Adhikarana 1 (1-2) · Śloka 2
athātō vamanavirēcanasādhyōpadravacikitsitaṁ vyākhyāsyāmaḥ ||1||
yathōvāca bhagavān dhanvantariḥ ||2||
View original
अथातो वमनविरेचनसाध्योपद्रवचिकित्सितं व्याख्यास्यामः ||१||
यथोवाच भगवान् धन्वन्तरिः ||२||
Adhikarana 2 (3) · Śloka 3
dōṣāḥ kṣīṇā br̥ṁhayitavyāḥ, kupitāḥ praśamayitavyāḥ, vr̥ddhā nirhartavyāḥ, samāḥ paripālyā iti siddhāntaḥ ||3||
View original
दोषाः क्षीणा बृंहयितव्याः, कुपिताः प्रशमयितव्याः, वृद्धा निर्हर्तव्याः, समाः परिपाल्या इति सिद्धान्तः ||३||
Adhikarana 3 (4-5) · Śloka 5
prādhānyēna vamanavirēcanē vartētē nirharaṇē dōṣāṇām |
tasmāttayōrvidhānamucyamānamupadhāraya ||4||
athāturaṁ snigdhaṁ svinnamabhiṣyandibhirāhārairanavabaddhadōṣamavalōkya śvō vamanaṁ pāyayitā'smīti sambhōjayēttīkṣṇāgniṁ balavantaṁ bahudōṣaṁ mahāvyādhiparītaṁ vamanasātmyaṁ ca ||5||
View original
प्राधान्येन वमनविरेचने वर्तेते निर्हरणे दोषाणाम् |
तस्मात्तयोर्विधानमुच्यमानमुपधारय ||४||
अथातुरं स्निग्धं स्विन्नमभिष्यन्दिभिराहारैरनवबद्धदोषमवलोक्य श्वो वमनं पाययिताऽस्मीति सम्भोजयेत्तीक्ष्णाग्निं बलवन्तं बहुदोषं महाव्याधिपरीतं वमनसात्म्यं च ||५||
Adhikarana 4 (6-7) · Śloka 7
bhavati cātra- pēśalairvividhairannairdōṣānutklēśya dēhinaḥ |
snigdhasvinnāya vamanaṁ dattaṁ samyak pravartatē ||6||
athāparēdyuḥ pūrvāhṇē sādhāraṇē kālē vamanadravyakaṣāyakalkacūrṇasnēhānāmanyatamasya mātrāṁ pāyayitvā vāmayēdyathāyōgaṁ kōṣṭhaviśēṣamavēkṣya; asātmyabībhatsadurgandhadurdarśanāni ca vamanāni vidadhyāt, atō viparītāni virēcanāni; tatra sukumāraṁ kr̥śaṁ bālaṁ vr̥ddhaṁ bhīruṁ vā vamanasādhyēṣu vikārēṣu kṣīradadhitakrayavāgūnāmanyatamamākaṇṭhaṁ pāyayēt, pītauṣadhaṁ ca pāṇibhiragnitaptaiḥ pratāpyamānaṁ muhūrtamupēkṣēta; tasya ca svēdaprādurbhāvēṇa śithilatāmāpannaṁ svēbhyaḥ sthānēbhyaḥ pracalitaṁ kukṣimanusr̥taṁ jānīyāt, tataḥ pravr̥ttahr̥llāsaṁ jñātvā jānumātrāsanōpaviṣṭamāptairlalāṭē pr̥ṣṭhē pārśvayōḥ kaṇṭhē ca pāṇibhiḥ suparigr̥hītamaṅgulīgandharvahastōtpalanālānāmanyatamēna kaṇṭhamabhispr̥śantaṁ vāmayēttāvadyāvat samyagvāntaliṅgānīti ||7||
View original
भवति चात्र- पेशलैर्विविधैरन्नैर्दोषानुत्क्लेश्य देहिनः |
स्निग्धस्विन्नाय वमनं दत्तं सम्यक् प्रवर्तते ||६||
