Adhikarana dvAviMsho&dhyAyaH-aShTA~ggasaMgrahaH pratij~jA (1) · Śloka 1
అథాతో రోగభేదీయమధ్యాయం వ్యాఖ్యాస్యామః|
ఇతి హ స్మాహురాత్రేయాదయో మహర్షయః||1||
View original
अथातो रोगभेदीयमध्यायं व्याख़्यास्यामः|
इति ह स्माहुरात्रेयादयो महर्षयः||१||
Adhikarana rogANAM saptavidhatvaM teShAM pRuthagdvividhatva~jca (2) · Śloka 2
సప్తవిధాః ఖలు రోగా భవంతి-సహగర్భజాతపీడాకాల- ప్రభావస్వభావజాః|
తే తు పృథగ్ద్వివిధాః|
తత్ర సహజాః శుక్రార్తవదోషాన్వయాః|
కుష్ఠార్శోమేహాదయః|
పితృజా మాతృ- జాశ్ఛ|
గర్భజా జనన్యభిచారాత్కౌబ్జపాంగుల్యపైంగల్య- కిలాసాదయో&అంప్;న్నరసజా దౌహృదవిమాననజాశ్ఛ|
జాతజాః స్వాపచారాత్సంతర్పణజా అపతర్పణజాశ్ఛ|
పీడాకృతాః క్షత- భంగప్రహారక్రోధశోకభయాదయః శారీరామానసాశ్ఛ|
కాలజాః శీతాదికృతా జ్వరాదయో వ్యాపన్నజా అసంరక్షణజాశ్ఛ|
ప్రభావజా దేవగురూల్లంఘనశాపాథర్వణాదికృతా జ్వరాదయః పిశాచాదయశ్ఛ|
స్వభావజాః క్షుత్పిపాసాజ్వరాదయః కాలజా అకాలజాశ్ఛ|
తత్ర కాలజా రక్షణకృతాః|
అరక్షణజా అకాలజాః||2||
View original
सप्तविधाः ख़लु रोगा भवन्ति-सहगर्भजातपीडाकाल- प्रभावस्वभावजाः|
ते तु पृथग्द्विविधाः|
तत्र सहजाः शुक्रार्तवदोषान्वयाः|
कुष्ठार्शोमेहादयः|
पितृजा मातृ- जाश्छ|
गर्भजा जनन्यभिचारात्कोउब्जपाङ्गुल्यपैङ्गल्य- किलासादयो&अम्प्;न्नरसजा दोउहृदविमाननजाश्छ|
जातजाः स्वापचारात्सन्तर्पणजा अपतर्पणजाश्छ|
पीडाकृताः क्षत- भङ्गप्रहारक्रोधशोकभयादयः शारीरामानसाश्छ|
कालजाः शीतादिकृता ज्वरादयो व्यापन्नजा असंरक्षणजाश्छ|
प्रभावजा देवगुरूल्लङ्ग़नशापाथर्वणादिकृता ज्वरादयः पिशाचादयश्छ|
स्वभावजाः क्षुत्पिपासाज्वरादयः कालजा अकालजाश्छ|
तत्र कालजा रक्षणकृताः|
अरक्षणजा अकालजाः||२||
Adhikarana saptavidharogANAM punirdvividhatvam (3) · Śloka 3
త ఏతే సమాసతః పునిర్ద్వివిధా భవంతి|
ప్రత్యుత్పన్నకర్మజాః పూర్వకర్మజాశ్చ|
తత్ర రోగోత్పత్తిం ప్రతి ప్రత్యుత్పన్నం కర్మ యదనేనైవ శరీరేణ దృష్టమదృష్టంచోద్దిశ్యాప్తోపదిష్టానాం విహితానాం ప్రతి- షిద్ధానామననుష్ఠానమనుష్ఠానం వా|
జన్మాంతరాతీతేన తు పూర్వం|
తత్తు పునర్దైవాఖ్యముక్తంచ నియతానియతభేదేన ప్రాక్|
తస్మాద్ దృష్టహేతవః ప్రత్యుత్పన్నకర్మజాః|
విపరీతా దైవజన్మానః|
అల్పనిదానా మహారుజాశ్చోభయాత్మకాః||3||
View original
त एते समासतः पुनिर्द्विविधा भवन्ति|
प्रत्युत्पन्नकर्मजाः पूर्वकर्मजाश्च|
तत्र रोगोत्पत्तिं प्रति प्रत्युत्पन्नं कर्म यदनेनैव शरीरेण दृष्टमदृष्टञ्चोद्दिश्याप्तोपदिष्टानां विहितानां प्रति- षिद्धानामननुष्ठानमनुष्ठानं वा|
जन्मान्तरातीतेन तु पूर्वम्|
तत्तु पुनर्दैवाख़्यमुक्तञ्च नियतानियतभेदेन प्राक्|
