Adhikarana 1 (1-3) · Śloka 3
అథాతో వమనవిరేచనవ్యాపచ్చికిత్సితం వ్యాఖ్యాస్యామః ||1||
యథోవాచ భగవాన్ ధన్వంతరిః ||2||
వైద్యాతురనిమిత్తం వమనం విరేచనం చ పంచదశధా వ్యాపద్యతే |
తత్ర వమనస్యాధో గతిరూర్ధ్వం విరేచనస్యేతి పృథక్; సామాన్యముభయోః- సావశేషౌషధత్వం, జీర్ణౌషధత్వం, హీనదోషాపహృతత్వం, వాతశూలం, అయోగో, అతియోగో, జీవాదానం, ఆధ్మానం, పరికర్తికా, పరిస్రావః, ప్రవాహికా, హృదయోపసరణం, విబంధ, అంగప్రగ్రహ ఇతి ||3||
View original
अथातो वमनविरेचनव्यापच्चिकित्सितं व्याख्यास्यामः ||१||
यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ||२||
वैद्यातुरनिमित्तं वमनं विरेचनं च पञ्चदशधा व्यापद्यते |
तत्र वमनस्याधो गतिरूर्ध्वं विरेचनस्येति पृथक्; सामान्यमुभयोः- सावशेषौषधत्वं, जीर्णौषधत्वं, हीनदोषापहृतत्वं, वातशूलम्, अयोगो, अतियोगो, जीवादानम्, आध्मानं, परिकर्तिका, परिस्रावः, प्रवाहिका, हृदयोपसरणं, विबन्ध, अङ्गप्रग्रह इति ||३||
Adhikarana 2 (4) · Śloka 4
తత్ర బుభుక్షాపీడితస్యాతితీక్షణాగ్నేర్మృదుకోష్ఠస్య చావతిష్ఠమానం దుర్వమస్య వా గుణసామాన్యభావాద్వమనమధో గచ్ఛతి, తత్రేప్సితానవాప్తిర్దోషోత్క్లేశశ్చ ; తమాశు స్నేహయిత్వా భూయస్తీక్ష్ణతరైర్వామయేత్ ||4||
View original
तत्र बुभुक्षापीडितस्यातितीक्षणाग्नेर्मृदुकोष्ठस्य चावतिष्ठमानं दुर्वमस्य वा गुणसामान्यभावाद्वमनमधो गच्छति, तत्रेप्सितानवाप्तिर्दोषोत्क्लेशश्च ; तमाशु स्नेहयित्वा भूयस्तीक्ष्णतरैर्वामयेत् ||४||
Adhikarana 3 (5) · Śloka 5
అపరిశుద్ధామాశయస్యోత్క్లిష్టశ్లేష్మణః సశేషాన్నస్య వాఽహృద్యమతిప్రభూతం వా విరేచనం పీతమూర్ధ్వం గచ్ఛతి, తత్రేప్సితానవాప్తిర్దోషోక్లేశశ్చ ; తత్రాశుద్ధామాశయముల్బణశ్లేష్మాణమాశు వామయిత్వా భూయస్తీక్ష్ణతరైర్విరేచయేత్, ఆమాన్వయే త్వామవత్ సంవిధానం, అహృద్యేఽతిప్రభూతే చ హృద్యం ప్రమాణయుక్తం చ; అత ఊర్ధ్వముత్తిష్ఠత్యౌషధే న తృతీయం పాయయేత్, తతస్త్వేనం మధుఘృతఫాణితయుక్తైర్లేహైర్విరేచయేత్ ||5||
View original
अपरिशुद्धामाशयस्योत्क्लिष्टश्लेष्मणः सशेषान्नस्य वाऽहृद्यमतिप्रभूतं वा विरेचनं पीतमूर्ध्वं गच्छति, तत्रेप्सितानवाप्तिर्दोषोक्लेशश्च ; तत्राशुद्धामाशयमुल्बणश्लेष्माणमाशु वामयित्वा भूयस्तीक्ष्णतरैर्विरेचयेत्, आमान्वये त्वामवत् संविधानम्, अहृद्येऽतिप्रभूते च हृद्यं प्रमाणयुक्तं च; अत ऊर्ध्वमुत्तिष्ठत्यौषधे न तृतीयं पाययेत्, ततस्त्वेनं मधुघृतफाणितयुक्तैर्लेहैर्विरेचयेत् ||५||