अथापरेद्युः पूर्वाह्णे साधारणे काले वमनद्रव्यकषायकल्कचूर्णस्नेहानामन्यतमस्य मात्रां पाययित्वा वामयेद्यथायोगं कोष्ठविशेषमवेक्ष्य; असात्म्यबीभत्सदुर्गन्धदुर्दर्शनानि च वमनानि विदध्यात्, अतो विपरीतानि विरेचनानि; तत्र सुकुमारं कृशं बालं वृद्धं भीरुं वा वमनसाध्येषु विकारेषु क्षीरदधितक्रयवागूनामन्यतममाकण्ठं पाययेत्, पीतौषधं च पाणिभिरग्नितप्तैः प्रताप्यमानं मुहूर्तमुपेक्षेत; तस्य च स्वेदप्रादुर्भावेण शिथिलतामापन्नं स्वेभ्यः स्थानेभ्यः प्रचलितं कुक्षिमनुसृतं जानीयात्, ततः प्रवृत्तहृल्लासं ज्ञात्वा जानुमात्रासनोपविष्टमाप्तैर्ललाटे पृष्ठे पार्श्वयोः कण्ठे च पाणिभिः सुपरिगृहीतमङ्गुलीगन्धर्वहस्तोत्पलनालानामन्यतमेन कण्ठमभिस्पृशन्तं वामयेत्तावद्यावत् सम्यग्वान्तलिङ्गानीति ||७||
Adhikarana 5 (8) · Śloka 8
bhavataścātra- kaphaprasēkaṁ hr̥dayāviśuddhiṁ kaṇḍūṁ ca duścharditaliṅgamāhuḥ |
pittātiyōgaṁ ca visañjñatāṁ ca hr̥tkaṇṭhapīḍāmapi cātivāntē ||8||
View original
भवतश्चात्र- कफप्रसेकं हृदयाविशुद्धिं कण्डूं च दुश्छर्दितलिङ्गमाहुः |
पित्तातियोगं च विसञ्ज्ञतां च हृत्कण्ठपीडामपि चातिवान्ते ||८||
Adhikarana 6 (9) · Śloka 9
pittē kaphasyānu sukhaṁ pravr̥ttē śuddhēṣu hr̥tkaṇṭhaśiraḥsu cāpi |
laghau ca dēhē kaphasaṁsravē ca sthitē suvāntaṁ puruṣaṁ vyavasyēt ||9||
View original
पित्ते कफस्यानु सुखं प्रवृत्ते शुद्धेषु हृत्कण्ठशिरःसु चापि |
लघौ च देहे कफसंस्रवे च स्थिते सुवान्तं पुरुषं व्यवस्येत् ||९||
Adhikarana 7 (10) · Śloka 10
samyagvāntaṁ cainamabhisamīkṣya snēhanavirēcanaśamanānāṁ dhūmānāmanyatamaṁ sāmarthyataḥ pāyayitvā''cārikamādiśēt ||10||
View original
सम्यग्वान्तं चैनमभिसमीक्ष्य स्नेहनविरेचनशमनानां धूमानामन्यतमं सामर्थ्यतः पाययित्वाऽऽचारिकमादिशेत् ||१०||
Adhikarana 8 (11) · Śloka 11
bhavanti cātra- tatō'parāhṇē śuciśuddhadēhamuṣṇābhiradbhiḥ pariṣiktagātram |
kulatthamudgāḍhakijāṅgalānāṁ yūṣai rasairvā'pyupabhōjayēttu ||11||
View original
भवन्ति चात्र- ततोऽपराह्णे शुचिशुद्धदेहमुष्णाभिरद्भिः परिषिक्तगात्रम् |
कुलत्थमुद्गाढकिजाङ्गलानां यूषै रसैर्वाऽप्युपभोजयेत्तु ||११||
Adhikarana 9 (12) · Śloka 12
kāsōpalēpasvarabhēdanidrātandrāsyadaurgandhyaviṣōpasargāḥ |
kaphaprasēkagrahaṇīpradōṣā na santi jantōrvamataḥ kadācit ||12||
View original
कासोपलेपस्वरभेदनिद्रातन्द्रास्यदौर्गन्ध्यविषोपसर्गाः |
कफप्रसेकग्रहणीप्रदोषा न सन्ति जन्तोर्वमतः कदाचित् ||१२||
Adhikarana 10 (13) · Śloka 13
chinnē tarau puṣpaphalaprarōhā yathā vināśaṁ sahasā vrajanti |
