Adhikarana 1 (1-3) · Śloka 3
അഥാതഃ ശരീരവിചയം ശാരീരം വ്യാഖ്യാസ്യാമഃ||൧|| ഇതി ഹ സ്മാഹ ഭഗവാനാത്രേയഃ||൨|| ശരീരവിചയഃ ശരീരോപകാരാര്ഥമിഷ്യതേ| ജ്ഞാത്വാ ഹി ശരീരതത്ത്വം ശരീരോപകാരകരേഷു ഭാവേഷു ജ്ഞാനമുത്പദ്യതേ| തസ്മാച്ഛരീരവിചയം പ്രശംസന്തി കുശലാഃ||൩||
अथातः शरीरविचयं शारीरं व्याख्यास्यामः||१|| इति ह स्माह भगवानात्रेयः||२|| शरीरविचयः शरीरोपकारार्थमिष्यते| ज्ञात्वा हि शरीरतत्त्वं शरीरोपकारकरेषु भावेषु ज्ञानमुत्पद्यते| तस्माच्छरीरविचयं प्रशंसन्ति कुशलाः||३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 2 (4) · Śloka 4
തത്ര ശരീരം നാമ ചേതനാധിഷ്ഠാനഭൂതം പഞ്ചമഹാഭൂതവികാരസമുദായാത്മകം സമയോഗവാഹി | യദാ ഹ്യസ്മിഞ് ശരീരേ ധാതവോ വൈഷമ്യമാപദ്യന്തേ തദാ ക്ലേശം വിനാശം വാ പ്രാപ്നോതി| വൈഷമ്യഗമനം ഹി പുനര്ധാതൂനാം വൃദ്ധിഹ്രാസഗമനമകാര്ത്സ്ന്യേന പ്രകൃത്യാ ച||൪||
तत्र शरीरं नाम चेतनाधिष्ठानभूतं पञ्चमहाभूतविकारसमुदायात्मकं समयोगवाहि | यदा ह्यस्मिञ् शरीरे धातवो वैषम्यमापद्यन्ते तदा क्लेशं विनाशं वा प्राप्नोति| वैषम्यगमनं हि पुनर्धातूनां वृद्धिह्रासगमनमकार्त्स्न्येन प्रकृत्या च||४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 3 (5) · Śloka 5
യൌഗപദ്യേന തു വിരോധിനാം ധാതൂനാം വൃദ്ധിഹ്രാസൌ ഭവതഃ| യദ്ധി യസ്യ ധാതോര്വൃദ്ധികരം തത്തതോ വിപരീതഗുണസ്യ ധാതോഃ പ്രത്യവായകരം സമ്പദ്യതേ||൫||
यौगपद्येन तु विरोधिनां धातूनां वृद्धिह्रासौ भवतः| यद्धि यस्य धातोर्वृद्धिकरं तत्ततो विपरीतगुणस्य धातोः प्रत्यवायकरं सम्पद्यते||५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 4 (6) · Śloka 6
തദേവ തസ്മാദ്ഭേഷജം സമ്യഗവചാര്യമാണം യുഗപന്ന്യൂനാതിരിക്താനാം ധാതൂനാം സാമ്യകരം ഭവതി, അധികമപകര്ഷതി ന്യൂനമാപ്യായയതി||൬||
तदेव तस्माद्भेषजं सम्यगवचार्यमाणं युगपन्न्यूनातिरिक्तानां धातूनां साम्यकरं भवति, अधिकमपकर्षति न्यूनमाप्याययति||६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 5 (7) · Śloka 7
ഏതാവദേവ ഹി ഭൈഷജ്യപ്രയോഗേ ഫലമിഷ്ടം സ്വസ്ഥവൃത്താനുഷ്ഠാനേ ച യാവദ്ധാതൂനാം സാമ്യം സ്യാത്| സ്വസ്ഥാ ഹ്യപി ധാതൂനാം സാമ്യാനുഗ്രഹാര്ഥമേവ കുശലാ രസഗുണാനാഹാരവികാരാംശ്ച പര്യായേണേച്ഛന്ത്യുപയോക്തും സാത്മ്യസമാജ്ഞാതാന്; ഏകപ്രകാരഭൂയിഷ്ഠാംശ്ചോപയുഞ്ജാനാസ്തദ്വിപരീതകരസമാജ്ഞാതയാ ചേഷ്ടയാ സമമിച്ഛന്തി കര്തുമ്||൭||
एतावदेव हि भैषज्यप्रयोगे फलमिष्टं स्वस्थवृत्तानुष्ठाने च यावद्धातूनां साम्यं स्यात्| स्वस्था ह्यपि धातूनां साम्यानुग्रहार्थमेव कुशला रसगुणानाहारविकारांश्च पर्यायेणेच्छन्त्युपयोक्तुं सात्म्यसमाज्ञातान्; एकप्रकारभूयिष्ठांश्चोपयुञ्जानास्तद्विपरीतकरसमाज्ञातया चेष्टया सममिच्छन्ति कर्तुम्||७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 6 (8) · Śloka 8
