह्यन्तरेण न प्रकृतोऽर्थः प्रणशयेत्| तत्र न्यूनं- प्रतिज्ञाहेतूदाहरणोपनयनिगमनानामन्यतमेनापि न्यूनं न्यूनं भवति; यद्वा बहूपदिष्टहेतुकमेकेन हेतुना साध्यते तच्च न्यूनम्| अथाधिकम्- अधिकं नाम यन्न्यूनविपरीतं, यद्वाऽऽयुर्वेदे भाष्यमाणे बार्हस्पत्यमौशनसमन्यद्वा यत्किञ्चिदप्रतिसम्बद्धार्थमुच्यते, यद्वा सम्बद्धार्थमपि द्विरभिधीयते तत् पुनरुक्तदोषत्वादधिकं; तच्च पुनरुक्तं द्विविधम्- अर्थपुनरुक्तं, शब्दपुनरुक्तं च; तत्रार्थपुनरुक्तं यथा- भेषजमौषधं साधनमिति, शब्दपुनरुक्तं पुनर्भेषजं भेषजमिति| अथानर्थकम्- अनर्थकं नाम यद्वचनमक्षरग्राममात्रमेव स्यात् पञ्चवर्गवन्न चार्थतो गृह्यते| अथापार्थकम्- अपार्थकं नाम यदर्थवच्च परस्परेणासंयुज्यमानार्थकं; यथा- चक्र-न(त)क्र-वंश-वज्र-निशाकरा इति| अथ विरुद्धं- विरुद्धं नाम यद्दृष्टान्तसिद्धान्तसमयैर्विरुद्धं; तत्र पूर्वं दृष्टान्तसिद्धान्तावुक्तौः समयः पुनस्त्रिधा भवति; यथा- आयुर्वैदिकसमयः, याज्ञिकसमयः, मोक्षशास्त्रिकसमयश्चेति; तत्रायुर्वैदिकसमयः- चतुष्पादं भेषजमिति, याज्ञिकसमयः- आलभ्या यजमानैः पशव इति, मोक्षशास्त्रिकसमयः- सर्वभूतेष्वहिंसेति; तत्र स्वसमयविपरीतमुच्यमानं विरुद्धं भवति| इति वाक्यदोषाः||५४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 42 (55) · Śloka 55
അഥ വാക്യപ്രശംസാ- വാക്യപ്രശംസാ നാമ യഥാ ഖല്വസ്മിന്നര്ഥേ ത്വന്യൂനമ്, അനധികമ്, അര്ഥവത്, അനപാര്ഥകമ്, അവിരുദ്ധമ്, അധിഗതപദാര്ഥം ചേതി യത്തദ്വാക്യമനനുയോജ്യമിതി പ്രശസ്യതേ||൫൫||
अथ वाक्यप्रशंसा- वाक्यप्रशंसा नाम यथा खल्वस्मिन्नर्थे त्वन्यूनम्, अनधिकम्, अर्थवत्, अनपार्थकम्, अविरुद्धम्, अधिगतपदार्थं चेति यत्तद्वाक्यमननुयोज्यमिति प्रशस्यते||५५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 43 (56) · Śloka 56
അഥ ച്ഛലം- ഛലം നാമ പരിശഠമര്ഥാഭാസമനര്ഥകം വാഗ്വസ്തുമാത്രമേവ| തദ്ദ്വിവിധം- വാക്ഛലം, സാമാന്യച്ഛലം ച| തത്ര വാക്ഛലം നാമ യഥാ- കശ്ചിദ്ബ്രൂയാത്- നവതന്ത്രോऽയം ഭിഷഗിതി, അഥ ഭിഷഗ് ബ്രൂയാത്- നാഹം നവതന്ത്ര ഏകതന്ത്രോऽഹമിതി; പരോ ബ്രൂയാത്- നാഹം ബ്രവീമി നവ തന്ത്രാണി തവേതി, അപി തു നവാഭ്യസ്തം തേ തന്ത്രമിതി; ഭിഷക് ബ്രൂയാത്- ന മയാ നവാഭ്യസ്തം തന്ത്രമ്, അനേകധാऽഭ്യസ്തം മയാ തന്ത്രമിതി; ഏതദ്വാക്ഛലമ്| സാമാന്യച്ഛലം നാമ യഥാ- വ്യാധിപ്രശമനായൌഷധമിത്യുക്തേ, പരോ ബ്രൂയാത്- സത് സത്പ്രശമനായേതി കിം നു ഭവാനാഹ; സന് ഹി രോഗഃ, സദൌഷധം; യദി ച സത് സത്പ്രശമനായ ഭവതി, തത്ര സത് കാസഃ, സത് ക്ഷയഃ, സത്സാമാന്യാത് കാസസ്തേ ക്ഷയപ്രശമനായ ഭവിഷ്യതീതി| ഏതത് സാമാന്യച്ഛലമ്||൫൬||
अथ च्छलं- छलं नाम परिशठमर्थाभासमनर्थकं वाग्वस्तुमात्रमेव| तद्द्विविधं- वाक्छलं, सामान्यच्छलं च| तत्र वाक्छलं नाम यथा- कश्चिद्ब्रूयात्- नवतन्त्रोऽयं भिषगिति, अथ भिषग् ब्रूयात्- नाहं नवतन्त्र एकतन्त्रोऽहमिति; परो ब्रूयात्- नाहं ब्रवीमि नव तन्त्राणि तवेति, अपि तु नवाभ्यस्तं ते तन्त्रमिति; भिषक् ब्रूयात्- न मया नवाभ्यस्तं तन्त्रम्, अनेकधाऽभ्यस्तं मया तन्त्रमिति; एतद्वाक्छलम्| सामान्यच्छलं नाम यथा- व्याधिप्रशमनायौषधमित्युक्ते, परो ब्रूयात्- सत् सत्प्रशमनायेति किं नु भवानाह; सन् हि रोगः, सदौषधं; यदि च सत् सत्प्रशमनाय भवति, तत्र सत् कासः, सत् क्षयः, सत्सामान्यात् कासस्ते क्षयप्रशमनाय भविष्यतीति| एतत् सामान्यच्छलम्||५६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 44 (57) · Śloka 57
അഥാഹേതുഃ- അഹേതുര്നാമപ്രകരണസമഃ, സംശയസമഃ, വര്ണ്യസമശ്ചേതി| തത്ര പ്രകരണസമോ നാമാഹേതുര്യഥാ- അന്യഃ ശരീരാദാത്മാ നിത്യ ഇതി; പരോ ബ്രൂയാത്- യസ്മാദന്യഃ ശരീരാദാത്മാ, തസ്മാന്നിത്യഃ; ശരീരം ഹ്യനിത്യമതോ വിധര്മിണാ ചാത്മനാ ഭവിതവ്യമിത്യേഷ ചാഹേതുഃ; നഹി യ ഏവ പക്ഷഃ സ ഏവ ഹേതുരിതി| സംശയസമോ നാമാഹേതുര്യ ഏവ സംശയഹേതുഃ സ ഏവ സംശയച്ഛേദഹേതുഃ; യഥാ- അയമായുര്വേദൈകദേശമാഹ, കിന്ന്വയം ചികിത്സകഃ സ്യാന്ന വേതി സംശയേ പരോ ബ്രൂയാത്- യസ്മാദയമായുര്വേദൈകദേശമാഹ തസ്മാച്ചികിത്സകോऽയമിതി, ന ച സംശയച്ഛേദഹേതും വിശേഷയതി, ഏഷ ചാഹേതുഃ; ന ഹി യ ഏവ സംശയഹേതുഃ, സ ഏവ സംശയച്ഛേദഹേതുര്ഭവതി| വര്ണ്യസമോ നാമാഹേതുഃ- യോ ഹേതുര്വര്ണ്യാവിശിഷ്ടഃ; യഥാ- കശ്ചിദ്ബൂയാത്- അസ്പര്ശത്വാദ്ബുദ്ധിരനിത്യാ ശബ്ദവദിതി; അത്ര വര്ണ്യഃ ശബ്ദോ ബുദ്ധിരപി വര്ണ്യാ, തദുഭയവര്ണ്യാവിശിഷ്ടത്വാദ്വര്ണ്യസമോऽപ്യഹേതുഃ||൫൭||
अथाहेतुः- अहेतुर्नामप्रकरणसमः, संशयसमः, वर्ण्यसमश्चेति| तत्र प्रकरणसमो नामाहेतुर्यथा- अन्यः शरीरादात्मा नित्य इति; परो ब्रूयात्- यस्मादन्यः शरीरादात्मा, तस्मान्नित्यः; शरीरं ह्यनित्यमतो विधर्मिणा चात्मना भवितव्यमित्येष चाहेतुः; नहि य एव पक्षः स एव हेतुरिति| संशयसमो नामाहेतुर्य एव संशयहेतुः स एव संशयच्छेदहेतुः; यथा- अयमायुर्वेदैकदेशमाह, किन्न्वयं चिकित्सकः स्यान्न वेति संशये परो ब्रूयात्- यस्मादयमायुर्वेदैकदेशमाह तस्माच्चिकित्सकोऽयमिति, न च संशयच्छेदहेतुं विशेषयति, एष चाहेतुः; न हि य एव संशयहेतुः, स एव संशयच्छेदहेतुर्भवति| वर्ण्यसमो नामाहेतुः- यो हेतुर्वर्ण्याविशिष्टः; यथा- कश्चिद्बूयात्- अस्पर्शत्वाद्बुद्धिरनित्या शब्दवदिति; अत्र वर्ण्यः शब्दो बुद्धिरपि वर्ण्या, तदुभयवर्ण्याविशिष्टत्वाद्वर्ण्यसमोऽप्यहेतुः||५७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 45 (58) · Śloka 58
അഥാതീതകാലമ്- അതീതകാലം നാമ യത് പൂര്വം വാച്യം തത് പശ്ചാദുച്യതേ, തത് കാലാതീതത്വാദഗ്രാഹ്യം ഭവതീതി; പൂര്വം വാ നിഗ്രഹപ്രാപ്തമനിഗൃഹ്യ പരിഗൃഹ്യ പക്ഷാന്തരിതം പശ്ചാന്നിഗൃഹീതേ, തത്തസ്യാതീതകാലത്വാന്നിഗ്രഹവചനമസമര്ഥം ഭവതീതി||൫൮||
अथातीतकालम्- अतीतकालं नाम यत् पूर्वं वाच्यं तत् पश्चादुच्यते, तत् कालातीतत्वादग्राह्यं भवतीति; पूर्वं वा निग्रहप्राप्तमनिगृह्य परिगृह्य पक्षान्तरितं पश्चान्निगृहीते, तत्तस्यातीतकालत्वान्निग्रहवचनमसमर्थं भवतीति||५८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 46 (59) · Śloka 59
അഥോപാലമ്ഭഃ- ഉപാലമ്ഭോ നാമ ഹേതോര്ദോഷവചനം; യഥാ- പൂര്വമഹേതവോ ഹേത്വാഭാസാ വ്യാഖ്യാതാഃ||൫൯||
अथोपालम्भः- उपालम्भो नाम हेतोर्दोषवचनं; यथा- पूर्वमहेतवो हेत्वाभासा व्याख्याताः||५९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 47 (60-61) · Śloka 61
അഥ പരിഹാരഃ- പരിഹാരോ നാമ തസ്യൈവ ദോഷവചനസ്യ പരിഹരണം; യഥാ- നിത്യമാത്മനി ശരീരസ്ഥേ ജീവലിങ്ഗാന്യുപലഭ്യന്തേ, തസ്യ ചാപഗമാന്നോപലഭ്യന്തേ, തസ്മാദന്യഃ ശരീരാദാത്മാ നിത്യശ്ചേതി||൬൦|| അഥ പ്രതിജ്ഞാഹാനിഃ- പ്രതിജ്ഞാഹാനിര്നാമ സാ പൂര്വപരിഗൃഹീതാം പ്രതിജ്ഞാം പര്യനുയുക്തോ യത് പരിത്യജതി, യഥാ പ്രാക് പ്രതിജ്ഞാം കൃത്വാ നിത്യഃ പുരുഷ ഇതി, പര്യനുയുക്തസ്ത്വാഹ- അനിത്യ ഇതി||൬൧||
अथ परिहारः- परिहारो नाम तस्यैव दोषवचनस्य परिहरणं; यथा- नित्यमात्मनि शरीरस्थे जीवलिङ्गान्युपलभ्यन्ते, तस्य चापगमान्नोपलभ्यन्ते, तस्मादन्यः शरीरादात्मा नित्यश्चेति||६०|| अथ प्रतिज्ञाहानिः- प्रतिज्ञाहानिर्नाम सा पूर्वपरिगृहीतां प्रतिज्ञां पर्यनुयुक्तो यत् परित्यजति, यथा प्राक् प्रतिज्ञां कृत्वा नित्यः पुरुष इति, पर्यनुयुक्तस्त्वाह- अनित्य इति||६१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 48 (62-64) · Śloka 64
അഥാഭ്യനുജ്ഞാ- അഭ്യനുജ്ഞാ നാമ സാ യ ഇഷ്ടാനിഷ്ടാഭ്യുപഗമഃ||൬൨|| അഥ ഹേത്വന്തരം- ഹേത്വന്തരം നാമ പ്രകൃതഹേതൌ വാച്യേ യദ്വികൃതഹേതുമാഹ||൬൩|| അഥാര്ഥാന്തരമ്- അര്ഥാന്തരം നാമൈകസ്മിന് വക്തവ്യേऽപരം യദാഹ| യഥാ- ജ്വരലക്ഷണേ വാച്യേ പ്രമേഹലക്ഷണമാഹ||൬൪||
अथाभ्यनुज्ञा- अभ्यनुज्ञा नाम सा य इष्टानिष्टाभ्युपगमः||६२|| अथ हेत्वन्तरं- हेत्वन्तरं नाम प्रकृतहेतौ वाच्ये यद्विकृतहेतुमाह||६३|| अथार्थान्तरम्- अर्थान्तरं नामैकस्मिन् वक्तव्येऽपरं यदाह| यथा- ज्वरलक्षणे वाच्ये प्रमेहलक्षणमाह||६४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 49 (65-66) · Śloka 66
അഥ നിഗ്രഹസ്ഥാനം- നിഗ്രഹസ്ഥാനം നാമ പരാജയപ്രാപ്തിഃ; തച്ച ത്രിരഭിഹിതസ്യ വാക്യസ്യാപരിജ്ഞാനം പരിഷദി വിജ്ഞാനവത്യാം, യദ്വാ അനനുയോജ്യസ്യാനുയോഗോऽനുയോജ്യസ്യ ചാനനുയോഗഃ| പ്രതിജ്ഞാഹാനിഃ, അഭ്യനുജ്ഞാ, കാലാതീതവചനമ്, അഹേതുഃ, ന്യൂനമ്, അധികം, വ്യര്ഥമ്, അനര്ഥകം, പുനരുക്തം, വിരുദ്ധം, ഹേത്വന്തരമ്, അര്ഥാന്തരം ച നിഗ്രഹസ്ഥാനമ്||൬൫|| ഇതി വാദമാര്ഗപദാനി യഥോദ്ദേശമഭിനിര്ദിഷ്ടാനി ഭവന്തി||൬൬||
अथ निग्रहस्थानं- निग्रहस्थानं नाम पराजयप्राप्तिः; तच्च त्रिरभिहितस्य वाक्यस्यापरिज्ञानं परिषदि विज्ञानवत्यां, यद्वा अननुयोज्यस्यानुयोगोऽनुयोज्यस्य चाननुयोगः| प्रतिज्ञाहानिः, अभ्यनुज्ञा, कालातीतवचनम्, अहेतुः, न्यूनम्, अधिकं, व्यर्थम्, अनर्थकं, पुनरुक्तं, विरुद्धं, हेत्वन्तरम्, अर्थान्तरं च निग्रहस्थानम्||६५|| इति वादमार्गपदानि यथोद्देशमभिनिर्दिष्टानि भवन्ति||६६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 50 (67) · Śloka 67
വാദസ്തു ഖലു ഭിഷജാം പ്രവര്തമാനോ പ്രവര്തേതായുര്വേദ ഏവ, നാന്യത്ര| അത്ര ഹി വാക്യപ്രതിവാക്യവിസ്തരാഃ കേവലാശ്ചോപപത്തയഃ സര്വാധികരണേഷു| താഃ സര്വാഃ സമവേക്ഷ്യാവേക്ഷ്യ സര്വം വാക്യം ബ്രൂയാത്, നാപ്രകൃതകമശാസ്ത്രമപരീക്ഷിതമസാധകമാകുലമവ്യാപകം വാ| സര്വം ച ഹേതുമദ്ബ്രൂയാത്| ഹേതുമന്തോ ഹ്യകലുഷാഃ സര്വ ഏവ വാദവിഗ്രഹാശ്ചികിത്സിതേ കാരണഭൂതാഃ, പ്രശസ്തബുദ്ധിവര്ധകത്വാത്; സര്വാരമ്ഭസിദ്ധിം ഹ്യാവഹത്യനുപഹതാ ബുദ്ധിഃ||൬൭||
वादस्तु खलु भिषजां प्रवर्तमानो प्रवर्तेतायुर्वेद एव, नान्यत्र| अत्र हि वाक्यप्रतिवाक्यविस्तराः केवलाश्चोपपत्तयः सर्वाधिकरणेषु| ताः सर्वाः समवेक्ष्यावेक्ष्य सर्वं वाक्यं ब्रूयात्, नाप्रकृतकमशास्त्रमपरीक्षितमसाधकमाकुलमव्यापकं वा| सर्वं च हेतुमद्ब्रूयात्| हेतुमन्तो ह्यकलुषाः सर्व एव वादविग्रहाश्चिकित्सिते कारणभूताः, प्रशस्तबुद्धिवर्धकत्वात्; सर्वारम्भसिद्धिं ह्यावहत्यनुपहता बुद्धिः||६७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 51 (68) · Śloka 68
ഇമാനി ഖലു താവദിഹ കാനിചിത് പ്രകരണാനി ഭിഷജാം ജ്ഞാനാര്ഥമുപദേക്ഷ്യാമഃ| ജ്ഞാനപൂര്വകം ഹി കര്മണാം സമാരമ്ഭം പ്രശംസന്തി കുശലാഃ| ജ്ഞാത്വാ ഹി കാരണ-കരണ-കാര്യയോനി-കാര്യ-കാര്യഫലാനുബന്ധ-ദേശ-കാല-പ്രവൃത്ത്യുപായാന് സമ്യഗഭിനിര്വര്തമാനഃ കാര്യാഭിനിര്വൃത്താവിഷ്ടഫലാനുബന്ധം കാര്യമഭിനിര്വര്തയത്യനതിമഹതാ യത്നേന കര്താ||൬൮||