tathā hr̥tē ślēṣmaṇi śōdhanēna tajjā vikārāḥ praśamaṁ prayānti ||13||
View original
छिन्ने तरौ पुष्पफलप्ररोहा यथा विनाशं सहसा व्रजन्ति |
तथा हृते श्लेष्मणि शोधनेन तज्जा विकाराः प्रशमं प्रयान्ति ||१३||
Adhikarana 11 (14-15) · Śloka 15
na vāmayēttaimirikōrdhvavātagulmōdaraplīhakr̥miśramārtān |
sthūlakṣatakṣīṇakr̥śātivr̥ddhamūtrāturān kēvalavātarōgān ||14||
svarōpaghātādhyayanaprasaktaduśchardiduḥkōṣṭhatr̥ḍārtabālān |
ūrdhvāsrapittikṣudhitātirūkṣagarbhiṇyudāvartinirūhitāṁśca ||15||
View original
न वामयेत्तैमिरिकोर्ध्ववातगुल्मोदरप्लीहकृमिश्रमार्तान् |
स्थूलक्षतक्षीणकृशातिवृद्धमूत्रातुरान् केवलवातरोगान् ||१४||
स्वरोपघाताध्ययनप्रसक्तदुश्छर्दिदुःकोष्ठतृडार्तबालान् |
ऊर्ध्वास्रपित्तिक्षुधितातिरूक्षगर्भिण्युदावर्तिनिरूहितांश्च ||१५||
Adhikarana 12 (16) · Śloka 16
avamyavamanādrōgāḥ kr̥cchratāṁ yānti dēhinām |
asādhyatāṁ vā gacchanti naitē vāmyāstataḥ smr̥tāḥ ||16||
View original
अवम्यवमनाद्रोगाः कृच्छ्रतां यान्ति देहिनाम् |
असाध्यतां वा गच्छन्ति नैते वाम्यास्ततः स्मृताः ||१६||
Adhikarana 13 (17) · Śloka 17
ētē'pyajīrṇavyathitā vāmyā yē ca viṣāturāḥ |
atīva cōlbaṇakaphāstē ca syurmadhukāmbunā ||17||
View original
एतेऽप्यजीर्णव्यथिता वाम्या ये च विषातुराः |
अतीव चोल्बणकफास्ते च स्युर्मधुकाम्बुना ||१७||
Adhikarana 14 (18) · Śloka 18
vāmyāstu- viṣaśōṣastanyadōṣamandāgnyunmādāpasmāraślīpadārbudavidārikāmēdōmēhagarajvarārucyapacyāmātīsārahr̥drōga- cittavibhramavisarpavidradhyajīrṇamukhaprasēkahr̥llāsaśvāsakāsapīnasapūtīnāsakaṇṭhauṣṭhavaktrapāka- karṇasrāvādhijihvōpajihvikāgalaśuṇḍikādhaḥśōṇitapittinaḥ kaphasthānajēṣu vikārēṣvanyē ca kaphavyādhiparītā iti ||18||
View original
वाम्यास्तु- विषशोषस्तन्यदोषमन्दाग्न्युन्मादापस्मारश्लीपदार्बुदविदारिकामेदोमेहगरज्वरारुच्यपच्यामातीसारहृद्रोग- चित्तविभ्रमविसर्पविद्रध्यजीर्णमुखप्रसेकहृल्लासश्वासकासपीनसपूतीनासकण्ठौष्ठवक्त्रपाक- कर्णस्रावाधिजिह्वोपजिह्विकागलशुण्डिकाधःशोणितपित्तिनः कफस्थानजेषु विकारेष्वन्ये च कफव्याधिपरीता इति ||१८||
Adhikarana 15 (19) · Śloka 19
virēcanamapi snigdhasvinnāya vāntāya ca dēyam; avāntasya hi samyagvirīktasyāpi satō'dhaḥ srastaḥ ślēṣmā grahaṇīṁ chādayati, gauravamāpādayati, pravāhikāṁ vā janayati ||19||
View original