ദേശകാലാത്മഗുണവിപരീതാനാം ഹി കര്മണാമാഹാരവികാരാണാം ച ക്രിയോപയോഗഃ സമ്യക്, സര്വാതിയോഗസന്ധാരണമ്, അസന്ധാരണമുദീര്ണാനാം ച ഗതിമതാം, സാഹസാനാം ച വര്ജനം, സ്വസ്ഥവൃത്തമേതാവദ്ധാതൂനാം സാമ്യാനുഗ്രഹാര്ഥമുപദിശ്യതേ||൮||
देशकालात्मगुणविपरीतानां हि कर्मणामाहारविकाराणां च क्रियोपयोगः सम्यक्, सर्वातियोगसन्धारणम्, असन्धारणमुदीर्णानां च गतिमतां, साहसानां च वर्जनं, स्वस्थवृत्तमेतावद्धातूनां साम्यानुग्रहार्थमुपदिश्यते||८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 7 (9) · Śloka 9
ധാതവഃ പുനഃ ശാരീരാഃ സമാനഗുണൈഃ സമാനഗുണഭൂയിഷ്ഠൈര്വാऽപ്യാഹാരവികാരൈരഭ്യസ്യമാനൈര്വൃദ്ധിം പ്രാപ്നുവന്തി, ഹ്രാസം തു വിപരീതഗുണൈര്വിപരീതഗുണഭൂയിഷ്ഠൈര്വാऽപ്യാഹാരൈരഭ്യസ്യമാനൈഃ||൯||
धातवः पुनः शारीराः समानगुणैः समानगुणभूयिष्ठैर्वाऽप्याहारविकारैरभ्यस्यमानैर्वृद्धिं प्राप्नुवन्ति, ह्रासं तु विपरीतगुणैर्विपरीतगुणभूयिष्ठैर्वाऽप्याहारैरभ्यस्यमानैः||९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 8 (10) · Śloka 10
തത്രേമേ ശരീരധാതുഗുണാഃ സങ്ഖ്യാസാമര്ഥ്യകരാഃ; തദ്യഥാ- ഗുരുലഘുശീതോഷ്ണസ്നിഗ്ധരൂക്ഷമന്ദതീക്ഷ്ണസ്ഥിരസരമൃദുകഠിനവിശദപിച്ഛിലശ്ലക്ഷ്ണഖരസൂക്ഷ്മസ്ഥൂലസാന്ദ്രദ്രവാഃ| തേഷു യേ ഗുരവസ്തേ ഗുരുഭിരാഹാരവികാരഗുണൈരഭ്യസ്യമാനൈരാപ്യായ്യന്തേ, ലഘവശ്ച ഹ്രസന്തി; ലഘവസ്തു ലഘുഭിരാപ്യായ്യന്തേ, ഗുരവശ്ച ഹ്രസന്തി| ഏവമേവ സര്വധാതുഗുണാനാം സാമാന്യയോഗാദ്വൃദ്ധിഃ, വിപര്യയാദ്ധ്രാസഃ| തസ്മാന്മാംസമാപ്യായ്യതേ മാംസേന ഭൂയസ്തരമന്യേഭ്യഃ ശരീരധാതുഭ്യഃ, തഥാ ലോഹിതം ലോഹിതേന, മേദോ മേദസാ, വസാ വസയാ, അസ്ഥി തരുണാസ്ഥ്നാ, മജ്ജാ മജ്ജ്ഞാ, ശുക്രം ശുക്രേണ, ഗര്ഭസ്ത്വാമഗര്ഭേണ||൧൦||
तत्रेमे शरीरधातुगुणाः सङ्ख्यासामर्थ्यकराः; तद्यथा- गुरुलघुशीतोष्णस्निग्धरूक्षमन्दतीक्ष्णस्थिरसरमृदुकठिनविशदपिच्छिलश्लक्ष्णखरसूक्ष्मस्थूलसान्द्रद्रवाः| तेषु ये गुरवस्ते गुरुभिराहारविकारगुणैरभ्यस्यमानैराप्याय्यन्ते, लघवश्च ह्रसन्ति; लघवस्तु लघुभिराप्याय्यन्ते, गुरवश्च ह्रसन्ति| एवमेव सर्वधातुगुणानां सामान्ययोगाद्वृद्धिः, विपर्ययाद्ध्रासः| तस्मान्मांसमाप्याय्यते मांसेन भूयस्तरमन्येभ्यः शरीरधातुभ्यः, तथा लोहितं लोहितेन, मेदो मेदसा, वसा वसया, अस्थि तरुणास्थ्ना, मज्जा मज्ज्ञा, शुक्रं शुक्रेण, गर्भस्त्वामगर्भेण||१०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 9 (11) · Śloka 11
യത്ര ത്വേവംലക്ഷണേന സാമാന്യേന സാമാന്യവതാമാഹാരവികാരാണാമസാന്നിധ്യം സ്യാത്, സന്നിഹിതാനാം വാऽപ്യയുക്തത്വാന്നോപയോഗോ ഘൃണിത്വാദന്യസ്മാദ്വാ കാരണാത്, സ ച ധാതുരഭിവര്ധയിതവ്യഃ സ്യാത്, തസ്യ യേ സമാനഗുണാഃ സ്യുരാഹാരവികാരാ അസേവ്യാശ്ച, തത്ര സമാനഗുണഭൂയിഷ്ഠാനാമന്യപ്രകൃതീനാമപ്യാഹാരവികാരാണാമുപയോഗഃ സ്യാത്| തദ്യഥാ- ശുക്രക്ഷയേ ക്ഷീരസര്പിഷോരുപയോഗോ മധുരസ്നിഗ്ധശീതസമാഖ്യാതാനാം ചാപരേഷാം ദ്രവ്യാണാം, മൂത്രക്ഷയേ പുനരിക്ഷുരസവാരുണീമണ്ഡദ്രവമധുരാമ്ലലവണോപക്ലേദിനാം, പുരീഷക്ഷയേ കുല്മാഷമാഷകുഷ്കുണ്ഡാജമധ്യയവശാകധാന്യാമ്ലാനാം, വാതക്ഷയേ കടുകതിക്തകഷായരൂക്ഷലഘുശീതാനാം, പിത്തക്ഷയേऽമ്ലലവണകടുകക്ഷാരോഷ്ണതീക്ഷ്ണാനാം, ശ്ലേഷ്മക്ഷയേ സ്നിഗ്ധഗുരുമധുരസാന്ദ്രപിച്ഛിലാനാം ദ്രവ്യാണാമ്| കര്മാപി യദ്യസ്യ ധാതോര്വൃദ്ധികരം തത്തദാസേവ്യമ്| ഏവമന്യേഷാമപി ശരീരധാതൂനാം സാമാന്യവിപര്യയാഭ്യാം വൃദ്ധിഹ്രാസൌ യഥാകാലം കാര്യൌ| ഇതി സര്വധാതൂനാമേകൈകശോऽതിദേശതശ്ച വൃദ്ധിഹ്രാസകരാണി വ്യാഖ്യാതാനി ഭവന്തി||൧൧||