तस्माद् दृष्टहेतवः प्रत्युत्पन्नकर्मजाः|
विपरीता दैवजन्मानः|
अल्पनिदाना महारुजाश्चोभयात्मकाः||३||
Adhikarana tatra sAmAnyaM cikitsAsUtram (4) · Śloka 4
తత్ర యథాస్వం ప్రతిపక్షశీలనాత్పూర్వేషాం రోగాణాముపశమః|
సత్యేవ విపక్షశీలనేఽనిష్టకర్మక్షయాద్దైవికానాం|
దోష- కర్మక్షయాదన్యేషాం||4||
View original
तत्र यथास्वं प्रतिपक्षशीलनात्पूर्वेषां रोगाणामुपशमः|
सत्येव विपक्षशीलनेऽनिष्टकर्मक्षयाद्दैविकानाम्|
दोष- कर्मक्षयादन्येषाम्||४||
Adhikarana anyamatena parakRutakarmaNo~api pratyutpannakarmatvam (5) · Śloka 5
అన్యే పునః ప్రత్యుత్పన్నం కర్మ పరకృతమపి వర్ణయంతి|
తచ్చ పరాభిసంస్కారమాచక్షతే|
ఏవంచాహుః- యది స్వయం కృతాదేవ కర్మణః కార్యనిర్వృత్తిః స్యాత్|
న దృష్టపురుషాంతరకృతాత్|
కిమితి విద్వానపి పరాచరిత- యోరుపకారాపకారయోః సుఖదుఃఖానురోధాత్తోషరోషౌ ప్రతి- కర్తవ్యచిత్తం వా ప్రతిపద్యతే|
ఏవమేతే వ్యాధయో ద్వివిధాః సంతః త్రివిధా జాయంతే||5||
View original
अन्ये पुनः प्रत्युत्पन्नं कर्म परकृतमपि वर्णयन्ति|
तच्च पराभिसंस्कारमाचक्षते|
एवञ्चाहुः- यदि स्वयं कृतादेव कर्मणः कार्यनिर्वृत्तिः स्यात्|
न दृष्टपुरुषान्तरकृतात्|
किमिति विद्वानपि पराचरित- योरुपकारापकारयोः सुख़दुःख़ानुरोधात्तोषरोषौ प्रति- कर्तव्यचित्तं वा प्रतिपद्यते|
एवमेते व्याधयो द्विविधाः सन्तः त्रिविधा जायन्ते||५||
Adhikarana vyAdhInAM doShavisheSheNa punaH saptavidhatvam (6) · Śloka 6
తతశ్చ దోషవంతో భూయః సప్తవిధాః||6||
View original
ततश्च दोषवन्तो भूयः सप्तविधाः||६||
Adhikarana rogANAmAyurvedopadeshAt parihArAryatvAdi (7) · Śloka 7
సకలోఽపి చాయం రోగసమూహః ప్రతికారవానాయుర్వేదవి- హితముపదేశమపేక్షతే|
యస్మాన్నియతహేతుకోఽప్యామయః సమ్య- గ్భిషగాదేశానుష్ఠానాదుపాత్తాయుస్సంస్కారాపరిక్షయే జాతోఽపి వా సహ్యవేదనతాం ప్రతిపద్యతే|
అనుపక్రమ్యాణస్తు సర్వ ఏవ ప్రాయశో భినత్యకాండే|
స్వయమపి చ దైవాన్నిదానాల్పతయా వా నివర్తమానః షోడశగుణసముదితక్రియోపలంభాదాశుతర- మపిరిక్లిష్టస్య చాఽపగచ్ఛతి|
అనియతఫలదాయిని త దైవే హితాభ్యాసరతస్యావకాశమేవ న లభతే వ్యాధిః|
తస్మాన్న కస్యాంచిదవస్థాయామాత్మవాన్ హితాహితయోః తుల్య- దర్శీ స్యాత్||7||
View original
सकलोऽपि चायं रोगसमूहः प्रतिकारवानायुर्वेदवि- हितमुपदेशमपेक्षते|
यस्मान्नियतहेतुकोऽप्यामयः सम्य- ग्भिषगादेशानुष्ठानादुपात्तायुस्संस्कारापरिक्षये जातोऽपि वा सह्यवेदनतां प्रतिपद्यते|
अनुपक्रम्याणस्तु सर्व एव प्रायशो भिनत्यकाण्डे|
स्वयमपि च दैवान्निदानाल्पतया वा निवर्तमानः षोडशगुणसमुदितक्रियोपलम्भादाशुतर- मपिरिक्लिष्टस्य चाऽपगच्छति|