विरेचनमपि स्निग्धस्विन्नाय वान्ताय च देयम्; अवान्तस्य हि सम्यग्विरीक्तस्यापि सतोऽधः स्रस्तः श्लेष्मा ग्रहणीं छादयति, गौरवमापादयति, प्रवाहिकां वा जनयति ||१९||
Adhikarana 16 (20) · Śloka 20
athāturaṁ śvō virēcanaṁ pāyayitā'smīti pūrvāhṇē laghu bhōjayēt, phalāmlamuṣṇōdakaṁ cainamanupāyayēt |
athāparē'hani vigataślēṣmadhātumāturōpakramaṇīyādavēkṣyāturamathāsmai auṣadhamātrāṁ pātuṁ prayacchēt ||20||
View original
अथातुरं श्वो विरेचनं पाययिताऽस्मीति पूर्वाह्णे लघु भोजयेत्, फलाम्लमुष्णोदकं चैनमनुपाययेत् |
अथापरेऽहनि विगतश्लेष्मधातुमातुरोपक्रमणीयादवेक्ष्यातुरमथास्मै औषधमात्रां पातुं प्रयच्छेत् ||२०||
Adhikarana 17 (21-22) · Śloka 22
tatra mr̥duḥ, krūrō, madhyama iti trividhaḥ kōṣṭhō bhavati |
tatra bahupittō mr̥duḥ, sa dugdhēnāpi viricyatē; bahuvātaślēṣmā krūraḥ, sa durvirēcyaḥ; samadōṣō madhyamaḥ, sa sādhāraṇa iti |
tatra mr̥dau mātrā mr̥dvī, tīkṣṇā krūrē, madhyē madhyā kartavyēti |
pītauṣadhaśca tanmanāḥ śayyābhyāśē virēcyatē ||21||
virēcanaṁ pītavāṁstu na vēgān dhārayēdbudhaḥ |
nivātaśāyī śītāmbu na spr̥śēnna pravāhayēt ||22||
View original
तत्र मृदुः, क्रूरो, मध्यम इति त्रिविधः कोष्ठो भवति |
तत्र बहुपित्तो मृदुः, स दुग्धेनापि विरिच्यते; बहुवातश्लेष्मा क्रूरः, स दुर्विरेच्यः; समदोषो मध्यमः, स साधारण इति |
तत्र मृदौ मात्रा मृद्वी, तीक्ष्णा क्रूरे, मध्ये मध्या कर्तव्येति |
पीतौषधश्च तन्मनाः शय्याभ्याशे विरेच्यते ||२१||
विरेचनं पीतवांस्तु न वेगान् धारयेद्बुधः |
निवातशायी शीताम्बु न स्पृशेन्न प्रवाहयेत् ||२२||
Adhikarana 18 (23) · Śloka 23
yathā ca vamanē prasēkauṣadhakaphapittānilāḥ kramēṇa gacchanti, ēvaṁ virēcanē mūtrapurīṣapittauṣadhakaphā iti ||23||
View original
यथा च वमने प्रसेकौषधकफपित्तानिलाः क्रमेण गच्छन्ति, एवं विरेचने मूत्रपुरीषपित्तौषधकफा इति ||२३||
Adhikarana 19 (24) · Śloka 24
bhavanti cātra- hr̥tkukṣyaśuddhiḥ paridāhakaṇḍūviṇmūtrasaṅgāśca na sadviriktē |
mūrcchāgudabhraṁśakaphātiyōgāḥ śūlōdgamaścātiviriktaliṅgam ||24||
View original
भवन्ति चात्र- हृत्कुक्ष्यशुद्धिः परिदाहकण्डूविण्मूत्रसङ्गाश्च न सद्विरिक्ते |
मूर्च्छागुदभ्रंशकफातियोगाः शूलोद्गमश्चातिविरिक्तलिङ्गम् ||२४||
Adhikarana 20 (25) · Śloka 25
gatēṣu dōṣēṣu kaphānvitēṣu nābhyā laghutvē manasaśca tuṣṭau |
gatē'nilē cāpyanulōmabhāvaṁ samyagviriktaṁ manujaṁ vyavasyēt ||25||
View original
गतेषु दोषेषु कफान्वितेषु नाभ्या लघुत्वे मनसश्च तुष्टौ |