Adhikarana 4 (6) · Śloka 6
దోషవిగ్రథితమల్పమౌషధమవస్థితమూర్ధ్వభాగిక్రమధోభాగికం వా న స్రంసయతి దోషాన్, తత్ర తృష్ణా పార్శ్వశూలం ఛర్దిర్మూర్చ్ఛా పర్వభేదో హృల్లాసోఽరతిరుద్గారావిశుద్ధిశ్చ భవతి; తముష్ణాభిరద్భిరాశు వామయేదూర్ధ్వభాగికే, అధోభాగికేఽపి చ సావశేషౌషధమతిప్రధావితదోషమతిబలమసమ్యగ్విరిక్తలక్షణమప్యేవం వామయేత్ ||6||
View original
दोषविग्रथितमल्पमौषधमवस्थितमूर्ध्वभागिक्रमधोभागिकं वा न स्रंसयति दोषान्, तत्र तृष्णा पार्श्वशूलं छर्दिर्मूर्च्छा पर्वभेदो हृल्लासोऽरतिरुद्गाराविशुद्धिश्च भवति; तमुष्णाभिरद्भिराशु वामयेदूर्ध्वभागिके, अधोभागिकेऽपि च सावशेषौषधमतिप्रधावितदोषमतिबलमसम्यग्विरिक्तलक्षणमप्येवं वामयेत् ||६||
Adhikarana 5 (7) · Śloka 7
క్రూరకోష్ఠస్యాతితీక్ష్ణాగ్నేరల్పమౌషధమల్పగుణం వా భక్తవత్ పాకముపైతి, తత్ర సముదీర్ణా దోషా యథాకాలమనిర్హ్రీయమాణా వ్యాధివిభ్రమం బలవిభ్రంశం చాపాదయంతి, తమనల్పమమందమౌషధం చ పాయయేత్ ||7||
View original
क्रूरकोष्ठस्यातितीक्ष्णाग्नेरल्पमौषधमल्पगुणं वा भक्तवत् पाकमुपैति, तत्र समुदीर्णा दोषा यथाकालमनिर्ह्रीयमाणा व्याधिविभ्रमं बलविभ्रंशं चापादयन्ति, तमनल्पममन्दमौषधं च पाययेत् ||७||
Adhikarana 6 (8) · Śloka 8
అస్నిగ్ధస్విన్నేనాల్పగుణం వా భేషజముపయుక్తమల్పాన్ దోషాన్ హంతి; తత్ర వమనే దోషశేషో గౌరవముత్క్లేశం హృదయావిశుద్ధిం వ్యాధివృద్ధిం చ కరోతి, తత్ర తం యథాయోగం పాయయిత్వా వామయేద్దృఢతరం; విరేచనే తు గుదపరికర్తనమాధ్మానం శిరోగౌరవమనిఃసరణం వా వాయోర్వ్యాధివృద్ధిం చ కరోతి; తముపపాద్య భూయః స్నేహస్వేదాభ్యాం విరేచయేద్దృఢతరం, దృఢం బహుప్రచలితదోషం వా తృతీయే దివసేఽల్పగుణం చేతి ||8||
View original
अस्निग्धस्विन्नेनाल्पगुणं वा भेषजमुपयुक्तमल्पान् दोषान् हन्ति; तत्र वमने दोषशेषो गौरवमुत्क्लेशं हृदयाविशुद्धिं व्याधिवृद्धिं च करोति, तत्र तं यथायोगं पाययित्वा वामयेद्दृढतरं; विरेचने तु गुदपरिकर्तनमाध्मानं शिरोगौरवमनिःसरणं वा वायोर्व्याधिवृद्धिं च करोति; तमुपपाद्य भूयः स्नेहस्वेदाभ्यां विरेचयेद्दृढतरं, दृढं बहुप्रचलितदोषं वा तृतीये दिवसेऽल्पगुणं चेति ||८||
Adhikarana 7 (9) · Śloka 9