यत्र त्वेवंलक्षणेन सामान्येन सामान्यवतामाहारविकाराणामसान्निध्यं स्यात्, सन्निहितानां वाऽप्ययुक्तत्वान्नोपयोगो घृणित्वादन्यस्माद्वा कारणात्, स च धातुरभिवर्धयितव्यः स्यात्, तस्य ये समानगुणाः स्युराहारविकारा असेव्याश्च, तत्र समानगुणभूयिष्ठानामन्यप्रकृतीनामप्याहारविकाराणामुपयोगः स्यात्| तद्यथा- शुक्रक्षये क्षीरसर्पिषोरुपयोगो मधुरस्निग्धशीतसमाख्यातानां चापरेषां द्रव्याणां, मूत्रक्षये पुनरिक्षुरसवारुणीमण्डद्रवमधुराम्ललवणोपक्लेदिनां, पुरीषक्षये कुल्माषमाषकुष्कुण्डाजमध्ययवशाकधान्याम्लानां, वातक्षये कटुकतिक्तकषायरूक्षलघुशीतानां, पित्तक्षयेऽम्ललवणकटुकक्षारोष्णतीक्ष्णानां, श्लेष्मक्षये स्निग्धगुरुमधुरसान्द्रपिच्छिलानां द्रव्याणाम्| कर्मापि यद्यस्य धातोर्वृद्धिकरं तत्तदासेव्यम्| एवमन्येषामपि शरीरधातूनां सामान्यविपर्ययाभ्यां वृद्धिह्रासौ यथाकालं कार्यौ| इति सर्वधातूनामेकैकशोऽतिदेशतश्च वृद्धिह्रासकराणि व्याख्यातानि भवन्ति||११||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 10 (12) · Śloka 12
കാര്ത്സ്ന്യേന ശരീരവൃദ്ധികരാസ്ത്വിമേ ഭാവാ ഭവന്തി; തദ്യഥാ- കാലയോഗഃ, സ്വഭാവസംസിദ്ധിഃ, ആഹാരസൌഷ്ഠവമ്, അവിഘാതശ്ചേതി||൧൨||
कार्त्स्न्येन शरीरवृद्धिकरास्त्विमे भावा भवन्ति; तद्यथा- कालयोगः, स्वभावसंसिद्धिः, आहारसौष्ठवम्, अविघातश्चेति||१२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 11 (13) · Śloka 13
ബലവൃദ്ധികരാസ്ത്വിമേ ഭാവാ ഭവന്തി| തദ്യഥാ- ബലവത്പുരുഷേ ദേശേ ജന്മ ബലവത്പുരുഷേ കാലേ ച, സുഖശ്ച കാലയോഗഃ, ബീജക്ഷേത്രഗുണസമ്പച്ച, ആഹാരസമ്പച്ച, ശരീരസമ്പച്ച, സാത്മ്യസമ്പച്ച, സത്ത്വസമ്പച്ച, സ്വഭാവസംസിദ്ധിശ്ച, യൌവനം ച, കര്മ ച, സംഹര്ഷശ്ചേതി||൧൩||
बलवृद्धिकरास्त्विमे भावा भवन्ति| तद्यथा- बलवत्पुरुषे देशे जन्म बलवत्पुरुषे काले च, सुखश्च कालयोगः, बीजक्षेत्रगुणसम्पच्च, आहारसम्पच्च, शरीरसम्पच्च, सात्म्यसम्पच्च, सत्त्वसम्पच्च, स्वभावसंसिद्धिश्च, यौवनं च, कर्म च, संहर्षश्चेति||१३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 12 (14) · Śloka 14
ആഹാരപരിണാമകരാസ്ത്വിമേ ഭാവാ ഭവന്തി| തദ്യഥാ- ഊഷ്മാ, വായുഃ, ക്ലേദഃ, സ്നേഹഃ, കാലഃ, സമയോഗശ്ചേതി ||൧൪||
आहारपरिणामकरास्त्विमे भावा भवन्ति| तद्यथा- ऊष्मा, वायुः, क्लेदः, स्नेहः, कालः, समयोगश्चेति ||१४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 13 (15) · Śloka 15