गतेऽनिले चाप्यनुलोमभावं सम्यग्विरिक्तं मनुजं व्यवस्येत् ||२५||
Adhikarana 21 (26) · Śloka 26
mandāgnimakṣīṇamasadvirīktaṁ na pāyayētāhani tatra pēyām |
kṣīṇaṁ tr̥ṣārtaṁ suvirēcitaṁ ca tanvīṁ sukhōṣṇāṁ laghu pāyayēcca ||26||
View original
मन्दाग्निमक्षीणमसद्विरीक्तं न पाययेताहनि तत्र पेयाम् |
क्षीणं तृषार्तं सुविरेचितं च तन्वीं सुखोष्णां लघु पाययेच्च ||२६||
Adhikarana 22 (27) · Śloka 27
buddhēḥ prasādaṁ balamindriyāṇāṁ dhātusthiratvaṁ balamagnidīptim |
cirācca pākaṁ vayasaḥ karōti virēcanaṁ samyagupāsyamānam ||27||
View original
बुद्धेः प्रसादं बलमिन्द्रियाणां धातुस्थिरत्वं बलमग्निदीप्तिम् |
चिराच्च पाकं वयसः करोति विरेचनं सम्यगुपास्यमानम् ||२७||
Adhikarana 23 (28) · Śloka 28
yathaudakānāmudakē'panītē carasthirāṇāṁ bhavati praṇāśaḥ |
pittē hr̥tē tvēvamupadravāṇāṁ pittātmakānāṁ bhavati praṇāśaḥ ||28||
View original
यथौदकानामुदकेऽपनीते चरस्थिराणां भवति प्रणाशः |
पित्ते हृते त्वेवमुपद्रवाणां पित्तात्मकानां भवति प्रणाशः ||२८||
Adhikarana 24 (29-30) · Śloka 31
mandāgnyatisnēhitabālavr̥ddhasthūlāḥ kṣatakṣīṇabhayōpataptāḥ |
śrāntastr̥ṣārtō'parijīrṇabhaktō garbhiṇyadhō gacchati yasya cāsr̥k ||29||
navapraviśyāyamadātyayī ca navajvarī yā ca navaprasr̥tā |
śalyārditāścāpyavirēcanīyāḥ snēhādibhiryē tvanupaskr̥tāśca ||30||
atyarthapittābhiparītadēhān virēcayēttānapi mandamandam |31|
View original
मन्दाग्न्यतिस्नेहितबालवृद्धस्थूलाः क्षतक्षीणभयोपतप्ताः |
श्रान्तस्तृषार्तोऽपरिजीर्णभक्तो गर्भिण्यधो गच्छति यस्य चासृक् ||२९||
नवप्रविश्यायमदात्ययी च नवज्वरी या च नवप्रसृता |
शल्यार्दिताश्चाप्यविरेचनीयाः स्नेहादिभिर्ये त्वनुपस्कृताश्च ||३०||
अत्यर्थपित्ताभिपरीतदेहान् विरेचयेत्तानपि मन्दमन्दम् |३१|
Adhikarana 25 (31) · Śloka 31
virēcanairyānti narā vināśamajñaprayuktairavirēcanīyāḥ ||31||
View original
विरेचनैर्यान्ति नरा विनाशमज्ञप्रयुक्तैरविरेचनीयाः ||३१||
Adhikarana 26 (32) · Śloka 32
virēcyāstu- jvaragarārucyarśō'rbudōdaragranthividgādhipāṇḍurōgāpasmārahr̥drōgavātaraktabhagandaracchardiyōnirōgavisarpa- gulmapakvāśayarugvibandhavisūcikālasakamūtrāghātakuṣṭhavisphōṭakapramēhānāhaplīhaśōphavr̥ddhiśastrakṣatakṣārāgnidagdha- duṣṭavraṇākṣipākakācatimirābhiṣyandaśiraḥkarṇākṣināsāsyagudamēḍhradāhōrdhvaraktapittakr̥mikōṣṭhinaḥ pittasthānajēṣvanyēṣu ca vikārēṣvanyē ca paittikavyādhiparītā iti ||32||