इमानि खलु तावदिह कानिचित् प्रकरणानि भिषजां ज्ञानार्थमुपदेक्ष्यामः| ज्ञानपूर्वकं हि कर्मणां समारम्भं प्रशंसन्ति कुशलाः| ज्ञात्वा हि कारण-करण-कार्ययोनि-कार्य-कार्यफलानुबन्ध-देश-काल-प्रवृत्त्युपायान् सम्यगभिनिर्वर्तमानः कार्याभिनिर्वृत्ताविष्टफलानुबन्धं कार्यमभिनिर्वर्तयत्यनतिमहता यत्नेन कर्ता||६८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 52 (69) · Śloka 69
തത്ര കാരണം നാമ തദ് യത് കരോതി, സ ഏവ ഹേതുഃ, സ കര്താ||൬൯||
तत्र कारणं नाम तद् यत् करोति, स एव हेतुः, स कर्ता||६९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 53 (70) · Śloka 70
കരണം പുനസ്തദ് യദുപകരണായോപകല്പതേ കര്തുഃ കാര്യാഭിനിര്വൃത്തൌ പ്രയതമാനസ്യ||൭൦||
करणं पुनस्तद् यदुपकरणायोपकल्पते कर्तुः कार्याभिनिर्वृत्तौ प्रयतमानस्य||७०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 54 (71) · Śloka 71
കാര്യയോനിസ്തു സാ യാ വിക്രിയമാണാ കാര്യത്വമാപദ്യതേ||൭൧||
कार्ययोनिस्तु सा या विक्रियमाणा कार्यत्वमापद्यते||७१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 55 (72) · Śloka 72
കാര്യം തു തദ്യസ്യാഭിനിര്വൃത്തിമഭിസന്ധായ കര്താ പ്രവര്തതേ||൭൨||
कार्यं तु तद्यस्याभिनिर्वृत्तिमभिसन्धाय कर्ता प्रवर्तते||७२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 56 (73) · Śloka 73
കാര്യഫലം പുനസ്തദ് യത്പ്രയോജനാ കാര്യാഭിനിര്വൃത്തിരിഷ്യതേ||൭൩||
कार्यफलं पुनस्तद् यत्प्रयोजना कार्याभिनिर्वृत्तिरिष्यते||७३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 57 (74) · Śloka 74
അനുബന്ധഃ ഖലു സ യഃ കര്താരമവശ്യമനുബധ്നാതി കാര്യാദുത്തരകാലം കാര്യനിമിത്തഃ ശുഭോ വാऽപ്യശുഭോ ഭാവഃ||൭൪||
अनुबन्धः खलु स यः कर्तारमवश्यमनुबध्नाति कार्यादुत्तरकालं कार्यनिमित्तः शुभो वाऽप्यशुभो भावः||७४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 58 (75) · Śloka 75
ദേശസ്ത്വധിഷ്ഠാനമ്||൭൫||
देशस्त्वधिष्ठानम्||७५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 59 (76) · Śloka 76
കാലഃ പുനഃ പരിണാമഃ||൭൬||
कालः पुनः परिणामः||७६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 60 (77) · Śloka 77
പ്രവൃത്തിസ്തു ഖലു ചേഷ്ടാ കാര്യാര്ഥാ; സൈവ ക്രിയാ, കര്മ, യത്നഃ, കാര്യസമാരമ്ഭശ്ച||൭൭||
प्रवृत्तिस्तु खलु चेष्टा कार्यार्था; सैव क्रिया, कर्म, यत्नः, कार्यसमारम्भश्च||७७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 61 (78) · Śloka 78
ഉപായഃ പുനസ്ത്രയാണാം കാരണാദീനാം സൌഷ്ഠവമഭിവിധാനം ച സമ്യക് കാര്യകാര്യഫലാനുബന്ധവര്ജ്യാനാം, കാര്യാണാമഭിനിര്വര്തക ഇത്യതസ്തൂപായഃ ; കൃതേ നോപായാര്ഥോऽസ്തി, ന ച വിദ്യതേ തദാത്വേ, കൃതാച്ചോത്തരകാലം ഫലം, ഫലാച്ചാനുബന്ധ ഇതി||൭൮||
उपायः पुनस्त्रयाणां कारणादीनां सौष्ठवमभिविधानं च सम्यक् कार्यकार्यफलानुबन्धवर्ज्यानां, कार्याणामभिनिर्वर्तक इत्यतस्तूपायः ; कृते नोपायार्थोऽस्ति, न च विद्यते तदात्वे, कृताच्चोत्तरकालं फलं, फलाच्चानुबन्ध इति||७८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 62 (79) · Śloka 79
ഏതദ്ദശവിധമഗ്രേ പരീക്ഷ്യം, തതോऽനന്തരം കാര്യാര്ഥാ പ്രവൃത്തിരിഷ്ടാ| തസ്മാദ്ഭിഷക് കാര്യം ചികീര്ഷുഃ പ്രാക് കാര്യസമാരമ്ഭാത് പരീക്ഷയാ കേവലം പരീക്ഷ്യം പരീക്ഷ്യ കര്മ സമാരഭേത കര്തുമ്||൭൯||
एतद्दशविधमग्रे परीक्ष्यं, ततोऽनन्तरं कार्यार्था प्रवृत्तिरिष्टा| तस्माद्भिषक् कार्यं चिकीर्षुः प्राक् कार्यसमारम्भात् परीक्षया केवलं परीक्ष्यं परीक्ष्य कर्म समारभेत कर्तुम्||७९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 63 (80) · Śloka 80
തത്ര ചേദ്ഭിഷഗഭിഷഗ്വാ ഭിഷജം കശ്ചിദേവം ഖലു പൃച്ഛേദ്- വമനവിരേചനാസ്ഥാപനാനുവാസനശിരോവിരേചനാനി പ്രയോക്തുകാമേന ഭിഷജാ കതിവിധയാ പരീക്ഷയാ കതിവിധമേവ പരീക്ഷ്യം, കശ്ചാത്ര പരീക്ഷ്യവിശേഷഃ, കഥം ച പരീക്ഷിതവ്യഃ, കിമ്പ്രയോജനാ ച പരീക്ഷാ, ക്വ ച വമനാദീനാം പ്രവൃത്തിഃ, ക്വ ച നിവൃത്തിഃ, പ്രവൃത്തിനിവൃത്തിലക്ഷണസംയോഗേ ച കിം നൈഷ്ഠികം, കാനി ച വമനാദീനാം ഭേഷജദ്രവ്യാണ്യുപയോഗം ഗച്ഛന്തീതി||൮൦||
तत्र चेद्भिषगभिषग्वा भिषजं कश्चिदेवं खलु पृच्छेद्- वमनविरेचनास्थापनानुवासनशिरोविरेचनानि प्रयोक्तुकामेन भिषजा कतिविधया परीक्षया कतिविधमेव परीक्ष्यं, कश्चात्र परीक्ष्यविशेषः, कथं च परीक्षितव्यः, किम्प्रयोजना च परीक्षा, क्व च वमनादीनां प्रवृत्तिः, क्व च निवृत्तिः, प्रवृत्तिनिवृत्तिलक्षणसंयोगे च किं नैष्ठिकं, कानि च वमनादीनां भेषजद्रव्याण्युपयोगं गच्छन्तीति||८०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 64 (81) · Śloka 81
സ ഏവം പൃഷ്ടോ യദി മോഹയിതുമിച്ഛേത്, ബ്രൂയാദേനം- ബഹുവിധാ ഹി പരീക്ഷാ തഥാ പരീക്ഷ്യവിധിഭേദഃ, കതമേന വിധിഭേദപ്രകൃത്യന്തരേണ ഭിന്നയാ പരീക്ഷയാ കേന വാ വിധിഭേദപ്രകൃത്യന്തരേണ പരീക്ഷ്യസ്യ ഭിന്നസ്യ ഭേദാഗ്രം ഭവാന് പൃച്ഛത്യാഖ്യായമാനം ; നേദാനീം ഭവതോऽന്യേന വിധിഭേദപ്രകൃത്യന്തരേണ ഭിന്നയാ പരീക്ഷയാऽന്യേന വാ വിധിഭേദപ്രകൃത്യന്തരേണ പരീക്ഷ്യസ്യ ഭിന്നസ്യാഭിലഷിതമര്ഥം ശ്രോതുമഹമന്യേന പരീക്ഷാവിധിഭേദേനാന്യേന വാ വിധിഭേദപ്രകൃത്യന്തരേണ പരീക്ഷ്യം ഭിത്ത്വാऽന്യഥാऽऽചക്ഷാണ ഇച്ഛാം പൂരയേയമിതി||൮൧||
स एवं पृष्टो यदि मोहयितुमिच्छेत्, ब्रूयादेनं- बहुविधा हि परीक्षा तथा परीक्ष्यविधिभेदः, कतमेन विधिभेदप्रकृत्यन्तरेण भिन्नया परीक्षया केन वा विधिभेदप्रकृत्यन्तरेण परीक्ष्यस्य भिन्नस्य भेदाग्रं भवान् पृच्छत्याख्यायमानं ; नेदानीं भवतोऽन्येन विधिभेदप्रकृत्यन्तरेण भिन्नया परीक्षयाऽन्येन वा विधिभेदप्रकृत्यन्तरेण परीक्ष्यस्य भिन्नस्याभिलषितमर्थं श्रोतुमहमन्येन परीक्षाविधिभेदेनान्येन वा विधिभेदप्रकृत्यन्तरेण परीक्ष्यं भित्त्वाऽन्यथाऽऽचक्षाण इच्छां पूरयेयमिति||८१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 65 (82) · Śloka 82
സ യദുത്തരം ബ്രൂയാത്തത് സമീക്ഷ്യോത്തരം വാച്യം സ്യാദ്യഥോക്തം ച പ്രതിവചനവിധിമവേക്ഷ്യ; സമ്യക് യദി തു ബ്രൂയാന്ന ചൈനം മോഹയിതുമിച്ഛേത്, പ്രാപ്തം തു വചനകാലം മന്യേത, കാമമസ്മൈ ബ്രൂയാദാപ്തമേവ നിഖിലേന||൮൨||
स यदुत्तरं ब्रूयात्तत् समीक्ष्योत्तरं वाच्यं स्याद्यथोक्तं च प्रतिवचनविधिमवेक्ष्य; सम्यक् यदि तु ब्रूयान्न चैनं मोहयितुमिच्छेत्, प्राप्तं तु वचनकालं मन्येत, काममस्मै ब्रूयादाप्तमेव निखिलेन||८२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 66 (83) · Śloka 83
ദ്വിവിധാ തു ഖലു പരീക്ഷാ ജ്ഞാനവതാം- പ്രത്യക്ഷമ്, അനുമാനം ച| ഏതദ്ധി ദ്വയമുപദേശശ്ച പരീക്ഷാ സ്യാത്| ഏവമേഷാ ദ്വിവിധാ പരീക്ഷാ, ത്രിവിധാ വാ സഹോപദേശേന||൮൩||
द्विविधा तु खलु परीक्षा ज्ञानवतां- प्रत्यक्षम्, अनुमानं च| एतद्धि द्वयमुपदेशश्च परीक्षा स्यात्| एवमेषा द्विविधा परीक्षा, त्रिविधा वा सहोपदेशेन||८३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 67 (84) · Śloka 84
ദശവിധം തു പരീക്ഷ്യം കാരണാദി യദുക്തമഗ്രേ, തദിഹ ഭിഷഗാദിഷു സംസാര്യ സന്ദര്ശയിഷ്യാമഃ- ഇഹ കാര്യപ്രാപ്തൌ കാരണം ഭിഷക്, കരണം പുനര്ഭേഷജം, കാര്യയോനിര്ധാതുവൈഷമ്യം, കാര്യം ധാതുസാമ്യം, കാര്യഫലം സുഖാവാപ്തിഃ, അനുബന്ധഃ ഖല്വായുഃ, ദേശോ ഭൂമിരാതുരശ്ച, കാലഃ പുനഃ സംവത്സരശ്ചാതുരാവസ്ഥാ ച, പ്രവൃത്തിഃ പ്രതികര്മസമാരമ്ഭഃ, ഉപായസ്തു ഭിഷഗാദീനാം സൌഷ്ഠവമഭിവിധാനം ച സമ്യക്| ഇഹാപ്യസ്യോപായസ്യ വിഷയഃ പൂര്വേണൈവോപായവിശേഷേണ വ്യാഖ്യാതഃ| ഇതി കാരണാദീനി ദശ ദശസു ഭിഷഗാദിഷു സംസാര്യ സന്ദര്ശിതാനി, തഥൈവാനുപൂര്വ്യൈതദ്ദശവിധം പരീക്ഷ്യമുക്തം ച||൮൪||
दशविधं तु परीक्ष्यं कारणादि यदुक्तमग्रे, तदिह भिषगादिषु संसार्य सन्दर्शयिष्यामः- इह कार्यप्राप्तौ कारणं भिषक्, करणं पुनर्भेषजं, कार्ययोनिर्धातुवैषम्यं, कार्यं धातुसाम्यं, कार्यफलं सुखावाप्तिः, अनुबन्धः खल्वायुः, देशो भूमिरातुरश्च, कालः पुनः संवत्सरश्चातुरावस्था च, प्रवृत्तिः प्रतिकर्मसमारम्भः, उपायस्तु भिषगादीनां सौष्ठवमभिविधानं च सम्यक्| इहाप्यस्योपायस्य विषयः पूर्वेणैवोपायविशेषेण व्याख्यातः| इति कारणादीनि दश दशसु भिषगादिषु संसार्य सन्दर्शितानि, तथैवानुपूर्व्यैतद्दशविधं परीक्ष्यमुक्तं च||८४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 68 (85-86) · Śloka 86
തസ്യ യോ യോ വിശേഷോ യഥാ യഥാ ച പരീക്ഷിതവ്യഃ, സ തഥാ തഥാ വ്യാഖ്യാസ്യതേ||൮൫|| കാരണം ഭിഷഗിത്യുക്തമഗ്രേ, തസ്യ പരീക്ഷാ- ഭിഷങ്നാമ യോ ഭിഷജ്യതി, യഃ സൂത്രാര്ഥപ്രയോഗകുശലഃ, യസ്യ ചായുഃ സര്വഥാ വിദിതം യഥാവത്| സ ച സര്വധാതുസാമ്യം ചികീര്ഷന്നാത്മാനമേവാദിതഃ പരീക്ഷേത ഗുണിഷു ഗുണതഃ കാര്യാഭിനിര്വൃത്തിം പശ്യന്, കച്ചിദഹമസ്യ കാര്യസ്യാഭിനിര്വര്തനേ സമര്ഥോ ന വേതി; തത്രേമേ ഭിഷഗ്ഗുണാ യൈരുപപന്നോ ഭിഷഗ്ധാതുസാമ്യാഭിനിര്വര്തനേ സമര്ഥോ ഭവതി; തദ്യഥാ- പര്യവദാതശ്രുതതാ, പരിദൃഷ്ടകര്മതാ, ദാക്ഷ്യം, ശൌചം, ജിതഹസ്തതാ, ഉപകരണവത്താ, സര്വേന്ദ്രിയോപപന്നതാ, പ്രകൃതിജ്ഞതാ, പ്രതിപത്തിജ്ഞാതാ ചേതി||൮൬||
तस्य यो यो विशेषो यथा यथा च परीक्षितव्यः, स तथा तथा व्याख्यास्यते||८५|| कारणं भिषगित्युक्तमग्रे, तस्य परीक्षा- भिषङ्नाम यो भिषज्यति, यः सूत्रार्थप्रयोगकुशलः, यस्य चायुः सर्वथा विदितं यथावत्| स च सर्वधातुसाम्यं चिकीर्षन्नात्मानमेवादितः परीक्षेत गुणिषु गुणतः कार्याभिनिर्वृत्तिं पश्यन्, कच्चिदहमस्य कार्यस्याभिनिर्वर्तने समर्थो न वेति; तत्रेमे भिषग्गुणा यैरुपपन्नो भिषग्धातुसाम्याभिनिर्वर्तने समर्थो भवति; तद्यथा- पर्यवदातश्रुतता, परिदृष्टकर्मता, दाक्ष्यं, शौचं, जितहस्तता, उपकरणवत्ता, सर्वेन्द्रियोपपन्नता, प्रकृतिज्ञता, प्रतिपत्तिज्ञाता चेति||८६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 69 (87) · Śloka 87
കരണം പുനര്ഭേഷജമ്| ഭേഷജം നാമ തദ്യദുപകരണായോപകല്പതേ ഭിഷജോ ധാതുസാമ്യാഭിനിര്വൃത്തൌ പ്രയതമാനസ്യ വിശേഷതശ്ചോപായാന്തേഭ്യഃ| തദ്ദ്വിവിധം വ്യപാശ്രയഭേദാത്- ദൈവവ്യപാശ്രയം, യുക്തിവ്യപാശ്രയം ചേതി| തത്ര ദൈവവ്യപാശ്രയം- മന്ത്രൌഷധിമണിമങ്ഗലബല്യുപഹാരഹോമനിയമപ്രായശ്ചിത്തോപവാസസ്വസ്ത്യയനപ്രണിപാതഗമനാദി, യുക്തിവ്യപാശ്രയം- സംശോധനോപശമനേ ചേഷ്ടാശ്ച ദൃഷ്ടഫലാഃ| ഏതച്ചൈവ ഭേഷജമങ്ഗഭേദാദപി ദ്വിവിധം- ദ്രവ്യഭൂതമഃ, അദ്രവ്യഭൂതം ച| തത്ര യദദ്രവ്യഭൂതം തദുപായാഭിപ്ലുതമ്| ഉപായോ നാമ ഭയദര്ശനവിസ്മാപനവിസ്മാരണക്ഷോഭണഹര്ഷണഭര്ത്സനവധബന്ധസ്വപ്നസംവാഹനാദിരമൂര്തോ ഭാവവിശേഷോ യഥോക്താഃ സിദ്ധ്യുപായാശ്ചോപായാഭിപ്ലുതാ ഇതി| യത്തു ദ്രവ്യഭൂതം തദ്വമനാദിഷു യോഗമുപൈതി| തസ്യാപീയം പരീക്ഷാ- ഇദമേവമ്പ്രകൃത്യൈവങ്ഗുണമേവമ്പ്രഭാവമസ്മിന് ദേശേ ജാതമസ്മിന്നൃതാവേവം ഗൃഹീതമേവം നിഹിതമേവമുപസ്കൃതമനയാ ച മാത്രയാ യുക്തമസ്മിന് വ്യാധാവേവംവിധസ്യ പുരുഷസ്യൈവതാവന്തം ദോഷമപകര്ഷത്യുപശമയതി വാ, യദന്യദപി ചൈവംവിധം ഭേഷജം ഭവേത്തച്ചാനേന വിശേഷേണ യുക്തമിതി||൮൭||