अनियतफलदायिनि त दैवे हिताभ्यासरतस्यावकाशमेव न लभते व्याधिः|
तस्मान्न कस्याञ्चिदवस्थायामात्मवान् हिताहितयोः तुल्य- दर्शी स्यात्||७||
Adhikarana rogANAM mRudvAdiBedena trividhatvam (8) · Śloka 8
త్రివిధాశ్చ పునర్వ్యాధయో మృదుమధ్యాఽధిమాత్రభేదేన|
తత్రా- ల్పలక్షణా మృదవో, మధ్యలక్షణా మధ్యాః, సంపూర్ణలక్షణా- స్త్వధిమాత్రాః||8||
View original
त्रिविधाश्च पुनर्व्याधयो मृदुमध्याऽधिमात्रभेदेन|
तत्रा- ल्पलक्षणा मृदवो, मध्यलक्षणा मध्याः, सम्पूर्णलक्षणा- स्त्वधिमात्राः||८||
Adhikarana vyAdhayaH suKasAdhyAdiBedena caturvidhoktAH (9) · Śloka 1
తే పునః సుఖసాధ్యాదివిశేషేణ చతుర్విధాః ప్రాగుపదిష్టాః||1||
View original
ते पुनः सुख़साध्यादिविशेषेण चतुर्विधाः प्रागुपदिष्टाः||१||
Adhikarana vyAdhInAM nijAgantuBedena dvaividhyam (10) · Śloka 10
సుబహుశోఽపి చ భిద్యమానా వ్యాధయో నిజాగంతుతాం న వ్యభిచరంతి|
తత్ర నిజాస్తు దోషోత్థాః|
తేషు పూర్వం వాతా- దయో వైషమ్యమాపద్యంతే తతో వ్యథాఽభినిర్వర్తతే|
బాహ్యహేతు- జాస్త్వాగంతవః|
తేషు ప్రహారేణ వ్యథా పూర్వముపజాయతే తతో దోషవైషమ్యం|
దోషవైషమ్యేణైవ చ బహురూపా రుగనుబధ్యతే ప్రవర్ద్ధతే చ|
ఏవం చ కృత్వా న దోషవ్యతిరేకేణ రోగా- నుబంధః|
కేవలం పౌర్వాపర్యే విశేషః||10||
View original
सुबहुशोऽपि च भिद्यमाना व्याधयो निजागन्तुतां न व्यभिचरन्ति|
तत्र निजास्तु दोषोत्थाः|
तेषु पूर्वं वाता- दयो वैषम्यमापद्यन्ते ततो व्यथाऽभिनिर्वर्तते|
बाह्यहेतु- जास्त्वागन्तवः|
तेषु प्रहारेण व्यथा पूर्वमुपजायते ततो दोषवैषम्यम्|
दोषवैषम्येणैव च बहुरूपा रुगनुबध्यते प्रवर्द्धते च|
एवं च कृत्वा न दोषव्यतिरेकेण रोगा- नुबन्धः|
केवलं पौर्वापर्ये विशेषः||१०||
Adhikarana rogANAmekatvAsa~gKyeyatvAdi (11) · Śloka 11
తస్మాదేకాకారా ఏవ రోగాః రుక్సామాన్యాత్|
అసంఖ్యభేదా వా ప్రత్యేకం సముత్థానస్థానసంస్థానవర్ణనామవేదనాప్రభవో- పక్రమవిశేషాత్|
తే యథాస్థూలం యథాస్వమేవోపదేక్ష్యంతే|
అసంఖ్యేయత్వాచ్చ దోషలింగైరేవ రోగానుపక్రమం చ విభ- జేత్||11||
View original
तस्मादेकाकारा एव रोगाः रुक्सामान्यात्|
असङ्ख़्यभेदा वा प्रत्येकं समुत्थानस्थानसंस्थानवर्णनामवेदनाप्रभवो- पक्रमविशेषात्|
ते यथास्थूलं यथास्वमेवोपदेक्ष्यन्ते|
असङ्ख़्येयत्वाच्च दोषलिङ्गैरेव रोगानुपक्रमं च विभ- जेत्||११||
Adhikarana doShANAmeva sarvarogaikakAraNatvam (12) · Śloka 12
దోషా ఏవ హి సర్వరోగైకకారణం|
యథైవ శకునిః సర్వతః పరిపతన్ దివసం స్వాం చ్ఛాయాం నాఽతివర్తతే|
యథా వా కృత్స్నం వికారజాతం వైశ్వరూప్యేణ వ్యవస్థితం గుణత్రయమచ్యతి- రిచ్య న వర్తతే; తథైవేదమపి కృత్స్నం వికారజాతం దోష- త్రయమితి|