అస్నిగ్ధస్విన్నేన రూక్షౌషధముపయుక్తమబ్రహ్మచారిణా వా వాయుం కోపయతి, తత్ర వాయుః ప్రకుపితః పార్శ్వపృష్ఠశ్రోణిమన్యామర్మశూలం మూర్చ్ఛాం భ్రమం మదం సంజ్ఞానాశం చ కరోతి, తం వాతశూలమిత్యాచక్షతే; తమభ్యజ్య ధాన్యస్వేదేన స్వేదయిత్వా యష్టీమధుకవిపక్వేన తైలేనానువాసయేత్ ||9||
View original
अस्निग्धस्विन्नेन रूक्षौषधमुपयुक्तमब्रह्मचारिणा वा वायुं कोपयति, तत्र वायुः प्रकुपितः पार्श्वपृष्ठश्रोणिमन्यामर्मशूलं मूर्च्छां भ्रमं मदं सञ्ज्ञानाशं च करोति, तं वातशूलमित्याचक्षते; तमभ्यज्य धान्यस्वेदेन स्वेदयित्वा यष्टीमधुकविपक्वेन तैलेनानुवासयेत् ||९||
Adhikarana 8 (10) · Śloka 10
స్నేహస్వేదాభ్యామవిభావితశరీరేణాల్పమౌషధమల్పగుణం వా పీతమూర్ధ్వమధో వా నాభ్యేతి దోషాంశ్చోత్క్లేశ్య తైః సహ బలక్షయమాపాదయతి, తత్రాధ్మానం హృదయగ్రహస్తృష్ణా మూర్చ్ఛా దాహశ్చ భవతి, తమయోగమిత్యాచక్షతే; తమాశు వామయేన్మదనఫలలవణాంబుభిర్విరేచయేత్తీక్ష్ణతరైః కషాయైశ్చ |
దుర్వాంతస్య తు సముత్క్లిష్టా దోషా వ్యాప్య శరీరం కండూశ్వయథుకుష్ఠపిడకాజ్వరాంగమర్దనిస్తోదనాని కుర్వంతి, తతస్తానశేషాన్మహౌషధేనాపహరేత్ |
అస్నిగ్ధస్విన్నస్య దుర్విరిక్తస్యాధోనాభేః స్తబ్ధపూర్ణోదరతా శూలం వాతపురీషసంగః కండూమండలప్రాదుర్భావో వా భవతి, తమాస్థాప్య పునః సంస్నేహ్య విరేచయేత్తీక్ష్ణేన |
నాతిప్రవర్తమానే తిష్ఠతి వా దుష్టసంశోధనే తత్సంతేజనార్థముష్ణోదకం పాయయేత్, పాణితాపైశ్చ పార్శ్వోదరముపస్వేదయేత్, తతః ప్రవర్తంతే దోషాః |
అనుప్రవృత్తే చాల్పదోషే జీర్ణౌషధం బహుదోషమహఃశేషం బలం చావేక్ష్య భూయో మాత్రాం విదధ్యాత్ |
అప్రవృత్తదోషం దశరాత్రాదూర్ధ్వముపసంస్కృతదేహం స్నేహస్వేదాభ్యాం భూయః శోధయేత్ |
దుర్విరేచ్యమాస్థాప్య పునః సంస్నేహ్య విరేచయేత్ |
హ్రీభయలోభైర్వేగాఘాతశీలాః ప్రాయశః స్త్రియో రాజసమీపస్థా వణిజః శ్రోత్రియాశ్చ భవంతి, తస్మాదేతే దుర్విరేచ్యాః, బహువాతత్వాత్; అత ఏవ తానతిస్నిగ్ధాన్ స్వేదోపపన్నాఞ్ శోధయేత్ ||10||
View original
स्नेहस्वेदाभ्यामविभावितशरीरेणाल्पमौषधमल्पगुणं वा पीतमूर्ध्वमधो वा नाभ्येति दोषांश्चोत्क्लेश्य तैः सह बलक्षयमापादयति, तत्राध्मानं हृदयग्रहस्तृष्णा मूर्च्छा दाहश्च भवति, तमयोगमित्याचक्षते; तमाशु वामयेन्मदनफललवणाम्बुभिर्विरेचयेत्तीक्ष्णतरैः कषायैश्च |
दुर्वान्तस्य तु समुत्क्लिष्टा दोषा व्याप्य शरीरं कण्डूश्वयथुकुष्ठपिडकाज्वराङ्गमर्दनिस्तोदनानि कुर्वन्ति, ततस्तानशेषान्महौषधेनापहरेत् |
अस्निग्धस्विन्नस्य दुर्विरिक्तस्याधोनाभेः स्तब्धपूर्णोदरता शूलं वातपुरीषसङ्गः कण्डूमण्डलप्रादुर्भावो वा भवति, तमास्थाप्य पुनः संस्नेह्य विरेचयेत्तीक्ष्णेन |