തത്ര തു ഖല്വേഷാമൂഷ്മാദീനാമാഹാരപരിണാമകരാണാം ഭാവാനാമിമേ കര്മവിശേഷാ ഭവന്തി| തദ്യഥാ- ഊഷ്മാ പചതി, വായുരപകര്ഷതി, ക്ലേദഃ ശൈഥില്യമാപാദയതി, സ്നേഹോ മാര്ദവം ജനയതി, കാലഃ പര്യാപ്തിമഭിനിര്വര്തയതി, സമയോഗസ്ത്വേഷാം പരിണാമധാതുസാമ്യകരഃ സമ്പദ്യതേ||൧൫||
तत्र तु खल्वेषामूष्मादीनामाहारपरिणामकराणां भावानामिमे कर्मविशेषा भवन्ति| तद्यथा- ऊष्मा पचति, वायुरपकर्षति, क्लेदः शैथिल्यमापादयति, स्नेहो मार्दवं जनयति, कालः पर्याप्तिमभिनिर्वर्तयति, समयोगस्त्वेषां परिणामधातुसाम्यकरः सम्पद्यते||१५||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 14 (16) · Śloka 16
പരിണമതസ്ത്വാഹാരസ്യ ഗുണാഃ ശരീരഗുണഭാവമാപദ്യന്തേ യഥാസ്വമവിരുദ്ധാഃ; വിരുദ്ധാശ്ച വിഹന്യുര്വിഹതാശ്ച വിരോധിഭിഃ ശരീരമ്||൧൬||
परिणमतस्त्वाहारस्य गुणाः शरीरगुणभावमापद्यन्ते यथास्वमविरुद्धाः; विरुद्धाश्च विहन्युर्विहताश्च विरोधिभिः शरीरम्||१६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 15 (17) · Śloka 17
ശരീരഗുണാഃ പുനര്ദ്വിവിധാഃ സങ്ഗ്രഹേണ- മലഭൂതാഃ, പ്രസാദഭൂതാശ്ച| തത്ര മലഭൂതാസ്തേ യേ ശരീരസ്യാബാധകരാഃ സ്യുഃ| തദ്യഥാ- ശരീരച്ഛിദ്രേഷൂപദേഹാഃ പൃഥഗ്ജന്മാനോ ബഹിര്മുഖാഃ, പരിപക്വാശ്ച ധാതവഃ, പ്രകുപിതാശ്ച വാതപിത്തശ്ലേഷ്മാണഃ, യേ ചാന്യേऽപി കേചിച്ഛരീരേ തിഷ്ഠന്തോ ഭാവാഃ ശരീരസ്യോപഘാതായോപപദ്യന്തേ, സര്വാംസ്താന്മലേ സഞ്ചക്ഷ്മഹേ; ഇതരാംസ്തു പ്രസാദേ , ഗുര്വാദീംശ്ച ദ്രവാന്താന് ഗുണഭേദേന, രസാദീംശ്ച ശുക്രാന്താന് ദ്രവ്യഭേദേന||൧൭||
शरीरगुणाः पुनर्द्विविधाः सङ्ग्रहेण- मलभूताः, प्रसादभूताश्च| तत्र मलभूतास्ते ये शरीरस्याबाधकराः स्युः| तद्यथा- शरीरच्छिद्रेषूपदेहाः पृथग्जन्मानो बहिर्मुखाः, परिपक्वाश्च धातवः, प्रकुपिताश्च वातपित्तश्लेष्माणः, ये चान्येऽपि केचिच्छरीरे तिष्ठन्तो भावाः शरीरस्योपघातायोपपद्यन्ते, सर्वांस्तान्मले सञ्चक्ष्महे; इतरांस्तु प्रसादे , गुर्वादींश्च द्रवान्तान् गुणभेदेन, रसादींश्च शुक्रान्तान् द्रव्यभेदेन||१७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 16 (18) · Śloka 18
തേഷാം സര്വേഷാമേവ വാതപിത്തശ്ലേഷ്മാണോ ദുഷ്ടാ ദൂഷയിതാരോ ഭവന്തി, ദോഷസ്വഭാവാത്| വാതാദീനാം പുനര്ധാത്വന്തരേ കാലാന്തരേ പ്രദുഷ്ടാനാം വിവിധാശിതപീതീയേऽധ്യായേ വിജ്ഞാനാന്യുക്താനി| ഏതാവത്യേവ ദുഷ്ടദോഷഗതിര്യാവത് സംസ്പര്ശനാച്ഛരീരധാതൂനാമ്| പ്രകൃതിഭൂതാനാം തു ഖലു വാതാദീനാം ഫലമാരോഗ്യമ്| തസ്മാദേഷാം പ്രകൃതിഭാവേ പ്രയതിതവ്യം ബുദ്ധിമദ്ഭിരിതി||൧൮||
तेषां सर्वेषामेव वातपित्तश्लेष्माणो दुष्टा दूषयितारो भवन्ति, दोषस्वभावात्| वातादीनां पुनर्धात्वन्तरे कालान्तरे प्रदुष्टानां विविधाशितपीतीयेऽध्याये विज्ञानान्युक्तानि| एतावत्येव दुष्टदोषगतिर्यावत् संस्पर्शनाच्छरीरधातूनाम्| प्रकृतिभूतानां तु खलु वातादीनां फलमारोग्यम्| तस्मादेषां प्रकृतिभावे प्रयतितव्यं बुद्धिमद्भिरिति||१८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 17 (19) · Śloka 19