యథా చ విద్యుద్వర్షాదయో నభసి భవంతి న త్వవ- శ్యం నిమిత్తతస్త్వవశ్యమపి|
తరంగబుద్బుదాదయశ్చాంభసి తథా దోషేషు రోగాః||12||
View original
दोषा एव हि सर्वरोगैककारणम्|
यथैव शकुनिः सर्वतः परिपतन् दिवसं स्वां च्छायां नाऽतिवर्तते|
यथा वा कृत्स्नं विकारजातं वैश्वरूप्येण व्यवस्थितं गुणत्रयमच्यति- रिच्य न वर्तते; तथैवेदमपि कृत्स्नं विकारजातं दोष- त्रयमिति|
यथा च विद्युद्वर्षादयो नभसि भवन्ति न त्वव- श्यं निमित्ततस्त्ववश्यमपि|
तरङ्गबुद्बुदादयश्चाम्भसि तथा दोषेषु रोगाः||१२||
Adhikarana doShaprakopahetuH (13) · Śloka 13
త్రివిధంతు నిమిత్తమేషామసాత్మ్యేంద్రియార్థసంయోగః ప్రజ్ఞా- పరాధః పరిణామశ్చ|
తే పునః ప్రత్యేకమతియోగాఽయోగ- మిథ్యాయోగభేదాత్త్రిధా భిద్యంతే|
తత్ర యథాస్వం చక్షురా- దీంద్రియాణాం రూపాదిభిరర్థైరతిసంసర్గోఽతియోగః|
అల్పశో నైవ వా సంసర్గస్త్వయోగః|
సూక్ష్మాతిదూరాంతికస్థాతి భాస్వత్ భైరవాప్రియవికృతాదిదశనం|
ద్విష్టాత్యుచ్చపరుషభీషణా- దిశ్రవణం|
పూత్యమేధ్యాతితీక్ష్ణోగ్రప్రతికూలాద్యాఘ్రాణం|
స్వభావాదిభిరాహారకల్పనావిశేషాయతనైరపథ్యానాం రసా- నామభ్యవహారః తథా స్నానాదీనాం శీతోష్ణాదీనాంచ స్పృ- శ్యానామయథావదుపసేవనమశుచిభూతాభిఘాతవిషవాతాది- సంస్పర్శశ్చ మిథ్యాయోగః||13||
View original
त्रिविधन्तु निमित्तमेषामसात्म्येन्द्रियार्थसंयोगः प्रज्ञा- पराधः परिणामश्च|
ते पुनः प्रत्येकमतियोगाऽयोग- मिथ्यायोगभेदात्त्रिधा भिद्यन्ते|
तत्र यथास्वं चक्षुरा- दीन्द्रियाणां रूपादिभिरर्थैरतिसंसर्गोऽतियोगः|
अल्पशो नैव वा संसर्गस्त्वयोगः|
सूक्ष्मातिदूरान्तिकस्थाति भास्वत् भैरवाप्रियविकृतादिदशनम्|
द्विष्टात्युच्चपरुषभीषणा- दिश्रवणम्|
पूत्यमेध्यातितीक्ष्णोग्रप्रतिकूलाद्याग़्राणम्|
स्वभावादिभिराहारकल्पनाविशेषायतनैरपथ्यानां रसा- नामभ्यवहारः तथा स्नानादीनां शीतोष्णादीनाञ्च स्पृ- श्यानामयथावदुपसेवनमशुचिभूताभिग़ातविषवातादि- संस्पर्शश्च मिथ्यायोगः||१३||
Adhikarana praj~jAparAdhaH (14) · Śloka 14
కాయవాఙ్మనోభేదేన తు త్రివిధమప్యహితం కర్మ ప్రజ్ఞాపరాధః|
తత్ర కాయాదికర్మణోఽతిప్రవృత్తిరయోగః|
అల్పశో నైవ వా ప్రవృత్తిరయోగః|
వేగోదీరణధారణవిషమాంగచేష్టనస్ఖలన- కండూయనప్రహారప్రాణాయామాది|
తథా క్షుత్పిపాసాఽర్ధభుక్త- భాషణాది|
భయశోకేష్యర్యామాత్సర్యాది|
దశవిధం చాకుశలం కర్మ యథాస్వం మిథ్యాయోగః||14||
View original
कायवाङ्मनोभेदेन तु त्रिविधमप्यहितं कर्म प्रज्ञापराधः|
तत्र कायादिकर्मणोऽतिप्रवृत्तिरयोगः|
अल्पशो नैव वा प्रवृत्तिरयोगः|
वेगोदीरणधारणविषमाङ्गचेष्टनस्ख़लन- कण्डूयनप्रहारप्राणायामादि|
तथा क्षुत्पिपासाऽर्धभुक्त- भाषणादि|