नातिप्रवर्तमाने तिष्ठति वा दुष्टसंशोधने तत्सन्तेजनार्थमुष्णोदकं पाययेत्, पाणितापैश्च पार्श्वोदरमुपस्वेदयेत्, ततः प्रवर्तन्ते दोषाः |
अनुप्रवृत्ते चाल्पदोषे जीर्णौषधं बहुदोषमहःशेषं बलं चावेक्ष्य भूयो मात्रां विदध्यात् |
अप्रवृत्तदोषं दशरात्रादूर्ध्वमुपसंस्कृतदेहं स्नेहस्वेदाभ्यां भूयः शोधयेत् |
दुर्विरेच्यमास्थाप्य पुनः संस्नेह्य विरेचयेत् |
ह्रीभयलोभैर्वेगाघातशीलाः प्रायशः स्त्रियो राजसमीपस्था वणिजः श्रोत्रियाश्च भवन्ति, तस्मादेते दुर्विरेच्याः, बहुवातत्वात्; अत एव तानतिस्निग्धान् स्वेदोपपन्नाञ् शोधयेत् ||१०||
Adhikarana 9 (11) · Śloka 11
స్నిగ్ధస్విన్నస్యాతిమాత్రమతిమృదుకోష్ఠస్య వాఽతితీక్ష్ణమధికం వా దత్తమౌషధమతియోగం కుర్యాత్ |
తత్ర వమనాతియోగే పిత్తాతిప్రవృత్తిర్బలవిస్రంసో వాతకోపశ్చ బలవాన్ భవతి, తం ఘృతేనాభ్యజ్యావగాహ్య శీతాస్వప్సు శర్కరామధుమిశ్రైర్లేహైరుపచరేద్యథాస్వం; విరేచనాతియోగే కఫస్యాతిప్రవృత్తిరుత్తరకాలం చ సరక్తస్య, తత్రాపి బలవిస్రంసో వాతకోపశ్చ బలవాన్ భవతి, తమతిశీతాంబుభిః పరిషిచ్యావగాహ్య వా శీతైస్తండులాంబుభిర్మధుమిశ్రైశ్ఛర్దయేత్, పిచ్ఛాబస్తిం చాస్మై దద్యాత్, క్షీరసర్పిషా చైనమనువాసయేత్, ప్రియంగ్వాదిం చాస్మై తండులాంబునా పాతుం ప్రయచ్ఛేత్, క్షీరరసయోశ్చాన్యతరేణ భోజయేత్ ||11||
View original
स्निग्धस्विन्नस्यातिमात्रमतिमृदुकोष्ठस्य वाऽतितीक्ष्णमधिकं वा दत्तमौषधमतियोगं कुर्यात् |
तत्र वमनातियोगे पित्तातिप्रवृत्तिर्बलविस्रंसो वातकोपश्च बलवान् भवति, तं घृतेनाभ्यज्यावगाह्य शीतास्वप्सु शर्करामधुमिश्रैर्लेहैरुपचरेद्यथास्वं; विरेचनातियोगे कफस्यातिप्रवृत्तिरुत्तरकालं च सरक्तस्य, तत्रापि बलविस्रंसो वातकोपश्च बलवान् भवति, तमतिशीताम्बुभिः परिषिच्यावगाह्य वा शीतैस्तण्डुलाम्बुभिर्मधुमिश्रैश्छर्दयेत्, पिच्छाबस्तिं चास्मै दद्यात्, क्षीरसर्पिषा चैनमनुवासयेत्, प्रियङ्ग्वादिं चास्मै तण्डुलाम्बुना पातुं प्रयच्छेत्, क्षीररसयोश्चान्यतरेण भोजयेत् ||११||
Adhikarana 10 (12-14) · Śloka 14