करणं पुनर्भेषजम्| भेषजं नाम तद्यदुपकरणायोपकल्पते भिषजो धातुसाम्याभिनिर्वृत्तौ प्रयतमानस्य विशेषतश्चोपायान्तेभ्यः| तद्द्विविधं व्यपाश्रयभेदात्- दैवव्यपाश्रयं, युक्तिव्यपाश्रयं चेति| तत्र दैवव्यपाश्रयं- मन्त्रौषधिमणिमङ्गलबल्युपहारहोमनियमप्रायश्चित्तोपवासस्वस्त्ययनप्रणिपातगमनादि, युक्तिव्यपाश्रयं- संशोधनोपशमने चेष्टाश्च दृष्टफलाः| एतच्चैव भेषजमङ्गभेदादपि द्विविधं- द्रव्यभूतमः, अद्रव्यभूतं च| तत्र यदद्रव्यभूतं तदुपायाभिप्लुतम्| उपायो नाम भयदर्शनविस्मापनविस्मारणक्षोभणहर्षणभर्त्सनवधबन्धस्वप्नसंवाहनादिरमूर्तो भावविशेषो यथोक्ताः सिद्ध्युपायाश्चोपायाभिप्लुता इति| यत्तु द्रव्यभूतं तद्वमनादिषु योगमुपैति| तस्यापीयं परीक्षा- इदमेवम्प्रकृत्यैवङ्गुणमेवम्प्रभावमस्मिन् देशे जातमस्मिन्नृतावेवं गृहीतमेवं निहितमेवमुपस्कृतमनया च मात्रया युक्तमस्मिन् व्याधावेवंविधस्य पुरुषस्यैवतावन्तं दोषमपकर्षत्युपशमयति वा, यदन्यदपि चैवंविधं भेषजं भवेत्तच्चानेन विशेषेण युक्तमिति||८७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 70 (88) · Śloka 88
കാര്യയോനിര്ധാതുവൈഷമ്യം, തസ്യ ലക്ഷണം വികാരാഗമഃ| പരീക്ഷാ ത്വസ്യ വികാരപ്രകൃതേശ്ചൈവോനാതിരിക്തലിങ്ഗവിശേഷാവേക്ഷണം വികാരസ്യ ച സാധ്യാസാധ്യമൃദുദാരുണലിങ്ഗവിശേഷാവേക്ഷണമിതി||൮൮||
कार्ययोनिर्धातुवैषम्यं, तस्य लक्षणं विकारागमः| परीक्षा त्वस्य विकारप्रकृतेश्चैवोनातिरिक्तलिङ्गविशेषावेक्षणं विकारस्य च साध्यासाध्यमृदुदारुणलिङ्गविशेषावेक्षणमिति||८८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 71 (89) · Śloka 89
കാര്യം ധാതുസാമ്യം, തസ്യ ലക്ഷണം വികാരോപശമഃ| പരീക്ഷാ ത്വസ്യ- രുഗുപശമനം, സ്വരവര്ണയോഗഃ, ശരീരോപചയഃ, ബലവൃദ്ധിഃ, അഭ്യവഹാര്യാഭിലാഷഃ, രുചിരാഹാരകാലേ, അഭ്യവഹൃതസ്യ ചാഹാരസ്യ കാലേ സമ്യഗ്ജരണം, നിദ്രാലാഭോ യഥാകാലം, വൈകാരിണാം ച സ്വപ്നാനാമദര്ശനം, സുഖേന ച പ്രതിബോധനം, വാതമൂത്രപുരീഷരേതസാം മുക്തിഃ, സര്വാകാരൈര്മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയാണാം ചാവ്യാപത്തിരിതി||൮൯||
कार्यं धातुसाम्यं, तस्य लक्षणं विकारोपशमः| परीक्षा त्वस्य- रुगुपशमनं, स्वरवर्णयोगः, शरीरोपचयः, बलवृद्धिः, अभ्यवहार्याभिलाषः, रुचिराहारकाले, अभ्यवहृतस्य चाहारस्य काले सम्यग्जरणं, निद्रालाभो यथाकालं, वैकारिणां च स्वप्नानामदर्शनं, सुखेन च प्रतिबोधनं, वातमूत्रपुरीषरेतसां मुक्तिः, सर्वाकारैर्मनोबुद्धीन्द्रियाणां चाव्यापत्तिरिति||८९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 72 (90) · Śloka 90
കാര്യഫലം സുഖാവാപ്തിഃ, തസ്യ ലക്ഷണം- മനോബുദ്ധീന്ദ്രിയശരീരതുഷ്ടിഃ||൯൦||
कार्यफलं सुखावाप्तिः, तस्य लक्षणं- मनोबुद्धीन्द्रियशरीरतुष्टिः||९०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 73 (91) · Śloka 91
അനുബന്ധസ്തു ഖല്വായുഃ, തസ്യ ലക്ഷണം- പ്രാണൈഃ സഹ സംയോഗഃ||൯൧||
अनुबन्धस्तु खल्वायुः, तस्य लक्षणं- प्राणैः सह संयोगः||९१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 74 (92-93) · Śloka 93
ദേശസ്തു ഭൂമിരാതുരശ്ച||൯൨|| തത്ര ഭൂമിപരീക്ഷാ ആതുരപരിജ്ഞാനഹേതോര്വാ സ്യാദൌഷധപരിജ്ഞാനഹേതോര്വാ| തത്ര താവദിയമാതുരപരിജ്ഞാനഹേതോഃ| തദ്യഥാ- അയം കസ്മിന് ഭൂമിദേശേ ജാതഃ സംവൃദ്ധോ വ്യാധിതോ വാ; തസ്മിംശ്ച ഭൂമിദേശേ മനുഷ്യാണാമിദമാഹാരജാതമ്, ഇദം വിഹാരജാതമ്, ഇദമാചാരജാതമ്, ഏതാവച്ച ബലമ്, ഏവംവിധം സത്ത്വമ്, ഏവംവിധം സാത്മ്യമ്, ഏവംവിധോ ദോഷഃ, ഭക്തിരിയമ്, ഇമേ വ്യാധയഃ, ഹിതമിദമ്, അഹിതമിദമിതി പ്രായോഗ്രഹണേന | ഔഷധപരിജ്ഞാനഹേതോസ്തു കല്പേഷു ഭൂമിപരീക്ഷാ വക്ഷ്യതേ||൯൩||
देशस्तु भूमिरातुरश्च||९२|| तत्र भूमिपरीक्षा आतुरपरिज्ञानहेतोर्वा स्यादौषधपरिज्ञानहेतोर्वा| तत्र तावदियमातुरपरिज्ञानहेतोः| तद्यथा- अयं कस्मिन् भूमिदेशे जातः संवृद्धो व्याधितो वा; तस्मिंश्च भूमिदेशे मनुष्याणामिदमाहारजातम्, इदं विहारजातम्, इदमाचारजातम्, एतावच्च बलम्, एवंविधं सत्त्वम्, एवंविधं सात्म्यम्, एवंविधो दोषः, भक्तिरियम्, इमे व्याधयः, हितमिदम्, अहितमिदमिति प्रायोग्रहणेन | औषधपरिज्ञानहेतोस्तु कल्पेषु भूमिपरीक्षा वक्ष्यते||९३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 75 (94) · Śloka 94
ആതുരസ്തു ഖലു കാര്യദേശഃ| തസ്യ പരീക്ഷാ ആയുഷഃ പ്രമാണജ്ഞാനഹേതോര്വാ സ്യാദ്, ബലദോഷപ്രമാണജ്ഞാനഹേതോര്വാ| തത്ര താവദിയം ബലദോഷപ്രമാണജ്ഞാനഹേതോഃ; ദോഷപ്രമാണാനുരൂപോ ഹി ഭേഷജപ്രമാണവികല്പോ ബലപ്രമാണവിശേഷാപേക്ഷോ ഭവതി| സഹസാ ഹ്യതിബലമൌഷധമപരീക്ഷകപ്രയുക്തമല്പബലമാതുരമതിപാതയേത്; ന ഹ്യതിബലാന്യാഗ്നേയവായവീയാന്യൌഷധാന്യഗ്നിക്ഷാരശസ്ത്രകര്മാണി വാ ശക്യന്തേऽല്പബലൈഃ സോഢുമ്; അസഹ്യാതിതീക്ഷ്ണവേഗത്വാദ്ധിതാനി സദ്യഃപ്രാണഹരാണി സ്യുഃ| ഏതച്ചൈവ കാരണമപേക്ഷമാണാ ഹീനബലമാതുരമവിഷാദകരൈര്മൃദുസുകുമാരപ്രായൈരുത്തരോത്തരഗുരുഭിരവിഭ്രമൈരനാത്യയികൈശ്ചോപചരന്ത്യൌഷധൈഃ; വിശേഷതശ്ച നാരീഃ, താ ഹ്യനവസ്ഥിതമൃദുവിവൃതവിക്ലവഹൃദയാഃ പ്രായഃ സുകുമാര്യോऽബലാഃ പരസംസ്തഭ്യാശ്ച| തഥാ ബലവതി ബലവദ്വ്യാധിപരിഗതേ സ്വല്പബലമൌഷധമപരീക്ഷകപ്രയുക്തമസാധകമേവ ഭവതി| തസ്മാദാതുരം പരീക്ഷേത പ്രകൃതിതശ്ച, വികൃതിതശ്ച, സാരതശ്ച, സംഹനനതശ്ച, പ്രമാണതശ്ച, സാത്മ്യതശ്ച, സത്ത്വതശ്ച, ആഹാരശക്തിതശ്ച, വ്യായാമശക്തിതശ്ച, വയസ്തശ്ചേതി, ബലപ്രമാണവിശേഷഗ്രഹണഹേതോഃ||൯൪||
आतुरस्तु खलु कार्यदेशः| तस्य परीक्षा आयुषः प्रमाणज्ञानहेतोर्वा स्याद्, बलदोषप्रमाणज्ञानहेतोर्वा| तत्र तावदियं बलदोषप्रमाणज्ञानहेतोः; दोषप्रमाणानुरूपो हि भेषजप्रमाणविकल्पो बलप्रमाणविशेषापेक्षो भवति| सहसा ह्यतिबलमौषधमपरीक्षकप्रयुक्तमल्पबलमातुरमतिपातयेत्; न ह्यतिबलान्याग्नेयवायवीयान्यौषधान्यग्निक्षारशस्त्रकर्माणि वा शक्यन्तेऽल्पबलैः सोढुम्; असह्यातितीक्ष्णवेगत्वाद्धितानि सद्यःप्राणहराणि स्युः| एतच्चैव कारणमपेक्षमाणा हीनबलमातुरमविषादकरैर्मृदुसुकुमारप्रायैरुत्तरोत्तरगुरुभिरविभ्रमैरनात्ययिकैश्चोपचरन्त्यौषधैः; विशेषतश्च नारीः, ता ह्यनवस्थितमृदुविवृतविक्लवहृदयाः प्रायः सुकुमार्योऽबलाः परसंस्तभ्याश्च| तथा बलवति बलवद्व्याधिपरिगते स्वल्पबलमौषधमपरीक्षकप्रयुक्तमसाधकमेव भवति| तस्मादातुरं परीक्षेत प्रकृतितश्च, विकृतितश्च, सारतश्च, संहननतश्च, प्रमाणतश्च, सात्म्यतश्च, सत्त्वतश्च, आहारशक्तितश्च, व्यायामशक्तितश्च, वयस्तश्चेति, बलप्रमाणविशेषग्रहणहेतोः||९४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 76 (95) · Śloka 95
തത്ര പ്രകൃത്യാദീന് ഭാവാനനുവ്യാഖ്യാസ്യാമഃ | തദ്യഥാ- ശുക്രശോണിതപ്രകൃതിം, കാലഗര്ഭാശയപ്രകൃതിം, ആതുരാഹാരവിഹാരപ്രകൃതിം, മഹാഭൂതവികാരപ്രകൃതിം ച ഗര്ഭശരീരമപേക്ഷതേ| ഏതാനി ഹി യേന യേന ദോഷേണാധികേനൈകേനാനേകേന വാ സമനുബധ്യന്തേ, തേന തേന ദോഷേണ ഗര്ഭോऽനുബധ്യതേ; തതഃ സാ സാ ദോഷപ്രകൃതിരുച്യതേ മനുഷ്യാണാം ഗര്ഭാദിപ്രവൃത്താ| തസ്മാച്ഛ്ലേഷ്മലാഃ പ്രകൃത്യാ കേചിത്, പിത്തലാഃ കേചിത്, വാതലാഃ കേചിത്, സംസൃഷ്ടാഃ കേചിത്, സമധാതവഃ കേചിദ്ഭവന്തി| തേഷാം ഹി ലക്ഷണാനി വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ||൯൫||
तत्र प्रकृत्यादीन् भावाननुव्याख्यास्यामः | तद्यथा- शुक्रशोणितप्रकृतिं, कालगर्भाशयप्रकृतिं, आतुराहारविहारप्रकृतिं, महाभूतविकारप्रकृतिं च गर्भशरीरमपेक्षते| एतानि हि येन येन दोषेणाधिकेनैकेनानेकेन वा समनुबध्यन्ते, तेन तेन दोषेण गर्भोऽनुबध्यते; ततः सा सा दोषप्रकृतिरुच्यते मनुष्याणां गर्भादिप्रवृत्ता| तस्माच्छ्लेष्मलाः प्रकृत्या केचित्, पित्तलाः केचित्, वातलाः केचित्, संसृष्टाः केचित्, समधातवः केचिद्भवन्ति| तेषां हि लक्षणानि व्याख्यास्यामः||९५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 77 (96) · Śloka 96
ശ്ലേഷ്മാ ഹി സ്നിഗ്ധശ്ലക്ഷ്ണമൃദുമധുരസാരസാന്ദ്രമന്ദസ്തിമിതഗുരുശീതവിജ്ജലാച്ഛഃ| തസ്യ സ്നേഹാച്ഛ്ലേഷ്മലാഃ സ്നിഗ്ധാങ്ഗാഃ, ശ്ലക്ഷ്ണത്വാച്ഛ്ലക്ഷ്ണാങ്ഗാഃ, മൃദുത്വാദ്ദൃഷ്ടിസുഖസുകുമാരാവദാതഗാത്രാഃ, മാധുര്യാത് പ്രഭൂതശുക്രവ്യവായാപത്യാഃ, സാരത്വാത് സാരസംഹതസ്ഥിരശരീരാഃ, സാന്ദ്രത്വാദുപചിതപരിപൂര്ണസര്വാങ്ഗാഃ, മന്ദത്വാന്മന്ദചേഷ്ടാഹാരവ്യാഹാരാഃ, സ്തൈമിത്യാദശീഘ്രാരമ്ഭക്ഷോഭവികാരാഃ, ഗുരുത്വാത് സാരാധിഷ്ഠിതാവസ്ഥിതഗതയഃ, ശൈത്യാദല്പക്ഷുത്തൃഷ്ണാസന്താപസ്വേദദോഷാഃ, വിജ്ജലത്വാത് സുശ്ലിഷ്ടസാരസന്ധിബന്ധനാഃ, തഥാऽച്ഛത്വാത് പ്രസന്നദര്ശനാനനാഃ പ്രസന്നസ്നിഗ്ധവര്ണസ്വരാശ്ച ഭവന്തി| ത ഏവങ്ഗുണയോഗാച്ഛ്ലേഷ്മലാ ബലവന്തോ വസുമന്തോ വിദ്യാവന്ത ഓജസ്വിനഃ ശാന്താ ആയുഷ്മന്തശ്ച ഭവന്തി||൯൬||
श्लेष्मा हि स्निग्धश्लक्ष्णमृदुमधुरसारसान्द्रमन्दस्तिमितगुरुशीतविज्जलाच्छः| तस्य स्नेहाच्छ्लेष्मलाः स्निग्धाङ्गाः, श्लक्ष्णत्वाच्छ्लक्ष्णाङ्गाः, मृदुत्वाद्दृष्टिसुखसुकुमारावदातगात्राः, माधुर्यात् प्रभूतशुक्रव्यवायापत्याः, सारत्वात् सारसंहतस्थिरशरीराः, सान्द्रत्वादुपचितपरिपूर्णसर्वाङ्गाः, मन्दत्वान्मन्दचेष्टाहारव्याहाराः, स्तैमित्यादशीघ्रारम्भक्षोभविकाराः, गुरुत्वात् साराधिष्ठितावस्थितगतयः, शैत्यादल्पक्षुत्तृष्णासन्तापस्वेददोषाः, विज्जलत्वात् सुश्लिष्टसारसन्धिबन्धनाः, तथाऽच्छत्वात् प्रसन्नदर्शनाननाः प्रसन्नस्निग्धवर्णस्वराश्च भवन्ति| त एवङ्गुणयोगाच्छ्लेष्मला बलवन्तो वसुमन्तो विद्यावन्त ओजस्विनः शान्ता आयुष्मन्तश्च भवन्ति||९६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 78 (97) · Śloka 97
പിത്തമുഷ്ണം തീക്ഷ്ണം ദ്രവം വിസ്രമമ്ലം കടുകഞ്ച| തസ്യൌഷ്ണ്യാത് പിത്തലാ ഭവന്ത്യുഷ്ണാസഹാ, ഉഷ്ണമുഖാഃ, സുകുമാരാവദാതഗാത്രാഃ , പ്രഭൂതവിപ്ലുവ്യങ്ഗതിലപിഡകാഃ, ക്ഷുത്പിപാസാവന്തഃ, ക്ഷിപ്രവലീപലിതഖാലിത്യദോഷാഃ, പ്രായോമൃദ്വല്പകപിലശ്മശ്രുലോമകേശാശ്ച; തൈക്ഷ്ണ്യാത്തീക്ഷ്ണപരാക്രമാഃ, തീക്ഷ്ണാഗ്നയഃ, പ്രഭൂതാശനപാനാഃ, ക്ലേശാസഹിഷ്ണവോ, ദന്ദശൂകാഃ; ദ്രവത്വാച്ഛിഥിലമൃദുസന്ധിമാംസാഃ, പ്രഭൂതസൃഷ്ടസ്വേദമൂത്രപുരീഷാശ്ച; വിസ്രത്വാത് പ്രഭൂതപൂതികക്ഷാസ്യശിരഃശരീരഗന്ധാഃ; കട്വമ്ലത്വാദല്പശുക്രവ്യവായാപത്യാഃ; ത ഏവങ്ഗുണയോഗാത് പിത്തലാ മധ്യബലാ മധ്യായുഷോ മധ്യജ്ഞാനവിജ്ഞാനവിത്തോപകരണവന്തശ്ച ഭവന്തി||൯൭||