भयशोकेष्यर्यामात्सर्यादि|
दशविधं चाकुशलं कर्म यथास्वं मिथ्यायोगः||१४||
Adhikarana pariNAmaH (15) · Śloka 15
పరిణామః కాల ఉచ్యతే|
సోఽపి శీతోష్ణవర్షభే- దాత్త్రిధా|
తత్రాతిమాత్రస్వలక్షణః కాలోఽతియోగః|
హీన- స్వలక్షణస్త్వయోగః|
విపరీతో మిథ్యాయోగః|
త ఏతేఽ- తియోగాదయః సామాన్యతోఽనుపశయలక్షణాః|
సర్వో వా ప్రజ్ఞాపరాధ ఏవాఽయం యదేషామవివర్జనం||15||
View original
परिणामः काल उच्यते|
सोऽपि शीतोष्णवर्षभे- दात्त्रिधा|
तत्रातिमात्रस्वलक्षणः कालोऽतियोगः|
हीन- स्वलक्षणस्त्वयोगः|
विपरीतो मिथ्यायोगः|
त एतेऽ- तियोगादयः सामान्यतोऽनुपशयलक्षणाः|
सर्वो वा प्रज्ञापराध एवाऽयं यदेषामविवर्जनम्||१५||
Adhikarana arthAdInAM samyagyogena svAsthyahetutvam (16) · Śloka 3
అర్థకర్మకాలాః పునః సమ్యగ్యోగేనోపశయాత్ భూయిష్ఠం స్వా- స్థ్యహేతవః|
తత్రాపి రసవర్జ్యా విషయా యథాయథమింద్రియం బాధంతేఽనుగృహ్ణంతి చ|
శేషా రసకర్మకాలాస్తు సర్వం దేహం||3||
View original
अर्थकर्मकालाः पुनः सम्यग्योगेनोपशयात् भूयिष्ठं स्वा- स्थ्यहेतवः|
तत्रापि रसवर्ज्या विषया यथायथमिन्द्रियं बाधन्तेऽनुगृह्णन्ति च|
शेषा रसकर्मकालास्तु सर्वं देहम्||३||
Adhikarana sarveShAM vyAdhInAM nidAnAdivisheSheByo BAvABAvavisheShatvam (17) · Śloka 17
అపి చ-సర్వభావానాం భావాభావౌ నాంతరేణ యోగా- తియోగాదీన్ వ్యవస్యేత్|
సర్వేషాం పునిర్వకారాణాం నిదాన- దోషదూష్యావిశేషేభ్యో భావాభావవిశేషా భవంతి|
యదా హ్యేతే త్రయో నిదానాదివిశేషాత్ నాఽన్యోన్యమనుబధ్నంతీ- షద్వానుబధ్నంత్యబలా వా న తదాఽభినిర్వర్త్తంతే|
వ్యాధయిశ్చి- రాద్వాఽభినిర్వత్తంతే తనవో వా భవంత్యసంపూర్ణలింగా వా|
విపర్యయే తు విపరీతాః||17||
View original
अपि च-सर्वभावानां भावाभावौ नान्तरेण योगा- तियोगादीन् व्यवस्येत्|
सर्वेषां पुनिर्वकाराणां निदान- दोषदूष्याविशेषेभ्यो भावाभावविशेषा भवन्ति|
यदा ह्येते त्रयो निदानादिविशेषात् नाऽन्योन्यमनुबध्नन्ती- षद्वानुबध्नन्त्यबला वा न तदाऽभिनिर्वर्त्तन्ते|
व्याधयिश्चि- राद्वाऽभिनिर्वत्तन्ते तनवो वा भवन्त्यसम्पूर्णलिङ्गा वा|
विपर्यये तु विपरीताः||१७||
Adhikarana trayo rogamArgA rogAshca (18) · Śloka 18
త్రయశ్చ రోగాణాం మార్గా బాహ్యమధ్యాభ్యంతరాః|
తత్ర బాహ్యో రక్తాదిధాతవస్త్వక్ చ స పునః శాఖాఖ్యః|
తదాశ్రయాః గండపిటకాజ్యపచీచర్మకీలార్బుదాధిమాంసమశవ్యంగాదయో బహిర్భాగాశ్చ శోఫార్శోగుల్మవీసర్పవిద్రధ్యాదయః|
మధ్యో మూర్ద్ధహృదయబస్త్యాదీని మర్మాణ్యస్థిసంధయః|
తత్రోపనిబ- ద్ధాశ్చ స్నాయుసిరాకండరాదయః|
తదాశ్రయాః పక్షవధగ్రహా- పతానకార్దిరాజయక్ష్మాస్థిసంధిశూలగుదభ్రంశాదయో ముర్ద్ధా- దిరోగాశ్చ|