తస్మిన్నేవ వమనాతియోగే ప్రవృద్ధే శోణితం ష్ఠీవతి ర్ఛ్దయతి వా, తత్ర జిహ్వానిఃసరణమపసరణమక్ష్ణోర్వ్యావృత్తిర్హనుసంహననం తృష్ణా హిక్కా జ్వరో వైసంజ్ఞ్యమిత్యుపద్రవా భవంతి; తమజాసృక్చందనోశీరాంజనలాజచూర్ణైః సశర్కరోదకైర్మంథం పాయయేత్, ఫలరసైర్వా సఘృతక్షౌద్రశర్కరైః శుంగాభిర్వా వటాదీనాం పేయాం సిద్ధాం సక్షౌద్రాం వర్చోగ్రాహిభిర్వా, పయసా జాంగలరసేన వా భోజయేత్, అతిస్రుతశోణితవిధానేనోపచరేత్; జిహ్వామతిసర్పితాం కటుకలవణచూర్ణప్రఘృష్టాం తిలద్రాక్షాప్రలిప్తాం వాఽంతః పీడయేత్, అంతఃప్రవిష్టాయామమ్లమన్యే తస్య పురస్తాత్ ఖాదయేయుః; వ్యావృత్తే చాక్షిణీ ఘృతాభ్యక్తే పీడయేత్, హనుసంహననే వాతశ్లేష్మహరం నస్యం స్వేదాంశ్చ విదధ్యాత్, తృష్ణాదిషు చ యథాస్వం ప్రతికుర్వీత, విసంజ్ఞే వేణువీణాగీతస్వనం శ్రావయేత్ ||12||
విరేచనాతియోగే చ సచంద్రకం సలిలమధః స్రవతి తతో మాంసధావనప్రకాశముత్తరకాలం జీవశోణితం చ, తతో గుదనిఃసరణం వేపథుర్వమనాతియోగోపద్రవాశ్చాస్య భవంతి; తమపి నిఃస్రుతశోణితవిధానేనోపచరేత్, నిఃసర్పితగుదస్య గుదమభ్యజ్య పరిస్వేద్యాంతః పీడయేత్ క్షుద్రరోగచికిత్సితం వా వీక్షేత, వేపథౌ వాతవ్యాధివిధానం కుర్వీత, జిహ్వానిఃసరణాదిషూక్తః ప్రతీకారః, అతిప్రవృత్తే వా జీవశోణితే కాశ్మరీఫలబదరీదూర్వోశీరైః శృతేన పయసా ఘృతమండాంజనయుక్తేన సుశీతేనాస్థాపయేత్, న్యగ్రోధాదికషాయేక్షురసఘృతశోణితసంసృష్టైశ్చైనం బస్తిభిరుపాచరేత్, శోణితష్ఠీవనే రక్తపిత్తరక్తాతీసారక్రియాశ్చాస్య విదధ్యాత్, న్యగ్రోధాదిం చాస్య విదధ్యాత్ పానభోజనేషు ||13||
జీవశోణితరక్తపిత్తయోశ్చ జిజ్ఞాసార్థం తస్మిన్ పిచుం ప్లోతం వా క్షిపేత్, యద్యుష్ణోదకప్రక్షాలితమపి వస్త్రం రంజయతి తజ్జీవశోణితమవగంతవ్యం; సభక్తం చ శునే దద్యాచ్ఛక్తుసమ్మిశ్రం వా, స యద్యుపభుంజీత తజ్జీవశోణితమవగంతవ్యం; అన్యథా రక్తపిత్తమితి ||14||
View original
तस्मिन्नेव वमनातियोगे प्रवृद्धे शोणितं ष्ठीवति र्छ्दयति वा, तत्र जिह्वानिःसरणमपसरणमक्ष्णोर्व्यावृत्तिर्हनुसंहननं तृष्णा हिक्का ज्वरो वैसञ्ज्ञ्यमित्युपद्रवा भवन्ति; तमजासृक्चन्दनोशीराञ्जनलाजचूर्णैः सशर्करोदकैर्मन्थं पाययेत्, फलरसैर्वा सघृतक्षौद्रशर्करैः शुङ्गाभिर्वा वटादीनां पेयां सिद्धां सक्षौद्रां वर्चोग्राहिभिर्वा, पयसा जाङ्गलरसेन वा भोजयेत्, अतिस्रुतशोणितविधानेनोपचरेत्; जिह्वामतिसर्पितां कटुकलवणचूर्णप्रघृष्टां तिलद्राक्षाप्रलिप्तां वाऽन्तः पीडयेत्, अन्तःप्रविष्टायामम्लमन्ये तस्य पुरस्तात् खादयेयुः; व्यावृत्ते चाक्षिणी घृताभ्यक्ते पीडयेत्, हनुसंहनने वातश्लेष्महरं नस्यं स्वेदांश्च विदध्यात्, तृष्णादिषु च यथास्वं प्रतिकुर्वीत, विसञ्ज्ञे वेणुवीणागीतस्वनं श्रावयेत् ||१२||