पित्तमुष्णं तीक्ष्णं द्रवं विस्रमम्लं कटुकञ्च| तस्यौष्ण्यात् पित्तला भवन्त्युष्णासहा, उष्णमुखाः, सुकुमारावदातगात्राः , प्रभूतविप्लुव्यङ्गतिलपिडकाः, क्षुत्पिपासावन्तः, क्षिप्रवलीपलितखालित्यदोषाः, प्रायोमृद्वल्पकपिलश्मश्रुलोमकेशाश्च; तैक्ष्ण्यात्तीक्ष्णपराक्रमाः, तीक्ष्णाग्नयः, प्रभूताशनपानाः, क्लेशासहिष्णवो, दन्दशूकाः; द्रवत्वाच्छिथिलमृदुसन्धिमांसाः, प्रभूतसृष्टस्वेदमूत्रपुरीषाश्च; विस्रत्वात् प्रभूतपूतिकक्षास्यशिरःशरीरगन्धाः; कट्वम्लत्वादल्पशुक्रव्यवायापत्याः; त एवङ्गुणयोगात् पित्तला मध्यबला मध्यायुषो मध्यज्ञानविज्ञानवित्तोपकरणवन्तश्च भवन्ति||९७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 79 (98-99) · Śloka 99
വാതസ്തു രൂക്ഷലഘുചലബഹുശീഘ്രശീതപരുഷവിശദഃ| തസ്യ രൌക്ഷ്യാദ്വാതലാ രൂക്ഷാപചിതാല്പശരീരാഃ പ്രതതരൂക്ഷക്ഷാമസന്നസക്തജര്ജരസ്വരാ ജാഗരൂകാശ്ച ഭവന്തി, ലഘുത്വാല്ലഘുചപലഗതിചേഷ്ടാഹാരവ്യാഹാരാഃ, ചലത്വാദനവസ്ഥിതസന്ധ്യക്ഷിഭ്രൂഹന്വോഷ്ഠജിഹ്വാശിരഃസ്കന്ധപാണിപാദാഃ, ബഹുത്വാദ്ബഹുപ്രലാപകണ്ഡരാസിരാപ്രതാനാഃ, ശീഘ്രത്വാച്ഛ്രീഘ്രസമാരമ്ഭക്ഷോഭവികാരാഃ ശീഘ്രത്രാസരാഗവിരാഗാഃ ശ്രുതഗ്രാഹിണോऽല്പസ്മൃതയശ്ച, ശൈത്യാച്ഛീതാസഹിഷ്ണവഃ പ്രതതശീതകോദ്വേപകസ്തമ്ഭാഃ, പാരുഷ്യാത് പരുഷകേശശ്മശ്രുരോമനഖദശനവദനപാണിപാദാഃ, വൈശദ്യാത് സ്ഫുടിതാങ്ഗാവയവാഃ സതതസന്ധിശബ്ദഗാമിനശ്ച ഭവന്തി; ത ഏവങ്ഗുണയോഗാദ്വാതലാഃ പ്രായേണാല്പബലാശ്ചാല്പായുഷശ്ചാല്പാപത്യാശ്ചാല്പസാധനാശ്ചാല്പധനാശ്ച ഭവന്തി||൯൮|| സംസര്ഗാത് സംസൃഷ്ടലക്ഷണാഃ||൯൯||
वातस्तु रूक्षलघुचलबहुशीघ्रशीतपरुषविशदः| तस्य रौक्ष्याद्वातला रूक्षापचिताल्पशरीराः प्रततरूक्षक्षामसन्नसक्तजर्जरस्वरा जागरूकाश्च भवन्ति, लघुत्वाल्लघुचपलगतिचेष्टाहारव्याहाराः, चलत्वादनवस्थितसन्ध्यक्षिभ्रूहन्वोष्ठजिह्वाशिरःस्कन्धपाणिपादाः, बहुत्वाद्बहुप्रलापकण्डरासिराप्रतानाः, शीघ्रत्वाच्छ्रीघ्रसमारम्भक्षोभविकाराः शीघ्रत्रासरागविरागाः श्रुतग्राहिणोऽल्पस्मृतयश्च, शैत्याच्छीतासहिष्णवः प्रततशीतकोद्वेपकस्तम्भाः, पारुष्यात् परुषकेशश्मश्रुरोमनखदशनवदनपाणिपादाः, वैशद्यात् स्फुटिताङ्गावयवाः सततसन्धिशब्दगामिनश्च भवन्ति; त एवङ्गुणयोगाद्वातलाः प्रायेणाल्पबलाश्चाल्पायुषश्चाल्पापत्याश्चाल्पसाधनाश्चाल्पधनाश्च भवन्ति||९८|| संसर्गात् संसृष्टलक्षणाः||९९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 80 (100) · Śloka 100
സര്വഗുണസമുദിതാസ്തു സമധാതവഃ| ഇത്യേവം പ്രകൃതിതഃ പരീക്ഷേത||൧൦൦||
सर्वगुणसमुदितास्तु समधातवः| इत्येवं प्रकृतितः परीक्षेत||१००||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 81 (101) · Śloka 101
വികൃതിതശ്ചേതി വികൃതിരുച്യതേ വികാരഃ| തത്ര വികാരം ഹേതു-ദോഷ-ദൂഷ്യ-പ്രകൃതി-ദേശ-കാല-ബലവിശേഷൈര്ലിങ്ഗതശ്ച പരീക്ഷേത, ന ഹ്യന്തരേണ ഹേത്വാദീനാം ബലവിശേഷം വ്യാധിബലവിശേഷോപലബ്ധിഃ| യസ്യ ഹി വ്യാധേര്ദോഷ-ദൂഷ്യ-പ്രകൃതി-ദേശ-കാല-ബലസാമ്യം ഭവതി, മഹച്ച ഹേതുലിങ്ഗബലം, സ വ്യാധിര്ബലവാന് ഭവതി; തദ്വിപര്യയാച്ചാല്പബലഃ; മധ്യബലസ്തു ദോഷദൂഷ്യാദീനാമന്യതമസാമാന്യാദ്ധേതുലിങ്ഗമധ്യബലത്വാച്ചോപലഭ്യതേ||൧൦൧||
विकृतितश्चेति विकृतिरुच्यते विकारः| तत्र विकारं हेतु-दोष-दूष्य-प्रकृति-देश-काल-बलविशेषैर्लिङ्गतश्च परीक्षेत, न ह्यन्तरेण हेत्वादीनां बलविशेषं व्याधिबलविशेषोपलब्धिः| यस्य हि व्याधेर्दोष-दूष्य-प्रकृति-देश-काल-बलसाम्यं भवति, महच्च हेतुलिङ्गबलं, स व्याधिर्बलवान् भवति; तद्विपर्ययाच्चाल्पबलः; मध्यबलस्तु दोषदूष्यादीनामन्यतमसामान्याद्धेतुलिङ्गमध्यबलत्वाच्चोपलभ्यते||१०१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 82 (102-115) · Śloka 115
സാരതശ്ചേതി സാരാണ്യഷ്ടൌ പുരുഷാണാം ബലമാനവിശേഷജ്ഞാനാര്ഥമുപദിശ്യന്തേ; തദ്യഥാ- ത്വഗ്രക്തമാംസമേദോऽസ്ഥിമജ്ജശുക്രസത്ത്വാനീതി||൧൦൨|| തത്ര സ്നിഗ്ധശ്ലക്ഷ്ണമൃദുപ്രസന്നസൂക്ഷ്മാല്പഗമ്ഭീരസുകുമാരലോമാ സപ്രഭേവ ച ത്വക് ത്വക്സാരാണാമ്| സാ സാരതാ സുഖസൌഭാഗ്യൈശ്വര്യോപഭോഗബുദ്ധിവിദ്യാരോഗ്യപ്രഹര്ഷണാന്യായുഷ്യത്വം ചാചഷ്ടേ||൧൦൩|| കര്ണാക്ഷിമുഖജിഹ്വാനാസൌഷ്ഠപാണിപാദതലനഖലലാടമേഹനം സ്നിഗ്ധരക്തവര്ണം ശ്രീമദ്ഭ്രാജിഷ്ണു രക്തസാരാണാമ്| സാ സാരതാ സുഖമുദ്ധതാം മേധാം മനസ്വിത്വം സൌകുമാര്യമനതിബലമക്ലേശസഹിഷ്ണുത്വമുഷ്ണാസഹിഷ്ണുത്വം ചാചഷ്ടേ||൧൦൪|| ശങ്ഖലലാടകൃകാടികാക്ഷിഗണ്ഡഹനുഗ്രീവാസ്കന്ധോദരകക്ഷവക്ഷഃപാണിപാദസന്ധയഃ സ്ഥിരഗുരുശുഭമാംസോപചിതാ മാംസസാരാണാമ്| സാ സാരതാ ക്ഷമാം ധൃതിമലൌല്യം വിത്തം വിദ്യാം സുഖമാര്ജവമാരോഗ്യം ബലമായുശ്ച ദീര്ഘമാചഷ്ടേ||൧൦൫|| വര്ണസ്വരനേത്രകേശലോമനഖദന്തൌഷ്ഠമൂത്രപുരീഷേഷു വിശേഷതഃ സ്നേഹോ മേദഃസാരാണാമ്| സാ സാരതാ വിത്തൈശ്വര്യസുഖോപഭോഗപ്രദാനാന്യാര്ജവം സുകുമാരോപചാരതാം ചാ ചഷ്ടേ||൧൦൬|| പാര്ഷ്ണിഗുല്ഫജാന്വരത്നിജത്രുചിബുകശിരഃപര്വസ്ഥൂലാഃ സ്ഥൂലാസ്ഥിനഖദന്താശ്ചാസ്ഥിസാരാഃ| തേ മഹോത്സാഹാഃ ക്രിയാവന്തഃ ക്ലേശസഹാഃ സാരസ്ഥിരശരീരാ ഭവന്ത്യായുഷ്മന്തശ്ച||൧൦൭|| മൃദ്വങ്ഗാ ബലവന്തഃ സ്നിഗ്ധവര്ണസ്വരാഃ സ്ഥൂലദീര്ഘവൃത്തസന്ധയശ്ച മജ്ജസാരാഃ| തേ ദീര്ഘായുഷോ ബലവന്തഃ ശ്രുതവിത്തവിജ്ഞാനാപത്യസമ്മാനഭാജശ്ച ഭവന്തി||൧൦൮|| സൌമ്യാഃ സൌമ്യപ്രേക്ഷിണഃ ക്ഷീരപൂര്ണലോചനാ ഇവ പ്രഹര്ഷബഹുലാഃ സ്നിഗ്ധവൃത്തസാരസമസംഹതശിഖരദശനാഃ പ്രസന്നസ്നിഗ്ധവര്ണസ്വരാ ഭ്രാജിഷ്ണവോ മഹാസ്ഫിചശ്ച ശുക്രസാരാഃ| തേ സ്ത്രീപ്രിയോപഭോഗാ ബലവന്തഃ സുഖൈശ്വര്യാരോഗ്യവിത്തസമ്മാനാപത്യഭാജശ്ച ഭവന്തി||൧൦൯|| സ്മൃതിമന്തോ ഭക്തിമന്തഃ കൃതജ്ഞാഃ പ്രാജ്ഞാഃ ശുചയോ മഹോത്സാഹാ ദക്ഷാ ധീരാഃ സമരവിക്രാന്തയോധിനസ്ത്യക്തവിഷാദാഃ സുവ്യവസ്ഥിതഗതിഗമ്ഭീരബുദ്ധിചേഷ്ടാഃ കല്യാണാഭിനിവേശിനശ്ച സത്ത്വസാരാഃ| തേഷാം സ്വലക്ഷണൈരേവ ഗുണാ വ്യാഖ്യാതാഃ||൧൧൦|| തത്ര സര്വൈഃ സാരൈരുപേതാഃ പുരുഷാ ഭവന്ത്യതിബലാഃ പരമസുഖയുക്താഃ ക്ലേശസഹാഃ സര്വാരമ്ഭേഷ്വാത്മനി ജാതപ്രത്യയാഃ കല്യാണാഭിനിവേശിനഃ സ്ഥിരസമാഹിതശരീരാഃ സുസമാഹിതഗതയഃ സാനുനാദസ്നിഗ്ധഗമ്ഭീരമഹാസ്വരാഃ സുഖൈശ്വര്യവിത്തോപഭോഗസമ്മാനഭാജോ മന്ദജരസോ മന്ദവികാരാഃ പ്രായസ്തുല്യഗുണവിസ്തീര്ണാപത്യാശ്ചിരജീവിനശ്ച||൧൧൧|| അതോ വിപരീതാസ്ത്വസാരാഃ||൧൧൨|| മധ്യാനാം മധ്യൈഃസാരവിശേഷൈര്ഗുണവിശേഷാ വ്യാഖ്യാതാ ഭവന്തി||൧൧൩|| ഇതി സാരാണ്യഷ്ടൌ പുരുഷാണാം ബലപ്രമാണവിശേഷജ്ഞാനാര്ഥമുപദിഷ്ടാനി ഭവന്തി||൧൧൪|| കഥം നു ശരീരമാത്രദര്ശനാദേവ ഭിഷങ്മുഹ്യേദയമുപചിതത്വാദ്ബലവാന്, അയമല്പബലഃ കൃശത്വാത്, മഹാബലോऽയം മഹാശരീരത്വാത്, അയമല്പശരീരത്വാദല്പബല ഇതി; ദൃശ്യന്തേ ഹ്യല്പശരീരാഃ കൃശാശ്ചൈകേ ബലവന്തഃ; തത്ര പിപീലികാഭാരഹരണവത് സിദ്ധിഃ| അതശ്ച സാരതഃ പരീക്ഷേതേത്യുക്തമ് ||൧൧൫||
सारतश्चेति साराण्यष्टौ पुरुषाणां बलमानविशेषज्ञानार्थमुपदिश्यन्ते; तद्यथा- त्वग्रक्तमांसमेदोऽस्थिमज्जशुक्रसत्त्वानीति||१०२|| तत्र स्निग्धश्लक्ष्णमृदुप्रसन्नसूक्ष्माल्पगम्भीरसुकुमारलोमा सप्रभेव च त्वक् त्वक्साराणाम्| सा सारता सुखसौभाग्यैश्वर्योपभोगबुद्धिविद्यारोग्यप्रहर्षणान्यायुष्यत्वं चाचष्टे||१०३|| कर्णाक्षिमुखजिह्वानासौष्ठपाणिपादतलनखललाटमेहनं स्निग्धरक्तवर्णं श्रीमद्भ्राजिष्णु रक्तसाराणाम्| सा सारता सुखमुद्धतां मेधां मनस्वित्वं सौकुमार्यमनतिबलमक्लेशसहिष्णुत्वमुष्णासहिष्णुत्वं चाचष्टे||१०४|| शङ्खललाटकृकाटिकाक्षिगण्डहनुग्रीवास्कन्धोदरकक्षवक्षःपाणिपादसन्धयः स्थिरगुरुशुभमांसोपचिता मांससाराणाम्| सा सारता क्षमां धृतिमलौल्यं वित्तं विद्यां सुखमार्जवमारोग्यं बलमायुश्च दीर्घमाचष्टे||१०५|| वर्णस्वरनेत्रकेशलोमनखदन्तौष्ठमूत्रपुरीषेषु विशेषतः स्नेहो मेदःसाराणाम्| सा सारता वित्तैश्वर्यसुखोपभोगप्रदानान्यार्जवं सुकुमारोपचारतां चा चष्टे||१०६|| पार्ष्णिगुल्फजान्वरत्निजत्रुचिबुकशिरःपर्वस्थूलाः स्थूलास्थिनखदन्ताश्चास्थिसाराः| ते महोत्साहाः क्रियावन्तः क्लेशसहाः सारस्थिरशरीरा भवन्त्यायुष्मन्तश्च||१०७|| मृद्वङ्गा बलवन्तः स्निग्धवर्णस्वराः स्थूलदीर्घवृत्तसन्धयश्च मज्जसाराः| ते दीर्घायुषो बलवन्तः श्रुतवित्तविज्ञानापत्यसम्मानभाजश्च भवन्ति||१०८|| सौम्याः सौम्यप्रेक्षिणः क्षीरपूर्णलोचना इव प्रहर्षबहुलाः स्निग्धवृत्तसारसमसंहतशिखरदशनाः प्रसन्नस्निग्धवर्णस्वरा भ्राजिष्णवो महास्फिचश्च शुक्रसाराः| ते स्त्रीप्रियोपभोगा बलवन्तः सुखैश्वर्यारोग्यवित्तसम्मानापत्यभाजश्च भवन्ति||१०९|| स्मृतिमन्तो भक्तिमन्तः कृतज्ञाः प्राज्ञाः शुचयो महोत्साहा दक्षा धीराः समरविक्रान्तयोधिनस्त्यक्तविषादाः सुव्यवस्थितगतिगम्भीरबुद्धिचेष्टाः कल्याणाभिनिवेशिनश्च सत्त्वसाराः| तेषां स्वलक्षणैरेव गुणा व्याख्याताः||११०|| तत्र सर्वैः सारैरुपेताः पुरुषा भवन्त्यतिबलाः परमसुखयुक्ताः क्लेशसहाः सर्वारम्भेष्वात्मनि जातप्रत्ययाः कल्याणाभिनिवेशिनः स्थिरसमाहितशरीराः सुसमाहितगतयः सानुनादस्निग्धगम्भीरमहास्वराः सुखैश्वर्यवित्तोपभोगसम्मानभाजो मन्दजरसो मन्दविकाराः प्रायस्तुल्यगुणविस्तीर्णापत्याश्चिरजीविनश्च||१११|| अतो विपरीतास्त्वसाराः||११२|| मध्यानां मध्यैःसारविशेषैर्गुणविशेषा व्याख्याता भवन्ति||११३|| इति साराण्यष्टौ पुरुषाणां बलप्रमाणविशेषज्ञानार्थमुपदिष्टानि भवन्ति||११४|| कथं नु शरीरमात्रदर्शनादेव भिषङ्मुह्येदयमुपचितत्वाद्बलवान्, अयमल्पबलः कृशत्वात्, महाबलोऽयं महाशरीरत्वात्, अयमल्पशरीरत्वादल्पबल इति; दृश्यन्ते ह्यल्पशरीराः कृशाश्चैके बलवन्तः; तत्र पिपीलिकाभारहरणवत् सिद्धिः| अतश्च सारतः परीक्षेतेत्युक्तम् ||११५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 83 (116) · Śloka 116
സംഹനനതശ്ചേതി സംഹനനം, സംഹതിഃ , സംയോജനമിത്യേകോऽര്ഥഃ| തത്ര സമസുവിഭക്താസ്ഥി, സുബദ്ധസന്ധി, സുനിവിഷ്ടമാംസശോണിതം, സുസംഹതം ശരീരമിത്യുച്യതേ| തത്ര സുസംഹതശരീരാഃ പുരുഷാ ബലവന്തഃ, വിപര്യയേണാല്പബലാഃ, മധ്യത്വാത് സംഹനനസ്യ മധ്യബലാ ഭവന്തി||൧൧൬||
संहननतश्चेति संहननं, संहतिः , संयोजनमित्येकोऽर्थः| तत्र समसुविभक्तास्थि, सुबद्धसन्धि, सुनिविष्टमांसशोणितं, सुसंहतं शरीरमित्युच्यते| तत्र सुसंहतशरीराः पुरुषा बलवन्तः, विपर्ययेणाल्पबलाः, मध्यत्वात् संहननस्य मध्यबला भवन्ति||११६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 84 (117) · Śloka 117