ఆభ్యంతరో మహాస్రోతః శరీరమధ్యం మహాని- మ్నమామపక్వాశయాశ్రయః కోష్ఠోఽంతరితి పర్యాయాః|
తదా- శ్రయా జ్వరాతిసారఛర్ద్యలసకవిషూచికాశ్వాసకాసహిధ్మా- ఽఽనాహోదరప్లీహాదయోఽంతర్భాగాశ్చ విసర్పశోఫార్శోవి- ద్రధిగుల్మాదయః||18||
View original
त्रयश्च रोगाणां मार्गा बाह्यमध्याभ्यन्तराः|
तत्र बाह्यो रक्तादिधातवस्त्वक् च स पुनः शाख़ाख़्यः|
तदाश्रयाः गण्डपिटकाज्यपचीचर्मकीलार्बुदाधिमांसमशव्यङ्गादयो बहिर्भागाश्च शोफार्शोगुल्मवीसर्पविद्रध्यादयः|
मध्यो मूर्द्धहृदयबस्त्यादीनि मर्माण्यस्थिसन्धयः|
तत्रोपनिब- द्धाश्च स्नायुसिराकण्डरादयः|
तदाश्रयाः पक्षवधग्रहा- पतानकार्दिराजयक्ष्मास्थिसन्धिशूलगुदभ्रंशादयो मुर्द्धा- दिरोगाश्च|
आभ्यन्तरो महास्रोतः शरीरमध्यं महानि- म्नमामपक्वाशयाश्रयः कोष्ठोऽन्तरिति पर्यायाः|
तदा- श्रया ज्वरातिसारछर्द्यलसकविषूचिकाश्वासकासहिध्मा- ऽऽनाहोदरप्लीहादयोऽन्तर्भागाश्च विसर्पशोफार्शोवि- द्रधिगुल्मादयः||१८||
Adhikarana rogANAmanubandhyanubandhAKyadvaividhyaM tallakShaNa~jca (19) · Śloka 19
తే చ రోగాః స్వప్రధానా భవంత్యన్యపరివారా వా క్రమా- దనుబంధ్యనుబంధాఖ్యాః|
తత్రాఽద్యాః స్వతంత్రాః స్పష్టాకృతయో యథాస్వం సముత్థానోపశయశ్చ|
ఇతరే తు తద్విపరీతాః తద్వచ్చ దోషా అపి||19||
View original
ते च रोगाः स्वप्रधाना भवन्त्यन्यपरिवारा वा क्रमा- दनुबन्ध्यनुबन्धाख़्याः|
तत्राऽद्याः स्वतन्त्राः स्पष्टाकृतयो यथास्वं समुत्थानोपशयश्च|
इतरे तु तद्विपरीताः तद्वच्च दोषा अपि||१९||
Adhikarana pUrvarUpopadravayoH vivaraNam (20) · Śloka 20
తత్రాన్యపరివారా వ్యాధయో ద్వివిధాః|
పురాగామినోఽనుగా- మినిశ్చ|
తేష్వాద్యాః పూర్వరూపసంజ్ఞాః|
ఉపద్రవాస్తివతరే|
తాన్యథాయథమేవ వక్ష్యమాణానుపలక్షయేత్|
ప్రధానప్రశమే చ ప్రశమో భవతి తేషాం|
అనుపశామ్యతో వా పశ్చాత్తాను- పక్రమేత్|
త్వరితం వా బలవంతముపద్రవం ప్రధానావిరోధేన|
స హి పీడాకరతరో భవతి|
వ్యాధిపరిక్లిష్టదేహత్వాత్ ప్రమేహపిటకాదివత్||20||
View original
तत्रान्यपरिवारा व्याधयो द्विविधाः|
पुरागामिनोऽनुगा- मिनिश्च|
तेष्वाद्याः पूर्वरूपसंज्ञाः|
उपद्रवास्तिवतरे|
तान्यथायथमेव वक्ष्यमाणानुपलक्षयेत्|
प्रधानप्रशमे च प्रशमो भवति तेषाम्|
अनुपशाम्यतो वा पश्चात्तानु- पक्रमेत्|
त्वरितं वा बलवन्तमुपद्रवं प्रधानाविरोधेन|
स हि पीडाकरतरो भवति|
व्याधिपरिक्लिष्टदेहत्वात् प्रमेहपिटकादिवत्||२०||
Adhikarana ekorogo~anyasya rogasya hetutvam (21) · Śloka 21
తథాఽన్యః ప్రధాన ఏవ రోగోఽన్యస్య ప్రధానస్య హేతుః భవతి|
యథా జ్వరో రక్తపిత్తస్య రక్తపిత్తం వా జ్వరస్య|
తౌ శ్వా- సస్య|
ప్లీహా జఠరస్య|
తచ్ఛ్వయథోః|