View original
विरेच्यास्तु- ज्वरगरारुच्यर्शोऽर्बुदोदरग्रन्थिविद्गाधिपाण्डुरोगापस्मारहृद्रोगवातरक्तभगन्दरच्छर्दियोनिरोगविसर्प- गुल्मपक्वाशयरुग्विबन्धविसूचिकालसकमूत्राघातकुष्ठविस्फोटकप्रमेहानाहप्लीहशोफवृद्धिशस्त्रक्षतक्षाराग्निदग्ध- दुष्टव्रणाक्षिपाककाचतिमिराभिष्यन्दशिरःकर्णाक्षिनासास्यगुदमेढ्रदाहोर्ध्वरक्तपित्तकृमिकोष्ठिनः पित्तस्थानजेष्वन्येषु च विकारेष्वन्ये च पैत्तिकव्याधिपरीता इति ||३२||
Adhikarana 27 (33) · Śloka 33
saratvasaukṣmyataikṣṇyauṣṇyavikāśitvairvirēcanam |
vamanaṁ tu harēddōṣaṁ prakr̥tyā gatamanyathā ||33||
View original
सरत्वसौक्ष्म्यतैक्ष्ण्यौष्ण्यविकाशित्वैर्विरेचनम् |
वमनं तु हरेद्दोषं प्रकृत्या गतमन्यथा ||३३||
Adhikarana 28 (34) · Śloka 34
yātyadhō dōṣamādāya pacyamānaṁ virēcanam |
guṇōtkarṣādvrajatyūrdhvamapakvaṁ vamanaṁ punaḥ ||34||
View original
यात्यधो दोषमादाय पच्यमानं विरेचनम् |
गुणोत्कर्षाद्व्रजत्यूर्ध्वमपक्वं वमनं पुनः ||३४||
Adhikarana 29 (35) · Śloka 35
mr̥dukōṣṭhasya dīptāgnēratitīkṣṇaṁ virēcanam |
na samyaṅgirharēddōṣānativēgapradhāvitam ||35||
View original
मृदुकोष्ठस्य दीप्ताग्नेरतितीक्ष्णं विरेचनम् |
न सम्यङ्गिर्हरेद्दोषानतिवेगप्रधावितम् ||३५||
Adhikarana 30 (36) · Śloka 36
pītaṁ yadauṣadhaṁ prātarbhuktapākasamē kṣaṇē |
paktiṁ gacchati dōṣāṁśca nirharēttat praśasyatē ||36||
View original
पीतं यदौषधं प्रातर्भुक्तपाकसमे क्षणे |
पक्तिं गच्छति दोषांश्च निर्हरेत्तत् प्रशस्यते ||३६||
Adhikarana 31 (37) · Śloka 37
durbalasya calān dōṣānalpānalpān punaḥ punaḥ |
harēt prabhūtānalpāṁstu śamayēt pracyutānapi ||37||
View original
दुर्बलस्य चलान् दोषानल्पानल्पान् पुनः पुनः |
हरेत् प्रभूतानल्पांस्तु शमयेत् प्रच्युतानपि ||३७||
Adhikarana 32 (38) · Śloka 38
harēddōṣāṁścalān pakvān balinō durbalasya vā |
calā hyupēkṣitā dōṣāḥ klēśayēyuściraṁ naram ||38||
View original
हरेद्दोषांश्चलान् पक्वान् बलिनो दुर्बलस्य वा |
चला ह्युपेक्षिता दोषाः क्लेशयेयुश्चिरं नरम् ||३८||
Adhikarana 33 (39) · Śloka 39
mandāgniṁ krūrakōṣṭhaṁ ca sakṣāralavaṇairghr̥taiḥ |
sandhukṣitāgniṁ snigdhaṁ ca svinnaṁ caiva virēcayēt ||39||
View original
मन्दाग्निं क्रूरकोष्ठं च सक्षारलवणैर्घृतैः |
सन्धुक्षिताग्निं स्निग्धं च स्विन्नं चैव विरेचयेत् ||३९||
Adhikarana 34 (40) · Śloka 40