ഭവതി ചാത്ര- ശരീരം സര്വഥാ സര്വം സര്വദാ വേദ യോ ഭിഷക്| ആയുര്വേദം സ കാര്ത്സ്ന്യേന വേദ ലോകസുഖപ്രദമ്||൧൯||
भवति चात्र- शरीरं सर्वथा सर्वं सर्वदा वेद यो भिषक्| आयुर्वेदं स कार्त्स्न्येन वेद लोकसुखप्रदम्||१९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 18 (20) · Śloka 20
ഏവംവാദിനം ഭഗവന്തമാത്രേയമഗ്നിവേശ ഉവാച ശ്രുതമേതദ്യദുക്തം ഭഗവതാ ശരീരാധികാരേ വചഃ| കിന്നു ഖലു ഗര്ഭസ്യാങ്ഗം പൂര്വമഭിനിര്വര്തതേ കുക്ഷൌ, കുതോ മുഖഃ കഥം ചാന്തര്ഗതസ്തിഷ്ഠതി, കിമാഹാരശ്ച വര്തയതി, കഥമ്ഭൂതശ്ച നിഷ്ക്രാമതി, കൈശ്ചായമാഹാരോപചാരൈര്ജാതഃ സദ്യോ ഹന്യതേ, കൈരവ്യാധിരഭിവര്ധതേ, കിഞ്ചാസ്യ ദേവാദിപ്രകോപനിമിത്താ വികാരാഃ സമ്ഭവന്തി ആഹോസ്വിന്ന, കിഞ്ചാസ്യ കാലാകാലമൃത്യ്വോര്ഭാവാഭാവയോര്ഭഗവാനധ്യവസ്യതി, കിഞ്ചാസ്യ പരമായുഃ, കാനി ചാസ്യ പരമായുഷോ നിമിത്താനീതി||൨൦||
एवंवादिनं भगवन्तमात्रेयमग्निवेश उवाच श्रुतमेतद्यदुक्तं भगवता शरीराधिकारे वचः| किन्नु खलु गर्भस्याङ्गं पूर्वमभिनिर्वर्तते कुक्षौ, कुतो मुखः कथं चान्तर्गतस्तिष्ठति, किमाहारश्च वर्तयति, कथम्भूतश्च निष्क्रामति, कैश्चायमाहारोपचारैर्जातः सद्यो हन्यते, कैरव्याधिरभिवर्धते, किञ्चास्य देवादिप्रकोपनिमित्ता विकाराः सम्भवन्ति आहोस्विन्न, किञ्चास्य कालाकालमृत्य्वोर्भावाभावयोर्भगवानध्यवस्यति, किञ्चास्य परमायुः, कानि चास्य परमायुषो निमित्तानीति||२०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 19 (21) · Śloka 21
തമേവമുക്തവന്തമഗ്നിവേശം ഭഗവാന് പുനര്വസുരാത്രേയ ഉവാച- പൂര്വമുക്തമേതദ്ഗര്ഭാവക്രാന്തൌ യഥാऽയമഭിനിര്വര്തതേ കുക്ഷൌ, യച്ചാസ്യ യദാ സന്തിഷ്ഠതേऽങ്ഗജാതമ്| വിപ്രതിവാദാസ്ത്വത്ര ബഹുവിധാഃ സൂത്രകൃതാമൃഷീണാം സന്തി സര്വേഷാം; താനപി നിബോധോച്യമാനാന്- ശിരഃ പൂര്വമഭിനിര്വര്തതേ കുക്ഷാവിതി കുമാരശിരാ ഭരദ്വാജഃ പശ്യതി, സര്വേന്ദ്രിയാണാം തദധിഷ്ഠാനമിതി കൃത്വാ; ഹൃദയമിതി കാങ്കായനോ ബാഹ്ലീകഭിഷക്, ചേതനാധിഷ്ഠാനത്വാത്; നാഭിരിതി ഭദ്രകാപ്യഃ, ആഹാരാഗമ ഇതി കൃത്വാ; പക്വാശയഗുദമിതി ഭദ്രശൌനകഃ, മാരുതാധിഷ്ഠാനത്വാത്; ഹസ്തപാദമിതി ബഡിശഃ, തത്കരണത്വാത് പുരുഷസ്യ; ഇന്ദ്രിയാണീതി ജനകോ വൈദേഹഃ, താന്യസ്യ ബുദ്ധ്യധിഷ്ഠാനാനീതി കൃത്വാ; പരോക്ഷത്വാദചിന്ത്യമിതി മാരീചിഃ കശ്യപഃ; സര്വാങ്ഗാഭിനിര്വൃത്തിര്യുഗപദിതി ധന്വന്തരിഃ; തദുപപന്നം, സര്വാങ്ഗാനാം തുല്യകാലാഭിനിര്വൃത്തത്വാദ്ധൃദയപ്രഭൃതീനാമ്| സര്വാങ്ഗാനാം ഹ്യസ്യ ഹൃദയം മൂലമധിഷ്ഠാനം ച കേഷാഞ്ചിദ്ഭാവാനാമ്, നച തസ്മാത് പൂര്വാഭിനിര്വൃത്തിരേഷാം; തസ്മാദ്ധൃദയപ്രഭൃതീനാം സര്വാങ്ഗാനാം തുല്യകാലാഭിനിര്വൃത്തിഃ, സര്വേ ഭാവാ ഹ്യന്യോന്യപ്രതിബദ്ധാഃ; തസ്മാദ്യഥാഭൂതദര്ശനം സാധു||൨൧||