പ്രമാണതശ്ചേതി ശരീരപ്രമാണം പുനര്യഥാസ്വേനാങ്ഗുലിപ്രമാണേനോപദേക്ഷ്യതേ ഉത്സേധവിസ്താരായാമൈര്യഥാക്രമമ്| തത്ര പാദൌ ചത്വാരി ഷട് ചതുര്ദശാങ്ഗുലാനി, ജങ്ഘേ ത്വഷ്ടാദശാങ്ഗുലേ ഷോഡശാങ്ഗുലപരിക്ഷേപേ ച, ജാനുനീ ചതുരങ്ഗുലേ ഷോഡശാങ്ഗുലപരിക്ഷേപേ, ത്രിംശദങ്ഗുലപരിക്ഷേപാവഷ്ടാദശാങ്ഗുലാവൂരു, ഷഡങ്ഗുലദീര്ഘൌ വൃഷണാവഷ്ടാങ്ഗുലപരിണാഹൌ, ശേഫഃ ഷഡങ്ഗുലദീര്ഘം പഞ്ചാങ്ഗുലപരിണാഹം, ദ്വാദശാങ്ഗുലിപരിണാഹോ ഭഗഃ, ഷോഡശാങ്ഗുലവിസ്താരാ കടീ, ദശാങ്ഗുലം ബസ്തിശിരഃ, ദശാങ്ഗുലവിസ്താരം ദ്വാദശാങ്ഗുലമുദരം, ദശാങ്ഗുലവിസ്തീര്ണേ ദ്വാദശാങ്ഗുലായാമേ പാര്ശ്വേ, ദ്വാദശാങ്ഗുലം സ്തനാന്തരം, ദ്വ്യങ്ഗുലം സ്തനപര്യന്തം, ചതുര്വിശത്യങ്ഗുലവിശാലം ദ്വാദശാങ്ഗുലോത്സേധമുരഃ, ദ്വ്യങ്ഗുലം ഹൃദയമ്, അഷ്ടാങ്ഗുലൌ സ്കന്ധൌ, ഷഡങ്ഗുലാവംസൌ, ഷോഡശാങ്ഗുലൌ പ്രബാഹൂ, പഞ്ചദശാങ്ഗുലൌ പ്രപാണീ, ഹസ്തൌ ദ്വാദശാങ്ഗുലൌ , കക്ഷാവഷ്ടാങ്ഗുലൌ, ത്രികം ദ്വാദശാങ്ഗുലോത്സേധമ്, അഷ്ടാദശാങ്ഗുലോത്സേധം പൃഷ്ഠം, ചതുരങ്ഗുലോത്സേധാ ദ്വാവിംശത്യങ്ഗുലപരിണാഹാ ശിരോധരാ, ദ്വാദശാങ്ഗുലോത്സേധം ചതുര്വിംശത്യങ്ഗുലപരിണാഹമാനനം, പഞ്ചാങ്ഗുലമാസ്യം, ചിബുകൌഷ്ഠകര്ണാക്ഷിമധ്യനാസികാലലാടം ചതുരങ്ഗുലം, ഷോഡശാങ്ഗുലോത്സേധം ദ്വാത്രിംശദങ്ഗുലപരിണാഹം ശിരഃ; ഇതി പൃഥക്ത്വേനാങ്ഗാവയവാനാം മാനമുക്തമ്| കേവലം പുനഃശരീരമങ്ഗുലിപര്വാണി ചതുരശീതിഃ| തദായാമവിസ്താരസമം സമുച്യതേ| തത്രായുര്ബലമോജഃ സുഖമൈശ്വര്യം വിത്തമിഷ്ടാശ്ചാപരേ ഭാവാ ഭവന്ത്യായത്താഃ പ്രമാണവതി ശരീരേ; വിപര്യയസ്ത്വതോ ഹീനേऽധികേ വാ||൧൧൭||
प्रमाणतश्चेति शरीरप्रमाणं पुनर्यथास्वेनाङ्गुलिप्रमाणेनोपदेक्ष्यते उत्सेधविस्तारायामैर्यथाक्रमम्| तत्र पादौ चत्वारि षट् चतुर्दशाङ्गुलानि, जङ्घे त्वष्टादशाङ्गुले षोडशाङ्गुलपरिक्षेपे च, जानुनी चतुरङ्गुले षोडशाङ्गुलपरिक्षेपे, त्रिंशदङ्गुलपरिक्षेपावष्टादशाङ्गुलावूरु, षडङ्गुलदीर्घौ वृषणावष्टाङ्गुलपरिणाहौ, शेफः षडङ्गुलदीर्घं पञ्चाङ्गुलपरिणाहं, द्वादशाङ्गुलिपरिणाहो भगः, षोडशाङ्गुलविस्तारा कटी, दशाङ्गुलं बस्तिशिरः, दशाङ्गुलविस्तारं द्वादशाङ्गुलमुदरं, दशाङ्गुलविस्तीर्णे द्वादशाङ्गुलायामे पार्श्वे, द्वादशाङ्गुलं स्तनान्तरं, द्व्यङ्गुलं स्तनपर्यन्तं, चतुर्विशत्यङ्गुलविशालं द्वादशाङ्गुलोत्सेधमुरः, द्व्यङ्गुलं हृदयम्, अष्टाङ्गुलौ स्कन्धौ, षडङ्गुलावंसौ, षोडशाङ्गुलौ प्रबाहू, पञ्चदशाङ्गुलौ प्रपाणी, हस्तौ द्वादशाङ्गुलौ , कक्षावष्टाङ्गुलौ, त्रिकं द्वादशाङ्गुलोत्सेधम्, अष्टादशाङ्गुलोत्सेधं पृष्ठं, चतुरङ्गुलोत्सेधा द्वाविंशत्यङ्गुलपरिणाहा शिरोधरा, द्वादशाङ्गुलोत्सेधं चतुर्विंशत्यङ्गुलपरिणाहमाननं, पञ्चाङ्गुलमास्यं, चिबुकौष्ठकर्णाक्षिमध्यनासिकाललाटं चतुरङ्गुलं, षोडशाङ्गुलोत्सेधं द्वात्रिंशदङ्गुलपरिणाहं शिरः; इति पृथक्त्वेनाङ्गावयवानां मानमुक्तम्| केवलं पुनःशरीरमङ्गुलिपर्वाणि चतुरशीतिः| तदायामविस्तारसमं समुच्यते| तत्रायुर्बलमोजः सुखमैश्वर्यं वित्तमिष्टाश्चापरे भावा भवन्त्यायत्ताः प्रमाणवति शरीरे; विपर्ययस्त्वतो हीनेऽधिके वा||११७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 85 (118) · Śloka 118
സാത്മ്യതശ്ചേതി സാത്മ്യം നാമ തദ്യത് സാതത്യേനോപസേവ്യമാനമുപശേതേ| തത്ര യേ ഘൃതക്ഷീരതൈലമാംസരസസാത്മ്യാഃ സര്വരസസാത്മ്യാശ്ച തേ ബലവന്തഃ ക്ലേശസഹാശ്ചിരജീവിനശ്ച ഭവന്തി, രൂക്ഷസാത്മ്യാഃ പുനരേകരസസാത്മ്യാശ്ച യേ തേ പ്രായേണാല്പബലാ അല്പക്ലേശസഹാ അല്പായുഷോऽല്പസാധനാശ്ച ഭവന്തി, വ്യാമിശ്രസാത്മ്യാസ്തു യേ തേ മധ്യബലാഃ സാത്മ്യനിമിത്തതോ ഭവന്തി||൧൧൮||
सात्म्यतश्चेति सात्म्यं नाम तद्यत् सातत्येनोपसेव्यमानमुपशेते| तत्र ये घृतक्षीरतैलमांसरससात्म्याः सर्वरससात्म्याश्च ते बलवन्तः क्लेशसहाश्चिरजीविनश्च भवन्ति, रूक्षसात्म्याः पुनरेकरससात्म्याश्च ये ते प्रायेणाल्पबला अल्पक्लेशसहा अल्पायुषोऽल्पसाधनाश्च भवन्ति, व्यामिश्रसात्म्यास्तु ये ते मध्यबलाः सात्म्यनिमित्ततो भवन्ति||११८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 86 (119) · Śloka 119
സത്ത്വതശ്ചേതി സത്ത്വമുച്യതേ മനഃ| തച്ഛരീരസ്യ തന്ത്രകമാത്മസംയോഗാത്| തത് ത്രിവിധം ബലഭേദേന- പ്രവരം, മധ്യമ്, അവരം ചേതി; അതശ്ച പ്രവരമധ്യാവരസത്ത്വാഃ പുരുഷാ ഭവന്തി| തത്ര പ്രവരസത്ത്വാഃ സത്ത്വസാരാസ്തേ സാരേഷൂപദിഷ്ടാഃ, സ്വല്പശരീരാ ഹ്യപി തേ നിജാഗന്തുനിമിത്താസു മഹതീഷ്വപി പീഡാസ്വവ്യഥാ ദൃശ്യന്തേ സത്ത്വഗുണവൈശേഷ്യാത്; മധ്യസത്ത്വാസ്ത്വപരാനാത്മന്യുപനിധായ സംസ്തമ്ഭയന്ത്യാത്മനാऽऽത്മാനം പരൈര്വാऽപി സംസ്തഭ്യന്തേ; ഹീനസത്ത്വാസ്തു നാത്മനാ നാപി പരൈഃ സത്ത്വബലം പ്രതി ശക്യന്തേ ഉപസ്തമ്ഭയിതും, മഹാശരീരാ ഹ്യപി തേ സ്വല്പാനാമപി വേദനാനാമസഹാ ദൃശ്യന്തേ, സന്നിഹിതഭയശോകലോഭമോഹമാനാ രൌദ്രഭൈരവദ്വിഷ്ടബീഭത്സവികൃതസങ്കഥാസ്വപി ച പശുപുരുഷമാംസശോണിതാനി ചാവേക്ഷ്യ വിഷാദവൈവര്ണ്യമൂര്ച്ഛോന്മാദഭ്രമപ്രപതനാനാമന്യതമമാപ്നുവന്ത്യഥവാ മരണമിതി||൧൧൯||
सत्त्वतश्चेति सत्त्वमुच्यते मनः| तच्छरीरस्य तन्त्रकमात्मसंयोगात्| तत् त्रिविधं बलभेदेन- प्रवरं, मध्यम्, अवरं चेति; अतश्च प्रवरमध्यावरसत्त्वाः पुरुषा भवन्ति| तत्र प्रवरसत्त्वाः सत्त्वसारास्ते सारेषूपदिष्टाः, स्वल्पशरीरा ह्यपि ते निजागन्तुनिमित्तासु महतीष्वपि पीडास्वव्यथा दृश्यन्ते सत्त्वगुणवैशेष्यात्; मध्यसत्त्वास्त्वपरानात्मन्युपनिधाय संस्तम्भयन्त्यात्मनाऽऽत्मानं परैर्वाऽपि संस्तभ्यन्ते; हीनसत्त्वास्तु नात्मना नापि परैः सत्त्वबलं प्रति शक्यन्ते उपस्तम्भयितुं, महाशरीरा ह्यपि ते स्वल्पानामपि वेदनानामसहा दृश्यन्ते, सन्निहितभयशोकलोभमोहमाना रौद्रभैरवद्विष्टबीभत्सविकृतसङ्कथास्वपि च पशुपुरुषमांसशोणितानि चावेक्ष्य विषादवैवर्ण्यमूर्च्छोन्मादभ्रमप्रपतनानामन्यतममाप्नुवन्त्यथवा मरणमिति||११९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 87 (120) · Śloka 120
ആഹാരശക്തിതശ്ചേതി ആഹാരശക്തിരഭ്യവഹരണശക്ത്യാ ജരണശക്തയാ ച പരീക്ഷ്യാ; ബലായുഷീ ഹ്യാഹാരായത്തേ||൧൨൦||
आहारशक्तितश्चेति आहारशक्तिरभ्यवहरणशक्त्या जरणशक्तया च परीक्ष्या; बलायुषी ह्याहारायत्ते||१२०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 88 (121) · Śloka 121
വ്യായാമശക്തിതശ്ചേതി വ്യായാമശക്തിരപി കര്മശക്ത്യാ പരീക്ഷ്യാ| കര്മശക്ത്യാ ഹ്യനുമീയതേ ബലത്രൈവിധ്യമ് ||൧൨൧||
व्यायामशक्तितश्चेति व्यायामशक्तिरपि कर्मशक्त्या परीक्ष्या| कर्मशक्त्या ह्यनुमीयते बलत्रैविध्यम् ||१२१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 89 (122) · Śloka 122
വയസ്തശ്ചേതി കാലപ്രമാണവിശേഷാപേക്ഷിണീ ഹി ശരീരാവസ്ഥാ വയോऽഭിധീയതേ| തദ്വയോ യഥാസ്ഥൂലഭേദേന ത്രിവിധം- ബാലം, മധ്യം, ജീര്ണമിതി| തത്ര ബാലമപരിപക്വധാതുമജാതവ്യഞ്ജനം സുകുമാരമക്ലേശസഹമസമ്പൂര്ണബലം ശ്ലേഷ്മധാതുപ്രായമാഷോഡശവര്ഷം, വിവര്ധമാനധാതുഗുണം പുനഃ പ്രായേണാനവസ്ഥിതസത്ത്വമാത്രിംശദ്വര്ഷമുപദിഷ്ടം; മധ്യം പുനഃ സമത്വാഗതബലവീര്യപൌരുഷപരാക്രമഗ്രഹണധാരണസ്മരണവചനവിജ്ഞാനസര്വധാതുഗുണം ബലസ്ഥിതമവസ്ഥിതസത്ത്വമവിശീര്യമാണധാതുഗുണം പിത്തധാതുപ്രായമാഷഷ്ടിവര്ഷമുപദിഷ്ടമ്; അതഃ പരം ഹീയമാനധാത്വിന്ദ്രിയബലവീര്യപൌരുഷപരാക്രമഗ്രഹണധാരണസ്മരണവചനവിജ്ഞാനം ഭ്രശ്യമാനധാതുഗുണം വായുധാതുപ്രായം ക്രമേണ ജീര്ണമുച്യതേ ആവര്ഷശതമ്| വര്ഷശതം ഖല്വായുഷഃ പ്രമാണമസ്മിന് കാലേ; സന്തി ച പുനരധികോനവര്ഷശതജീവിനോऽപി മനുഷ്യാഃ; തേഷാം വികൃതിവര്ജ്യൈഃ പ്രകൃത്യാദിബലവിശേഷൈരായുഷോ ലക്ഷണതശ്ച പ്രമാണമുപലഭ്യ വയസസ്ത്രിത്വം വിഭജേത്||൧൨൨||
वयस्तश्चेति कालप्रमाणविशेषापेक्षिणी हि शरीरावस्था वयोऽभिधीयते| तद्वयो यथास्थूलभेदेन त्रिविधं- बालं, मध्यं, जीर्णमिति| तत्र बालमपरिपक्वधातुमजातव्यञ्जनं सुकुमारमक्लेशसहमसम्पूर्णबलं श्लेष्मधातुप्रायमाषोडशवर्षं, विवर्धमानधातुगुणं पुनः प्रायेणानवस्थितसत्त्वमात्रिंशद्वर्षमुपदिष्टं; मध्यं पुनः समत्वागतबलवीर्यपौरुषपराक्रमग्रहणधारणस्मरणवचनविज्ञानसर्वधातुगुणं बलस्थितमवस्थितसत्त्वमविशीर्यमाणधातुगुणं पित्तधातुप्रायमाषष्टिवर्षमुपदिष्टम्; अतः परं हीयमानधात्विन्द्रियबलवीर्यपौरुषपराक्रमग्रहणधारणस्मरणवचनविज्ञानं भ्रश्यमानधातुगुणं वायुधातुप्रायं क्रमेण जीर्णमुच्यते आवर्षशतम्| वर्षशतं खल्वायुषः प्रमाणमस्मिन् काले; सन्ति च पुनरधिकोनवर्षशतजीविनोऽपि मनुष्याः; तेषां विकृतिवर्ज्यैः प्रकृत्यादिबलविशेषैरायुषो लक्षणतश्च प्रमाणमुपलभ्य वयसस्त्रित्वं विभजेत्||१२२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 90 (123) · Śloka 123
ഏവം പ്രകൃത്യാദീനാം വികൃതിവര്ജ്യാനാം ഭാവാനാം പ്രവരമധ്യാവരവിഭാഗേന ബലവിശേഷം വിഭജേത്| വികൃതിബലത്രൈവിധ്യേന തു ദോഷബലം ത്രിവിധമനുമീയതേ| തതോ ഭൈഷജ്യസ്യ തീക്ഷ്ണമൃദുമധ്യവിഭാഗേന ത്രൈവിധ്യം വിഭജ്യ യഥാദോഷം ഭൈഷജ്യമവചാരയേദിതി||൧൨൩||
एवं प्रकृत्यादीनां विकृतिवर्ज्यानां भावानां प्रवरमध्यावरविभागेन बलविशेषं विभजेत्| विकृतिबलत्रैविध्येन तु दोषबलं त्रिविधमनुमीयते| ततो भैषज्यस्य तीक्ष्णमृदुमध्यविभागेन त्रैविध्यं विभज्य यथादोषं भैषज्यमवचारयेदिति||१२३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 91 (124) · Śloka 124
ആയുഷഃ പ്രമാണജ്ഞാനഹേതോഃ പുനരിന്ദ്രിയേഷു ജാതിസൂത്രീയേ ച ലക്ഷണാന്യുപദേക്ഷ്യന്തേ||൧൨൪||
आयुषः प्रमाणज्ञानहेतोः पुनरिन्द्रियेषु जातिसूत्रीये च लक्षणान्युपदेक्ष्यन्ते||१२४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 92 (125) · Śloka 125
കാലഃ പുനഃ സംവത്സരശ്ചാതുരാവസ്ഥാ ച| തത്ര സംവത്സരോ ദ്വിധാ ത്രിധാ ഷോഢാ ദ്വാദശധാ ഭൂയശ്ചാപ്യതഃ പ്രവിഭജ്യതേ തത്തത്കാര്യമഭിസമീക്ഷ്യ| അത്ര ഖലു താവത് ഷോഢാ പ്രവിഭജ്യ കാര്യമുപദേക്ഷ്യതേ- ഹേമന്തോ ഗ്രീഷ്മോ വര്ഷാശ്ചേതി ശീതോഷ്ണവര്ഷലക്ഷണാസ്ത്രയ ഋതവോ ഭവന്തി, തേഷാമന്തരേഷ്വിതരേ സാധാരണലക്ഷണാസ്ത്രയ ഋതവഃ- പ്രാവൃട്ശരദ്വസന്താ ഇതി| പ്രാവൃഡിതി പ്രഥമഃ പ്രവൃഷ്ടഃ കാലഃ, തസ്യാനുബന്ധോ ഹി വര്ഷാഃ| ഏവമേതേ സംശോധനമധികൃത്യ ഷട് വിഭജ്യന്തേ ഋതവഃ||൧൨൫||
कालः पुनः संवत्सरश्चातुरावस्था च| तत्र संवत्सरो द्विधा त्रिधा षोढा द्वादशधा भूयश्चाप्यतः प्रविभज्यते तत्तत्कार्यमभिसमीक्ष्य| अत्र खलु तावत् षोढा प्रविभज्य कार्यमुपदेक्ष्यते- हेमन्तो ग्रीष्मो वर्षाश्चेति शीतोष्णवर्षलक्षणास्त्रय ऋतवो भवन्ति, तेषामन्तरेष्वितरे साधारणलक्षणास्त्रय ऋतवः- प्रावृट्शरद्वसन्ता इति| प्रावृडिति प्रथमः प्रवृष्टः कालः, तस्यानुबन्धो हि वर्षाः| एवमेते संशोधनमधिकृत्य षट् विभज्यन्ते ऋतवः||१२५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 93 (126-127) · Śloka 127