snigdhasvinnasya bhaiṣajyairdōṣastūtklēśitō balāt |
nilīyatē na mārgēṣu snigdhē bhāṇḍa ivōdakam ||40||
View original
स्निग्धस्विन्नस्य भैषज्यैर्दोषस्तूत्क्लेशितो बलात् |
निलीयते न मार्गेषु स्निग्धे भाण्ड इवोदकम् ||४०||
Adhikarana 35 (41) · Śloka 41
na cātisnēhapītastu pibēt snēhavirēcanam |
dōṣāḥ pracalitāḥ sthānādbhūyaḥ śliṣyanti vartmasu ||41||
View original
न चातिस्नेहपीतस्तु पिबेत् स्नेहविरेचनम् |
दोषाः प्रचलिताः स्थानाद्भूयः श्लिष्यन्ति वर्त्मसु ||४१||
Adhikarana 36 (42) · Śloka 42
viṣābhighātapiḍakāśōphapāṇḍuvisarpiṇaḥ |
nātisnigdhā viśōdhyāḥ syustathā kuṣṭhipramēhiṇaḥ ||42||
View original
विषाभिघातपिडकाशोफपाण्डुविसर्पिणः |
नातिस्निग्धा विशोध्याः स्युस्तथा कुष्ठिप्रमेहिणः ||४२||
Adhikarana 37 (43) · Śloka 43
virūkṣya snēhasātmyaṁ tu bhūyaḥ saṁsnēhya śōdhayēt |
tēna dōṣā hr̥tāstasya bhavanti balavardhanāḥ ||43||
View original
विरूक्ष्य स्नेहसात्म्यं तु भूयः संस्नेह्य शोधयेत् |
तेन दोषा हृतास्तस्य भवन्ति बलवर्धनाः ||४३||
Adhikarana 38 (44) · Śloka 44
prāgapītaṁ naraṁ śōdhyaṁ pāyayētauṣadhaṁ mr̥du |
tatō vijñātakōṣṭhasya kāryaṁ saṁśōdhanaṁ punaḥ ||44||
View original
प्रागपीतं नरं शोध्यं पाययेतौषधं मृदु |
ततो विज्ञातकोष्ठस्य कार्यं संशोधनं पुनः ||४४||
Adhikarana 39 (45) · Śloka 45
sukhaṁ dr̥ṣṭaphalaṁ hr̥dyamalpamātraṁ mahāguṇam |
vyāpatsvalpātyayaṁ cāpi pibēnnr̥patirauṣadham ||45||
View original
सुखं दृष्टफलं हृद्यमल्पमात्रं महागुणम् |
व्यापत्स्वल्पात्ययं चापि पिबेन्नृपतिरौषधम् ||४५||
Adhikarana 40 (46) · Śloka 46
snēhasvēdāvanabhyasya yastu saṁśōdhanaṁ pibēt |
dāru śuṣkamivānāmē dēhastasya viśīryatē ||46||
View original
स्नेहस्वेदावनभ्यस्य यस्तु संशोधनं पिबेत् |
दारु शुष्कमिवानामे देहस्तस्य विशीर्यते ||४६||
Adhikarana 41 (47) · Śloka 47
snēhasvēdapracalitā rasaiḥ snigdhairudīritāḥ |
dōṣāḥ kōṣṭhagatā jantōḥ sukhā hartuṁ viśōdhanaiḥ ||47||
View original
स्नेहस्वेदप्रचलिता रसैः स्निग्धैरुदीरिताः |
दोषाः कोष्ठगता जन्तोः सुखा हर्तुं विशोधनैः ||४७||
Adhikarana puShpikA · Śloka 33
iti suśrutasaṁhitāyāṁ cikitsāsthānē vamanavirēcanasādhyōpadravacikitsitaṁ nāma trayastriṁśō'dhyāyaḥ ||33||
View original
इति सुश्रुतसंहितायां चिकित्सास्थाने वमनविरेचनसाध्योपद्रवचिकित्सितं नाम त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ||३३||