तमेवमुक्तवन्तमग्निवेशं भगवान् पुनर्वसुरात्रेय उवाच- पूर्वमुक्तमेतद्गर्भावक्रान्तौ यथाऽयमभिनिर्वर्तते कुक्षौ, यच्चास्य यदा सन्तिष्ठतेऽङ्गजातम्| विप्रतिवादास्त्वत्र बहुविधाः सूत्रकृतामृषीणां सन्ति सर्वेषां; तानपि निबोधोच्यमानान्- शिरः पूर्वमभिनिर्वर्तते कुक्षाविति कुमारशिरा भरद्वाजः पश्यति, सर्वेन्द्रियाणां तदधिष्ठानमिति कृत्वा; हृदयमिति काङ्कायनो बाह्लीकभिषक्, चेतनाधिष्ठानत्वात्; नाभिरिति भद्रकाप्यः, आहारागम इति कृत्वा; पक्वाशयगुदमिति भद्रशौनकः, मारुताधिष्ठानत्वात्; हस्तपादमिति बडिशः, तत्करणत्वात् पुरुषस्य; इन्द्रियाणीति जनको वैदेहः, तान्यस्य बुद्ध्यधिष्ठानानीति कृत्वा; परोक्षत्वादचिन्त्यमिति मारीचिः कश्यपः; सर्वाङ्गाभिनिर्वृत्तिर्युगपदिति धन्वन्तरिः; तदुपपन्नं, सर्वाङ्गानां तुल्यकालाभिनिर्वृत्तत्वाद्धृदयप्रभृतीनाम्| सर्वाङ्गानां ह्यस्य हृदयं मूलमधिष्ठानं च केषाञ्चिद्भावानाम्, नच तस्मात् पूर्वाभिनिर्वृत्तिरेषां; तस्माद्धृदयप्रभृतीनां सर्वाङ्गानां तुल्यकालाभिनिर्वृत्तिः, सर्वे भावा ह्यन्योन्यप्रतिबद्धाः; तस्माद्यथाभूतदर्शनं साधु||२१||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 20 (22) · Śloka 22
ഗര്ഭസ്തു ഖലു മാതുഃ പൃഷ്ഠാഭിമുഖ ഊര്ധ്വശിരാഃ സങ്കുച്യാങ്ഗാന്യാസ്തേऽന്തഃകുക്ഷൌ ||൨൨||
गर्भस्तु खलु मातुः पृष्ठाभिमुख ऊर्ध्वशिराः सङ्कुच्याङ्गान्यास्तेऽन्तःकुक्षौ ||२२||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 21 (23) · Śloka 23
വ്യപഗതപിപാസാബുഭുക്ഷസ്തു ഖലു ഗര്ഭഃ പരതന്ത്രവൃത്തിര്മാതരമാശ്രിത്യ വര്തയത്യുപസ്നേഹോപസ്വേദാഭ്യാം ഗര്ഭാശയേ സദസദ്ഭൂതാങ്ഗാവയവഃ, തദനന്തരം ഹ്യസ്യ കശ്ചില്ലോമകൂപായനൈരുപസ്നേഹഃ കശ്ചിന്നാഭിനാഡ്യയനൈഃ| നാഭ്യാം ഹ്യസ്യ നാഡീ പ്രസക്താ, നാഡ്യാം ചാപരാ, അപരാ ചാസ്യ മാതുഃ പ്രസക്താ ഹൃദയേ, മാതൃഹൃദയം ഹ്യസ്യ താമപരാമഭിസമ്പ്ലവതേ സിരാഭിഃ സ്യന്ദമാനാഭിഃ ; സ തസ്യ രസോ ബലവര്ണകരഃ സമ്പദ്യതേ, സ ച സര്വരസവാനാഹാരഃ| സ്ത്രിയാ ഹ്യാപന്നഗര്ഭായാസ്ത്രിധാ രസഃ പ്രതിപദ്യതേ- സ്വശരീരപുഷ്ടയേ, സ്തന്യായ, ഗര്ഭവൃദ്ധയേ ച| സ തേനാഹാരേണോപഷ്ടബ്ധഃ (പരതന്ത്രവൃത്തിര്മാതരമാശ്രിത്യ) വര്തയത്യന്തര്ഗതഃ||൨൩||
व्यपगतपिपासाबुभुक्षस्तु खलु गर्भः परतन्त्रवृत्तिर्मातरमाश्रित्य वर्तयत्युपस्नेहोपस्वेदाभ्यां गर्भाशये सदसद्भूताङ्गावयवः, तदनन्तरं ह्यस्य कश्चिल्लोमकूपायनैरुपस्नेहः कश्चिन्नाभिनाड्ययनैः| नाभ्यां ह्यस्य नाडी प्रसक्ता, नाड्यां चापरा, अपरा चास्य मातुः प्रसक्ता हृदये, मातृहृदयं ह्यस्य तामपरामभिसम्प्लवते सिराभिः स्यन्दमानाभिः ; स तस्य रसो बलवर्णकरः सम्पद्यते, स च सर्वरसवानाहारः| स्त्रिया ह्यापन्नगर्भायास्त्रिधा रसः प्रतिपद्यते- स्वशरीरपुष्टये, स्तन्याय, गर्भवृद्धये च| स तेनाहारेणोपष्टब्धः (परतन्त्रवृत्तिर्मातरमाश्रित्य) वर्तयत्यन्तर्गतः||२३||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 22 (24) · Śloka 24
സ ചോപസ്ഥിതകാലേ ജന്മനി പ്രസൂതിമാരുതയോഗാത് പരിവൃത്ത്യാവാക്ശിരാ നിഷ്ക്രാമത്യപത്യപഥേന, ഏഷാ പ്രകൃതിഃ, വികൃതിഃ പുനരതോऽന്യഥാ| പരം ത്വതഃ സ്വതന്ത്രവൃത്തിര്ഭവതി||൨൪||