തത്ര സാധാരണലക്ഷണേഷ്വൃതുഷു വമനാദീനാം പ്രവൃത്തിര്വിധീയതേ, നിവൃത്തിരിതരേഷു| സാധാരണലക്ഷണാ ഹി മന്ദശീതോഷ്ണവര്ഷത്വാത് സുഖതമാശ്ച ഭവന്ത്യവികല്പകാശ്ച ശരീരൌഷധാനാമ്, ഇതരേ പുനരത്യര്ഥശീതോഷ്ണവര്ഷത്വാദ്ദുഃഖതമാശ്ച ഭവന്തി വികല്പകാശ്ച ശരീരൌഷധാനാമ്||൧൨൬|| തത്ര ഹേമന്തേ ഹ്യതിമാത്രശീതോപഹതത്വാച്ഛരീരമസുഖോപപന്നം ഭവത്യതിശീതവാതാധ്മാതമതിദാരുണീഭൂതമവബദ്ധദോഷം ച, ഭേഷജം പുനഃ സംശോധനാര്ഥമുഷ്ണസ്വഭാവമതിശീതോപഹതത്വാന്മന്ദവീര്യത്വമാപദ്യതേ, തസ്മാത്തയോഃ സംയോഗേ സംശോധനമയോഗായോപപദ്യതേ ശരീരമപി ച വാതോപദ്രവായ| ഗ്രീഷ്മേ പുനര്ഭൃശോഷ്ണോപഹതത്വാച്ഛരീരമസുഖോപപന്നം ഭവത്യുഷ്ണവാതാതപാധ്മാതമതിശിഥിലമത്യര്ഥപ്രവിലീനദോഷം, ഭേഷജം പുനഃ സംശോധനാര്ഥമുഷ്ണസ്വഭാവമുഷ്ണാനുഗമനാത്തീക്ഷ്ണതരത്വമാപദ്യതേ, തസ്മാത്തയോഃ സംയോഗേ സംശോധനമതിയോഗായോപപദ്യതേ ശരീരമപി പിപാസോപദ്രവായ| വര്ഷാസു തു മേഘജലാവതതേ ഗൂഢാര്കചന്ദ്രതാരേ ധാരാകുലേ വിയതി ഭൂമൌ പങ്കജലപടലസംവൃതായാമത്യര്ഥോപക്ലിന്നശരീരേഷു ഭൂതേഷു വിഹതസ്വഭാവേഷു ച കേവലേഷ്വൌഷധഗ്രാമേഷു തോയതോയദാനുഗതമാരുതസംസര്ഗാദ് ഗുരുപ്രവൃത്തീനി വമനാദീനി ഭവന്തി, ഗുരുസമുത്ഥാനാനി ച ശരീരാണി| തസ്മാദ്വമനാദീനാം നിവൃത്തിര്വിധീയതേ വര്ഷാന്തേഷ്വൃതുഷു , ന ചേദാത്യയികം കര്മ| ആത്യയികേ പുനഃ കര്മണി കാമമൃതും വികല്പ്യ കൃത്രിമഗുണോപധാനേന യഥര്തുഗുണവിപരീതേന ഭേഷജം സംയോഗസംസ്കാരപ്രമാണവികല്പേനോപപാദ്യ പ്രമാണവീര്യസമം കൃത്വാ തതഃ പ്രയോജയേദുത്തമേന യത്നേനാവഹിതഃ||൧൨൭||
तत्र साधारणलक्षणेष्वृतुषु वमनादीनां प्रवृत्तिर्विधीयते, निवृत्तिरितरेषु| साधारणलक्षणा हि मन्दशीतोष्णवर्षत्वात् सुखतमाश्च भवन्त्यविकल्पकाश्च शरीरौषधानाम्, इतरे पुनरत्यर्थशीतोष्णवर्षत्वाद्दुःखतमाश्च भवन्ति विकल्पकाश्च शरीरौषधानाम्||१२६|| तत्र हेमन्ते ह्यतिमात्रशीतोपहतत्वाच्छरीरमसुखोपपन्नं भवत्यतिशीतवाताध्मातमतिदारुणीभूतमवबद्धदोषं च, भेषजं पुनः संशोधनार्थमुष्णस्वभावमतिशीतोपहतत्वान्मन्दवीर्यत्वमापद्यते, तस्मात्तयोः संयोगे संशोधनमयोगायोपपद्यते शरीरमपि च वातोपद्रवाय| ग्रीष्मे पुनर्भृशोष्णोपहतत्वाच्छरीरमसुखोपपन्नं भवत्युष्णवातातपाध्मातमतिशिथिलमत्यर्थप्रविलीनदोषं, भेषजं पुनः संशोधनार्थमुष्णस्वभावमुष्णानुगमनात्तीक्ष्णतरत्वमापद्यते, तस्मात्तयोः संयोगे संशोधनमतियोगायोपपद्यते शरीरमपि पिपासोपद्रवाय| वर्षासु तु मेघजलावतते गूढार्कचन्द्रतारे धाराकुले वियति भूमौ पङ्कजलपटलसंवृतायामत्यर्थोपक्लिन्नशरीरेषु भूतेषु विहतस्वभावेषु च केवलेष्वौषधग्रामेषु तोयतोयदानुगतमारुतसंसर्गाद् गुरुप्रवृत्तीनि वमनादीनि भवन्ति, गुरुसमुत्थानानि च शरीराणि| तस्माद्वमनादीनां निवृत्तिर्विधीयते वर्षान्तेष्वृतुषु , न चेदात्ययिकं कर्म| आत्ययिके पुनः कर्मणि काममृतुं विकल्प्य कृत्रिमगुणोपधानेन यथर्तुगुणविपरीतेन भेषजं संयोगसंस्कारप्रमाणविकल्पेनोपपाद्य प्रमाणवीर्यसमं कृत्वा ततः प्रयोजयेदुत्तमेन यत्नेनावहितः||१२७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 94 (128) · Śloka 128
ആതുരാവസ്ഥാസ്വപി തു കാര്യാകാര്യം പ്രതി കാലാകാലസഞ്ജ്ഞാ; തദ്യഥാ- അസ്യാമവസ്ഥായാമസ്യ ഭേഷജസ്യാകാലഃ , കാലഃ പുനരന്യസ്യേതി; ഏതദപി ഹി ഭവത്യവസ്ഥാവിശേഷേണ; തസ്മാദാതുരാവസ്ഥാസ്വപി ഹി കാലാകാലസഞ്ജ്ഞാ| തസ്യ പരീക്ഷാ- മുഹുര്മുഹുരാതുരസ്യ സര്വാവസ്ഥാവിശേഷാവേക്ഷണം യഥാവദ്ഭേഷജപ്രയോഗാര്ഥമ്| ന ഹ്യതിപതിതകാലമപ്രാപ്തകാലം വാ ഭേഷജമുപയുജ്യമാനം യൌഗികം ഭവതി; കാലോ ഹി ഭൈഷജ്യപ്രയോഗപര്യാപ്തിമഭിനിര്വര്തയതി||൧൨൮||
आतुरावस्थास्वपि तु कार्याकार्यं प्रति कालाकालसञ्ज्ञा; तद्यथा- अस्यामवस्थायामस्य भेषजस्याकालः , कालः पुनरन्यस्येति; एतदपि हि भवत्यवस्थाविशेषेण; तस्मादातुरावस्थास्वपि हि कालाकालसञ्ज्ञा| तस्य परीक्षा- मुहुर्मुहुरातुरस्य सर्वावस्थाविशेषावेक्षणं यथावद्भेषजप्रयोगार्थम्| न ह्यतिपतितकालमप्राप्तकालं वा भेषजमुपयुज्यमानं यौगिकं भवति; कालो हि भैषज्यप्रयोगपर्याप्तिमभिनिर्वर्तयति||१२८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 95 (129) · Śloka 129
പ്രവൃത്തിസ്തു പ്രതികര്മസമാരമ്ഭഃ| തസ്യ ലക്ഷണം ഭിഷഗൌഷധാതുരപരിചാരകാണാം ക്രിയാസമായോഗഃ||൧൨൯||
प्रवृत्तिस्तु प्रतिकर्मसमारम्भः| तस्य लक्षणं भिषगौषधातुरपरिचारकाणां क्रियासमायोगः||१२९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 96 (130) · Śloka 130
ഉപായഃ പുനര്ഭിഷഗാദീനാം സൌഷ്ഠവമഭിവിധാനം ച സമ്യക്| തസ്യ ലക്ഷണം- ഭിഷഗാദീനാം യഥോക്തഗുണസമ്പത് ദേശകാലപ്രമാണസാത്മ്യക്രിയാദിഭിശ്ച സിദ്ധികാരണൈഃ സമ്യഗുപപാദിതസ്യൌഷധസ്യാവചാരണമിതി||൧൩൦||
उपायः पुनर्भिषगादीनां सौष्ठवमभिविधानं च सम्यक्| तस्य लक्षणं- भिषगादीनां यथोक्तगुणसम्पत् देशकालप्रमाणसात्म्यक्रियादिभिश्च सिद्धिकारणैः सम्यगुपपादितस्यौषधस्यावचारणमिति||१३०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 97 (131) · Śloka 131
ഏവമേതേ ദശ പരീക്ഷ്യവിശേഷാഃ പൃഥക് പൃഥക് പരീക്ഷിതവ്യാ ഭവന്തി||൧൩൧||
एवमेते दश परीक्ष्यविशेषाः पृथक् पृथक् परीक्षितव्या भवन्ति||१३१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 98 (132) · Śloka 132
പരീക്ഷായാസ്തു ഖലു പ്രയോജനം പ്രതിപത്തിജ്ഞാനമ്| പ്രതിപത്തിര്നാമ യോ വികാരോ യഥാ പ്രതിപത്തവ്യസ്തസ്യ തഥാऽനുഷ്ഠാനജ്ഞാനമ്||൧൩൨||
परीक्षायास्तु खलु प्रयोजनं प्रतिपत्तिज्ञानम्| प्रतिपत्तिर्नाम यो विकारो यथा प्रतिपत्तव्यस्तस्य तथाऽनुष्ठानज्ञानम्||१३२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 99 (133) · Śloka 133
യത്ര തു ഖലു വമനാദീനാം പ്രവൃത്തിഃ, യത്ര ച നിവൃത്തിഃ, തദ്വ്യാസതഃ സിദ്ധിഷൂത്തരമുപദേക്ഷ്യാമഃ||൧൩൩||
यत्र तु खलु वमनादीनां प्रवृत्तिः, यत्र च निवृत्तिः, तद्व्यासतः सिद्धिषूत्तरमुपदेक्ष्यामः||१३३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 100 (134) · Śloka 134
പ്രവൃത്തിനിവൃത്തിലക്ഷണസംയോഗേ തു ഗുരുലാഘവം സമ്പ്രധാര്യ സമ്യഗധ്യവസ്യേദന്യതരനിഷ്ഠായാമ്| സന്തി ഹി വ്യാധയഃ ശാസ്ത്രേഷൂത്സര്ഗാപവാദൈരുപക്രമം പ്രതി നിര്ദിഷ്ടാഃ| തസ്മാദ്ഗുരുലാഘവം സമ്പ്രധാര്യ സമ്യഗധ്യവസ്യേദിത്യുക്തമ്||൧൩൪||
प्रवृत्तिनिवृत्तिलक्षणसंयोगे तु गुरुलाघवं सम्प्रधार्य सम्यगध्यवस्येदन्यतरनिष्ठायाम्| सन्ति हि व्याधयः शास्त्रेषूत्सर्गापवादैरुपक्रमं प्रति निर्दिष्टाः| तस्माद्गुरुलाघवं सम्प्रधार्य सम्यगध्यवस्येदित्युक्तम्||१३४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 101 (135) · Śloka 135
യാനി തു ഖലു വമനാദിഷു ഭേഷജദ്രവ്യാണ്യുപയോഗം ഗച്ഛന്തി താന്യനുവ്യാഖ്യാസ്യാമഃ| തദ്യഥാ- ഫലജീമൂതകേക്ഷ്വാകുധാമാര്ഗവകുടജകൃതവേധനഫലാനി, ഫലജീമൂതകേക്ഷ്വാകുധാമാര്ഗവപത്രപുഷ്പാണി ആരഗ്വധവൃക്ഷകമദനസ്വാദുകണ്ടകപാഠാപാടലാശാര്ങ്ഗേഷ്ടാമൂര്വാസപ്തപര്ണനക്തമാലപിചുമര്ദപടോലസുഷവീഗുഡൂചീ- ചിത്രകസോമവല്കശതാവരീദ്വീപീശിഗ്രുമൂലകഷായൈഃ, മധുകമധൂകകോവിദാരകര്വുദാരനീപവിദുലബിമ്ബീശണപുഷ്പീസദാപുഷ്പാപ്രത്യക്പുഷ്പാകഷായൈശ്ച, ഏലാഹരേണുപ്രിയങ്ഗുപൃഥ്വീകാകുസ്തുമ്ബുരുതഗരനലദഹ്രീവേരതാലീശോശീരകഷായൈശ്ച , ഇക്ഷുകാണ്ഡേക്ഷ്വിക്ഷുവാലികാദര്ഭപോടഗലകാലങ്കൃ(ങ്ക)തകഷായൈശ്ച, സുമനാസൌമനസ്യായനീഹരിദ്രാദാരുഹരിദ്രാവൃശ്ചീരപുനര്നവാമഹാസഹാക്ഷുദ്രസഹാകഷായൈശ്ച, ശാല്മലിശാല്മലികഭദ്രപര്ണ്യേലാപര്ണ്യുപോദികോദ്ദാലകധന്വനരാജാദനോപചിത്രാഗോപീശൃങ്ഗാടികാകഷായൈശ്ച, പിപ്പലീപിപ്പലീമൂലചവ്യചിത്രകശൃങ്ഗവേരസര്ഷപഫാണിതക്ഷീരക്ഷാരലവണോദകൈശ്ച, യഥാലാഭം യഥേഷ്ടം വാऽപ്യുപസംസ്കൃത്യ വര്തിക്രിയാചൂര്ണാവലേഹസ്നേഹകഷായമാംസരസയവാഗൂയൂഷകാമ്ബലികക്ഷീരോപധേയാന്മോദകാനന്യാംശ്ച ഭക്ഷ്യപ്രകാരാന് വിവിധാനനുവിധായ യഥാര്ഹം വമനാര്ഹായ ദദ്യാദ്വിധിവദ്വമനമ്| ഇതി കല്പസങ്ഗ്രഹോ വമനദ്രവ്യാണാമ്| കല്പമേഷാം വിസ്താരേണോത്തരകാലമുപദേക്ഷ്യാമഃ||൧൩൫||
यानि तु खलु वमनादिषु भेषजद्रव्याण्युपयोगं गच्छन्ति तान्यनुव्याख्यास्यामः| तद्यथा- फलजीमूतकेक्ष्वाकुधामार्गवकुटजकृतवेधनफलानि, फलजीमूतकेक्ष्वाकुधामार्गवपत्रपुष्पाणि आरग्वधवृक्षकमदनस्वादुकण्टकपाठापाटलाशार्ङ्गेष्टामूर्वासप्तपर्णनक्तमालपिचुमर्दपटोलसुषवीगुडूची- चित्रकसोमवल्कशतावरीद्वीपीशिग्रुमूलकषायैः, मधुकमधूककोविदारकर्वुदारनीपविदुलबिम्बीशणपुष्पीसदापुष्पाप्रत्यक्पुष्पाकषायैश्च, एलाहरेणुप्रियङ्गुपृथ्वीकाकुस्तुम्बुरुतगरनलदह्रीवेरतालीशोशीरकषायैश्च , इक्षुकाण्डेक्ष्विक्षुवालिकादर्भपोटगलकालङ्कृ(ङ्क)तकषायैश्च, सुमनासौमनस्यायनीहरिद्रादारुहरिद्रावृश्चीरपुनर्नवामहासहाक्षुद्रसहाकषायैश्च, शाल्मलिशाल्मलिकभद्रपर्ण्येलापर्ण्युपोदिकोद्दालकधन्वनराजादनोपचित्रागोपीशृङ्गाटिकाकषायैश्च, पिप्पलीपिप्पलीमूलचव्यचित्रकशृङ्गवेरसर्षपफाणितक्षीरक्षारलवणोदकैश्च, यथालाभं यथेष्टं वाऽप्युपसंस्कृत्य वर्तिक्रियाचूर्णावलेहस्नेहकषायमांसरसयवागूयूषकाम्बलिकक्षीरोपधेयान्मोदकानन्यांश्च भक्ष्यप्रकारान् विविधाननुविधाय यथार्हं वमनार्हाय दद्याद्विधिवद्वमनम्| इति कल्पसङ्ग्रहो वमनद्रव्याणाम्| कल्पमेषां विस्तारेणोत्तरकालमुपदेक्ष्यामः||१३५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 102 (136) · Śloka 136
വിരേചനദ്രവ്യാണി തു ശ്യാമാത്രിവൃച്ചതുരങ്ഗുലതില്വകമഹാവൃക്ഷസപ്തലാശങ്ഖിനീദന്തീദ്രവന്തീനാം ക്ഷീരമൂലത്വക്പത്രപുഷ്പഫലാനി യഥായോഗം തൈസ്തൈഃ ക്ഷീരമൂലത്വക്പത്രപുഷ്പഫലൈര്വിക്ലിപ്താവിക്ലിപ്തൈഃ , അജഗന്ധാശ്വഗന്ധാജശൃങ്ഗീക്ഷീരിണീനീലിനീക്ലീതകകഷായൈശ്ച, പ്രകീര്യോദകീര്യാമസൂരവിദലാകമ്പില്ലകവിഡങ്ഗഗവാക്ഷീകഷായൈശ്ച, പീലുപ്രിയാലമൃദ്വീകാകാശ്മര്യപരൂഷകബദരദാഡിമാമലകഹരീതകീബിഭീതകവൃശ്ചീരപുനര്നവാവിദാരിഗന്ധാദികഷായൈശ്ച, സീധുസുരാസൌവീരകതുഷോദകമൈരേയമേദകമദിരാമധുമധൂലകധാന്യാമ്ലകുവലബദരഖര്ജൂരകര്കന്ധുഭിശ്ച, ദധിദധിമണ്ഡോദശ്വിദ്ഭിശ്ച, ഗോമഹിഷ്യജാവീനാം ച ക്ഷീരമൂത്രൈര്യഥാലാഭം യഥേഷ്ടം വാऽപ്യുപസംസ്കൃത്യ വര്തിക്രിയാചൂര്ണാസവലേഹസ്നേഹകഷായമാംസരസയൂഷകാമ്ബലികയവാഗൂക്ഷീരോപധേയാന് മോദകാനന്യാംശ്ച ഭക്ഷ്യപ്ര(വി)കാരാന് വിവിധാംശ്ച യോഗാനനുവിധായ യഥാര്ഹം വിരേചനാര്ഹായ ദദ്യാദ്വിരേചനമ്| ഇതി കല്പസങ്ഗ്രഹോ വിരേചനദ്രവ്യാണാമ്| കല്പമേഷാം വിസ്തരേണ യഥാവദുത്തരകാലമുപദേക്ഷ്യാമഃ||൧൩൬||
विरेचनद्रव्याणि तु श्यामात्रिवृच्चतुरङ्गुलतिल्वकमहावृक्षसप्तलाशङ्खिनीदन्तीद्रवन्तीनां क्षीरमूलत्वक्पत्रपुष्पफलानि यथायोगं तैस्तैः क्षीरमूलत्वक्पत्रपुष्पफलैर्विक्लिप्ताविक्लिप्तैः , अजगन्धाश्वगन्धाजशृङ्गीक्षीरिणीनीलिनीक्लीतककषायैश्च, प्रकीर्योदकीर्यामसूरविदलाकम्पिल्लकविडङ्गगवाक्षीकषायैश्च, पीलुप्रियालमृद्वीकाकाश्मर्यपरूषकबदरदाडिमामलकहरीतकीबिभीतकवृश्चीरपुनर्नवाविदारिगन्धादिकषायैश्च, सीधुसुरासौवीरकतुषोदकमैरेयमेदकमदिरामधुमधूलकधान्याम्लकुवलबदरखर्जूरकर्कन्धुभिश्च, दधिदधिमण्डोदश्विद्भिश्च, गोमहिष्यजावीनां च क्षीरमूत्रैर्यथालाभं यथेष्टं वाऽप्युपसंस्कृत्य वर्तिक्रियाचूर्णासवलेहस्नेहकषायमांसरसयूषकाम्बलिकयवागूक्षीरोपधेयान् मोदकानन्यांश्च भक्ष्यप्र(वि)कारान् विविधांश्च योगाननुविधाय यथार्हं विरेचनार्हाय दद्याद्विरेचनम्| इति कल्पसङ्ग्रहो विरेचनद्रव्याणाम्| कल्पमेषां विस्तरेण यथावदुत्तरकालमुपदेक्ष्यामः||१३६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 103 (137) · Śloka 137