विरेचनातियोगे च सचन्द्रकं सलिलमधः स्रवति ततो मांसधावनप्रकाशमुत्तरकालं जीवशोणितं च, ततो गुदनिःसरणं वेपथुर्वमनातियोगोपद्रवाश्चास्य भवन्ति; तमपि निःस्रुतशोणितविधानेनोपचरेत्, निःसर्पितगुदस्य गुदमभ्यज्य परिस्वेद्यान्तः पीडयेत् क्षुद्ररोगचिकित्सितं वा वीक्षेत, वेपथौ वातव्याधिविधानं कुर्वीत, जिह्वानिःसरणादिषूक्तः प्रतीकारः, अतिप्रवृत्ते वा जीवशोणिते काश्मरीफलबदरीदूर्वोशीरैः शृतेन पयसा घृतमण्डाञ्जनयुक्तेन सुशीतेनास्थापयेत्, न्यग्रोधादिकषायेक्षुरसघृतशोणितसंसृष्टैश्चैनं बस्तिभिरुपाचरेत्, शोणितष्ठीवने रक्तपित्तरक्तातीसारक्रियाश्चास्य विदध्यात्, न्यग्रोधादिं चास्य विदध्यात् पानभोजनेषु ||१३||
जीवशोणितरक्तपित्तयोश्च जिज्ञासार्थं तस्मिन् पिचुं प्लोतं वा क्षिपेत्, यद्युष्णोदकप्रक्षालितमपि वस्त्रं रञ्जयति तज्जीवशोणितमवगन्तव्यं; सभक्तं च शुने दद्याच्छक्तुसम्मिश्रं वा, स यद्युपभुञ्जीत तज्जीवशोणितमवगन्तव्यम्; अन्यथा रक्तपित्तमिति ||१४||
Adhikarana 11 (15) · Śloka 15
సశేషాన్నేన బహుదోషేణ రూక్షేణానిలప్రాయకోష్ఠేనానుష్ణమస్నిగ్ధం వా పీతమౌషధమాధ్మాపయతి, తత్రానిలమూత్రపురీషసంగః సమున్నద్ధోదరతా పార్శ్వభంగో గుదబస్తినిస్తోదనం భక్తారుచిశ్చ భవతి, తం చాధ్మానమిత్యాచక్షతే; తముపస్వేద్యానాహవర్తిదీపనబస్తిక్రియాభిరుపచరేత్ ||15||
View original
सशेषान्नेन बहुदोषेण रूक्षेणानिलप्रायकोष्ठेनानुष्णमस्निग्धं वा पीतमौषधमाध्मापयति, तत्रानिलमूत्रपुरीषसङ्गः समुन्नद्धोदरता पार्श्वभङ्गो गुदबस्तिनिस्तोदनं भक्तारुचिश्च भवति, तं चाध्मानमित्याचक्षते; तमुपस्वेद्यानाहवर्तिदीपनबस्तिक्रियाभिरुपचरेत् ||१५||
Adhikarana 12 (16) · Śloka 16
క్షామేణాతిమృదుకోష్ఠేన మందాగ్నినా రూక్షేణ వాఽతితీక్ష్ణోష్ణాతిలవణమతిరూక్షం వా పీతమౌషధం పిత్తానిలౌ ప్రదూష్య పరికర్తికామాపాదయతి, తత్ర గుదనాభిమేఢ్రబస్తిశిరఃసు సదాహం పరికర్తనమనిలసంగో వాయువిష్టంభో భక్తారుచిశ్చ భవతి; తత్ర పిచ్ఛాబస్తిర్యష్టీమధుకకృష్ణతిలకల్కమధుఘృతయుక్తః, శీతాంబుపరిషిక్తం చైనం పయసా భుక్తవంతం ఘృతమండేన యష్టీమధుకసిద్ధేన తైలేన వాఽనువాసయేత్ ||16||
View original
क्षामेणातिमृदुकोष्ठेन मन्दाग्निना रूक्षेण वाऽतितीक्ष्णोष्णातिलवणमतिरूक्षं वा पीतमौषधं पित्तानिलौ प्रदूष्य परिकर्तिकामापादयति, तत्र गुदनाभिमेढ्रबस्तिशिरःसु सदाहं परिकर्तनमनिलसङ्गो वायुविष्टम्भो भक्तारुचिश्च भवति; तत्र पिच्छाबस्तिर्यष्टीमधुककृष्णतिलकल्कमधुघृतयुक्तः, शीताम्बुपरिषिक्तं चैनं पयसा भुक्तवन्तं घृतमण्डेन यष्टीमधुकसिद्धेन तैलेन वाऽनुवासयेत् ||१६||