स चोपस्थितकाले जन्मनि प्रसूतिमारुतयोगात् परिवृत्त्यावाक्शिरा निष्क्रामत्यपत्यपथेन, एषा प्रकृतिः, विकृतिः पुनरतोऽन्यथा| परं त्वतः स्वतन्त्रवृत्तिर्भवति||२४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 23 (25-26) · Śloka 26
തസ്യാഹാരോപചാരൌ ജാതിസൂത്രീയോപദിഷ്ടാവവികാരകരൌ ചാഭിവൃദ്ധികരൌ ഭവതഃ||൨൫|| താഭ്യാമേവ ച വിഷമസേവിതാഭ്യാം ജാതഃ സദ്യ ഉപഹന്യതേ തരുരിവാചിരവ്യപരോപിതോ വാതാതപാഭ്യാമപ്രതിഷ്ഠിതമൂലഃ||൨൬||
तस्याहारोपचारौ जातिसूत्रीयोपदिष्टावविकारकरौ चाभिवृद्धिकरौ भवतः||२५|| ताभ्यामेव च विषमसेविताभ्यां जातः सद्य उपहन्यते तरुरिवाचिरव्यपरोपितो वातातपाभ्यामप्रतिष्ठितमूलः||२६||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 24 (27) · Śloka 27
ആപ്തോപദേശാദദ്ഭുതരൂപദര്ശനാത് സമുത്ഥാനലിങ്ഗചികിത്സിതവിശേഷാച്ചാദോഷപ്രകോപാനുരൂപാ ദേവാദിപ്രകോപനിമിത്താ വികാരാഃ സമുപലഭ്യന്തേ||൨൭||
आप्तोपदेशादद्भुतरूपदर्शनात् समुत्थानलिङ्गचिकित्सितविशेषाच्चादोषप्रकोपानुरूपा देवादिप्रकोपनिमित्ता विकाराः समुपलभ्यन्ते||२७||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 25 (28) · Śloka 28
കാലാകാലമൃത്യ്വോസ്തു ഖലു ഭാവാഭാവയോരിദമധ്യവസിതം നഃ- “യഃ കശ്ചിന് മ്രിയതേ സ കാല ഏവ മ്രിയതേ, ന ഹി കാലച്ഛിദ്രമസ്തി” ഇത്യേകേ ഭാഷന്തേ| തച്ചാസമ്യക്| ന ഹ്യച്ഛിദ്രതാ സച്ഛിദ്രതാ വാ കാലസ്യോപപദ്യതേ, കാലസ്വലക്ഷണസ്വഭാവാത്| തത്രാഹുരപരേ- യോ യദാ മ്രിയതേ സ തസ്യ നിയതോ മൃത്യുകാലഃ; സ സര്വഭൂതാനാം സത്യഃ, സമക്രിയത്വാദിതി| ഏതദപി ചാന്യഥാऽര്ഥഗ്രഹണമ്| ന ഹി കശ്ചിന്ന മ്രിയത ഇതി സമക്രിയഃ| കാലോ ഹ്യായുഷഃ പ്രമാണമധികൃത്യോച്യതേ| യസ്യ ചേഷ്ടം യോ യദാ മ്രിയതേ സ തസ്യ മൃത്യുകാല ഇതി, തസ്യ സര്വേ ഭാവാ യഥാസ്വം നിയതകാലാ ഭവിഷ്യന്തി; തച്ച നോപപദ്യതേ, പ്രത്യക്ഷം ഹ്യകാലാഹാരവചനകര്മണാം ഫലമനിഷ്ടം, വിപര്യയേ ചേഷ്ടം; പ്രത്യക്ഷതശ്ചോപലഭ്യതേ ഖലു കാലാകാലവ്യക്തിസ്താസു താസ്വവസ്ഥാസു തം തമര്ഥമഭിസമീക്ഷ്യ, തദ്യഥാ- കാലോऽയമസ്യ വ്യാധേരാഹാരസ്യൌഷധസ്യ പ്രതികര്മണോ വിസര്ഗസ്യ, അകാലോ വേതി| ലോകേऽപ്യേതദ്ഭവതി- കാലേ ദേവോ വര്ഷത്യകാലേ ദേവോ വര്ഷതി, കാലേ ശീതമകാലേ ശീതം, കാലേ തപത്യകാലേ തപതി, കാലേ പുഷ്പഫലമകാലേ ച പുഷ്പഫലമിതി| തസ്മാദുഭയമസ്തി- കാലേ മൃത്യുരകാലേ ച; നൈകാന്തികമത്ര| യദി ഹ്യകാലേ മൃത്യുര്ന സ്യാന്നിയതകാലപ്രമാണമായുഃ സര്വം സ്യാത്; ഏവം ഗതേ ഹിതാഹിതജ്ഞാനമകാരണം സ്യാത്, പ്രത്യക്ഷാനുമാനോപദേശാശ്ചാപ്രമാണാനി സ്യുര്യേ പ്രമാണഭൂതാഃ സര്വതന്ത്രേഷു, യൈരായുഷ്യാണ്യനായുഷ്യാണി ചോപലഭ്യന്തേ| വാഗ്വസ്തുമാത്രമേതദ്വാദമൃഷയോ മന്യന്തേ- നാകാലേ മൃത്യുരസ്തീതി||൨൮||