ആസ്ഥാപനേഷു തു ഭൂയിഷ്ഠകല്പാനി ദ്രവ്യാണി യാനി യോഗമുപയാന്തി തേഷു തേഷ്വവസ്ഥാന്തരേഷ്വാതുരാണാം, താനി ദ്രവ്യാണി നാമതോ വിസ്തരേണോപദിശ്യമാനാന്യപരിസങ്ഖ്യേയാനി സ്യുരതിബഹുത്വാത്; ഇഷ്ടശ്ചാനതിസങ്ക്ഷേപവിസ്തരോപദേശസ്തന്ത്രേ, ഇഷ്ടം ച കേവലം ജ്ഞാനം, തസ്മാദ്രസത ഏവ താന്യത്ര വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ| രസസംസര്ഗവികല്പവിസ്തരോ ഹ്യേഷാമപരിസങ്ഖ്യേയഃ, സമവേതാനാം രസാനാമംശാംശബലവികല്പാതിബഹുത്വാത്| തസ്മാദ്ദ്രവ്യാണാം ചൈകദേശമുദാഹരണാര്ഥം രസേഷ്വനുവിഭജ്യ രസൈകൈകശ്യേന ച നാമലക്ഷണാര്ഥം ഷഡാസ്ഥാപനസ്കന്ധാ രസതോऽനുവിഭജ്യ വ്യാഖ്യാസ്തന്തേ||൧൩൭||
आस्थापनेषु तु भूयिष्ठकल्पानि द्रव्याणि यानि योगमुपयान्ति तेषु तेष्ववस्थान्तरेष्वातुराणां, तानि द्रव्याणि नामतो विस्तरेणोपदिश्यमानान्यपरिसङ्ख्येयानि स्युरतिबहुत्वात्; इष्टश्चानतिसङ्क्षेपविस्तरोपदेशस्तन्त्रे, इष्टं च केवलं ज्ञानं, तस्माद्रसत एव तान्यत्र व्याख्यास्यामः| रससंसर्गविकल्पविस्तरो ह्येषामपरिसङ्ख्येयः, समवेतानां रसानामंशांशबलविकल्पातिबहुत्वात्| तस्माद्द्रव्याणां चैकदेशमुदाहरणार्थं रसेष्वनुविभज्य रसैकैकश्येन च नामलक्षणार्थं षडास्थापनस्कन्धा रसतोऽनुविभज्य व्याख्यास्तन्ते||१३७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 104 (138) · Śloka 138
യത്തു ഷഡ്വിധമാസ്ഥാപനമേകരസമിത്യാചക്ഷതേ ഭിഷജഃ, തദ്ദുര്ലഭതമം സംസൃഷ്ടരസഭൂയിഷ്ഠത്വാദ്ദ്രവ്യാണാമ്| തസ്മാന്മധുരാണി മധുരപ്രായാണി മധുരവിപാകാനി മധുരപ്രഭാവാണി ച മധുരസ്കന്ധേ മധുരാണ്യേവ കൃത്വോപദേക്ഷ്യന്തേ, തഥേതരാണി ദ്രവ്യാണ്യപി||൧൩൮||
यत्तु षड्विधमास्थापनमेकरसमित्याचक्षते भिषजः, तद्दुर्लभतमं संसृष्टरसभूयिष्ठत्वाद्द्रव्याणाम्| तस्मान्मधुराणि मधुरप्रायाणि मधुरविपाकानि मधुरप्रभावाणि च मधुरस्कन्धे मधुराण्येव कृत्वोपदेक्ष्यन्ते, तथेतराणि द्रव्याण्यपि||१३८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 105 (139) · Śloka 139
തദ്യഥാ- ജീവകര്ഷഭകൌ ജീവന്തീ വീരാ താമലകീ കാകോലീ ക്ഷീരകാകോലീ മുദ്ഗപര്ണീ മാഷപര്ണീ ശാലപര്ണീ പൃശ്നിപര്ണ്യസനപര്ണീ മധുപര്ണീ മേദാ മഹാമേദാ കര്കടശൃങ്ഗീ ശൃങ്ഗാടികാ ഛിന്നരുഹാ ച്ഛത്രാऽതിച്ഛത്രാ ശ്രാവണീ മഹാശ്രാവണീ സഹദേവാ വിശ്വദേവാ ശുക്ലാ ക്ഷീരശുക്ലാ ബലാऽതിബലാ വിദാരീ ക്ഷീരവിദാരീ ക്ഷുദ്രസഹാ മഹാസഹാ ഋഷ്യഗന്ധാऽശ്വഗന്ധാ വൃശ്ചീരഃ പുനര്നവാ ബൃഹതീ കണ്ടകാരികോരുബൂകോ മോരടഃ ശ്വദംഷ്ട്രാ സംഹര്ഷാ ശതാവരീ ശതപുഷ്പാ മധൂകപുഷ്പീ യഷ്ടീമധു മധൂലികാ മൃദ്വീകാ ഖര്ജൂരം പരൂഷകമാത്മഗുപ്താ പുഷ്കരബീജം കശേരുകം രാജകശേരുകം രാജാദനം കതകം കാശ്മര്യം ശീതപാക്യോദനപാകീ താലഖര്ജൂരമസ്തകമിക്ഷുരിക്ഷുവാലികാ ദര്ഭഃ കുശഃ കാശഃ ശാലിര്ഗുന്ദ്രേത്കടകഃ ശരമൂലം രാജക്ഷവകഃ ഋഷ്യപ്രോക്താ ദ്വാരദാ ഭാരദ്വാജീ വനത്രപുഷ്യഭീരുപത്രീ ഹംസപാദീ കാകനാസികാ കുലിങ്ഗാക്ഷീ ക്ഷീരവല്ലീ കപോലവല്ലീ കപോതവല്ലീ സോമവല്ലീ ഗോപവല്ലീ മധുവല്ലീ ചേതി; ഏഷാമേവംവിധാനാമന്യേഷാം ച മധുരവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനാമൌഷധദ്രവ്യാണാം ഛേദ്യാനി ഖണ്ഡശശ്ഛേദയിത്വാ ഭേദ്യാനി ചാണുശോ ഭേദയിത്വാ പ്രക്ഷാല്യ പാനീയേന സുപ്രക്ഷാലിതായാം സ്ഥാല്യാം സമാവാപ്യ പയസാऽര്ധോദകേനാഭ്യാസിച്യ സാധയേദ്ദര്വ്യാ സതതമവഘട്ടയന്; തദുപയുക്തഭൂയിഷ്ഠേऽമ്ഭസി ഗതരസേഷ്വൌഷധേഷു പയസി ചാനുപദഗ്ധേ സ്ഥാലീമുപഹൃത്യ സുപരിപൂതം പയഃ സുഖോഷ്ണം ഘൃതതൈലവസാമജ്ജലവണഫാണിതോപഹിതം ബസ്തിം വാതവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്; ശീതം തു മധുസര്പിര്ഭ്യാമുപസംസൃജ്യ പിത്തവികാരിണേ വിധിവദ്ദദ്യാത്| ഇതി മധുരസ്കന്ധഃ||൧൩൯||
तद्यथा- जीवकर्षभकौ जीवन्ती वीरा तामलकी काकोली क्षीरकाकोली मुद्गपर्णी माषपर्णी शालपर्णी पृश्निपर्ण्यसनपर्णी मधुपर्णी मेदा महामेदा कर्कटशृङ्गी शृङ्गाटिका छिन्नरुहा च्छत्राऽतिच्छत्रा श्रावणी महाश्रावणी सहदेवा विश्वदेवा शुक्ला क्षीरशुक्ला बलाऽतिबला विदारी क्षीरविदारी क्षुद्रसहा महासहा ऋष्यगन्धाऽश्वगन्धा वृश्चीरः पुनर्नवा बृहती कण्टकारिकोरुबूको मोरटः श्वदंष्ट्रा संहर्षा शतावरी शतपुष्पा मधूकपुष्पी यष्टीमधु मधूलिका मृद्वीका खर्जूरं परूषकमात्मगुप्ता पुष्करबीजं कशेरुकं राजकशेरुकं राजादनं कतकं काश्मर्यं शीतपाक्योदनपाकी तालखर्जूरमस्तकमिक्षुरिक्षुवालिका दर्भः कुशः काशः शालिर्गुन्द्रेत्कटकः शरमूलं राजक्षवकः ऋष्यप्रोक्ता द्वारदा भारद्वाजी वनत्रपुष्यभीरुपत्री हंसपादी काकनासिका कुलिङ्गाक्षी क्षीरवल्ली कपोलवल्ली कपोतवल्ली सोमवल्ली गोपवल्ली मधुवल्ली चेति; एषामेवंविधानामन्येषां च मधुरवर्गपरिसङ्ख्यातानामौषधद्रव्याणां छेद्यानि खण्डशश्छेदयित्वा भेद्यानि चाणुशो भेदयित्वा प्रक्षाल्य पानीयेन सुप्रक्षालितायां स्थाल्यां समावाप्य पयसाऽर्धोदकेनाभ्यासिच्य साधयेद्दर्व्या सततमवघट्टयन्; तदुपयुक्तभूयिष्ठेऽम्भसि गतरसेष्वौषधेषु पयसि चानुपदग्धे स्थालीमुपहृत्य सुपरिपूतं पयः सुखोष्णं घृततैलवसामज्जलवणफाणितोपहितं बस्तिं वातविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्; शीतं तु मधुसर्पिर्भ्यामुपसंसृज्य पित्तविकारिणे विधिवद्दद्यात्| इति मधुरस्कन्धः||१३९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 106 (140) · Śloka 140
ആമ്രാമ്രാതകലകുചകരമര്ദവൃക്ഷാമ്ലാമ്ലവേതസകുവലബദരദാഡിമമാതുലുങ്ഗഗണ്ഡീരാമലകനന്ദീതകശീതക- തിന്തിണ്ഡീകദന്തശഠൈരാവതകകോശാമ്രധന്വനാനാം ഫലാനി, പത്രാണി ചാമ്രാതകാശ്മന്തകചാങ്ഗേരീണാം ചതുര്വിധാനാം ചാമ്ലികാനാം ദ്വയോശ്ച കോലയോശ്ചാമശുഷ്കയോര്ദ്വയോശ്ചൈവ ശുഷ്കാമ്ലികയോര്ഗ്രാമ്യാരണ്യയോഃ, ആസവദ്രവ്യാണി ച സുരാസൌവീരകതുഷോദകമൈരേയമേദകമദിരാമധുശുക്തശീധുദധിദധിമണ്ഡോദശ്വിദ്ധാന്യാമ്ലാദീനി ച, ഏഷാമേവംവിധാനാമന്യേഷാം ചാമ്ലവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനാമൌഷധദ്രവ്യാണാം ഛേദ്യാനി ഖണ്ഡശശ്ഛേദയിത്വാ ഭേദ്യാനി ചാണുശോ ഭേദയിത്വാ ദ്രവൈഃ സ്ഥാല്യാമഭ്യാസിച്യ സാധയിത്വോപസംസ്കൃത്യ യഥാവത്തൈലവസാമജ്ജലവണഫാണിതോപഹിതം സുഖോഷ്ണം ബസ്തിം വാതവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്| ഇത്യമ്ലസ്കന്ധഃ||൧൪൦||
आम्राम्रातकलकुचकरमर्दवृक्षाम्लाम्लवेतसकुवलबदरदाडिममातुलुङ्गगण्डीरामलकनन्दीतकशीतक- तिन्तिण्डीकदन्तशठैरावतककोशाम्रधन्वनानां फलानि, पत्राणि चाम्रातकाश्मन्तकचाङ्गेरीणां चतुर्विधानां चाम्लिकानां द्वयोश्च कोलयोश्चामशुष्कयोर्द्वयोश्चैव शुष्काम्लिकयोर्ग्राम्यारण्ययोः, आसवद्रव्याणि च सुरासौवीरकतुषोदकमैरेयमेदकमदिरामधुशुक्तशीधुदधिदधिमण्डोदश्विद्धान्याम्लादीनि च, एषामेवंविधानामन्येषां चाम्लवर्गपरिसङ्ख्यातानामौषधद्रव्याणां छेद्यानि खण्डशश्छेदयित्वा भेद्यानि चाणुशो भेदयित्वा द्रवैः स्थाल्यामभ्यासिच्य साधयित्वोपसंस्कृत्य यथावत्तैलवसामज्जलवणफाणितोपहितं सुखोष्णं बस्तिं वातविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्| इत्यम्लस्कन्धः||१४०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 107 (141) · Śloka 141
സൈന്ധവസൌവര്ചലകാലവിഡപാക്യാനൂപകൂപ്യവാലുകൈലമൌലകസാമുദ്രരോമകൌദ്ഭിദൌഷരപാടേയകപാംശുജാന്യേവമ്പ്രകാരാണി ചാന്യാനി ലവണവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനി, ഏതാന്യമ്ലോപഹിതാന്യുഷ്ണോദകോപഹിതാനി വാ സ്നേഹവന്തി സുഖോഷ്ണം ബസ്തിം വാതവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്| ഇതി ലവണസ്കന്ധഃ||൧൪൧||
सैन्धवसौवर्चलकालविडपाक्यानूपकूप्यवालुकैलमौलकसामुद्ररोमकौद्भिदौषरपाटेयकपांशुजान्येवम्प्रकाराणि चान्यानि लवणवर्गपरिसङ्ख्यातानि, एतान्यम्लोपहितान्युष्णोदकोपहितानि वा स्नेहवन्ति सुखोष्णं बस्तिं वातविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्| इति लवणस्कन्धः||१४१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 108 (142) · Śloka 142
പിപ്പലീപിപ്പലീമൂലഹസ്തിപിപ്പലീചവ്യചിത്രകശൃങ്ഗവേരമരിചാജമോദാര്ദ്രകവിഡങ്ഗകുസ്തുമ്ബുരുപീലുതേജോവത്യേലാകുഷ്ഠ- ഭല്ലാതകാസ്ഥിഹിങ്ഗുനിര്യാസകിലിമമൂലകസര്ഷപലശുനകരഞ്ജശിഗ്രുകമധുശിഗ്രുകഖരപുഷ്പഭൂസ്തൃണസുമുഖസുരസകുഠേരകാര്ജക- ഗണ്ഡീരകാലമാലകപര്ണാസക്ഷവകഫണിജ്ഝകക്ഷാരമൂത്രപിത്താനീതി; ഏഷാമേവംവിധാനാം ചാന്യേഷാം കടുകവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനാമൌഷധദ്രവ്യാണാം ഛേദ്യാനി ഖണ്ഡശശ്ഛേദയിത്വാ ഭേദ്യാനി ചാണുശോ ഭേദയിത്വാ ഗോമൂത്രേണ സഹ സാധയിത്വോപസംസ്കൃത്യ യഥാവന്മധുതൈലലവണോപഹിതം സുഖോഷ്ണം ബസ്തിം ശ്ലേഷ്മവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്| ഇതി കടുകസ്കന്ധഃ||൧൪൨||
पिप्पलीपिप्पलीमूलहस्तिपिप्पलीचव्यचित्रकशृङ्गवेरमरिचाजमोदार्द्रकविडङ्गकुस्तुम्बुरुपीलुतेजोवत्येलाकुष्ठ- भल्लातकास्थिहिङ्गुनिर्यासकिलिममूलकसर्षपलशुनकरञ्जशिग्रुकमधुशिग्रुकखरपुष्पभूस्तृणसुमुखसुरसकुठेरकार्जक- गण्डीरकालमालकपर्णासक्षवकफणिज्झकक्षारमूत्रपित्तानीति; एषामेवंविधानां चान्येषां कटुकवर्गपरिसङ्ख्यातानामौषधद्रव्याणां छेद्यानि खण्डशश्छेदयित्वा भेद्यानि चाणुशो भेदयित्वा गोमूत्रेण सह साधयित्वोपसंस्कृत्य यथावन्मधुतैललवणोपहितं सुखोष्णं बस्तिं श्लेष्मविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्| इति कटुकस्कन्धः||१४२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 109 (143) · Śloka 143
ചന്ദനനലദകൃതമാലനക്തമാലനിമ്ബതുമ്ബുരുകുടജഹരിദ്രാദാരുഹരിദ്രാമുസ്തമൂര്വാകിരാതതിക്തകകടുകരോഹിണീത്രായമാണാ- കാരവേല്ലികാകരീരകരവീരകേബുകകഠില്ലകവൃഷമണ്ഡൂകപര്ണീകര്കോടകവാര്താകുകര്കശകാകമാചീകാകോദുമ്ബരികാസുഷവ്യതിവിഷാ- പടോലകുലകപാഠാഗുഡൂചീവേത്രാഗ്രവേതസവികങ്കതബകുലസോമവല്കസപ്തപര്ണസുമനാര്കാവല്ഗുജവചാതഗരാഗുരുവാലകോശീരാണീതി , ഏഷാമേവംവിധാനാം ചാന്യേഷാം തിക്തവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനാമൌഷധദ്രവ്യാണാം ഛേദ്യാനി ഖണ്ഡശശ്ഛേദയിത്വാ ഭേദ്യാനി ചാണുശോ ഭേദയിത്വാ പ്രക്ഷാല്യ പാനീയേനാഭ്യാസിച്യ സാധയിത്വോപസംസ്കൃത്യ യഥാവന്മധുതൈലലവണോപഹിതം സുഖോഷ്ണം ബസ്തിം ശ്ലേഷ്മവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്, ശീതം തു മധുസര്പിര്ഭ്യാമപസംസൃജ്യ പിത്തവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്| ഇതി തിക്തസ്കന്ധഃ||൧൪൩||