అర్శాసి గుల్మో- దరాతీసారగ్రహణీనాం|
ప్రతిశ్యాయః కాసజ్వరయోః|
తౌ క్షయస్య|
క్షయః శోషస్య||21||
View original
तथाऽन्यः प्रधान एव रोगोऽन्यस्य प्रधानस्य हेतुः भवति|
यथा ज्वरो रक्तपित्तस्य रक्तपित्तं वा ज्वरस्य|
तौ श्वा- सस्य|
प्लीहा जठरस्य|
तच्छ्वयथोः|
अर्शासि गुल्मो- दरातीसारग्रहणीनाम्|
प्रतिश्यायः कासज्वरयोः|
तौ क्षयस्य|
क्षयः शोषस्य||२१||
Adhikarana doShaprakopahetUn samyagAgamAdiBiH parIkSheta (22) · Śloka 22
ఏకశ్చాఽపచారో నిమిత్తమేకస్య వ్యాధేః|
బహూనాం చ తథా బహవః|
తద్వదేకం లింగం|
ఏవమేవ ప్రశమేఽభ్యుపాయః|
తథా స ఏవాన్యస్య ప్రకోపే|
తస్మాత్తానవహితః సమ్య- గాగమాదిభిః పరీక్షేత||22||
View original
एकश्चाऽपचारो निमित्तमेकस्य व्याधेः|
बहूनां च तथा बहवः|
तद्वदेकं लिङ्गम्|
एवमेव प्रशमेऽभ्युपायः|
तथा स एवान्यस्य प्रकोपे|
तस्मात्तानवहितः सम्य- गागमादिभिः परीक्षेत||२२||
Adhikarana Agamato pratyakShAdiBirAturasya parIkShA (23) · Śloka 23
తత్రాగమో రోగమేవమేవం ప్రకోపణమేవం యోనిమేవమధిష్ఠాన- మేవమాత్మానమేవం వేదనమేవం రూపశబ్దగంధరసస్పర్శమేవం పూర్వ- రూపమేవముపద్రవమేవం వృద్ధిస్థానక్షయాన్వితమేవముదర్కమేవం నామానం|
తస్మిన్నియం ప్రతీకారస్య ప్రవృత్తిరన్యథా నివృత్తిః|
ప్రత్యక్షతస్త్వాఽఽతురస్య యథాస్వమింద్రియైర్వర్ణసంస్థానప్రమా- ణోపచయఛాయావిణ్మూత్రఛర్దితాధిక్యమాంత్రకూజనమంగుల్యా- దిషు సంధిషు స్ఫుటనం దేహశకృద్ వ్రణాదిగంధం సుప్తశీతో- ష్ణస్తంభనసంస్పందశ్లక్ష్ణఖరస్పర్శంచ|
ప్రకృతివికృతి- యుక్తమాస్యరసంతు ప్రశ్నేన తథా సుచ్ఛర్దనదుచ్ఛర్దనత్వం మృదు- క్రూరకోష్ఠతాం స్వప్నదర్శనమభిప్రాయం జన్మామయప్రవృత్తినక్షత్ర- ద్విష్టేష్టసుఖదుఃఖాని చ|
తథా వయఃప్రత్యక్షేణ చ|
అను- మానతస్తు యూకాపసర్పణేన శరీరవైరస్యం|
మక్షికోప- సర్పణేన శరీరమాధుర్యం|
తథాఽగ్నిం జరణశక్త్యా|
బలం వ్యాయామశక్త్యా|
గూఢలింగం వ్యాధిముపశయాఽనుపశ్యతః|
దోషప్రమాణపచారవిశేషేణాయుషః క్షయం రిష్టైః|
ప్రకృతి- సత్త్వసారసాత్మ్యబలాననుశీలనేనేతి||23||
View original
तत्रागमो रोगमेवमेवं प्रकोपणमेवं योनिमेवमधिष्ठान- मेवमात्मानमेवं वेदनमेवं रूपशब्दगन्धरसस्पर्शमेवं पूर्व- रूपमेवमुपद्रवमेवं वृद्धिस्थानक्षयान्वितमेवमुदर्कमेवं नामानम्|
तस्मिन्नियं प्रतीकारस्य प्रवृत्तिरन्यथा निवृत्तिः|
प्रत्यक्षतस्त्वाऽऽतुरस्य यथास्वमिन्द्रियैर्वर्णसंस्थानप्रमा- णोपचयछायाविण्मूत्रछर्दिताधिक्यमान्त्रकूजनमङ्गुल्या- दिषु सन्धिषु स्फुटनं देहशकृद् व्रणादिगन्धं सुप्तशीतो- ष्णस्तम्भनसंस्पन्दश्लक्ष्णख़रस्पर्शञ्च|
प्रकृतिविकृति- युक्तमास्यरसन्तु प्रश्नेन तथा सुच्छर्दनदुच्छर्दनत्वं मृदु- क्रूरकोष्ठतां स्वप्नदर्शनमभिप्रायं जन्मामयप्रवृत्तिनक्षत्र- द्विष्टेष्टसुख़दुःख़ानि च|