कालाकालमृत्य्वोस्तु खलु भावाभावयोरिदमध्यवसितं नः- “यः कश्चिन् म्रियते स काल एव म्रियते, न हि कालच्छिद्रमस्ति” इत्येके भाषन्ते| तच्चासम्यक्| न ह्यच्छिद्रता सच्छिद्रता वा कालस्योपपद्यते, कालस्वलक्षणस्वभावात्| तत्राहुरपरे- यो यदा म्रियते स तस्य नियतो मृत्युकालः; स सर्वभूतानां सत्यः, समक्रियत्वादिति| एतदपि चान्यथाऽर्थग्रहणम्| न हि कश्चिन्न म्रियत इति समक्रियः| कालो ह्यायुषः प्रमाणमधिकृत्योच्यते| यस्य चेष्टं यो यदा म्रियते स तस्य मृत्युकाल इति, तस्य सर्वे भावा यथास्वं नियतकाला भविष्यन्ति; तच्च नोपपद्यते, प्रत्यक्षं ह्यकालाहारवचनकर्मणां फलमनिष्टं, विपर्यये चेष्टं; प्रत्यक्षतश्चोपलभ्यते खलु कालाकालव्यक्तिस्तासु तास्ववस्थासु तं तमर्थमभिसमीक्ष्य, तद्यथा- कालोऽयमस्य व्याधेराहारस्यौषधस्य प्रतिकर्मणो विसर्गस्य, अकालो वेति| लोकेऽप्येतद्भवति- काले देवो वर्षत्यकाले देवो वर्षति, काले शीतमकाले शीतं, काले तपत्यकाले तपति, काले पुष्पफलमकाले च पुष्पफलमिति| तस्मादुभयमस्ति- काले मृत्युरकाले च; नैकान्तिकमत्र| यदि ह्यकाले मृत्युर्न स्यान्नियतकालप्रमाणमायुः सर्वं स्यात्; एवं गते हिताहितज्ञानमकारणं स्यात्, प्रत्यक्षानुमानोपदेशाश्चाप्रमाणानि स्युर्ये प्रमाणभूताः सर्वतन्त्रेषु, यैरायुष्याण्यनायुष्याणि चोपलभ्यन्ते| वाग्वस्तुमात्रमेतद्वादमृषयो मन्यन्ते- नाकाले मृत्युरस्तीति||२८||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 26 (29) · Śloka 29
വര്ഷശതം ഖല്വായുഷഃ പ്രമാണമസ്മിന് കാലേ||൨൯||
वर्षशतं खल्वायुषः प्रमाणमस्मिन् काले||२९||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 27 (30) · Śloka 30
തസ്യ നിമിത്തം പ്രകൃതിഗുണാത്മസമ്പത് സാത്മ്യോപസേവനം ചേതി||൩൦||
तस्य निमित्तं प्रकृतिगुणात्मसम्पत् सात्म्योपसेवनं चेति||३०||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana 28 (31-34) · Śloka 34
തത്ര ശ്ലോകാഃ- ശരീരം യദ്യഥാ തച്ച വര്തതേ ക്ലിഷ്ടമാമയൈഃ| യഥാ ക്ലേശം വിനാശം ച യാതി യേ ചാസ്യ ധാതവഃ||൩൧|| വൃദ്ധിഹ്രാസൌ യഥാ തേഷാം ക്ഷീണാനാമൌഷധം ച യത്| ദേഹവൃദ്ധികരാ ഭാവാ ബലവൃദ്ധികരാശ്ച യേ||൩൨|| പരിണാമകരാ ഭാവാ യാ ച തേഷാം പൃഥക് ക്രിയാ| മലാഖ്യാഃ സമ്പ്രസാദാഖ്യാ ധാതവഃ പ്രശ്ന ഏവ ച||൩൩|| നവകോ നിര്ണയശ്ചാസ്യ വിധിവത് സമ്പ്രകാശിതഃ| തഥ്യഃ ശരീരവിചയേ ശാരീരേ പരമര്ഷിണാ||൩൪||
तत्र श्लोकाः- शरीरं यद्यथा तच्च वर्तते क्लिष्टमामयैः| यथा क्लेशं विनाशं च याति ये चास्य धातवः||३१|| वृद्धिह्रासौ यथा तेषां क्षीणानामौषधं च यत्| देहवृद्धिकरा भावा बलवृद्धिकराश्च ये||३२|| परिणामकरा भावा या च तेषां पृथक् क्रिया| मलाख्याः सम्प्रसादाख्या धातवः प्रश्न एव च||३३|| नवको निर्णयश्चास्य विधिवत् सम्प्रकाशितः| तथ्यः शरीरविचये शारीरे परमर्षिणा||३४||
🔊 Audio coming soon
Adhikarana puShpikA · Śloka 6
ഇത്യഗ്നിവേശകൃതേ തന്ത്രേ ചരകപ്രതിസംസ്കൃതേ ശാരീരസ്ഥാനേ ശരീരവിചയശാരീരം നാമ ഷഷ്ഠോऽധ്യായഃ||൬||
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते शारीरस्थाने शरीरविचयशारीरं नाम षष्ठोऽध्यायः||६||
🔊 Audio coming soon