चन्दननलदकृतमालनक्तमालनिम्बतुम्बुरुकुटजहरिद्रादारुहरिद्रामुस्तमूर्वाकिराततिक्तककटुकरोहिणीत्रायमाणा- कारवेल्लिकाकरीरकरवीरकेबुककठिल्लकवृषमण्डूकपर्णीकर्कोटकवार्ताकुकर्कशकाकमाचीकाकोदुम्बरिकासुषव्यतिविषा- पटोलकुलकपाठागुडूचीवेत्राग्रवेतसविकङ्कतबकुलसोमवल्कसप्तपर्णसुमनार्कावल्गुजवचातगरागुरुवालकोशीराणीति , एषामेवंविधानां चान्येषां तिक्तवर्गपरिसङ्ख्यातानामौषधद्रव्याणां छेद्यानि खण्डशश्छेदयित्वा भेद्यानि चाणुशो भेदयित्वा प्रक्षाल्य पानीयेनाभ्यासिच्य साधयित्वोपसंस्कृत्य यथावन्मधुतैललवणोपहितं सुखोष्णं बस्तिं श्लेष्मविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्, शीतं तु मधुसर्पिर्भ्यामपसंसृज्य पित्तविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्| इति तिक्तस्कन्धः||१४३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 110 (144) · Śloka 144
പ്രിയങ്ഗ്വനന്താമ്രാസ്ഥ്യമ്ബഷ്ഠകീകട്വങ്ഗലോധ്രമോചരസസമങ്ഗാധാതകീപുഷ്പപദ്മാപദ്മകേശരജമ്ബ്വാമ്രപ്ലക്ഷവട- കപീതനോദുമ്ബരാശ്വത്ഥഭല്ലാതകാസ്ഥ്യശ്മന്തകശിരീഷശിംശപാസോമവല്കതിന്ദുകപ്രിയാലബദരഖദിര- സപ്തപര്ണാശ്വകര്ണസ്യന്ദനാര്ജുനാരിമേദൈലവാലുകപരിപേലവകദമ്ബശല്ലകീജിങ്ഗിനീകാശകശേരുകരാജകശേരുകട്ഫലവംശ- പദ്മകാശോകശാലധവസര്ജഭൂര്ജശണഖരപുഷ്പാപുരശമീമാചീകവരകതുങ്ഗാജകര്ണസ്ഫൂര്ജകബിഭീതകകുമ്ഭീപുഷ്കരബീജ- ബിസമൃണാലതാലഖര്ജൂരതരുണാനീതി , ഏഷാമേവംവിധാനാം ചാന്യേഷാം കഷായവര്ഗപരിസങ്ഖ്യാതാനാമൌഷധദ്രവ്യാണാം ഛേദ്യാനി ഖണ്ഡശശ്ഛേദയിത്വാ ഭേദ്യാനി ചാണുശോ ഭേദയിത്വാ പ്രക്ഷാല്യ പാനീയേനാഭ്യാസിച്യ സാധയിത്വോപസംസ്കൃത്യ യഥാവന്മധുതൈലലവണോപഹിതം സുഖോഷ്ണം ബസ്തിം ശ്ലേഷ്മവികാരിണേ വിധിജ്ഞോ വിധിവദ്ദദ്യാത്, ശീതം തു മധുസര്പിര്ഭ്യാമുപസംസൃജ്യ പിത്തവികാരിണേ ദദ്യാത്| ഇതി കഷായസ്കന്ധഃ||൧൪൪||
प्रियङ्ग्वनन्ताम्रास्थ्यम्बष्ठकीकट्वङ्गलोध्रमोचरससमङ्गाधातकीपुष्पपद्मापद्मकेशरजम्ब्वाम्रप्लक्षवट- कपीतनोदुम्बराश्वत्थभल्लातकास्थ्यश्मन्तकशिरीषशिंशपासोमवल्कतिन्दुकप्रियालबदरखदिर- सप्तपर्णाश्वकर्णस्यन्दनार्जुनारिमेदैलवालुकपरिपेलवकदम्बशल्लकीजिङ्गिनीकाशकशेरुकराजकशेरुकट्फलवंश- पद्मकाशोकशालधवसर्जभूर्जशणखरपुष्पापुरशमीमाचीकवरकतुङ्गाजकर्णस्फूर्जकबिभीतककुम्भीपुष्करबीज- बिसमृणालतालखर्जूरतरुणानीति , एषामेवंविधानां चान्येषां कषायवर्गपरिसङ्ख्यातानामौषधद्रव्याणां छेद्यानि खण्डशश्छेदयित्वा भेद्यानि चाणुशो भेदयित्वा प्रक्षाल्य पानीयेनाभ्यासिच्य साधयित्वोपसंस्कृत्य यथावन्मधुतैललवणोपहितं सुखोष्णं बस्तिं श्लेष्मविकारिणे विधिज्ञो विधिवद्दद्यात्, शीतं तु मधुसर्पिर्भ्यामुपसंसृज्य पित्तविकारिणे दद्यात्| इति कषायस्कन्धः||१४४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 111 (145-146) · Śloka 146
തത്ര ശ്ലോകാഃ- ഷഡ്വര്ഗാഃ പരിസങ്ഖ്യാതാ യ ഏതേ രസഭേദതഃ| ആസ്ഥാപനമഭിപ്രേത്യ താന്വിദ്യാത്സാര്വയൌഗികാന്||൧൪൫|| സര്വശോ ഹി പ്രണിഹിതാഃ സര്വരോഗേഷു ജാനതാ| സര്വാന്രോഗാന്നിയച്ഛന്തി യേഭ്യ ആസ്ഥാപനം ഹിതമ്||൧൪൬||
तत्र श्लोकाः- षड्वर्गाः परिसङ्ख्याता य एते रसभेदतः| आस्थापनमभिप्रेत्य तान्विद्यात्सार्वयौगिकान्||१४५|| सर्वशो हि प्रणिहिताः सर्वरोगेषु जानता| सर्वान्रोगान्नियच्छन्ति येभ्य आस्थापनं हितम्||१४६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 112 (147-148) · Śloka 148
യേഷാം യേഷാം പ്രശാന്ത്യര്ഥം യേ യേ ന പരികീര്തിതാഃ| ദ്രവ്യവര്ഗാ വികാരാണാം തേഷാം തേ പരികോപകാഃ||൧൪൭|| ഇത്യേതേ ഷഡാസ്ഥാപനസ്കന്ധാ രസതോऽനുവിഭജ്യ വ്യാഖ്യാതാഃ||൧൪൮||
येषां येषां प्रशान्त्यर्थं ये ये न परिकीर्तिताः| द्रव्यवर्गा विकाराणां तेषां ते परिकोपकाः||१४७|| इत्येते षडास्थापनस्कन्धा रसतोऽनुविभज्य व्याख्याताः||१४८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 113 (149) · Śloka 149
തേഭ്യോ ഭിഷഗ്ബുദ്ധിമാന് പരിസങ്ഖ്യാതമപി യദ്യദ്ദ്രവ്യമയൌഗികം മന്യേത, തത്തദപകര്ഷയേത്; യദ്യച്ചാനുക്തമപി യൌഗികം മന്യേത, തത്തദ്വിദധ്യാത്; വര്ഗമപി വര്ഗേണോപസംസൃജേദേകമേകേനാനേകേന വാ യുക്തിം പ്രമാണീകൃത്യ| പ്രചരണമിവ ഭിക്ഷുകസ്യ ബീജമിവ കര്ഷകസ്യ സൂത്രം ബുദ്ധിമതാമല്പമപ്യനല്പജ്ഞാനായ ഭവതി; തസ്മാദ്ബുദ്ധിമതാമൂഹാപോഹവിതര്കാഃ, മന്ദബുദ്ധേസ്തു യഥോക്താനുഗമനമേവ ശ്രേയഃ| യഥോക്തം ഹി മാര്ഗമനുഗച്ഛന് ഭിഷക് സംസാധയതി കാര്യമനതിമഹത്ത്വാദ്വാ വിനിപാതയത്യനതിഹ്രസ്വത്വാദുദാഹരണസ്യേതി||൧൪൯||
तेभ्यो भिषग्बुद्धिमान् परिसङ्ख्यातमपि यद्यद्द्रव्यमयौगिकं मन्येत, तत्तदपकर्षयेत्; यद्यच्चानुक्तमपि यौगिकं मन्येत, तत्तद्विदध्यात्; वर्गमपि वर्गेणोपसंसृजेदेकमेकेनानेकेन वा युक्तिं प्रमाणीकृत्य| प्रचरणमिव भिक्षुकस्य बीजमिव कर्षकस्य सूत्रं बुद्धिमतामल्पमप्यनल्पज्ञानाय भवति; तस्माद्बुद्धिमतामूहापोहवितर्काः, मन्दबुद्धेस्तु यथोक्तानुगमनमेव श्रेयः| यथोक्तं हि मार्गमनुगच्छन् भिषक् संसाधयति कार्यमनतिमहत्त्वाद्वा विनिपातयत्यनतिह्रस्वत्वादुदाहरणस्येति||१४९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 114 (150) · Śloka 150
അതഃ പരമനുവാസനദ്രവ്യാണ്യനുവ്യാഖ്യാസ്യാമഃ| അനുവാസനം തു സ്നേഹ ഏവ| സ്നേഹസ്തു ദ്വിവിധഃ- സ്ഥാവരാത്മകഃ, ജങ്ഗമാത്മകശ്ച| തത്ര സ്ഥാവരാത്മകഃ സ്നേഹസ്തൈലമതൈലം ച| തദ്ദ്വയം തൈലമേവ കൃത്വോപദേക്ഷ്യാമഃ, സര്വതസ്തൈലപ്രാധാന്യാത്| ജങ്ഗമാത്മകസ്തു വസാ, മജ്ജാ, സര്പിരിതി| തേഷാം തൈലവസാമജ്ജസര്പിഷാം യഥാപൂര്വം ശ്രേഷ്ഠം വാതശ്ലേഷ്മവികാരേഷ്വനുവാസനീയേഷു, യഥോത്തരം തു പിത്തവികാരേഷു, സര്വ ഏവ വാ സര്വവികാരേഷ്വപി യോഗമുപയാന്തി സംസ്കാരവിധിവിശേഷാദിതി||൧൫൦||
अतः परमनुवासनद्रव्याण्यनुव्याख्यास्यामः| अनुवासनं तु स्नेह एव| स्नेहस्तु द्विविधः- स्थावरात्मकः, जङ्गमात्मकश्च| तत्र स्थावरात्मकः स्नेहस्तैलमतैलं च| तद्द्वयं तैलमेव कृत्वोपदेक्ष्यामः, सर्वतस्तैलप्राधान्यात्| जङ्गमात्मकस्तु वसा, मज्जा, सर्पिरिति| तेषां तैलवसामज्जसर्पिषां यथापूर्वं श्रेष्ठं वातश्लेष्मविकारेष्वनुवासनीयेषु, यथोत्तरं तु पित्तविकारेषु, सर्व एव वा सर्वविकारेष्वपि योगमुपयान्ति संस्कारविधिविशेषादिति||१५०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 115 (151) · Śloka 151
ശിരോവിരേചനദ്രവ്യാണി പുനരപാമാര്ഗപിപ്പലീമരിചവിഡങ്ഗശിഗ്രുശിരീഷതുമ്ബുരുപില്വജാജ്യമോദാവാര്താകീപൃഥ്വീകൈലാഹരേണുകാഫലാനി ച, സുമുഖസുരസകുഠേരകഗണ്ഡീരകാലമാലകപര്ണാസക്ഷവകഫണിജ്ഝകഹരിദ്രാശൃങ്ഗവേരമൂലകലശുനതര്കാരീസര്ഷപപത്രാണി ച, അര്കാലര്കകുഷ്ഠനാഗദന്തീവചാപാമാര്ഗശ്വേതാജ്യോതിഷ്മതീഗവാക്ഷീഗണ്ഡീരപുഷ്പ്യവാക്പുഷ്പീവൃശ്ചികാലീവയസ്ഥാതിവിഷാമൂലാനി ച, ഹരിദ്രാശൃങ്ഗവേരമൂലകലശുനകന്ദാശ്ച, ലോധ്രമദനസപ്തപര്ണനിമ്ബാര്കപുഷ്പാണി ച, ദേവദാര്വഗുരുസരലശല്ലകീജിങ്ഗിന്യസനഹിങ്ഗുനിര്യാസാശ്ച, തേജോവതീവരാങ്ഗേങ്ഗുദീശോഭാഞ്ജനകബൃഹതീകണ്ടകാരികാത്വചശ്ചേതി| ശിരോവിരേചനം സപ്തവിധം, ഫല-പത്ര-മൂല-കന്ദ-പുഷ്പ-നിര്യാസ-ത്വഗാശ്രയഭേദാത്| ലവണകടുതിക്തകഷായാണി ചേന്ദ്രിയോപശയാനി തഥാऽപരാണ്യനുക്താന്യപി ദ്രവ്യാണി യഥായോഗവിഹിതാനി ശിരോവിരേചനാര്ഥമുപദിശ്യന്ത ഇതി||൧൫൧||
शिरोविरेचनद्रव्याणि पुनरपामार्गपिप्पलीमरिचविडङ्गशिग्रुशिरीषतुम्बुरुपिल्वजाज्यमोदावार्ताकीपृथ्वीकैलाहरेणुकाफलानि च, सुमुखसुरसकुठेरकगण्डीरकालमालकपर्णासक्षवकफणिज्झकहरिद्राशृङ्गवेरमूलकलशुनतर्कारीसर्षपपत्राणि च, अर्कालर्ककुष्ठनागदन्तीवचापामार्गश्वेताज्योतिष्मतीगवाक्षीगण्डीरपुष्प्यवाक्पुष्पीवृश्चिकालीवयस्थातिविषामूलानि च, हरिद्राशृङ्गवेरमूलकलशुनकन्दाश्च, लोध्रमदनसप्तपर्णनिम्बार्कपुष्पाणि च, देवदार्वगुरुसरलशल्लकीजिङ्गिन्यसनहिङ्गुनिर्यासाश्च, तेजोवतीवराङ्गेङ्गुदीशोभाञ्जनकबृहतीकण्टकारिकात्वचश्चेति| शिरोविरेचनं सप्तविधं, फल-पत्र-मूल-कन्द-पुष्प-निर्यास-त्वगाश्रयभेदात्| लवणकटुतिक्तकषायाणि चेन्द्रियोपशयानि तथाऽपराण्यनुक्तान्यपि द्रव्याणि यथायोगविहितानि शिरोविरेचनार्थमुपदिश्यन्त इति||१५१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 116 (152-154) · Śloka 154
തത്ര ശ്ലോകാഃ- ലക്ഷണാചാര്യശിഷ്യാണാം പരീക്ഷാ കാരണം ച യത്| അധ്യേയാധ്യാപനവിധീ സമ്ഭാഷാവിധിരേവ ച||൧൫൨|| ഷഡ്ഭിരൂനാനി പഞ്ചാശദ്വാദമാര്ഗപദാനി ച| പദാനി ദശ ചാന്യാനി കാരണാദീനി തത്ത്വതഃ||൧൫൩|| സമ്പ്രശ്നശ്ച പരീക്ഷാദേര്നവകോ വമനാദിഷു| ഭിഷഗ്ജിതീയേ രോഗാണാം വിമാനേ സമ്പ്രകാശിതഃ||൧൫൪||
तत्र श्लोकाः- लक्षणाचार्यशिष्याणां परीक्षा कारणं च यत्| अध्येयाध्यापनविधी सम्भाषाविधिरेव च||१५२|| षड्भिरूनानि पञ्चाशद्वादमार्गपदानि च| पदानि दश चान्यानि कारणादीनि तत्त्वतः||१५३|| सम्प्रश्नश्च परीक्षादेर्नवको वमनादिषु| भिषग्जितीये रोगाणां विमाने सम्प्रकाशितः||१५४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 117 (155-157) · Śloka 157
ബഹുവിധമിദമുക്തമര്ഥജാതം ബഹുവിധവാക്യവിചിത്രമര്ഥകാന്തമ്| ബഹുവിധശുഭശബ്ദസന്ധിയുക്തം ബഹുവിധവാദനിസൂദനം പരേഷാമ്||൧൫൫|| ഇമാം മതിം ബഹുവിധഹേതുസംശ്രയാം വിജജ്ഞിവാന് പരമതവാദസൂദനീമ്| ന സജ്ജതേ പരവചനാവമര്ദനൈര്ന ശക്യതേ പരവചനൈശ്ച മര്ദിതുമ്||൧൫൬|| ദോഷാദീനാം തു ഭാവാനാം സര്വേഷാമേവ ഹേതുമത്| മാനാത് സമ്യഗ്വിമാനാനി നിരുക്താനി വിഭാഗശഃ||൧൫൭||
बहुविधमिदमुक्तमर्थजातं बहुविधवाक्यविचित्रमर्थकान्तम्| बहुविधशुभशब्दसन्धियुक्तं बहुविधवादनिसूदनं परेषाम्||१५५|| इमां मतिं बहुविधहेतुसंश्रयां विजज्ञिवान् परमतवादसूदनीम्| न सज्जते परवचनावमर्दनैर्न शक्यते परवचनैश्च मर्दितुम्||१५६|| दोषादीनां तु भावानां सर्वेषामेव हेतुमत्| मानात् सम्यग्विमानानि निरुक्तानि विभागशः||१५७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana puShpikA · Śloka 8
ഇത്യഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേ വിമാനസ്ഥാനേ രോഗഭിഷഗ്ജിതീയവിമാനം നാമാഷ്ടമോऽധ്യായഃ||൮|| (അഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേ| അനേനാവധിനാ സ്ഥാനം വിമാനാനാം സമര്ഥിതമ്|)|
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते विमानस्थाने रोगभिषग्जितीयविमानं नामाष्टमोऽध्यायः||८|| (अग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते| अनेनावधिना स्थानं विमानानां समर्थितम्|)|
🔊 Audio coming soon