तथा वयःप्रत्यक्षेण च|
अनु- मानतस्तु यूकापसर्पणेन शरीरवैरस्यम्|
मक्षिकोप- सर्पणेन शरीरमाधुर्यम्|
तथाऽग्निं जरणशक्त्या|
बलं व्यायामशक्त्या|
गूढलिङ्गं व्याधिमुपशयाऽनुपश्यतः|
दोषप्रमाणपचारविशेषेणायुषः क्षयं रिष्टैः|
प्रकृति- सत्त्वसारसात्म्यबलाननुशीलनेनेति||२३||
Adhikarana BiShajA AturasyAdhyayanaM j~jAnapUrvakaM kAryam (24) · Śloka 24
భవతి చాత్ర- జ్ఞానబుద్ధిప్రదీపేన యో నావిశతి యోగివత్|
ఆతురస్యాఽంతరాత్మానం న స రోగాంశ్చికిత్సతి||24||
View original
भवति चात्र- ज्ञानबुद्धिप्रदीपेन यो नाविशति योगिवत्|
आतुरस्याऽन्तरात्मानं न स रोगांश्चिकित्सति||२४||
Adhikarana AturasvarUpasya durvij~jeyatvam (25) · Śloka 25
ద్వావిమౌ వ్యాధితౌ వ్యాధిస్వరూపస్యాప్రకాశకౌ|
తద్యథైకౌ గురువ్యాధిః సత్త్వదేహబలాశ్రయాత్|
లఘువ్యాధివదాభాతి లఘువ్యాధిరతోఽన్యథా|
బాహ్యావయవమాత్రేణ తయోర్ముహ్యతి బాలిశః|
తతోఽల్పమల్పవీర్యం వా విపరీతమతోఽథవా|
పథ్యం విపర్యయే యుంజన్ ప్రాణాన్ ముష్ణాతి రోగిణాం||25||
View original
द्वाविमौ व्याधितौ व्याधिस्वरूपस्याप्रकाशकौ|
तद्यथैकौ गुरुव्याधिः सत्त्वदेहबलाश्रयात्|
लग़ुव्याधिवदाभाति लग़ुव्याधिरतोऽन्यथा|
बाह्यावयवमात्रेण तयोर्मुह्यति बालिशः|
ततोऽल्पमल्पवीर्यं वा विपरीतमतोऽथवा|
पथ्यं विपर्यये युञ्जन् प्राणान् मुष्णाति रोगिणाम्||२५||
Adhikarana BiShak tantrAnushIlanAdvyAdhestattvaj~jo Bavet (26) · Śloka 26
జ్ఞానాంశేన న హి జ్ఞానం కృత్స్నే జ్ఞేయే ప్రవర్తతే|
బుభుత్సేత భిషక్తస్మాత్తత్వం తంత్రానుశీలనాత్|
అభియుక్తస్తు సతతం సర్వమాలోచ్య సర్వథా|
న జాతు స్ఖలతి ప్రాజ్ఞో విషమేఽపి క్రియాపథే||26||
View original
ज्ञानांशेन न हि ज्ञानं कृत्स्ने ज्ञेये प्रवर्तते|
बुभुत्सेत भिषक्तस्मात्तत्वं तन्त्रानुशीलनात्|
अभियुक्तस्तु सततं सर्वमालोच्य सर्वथा|
न जातु स्ख़लति प्राज्ञो विषमेऽपि क्रियापथे||२६||
Adhikarana AgantunijayoranyonyAnubandhyAnubandhakatvam (3) · Śloka 3
ఆగంతురన్వేతి నిజం వికారంనిజస్తథాగఽంతుమతిప్రవృద్ధః|
తత్రానుబంధం ప్రకృతించ సమ్యగ్జ్ఞాత్వా తతః కర్మ సమారభేత|
ఇతి శ్రీవైద్యపతిసింహగుప్తస్య సూనోర్వాగ్భటస్య కృతౌ అష్టాంగసంగ్రహసంహితాయాం సూత్రస్థానే రోగభేదీయో నామ ద్వావింశోఽధ్యాయః||3||
View original
आगन्तुरन्वेति निजं विकारंनिजस्तथागऽन्तुमतिप्रवृद्धः|
तत्रानुबन्धं प्रकृतिञ्च सम्यग्ज्ञात्वा ततः कर्म समारभेत|
इति श्रीवैद्यपतिसिंहगुप्तस्य सूनोर्वाग्भटस्य कृतौ अष्टाङ्गसंग्रहसंहितायां सूत्रस्थाने रोगभेदीयो नाम द्वाविंशोऽध्यायः||३||