Adhikarana 13 (17) · Śloka 17
క్రూరకోష్ఠస్యాతిప్రభూతదోషస్య మృద్వౌషధమవచారితం సముత్క్లిశ్య దోషాన్న నిఃశేషానపహరతి, తతస్తే దోషాః పరిస్రావమాపాదయంతి, తత్ర దౌర్బల్యోదరవిష్టంభారుచిగాత్రసదనాని భవంతి, సవేదనౌ చాస్య పిత్తశ్లేష్మాణౌ పరిస్రవతః, తం పరిస్రావమిత్యాచక్షతే; తమజకర్ణధవతినిశపలాశబలాకషాయైర్మధుసంయుక్తైరాస్థాపయేత్, ఉపశాంతదోషం స్నిగ్ధం చ భూయః సంశోధయేత్ ||17||
View original
क्रूरकोष्ठस्यातिप्रभूतदोषस्य मृद्वौषधमवचारितं समुत्क्लिश्य दोषान्न निःशेषानपहरति, ततस्ते दोषाः परिस्रावमापादयन्ति, तत्र दौर्बल्योदरविष्टम्भारुचिगात्रसदनानि भवन्ति, सवेदनौ चास्य पित्तश्लेष्माणौ परिस्रवतः, तं परिस्रावमित्याचक्षते; तमजकर्णधवतिनिशपलाशबलाकषायैर्मधुसंयुक्तैरास्थापयेत्, उपशान्तदोषं स्निग्धं च भूयः संशोधयेत् ||१७||
Adhikarana 14 (18) · Śloka 18
అతిరూక్షేఽతిస్నిగ్ధే వా భేషజమవచారితమప్రాప్తం వాతవర్చ ఉదీరయతి వేగాఘాతేన వా, తదా ప్రవాహికా భవతి; తత్ర సవాతం సదాహం సశూలం గురు పిచ్ఛిలం శ్వేతం కృష్ణం సరక్తం వా భృశం ప్రవాహమాణః కఫముపవిశతి; తాం పరిస్రావవిధానేనోపచరేత్ ||18||
View original
अतिरूक्षेऽतिस्निग्धे वा भेषजमवचारितमप्राप्तं वातवर्च उदीरयति वेगाघातेन वा, तदा प्रवाहिका भवति; तत्र सवातं सदाहं सशूलं गुरु पिच्छिलं श्वेतं कृष्णं सरक्तं वा भृशं प्रवाहमाणः कफमुपविशति; तां परिस्रावविधानेनोपचरेत् ||१८||
Adhikarana 15 (19) · Śloka 19
యస్తూర్ధ్వమధో వా భేషజవేగం ప్రవృత్తమజ్ఞత్వాద్వినిహంతి తస్యోపసరణం హృది కుర్వంతి దోషాః, తత్ర ప్రధానమర్మసంతాపాద్వేదనాభిరత్యర్థం పీడ్యమానో దంతాన్ కిటకిటాయతే ఉద్గతాక్షో జిహ్వాం ఖాదతి ప్రతామ్యత్యచేతాశ్చ భవతి, తం పరివర్జయంతి మూర్ఖాః; తమభ్యజ్య ధాన్యస్వేదేన స్వేదయేత్, యష్టిమధుకసిద్ధేన చ తైలేనానువాసయేత్, శిరోవిరేచనం చాస్మై తీక్ష్ణం విదధ్యాత్, తతో యష్టిమధుకమిశ్రేణ తండులాంబునా ఛర్దయేత్, యథాదోషోచ్ఛ్రాయేణ చైనం బస్తిభిరుపాచరేత్ ||19||
View original
यस्तूर्ध्वमधो वा भेषजवेगं प्रवृत्तमज्ञत्वाद्विनिहन्ति तस्योपसरणं हृदि कुर्वन्ति दोषाः, तत्र प्रधानमर्मसन्तापाद्वेदनाभिरत्यर्थं पीड्यमानो दन्तान् किटकिटायते उद्गताक्षो जिह्वां खादति प्रताम्यत्यचेताश्च भवति, तं परिवर्जयन्ति मूर्खाः; तमभ्यज्य धान्यस्वेदेन स्वेदयेत्, यष्टिमधुकसिद्धेन च तैलेनानुवासयेत्, शिरोविरेचनं चास्मै तीक्ष्णं विदध्यात्, ततो यष्टिमधुकमिश्रेण तण्डुलाम्बुना छर्दयेत्, यथादोषोच्छ्रायेण चैनं बस्तिभिरुपाचरेत् ||१९||
Adhikarana 16 (20) · Śloka 20
యస్తూర్ధ్వమధో వా ప్రవృత్తదోషః శీతాగారముదకమనిలమన్యద్వా సేవేత, తస్య దోషాః స్రోతఃస్వవలీయమానా ఘనీభావమాపన్నా వాతమూత్రశకృద్గ్రహమాపాద్య విబధ్యంతే , తస్యాటోపో దాహో జ్వరో వేదనాశ్చ తీవ్రా భవంతి; తమాశు వామయిత్వా ప్రాప్తకాలాం క్రియాం కుర్వీత; అధోభాగే త్వధోభాగదోషహరద్రవ్యం సైంధవామ్లమూత్రసంసృష్టం విరేచనాయ పాయయేత్, ఆస్థాపనమనువాసనం చ యథాదోషం విదధ్యాత్, యథాదోషమాహారక్రమం చ; ఉభయతోభాగే తూపద్రవవిశేషాన్ యథాస్వం ప్రతికుర్వీత ||20||
View original
यस्तूर्ध्वमधो वा प्रवृत्तदोषः शीतागारमुदकमनिलमन्यद्वा सेवेत, तस्य दोषाः स्रोतःस्ववलीयमाना घनीभावमापन्ना वातमूत्रशकृद्ग्रहमापाद्य विबध्यन्ते , तस्याटोपो दाहो ज्वरो वेदनाश्च तीव्रा भवन्ति; तमाशु वामयित्वा प्राप्तकालां क्रियां कुर्वीत; अधोभागे त्वधोभागदोषहरद्रव्यं सैन्धवाम्लमूत्रसंसृष्टं विरेचनाय पाययेत्, आस्थापनमनुवासनं च यथादोषं विदध्यात्, यथादोषमाहारक्रमं च; उभयतोभागे तूपद्रवविशेषान् यथास्वं प्रतिकुर्वीत ||२०||
Adhikarana 17 (21) · Śloka 21
యా తు విరేచనే గుదపరికర్తికా తద్వమనే కంఠక్షణనం, యదధః పరిస్రవణం స ఊర్ధ్వభాగే శ్లేష్మప్రసేకః, యా త్వధః ప్రవాహికా సా తూర్ధ్వం శుష్కోద్గారా ఇతి ||21||
View original
या तु विरेचने गुदपरिकर्तिका तद्वमने कण्ठक्षणनं, यदधः परिस्रवणं स ऊर्ध्वभागे श्लेष्मप्रसेकः, या त्वधः प्रवाहिका सा तूर्ध्वं शुष्कोद्गारा इति ||२१||
Adhikarana 18 (22) · Śloka 22
భవతి చాత్ర- యాస్త్వేతా వ్యాపదః ప్రోక్తా దశ పంచ చ తత్త్వతః |
ఏతా విరేకాతియోగదుర్యోగాయోగజాః స్మృతాః ||22||
View original
भवति चात्र- यास्त्वेता व्यापदः प्रोक्ता दश पञ्च च तत्त्वतः |
एता विरेकातियोगदुर्योगायोगजाः स्मृताः ||२२||
Adhikarana puShpikA · Śloka 34
ఇతి సుశ్రుతసంహితాయాం చికిత్సాస్థానే వమనవిరేచనవ్యాపచ్చికిత్సితం నామ చతుస్త్రింశోఽధ్యాయః ||34||
View original
इति सुश्रुतसंहितायां चिकित्सास्थाने वमनविरेचनव्यापच्चिकित्सितं नाम चतुस्त्रिंशोऽध्यायः ||३४||